FW: 10 กิจกรรมดูแลตัวเองยามว่าง

Viyaporn Krongtong

unread,

Jun 7, 2011, 11:01:26 PM6/7/11

to asa...@googlegroups.com

From: Pornpimon Kasemsakchai
Sent: Wednesday, June 08, 2011 9:21 AM
To: Sirikorn Nanakorn; Thanapat Seemora; Rung-Arun Sanngam; pornp...@hotmail.com; Viyaporn Krongtong; Arunee Seesai
Subject: 10 กิจกรรมดูแลตัวเองยามว่าง

10 กิจกรรมดูแลตัวเองยามว่าง

ทุกวันนี้มักคิด ถึงเรื่องงาน ครอบครัว ลูกๆ และความสัมพันธ์กับบุคคนอื่นๆ มาก่อนตัวเองเสมอ จนล่าสุดพบว่า ผู้หญิงจำนวนไม่น้อยมีความสุข น้อยลง แม้มีอายุมากกกว่า 40 ปีแล้วก็ตาม

      สาเหตุ หนึ่งของความสุขที่ลดลงนี้เป็น เพราะขาดเวลาดูแลตัวเอง วันนี้เรามีเทคนิคง่ายๆ หาเวลาว่าง ให้ตัวเอง เริ่มจาก

         1. ให้เวลาตัวเอง ทันทีที่โอกาสอำนวย โดยให้ความสำคัญเทียบเท่ากับการมีนัดกับลูกค้าคนสำคัญหรือนัดกับคุรหมด

         2. ในช่วงที่พัก ต้องให้เวลากับตัวเองจริงๆ โดยไม่คิดถึงอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นงานพรีเซ็นเทชั่นที่เตรียมจะเสนอหรือรายการของที่ต้องซื้อเข้า บ้าน

      ต่อไปนี้ เป็นกิจกรรมที่ทำได้ในเวลาว่าง เพื่อสุขภาพกายที่ดีขึ้น

      ถ้ามีเวลาว่าง 5 - 10 นาที
      - นั่ง อยู่บนโซฟา ดื่มชาอุ่นๆ สักถ้วย แล้วนั่งมองเมฆที่ลอยผ่านไปเพื่อผ่อนคลาย ข้อห้ามคือ อย่ายกหูโทรศัพท์หาใคร
      - ลุกจาก โต๊ะทำงาน ยืดเส้นยืดสายหรือเดินขึ้น - ลง บันได
      - นั่งสูดลม หายใจเข้า-ออก สัก 5 นาที
      - เล่นกับ เจ้าขนปุยที่เลี้่ยงไว้เพราะเวลา 5 นาที ที่ได้กอดสุนัขหรือแมวจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นได้

      ถ้ามีเวลาว่าง 15- 30 นาที
      - อ่าน หนังสือที่ชอบสักหนึ่งบท ทำให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น เพราะฉะนั้นควรหาหนังสือหรือนิตยสารดีๆ ไว้ในห้องนั่งเล่นหรือที่ทำงาน ด้วย
      - ออกไปเดิน เล่นที่ไกล้ๆ ซึ่งมีธรรมชาติร่มรื่น
      - ตกแต่ง กิ่งต้นไม้หรือตัดดอกไม้ที่ปลูก ไว้มาใส่แจกันในห้องต่างๆ หรือโต๊ะทำงาน

      ถ้ามีเวลาว่าง 30 - 60 นาทีขึ้นไป
      - รำ กระบองหรือนัดเพื่อนๆ รำกระบองด้วยกัน หากมีเวลาว่างตรงกัน
      - ขัดหน้า ขัดผิวด้วยสมุนไพรสูตรเฉพาะตัว
      - สมัคร เรียนสิ่งที่สนใจ หรือทำแล้วมีความสุข

         การหา เวลาว่างดูแลตัวเองถือเป็นการ พักผ่อนซึ่งเป็น 1 ใน 5 เล็กของชีวจิตที่ช่วย ให้สุขภาพใจดี

ที่มา ... นิตยสารชีวจิต

Viyaporn Krongtong

unread,

Jun 7, 2011, 11:05:23 PM6/7/11

to asa...@googlegroups.com

From: Pornpimon Kasemsakchai
Sent: Tuesday, June 07, 2011 8:42 AM
To: Sripong Phanphaew; Savittree Kongkeatvanit; Sirikorn Nanakorn; Arunee Seesai; Rung-Arun Sanngam; Thanapat Seemora; Viyaporn Krongtong; Warunee Borwornkiatkaew; Boonlom Thavornyutikarn; Paweena Uppanan; Nantina Moonprasith; Temsiri Wangtaveesab; Leschai Sornchalerm
Subject: คุณดูแลพระในบ้านบ้างรึยัง

