onun için yalnızca şu an vardır, geçmişin gölgesi diye bir şey bilmez ırmak, geleceğin gölgesi diye de bir şey bilmez.

[Meltem Ozturk]

bazen öleceğimi hissediyorum.

hemen o an.

bu düşünce garip bir boşluk yaratıyor insanda ciddi ciddi düşününce. 

ölüm korkudan çok hüzün veriyor.

ama asıl üzüleceğim şey ne ?

tam bilmiyorum.

yaşamın vazgeçmesi zor zamanları ne zamanlar ?

onunla olamayacağını bilmek. 

onun başkalarıyla beraber olacağını, yokluğumda da öyle olması gerektiğini düşünmek..

kıskançlık ama masum..

bu garip his, zorunlu bir fedakarlığın gururuna dönüşür heralde.

ego. 

hep beni özlesin. özleyeceğini bileyim. 

sonra en çok sevdiğim erkeğim var.

ben hemen o an ölsem.

ağlar heralde.

altüst olur.

sınavına da çalışmaz artık...

beni sevdiğinden emin olduğum.

düşünceler devam ediyor..

benim zaten olmayan geleceğim...

çocuklarım..

bu garip hüzün tamamen benim eserim...

şimdilik..

unuttuk atölyeyi 

yoksa ?

yaz geliyor, havalar güzelleşiyor. devam edelim ya..!!

gündelik işlerde kolaylıklar,

öperim,

meltem

" insanların büyük çoğunluğu, düşen yaprak gibidir, 

katılıp gider rüzgarın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. " 

[Meltem Ozturk]

[engin yazılan]

"Güneş doğar ve batar, ve bunun her gerçekleşmesiyle ne elde ederiz,
yeni bir gün. Soluduğumuzda, nefes alır ve veririz ve her defasında
bir öncekinden biraz olsun farklılaşırız. Sürekli değişiriz. Ve bazı
değişimleri kontrol edemeyeceğimizi bilmek önemli bir detaydır. Ama
kontrol edebileceklerimiz de vardır."

2012/5/24 Meltem Ozturk <meltemm...@gmail.com>: