we are living with "Zambiez"

[Balal Gholami]

"ما با زامبیها زندگی میکنیم" عنوانی هست که برای این نوشتار درنظر گرفتم

(نظرات این نوشته تماما شخصی هستند و امکان داره که مخالف یا موافقانی هم داشته باشه)

چندسالی هست که فیلمهای ژانر "زامبی" مخاطبان زیادی رو جذب خودش کرده

معروفترینشون "رزیدنت اویل" هست و چندسالی هم هست که سریال The walking dead غوغایی در صنعت سینما و تلویزیون به پا کرده

اما دید ما نسبت به این فیلمها چطور میتونه باشه؟

آیا این یک تخیل از نویسنده است؟

آیا در آینده چنین چیزی ممکن است اتفاق بیافتد؟

چگونه باید عمل کنیم؟

سلسله فیلمهای رزیدنت اویل و The walking dead منبع خوبی برای بررسی و مطالعه هستند.

یک مرور:

دنیا بهم ریخته

انسانها وقتی میمیرند تبدیل به زامبی (یا واکر) می شوند.

واکرها موجوداتی هستند که از گوشت انسانهای زنده تغذیه میکنند.

هیچوقت نمی میرند.

به آب و غذای خاصی نیاز ندارند.

شما سالم هستید و در مقابل لشگری از واکرها.

نباید هیچوقت یکجا ساکن باشید. چون حتی اگر مخفی باشید به مرور توسط واکرها یافت خواهید شد.

چند راه دارید:

1-     فرار کنید. در این صورت هرجا که برید باز هم به واکر بر میخورید. پس فرار کردن با یکجا موندن تفاوت زیادی نداره.

2-     بجنگید. درصورتیکه بخواید بجنگید دیر یا زود مهمات شما به پایان خواهد رسید و به ناچار شکست خواهید خورد.

3-     مثل اونها بشید. راحت ترین راه هست. چون با این کار شما هم مثل اونها میشید و از آزار و اذیتشون در امان هستید. اما دیگه واکر هستید.

4-     در کنارشون زندگی کنید: با یک فاصله منطقی, در یک مکان امن غیر قابل نفوذ. هرچند برای تهیه آذوقه باید خارج بشید که در این صورت یک جنگی حتما به وقوع خواهد پیوست.

این کلیت داستانی هست که وجود داره. هرچند دیدن فیلم و سریال با جزئیات و دقت فراوان خیلی لازم هست.

میخوایم مقایسه کنیم با جامعه امروز.

در جامعه ای زندگی میکنیم که همه بدنبال به قول معروف "مکیدن خون همدیگه" هستند.

بهمدیگه رحم نمیکنن.

کلاه گذاشتن سر همدیگه شده یک ارزش.

ارزشهای انسانی به پولشون وابسته شده.

و جملاتی از این قبیل.

ما کسانی هستیم که فرضاً هنوز به این بی ارزشی ها آلوده نشدیم.

چند راه داریم؟

اینجاست که اقتباس از فیلمهای ژانر زامبی –که بی شک حرفهایی فراتر از یک تخیل فیلمساز خواهند داشت - نمایان میشه.

1-     فرار کنیم: کجا میخوایم فرار کنیم؟ هرجا بریم همینه.

2-     بجنگیم: تا کی میخوایم بجنگیم؟ یعنی صبح که از خونه میایم بیرون, با اون کسی که سمت راست چهارراه پشت چراغ قرمز وایساده و جلو مسیر ما رو به سمت راست گرفته دعوا کنیم؟ با راننده تاکسی که داره کرایه اضافه میگیره دعوا کنیم؟ با اون کسی که حق ما رو میخوره دعوا کنیم؟ با اون لوله کشی که میاد خونه کار میکنه و وقتی میره میبینید که شیرها داره چکه میکنه بجنگیم؟ بالاخره یه جا کم میاریم. توی اون جنگ و دعواها یک عضو یا جونمون رو ازدست میدیم.

3-     مثل اونها بشیم: راحت ترین راهه. ما هم میتونیم قلبمونو سیاه کنیم. به هم نوعمون رحم نکنیم. میتونیم اون خانمی که بچه بقلشه و از خیابون داره رد میشه بهش راه ندیم و سرعت و عجله خودمونو مهمتر بدونیم. میتونیم توی آپارتمان به حقوق دیگران بی اعتنا باشیم و بسیار از این میتونیم ها...

4-     درکنارشون زندگی کنیم بدون اینکه مثل اونها بشیم: میتونیم از خودمون در برابر "مثل اونها شدن" محافظت کنیم. ما خوب باشیم. کار نداشته باشیم دیگران دارن چه بدی میکنن. هرچند, در بعضی وقتها اون مبارزه هه باید وجود داشته باشه تا بشه به هدف رسید.

از دوستان عزیز که این مقاله نسبتا طولانی رو خوندن تشکر میکنم.

چنانچه نظر یا انتقادی به این صحبتها باشه بسیار خوشحال میشم درموردش صحبت بشه.

 

__________ Information from ESET NOD32 Antivirus, version of virus signature database 9730 (20140428) __________

The message was checked by ESET NOD32 Antivirus.

http://www.eset.com