KIRIM TATARLARI
Kemal Simsek
Crimean Tatars
From Wikipedia, the free encyclopedia
Crimean Tatars (sg. Qırımtatar, pl. Qırımtatarlar) or Crimeans (sg. Qırım, Qırımlı, pl. Qırımlar, Qırımlılar) are a Turkic ethnic group originally residing in Crimea. They speak the Crimean Tatar language. They are not to be confused with the Volga Tatars.
The Crimean Tatars are subdivided into three sub-ethnic groups:
- the Tats (not to be confused with Tat people, living in Caucasus region) who used to inhabit the mountainous Crimea before 1944 (about 55%),
- the Yalıboyu who lived on the southern coast of the peninsula (about 30%),
- the Noğay (not to be confused with Nogai people, living now in Southern Russia) - former inhabitants of the Crimean steppe (about 15%).
The Tats and Yalıboyus have a Caucasoid physical appearance, while the Noğays retain some Mongoloid appearance.
In modern times, in addition to living in Crimea, Ukraine, there is a large diaspora of Crimean Tatars in Turkey, Romania, Bulgaria,Uzbekistan, Western Europe, Middle East and North America, as well as small communities in Finland, Lithuania, Russia, Belarus, Polandand Brazil. (See Lipka Tatars and Crimean Tatar diaspora)
Locations
Main article: Crimean Tatar diaspora
Today, more than 250,000 Crimean Tatars live in Crimea and about 150,000 remain in exile in Central Asia, mainly in Uzbekistan. There are 1,000,000 people of Crimean Tatar origin living in Turkey, descendants of those who emigrated in the 19th and early 20th centuries[1] [citation needed]. In the Dobruja region of Romania and Bulgaria, there are more than 27,000 Crimean Tatars: 24,000 on the Romanian side, and 3,000 on the Bulgarian side.
[edit]History
[edit]Crimean Khanate
The Crimean Tatars emerged as a nation at the time of the Crimean Khanate. The Crimean Khanate was a Turkic-speaking Muslim state which was among the strongest powers in Eastern Europe until the beginning of the 18th century.[3] The Crimean Tatars adopted Islam in the 13th century and thereafter Crimea became one of the centers of Islamic civilization. According to Baron Iosif Igelström, in 1783 there were close to 1600 mosques and religious schools in Crimea. In Bakhchisaray, the khan Meñli I Giray built Zıncırlı Medrese (literally "Chain Madrassah"), an Islamic seminary where one has to bow while entering from its door because of the chain hanging over. This symbolized the Crimean society's respect for learning. Meñli I Giray also constructed a large mosque on the model of Hagia Sophia (which was ruined in 1850s). Later, the khans built a greater palace, Hansaray in Bakhchisaray, which survives until today. Sahib I Giray patronized many scholars and artists in this palace. During the reign of Devlet I Giray the architect Mimar Sinan built a mosque, Cuma Cami, inKezlev.
Until the beginning of the 18th century, Crimean Tatars were known for frequent devastating raids into Ukraine and Russia. In 1571, they seized and burned Moscow. For a long time, until the early 18th century, Crimean Khanate maintained massive slave trade with the Ottoman Empire and the Middle East. One of the most known and important trading ports and slave markets was Kefe. Some researchers estimate that altogether more than 3 million people, predominantly Ukrainians but also Russians, Belarusians and Poles, were captured and enslaved during the time of the Crimean Khanate in what was called "the harvest of the steppe." A constant threat from Crimean Tatars supported the appearance ofcossackdom.
The Crimean Khanate became a protectorate of the Ottoman Empire in 1475, when the Ottoman general Gedik Ahmed Pasha conquered the southern coast of Crimea. The alliance with the Ottomans became an important factor in the survival of the khanate until the 18th century.
