şiir derleme

[h p]

 

 Seninle olmak için el ele, yürürüm mahşere,
Allah'a yalvarır, vuslata giderim meleklere,
Dua ol sen semada, seninle yayılırım göklere,
Göğe açık avuç bulurum, gözüne nur gelirim.

Aramızda dağlar olsa, zincir vuramam gönlüme,
Göklere fışkırırım, yanan ayrılık ateşinle,
Alev topu gibi püskürürüm, akarım lüle , lüle,
Toprağı yeşile bürüyen tohum olur gelirim.

Koza ören böcekten, ipek örülürüm tenine,
Dut ağacından, inleyen sazın olurum eline,
Mızrap gibi perdede, dokunurum sazın teline,
Gönüle düşerim sevdayla, nağme bulur gelirim
        

 

 

 
Hangi zamanlarda gece olduğuna inandım biliyormusun
Nasıl bir karanlık verdim kendime boş günlerde
Ağlamak böyle kolay değildi hiçbir zaman
Seni beklemek günlerinde

 
Sokağın başına doğru eğilir gölgeler
Yokluğun baştan başa alıp götürür silüetleri
Saklan şimdi üzerine düşmeden öfkem
Kaldı ki yarım bir ağaç karartısı üzerime düşen

   

Sandım; hiç senin olabilirmiydi o büyük uzaklar
Neden değişmez hep böyle olur karayazılar
Sevda dediğin nasıl içte dağıtır inletir azar
Gecemi gelmiş üzerime? öyle ki senden kaçar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mutluluk istedim hakkım değilmiş
Aşkımı sır bilirdim saklım değilmiş
O zalimde bir vefasız uğruna eğilmiş
Zalim olan senmişsin şansım değilmiş
 
Verdiğim kıymeti bilmedin bilemessin
Kurşunda sıksan bana aşkımı silemessin
Aşkın sevdanın değerini isteme bilemessin
İstesende sen benim gibi sevemessin
 
Aşkın ticaretini sende bildim ve gördüm
Sevmiyorum derken bana gizliden gizliye öldüm
Bir zamanlar yangındım gözyaşlarımla söndüm
Senden geldim ben toprak bak yine sana döndüm

             

               

   

 

--
" Hiçbir şeye ihtiyacımız yok, yalnız bir tek şeye ihtiyacımız vardır, çalışkan olmak. Servet ve onun doğal sonucu olan refah ve saadet yalnız ve ancak çalışkan insanların Hakkıdır "

SEVGİDE ÖZGÜRLÜK…….
SAYGIDA MECBURİYET…
EMEĞE SAYGI……………..

BİZİM SÖZÜMÜZ DOST A TATLI
DÜŞMAN A  KURŞUNDUR
NAMERT E  HANÇER
MERT E  CANDIR
VARLIĞIMIZ DOST A FEDA
DÜŞMAN A  BELADIR
SEVDAMIZ İSE YÜCEDİR NE ALINIR NE DE SATILIR …………..


" Arkadaşlar, gönderilerimin çoğu alıntı' dır. Bana - demedin demeyin sonra. Hem telif hakkı falan da vermem ona göre Hani ! :))

[h p]

 

 

 

 

 

  

 

 

 Dildar gözlerine dilekler yazdım.
Bir uçurtmanın uzaklığı kadar,
Enginliğini hissettim sözlerinde.
Bir ağacın sessizliği kadar,
Asilliğini sezdim hareketlerinde.
Senin ne sıradanlığını bilirim,
Nede olağan üstü hareketlerin
vardır aklımda kalan...
Sende beni tutan,
O narin bedeninde ,
Olağan üstünlüğü sıradanlaştırman
Bende birtek kalan.
Başlangıcı olmayan bir hikayenin
Kahramanı olmanın ne olduğunu bilmek.

 

 

 

 

Gül diye kokla güz dalgınlıklarını
Umut tacirlerine yüz verme sakın
Yenilirsen dövüşerek yenilmelisin
Hiç kimseye vereceğin hesap kalmamalı

 

 

 

 
Geçer buralardan bir kar tanesi
Senin rüzgarında,
Ağlar doymak bilmeyen bu beden
Sana yokluğuna,
Vurulur yok olur,
Beş para etmez düşler,
Çılgın rüyalar.
Umurunda olmadığım gelir aklıma
Karamsarlık ışığını görürüm az ilerde
Elimi uzatırım sen diye
Mağmum bir karamsarlık ve
Yansıması kocaman bir şua
Bir koku alırım senden
Ellerine dokunamadım ya

 

 Ellerini alırım
Saçlarına saramadım ya
Sarılırım saçlarına
Karamsarlık tekrar bastırır
dışarıda yağan kar gibi içime
yeter derim feryat ederim her akşamüstü
feryadım sanadır be gülüm
senden uzak olunca
duymazsın bunları biliyorum
ama durduramıyorum kendimi
kendimi adam yapamıyorum
seni düşünmüyorum
hep kendim diye kendimi yiyorum
sende yaşıyorsun bunu hep unutuyorum

 

 

Artık Yoksun yaşamımda,
Ellerim dokunmak istese de, o mis kokan avuç içlerine,
Gözlerim görmek istese de, o iri kahverengi gözlerini,
Kulaklarım duymak istese de, iç gıcıklayıcı sesini,
Burnum koklamak istese de, o dişi kokunu

Artık yoksun yaşamımda,
Hayallerimde kaldın sadece,
Bir anı, küçük bir parça,
Mutluluklarım bol olduğu hüzünlerin olmadığı,
Küçük ve anlamlı,
Yaşamımın en güzel hediyesi,

Artık yoksun yaşamımda,
Kim bilir olsaydın ne olurdu?
Düşünmek istemiyorum artık bunları,
Yorgunum bitkinim.

Artık yoksun yaşamımda,
Her şey tanımlanmak mı zorunda,
Yaşamda tanımlanmaması gereken,
Tanımlanamayacak güzellikler olduğunun farkındaysak eğer,

Şiirler insanı anlatabilir mi?
Duygular yüzeye çıkartılabilir mi?
Sadece küçük bir parça duygulardan bahseden,
Ama asıl anlatılmak istenenler,
Kalbin içinde çıkmamacasına,
Boğazı düğümleyen acı veren,
Artık yoksun yaşamımda.
  

[h p]

 

 

 

 

Yanmazdı canım eskiden acı çeksem bile unuturdum..
Yanımda bana sıcaklığıyla dokunan dostumla avunurdum..
Artık o yok ve daha bir çok şey
Ben eski ben olsam kendimi avuturdum

Hayallerim vardı..
Gerçeği önemsemezdim bilirisin..
Her gün yüreğim biraz daha yanardı..
Ama ben hissetmezdim
Dostum var diye
Sen varsın diye

 

 

Seviyorum Seni

Kalemin kâğıdı çektiği gibi
İnsanın ölümü tatması gibi
Annenin çocuğa bakması gibi
Seviyorum seni

Karanlıkta ışık arayanlar gibi
İnsanın suya kanması gibi
Allah'a yalvardığım gibi
Seviyorum seni

Aşka dair ne varsa aldın benden
Kurşun gibi delip geçtin kalbimden.
 
Şüphen mi vardı ki benim sevgimden
Hiç bir zaman vazgeçemem ben senden

 
Sana susamışım çöller misali
Kalmamış gönlümün aşktan mecali
Aklımda güzelliğinin hayali
Sevenler anlar düştüğüm bu hali.

 
Bir gün olur geri dönmek istersen
Seni yine çok seveceğim dersen.
 
Ömrüme ömür katmayı dilersen
Gönül kapım açık eğer gelirsen.

 

 

 kalbimin bahçesinde her gül sendin bu sevgidir
biri solsa eririm kıskanırım içimden bir şey silinir
yum gözlerini yanalım bu kalp mezarda dinlenir
prangalarca boynuma takılan bu aşk senden çekilir

 
geçen tatlı anılar hayal oldu yarım kalan aşkıma
ölmeyince kapanmazsın sen incinme sen gül bahtına
hatayı kendim de aramıyorum küstüm artık şansıma
anılarla yaşıyorum yorgun çilekeş dolu hüsranlarımla

 
yanık şiirler dilimdeyken yıktın aşka inancımı oldukça
tanrım gör halimi taş bastım bağrıma taş-taş doldukça
bir gün karşılaşırsak mahşerde soracaklar size niye ayrıldınız
belli ki burda maziye gömdün anıları orda boş bakacaksınız
 
dudağım da hıçkırık gözlerimde figansın kimseye anlatamam
ne zalim yar sevmişim karalasan da mazimi seni unutamam
herşeyin sonu yok mu zamanla azalmadın başkasınla avutamam
merhametin yokmuş seni dilenirken ağlamalarımı kurutamam
 

 

 

 

 

[h p]

 

 

BEN SENİ SEVDİM BE ADAM,

BİR BEBEĞİ SEVER GİBİ DEĞİL

KANATARAK,

ACITARAK,

YIRTARAK SEVDİM...

