
بگذار که بر شاخه ی این صبح دلاویز
بنشینم و از عشق
سرودی بسرایم
آنگاه به صد شوق،چو
مرغان بهاری
پرگیرم از این بام و
به سوی تو بیایم
خورشید از آن دور،از
آن قله پربرف
آغوش کند باز،همه
مهر،همه ناز...
سیمرغ طلایی پر وبالی
است که چون من
از لانه برون آمده
دارد سر پرواز
پرواز به آنجاکه نشاط
است و امید است
پرواز به آنجا که
سرود است و سرور است
آنجا که سراپای تو،در
روشنی صبح
رویای شرابی است که
در جام بلور است
نرم نرمک میرسد اینک
بهار....

سال نو همه، مخصوصا آقا رضای خوشتیپ، مبارک باشه
براتون قبل از هر چیزی سلامتی و بعدشم عدم دوری از شادی و موفقیت و البته ندیدن فصل هجران محبان و حبیبان در کتاب زندگی رو آرزومندم.