[edit]In the Russian Empire
The Russo-Turkish War of 1768-1774 resulted with the defeat of the Ottomans, and according to the Treaty of Küçük Kaynarca (1774) signed after the war, Crimea became independent and Ottomans renounced their political right to protect the Crimean Khanate. Russia violated the treaty and annexed the Crimean Khanate in 1783. After the annexation, under pressure of Slavic colonization, Crimean Tatars began to abandon their homes and move to the Ottoman Empire in continuing waves of emigration. Particularly, the Crimean War of 1853-1856, the laws of 1860-63 and theRusso-Turkish War of 1877-1878 caused an exodus of the Crimean Tatars. Of total Tatar population 300,000 of the Tauride Province about 200,000 Crimean Tatars emigrated.[4] Many Crimean Tatars perished in the process of emigration, including those who drowned while crossing the Black Sea. Today the descendants of these Crimeans form the Crimean Tatar diaspora in Bulgaria, Romania and Turkey.
İsmail Gaspıralı (1851-1914) was a renowned Crimean Tatar intellectual, whose efforts laid the foundation for the modernization of Muslim culture and the emergence of the Crimean Tatar national identity. The bilingual Crimean Tatar-Russian newspaper Terciman-Perevodchik he published in 1883-1914, functioned as a school through which a national consciousness and modern thinking emerged among the whole Turkic-speaking population of the Russian Empire. His New Method (Usul-i Cedid) schools, numbered 350 across the Crimean peninsula raised a new Crimean Tatar elite. After the Russian Revolution of 1917 this new elite, which included Noman Çelebicihan and Cafer Seydamet proclaimed the first democratic republic in the Islamic world named the Crimean People's Republic in December 26, 1917. However, this republic was short-lived and destroyed by the Bolsheviks in January 1918.
[edit]In the Soviet Union: 1917-1991
During Stalin's Great Purge, statesmen and intellectuals such as Veli Ibraimov and Bekir Çoban-zade (1893-1937), were imprisoned or executed on various charges.
During World War II, the entire Crimean Tatar population in Crimea fell victim to Soviet policies. Although a great number of Crimean Tatar men served in the Red Army and took part in the partisan movement in Crimea during the war, the existence of the Tatar Legion in the Nazi army and the collaboration of Crimean Tatar religious and political leaders with Hitler during the German occupation of Crimea provided the Soviets with a pretext for accusing the whole Crimean Tatar population of being Nazi collaborators. Modern researchers also point to the fact that a further reason was the geopolitical position of Crimea where Crimean Tatars were perceived as a threat. This belief is based in part on an analogy with numerous other cases of deportations of non-Russians from boundary territories (see, e.g., Involuntary settlements in the Soviet Union), as well as the fact that other non-Russian populations, such as Greeks, Armenians and Bulgarians have also been removed from Crimea.
All Crimean Tatars were deported en masse, in a form of collective punishment, on 18 May 1944 as special settlers to Uzbek SSR and other distant parts of the Soviet Union.[5] The decree "On Crimean Tatars" describes the resettlement as a very humane procedure. The reality described by the victims in their memoirs was different. 46.3% of the resettled population died of diseases and malnutrition. This event is called Sürgün in the Crimean Tatar language. Many of them were re-located to toil as indentured workers in the Soviet GULAG system.[6]
Although a 1967 Soviet decree removed the charges against Crimean Tatars, the Soviet government did nothing to facilitate their resettlement in Crimea and to make reparations for lost lives and confiscated property. Crimean Tatars, differing from other Soviet nations like Ukrainians, having definite tradition of non-communist political dissent, succeeded in creating a truly independent network of activists, values and political experience.[7]Crimean Tatars, led by Crimean Tatar National Movement Organization[8], were not allowed to return to Crimea from exile until the beginning of thePerestroika in the mid 1980s.
[edit]After Ukrainian independence
Today, more than 250,000 Crimean Tatars have returned to their homeland, struggling to re-establish their lives and reclaim their national and cultural rights against many social and economic obstacles. In 1991, the Crimean Tatar leadership founded the Qurultay, or Parliament, to act as a representative body for the Crimean Tatars which could address grievances to the Ukrainian central government, the Crimean government, and international bodies.[9] Mejlis of the Crimean Tatar People is the executive body of the Qurultay.
Since the 1990s, the political leader of the Crimean Tatars and the charmian of the Mejlis of the Crimean Tatar People is a former Soviet dissidentMustafa Abdülcemil Qırımoğlu.
