เรื่องเล่าจากคนหน้ากรง

[بنات الهدى‎]

http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/319130_274022049300708_203011309735116_722763_823824982_n.jpg

ลูกกรงทั้งสองด้านนั้นห่างกันประมาณ ๒เมตร มีพื้นที่ว่างตรงกลางให้เจ้าหน้าที่ของสถานกักกันเดินตรวจตราความเรียบร้อยอย่างไม่เรียบร้อยได้ตามอัธยาศัย

ในระยะหลัง หากไม่ติดธุระอะไรจริงจัง จะต้องมีสัก ๑ วันในทุก ๆ สัปดาห์ที่ฉันกับเพื่อนๆ จะพาตัวเองมายืนอยู่ด้าน๑ของมัน เพียงเพื่อจะเกาะเหล็กเขรอะสนิมนั้น ส่งภาษาอังกฤษไม่แคร์ไวยากรณ์เดินทางผ่านลูกกรงและช่องว่างขนาด๒เมตร (บวกหัวผู้คุมที่ป้วนเปี้ยนไปมาอีก ๒ หัว) ไปยังร่างเล็ก ๆ ที่เกาะเหล็กลูกกรงอยู่อีกด้าน ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของเธอในแต่ละสัปดาห์(อาจเพราะสุขมันยังดิบอยู่ เลยเป็นเรื่องทุกข์ซะมาก) เป็นกิจกรรมประจำสัปดาห์ที่ให้ทั้งความขมซ่านและหวานซึ้ง

เจ้าของร่างเล็ก ๆ ที่ว่าเป็นมุสลิมะฮฺชาวโซมาเลีย เธอชื่อชุกรี อายุรุ่นราวคราวเดียวกับฉันแต่ตัวเล็กราวเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะ หากก็แค่รูปร่างเท่านั้น ในความเป็นจริงเธอมีครอบครัวแล้ว สามีที่อายุไม่ทิ้งห่างกัน และลูกน้อยอีกสองคนที่ตัวโตผิดแม่ คือครอบครัวของเธอ พวกเขาทั้งหมดอาศัยอยู่ในสถานกักกันคนต่างด้าวในซอนสวนพลู-ที่พักอายุเกือบสามปีของพวกเขา ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีอิสรภาพ และไม่มีกระทั่งน้ำสะอาดสำหรับดื่มกิน

พวกเขาเป็นผู้ลี้ภัยในความดูแลของ UNHCR ความผิดที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กับเด็กอีกสองคนต้องมาใช้ชีวิตสาหัสในห้องขังต่างบ้านต่างเมืองนานร่วมสามปี ก็คือความผิดโทษฐาน “วีซ่าหมดอายุ” ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นอาชญากรรมประเภทไหน ร้ายแรงสักเท่าไหร่ในสายตาของผู้คุมกฎหมาย แต่ทุกครั้งที่ฉันเห็นลูกคนเล็กของเธอที่อายุเพียงสองขวบวิ่งไปมาอยู่ในสถานกักกัน ร้องไห้สะอึกสะอื้นเพื่อน้ำสักขวดที่แม่ของเขาจะเจียดค่าใช้จ่ายรายเดือนที่ UNHCR มอบให้มาซื้อหา ฉันรู้สึกว่ามันต้องเป็นความผิดที่ร้ายแรงเอาการ เพราะโทษที่พวกเขาได้รับมันหนักหนาเหลือเกิน

สัปดาห์หลัง ๆ ที่เราไปยืนเกาะลูกกรงสนทนากับชุกรี เห็นได้ชัดว่าเธอหม่นหมองลงทุกที ลูกของเธอเจ็บออดๆแอดๆ หลายครั้งเงินรายเดือนที่ได้รับก็ล่าช้าไป พี่น้องมุสลิมหลายคน-หลากสัญชาติที่แวะเวียนเข้ามาในชีวิตแห่งกรงขังของเธอก็ทยอยออกไปด้วยอายุการกักกันที่น้อยกว่าเธอและครอบครัวทั้งสิ้น กระนั้นประโยคทำนอง “I belive that ALLAH will help me” ก็ยังติดริมฝีปากของเธออยู่เสมอ 

