Ef ég skil
hlutina rétt þá hefur þjóðarráðið ekki viljað beina spjótum sínum að Þjóðkirkjunni
enda ekki meiningin að troða illsakir við neinn. Aðalatriðið er að jafnræði
trúflélaga – og fólks í ólíkum trúfélögum – er fyrst og fremst á ábyrgð
löggjafans.
Þær skoðanir sem eru andstæðastar skoðunum bahá’ía eða bahá’í trúarinnar eru líkast til ekki skoðanir annarra trúfélaga heldur skoðanir þeirra sem trúa á guðleysi. Guðleysi sem ríkjandi þjóðfélagsviðhorf gæti verið verri kostur en að viðhorf þjóðkirkjunnar séu ríkjandi – sem ég tel raunar hæpið að sé raunin þrátt fyrir lagalega stöðu hennar.
Ef almenningur vill ekki að staða þjóðkirkjunnar sé vernduð í stjórnarskrá verður líklega styttra í að tengsl ríkis og kirkju verði rofin en ella. Til hvers slík breyting myndi leiða er erfitt að segja, kannski leiddi hún til aukins guðleysis en kannski til þess að fólk yrði tilbúnara til að skoða framlag trúfélaga til samfélagsins þegar þau eru eins og hver önnur áhugafélög án lagalegrar yfirburðastöðu.
Í þessu og fleiru liggur óvissan. Það er síðan á ábyrgð hvers og eins að taka afstöðu í álitamálum, frelsið til þess er helgur réttur og ég vona að enginn hafi skilið orð mín svo að ég ætlaði að benda fólki á að kjósa eitt frekar en annað.
Kærar kveðjur
Inga