...Demek ki, Kırım Tatarlarının veya Kırımlı dediklerimizin önemli bir bölümü Karaim’dir. Bunlara ya “Karia” deriz veyahut “Karia Türkleri” deriz....Demek ki, bugün Karaköy dediğimiz yerde, eskiden bizim “Kırımlılar” dediğimiz Karayiler oturuyordu....KARAYLAR YAHUDİLİĞİN BİR KOLUDUR
Karaylar, Karay dini veya mezhebindendir. Karayiler Yahudiliğin bir koludur. Kara oradan gelir. Kımçaklar, onlar da net olarak Yahudi kabul edilir. Türkiye’de de bu isim ve soyisimlere yaklaşıyoruz. Kırım Tatarı dediklerimiz de genellikle Müslüman’dırlar ve Türkçe de konuşurlar. Karayiler, Karayi Yahudisi veya Karayi Türkü denilen çok tipik bir millettir. İnanılmaz güzel ve arı bir Türkçeleri vardır. Aynı zamanda 8’inci yüzyılda ortaya çıkmış olan Karaim kolundandırlar. Dış görünüşlerinde Müslümanlar fakat ayinleri Karayin, yani İbraniyettir....AKP ile beraber en fazla kimler ödül aldı dediğiniz zaman –ki yeni kitabım “Çöküş” te de tekrar tekrar ortaya çıkarttıklarım var– birincisi Jak kamhi, İkincisi de İhsan Doğramacıdır. Jak Kamhi, Türkiye’de aşağı yukarı sivil kesimin Haham Başı gibi bir insandır. Yahudi’dir, buna bir itirazımız yok. Doğramacı’nın ise anadilinin İbrani olduğunu göstermiş oluyorum. Bu, birinci ayrıntıdır. Bu ödüllendirmeyi bunlardan çok ayrı düşünemeyiz.
AKP’DE ÖNEMLİ YERLERDE KIRIMLILAR VAR
Benim tespitlerime göre, şu anda AKP’nin hükümete getirdiği en önemli yerlerde üç tane Kırımlı var. Ali Babacan, Cemil Çiçek ve Ahmet Davutoğlu. Bunların bazıları hakkında yazdıklarım var. Sadece ödülde ve bilimde değil, başka alanlarda da yükselttikleri içinde benim verdiğim bilgiler çerçevesinde ele alınabilecek olan Kırımlılar var. Burada Kırımlı sözüne sadık kalıyorum. İbrani mi değil mi, Karay mı, Kımçak mı? Bunlara girmiyorum.13 Temmuz 2009 14:17 tarihinde Kemal Simsek <kemalsi...@gmail.com> yazdı:
NEREDEN ÇIKTI BU KIRIM TATARLARI MODASI?
Yalçın Küçük
Tyurkskiye Narodı Kırıma, 2003 tarihinde Moskova’da basılmış çok bilimsel bir kitaptır. Adından da anlayabileceğiniz gibi, bu kitabın adı “Kırım’ın Türk Halkları”dır. Bu standart bir kitaptır. Dolayısıyla Kırım dediğiniz zaman, Türkler ve Tatarlar dediğiniz zaman, elimizde yeni çıkmış “Tyurkskiye Narodı Kırıma” kitabı var.
Bu kitap üç bölüme ayrılıyor. Kırım dediğimiz zaman, biz Kırım Tatarları’nı kastediyoruz. Ama aslında bilimsel ve tarihsel olarak orada üç halktan bahsedebiliriz. Bir tanesi Karain, ikincisi Kırımskiye Tatarı, üçüncüsü de Kırımçaklar. Demek ki, Türkçede genel olarak Kırım Tatarı dediğimizde, etnik açıdan ve zaman zaman din açısından da birbirinden farklı üç halktan söz ediyoruz. Zaten kitabın başlığı da bu: Tyurkskiye (Türk) Narodı (Halkları) Kırıma (Kırımın).