คุณดูแลพระในบ้านบ้างรึยัง

อย่า ทอดทิ้ง...พระในบ้าน

มี คุณนายคนหนึ่ง…..
ใจบุญสุนทาน…ตักบาตรทุกเช้า
ตักบาตรเสร็จ.. ก็แต่งสำรับกับข้าว…อย่างบรรจงประณีต ..
เพื่อเอาไปถวาย…..ท่านเจ้าประคุณสมเด็จ…ผู้เป็นเจ้าอาวาส
ด้วยความเคารพ นับถือ..ในจริยวัตรของท่าน
และชอบฟังท่านคุย….เล่าเรื่องต่าง ๆ…
เรียกว่า….ตักบาตรเสร็จ…
คุณนายต้องมาวัดทุก วัน…
ถวายอาหารเสร็จ…ก็คุยกับพระสมเด็จ…

วันหนึ่ง…
หลังจากคุณนายกลับ แล้ว….
พระหนุ่มรูปหนึ่ง….ซึ่งเป็นศิษย์ก้นกุฏิ ของสมเด็จ
เข้าไปกราบเรียนว่า…
คุณนายคนนี้…ใจบุญสุนทานจริง ๆ….
แต่เคยได้ยินว่า…เป็นคนใจแคบ…
เหลือแม่อยู่คน เดียว..
ปล่อยให้อดๆ..อยากๆ…ไม่เอาใจใส่…..
ปล่อยให้อยู่ห้อง แคบ ๆ…หลัง บ้าน
ส่วนตัวเองและลูก ๆ ..
อยู่ตึกใหญ่โต…สะดวกสบาย….

เวลาพูดจากับแม่…ก็ฟังไม่ได้..
หยาบคาย….ขู่ตะคอก…กระแทกกระทั้น…
ผิดกับตอนมาคุยกับ สมเด็จที่วัด…
ชนิดหน้ามือ..เป็น หลังมือ…
แม่…จะออกมาเดินเล่นหน้า บ้าน..ก็ไม่ได้…
ไม่ยอมให้ออก…
มีแม่แก่…หลงๆ ลืม ๆ..สติไม่สมประกอบ..
อายเขา…
มีคนเขาเล่าให้ฟัง…หลายรายแล้ว…
เท็จจริงอย่างไร….ไม่ทราบได้…

สมเด็จ….นั่งฟังเฉย…ไม่พูดว่าอะไร
วันหนึ่งมีกิจ นิมนต์…ไป ทำบุญบ้าน
ขากลับ….เดินผ่านหน้าบ้านคุณนาย…
ท่านก็แวะบ้านคุณ นายก่อน…
คุณนายดีใจมาก…ที่สมเด็จมาเยี่ยมถึง บ้าน..
ถือเป็นมงคลอย่าง สูง…
ที่พระขั้นสมเด็จ…มาเยี่ยมบ้าน…
จึงเรียกลูกหลาน…มากราบเท้าท่าน…เป็นการใหญ่..
แล้วก็คุยกันเรื่อง ต่างๆ ..มาก มาย..

ในตอนหนึ่ง…
สมเด็จท่าน…ถามคุณนายว่า..
พระในบ้าน…มีไหม…?
มีเจ้าค่ะ…
พระในบ้าน..มีหลาย องค์…
เป็นพระเก่า ๆ ทั้งนั้น
สมัยสุโขทัยก็มี…เชียงแสนก็มี…
อาราธนาท่านสมเด็จ….ขึ้นไปดูข้างบน…..
สมเด็จท่าน….เฉย….แล้วถามต่อว่า
ได้ทราบข่าวว่า…
คุณนายมีแม่อีกคน….เดี๋ยวนี้อยู่เสียที่ ไหน…?
คุณนายสะอึก…เสียวแปลบเข้าไปในหัวใจ…

จะตอบตามตรง…ก็กลัวว่า..
สมเด็จจะเดินไปดู…
เห็นสภาพความเป็น อยู่ของแม่…
แล้วท่านจะติเตียน…
อึกๆ …อักๆ …อยู่ครู่หนึ่ง….แล้วจึงตอบว่า…..
ตอนนี้ท่านไม่อยู่ เจ้าค่ะ….
ออกไปเยี่ยมญาติ…อีกนานจึงจะกลับ….
สมเด็จท่านนั่งนิ่ง อยู่สักครู่….แล้วจึงลากลับ…
คุณนายก็ยังคงไปวัด…เป็นปกติ……

วันหนึ่ง….
สมเด็จ….ท่านเห็นว่า..วันนี้…
คุณนายยิ้มแย้มแจ่ม ใส…พูดจา ร่าเริง…
อารมณ์ดีหลังการทำ บุญทำทาน…
สมเด็จจึงถามว่า…
พระในบ้านของโยม….โยมดูแลเรียบร้อยแล้ว หรือยัง…?
เรียบร้อยเจ้าค่ะ….
ดิฉันจุดธูปเทียน…ถวายอาหาร….
บูชาเสร็จแล้ว…จึงมาที่วัด…
ท่านไม่ต้องเป็น ห่วง….