ครั้งล่าสุดที่ฉันไปยืนสบตาหม่นทุกข์ของเธอผ่านลูกกรง คืออาทิตย์ที่แล้ว-ศุกร์ที่สองของเดือนพฤศจิกา สองสัปดาห์มาแล้วที่เธอไม่ได้รับน้ำดื่มอันเป็นของเยี่ยมหลักที่เราต้องนำไปฝากทุกครั้ง มันกลายเป็นของหายากสำหรับชาวกรุงเทพฯ แต่ครั้งนี้เพื่อนของฉันก็ไปตามหามันมาจนได้-ขออัลลอฮฺตอบแทนเธอด้วยน้ำดื่มในสวนสวรรค์ ชุกรีบอกว่าในช่วงที่ไม่ได้น้ำจากเรา โดยเฉพาะในวันหลัง ๆ ที่เงินใช้จ่ายรายเดือนจากยูเอ็นยังมาไม่ถึงสักที บางวัน...เธอและลูกก็ไม่ได้ดื่มน้ำเลย ฉันนึกถึงหะดีษที่ชายคนหนึ่งได้เข้าสวรรค์เพราะให้น้ำแก่สุนัขจรจัดที่มันหิวกระหายขึ้นมาจับใจ อดวาบขึ้นมาในอกไม่ได้ว่าตลอดช่วงเวลาที่พี่น้องครอบครัวนี้กระหายนั้น มีน้ำสักอึกไหมในชีวิตฉันที่ถูกดื่มไปอย่างไม่ขอบคุณ และฉันจะตอบว่าอย่างไรดีหากถูกถามถึงมันในวันที่ไม่มีใครจะสามารถตอบความใดได้นอกจากความจริง

ฉันไม่มีความรู้เรื่องกฎหมายอะไรมากนักเลย แต่ก็ไม่ยอมพลาดโอกาสที่จะไปทำท่าเหมือนรู้เรื่องกับเค้าเสมอในวงสนทนาของเพื่อน ๆ ผู้พยายามหาทุกช่องทางที่จะนำครอบครัวนี้ออกมาจากสถานกักกัน ระยะหลังเราได้ข้อมูลมาว่าช่องทางที่สามารถจะช่วยพวกเขาออกมาได้ก็คือการประกันตัวด้วยเงินสด 50,000 บาทต่อหัว (เข้าใจว่ากฎเรื่องนี้เป็นลักษณะเดียวกับระเบียบการประกันตัวแรงงานต่างด้าวในหน้า๒ของไฟล์นี้www.immigration.go.th/nov2004/2notice/bailalien_feb2006.doc) เมื่อข้อมูลชุดนี้ดูจะชัดเจนขึ้นเรื่อย เพื่อนๆผู้ไม่เป็นอริกับกฎระเบียบและการติดต่อราชการมากเท่าฉัน ก็เริ่มเดินเรื่องกันเท่าที่พวกเขาจะมีความสามารถ 

กระทั่งเช้าวันนี้ (๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๔) เจ้าหน้าที่องค์กรอิสระแห่งหนึ่งที่ทำงานอยู่ภายในสถานกักกันฯ ซึ่งพรรคพวกไปเดินเรื่องเอาไว้ก็ติดต่อกลับมา แจ้งว่าการขอประกันตัวครอบครัวของชุกรีดำเนินไปถึงขั้นที่พวกเขาจะได้รับการปล่อยตัวภายในอาทิตยฺหน้าเป็นอย่างช้า (อินชาอัลลอฮฺ) แต่นั่นจะเป็นไปได้ก็เมื่อเราต้องเอาเงินประกันจำนวน ๒๐๐,๐๐๐ บาท (สี่คนคนละห้าหมื่น) ไปวางให้ได้ในวันศุกร์ที่จะถึงนี้ (๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๔) 

เพื่อน ๆ ผู้น่ารักของฉันกำลังหาทางปะติดปะต่อข้อมูลอันมีความเป็นทางการเพียงน้อยนิดในขั้นตอนนี้ เพื่อจะผลิตเอกสารที่ดูดีมีชาติสกุลออกมาขอความอนุเคราะห์จากพี่น้องร่วมสายเชือกของพวกเรา แต่อย่างที่บอกไปแล้วแหละค่ะ ฉันไม่มีความรู้เรื่องข้อกฎหมายอะไร ทั้งไม่ได้เอารู้เอาชี้อะไรกับพวกระบบระเบียบต่างๆ และยิ่งไม่กระดิกเลยกับพวกเอกสารทางการทุกสายสกุล ฉันไม่แน่ใจว่าเพื่อน ๆ จะสามารถทำเอกสารที่น่าเชื่อถือในสายตาของพี่น้องออกมาได้ทันวันศุกร์นี้หรือไม่ สิ่งเดียวที่ฉันพอจะทำได้คือแจ้งบอกข่าวนี้กับพี่น้องของฉัน...หากว่าท่านมีความสามารถ โปรดช่วยเหลือพี่น้องของท่านให้เป็นอิสระเถิด แท้จริงอิสรภาพของมุสลิมคนหนึ่งนั้นสำคัญเหลือเกิน 