Karainleri şöyle ifade edebiliriz; İbraniler “Karaim” der; Batılılar Karaibler, orada yaşayanlar, Türkler ve Ruslar ise “Karaim” derler. Demek ki, Kırım Tatarlarının veya Kırımlı dediklerimizin önemli bir bölümü Karaim’dir. Bunlara ya “Karia” deriz veyahut “Karia Türkleri” deriz.
Bunlardan bildiğimiz bir kişi var, o da Refik Halit Karay’dır. Bunlar “kara” sözcüğünden gelirler. “Kara” İbranicede “okumak” demektir. 14, 15 ve 16’ncı yüzyılda en çok Galata Köprüsü yakınlarında oturdukları için oraya “Karaköy” denir. Demek ki, bugün Karaköy dediğimiz yerde, eskiden bizim “Kırımlılar” dediğimiz Karayiler oturuyordu.
İkinci grup Kırım Tatarlarları’dır. Bunlar ayrı bir kategoridir. Dolayısıyla bana Kırımlıları sorduğunuz zaman, diğer Tatarları ayırmak durumundayız. Kazan Tatarları da var. Lenin kısmen Kazan Tatarıdır. Azerbaycan’a dışarıdan baktığınızda onlara da “Tatar” denir. Onları da ayrı tutuyoruz. Bu nedenle de sorduğunuz sorudan İlber Ortaylı arkadaşımızı da ayrı tutuyoruz. Zaten şu sıralarda bir ödül de almadı. Gittikçe ödülsüz bir yere doğru gidiyor. Kırım Tatarları dediğimizde bunları ayırmış oluyoruz.
KARAYLAR YAHUDİLİĞİN BİR KOLUDUR
Karaylar, Karay dini veya mezhebindendir. Karayiler Yahudiliğin bir koludur. Kara oradan gelir. Kımçaklar, onlar da net olarak Yahudi kabul edilir. Türkiye’de de bu isim ve soyisimlere yaklaşıyoruz. Kırım Tatarı dediklerimiz de genellikle Müslüman’dırlar ve Türkçe de konuşurlar. Karayiler, Karayi Yahudisi veya Karayi Türkü denilen çok tipik bir millettir. İnanılmaz güzel ve arı bir Türkçeleri vardır. Aynı zamanda 8’inci yüzyılda ortaya çıkmış olan Karaim kolundandırlar. Dış görünüşlerinde Müslümanlar fakat ayinleri Karayin, yani İbraniyettir.
Bunun dışında iki ayrıntıya daha değinmek istiyorum. Ödül alıyorlar, şunu yapıyorlar, bunu yapıyorlar, bunlar doğru. Ancak, AKP ile beraber en fazla kimler ödül aldı dediğiniz zaman –ki yeni kitabım “Çöküş” te de tekrar tekrar ortaya çıkarttıklarım var– birincisi Jak kamhi, İkincisi de İhsan Doğramacıdır. Jak Kamhi, Türkiye’de aşağı yukarı sivil kesimin Haham Başı gibi bir insandır. Yahudi’dir, buna bir itirazımız yok. Doğramacı’nın ise anadilinin İbrani olduğunu göstermiş oluyorum. Bu, birinci ayrıntıdır. Bu ödüllendirmeyi bunlardan çok ayrı düşünemeyiz.
İkinci noktaya geldiğimizde, verdiği bütün ödüllere bakmak durumundayız. En önemli ödülleri Kamhi ile Doğramacıya verdiler. Kamhi’yi biliyoruz, ona bir karşıtlığımız yok. İsrail ile Türkiye arasındaki ilişkiyi kuran zengin Yahudilerden bir tanesidir. Ona verdiler. Niye verdiklerini kitaplarımda yazacağım. Öbürü de Doğramacı’ya verildi. Doğramacı da, bunları kitaplarımızda çıkarttık, kendisini överken söyledikleri gibi, anadili İbrani’dir.