 

SEVDİM İŞTE,

SENİNLE DE, SENSİZ DE SEVDİM,

AĞLAYARAK,

HIÇKIRARAK,

SAKLAYARAK SEVDİM...

 

BAZEN TAŞ KOYDUM ÖNÜNE,

RÜZGAR OLDUM TERSTEN ESTİM,

BAZEN DE SIRF BANA DÖNESİN DİYE

SEL OLDUM YOLUNU KESTİM...

 

BEN SENİ SEVDİM BE ADAM,

BİR GÜLÜ KOKLAR GİBİ DEĞİL,

HAYKIRARAK,

SAVAŞARAK,

YOK OLARAK SEVDİM...

 

DÖNMEYİŞLERİN KAHRETTİ BENİ,

DAHA ÇOK ACITTIM YİNE GELMEDİN,

ÖLDÜM GİTTİN,

DİRİLDİM GİTTİN,

AĞLADIM GÜLDÜM

YİNE GİTTİN...

 

GALİBA SEN ZATEN HİÇ GERİ DÖNMEDİN...

GİTTİĞİN YERDEN YİNE GİTTİN,

SEN GİTTİKÇE

BEN BİTTİM...

 

BEN SENİ SEVDİM BE ADAM,

BEN SEVDİKÇE

SEN GİTTİN...

SEN GİTTİKÇE

BEN SEVDİM...

 

 

  

Düşüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam değil...
Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı,
kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini,
sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi,
dokunacaktım, sarılacaktım. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslında... Kendimi kandırdığımı anladığımda ağlıyordum...

Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi
ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş
gibi geliyor... Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin gidişin gösterdi bana...
Her şarkıda sen varsın, her yerde, her gördüğüm insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi...
Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda değilsin ki?
Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana...
Gittin! Belki de hiç gelmemiştin ben, geldiğini sandım... Ayak uyduramadım
yorgunluğuna... Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım...

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın;
dokunuşlarında kendini bulan... Ama! En çok da imkânsızın oldum...
Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum... İnanamadığın, Yenemediğin,
üzerinden atlayamadığın korkuların oldum... Ağladığın, bağırdığın ya da
sustuğun isyanın oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum...
Yüreğindeki kadın ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan
bir anı oldum... Hak etmediklerin, artık yeter dediklerin ve her şeyin olmak isterken
belki de hiçbir şeyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?

 

 

 




 

Sabah Ezanlarından Sonra Okunan Selanla Bitti Bu Masal
Gökten Düşen Tek Bir Elmayla
Başladığım Yere Döndüm.
Öğütlenen Ve Örgütlenen Bir Yalnızlıkla
Hiç Hatırlanmayacak Günlerin İçindeydim İlk Zamanlar..
"Gidersem" Diye Aklından Geçirdiğin
Günlere İhanet Başladı Sonrasında..
İkisi Hariç
Gittin Ve Sesini Çok Özledim
Doğru.
Parmaklarımı Kırdım Telefonlara Uzanmamak Adına.
Gittin Ve Sen Gibi Kimseyi Sevemedim.
Sen Bana Gölgeni Bırakmıştın
Bede Sana Kefene Sarılı Yüreğimi…
Birbirimize Verdiğimiz
Hayat Hediyelerimiz Bu İkisi İşte..
Hiçbir Akıl Hastanesi Kabul Etmedi Beni
Yanılmamıştım
Aşkın Akılla Bir Alakası Varmıki Kabul Etsinler..
Şaşırttım Seni
Gidersem Diye
Aklından Geçirdiğin Düşüncelere
İhanet Ettim..
Gittin Ölmedim
Acıları Bana Akan Sevgimde Boğulmadım
Zamanla Unutursun Diyenlere İnat
Yokluğunu Varlığına Çevirerek
Zamanları Büyüttüm
Gidişinin İntikamaını Alındım
Sermedim Kimsenin Yoluna Kendimi
Yarısızlığa Yakışır İntiharları Seçmedim
Zarar Vermedim Sana
Ve Sana Yakın Bütün Bir Hayata….
Gittin

 

 

[h p]

ellerimden ellerin ayrılmasın sevgilim
gözlerimden gözlerin ayrılmasın azize

ah azize ah azize
yalvarırım gel gitme
ah azize ah azize
çok mes'udum ben seninle
ah azize ah azize
beni terketme
ah azize ah azize
beni terketme

sev diyorsun azizem, seni nasil seveyim
vefakar oldugunu, ben nerden bileyim

 

Kırıp yılların esaret zincirini
Savurup rüzgara yüreğimin paslı kilidini
Yarım asırlık ateşi sevgiyi
Hasretimi bohçaladım
Sana geliyorum

Papatyalar açıyor avuçlarımda
Papatyalardan fallar tutmuyorum
Beni sevdiğini biliyorum

Yorgun başım dizlerinde dingin
Yüreğimle seninleyim
Saçlarımı okşuyorsun usulca
Usulca bir rüyadan uyanır korkusuyla
Deniz gözlerindeyim

İçimde şelaleler, devleşiyorum
Yangın savaşları almış gidiyor başını
Ellerini öpüyorum
Tek tek parmaklarını

Başım omzunda ise bulutlardayım
Gözlerin deniz gözlüm
Yüreğime daha yakın
Nefesin yüreğimde yangın

Tenin deniz kokuyor biliyor musun
Dudaklarında tuz taşlarının lezzeti
Başım dönüyor beni deniz tutuyor
Beni deniz tutuyor da
Tutuyor da bir denizatına fırlatıyor
Kanatlanıyor denizatları Huzur' a
Yorgun bir savaşçının mutluluğuyla

Geliyorum
Ne yarının korkusu ayaklarımda tökez
Ne bir tabunun tutsağıyım bu kez
Geliyorum
Nefes nefes

Avuçlarımda papatyalar açıyor
Papatyalardan fallar tut /u (mu) yorum
Seviyor seviyorum seviyor seviyorum

En azından ben
Öyle olsun istiyorum... 
 

--

SANA BEN SIMSICAK DÜŞLER BÜYÜTTÜM


SANA BEN GÖZÜMDE YAŞLAR BÜYÜTTÜM


SANA BEN HUMMALI AŞKLAR BÜYÜTTÜM


SÖYLEYEMEDİM!!!!! SÖYLEYEMEDİM!!!!


SANA BEN BAHARLAR, YAZLAR BÜYÜTTÜM


SANA BEN HUMMALI GİZLER BÜYÜTTÜM


SANA BEN ŞARKILAR, ŞİİRLER YAZDIM


OKUYAMADIM!!!! OKUYAMADI!!!!


HEP YANIMDAYDIN OYSA


DOKUNAMADIM!!!! DOKUNAMADIM!!!!


SANA BEN BEMBEYAZ KIŞLAR BÜYÜTTÜM


SANA BEN YÜREĞİMDE KÖZLER BÜYÜTTÜM


SANA BEN DUYULMADIK SÖZLER BÜYÜTTÜM


SÖYLEYEMEDİM!!!!! SÖYLEYEMEDİM!!!!


SANA BEN GELECEK DÜŞLER BÜYÜTTÜM


SANA BEN SONSUZCA GÜLÜŞLER BÜYÜTTÜM


NAÇAR KALDIM SÖYLEYEMEDİM,


GÜLEMEDİM


 SÖYLEYEMEDİM!!!! SENİ SEVDİĞİMİ SÖYLEYEMEDİM!!!!


SENİN OLDUĞUMU SÖYLEYEMEDİM.


SENSİZ OLDUĞUMU SÖYLEYEMEDİM...

  

[h p]

Yanında yatan erkeğin
Kalbinin sesini dinliyorsan,
Ve duymuyorsan horlamasını
Kalbin onun için çarpıyordur...

Güneşli bir sabah,
Onun yanında denizi ve martıları seyrediyorken,
Minarelerini kaybedip buluyorken şehrin,
Birden onu yitireceğini düşündüysen
Ve gün boyunca dinlediysen nefesini
Kalbin yaşam boyu onun için çarpacaktır...

Günün en güzel saati
Ona sarılıp kendini uykuya bıraktığınsa,
Kokusunu içine doya doya çektiğinse,
Yastıklarda beraberce lavanta kokladığınsa,
Onunla yürüyeceksin yaşamı,
Ne mutlu sana...

 

 

'Irmaklarından saraplar akacak' diyorsun
cennet-i alâ meyhane midir?
'her mumin'e iki huri' diyorsun
cennet-i alâ kerhane midir?

* * *
tanri bize cennette vaat ettiği sarabi
nicin haram etsin bu dunyada, akla sigar mi?
bir sarhos arap, devesini vurmus hamza'nin
peygamber de yasak etmis arap'a sarabi

* * *
beni uzene bezene yaratan kim? sen
ne yapacagimi da yazmissin onceden
demek gunah isleten de sensin bana
o zaman nedir o cennet cehennem?

