باران دوباره

[کانون آینده نگری ایران‎]

بنام خداوند یگانه

یاران عزیز.

برای ساختن دوبارهء همه چیز، به زودی به دیار دوست می روم.

خوشبختانه خداوند مکرهای کوچک مرا برای دفاع از خود خنثی و راهی نکوتر در پیش رویم قرار داد. همه چیز درست می شود. دعایم کنید که جز فعالیتهای جمعی مان، بتوانم در حیات فردی نیز آزاد و مستقل باشم و آزادی ای را که 35 سال در خصوص کوچکترین و کم اهمیت ترین مسائل و تصمیمات فردی نداشته ام و همه شما چشیده اید، ولی طعم آن برایم غریب است و مولای غریبان آنرا به من وعده داده است بپچشم. خیلی سخت است درک احساس این خفگی برای شما که در روابط فردی و اجتماعی و عاطفی و شغلی و کارآفرینی خود، لااقل یک آزادی حداقلی داشته اید. من که اجازه یک دوستی ساده (نعوذ بالله من البحث الجدی!)، یا داشتن فراغ خاطر برای تصمیم گیری درباره شغل و اقامت یا برگزاری یک میهمانی ساده با همسر سابقم بمدت 9 سال! (که عاقبت بدانجا انجامید و توافقا خود را آسوده کردیم و نگذاشتند حتی حقوق او را برگردانم و...!)، یا بستن قرارداد یا معامله معمولی یا حق معاشرت با اساتید علم و عرفان و زیارت مراقد اموات را بدون نظارت ناپدری و نامادری (که خودشان می گویند از نظر فکری درست نقطه مقابل منند! و نتیجتا من هم همین طور!)، ندااشته ام و وقتی هم تحت نظارت آنها باشد، جریان را کنترل و در صورت بیم استقلال مادی یا رووحی یا اجتماعی (ازدیاد دوستانم) آنها را نابودی میکنند، دستاوردها را به پای خود و نابودی رابطه ها و بدست آمده ها را به پای ضعف من می گذارند، در صورتیکه بخشی از حقایق را ببینم و اعتراض کنم، ساده ترین راه برای مجرم بزرگ القای بیماری طرف است و خاموش کردن موتور تفکر و تحرک و پویایی او با داروهای مخدر شبه قانونی متکی به تجویزهای القایی همکارانشان!، و همزمان -در صورت گردن نهادن یا ننهادن- تخریب وجهه اجتماعی او، و در هر حال استفاده از همه این مسائل برای ترور شخصیت، شایعه پراکنی و فشار اجتماعی و... که بقیمت قربانی کردن و مجرم کردن عده ای کثیر از انسانها و حتی فامیل نزدیک خود، به هر نحو ضعف و ناتوانی معترض را به همگان ثابت و اقناعشان کنند که تنها ما "ولیّ او" می توانید باشیم و می توانیم و می باید از نزدیک یا دور او را کنترل کنیم. و اختیار تمام اوقات، اموال، روابط و دستاوردها، و جان و جسم و روح او متعلق بماست. حتی انجمنها و نهادهای تحت مدیریتش و هرآنکس که در آنها عضو است و...! 

      وقتی ماهی سیاه کوچولو با اینهمه هجمه از سوی کرگدنهای مهیب و غول آسا در همه بلاد کفر و اسلام مواجه می شود، بجای جنگیدن و تقلای بیشتر، از دستشان لیز می خورد و می رود به جاهای دیگر! آنجا هم می خواهند بگیرندش و نمی توانند طبیعتا! چون دورترند از آنها که مجهزترند! ولیکن کنترل گران جدید اکثرشان نمی دانند و به طمع می افتند و... و اصولا نیز لیز خوردن بهتر از درگیر شدن با کرگدنهای قلدر و خشن است و توجیه استراتژیک دارد!

      اما همین لیز خوردنها را هم فرعون زندگی ام و زنش (که در معدود اوقاتی ادای آسیه را درمی آورد / و لاتکرار فی التجلّی!) دستاویز ارعاب و تطمیع کرگدنهای سابق و آتی میکنند در تحریض آنها به بیشتر شاخ زدن! درصورتیکه ماهی کوچولو را هر رنگی باشد نمی توان با شاخ زدن و هر کار دیگری شکست! اما "شیشه غم" را می شود!

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ

هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!

     شیشه غم را هم خود ماهیه نمی تواند اینکار کند! بلکه "آب" است که در اشکال مختلف خود (باران، چشمه، نهر، تالاب، سیل، سونامی! و...) می تواند به داد ماهی برسد! البته سونامی مربوط به چیزهای بزرگتر است. مثلا سیلی زدن به ابرقدرتهایی که دیگر شورش را درآورده اند و زیر دریا آزمایشهای اتمی میکنند!! کار ما راحتتر است. نوعی از باران (در آیه ... سوره بقره با عنوان "صیّب") کار را یکسره خواهد کرد.

دوستان عزیز دعایم کنید و شماره کارتهایم را برای ادامه مسیر داشته باشید که سخت تحت فشارم. خوف و رجا البته خوب است و ما را قویتر خواهد کرد. سپاسگزارم. هممچنین از راهنمایی ها و راهکارهای شما به همین ایمیل.

رفاه کارگران

5894.6315.3018.9372

یا علی مدد...

--

***

آتش به آتش خاموش نمی شود؛ ولیکن به "آب"! 

http://downloadspeed.ir/?p=8019