อาตมา..ไม่ได้หมาย ถึง…พระ พุทธรูป…
พระในบ้านที่อาตมา ถามถึงนี่…
เป็นพระที่ยังมีลม หายใจ….
คือ…แม่พระ….ผู้มีพระคุณสูงสุดแก่ โยม…
แม่..ให้ชีวิตเรามา…โดยเอาชีวิตตัวเองเขา แลก…
เลี้ยงดูเรา มา..ตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย….จนได้ดิบได้ดีทุกวันนี้…

แม่ เหน็ดเหนื่อย….ทุกข์ทรมาน…แสนสาหัส…
แม่…ทนหิว…เพื่อให้ลูกอิ่ม….
แม่…ทนหนาว..เพื่อให้ลูก อุ่น…
แม่..ไม่เคยนอน.. ถ้าลูกของแม่…ยังไม่หลับ…
ยามลูกเจ็บป่วย…..ร้องไห้
หัวใจแม่ก็เจ็บปวด…และร้องไห้พร้อมกับลูก ด้วย…..
แม่อยากเอาความเจ็บ ปวดทั้งหมด…ของลูก…มาไว้ที่แม่…
ถ้าทำได้……
แม่…ยอมตายเพื่อลูกได้….

พระคุณของแม่นี้…..ใหญ่หลวงเกินกว่าจะคณา นับ…..
เราต้องตอบแทนบุญ คุณท่านบ้างน่ะโยม….
เอาตาดู…หูใส่….เอาใจใส่ท่านบ้าง….
ไม่ใช่ปล่อยให้ท่าน …อด ๆ…อยากๆ……
เจ็บไข้ได้ป่วย….ก็ดูแลท่านบ้าง….
อาตมาได้ข่าวว่า….
คุณโยมเหลือแม่อยู่ คนเดียว……
และ…ไม่ค่อยสนใจความเป็น อยู่ของท่าน….
ปล่อยให้อยู่ในห้อง แคบๆ อดๆ อยาก ๆ
ไม่สงสารท่านบ้าง หรือ….โยม….?

โยมจัดอาหารมาถวายพระได้ ทุกวัน….
แต่พระในบ้านอีก องค์…..โยม ไม่เคยจัดให้….
และตอนที่โยมจัดมา ให้อาตมา…..
สังเกตดู….โยมจัดมาให้อย่างดี…..ประณีตบรรจง…
แต่ก่อน…..
อาตมาไม่รู้ว่า…อะไรเป็นอะไร…
ก็ฉันของโยมตามปกติ….
แต่ตอนนี้…บอกตรงๆ…เลยว่า…
กลืนไม่ค่อยลง…มาหลายวันแล้ว…..
อาตมาเป็นพระในวัด…
ไม่ควรเอาเปรียบพระ ในบ้าน….ของ โยมเกินไป….

ถ้าพระในบ้าน…ยังอด…
พระในวัด…ก็…กลืนไม่ลง…
การทำบุญให้ได้บุญ มากนะโยม…
เลี้ยงพ่อแม่…ให้อิ่มหนำสำราญเสีย ก่อน…
แล้วจึงถวายพระ……
คุณนาย….ไม่พูดอะไร…. นั่งน้ำตาไหล….
ลูกๆที่รักทุกคน…
ได้ดูแลพระในบ้าน ของลูกๆ…แล้ว หรือยัง…?
ถึงแม้ว่า…จะเพียงเล็กน้อย….ก็ยังดี….
บาง คน…..
กว่าจะรู้…พ่อแม่เป็นพระในบ้าน ผู้ประเสริฐ…
ก็สายเสียแล้ว…
คือ..รู้เมื่อ ท่านทั้งสอง…..ไม่มีตัวตนอยู่ในโลก นี้แล้ว…..