* * *
kim senin yasanı çignemedi ki soyle?
gunahsız bir omrun ne tadi kalir soyle.
yaptigim kotulugu kotulukle odetirsen eger
seninle benim aramda ne fark kalir ki soyle

* * *
tanri bizi camurdan yarattiginda
biliyordu bu dunyada ne isimiz olacak
isledigim gunahlar hep onun emriyledir
o halde cehennemde beni nicin yakacak?

* * *
isyan edip karsinda duracagim, neredesin?
karanligi, isiğa yoracagim, neredesin?
ibadete karsilik cenneti alacaksam
'bagis mi ticaret mi' diye soracagim, neredesin?

* * *
kor cehalet cirkeflestirir insanlari.
suskunlugum asaletimdendir.
her lafa verecek bir cevabım var elbet
lakin bir lâfa bakarim laf mi diye, bir de soyleyene bakarim adam mi diye

* * *
dunya üc bes bilgisizin elinde
sanirlar ki tum bilgiler kendilerinde
uzulme, esek esegi begenir
bir hayir var sana kotu demelerinde

* * *
sen bu dunyanin sirrina eremezsin
erenlerin dilini de sokemezsin
oyleyse ic sarabi, cennet et dunyayi
oteki cennete ya girer, ya giremezsin

* * *
niceleri geldi, neler istediler
sonunda dunyayi birakip gittiler
sen hic gitmeyecek gibisin degil mi?
o gidenler de hep senin gibiydiler

İcin temiz olmadiktan sonra
Haci hoca olmussun kac para
Hirka tespih post seccade guzel
Ama TANRI KANAR MI BUNLARA

Sen sofusun hep dinden dem vurursun
Bana da sapik dinsiz der durursun
Peki, ben ne gorunuyorsam o'yum
YA SEN NE GORUNUYORSAN O'MUSUN

Sen icmiyorsan icenleri kinama bari
Birak aldatmacayi iki yuzlulukleri
SARAP İCMEM DIYE OVUNUYORSUN AMA
YEDİGİN HALTLAR YANINDA SARAP NEDİR Kİ..

Ey kara cubbeli senin gündüzün gece
Tas atma dunyayi bilmek isteyenlere
ONLAR YARATANIN SANATI PESINDELER
SENİNSE AKLIN ABDEST BOZAN SEYLERDE...

Ben kadehten cekmem artik elimi;
Tutmam senin kitabını minberini.
Sen kuru bir softasın, ben yas bir sapik
CEHENNEMDE SEN MI DAHA IYI YANARSIN, BEN MI?..

Seni kuru softalarin softasi seni
Seni cehenneme komur olasi seni
Sen mi haktan rahmet dileyeceksin bana ?
HAKKA AKIL OGRETMEK SENIN HADDINE MI ?

Yasamin sirlarini bileydin
Olumun de sirlarini cozerdin
Bugun aklin var bir sey bildigin yok
YARIN AKILSIZ NEYI BILECEKSIN

Ey kor! bu yer, bu gok, bu yildizlar, bostur bos!
Birak onu bunu da gonlunu hos tut hos!
su durmadan kurulup dagilan evrende
BIR NEFESTIR ALACAGIN, O DA BOSTUR BOS! 

[h p]

Yağmurlar tenini ıslatırken
Ben vardım karanlıklarda
O sonsuzluğa attığın adımlarda
Sanki gündüzler sen değildin
Sen akıyordun gözlerimden
Çok güzeldin, değerliydin
Kıyamıyordum silmeye

Tam elimi atarken yüreğim kaldırmıyordu
Gözlerimden almayı seni
Senle konuşmasamda canım,
O kalbim, kalbinin tam üzerinde, her daim
Gölgem, hayalim geceleri baş ucunda
Senin zerrene zarar gelmemesi için

Uçmak istiyorsun gökyüzüne
Sanki ben yeryüzünde yokmuşum gibi
Gitmek istiyorsun başka diyarlara
Sanki ben o diyarlarda olmayacakmışım gibi

İnsan seni seviyorum derken
Aha şurda yüreğinin en derin yerinde,
Bir his olmalı, bir heyecan,
Yoksa dudaklarla Seni seviyorum demek sevmekmiki?

Her gece koşar adım
Gökyüzünü yararak geliyorsun bana
Tam kucaklaşırken senle sabah oluyor
Kucaklaşamadan gün ışığı ile

Yüreğim avuçlarımda
Ellerim çamura sürülmüş
Kalbim bir bağış kurumunda
Senin alaman için oraya bırakılmış

Hayallerim kavus olmuş
Karanlığın pençesinde
Umutlarım doğmayacak yarınlarda
Ölümü bekliyor doğması için

Hayat her gün bir adım atmaktır
Eğer o adımı atamasan kırbaçlar acımasızca
Yere düşersende ezer geçer
Ben kırbaçlansamda ezilsemde,dayanırım
Ama sana kıyamam bilirsin,
Bırak beni düşsemde sen devam et
Hadi at şu adımını, Gözüm arkada kalmasın

Sen su taneceği içindeki en hassas, en değerli
Ben için tek olan ve bulunmayan
Benle yaşayan benim canımsın

Zarar gelmezki o su taneciğindeki sana
O kutsanmıştır cennetin içinde,
Bekçileri ise meleklerdir
Kurumazki ikimizin sevgisi oldukça

Bilki gökyüzündeki sana bakamadığımda
O gökyüzündeki senin yıldızın kaydığında
İşte o zaman toprağımdır, söz verdin geleceksin toprağıma
Nerede olursam olayım bulacaksın, arayacaksın

O karanlıkta olsamda
Gelip sulayacaksın o topraktaki canını
İşte o zaman ruhum filizlenecek topraktan
İşte o topraktaki beni bulduğunda
Gökyüzüne çıkacak ruhum
O gökteki kaybolan yıldızın geri gelecek
Sana gülümseyip seni izleyecek

Ve sende toprak olduğunda
Gelip elindn tutup çıkaracağım topraktan
Ve o sonsuz gökyüzünde
Meleklere eşlik edeceğiz danslarında

Yıldızlar var erişilmeyen,
O saflığı ile parlayan
Işık saçan o yıldızlar bile
Başına taç yapılamayacak kadar sönük kalır

Ay var aha şu tepende
Ceketimi aya asıp
Güneşten seni seyrettiğim
Ay ve Güneşi bırakıp sana koştuğum

Hasretler var
Öldüğünde yaşama hasreti gibi
Hasretler var
Senin yanındayken sana doyamama hasreti gibi

Eğer bir şey diyeceksen canına
Kalbinden geçir ben ordayım, duyarım
İçinden geçirsende duyarım
Beni oraya hapsettin bilirsin

Kalpler var pas tutmuş, taş kesilmiş
Sevgi yüzü görmemiş hiç sevmemiş
Kalpler var sen gibi pırlanta olmuş
Hiç paslanmamış hep sevmiş

Bir dünya var şerefsizlerin yaşadığı
Bir dünyada var sen gibi meleklerin yaşadığı
Sanki biri cehennemin dibi
Sanki diğeri gökyüzünde gibi

Nasıl ikisi bu dünyada olabilirki?
Ya o şerefsiler hak etmiyor
Yada sen bu dünyaya layık değilsin
Sen cennetin meleği, benden bir parçasın

Ya o Tanrının cennetinde kal
Yada bu kalbimde bir can ol
Karar senin be canım
Hadi ya cennette kal yada kalbimde

Bir çıkmaz yola girdim
Nerde ne zaman biteceğini
Nasıl ve ne şekilde biteceğini bildiğim halde
Bile bile girdim o yola

Biliyordum sonu olmayacağını
Biliyordum nerde biteceğini ve nerde bitmeyeceğini
Biliyordum hepsini belkide hiçbir şey bilmiyordum
Sevmekti amacım

Bilirmisin?
Bildiğin yolda kaybolmanın ne demek olduğunu
Bilirmisin?
Yazdığın kitabı unutmayı

Bilirmisin?
Tam hayatı yakalamışken toprakta olmayı
Bilirmisin?
Üzerine toprak atılınca toprağı kucaklaşmayı

Bilirmisin?
Toprakta yatarken
Sevdiğinin baş ucuna kırmızı gülü bırakmasının
Ne demek olduğunu bilirmisin? Hiç tattınmı?