ชัยค์ มุฮัมมัด อับดุลลอฮฺ อัลฮับดาน เคยกล่าวไว้ในคุตบะฮฺ ณ มัสญิดในเมืองริยาด เมื่อปี ๒๐๐๒ อันเป็นคุตบะฮฺ "Must Read" สำหรับทุกมุสลิมผู้ใส่ใจเรื่องพี่น้องในเรือนจำ เป็นคุตบะฮฺที่เด่นเด้งในเรื่องเกี่ยวกับพันธะกิจที่ประชาชาตินี้พึงมีต่อนักโทษมุสลิม (ดูhttp://www.kalamullah.com/Books/Muslim%20Prisoners.pdf) ว่า “หากว่ารัฐอิสลามจะต้องต้องจ่ายทรัพย์ทั้งหมดในกองคลังไปเผื่อไถ่ตัวนักโทษมุสลิม มันก็ไม่ถือว่าเป็นการจ่ายที่มากเกินไปเลย” 

มันทำให้ฉันนึกถึงข่าวชิ้น๑เมื่อกลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมา รัฐบาลอิสราเอลได้เจรจากับรัฐบาลฮามาสเพื่อขอไถ่ตัวนายทหารยิวหนุ่มคน๑ที่ถูกฮามาสจับตัวไป โดยแลกกับนักโทษมุสลิมถึง ๔๗๗ คน (ดู http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2011/10/2011101654517930209.html) ในแง่๑มันคือเรื่องน่ายินดีปรีดิ์เปรมสำหรับมุสลิม แต่อีกแง่๑ก็คงเป็นดังเช่นที่พี่น้องในเว็บบอร์ดมุสลิมตะวันตกแห่ง๑คอมเมนต์ว่า "นี่แสดงให้เห็นว่าพวกยิวทุ่มทุนแค่ไหนเพื่ออิสรภาพของพวกพ้องยิวด้วยกัน แม้เพียงคนเดียว"


เพราะอิสรภาพของพี่น้องร่วมอะกีดะฮฺแม้เพียงชีวิต๑ ช่างเป็นสิ่งใหญ่โตนัก

...ฉันจึงอยากเชื้อเชิญมุสลิมีนทุกคนที่มีหน้าที่ปกป้องครอบครัว...ให้นึกถึงพี่น้องคน๑ของพวกคุณ ที่เขาต้องพาภรรยาและลูกน้อยสองคนเข้ามาเผชิญชีวิตสาหัสอยู่ในสถานกักกันต่างเมือง โดยที่เขาไม่อาจช่วยอะไรครอบครัวของตนได้เลยนอกจากทนดูพวกเขาผจญสารพัดภัยในห้องขังไปวันแล้ววันเล่า

...ฉันจึงอยากเชิญชวนมุสลิมะฮฺทุกคนที่มีเด็กเล็ก ๆ อยู่ในและรอบชีวิตซึ่งพวกคุณต่างสัมผัสความรู้สึกรักลึกล้ำต่อพวกเขา...ให้นึกถึงพี่น้องคน๑ของพวกคุณ ที่เธอต้องหอบหิ้วเอาลูกในครรภ์มาคลอดในช่วงชีวิตแห่งลูกกรง และต้องดูลูกของตัวเองเติบโตขึ้นมาวันแล้ววันเล่าท่ามกลางบรรยากาศแห่งเรือนจำ

หากคิดว่า...อิสรภาพของพี่น้องผู้ศรัทธาครอบครัว๑ เป็นเรื่องที่มีน้ำหนักในหัวใจเรา และ-อินชาอัลลอฮ-จะมีน้ำหนักในตราชั่งความดีของเรา...โปรดส่งความอนุเคราะห์ไม่ว่าจะขนาดเล็กสักแค่ไหนหรือใหญ่สักเพียงใด-ตามแต่ความสามารถและอัธยาศัยของท่านมาที่...

บัญชีออมทรัพย์ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาสภากาชาดไทย
ชื่อบัญชี นส.กิตติยา พูลเกษม 045-526-546-7


ขออัลลอฮฺโปรดปลดปล่อยทุกผู้ปลดปล่อยพี่น้องในโลกนี้ให้พ้นจากไฟนรกในโลกหน้าด้วยเถิด
ญะซากุมุลอฮุค็อยร์

“ทีมงานสารมุสลิมะฮฺคน๑