Viyaporn Krongtong

unread,

Jun 13, 2011, 11:48:20 PM6/13/11

to asa...@googlegroups.com

ไม่ควรพลาดที่จะอ่านเมลนี้คับ

From: Pornpimon Kasemsakchai
Sent: Tuesday, June 14, 2011 8:26 AM
To: Arunee Seesai; Boonlom Thavornyutikarn; Sirikorn Nanakorn; Thanapat Seemora; Nantina Moonprasith; Viyaporn Krongtong; Paweena Uppanan; Temsiri Wangtaveesab; Rung-Arun Sanngam; Thanapat Seemora; Sripong Phanphaew; Warunee Borwornkiatkaew; Angkhana Jaroenworaluck
Subject: คล็บลับการทำบุญสมัยพุทธกาล "ลงทุนน้อยกว่า ได้บุญมากกว่า"

เคล็บลับการทำบุญสมัยพุทธกาล "ลงทุนน้อยกว่า ได้บุญมากกว่า"

แล้ว วันหนึ่ง ขอบฟ้าก็ได้มี โอกาสเข้าใจ
"เคล็ดลับการทำ บุญตามสมัยพุทธกาล"

.............

.......

...

.

หลัง จากนั้น ขอบ ฟ้าก็ได้เริ่มไตร่ตรอง
หาคำ ตอบของการทำบุญที่แท้จริง

.............

.......

...

.

นอกจาก นี้หลวงพ่อก็ยังเล่าเรื่องราวสมัย
พุทธกาล เกี่ยวกับการทำบุญ

ที่พระ พุทธเจ้าเคยตรัสเอาไว้ให้ฟัง...

.............

.......

...

.

เขายัง ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆอีกมากมายจาก หลวงพ่อ...

......

..

........

....

หนังสือเล่ม นี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากพระ นิพนธ์ใน
สมเด็จพระญาณ สังวร สมเด็จพระสัง ราช

เพื่อให้สังคม ไทยเข้าใจการทำบุญอย่างแท้จริง

หนังสือธรรมะยอด เยี่ยมของประเทศที่ทุกคนควรอ่าน

Viyaporn Krongtong

unread,

Jun 29, 2011, 10:10:44 PM6/29/11

to asa...@googlegroups.com

From: Pornpimon Kasemsakchai
Sent: Thursday, June 30, 2011 7:27 AM
To: Sirikorn Nanakorn; Rung-Arun Sanngam; Thanapat Seemora; Sripong Phanphaew; Pimpun Moolwong; Leschai Sornchalerm; Arunee Seesai; Viyaporn Krongtong; Angkhana Jaroenworaluck; Warunee Borwornkiatkaew
Cc: Temsiri Wangtaveesab; Paweena Uppanan; Boonlom Thavornyutikarn; Nantina Moonprasith
Subject: FW: ชีวิต ๔ แบบ

ชีวิต ๔ แบบ

บทสรุปของชีวิตคนเรา
ตั้งแต่เกิดจนถึง วันละโลกนี้ไป มีอยู่ ๔ แบบ คือ

- มาดี อยู่ดี ไปดี
- มาไม่ดี อยู่ดี ไปดี
- มาดี อยู่ไม่ดี ไปไม่ดี
- มาไม่ดี อยู่ไม่ดี ไปไม่ดี

- มาดี อยู่ดี ไปดี
เป็นชีวิตของผู้ที่ เกิดมามีความพร้อมบริบูรณ์ทั้ง ด้านสติปัญญา ร่างกายฐานะความเป็นอยู่สะดวกสบาย มีครอบครัวที่อบอุ่น ทำให้ได้รับโอกาสอันดีทุกอย่างในชีวิต เรียกว่า มาดี และเป็นผู้ที่ไม่ประมาทมัวเมา ไม่ทำลายโอกาสอันดีที่ตนได้รับ ไม่ปล่อยให้ความสะดวกสบายมาทำให้หลงระเริง สร้างฐานะทางโลกให้ประสบความ สำเร็จ ทั้งครอบครัว การศึกษา หน้าที่การงาน ส่วนชีวิตทางธรรม แม้มีความมั่งคั่งพรั่งพร้อมของชีวิตทางโลก แต่ไม่ละเลยเรื่องจิตใจและคุณธรรม ด้วยตระหนักว่าความพรั่งพร้อมด้าน วัตถุไม่ใช่เป้าหมายอย่างเดียวของ ชีวิต จึงไม่เห็นแก่ตัว มีความเสียสละเอื้อเฟื้อเพื่อส่วนรวม พร้อมทั้งใส่ใจศึกษาและประพฤติ ธรรมด้วยเห็นว่าเป็นทางนำพาชีวิต ให้ถึงเป้าหมายที่สูงขึ้นไป เรียกว่า อยู่ดี ชีวิตเช่นนี้ เมื่อต้องจากไป เรียกว่า ไปดี ไปด้วยความดีงาม