Bilirmisin?
Mezardayken üzerinde biten çiçekleri
Bilirmisin?
Kaybedince değerin ne olduğunu

Kendi gözyaşlarımı silerim icap ederse
Bir yürek var bende göller kadar, deryalar kadar
İşte oraya akar yaşlarım
Belki gözümden bir damla yaş süzülmez
Ama o gönlüme nehirler aktığını bilemezsinki

Ben engel olamam
Gözlerimden yüreğime çağlayan nehirleri
Ancak sen durdurursun
Belkide istersen kurutursun

Ben ağlasamda silerim o yaşları
Burnumu silerekte olsa yaşarım
Ama senin o ağlayan gözlerini silemem
Sildiğimde inciltmekten korkarım

Seni seviyorum be canım
Hiçbir zaman doyamıyorum sana
Her sevdiğimde yine doyamıyorum sana
Karanlığın ışığa doymadığı gibi

Ateşin güneşe doymadığı gibi
Şairin şiire doymadığı gibi
Bende o sevgine doyamıyorum
Kemiğin etsiz yapamadığı gibi
Ayaklar ayakkabısız yapamadığı gibi
Ruh bedensiz olmadığı gibi
Bende sensiz yapamıyorum canım

Eğer dünya bir gün gelirde
Susuz, havasız ve güneşsiz yaparsa
Çocuk annesiz doğarsa
Ben gene yapamam sensiz

Eğer dünyada sur üflense
Her şey için artık geçmiş olsa
Herkez kendi derdine düşse
Ben gene yapamam sensiz, o günde

Yapamam be canum, Aşkım
Benden ayrı ruh ayrı yaşasa
Sen ayrı ben ayrı yaşasamda
Ben gene sensiz yapamam düşünemem bile

Kıyamet kopsa
Sen başkası ile bensiz gelsen
O sorgudan önceki zaman
İşte o an ölümsüz ruhum ölür

Ruhlar ağlamaz bilirsin
Ama seni gördüğümde uzaktan
Tek iki damla yaş akar
O yaşlar sen ve sevdiğin içindir

Her gün üç sen doluyor içim
Ve her gece ile birlikte
Bir sen çıkıyorsun gözümden
Yanaklarımdan aşağı koşar adım kaçıyorsun

İstersem yakalarım o yanaklarımda
O kadar saf ve narinsinki
Saflığın berraklığın al olmasında
İncilip kırılmandan korkuyorum

--

An olur, deli sevdamın suskunluğunu yüklenirim bir başıma.
An olur, buluşur yüreklerimiz en masum sevda yollarında.
Umut ki, bitivermiş daha yolun en başında...
Ne yolumdasın ne yolsun sen bana...
Bilmezdim ışıksız yollarda umuda kavuşmanın yorgunluğunu,
Bilmezdim, umudun bir rengininde siyah olduğunu.

Gece olur, en parlak yıldıza takılır dalar gözlerim...
Gece olur, aniden kayar gider yokluğuna yıldızım.
Gölgen ki, düşüvermiş kalbime..
Ne yakınsın ne uzaksın sen bana.
Bilmezdim hayalinin aynalarda da konuştuğunu...
Bilmezdim, gözlerinin gökyüzünde de durduğunu.

Gün olur, buz dağından kopan bir buz parçası kadar soğuk,
Gün olur, ısıtır evrenimi güneşimin içime çizdiği ufuk...
Sevgin ki, yakıvermiş ateşiyle,
Ne sıcaksın ne soğuksun sen bana..
Bilmezdim sevginin de ateşten bir gül olduğunu..
Bilmezdim, gökkuşağınında çiçek gibi solduğunu.

Mevsim olur, damarlarımda dolaşan kan cehennem sıcağında kavrulur.
Mevsim olur, yüreğimde kopan fırtınalar kızgın çöllere savrulur.
Şefkatin ki, sarıvermiş ruhumu...
Ne ellerindeyim ne ellerimdesin sen bana
Bilmezdim yağmurun suyuda hasretiyle kuruttuğunu,
Bilmezdim, çölde gezinen yaralı bir ceylanı yüreğinden vurduğunu...

Neşe olur kahkahalarla ağladığıma güler geçerim...
Neşe olur, mutluluğu martıların sesinden dinlerim.
Gülümseyiş ki, dönüvermiş hıçkırığa içimde...
Ne yalansın ne doğrusun sen bana...
Bilmezdim bir gülümseyişin kadehlerde gözyaşı sunduğunu.
Bilmezdim, dudaklar gülümserken yüreğe kan dolduğunu.

Son olur, ayrılık heceleri bir bir kıyıya vurur...
Son olur, sözler biter şiirler nağme nağme konuşur.
Adın ki şiir oluvermiş dudaklarımda,
Ne aşkımsın ne canımsın sen bana.
Bilmezdim her aldığım nefeste ölümü soluduğumu,
Bilmezdim, canımsın dediğim minik kuşumun kafesinden kanatsız uçtuğunu...

Ben senin gibi olamam goz yaslarim derinden akar,
ben gizlemem goz yaslarimi,
birileri ne dusunur diye saklamam guluslerimi,
sevdigim icin herseye katlanirim
senin gibi sorunlardan asktan sevgiden kacmam
senin gibi baskalarinin fikirleriyle yasamam,
kendi hayatimi yasarim insanlar ne dusunur diye takmam kafama
gizli gizli aglamam gecer karsinda da aglarim
yurekten aglarim yurekten severim iki gunluk degildir benim sevgim.

senin icinde aglamistim gormussun gulmussun
sanma yuregin burkulsun diye aglamadim
nasil senin gibi birini sevdim diye
insanlar neden bu kadar yalanci diye
sen neden bu kadar umursamazsin diye agladim
biliyor musun?

yinede seninle yasadigim hersey cok guzeldi
ki hala eski gunlere donecekmisim gibi uyaniyorum
bir heyecan sariyor sonra anliyorum
yok yok oyle bir sey farzet ruya gordun!diyorum kendi kendime
kendimi kandirmisim hayal dunyasinda dolanmis durmusum...
aslinda senin bir sucun yok hepsi benim sucum
her soze her bakisa aldanmisim
benim yuzumden rahat olamadin
doya doya gulemedin
yine ben yanlis anlarim diye
olsun haklisin sen zaten baskalari icin gelmissin dunyaya
bazi seyler icin pisman olsamda hersey guzeldi
korkma birdaha gelmem senin oldugun yere
gelsemde sana gorunmem
rahat ol istedigin gibi gul,
oyna,
gez,
dolas,
istediginle konus
ne yaparsan yap.
beni zaten umursamiyordun
bundan sonra pismanda olsan oldurdun zaten olmus say....

yuzume bakma!

[h p]

 

 

http://www.equality.ws/view.php?img=35545_GK00134TimWhite.jpg.html

---

Ne eLim düzgün kaLem tutar ne de biLirim yar üstüne siirLer yazmayi...

Ama birsey biLirim ki...
Sevdigince yasar insan
ve
sevdigince;
dudakLarindan düsen her sözcük bir öyküdür bir siirdir yar üstüne.
O benim.

Ve o sevda benim sevdam.

Zordur gideni durdurmak bazan "Geri dön" diyebiLmek agir geLir insana.
GözLerinde kaLan bir damLa yas büyüyüp seLe döndükçe "Geri dön çünkü Seni Seviyorum" diyememenin acisi çökünce yürege...

"Bir aksamüstü yaninizda oLanLar oLmasi gerekenLer mi..?" der Murathan Mungan bir yazisinda
yasamimiz boyunca karsimiza çikan firsatLari nasiL heba ettigimizden ve sonra geri dönüp "O"nu nasiL aradigimizdan...

ve
O nun bu zaLim sehirden çoktan gittiginden dem vurur.
Geri dönüpO nu ararken...
KimbiLir...

Dümdüz kisacik o iki sözcük yeter;
"Seni Seviyorum"...

Ben biLmem yar üstüne siir yazmaLari
biLmem öyküLerde O nu aramayi...

EL uzatip "Seni Seviyorum" diyebiLmenin gururu varken...

Askin böyLesi gücüme gidiyor...

 

Ve Gittin !

Düşünme hiç başka şeyi
Sevmeyi bil sevilmeyi
İşte gördün dünya bomboş
Sevmek için durma koş

Sevelim hep sevilelim
Dertleri terk eyleyelim
Sevelim hep sevilellim
Mutluluğa yönelelim

Gülüp oyna gel bana haydi gel bana
Haydi gel gel kolları boynuma dola

Gülüp oyna gel bana haydi gel bana
Haydi gel gel kolları boynuma dola

Hayat zor hayat yokuş
Ölümden öte herşey bomboş
Sevgimiz herşeyden uzak
Mutluluğa durma koş

Gülüp oyna gel bana haydi gel bana
Haydi gel gel kolları boynuma dola

[h p]

Aldanmıyorsam bir zamanlar hayatım,önüne
bütün gönüllerin açıldığı, yoluna bütün şarapların
döküldüğü bir şölendi.
Bir akşamdı dizimi oturttum Güzelliği-Terslik
edecek oldu-İler tutar yerini bırakmadım ben de.
Bayrak açtım adalete karşı.
Aldım başımı kaçtım. Ey büyücüler, size ey
bahtsızlık, ey nefret, hazinem size emanet.
Azmettim, söndürdüm içerimde insan ümidi adına
ne varsa. Bir yırtıcı hayvan amansızlığıyla atıldım
üzerlerine boğayım diye cümle sevinci.
Cellatlara seslendim, ısırayım diye ölürken
mavzerlerin kabzalarını. Seslendim salgınlara,
boğsunlar istedim, kan içinde, kum içinde beni. Tanrı
bildim musibeti. Gırtlağıma kadar battım çamurlara.
Cürümün ayazında kurundum. Hop oturup hop
kaldırdım çılgınlığı.
Bana baharın getirdiği iğrenç bir budala kahkahasıydı.
Derken az önce işte, bir de baktım ki kıkırdamak
üzereyim; aklıma eski şölenin anahtarlarını aramak
geldi, dedim belki de yeniden heveslenirim.
Hayırmış meğer o anahtarın adı-Anlaşıldı ben bir
düşteymişim.
"Sen canavar kalacaksın..." falan filan... atıp
tutmaya başladı başıma bu şirin hasırları ören şeytan.
"Ölümüne sürsün cümle iştahın, bencilliğin, cümle
bağışlanmaz günahın."