Bu iki örnekten de çıkartabileceğimiz gibi, böyle bir eğilim görüyorsak, benim de “Tyurkskiye Narodı Kırıma” kitabından da verdiğim bilgilere göre, Kırımçak tipik Kırım Yahudisidir. Bu soyadı Türkiye’de de vardır. Kırım Yahudilerine “Kırımçak,” diyoruz. Karaylara da İslam ile İbraniyet karışımı diyebiliriz. Bir tür sabetayizme benzerler. Bir yanları İbrani’dir, bir yanları başkadır. Şunu da belirteyim ki, bunların nasıl olduğu o tarihlerde tartışmalıdır.
Türkler’di de, sonradan mı Musevi oldular veya Musevilerdi, sonra mı Türk oldular? Bu konuda çok ciddi tartışmalar vardır. Kökleri Hazar Yahudilerine gider. Onlar reddederler, “biz bağımsızız,” derler; “biz esas bölgeyiz,” derler. Benim yararlandığım bütün kaynaklara göre, bunların ayinleri İbranicedir, Türkçedir. Türkçeyi çok güzel kullanırlar ama Türkçeyi yazmazlar. Rusça yazarlar. Dolayısıyla Kırımlıları incelemek için mutlaka Rusça bilmek lazım.AKP’DE ÖNEMLİ YERLERDE KIRIMLILAR VAR
Benim tespitlerime göre, şu anda AKP’nin hükümete getirdiği en önemli yerlerde üç tane Kırımlı var. Ali Babacan, Cemil Çiçek ve Ahmet Davutoğlu. Bunların bazıları hakkında yazdıklarım var. Sadece ödülde ve bilimde değil, başka alanlarda da yükselttikleri içinde benim verdiğim bilgiler çerçevesinde ele alınabilecek olan Kırımlılar var. Burada Kırımlı sözüne sadık kalıyorum. İbrani mi değil mi, Karay mı, Kımçak mı? Bunlara girmiyorum.
Ahmet Davutoğlu’nun kızının ismi Sefure, tipik bir Karay ismidir, onları tespit ettim. Sabri Ülker’in kızı, Ahsen Özokur’un oğlu Ahmet’le evlidir. Demek ki, başka vesileyle çıkarttığım endogamiyi burada da görüyoruz. Kendi aralarında evleniyorlar. Şunu çok açık söyleyebilirim; Ahmet Davutoğlu’nun bu özelliklerinden başka, Dışişleri Bakanı olmak için hiçbir özelliği yoktur. Sadece Kırımlı, Karay ve çok büyük bir ihtimalle de Sabri Ülker ailesinin dünürü olduğu için oraya gelmiştir. Sabri Ülker bana mektup yazmıştı, “biz sabetayist değiliz,” diye. Ben onları yayınladım. Tekrar yayınlayacağım. Şu anda AKP’nin bir yan örgütü gibi çalışıyor.
AKP TÜRKİYE’DE İSLAMİYETİN KÖKÜNÜ KAZIYACAK
Ülker holding Asam’ı çürüttü. Asam birazcık bağımsız oluyordu, parayı kesti. Kim kesti? Parayı bunlar kestiler, bazı yerlerde “bunlar” diyorum çünkü beraberdirler. Dolayısıyla Kırımlılar ile AKP’nin üst tarafı evlidir, karı koca ilişkisi vardır, beraberdirler. Cemil Çiçek de bunlardandır. Çiçek soyadı sadece Hazardan gelir, bunu iyi öğrensin Cemil Çiçek. Ben 2002 yılında, bu hükümet kurulurken, “bunlar İslamiyet’in kökünü kazıyacak,” dedim. Türkiye İslamiyet’ten hiçbir zaman AKP döneminde olduğu kadar uzaklaşmamıştır. İslamlar Türk ordusuna karşı değillerdir. Dünyanın her tarafında dindarlar orduyu tutarlar. Onların en muhafazakâr yanlarıdır. Bunların böyle olan hiçbir yanı yoktur. İslamlar devletin, kamunun mallarını böyle yabancılara satmazlar. İslamlar hiçbir zaman ülkenin sınırlarını İsrail’e kiraya vermek için bu kadar çaba harcamazlar.