- มาไม่ ดี อยู่ดี ไปดี
สำหรับบางคนแม้จะ เกิดมามีความไม่พร้อม ขาดตกบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใดไปบ้าง แต่ทำใจรับได้ ไม่ยอมให้มาเป็นอุปสรรคบั่นทอนกำลังใจในการพลิกชีวิตของตนให้ดีขึ้น ตระหนักว่าคุณค่าของชีวิตขึ้นอยู่ กับการกระทำในปัจจุบันของตนเอง จึงสร้างสรรค์พัฒนาชีวิตด้วยคุณธรรมคือความอดทนและพากเพียร และเพราะเห็นคุณค่าของธรรมะ จึงดำรงตนอยู่ในคุณธรรมความดี และฝึกฝนจิตใจให้พบกับความสงบร่มเย็น เป็นชีวิตที่แม้จะมาไม่ดี แต่ อยู่ดี และไปดี

- มาดี อยู่ไม่ดี ไปไม่ดี
ชีวิตแบบนี้เกิดมา มีครบถ้วนบริบูรณ์ทุกอย่าง ราวสวรรค์ประทานพรมาให้ แต่กลับทำลายโอกาสอันดีของตน ไม่ใช้โอกาสอันดีนั้นไปในการสร้างสรรค์และพัฒนาคุณค่าสาระให้กับชีวิต มีทรัพย์ก็ใช้ไปทางเสพทางบริโภค อย่างเดียว เห็นแก่ความสุขทางโลกีย์ แม้สร้างชีวิตทางโลกได้ดี แต่ไม่ใส่ใจในคุณธรรมศีลธรรม ประพฤติทุจริตผิดศีลธรรม มุ่งแต่หาผลประโยชน์ สนแต่ความมั่งคั่งร่ำรวย และเกียรติยศชื่อเสียงหน้าตาทางโลก แม้มีความสุข แต่เป็นความสุขที่เร่าร้อน หาความเย็นใจได้ยาก บั้นปลายชีวิต จะห่วงใยหวงแหนสมบัติไม่อยาก พลัดพรากไป จะรู้สึกอ้างว้างและว้าเหว่สับสน เพราะไม่ได้สร้างสมบุญกุศลเป็นที่ พึ่งทางใจไว้ เรียกว่า ไปด้วยความทุกข์

- มาไม่ ดี อยู่ ไม่ดี ไปไม่ดี
ชีวิตแบบสุดท้าย เป็นชีวิตที่ยอมแพ้อย่างหมดรูป แทนที่จะแก้ไขปรับปรุงชีวิต ทั้งที่มีโอกาสเพราะมนุษย์มีศักยภาพในการพัฒนาชีวิตให้มีความสุขความสำเร็จ ได้ แต่ไม่ยอมขวนขวายพยายามเพื่อสร้างฐานะและชีวิต แถมซ้ำยังทำกรรมชั่วซ้ำเติมชีวิต ให้ตกต่ำลงไปอีก

สิ่งสำคัญ ที่เป็นตัวกำหนดบทสรุปชีวิตของแต่ละ คนให้ อยู่ดี ไปดี คือ กรรมปัจจุบัน ได้แก่การใช้ชีวิตในปัจจุบันด้วย ธรรมะคือคุณธรรมต่าง ๆ ในการแก้ไขปรับปรุง พัฒนาชีวิต ทั้งชีวิตทางโลก และชีวิตทางธรรม ให้บรรลุจุดมุ่งหมายในการเกิดมา เพราะฉะนั้น ชีวิตจะมาอย่างไรไม่สำคัญ แต่ อยู่ให้เป็น อยู่ให้ดี สำคัญที่สุด

....ธัมมาภินันโท ภิกขุ....

Viyaporn Krongtong

unread,

Oct 4, 2011, 12:21:05 AM10/4/11

to asa...@googlegroups.com

From: Pornpimon Kasemsakchai
Sent: Tuesday, October 04, 2011 10:40 AM
To: Sirikorn Nanakorn; Sripong Phanphaew; Pimpun Moolwong; Lertchai Sornchalerm; Thanapat Seemora; Arunee Seesai; Viyaporn Krongtong; Savittree Kongkeatvanit; Rung-Arun Sanngam
Cc: Angkhana Jaroenworaluck; Anucha Wannagon; Thammarat Panyathanmaporn
Subject: ความฝัน

ความ ฝัน

Reply all

Reply to author

Forward