Ah, canıma yetti arttı-Kuzum şeytan, ne olur daha
bir öfkesiz bakıver de benden yana ufak tefek, yolda
kalmış alçaklıklar vara dursun, sen ki yazarda tasvir,
öğreticilik vergilerinin yokluğuna vurgunsun, senin için
kopardım lanetli gün defterimden bu uğursuz yaprakları.

ARTHUR RIMBAUD

 

 

Her gün yanında olamamaktan korkuyorum

Sesini duyamamaktan

Seni görünce, sana alışmaktan da korkuyorum

Nedense sensizlikten de korkuyorum

Bir gün hoşça kal demenden

İstemesem de;

Bir gün, bir gül gibi

İçimde solmandan korkuyorum

Hafızamda bırakacağın hatıralardan

Hatıralardan kaçamamaktan

Adını unutamamaktan korkuyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Benimkisi sadece bir sevda

Göz yaşlarımla söndüremediğim

Korkularımı yenemediğim

Söyleyemediğim

Fakat, kendimi tükettiğim

Ve beni;

Yedi kat yerin dibine sokan

Utandıran, korkutan

An be an içimi yakan

Cesaretsiz bir sevdan

Bu nasıl bir sevda ?

Anlayamıyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Biliyor musun;

Aklımdan hiç çıkmıyorsun.

Sen benim;

İmkansızlar bahçesinden koparttığım

Edâlı gülümsün.

Hiçbir zaman koklayamayacağım

Adını söylerken burkulacağım

Sevmekten hep korkacağım

Fakat, ömrüm boyunca unutmayacağım

Edâlı gülümsün.

Ah be güzelim;

Aslında sen benim,

Kendi ömrümsün

 

[h p]

 

Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.


Öğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli.

Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Öğrendim ki...
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil
Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.

Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.

Öğrendim ki...
Olmak istediğim insan olabilmem
Çok vakit alıyor.

Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki...
'Bittim' dediğin andan itibaren
Pilinin bitmesine daha çok var.

Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.

Öğrendim ki...
Kahraman dediğimiz insanlar
Bir şey yapılması gerektiğinde
Yapılması gerekeni
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki...
Para ucuz bir başarı.

Öğrendim ki...
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.

Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Öğrendim ki...
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.


Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.

Öğrendim ki...
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.

Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Öğrendim ki...
Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin
nereden geçtiğini bulmak zor.

Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Öğrendim ki...
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

[h p]

SUÇ

beni maviye bakmaktan astılar
nazi suratlı bir gecede
kör bir cellat geçirdi boğazıma ipi

susturulmuş sokaklara kar yağıyordu...

son isteğimi sordular;
mavi bir şiir, dedim
sevdama ve ülkeme dair söylenmiş.

Oysa şiir nedir bilmiyorlardı
ve mavi kurşuna dizilmişti
benden önce

[h p]

Bir aşkın daha yeni kepenklerini kapadım,
Yağmurlara eyvallah dedim
Yarıştım...
Sevmelere doyamadığım şu ömrümde
Sevilmeler sahte
Yok,,ben bıraktım
Senide okyanusa saldım
Sanma ki senin için ağladım
Sanma ki sarhoşluğum sensin
Şiirlerimi sana yazdım
Adımlarıma seni sakladım
Bakma bana öyle,seni sevmiyorum

Yarım kalan bir öyküydü yine bende
Hiçbir masala da benzemiyordu sonu
Kaf dağına da çıkmamıştım zaten
Romayı da yakmamıştım ardına
Hiç sorma bana
Şarkılar bile yok olmakta
Sazının teli kopmuş banane
Bakma bana öyle,seni sevmiyorum

Senin bir farkın vardı
Var dı da ,yaşadığın gizli hikayende saklıydı
Sen nasıl yaşıyorsun aşkı,
Nasıl sığdırıyorsun yüreğine,
Yalan mı,doğru mu,nesin sen!

Ve yine başka yağıyor yağmur
Ve bambaşka benim hikayem
Bakma bana öyle,seni sevmiyorum

Suskunluğu al sen,hayatı boşver
Anlamı yokken mısraların
Dipsizliğinin karanlığında kal
Sen kaçağım kal
Ben gardiyanın
Bakma bana öyle,seni sevmiyorum

Sen gün vurumu kadar ağırsın bana
Yaşında geçmiş ,lafında,
Bana göre değilmiş bu sevda
Sen saz çalarsın teli eksik
Ben söz olurum eksiksiz
Ve olmam nağmen
Olmam yanında söz söyleyen
Bakma bana öyle
Dedim ya
Sevmiyorum seni ben
Sev-mi-yo-rum.........

Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim?
Neden?
Neden olacak, korkuyorum!
Korkuyor musun?
Evet ya, korkuyorum.
Çünkü seni seversem hemen huyun Suyun değişecek.
Sende sevdiğim şeyler farklılaşacak. Şımaracaksın.
Beğenmez olacaksın artık beni.
Çünkü ben artık muhtaç olmuş olacağım sana, senin gözünde. Çünkü bilinç altı atacaksın beni önceden programladığın bir yere. Sesine, görüntüne, ellerine, gülümseyişine hatta nefesine bile mahkum edilmiş olacağım...ve adına "Aşk" diyeceksin hemen, daha ben ne olduğumu bile bilemeden. Öyle değil mi? Bilmez misin? Muhtaç olmak acizliktir.
Simdi seni sevdiğim için cezalandıracaksın beni biliyorum!
Hor göreceksin. Bekleteceksin. Aramayacaksın.
Menfaatlerin ön plana çıkacak.
Şayet menfaatlerini de sevmezsem beni sileceksin.
Yalan mi? Sileceksin iste!

Sonra her Gün benden azar azar uzaklaşacağını seyredip kahrolacağım.
Yahu ben bir seven'im. Yani seni sevgimle onurlandırmış bir insan.
Dünyayı ayakta tutacak insan kudretinin adidir Sevgi... Simdi ben sevdim diye, bu kudrete ve cesarete sahip oldum diye sen beni nasıl ve ne hakla cezalandırabilirsin? Aklim almıyor. Zeka seviyemde. İnsanlığımda. Yüreğimde.

Yok! "Seni seviyorum" cümlesini çok sarf etme eskir! Yok! Herkese "seni seviyorum" deme, sadece aşık olunca kullan! Yok! "Seni seviyorum" demeden önce binbir hokkabazlık yap ve şirin görün ki sevdiğin sevildiği için kendini dev aynasında görmesin, onu inlet, süründür, aklını başına getirt, mahvet!
Neden?
Çünkü, bu makbul..
Kaç....sevsen de sevmesen de kaç!
Neden?
Çünkü kaçan kovalanır aptal! Kaçan kovalanır...

İyi de, neden sevdiğim için kaçıyorum ki? Ben kaçacak ne yaptım?
Kaçarak daha mi makbul olacağım? Kaçarsam daha mi kıymetim anlaşılacak? Sevmek utanç verici bir şey mi ki kaçmam gerek?!
Anlayamıyorum... Oysa ben zaten sevdiğimi severek devleştirmişimdir.
Onun dev aynasında kendisini yeniden devleşmesine ne gerek var ki?
Bir görebilse benim gözlerimle kendini, eminim kıskanacaktır bendeki kendisini...
Yok ama yok!
Bilmez sevgililer sevilmenin eşsizliğini, bilmez...
Ondandır bol keseden sevgiyi böyle tüketişleri...
Ben hiç şımarmayan, değişmeyen, yozlaşmayan, uçup gitmeyen, tükenmeyen sevgi görmedim.
Artık cenaze törenleri iki türlü yapılmalı. Biri bedenler için, Diğeri zorla öldürülen sevgiler için!... Ne demiş Yılmaz Erdoğan, " Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim " Anlayın artık varlıkları değil, ihtimalleri sever olduk... Neden?
Çünkü ihtimaller hayallerimizdir. Sevmekse hayatin bir gerçeği.
Hayallerimizde sevgilimiz hiç değişmez.
Hatta "seni seviyorum" dedikçe ya gözleriyle, ya elleriyle ya da tatlıdiliyle " beni sevdiğin için teşekkür ederim aşkım " der...

