Błąd średni położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy (BPP)

[Pawel Jakubowski]

Zgodnie z ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA ROZWOJU REGIONALNEGO I BUDOWNICTWA z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków dla punktów granicznych podaje się atrybuty, między innymi  BPP - błąd średni położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy. Chcę wykazać w operacie technicznym, że znak graniczny lub punkt graniczny oznaczony na gruncie mierze z błędem średnim względem osnowy geodezyjnej 1 klasy w przedziale 0.00-0.10 m. Punkty są mierzone z pomiarowej osnowy sytuacyjnej założonej odbiornikiem "AZUS Star+" metodą biegunową. PODGiK wymaga udokumentowania tego obliczeniami. Mam wiec błędy średnie pomiarowej osnowy sytuacyjnej po wyrównaniu (raporty z POZGEO dla punktów VRS)  oraz dokładność wyznaczenia szczegółu terenowego (§ 33 ust.2 - rozporządzenie w sprawie standardów technicznych ...). Czy ktoś z kolegów może kiedyś wykonywał takie obliczenia? 

[Sławek Szczęśniak]

2 klasa względem pierwszej - 0,01 m
3 klasa (w tym wypadku VRS) względem 2 maksymalnie 0,07 m lub 0,10 m w wypadku pomiarów klasycznych dla niezmodernizowanej starej III, w tym wypadku przyjmujemy oczywiście to, co podaje nam raport z POZGEO
pomiarowa względem 3 klasy maksymalnie 0,10 m, przyjmujemy te milimetry, które wychodzą nam z obliczenia względem VRS
punkt graniczny względem pomiarowej maksymalnie 0,10 m, przyjmujemy oczywiście to co wyszło ze wzoru

Końcowy maksymalny błąd położenia punktu sytuacyjnego (w tym wypadku granicznego) będzie pierwiastkiem z sumy kwadratów błędów wymienionych wyżej. Swoją drogą jestem pełen "podziwu" dla autorów nowelizacji rozporządzenia, po pierwsze za skomplikowanie geodetom życia, pod drugie przyjęcia "ciekawych" przedziałów BPP. Skąd wziął się przedział 0 - 0,10 m, skoro zgodnie z innymi rozporządzeniami punkt graniczny jest prawidłowo wyznaczony, jeżeli jego średni błąd położenia punktu względem 1 klasy nie przekracza  0,18 m.

To tak na gorąco, bez zaglądania do przepisów. Jeżeli się pomyliłem proszę forumowiczów o sprostowanie.
Pozdrawiam

[Pawel Jakubowski]

Dziękuje Panie Sławku - wyliczyłem przykładowy błąd położenia dla punktu granicznego wyszedł mi około 0,02 m. Wyjaśnię tylko, że PODGiK nie narzuca mi bym zmieścił się w przedziale 0-0,10 m BPP. Jednak chcąc zmienić współrzędne punktów granicznych muszę wykazać że mój pomiar jest wykonany z taka samą dokładnością lub lepszą niż pomiar pierwotny. 

[Sławek Szczęśniak]

Nie pomyślałem tak, rozumiem o co chodzi, jeżeli pomiar na gruncie wykonany z lepszą,  albo z tą samą a odchyłka przekracza 0,15 m. Chciałem tylko delikatnie zwrócić uwagę, że atrybut 1 sprzed nowelizacji rozporządzenia przypisany do dokładności 0-0,10 m względem osnowy (bliżej nieokreślonej) oznacza dziś 0-0,18 m względem osnowy 1 klasy,  bo G-IV dopuszczało dwa rzędy pomiarówki, a III była zakładana często w nawiązaniu do II. Licząc po kolei, mamy maksymalnie 18 centymetrów dopuszczalnego błędu położenia względem 1 klasy. A więc otrzymując z ośrodka wykaz współrzędnych z atrybutami, a nie z konkretnym mp i informacją względem jakiej osnowy, przyjmujemy dotychczasowy błąd jako 0 - 0,18 m i taki, moim zdaniem przedział powinien być przypisany do wartości atrybutu 1 dla  BPP w nowelizacji rozporządzenia. Ale oczywiście mało się na tym znam i mogę się mylić.