Fjölbreytileiki*

[Karen Knútsdóttir]

Fjölbreytileikinn er meiriháttar.

Ég hef undanfarið skrifað bréfa snepla og hripað niður allskyns pælingar varðandi skyndikynni. Langar að deila með ykkur nokkrum inngripum sem hafa fengið mig til að hugsa um hvað fegurð umhverfisins er afstæð.

Mér er minnisstætt einn fallegan eftirmiðdag þegar ég sit ein á kaffihúsi með Latteinn minn þegar asískur maður labbar inn með konu sinni og barni. Það fyrsta sem greip augað mitt var skærgult úr sem hann bara um úlniðinn. Áður en ég vissi af var hugurinn farinn að reika og ég var farin að hugsa hvar þessi  flotta fjölskylda byggi, hvar þau myndu vinna og hvað barnið þeirra sem sat þarna með þeim í barnastól væri heppið að eiga foreldra sem myndu leggja svona mikla alúð í uppeldið. Ást þeirra skein úr augunum og viðmótið var svo hlýlegt. Þarna sat ég fyrir mér og var búin að spinna sögu í höfðinu á mér í kringum þessa fjölskyldu og hafði gaman að. Þau vissu ekkert hvað ég var að hugsa og ekki góndi ég á þau fyrir kurteisissakir. Allt frá því að hafa séð skærgult úr á hendi mannsins varð til þess að það myndaðist ansi skemmtileg seramónía í höfðinu á mér.  Svo kvöddu þau og þökkuðu fyrir sig og héldu áfram ferð sinni......

Hversu oft hefur fólk ekki komið inní líf manns fyrir stundarsakir og skilið eftir einhversskonar minningar, hugdettur, vangaveltur og forvitni. Þetta var jafnvel í eina og seinasta skipti sem ég hitti þessa fjölskyldu en ég brosti til þeirra og kláraði kaffi Latteinn sem var svo meistaralega vel gerður.

Það er frá mörgu eftirminnilegu að segja en mér er sérstaklega ofarlega í huga eitt skipti á grámyglulegum rigningardegi þar sem ég stóð á matsölustað úti á landsbyggðinni með glasið mitt hálftómt þegar ég  nem staðar, þar var maður á besta aldri sem brosti allan hringinn og það var ekki hægt annað en brosað með. Samræður hófust þar sem hann vildi tjá mér að hann væri á leið sinni í fimmta skipti um landið okkar og væri sjálfur frá New York. Hann sagði að ævistarfið sitt gæti einfaldlega verið að sitja í húsi við glugga á Neskaupsstað og fylgjast með veðráttunni skiptast á methraða. Hann sagðist vera búinn að ferðast um allt Ísland og hann elskaði einfaldleikann og stórbrotnu náttúruna og tjáði mér svo fullur tilhlökkunar að nú héldi leið hans áfram til Mývatnssveitar í fyrsta skipta. Eftir að hafa talað saman í dágóðan tíma þá hugsaði ég með mér hversu lífsglaður og sjarmerandi hann væri og óskaði honum góðrar ferðar.

Þarna er enn eitt dæmið um hvernig fólk kemur inn í líf okkar og fer fyrirvaralaust án þess að við skiljum upp eða niður í tildragandanum. Þótt okkur virðist glassúrinn ekki leka af fólki við fyrstu sýn þá erum við oft á tíðum að missa af svo mörgum dýrmætum perlum með því að dæma fólk. Við vitum sjaldnast forsögu fólks sem poppar upp í tilverunni okkar á förnum vegi og erum oft búin að stinga okkur svoleiðis á bólakaf í okkar eigin einskorðuðu hugsanir og týnumst í daglegu amstri hraðans og fáfræðinnar. Það er gott að muna að koma annars slagið upp og anda að okkur súrefninu sem er okkur svo hliðholt.

Varnarveggurinn sem við erum búin að brynja okkur upp með er oftar en ekki orðinn svo þykkur af hræðslu við álit annarra og við þá tilhugsun að mistakast að við erum fljót upp með sleggjudómana án þess að horfa út fyrir rammann og sjá fegurðina sem býr á bakvið sérhvert dulið bros. Það er ákveðin staðalímynd í umhverfinu okkar sem er búin að skapast og erum við mörg hver búin að ala á fáfræðishugmyndum án þess að vera búin að kynna okkur fegurð fjölbreytileikans til hlítar.

Forðumst að skapa dómhörku lögheimili í höfðinu á okkur. Ég kýs aðhlusta á hljómfagra fuglakóra syngja hástöfum og fá mér jarðaberjasleikjó á sakleysislegum mánudegi. Alheimssamfélagið er svo fjölbreytt, litríkt og hressandi.

Kær kveðja.  karen bergljót

[Svanur Thorkelsson]

Vá, loksins vel skrifaður texi með innihaldi. Vel gert Karen.
S

--
Svanur http://svanurg.blog.is/blog/svanurg/

[Bee McEvoy]

Elsku Karen,

Þessi pistill þínu hefur snert hjartað í mér og komið alls konar pælingar af stað. Ég hef einmitt verðið undirfarinn að hugsa mikið um allt þessi fólk sem ég hef kynnst í lífinu og hvað áhrif þau hafa haft á mig. Einhverju megin á mínu ferðalag í gegnum þessi lif hef ég snert lif margra aðra og þau mig. En það sem skiptir mest máli er að ég getið séð hvað ég hef lært af þeim og vonandi hef ég líka gefið að mér. Takk innilega fyrir þínu pælingar Karen mín – þú ert gullmoli sem ég hlakka svo mikið til að fá aftur heim til Íslands.

Kær kveðjur

Bee

2012/11/5 Karen Knútsdóttir <kazyt...@gmail.com>

--
"The Earth is but one country and mankind its citizens"

"The betterment of the world can be accomplished through pure and goodly deeds, through commendable and seemly conduct."
Bahá'í Writings