Teşekkür etmek?! Beni sevdiğin için...

Evet ya... Bir onurdur, bir ödüldür, bir şereftir sevmek ve sevilmek.
Özgürlüğümüzdür. Cesaretimizdir. İnsanlığımızdır. Ayrıcalığımızdır.
Ama ne yazık ki birde bütün bunları farkında olamayışımızdır sevmek...
Korkuyorum. Hep sevdiğim için cezalandırıldım. Artık "seni seviyorum" derken bana tuhaf tuhaf bakmayacak varlıkları daha çok sevmeye niyetliyim... Bir çiçek gibi... Bir hayvan gibi... Bir dağ manzarası gibi... Bir Su damlacığı gibi... Bir küçük tomurcuk gibi henüz doğmakta olan...

Çünkü hepsinin insanlarda var olan bir büyük silahtan arındırılmışlığı var.
Yani dilleri yok, dilleri! Konuşamazlar... Sadece dinlerler...
Sevginizi anlayarak hissederek dinlerler.

Onlara "Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? " demeniz gerekmez. Direkt söylersiniz sevginizi hesapsızca, umarsızca... Saymadan... Ne güzeldir huzurla sevebilmek. Ne güzeldir bir çiçeğin kokusu, bir kusun sesi, bir manzaranın görüntüsü, bir sıcacık bakışla ödüllendirilmek.

Bizim için ödül demek, elle tutulabilen bir şeydir.
Bir nesne. Öznesiz.
Özne biziz...ama nesneye muhtaç.
Özne özneyi sevemez mi?
Nesnesiz öznelik olamaz mi? Nesne özneyi sevemez mi?
Ben severken bedenimi unutmak istiyorum.
Sadece elimde kalbim olsun. Bir kısa bir uzun vuruşlarla atıp dursun.
Tek armağanım bu olsun verebildiğim bir sevgiliye. Bundan kutsalı?
Daha ne olsun! Anlasın artık beni anlasın. Sevmek istiyorum Utanmadan, korkmadan, reddedilmeden, küçük görülmeden sevmek...

Ve sevgimi ifade edecek her türlü çılgınlığı hesapsızca yapmak istiyorum. Gurur denilen sözcüğü sözlüklerden çıkartmak, sevdiğim için sevilerek ödüllendirilmek istiyorum... Bir insani sevebilme yeteneğimin bulaşıcı olmasını istiyorum. Ve bu mükemmel hastalık tüm dünyaya bulaşsın istiyorum. İnim inim inlesin mutluluktan insanlar. Sevilmekten ölebilsinler belki de!
Sevgisizlikten değil!...
Sevgi üretilsin.
Sevgi ile her şey topraktan fışkırır gibi fışkırsın istiyorum. Pardon!
Acaba sizi sevebilir miyim? diye sormayı değil, bugün sana "seni seviyorum" demeyi atladım galiba beni affet diye hesap soran bir yüreğe ifade vermek istiyorum mutlu mutlu gülümseyerek...

Hey sen...Okuyucum.
Sen de bir ben'sin... Ben de bir sen'im...
Yok birbirimizden farkımız ama...
Şayet isyanlarımla beni, bende kendini, kendinde dünyayı hissedebildiysen eğer hiç görmediğin bir yüz, duymadığın bir ses, "Ne fark eder ki?" dedirtebildiyse sana amaç hayatini yasadığın yüreğini ortaya koymaksa, sevmekte cömertsen, göstermekte cesur. Öyleyse soruyorum simdi sana.İki küçük kum tanesi sevgi ile bir fırtına yaratabilir (di) mi?
Ben'ce :
Sevdiğiniz ve sevildiğiniz her Günü bir teşekkürle ödüllendiriniz.....

[h p]

Beklentisiz Sevmek Hiç beklentisiz sevdiniz mi? Yani bugün telefon etmedi demeden, şu an nerede acaba diye kendi kendinizi yemeden, yaş günümü hatırlayacak mı acaba diye bir beklenti içine girmeden...sevdiniz mi hiç? Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip , onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi? Yanında ki kız arkadaşına aldırmamayı öğrenip, ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan,- bitecekse biter , bunu ben değiştiremem , beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi -diye düşünüp. Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan vazgeçe bildiniz mi hiç? Hiç beklemeden çalan bir kapıda Onu karşınız da görmek ne güzeldir bilirmisiniz? Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden.. Ve beklemeden gelen bir 'seni seviyorum ' mesajının tadına varabildiniz mi hiç? Siz istediğiniz için değil,O istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar? Ve beklentisiz sevmemin tadına bakabildiniz mi hiç? Bugün beni hatırlamadı yerine..-hiç beklemiyordum , senin geleceğini -diyebilmek ne güzeldir oysa.. Onu boğmadan, kendinizi boğmadan , sevebilmek ne güzeldir.. Sahiplenme duygusundan uzak, sevmemim ,sevilmemim tadına varabildiniz mi hiç? Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi kendimizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize, Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu? Beklentisiz sevin..Ben beklentisiz seviyorum.. Niye aranmadım diye düşünüp kendini kendinizi yiyeceğinize hiç beklenmedik bir 'seni özledim 'mesaji ile aşk ı yakalayın.. Beklentisiz sevin.. Ben beklentisiz seviyorum.. O sizin sevgiliniz oldu için değil.. Ona tapulu malınız gibi. Cantanız, arabanız gibi davranma hakkınız olduğunu düsünmeden. . Onu sevdiğiniz,onun da sizi sevdiği için ,sevin.. Sevgi ye karışan beklenti denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından.. Göreceksiniz ki O zaman aşk başka bir güzel.. Göreceksiniz ki , O zaman sevgili daha bir romantik.. Göreceksiniz ki O zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda bıraktığı tat, Yıllanmış şarap gibi, Beklenti zehrine karışmadan bir başka döndürüyor insanın başını.. Ben beklentisiz seviyorum..Onun nerede olduğunu merak etmiyorum.. Beni bugün neden aramadı diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlar da.. Geleceğe dair hayallerimde yok zaten.. Ben sevgiyi yaşıyorum.. Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli , o kadar kıymetli ki.. Gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları.. Beklentisiz seviyoruz.. Sevdiğimiz için seviyoruz.. Hayalsiz,,geleceksiz,beklentisiz.. Anlık seviyoruz.. Deneyin.. Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün.. Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sevda Böyle Olmalı

Geldi mi vurmalı
Vurdu mu yıkmalı
Sevda dediğin
Duvardan duvara çarpmalı
Başın dönmeli, ayağın kaymalı
Kendinden geçmeli
Yalınayak gezmeli

Adı yüreğe kazınmalı
Oluk oluk aksa kan
Zerre acın olmamalı

Her gördüğün O olmalı
Baktığın göz, tuttuğun el
Bastığın toprak, içtiğin su
Dalından yeni kopmuş nar
İçini yakan har

Gündüz güneşin, gece yıldızın
Yaşamda soluğun
Ruhunda eşin
Senin içinde sen olmalı
Sıkı sıkı sarmalı
Mahşere dalmalı
Sonsuza götürdüğün tek azığın olmalı

Sevda dediğin
Sevdalıyı çarpmalı
Çarpıldıkça büyümeli
Dağın yücesinden onurunu
Denizden engin gönlünü
Kayadan pekliğini almalı
Anadolu'dan mertliği

Olmalı
Sevdayı sevecek yüreği
Sevdalıyı taşıyacak omuzu olmalı
Adam gibi adam olmalı

Adı yüreğe kazınmalı
Oluk oluk aksa kan
Zerre acın olmamalı
Sevda böyle olmalı
 

[h p]

Yolu yarılayan kadın ,

Sevgisinde ve öfkesinde cömerttir.

Onunla olan erkeğin her şeye hazır olması gerekir.
" Y aş otuz beş, yolun yarısı eder"  deyince şair,

Yolu yarılayan kadınlar aklıma gelir.
Ne aradığını  ya da ne aramadığını bilen kadınlar.
Aşkı, sevdayı mutlaka tatmış olurlar.
Bu nedenle onları,

Yüzeysel duygularla kandırmak mümkün değildir.

Aşkın da aşksızlığın da kokusu ,

Bu kadınlara sizden önce gelir.
Ömrünün diğer yarısını kendini geliştirmeye adayacağından,

Bilinçleri doruğa yükselir.

Akıl ve bedenle birlikte girdiği ortama renk ve ışık verir.
Yolu yarılayan kadınlarla kolay ve zor bir hayat iç içedir.

Sevgisinde de , öfkesinde de  cömerttir.
Evet  anlamına gelen kadınsı hayırlarla ,

Kapris yapılmayacağını çoktan öğrenmiştir.