BABACAN ADINI KARAYLAR KULLANIR
Ali Babacan’a gelirsek, Babacan adı çok, çok tipik bir Karay adıdır. Karaylar kullanır. İsterseniz Karay Türkleri deyin, isterseniz Karay Yahudileri deyin. Ben öyle bir şey söylemiyorum, ben bilimsel olanları söylüyorum. Daha önce kitaplarımda Babacan’ın ne olduğunu yazmıştım. Ahmet Davutoğlu için Ayetullah Hamaney çok yakın bir zamanda “Davudi,” dedi. “Banu’nun kocası,” dedi. İktidarlarının ilk zamanlarında doksan tane Davudi’yi, Davudi derken İbraniyi kastediyor, Amerika’da yaktılar. İşte, Davudi sözcüğüne Karaylar aynı zamanda “Davutoff,” derler. Karayin Tarikatını kuran adam Amman bin Davut’tur. Ondan dolayı da bu soyadı çok kullanılır.
Tekrar ediyorum, Ahmet Davutoğlu’nun Kırımlı olmak dışında, Dışişleri Bakanlığı’na gelmek için hiçbir meziyeti yoktur. Kırımlı’dır ve bana, “sabetayist değilim,” diyen Sabri Ülker’in torunuyla kızı evlidir. Sefure’nin annesinin adı Sara’dır. Şimdi bu çerçeve içinde düşünecek olursak, Halil İnalcık’ı da bir tarafa koymak durumundayım. Bunlara Koç Üniversitesi ödül verdi. Benim bununla ilgili çeşitli yazılarım vardır, beyefendi bir insandır, ama ciddi, önemli bir tarihçi değildir. Bunu hep söylüyoruz. Bir kitabı vardır; Osmanlılar üzerine olan bu kitap İngilizce de basılmıştır. Ben size izin verirseniz bu kitabın önsözünden bir paragraf aktarmak istiyorum "Prof. Bernard Lewis’e şükranlarımı sunarım. Bu kitabı yazmamı o sağladı." Birinci cümle bu. Bernard Lewis yazdırmış bu kitabı. Bernard Lewis büyük Siyonist’tir ve Amerika’da Irak savaşının mimarı olarak bilinen bir insandır.TÜRKOLOJİ DÜNYADA SADECE YAHUDİLERİN ALANIDIR
Bir de benim öne sürdüğüm bir teori vardır: Türkoloji dünyada sadece Yahudilerin alanıdır, başka hiç kimse girmez. Amerikan dünyasında Lewis vardır. Fransızlarda Paul Dumont vardır. Bu kişi Paris’teki Türkoloji’nin başındadır. Bunlar kendilerine yakın olmayan hiç kimseyi bu alana sokmazlar. Devam ediyorum. Diyor ki, “bu kitabı Prof. Norman Vuckoviç çevirdi.” Norman Vuckoviç, o da İbrani’dir ve bu kitapta bizim yurttaşlık bilgilerinden bildiğimiz tarihsel bilgilerin ötesinde bir tek cümle yoktur. Ama Halil Hoca bu dönemde AKP ile beraber sanki büyük bir tarihçiymiş gibi hareket ediyor. Halil Hoca bir dikkatlilik yapıyor, bunları çok fazla desteklemiyor, konuşmuyor. Tarihçi olarak da, benim duyduğum kadarıyla, Habertürk’e çıkartıldıklarında konuşmuyor. Zaten Habertürk bugün Neo Osmanizasyon için kurulmuştur. Böyle bir takım müezzinlerin, şunların, bunların çıkıp tarih programı yaptığı bir yerdir.
Kemal Karpat a gelince, onun Kırımlı olduğuna dair pek çok bilgiler geliyor. Bu Kırımlılar’ın bir tarafı var, dağılırlar. Kemal Hoca Romanya’ya gitmiştir. Bir kısmı Türkiye’ye gelmiştir. Bunlar Türkiye’de çok dağılmışlar. İstanbul’da yerleri vardır. Bazısının Mısır’da yerleri vardır ama hepsinin tipleri bellidir. Ben hiçbir zaman bu analizlere fizyonomiyle girmiyorum.
