Í einlægni

[Ragnheiður Ragnarsdóttir]

Heil og sæl öll

Velferð samfélagsins er okkur mikið hjartans mál. Við með því að hefja þessa umræðu erum við ekki að gagnrýna – heldur einfaldlega að segja frá okkar upplifun. Þó við höfum áhyggjur af safnaðarhyggju þá erum við ekki að benda á einstakling heldur hegðun og er þar mikill munur á. Slík hegðun er ekki í anda trúarinnar – sama hver tekur að sér hlutverkið að „leiða söfnuðinn“.

Okkur blöskraði fyrir nokkrum árum þegar við lásum ársskýrslu þjóðarráðsins sem gefin var út fyrir landsþing. Að okkar mati komu nöfn okkar hjóna þar óþægilega oft fyrir – ekki það að við teljum eftir okkur að þjóna málsstaðnum heldur upplifðum við að við værum farin að einoka ákveðin verkefni og aðrir komust ekki að. Við ákváðum því að hætta að vera með barnamótið - Gaman saman, þrátt fyrir rúmlega 25 ára reynslu af því að halda barna- og unglingamót, að örfum árum undaskildum. Við höfum líka nokkur undanfarin ár verið „skólastjórar“ sumarskólans, auk fyrri reynslu á því sviði. Við stigum ekki til hliðar af því að við værum orðin þreytt eða leið á verkefnunum heldur fannst okkur kominn tími til að gefa örðum tækifæri til að öðlast reynslu af að þjóna á þessu sviði og við þar með snúa okkur að öðrum verkefnum. En hreyfing er kjarni þess að samfélag vaxi og dafni.

Ástæða þess að við ákváðum að opna þetta mál er að við höfum upplifað mikla þöggun innan samfélagsins – rétt eins og María Gísladóttir bendir á. Við höfum upplifað að þegar tekist er á um málefni og viðmælendur ekki sammála að þá höfum við fengið þann stimpil að vera neikvæð og allt að því ásökuð um niðurrifsstarfsemi.

Á bahá‘í musterum eru níu dyr sem tákn um að allir eru velkomnir. Við vonum svo innilega að allir finni sig velkomna í bahá‘í samfélagið og geti fótað sig þar.

Með bahá‘í kveðjum

Ragnheiður og Ólafur

 

[Eðvarð]

Velferð samfélagsins er mikið hjartans mál öllum bahá'íum, Ragnheiður
og Ólafur. Þið verðið örugglega boðin innilega velkomin í barna- og
unglingastarfið þegar þið flytjið í Mosfellsbæinn og þurfið ekki að
óttast að aðrir komist ekki að fyrir ykkur í þeim brýnu verkefnum né
neinum öðrum sem þið án efa takið að ykkur á vegum málstaðarins í
framtíðinni.

Með bahá'í kveðjum og árnaðaróskum
Eðvarð


2012/11/1 Ragnheiður Ragnarsdóttir <ragn...@internet.is>:

--
Góð kveðja,

Eðvarð Taylor Jónsson
Túngötu 11
230 Keflavík
Gsm 772 4878 (nova) / 612 8072 (tal)
Heimasími: 445 8072
edv...@gmail.com

[Elsa Benediktsdóttir]

Sæl verið þið

Ég ætla taka undir að hafi maður áhyggjur af þróun mála innan Bahá‘í samfélagsins þá er það heilbrigt að vilja hafa áhrif á það. Hins vegar erum við hvött til að snúa okkur til stofnana trúarinnar með áhyggjur okkar, einkum þegar þær eru þess eðlis sem málefni Ragnheiðar og Ólafs er. Stofnanirnar eru hinn rétti farvegur til að takast á við slíkt og þannig þroskast þær líka. Þessi listi hefur ekki umboð til neinnar ákvarðanatöku sem er jú eingöngu í höndum ráðanna og málefnið sem umræðir kemur fram með mjög alvarlega sýn á þróun samfélagsins og einingu þess og það á erindi inn á borð þjóðarráðsins. Minnumst þess að þjóðarráð og svæðisráð eru meira en sjálfir meðlimir ráðsins, þessum stofnunum fylgir blessun og vernd ´Abdu‘l-Bahá.

Kær kveðja,

Elsa

[Maria S Gisladottir]

Sæl. Kanski notaði ég ekki rétt orð en fyrir mér er að rýna til gagns byggð á minni upplifun á einhverju. Núna er ég í Myndlistaskólanum og námið gengur líka útá að segja hvað okkur finst og það hefur reynt á bekkinn minn. Ég kúplaði mig út úr samfélaginu. Ég var orðin alveg spólandi á sinum tíma og veit núna að ég þarf að passa mig. Ég hef líka upplifað að samfélagið sé á yfirborðinu og ég upplifði mig sjálfa á yfirborðinu. Ég er líka að tala um hegðun.  En ég vil ekki vera á yfirborðinu og það er að stoppa mig að einhverju leiti. Ég vil bara þakka ykkur Ragnheiður og Óli. Ég er þá allavega farin að tjá mig hérna. Kveðja María

2012/11/1 Ragnheiður Ragnarsdóttir <ragn...@internet.is>

[Inga Daníels]

Sæl öll
Mig langar þótt seint sé að bregðast stuttlega við einu efnisatriði í þessum pósti, þ.e. að Ólafi og Ragnheiði hafi blöskrað hvernig þau voru nefnd í ársskýrslu þjóðarráðsins fyrir einhverjum árum en líkast til hefur það þá verið þegar ég var ritari. Á þessum tíma varð þjóðarráðið fyrir mikilli gagnrýni þess efnis að engin starfsemi væri í gangi önnur en þjálfunarferlið og að engu öðru væri sinnt eða það metið að verðleikum. Í því ljósi fannst mér mikilvægt að draga fram í skýrslunni dæmi um mikilvægt starf sem unnið var af frumkvæði og fórnarlund, starf sem var í þágu alls samfélagsins og raunar líka fólks utan þess.

Að framsetning mín hafi stuðað viðkomandi þykir mér sannarlega miður og ég vona að mér verði fyrirgefið. Síst af öllu datt mér í hug að þessi viðleitni til að benda á það sem vel er gert yrði til þess að fólk drægi sig til baka úr þjónustu sem hafði gefist svo vel. Vissulega er það eilíft matsatriði hvenær eigi að nafngreina fólk sem stendur að tiltekinni þjónustu en þetta var alla vega gert af góðum hug enda árlegur hausverkur að finna fólk sem er tilbúið að taka að sér stór verkefni á borð við að reka sumarskóla eða barnamót á landsvísu og þjóðarráðið því mjög þakklátt fyrir örugga stjórn þessara starfsþátta.

Varðandi það að virkja fleiri til starfa, þá sýnist mér að þjálfunarferlið sé einmitt að því. Þar er lögð áhersla á samfélagsþjónustu auk þess sem þjálfunin veitir getu og sjálfstraust til að standa undir bahá'í starfi. Væntanlega munum við njóta vaxandi árangurs af því með hverju misserinu sem líður. Óneitanlega er misjafnt hversu vel þjóðarráðsmeðlimir þekkja til getu og færni átrúenda í hinum margvíslegu málaflokkum og það er alveg hárrétt að oft er tilhneiging til að skima eftir fólki í þeim hópi sem hefur hvað oftast unnið fyrir þjóðarráðið. Þess vegna get ég fullyrt að ráðið er afar þakklátt fyrir allar ábendingar.

Með kærum kveðjum
Inga