 

Erkeğin ne ardından gelir ,

Ne de ilerisinde olmak için didinir.
Yan yana ,can cana duruşlar tercihidir.
Bazen bir anne şefkati,

Bazen de bir aslan kükremesi ile şaşkınlığa çevirir.
Onunla birlikte olan erkeğin her şeye hazır olması gerekir.
Yolu yarılayan kadınlar duygularını yaşamasını bilir.
Davranışları sebepsiz değildir.
Kalbi kırıldıysa ağlar,

Ağlayışının sebebi erkeğin ona sunacağı sevgi değildir.
Mutluysa kahkahalar atar,

Gülüşünün sebebi dikkat çekmek değildir.
Seviyorsa  kıskanır,

Kıskanç oluşunun sebebi kendine güvensizlik değildir.
Üzgünse omuz arar, destek istemesi çaresizliğinden değildir.
Suskunsa sebebi vardır, kendi haline bırakılması gerekir.

 

Yolu yarılayan kadınların hissiyatı kuvvetlidir.
Aldatıldığını sezgilerini kullanarak gün ışığına çıkarır.
Veda vakti geldi demenize bile gerek yoktur.
O verdiğiniz mesajı çoktan anlayıp kendi yolunu tutmuştur.
Her gidiş kadını daha da kadınlaştırır.
Gidenin ardından bakacak kadar ,

Hayatın uzun olmadığını anlamıştır.
Ve gizem kadına en çok bu yaşlarda yakışır.

        

Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten...
Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kiyamiyorum uzaktan seyrediyorum çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.
Ömründe yasadigin mutlulugu huzuru sana yasatamamaktan korkuyorum.
Sana kalbimden fazlasini verememekten korkuyorum.
Sonunda sana gözyasindan baska bir sey birakamamaktan korkuyorum.
Seni sevmekten degil;
dostlugunu suiistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve degerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum.
Belki de çok fazla korkuyorum ...

 

                      

                       

[h p]

Duru bir suya baktığımda
eğer tertemiz yüreğin
yansıyorsa gözlerime,
BEN SENİ SEVİYORUM.
Aramadığın sormadığın
zamanlarda, eğer yüreğimde
inceden bir sızı duyuyorsam
SENİ ÖZLÜYORUM.
Her şarkıda, her şiirde
ve okuduğum kitabın tüm
satırlarında seni yaşıyorsam
SENİ ÖNEMSİYORUM.
Ve uğrunda vazgeçebileceğim
mutluluğumken, düşünmeden
feda edebiliyorsam
SEN BENİM İÇİN ÖZELSİN...

Güneşi sevdiğini söylüyorsun ama güneş açınca gölgeye kaçıyorsun... Rüzgarı sevdiğini söylüyorsun, rüzgar çıkınca pencereni örtüyorsun... İşte bundan korkuyorum, çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun!"

                                    

 

Bu gün diyorum,bir parantez açalım hayata...
Parantez içindekiler dilediğimizce yaşansın.
Hayallerimizi,ümitlerimizi,kaybettiklerimizi,
gerçekleştiremediklerimizi koyalım beraberce bu gün o parantez içine...
Bir de hüzünlü bir melodimiz olsun satır aralarından süzülüp gelen...
Biraz da gözyaşı damlatalım beraberce,ıslansın o renkli parantezin içi...
Sonra...
Sonra serelim biraz güz güneşine,soğukça olsun biraz ama,kurusun göz yaşlarımız beraberce...
Ne varsa içimizde sakladığımız,ne varsa anlatamadığımız sözcüklerle,
yazılarla ifade edemediğimiz neler varsa siyah sayfalarda,
haykırmak isteyip te,asla haykıramadığımız ne kadar çok haykırışlarımız varsa,
koyalım beraberce o paranteze...
Bir de diyorum,çıkaralım maskelerimizi yüzümüzden,olanca çıplaklığı ile,
olanca gerçekçiliği ile,olanca dürüstlüğü ile,çıplak yüzümüzü de koyalım parantezin içine...
Ve dostlar...
Üşümelerimizi koyalım,karanlıklarımızı,yalnızlıklarımızı...
Sevdalarımızı da...

           

 son satirlar son kelimeler bazen ne cok seyler anlatirmis meger ..Bazen bir baslangictir bazende buyuk sonlardir ...
Son sozcukler her zaman ...
senin son sozlerini dusunurken ardindan aslinda ne cok seyler anlatmistin o kisacik kelimelere neler sigdirmistin ... Yureginin icinde neler oldugunu o buyulu sozlerin ardinda binlerce kitap olsa binlerce yazari olsa yine bukadar gercek anlatamazdi
Bir kucuk yurege sigan o kocam sevdanim agirligini ve bu sevdanin agirligindan hic ama hic sikayet etmeden ve sevgiyle neseyle gulumsemeyle tasiyabilen o yuregine hayran olmamak mumkunmu acaba ...
Son cumlelerin beni olmadik duygular diyarina hatta bilinmezlere tasirken gozlerimden birdamlayasin aktigini gecte olsa fark etmistim ....
Belkide hayatim boyunce duymak istedigim o sozcuklerin her harfi her satiri yuregime ince bir namenin tatli sadese gibi geliyordu ..
Seni dinlerken soyle dusunuyordum ...Necok sey kaybetmisim hayatan neleri avuclarimin icin den yok olusunu senelerce uzaktan izlemisim .... Nelerden odun vermisin... Degmeyen insanlar icin kendimi feda etmisim bir hara beye cavirmisim...Ve kendime isyan etim kaybetiklerim icin geride biraktigim yilarim icin ve birkez olsun gercegi bulamadigim icin neleri kaybetmistim ... Senin son sozlerin benim yeniden dogusun isigim olmustu.... Gozlerimde gordugun o huzun benim gecmisimdi.... Gulmeyen yuzum sevilmeyen yuregimdi ...Daha sida acilarim ve yanlizligim..... Gizlenmisti o bugulu gozlerin ardina ..
Bunlari seni o kicasik sozlerinle ifade ederken oysa beni ne kadar da az taniyordun.. ama sanki benimle birlikte o acilari sende yasamiscasina anlatisin beni istemesemde hayretlere dusurmustu .... Senin yureginden dokulen sozcukler beni yeni bir hayala ve o masmavi yolculuklara yelken acmamin zamanin geldigini soylemisti....Ozgurce dusunmeden bana sundugun o kalbi son suza kadar uzatigin ellirini tutmamak icin oysa nelerimi vermezdimki
Imkanlarim sinirli yollarim uzak gecit vermeyen daglarim coktu ...
Sende butun masumiyetinle ve yureginle bana actigin o muhtesem yoldan sana gelmemi istiyordun ...
Senin dunyana senin sevdana senin yuregine ve senin gozlerine ..
Belkide benim yerimde bir baskasi olsa senin uzatigin o gulu alip hic dusunmeden kosabilirdi senin kolarina ...
Oysa benim icin sanki bu bir mucize gibi birseydi .... hayaldi belkide ruyaydi .....
Nasir turmus yuregim kaybolusum huzunlerim korkularim sana ellerimi uzatmama izin vermiyordu ...
Korkuyordum ...
Oylesine korkuyordumki birkez daha yikilmaktan birkez daha yanilmaktan ve birkez daha yasarken olmekten.....
Korkularimi alabilirmisin ...
Bana beni verebilirmisin?
Bana o son sozcuklerin dogrulugunu istap edebilirmisin ..
Beni gercekten yureginle sarabilirmisin ...
Bir yemin gibi bir ask gibi ve en buyuk sevdala rgibi sonsuza kadar benimle olabilirmisin .
Geldigim yolar kis karli soguk gecelerim ayaz gunduzlerim karanlik ve yuregim yarali
Beni ben oldugum icin seve bilirmisin..

[h p]

Kimse Bilemez Yüregimi Kimse Giremez Benim Deli dolu Bedenime Gizemliyim Her Satırda Her Sözde Yürek İster Beni Sevmek Kendinden Vermeli Beni Seven....

 son satirlar son kelimeler bazen ne cok seyler anlatirmis meger ..Bazen bir baslangictir bazende buyuk sonlardir ...