AKP İKTİDARA GELİRKEN BU KİTAP YAZILDI
İngilizlerin güzel bir sözü vardır: “Bütün bebekler birbirine benzer, onlar da Churchill’e benzer.” Ama alın Cemil Çiçekle, Davutoff’u ya da Davutoğlu’nu yan yana getirin nerdeyse amca çocuklarıdır. Bunlara bir tanesini daha katacak olursanız, Kaya Çilingiroğlu’nu katabilirsiniz. O da Kırımlı’dır. Ben her zaman bilimsel konuşurum. Mesela bir kişi “Mardinli” soyadını alıyorsa, “Mardinzade” alıyorsa, o Türk ve Müslüman’dır. “Mardin” alıyorsa, çok büyük bir ihtimalle İbrani’dir. “Karpatlı” veya “Karpatgil” olarak alıyorsa, o Türk’tür; ama “Karpat” olarak alıyorsa, o İbrani’dir. Çünkü İbranilerin çoğu bu kelimenin Rusçası’nı, “Karpat”ı kullanırlar. Kemal Karpat, “İslam’ın Siyasallaşması” kitabında, o da ön sözünde söylüyor. Aşağı yukarı AKP’nin kuruluşuna denk geliyor. Yani İsrail ve diğerleri AKP’yi iktidara getirmek istediklerinde, bu kitabı hazırlamış. Son derece zayıf bir kitap. Zaten sizdeki mülakattan sonra bana dünyanın pek çok yerinden notlar geldi. Boğaziçi Üniversitesi’nde bir dergide, kitabın bütün hataları gösterilmiş. İlkokul hataları var ve burada da çok açık olarak, tamamen Fethullah Gülen’e biat etmiş, onu övmüş. Hiçbir tutarlılığı olmayan bir kitaptır. Demek istediğim şu ki; Kemal Karpat gibi daha önceki yıllarda ne cami bilen, ne de namaz bilen, dinle hiçbir ilgisi olmayan biri nasıl böyle dönüş yaptı? Kaldı ki, ben ODTÜ’deki hocalık dönemimden hatırlıyorum, muhafazakârdı ama laik, modern, cumhuriyetçi bir insandı. Sonradan böyle döndüler.
GİZLİ BİR EL BUNLARI YÜKSELTİYOR
Son olarak şunu söyleyebilirim. Fethullah Gülen, Türkiye’nin İslamizasyonunda, Türkiye’nin Osmanizasyonunda, yeni bir dönemin kurulmasında, dışarıda bulunmuş olan, kötü de olsa İngilizce bilen üç isim var. Şerif Mardin, Kemal Karpat, Metin Heper. Biz de bunları izliyoruz. Dolayısıyla, bu Kırım kategorisi ile AKP iç içedir. Bir yandan Tayyip Erdoğan soyunun Gürcistan’dan geldiğini ima ediyor. O, Kafkasya’dır. Bu, kesin bildiğimiz bir şeydir ve bir şey daha var ki; gizli bir el bunları yükseltiyor. Cemil Çiçek o yüzden oradadır, Ali Babacan o yüzden oradadır.
Babacan’ın hiçbir yeteneği ve politik tecrübesi yoktur. Dışişleri gibi önemli bir göreve verilmişti. Kimdi bunların ilk Dışişleri Bakanı? Yaşar Yakış’tı. Ne demişti Yakış? “Ben onlardan değilim diye, beni attılar.” Bu, yazılıdır; ondan sonraki Abdullah Gül diye birisidir. Bana mektup yazmıştı, “ben sabetayist değilim,” diye. Öyle mi değil mi? Bilemeyiz. Ben de o tarihten beri, “bana belge gönder yazacağım,” diyorum; göndermiyor. Demek ki, getirdikleri Dışişleri Bakanlarından bir tanesi sabetayizm şüphesi altındadır. Sadece “evrakta sahtecilik” şüphesi değil, bir de bu şüphe vardır.
Babacan için tekrar söylüyorum; Sabri Ülker’le alışveriş yapan Karaylı, karısının adı Sara, annesinin adı Sefure, kızının adı Aybike. Aybike Karaylıların en çok kullandıkları isimdir.
Odatv.com
13 Temmuz 2009