Son sozcukler her zaman ...
senin son sozlerini dusunurken ardindan aslinda ne cok seyler anlatmistin o kisacik kelimelere neler sigdirmistin ... Yureginin icinde neler oldugunu o buyulu sozlerin ardinda binlerce kitap olsa binlerce yazari olsa yine bukadar gercek anlatamazdi
Bir kucuk yurege sigan o kocam sevdanim agirligini ve bu sevdanin agirligindan hic ama hic sikayet etmeden ve sevgiyle neseyle gulumsemeyle tasiyabilen o yuregine hayran olmamak mumkunmu acaba ...
Son cumlelerin beni olmadik duygular diyarina hatta bilinmezlere tasirken gozlerimden birdamlayasin aktigini gecte olsa fark etmistim ....
Belkide hayatim boyunce duymak istedigim o sozcuklerin her harfi her satiri yuregime ince bir namenin tatli sadese gibi geliyordu ..
Seni dinlerken soyle dusunuyordum ...Necok sey kaybetmisim hayatan neleri avuclarimin icin den yok olusunu senelerce uzaktan izlemisim .... Nelerden odun vermisin... Degmeyen insanlar icin kendimi feda etmisim bir hara beye cavirmisim...Ve kendime isyan etim kaybetiklerim icin geride biraktigim yilarim icin ve birkez olsun gercegi bulamadigim icin neleri kaybetmistim ... Senin son sozlerin benim yeniden dogusun isigim olmustu.... Gozlerimde gordugun o huzun benim gecmisimdi.... Gulmeyen yuzum sevilmeyen yuregimdi ...Daha sida acilarim ve yanlizligim..... Gizlenmisti o bugulu gozlerin ardina ..
Bunlari seni o kicasik sozlerinle ifade ederken oysa beni ne kadar da az taniyordun.. ama sanki benimle birlikte o acilari sende yasamiscasina anlatisin beni istemesemde hayretlere dusurmustu .... Senin yureginden dokulen sozcukler beni yeni bir hayala ve o masmavi yolculuklara yelken acmamin zamanin geldigini soylemisti....Ozgurce dusunmeden bana sundugun o kalbi son suza kadar uzatigin ellirini tutmamak icin oysa nelerimi vermezdimki
Imkanlarim sinirli yollarim uzak gecit vermeyen daglarim coktu ...
Sende butun masumiyetinle ve yureginle bana actigin o muhtesem yoldan sana gelmemi istiyordun ...
Senin dunyana senin sevdana senin yuregine ve senin gozlerine ..
Belkide benim yerimde bir baskasi olsa senin uzatigin o gulu alip hic dusunmeden kosabilirdi senin kolarina ...
Oysa benim icin sanki bu bir mucize gibi birseydi .... hayaldi belkide ruyaydi .....
Nasir turmus yuregim kaybolusum huzunlerim korkularim sana ellerimi uzatmama izin vermiyordu ...
Korkuyordum ...
Oylesine korkuyordumki birkez daha yikilmaktan birkez daha yanilmaktan ve birkez daha yasarken olmekten.....
Korkularimi alabilirmisin ...
Bana beni verebilirmisin?
Bana o son sozcuklerin dogrulugunu istap edebilirmisin ..
Beni gercekten yureginle sarabilirmisin ...
Bir yemin gibi bir ask gibi ve en buyuk sevdala rgibi sonsuza kadar benimle olabilirmisin .
Geldigim yolar kis karli soguk gecelerim ayaz gunduzlerim karanlik ve yuregim yarali
Beni ben oldugum icin seve bilirmisin..

2

Hani insanlar deniz aşırı seferlere çıkarlar ya
Benim seferimse sana bu son yolculukta.
Yüreğim bir güvercin gibi titrek
Hasret prangasına vurulmuş bir aşk mahkûmu.
Ve ben hayal denizinde yüzerken rotasını kaybetmiş
Bir mülteci yüreğin esiriyim
Dalgaların bozguna uğrattığı
Ve fırtınalı bir denizin vurduğu bir divane gemiyim.
Ve her vuruş da bedenimde açılan derin yaralar var
Aldırmadığım bu yaralarımdan sızan kanlar
Sana olan tutkumun tetikleyicisi mi?
Yoksa divaneliğimin safça bir tutkusu mu bu kölesi ye bağlanış?
Senin ASİ güzelliğine benzettiğim
Ve onunla senin uğrunda savaştığım biri var.
Ve bu denizin üzerine senin ismini yazıyor ve hala seni arıyorum
Gece karanlığını çok seviyorum hani ay gökte dolunay olur ya
Ve kapkara karanlık onu çevreler ya
Tıpkı senin bir çift siyah gözlerin gibi
İşte sevincim özlemle beklediğim, seni bana getiren
Zaman dilimi olduğu için geceyi çok seviyorum
Dedim ya ben kalbi yarlı gözü yaşlı bir gemiyim
Yıllarca seyyahlara sordum dedim ki "aşk ülkesi nerdedir? "
Dediler ki "daha çok hasret yükü çekmen gerekir

[h p]

Bu gün diyorum,bir parantez açalım hayata...
Parantez içindekiler dilediğimizce yaşansın.
Hayallerimizi,ümitlerimizi,kaybettiklerimizi,
gerçekleştiremediklerimizi koyalım beraberce bu gün o parantez içine...
Bir de hüzünlü bir melodimiz olsun satır aralarından süzülüp gelen...
Biraz da gözyaşı damlatalım beraberce,ıslansın o renkli parantezin içi...
Sonra...
Sonra serelim biraz güz güneşine,soğukça olsun biraz ama,kurusun göz yaşlarımız beraberce...
Ne varsa içimizde sakladığımız,ne varsa anlatamadığımız sözcüklerle,
yazılarla ifade edemediğimiz neler varsa siyah sayfalarda,
haykırmak isteyip te,asla haykıramadığımız ne kadar çok haykırışlarımız varsa,
koyalım beraberce o paranteze...
Bir de diyorum,çıkaralım maskelerimizi yüzümüzden,olanca çıplaklığı ile,
olanca gerçekçiliği ile,olanca dürüstlüğü ile,çıplak yüzümüzü de koyalım parantezin içine...
Ve dostlar...
Üşümelerimizi koyalım,karanlıklarımızı,yalnızlıklarımızı...
Sevdalarımızı da...

[h p]

Hani sen başını göğsüme  koyardın da
Ben saçlarının kokusunu içime çekerdim
Anladım ki  ne içime çektiğim kokundu
Nede başını koyduğun göğüsüm
Ne öptüğüm dudaklarındı
Nede okşadığım saçlarındı
Ruhunu çekmişim içime kokun diye
Kaskatı kalbim yumuşasında
Bağrım başına layık olsun diye
Başını koymuşum göğsüme
Yüreğimin haykırışlarını duy diye
Saçlarını okşamıştım
Bende bir ömür izi kalsın diye

Sana şiir yazmayı hiç istemezdim
Ben hep gidenlere yazardım şiirleri
Ve korkardım sende onlardan olacaksın diye
Hala da istemiyorum ya
Sana içimi dökmem lazımdı
Fakat gözlerine bakıpta anlatamam
O kadar güvenemiyorum kendime
Yazıyorum işte
Birazda sen şiirleri seviyorsun diye

Şöyle dönüp bakınca geriye
Hep hayallerimi giydirmişim birilerine
Ama sen sanki rüyalarımdan kaçmış
Başını göğsüme koymuşsun
Hiç birşey giydirememişim sana
Çünkü sen bendin
Ve öyle sinmişsinki içime
Bu ruh bedenimin değil artık

Soracaksın peki niye elini taşın altına koymadın?
Aslında elim hep oradaydı ama sen hiç göremedin!
Çok iyi bilirim birine inanmadan bir sevgiyi yaşamayı da
Bunu sana öğretmeyi göze alamazdım
Aslında birazda bencillik ettim
Çünkü daha hafif böylesi bir işkence
Tanıdığım en güzel insana bunu yapamaktansa
Bir daha bulamıyacağım birşeyleri kaybetmek daha kolay geldi bana

Bugünse bilmeni istediğim tek bir şey var
Oda eğer kokunsa içime çektiğim
O hala benimle
Ve bir umuda tutunmuş yüreğim
Belki bir gün diye
Hiç bir zaman inanmam
Başka bir yerde daha mutluyum deme
Bir gün bu umuda sahip çıkamasam bile
Bilki yinede seni bulamamışımdır

Birgün bir araya gelemesekde
Başka yerlerde gezinsikte
Yinede unutmanı sidiremem içime
Çünkü hayatımdaki en saf varlıksın sen

En acı olan ise
Giden sen değildin
Seni kaybeden bendim aslında
Bir iz bırak bana bir koku
Bir gün seni bulabilme umudu

Hep ben derdim ya bana aşıksın diye
Adını sen koy, peki bu bendeki ne ?

" DünYaDa Hiç KimSeYe GüVenMe CünKü BeYaZ GüLüN BiLe GöLGeSi SiYahTir."

[h p]

Bilmelisin ki...
Duvarda asılı diplomalar insani insan yapmaya yetmez.
Bilmelisin ki...

Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Bilmelisin ki...
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.
Bilmelisin ki...

Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür deneyimler yaşadığınızla var.
Bilmelisin ki...

Aile hep insanın yanında olmuyor. Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Bilmelisin ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.
Bilmelisin ki...

Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.
Bilmelisin ki...
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz
Bilmelisin ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.
Bilmelisin ki...
Her problem kendi içinde bir firsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.
Bilmelisin ki...

Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.