سازمان ها و احزاب در ايران

[aria_...@yahoo.com]

در كشور ما پس از دوران مشروطه، همواره تشكل ها در قالب احزاب و سازمان
ها ايجاد شدند. تعداد محدودي از اين تشكل ها توانستند به قدرت برسند و در
يك دوره زماني حاكميت را در دست داشته باشند. اما هيچ يك از اين حركت ها
به مقصد نهايي خود نرسيده است و تمام آنها در ميانه راه به انحراف كشيده
شده اند. بعد عده اي از روشن فكران دوباره با گرد هم آمدن تنها به بررسي
مواردي مي پردازند كه علت شكست حركت پيشين بوده است. البته اين بررسي ها
بسيار مفيد هستند. اما نبايد فراموش كرد هرگز نمي توان هيچ مسير كاملي
داشت. به عبارت ديگر مسيري مناسب است كه با وجود كمبود ها و نقص هاي
موجود در خود بتواند ما را به مقاصد خود برساند.

انسان به علت ناقص بودن خاصه تعقل خود، هرگز نمي تواند راه كامل و درست
را بيابد. البته در مورد اديان بايد ياد آور شوم كه اديان نيز مانند ديگر
مكاتب در تعريف كامل هستند و در بخش اجرا نيازمند تعقل ما مي باشند. چرا
كه ما بايد هر موضوع مطرح شده را در اديان درك كنيم و اين خود موجب مي
شود كه نقص در دستور العمل ايجاد شود. بنابراين حتي در صورت كامل بودن يك
دين باز هم پيروان آن به علت برداشت هاي اشتباه كه به دليل نقص عقلاني مي
باشد، مسير كاملي ارائه نمي كند. اما همانطو.ر كه قبلاً گفتم راه منايب
راهي ايت كه با وجود اين نقص ها امكان هدايت ما را به مقصد داشت باشد.

در ايران بيشتر تشكل ها سعي در اثبات كامل بودن راه خود دارند كه اين خود
دلالت بر نقص بيش تر مي كند. در مورد تكامل راه هاي ناقص نيز احزاب مختلف
تشكيل شده است. امروزه در ايران تعداد زيادي احزاب كمونيست وجود دارد كه
با بررسي دلايل شكست اين ايدئولوژي در اتحاديه (شوروي) سعيي در رفع نقص و
تكامل راه خود دارند. همچنين بعضي احزاب در قالب اصلاح طلبي سعي در اصلاح
نهضت اسلامي يا همان حزب حاكم بر جمهوري اسلامي را دارند. در مجموع اين
حركت موجب تكامل راه خواهد شد اما الويت با پيشروي به سمت هدف مي باشد.

همانطور كه قبلاً بيان هرگز نمي توان به راه كاملاً درست دست يافت. البته
اين به معناي عدم تلاش در تكامل راه نمي باشد. اما موجب مي شود كه ارجعيت
با حركت به سمت هدف باشد. حركت به سمت هدف امري است كه امروزه در بين
احزاب به فراموشي سپرده شده است. ما كمتر تشكلي را مشاهده مي كنيم كه
براي رسيدن به اهداف خود با همين ابزاري كه در اختيار دارد اقدام نمايد.
بيشتر احزاب به دنبال ابزار هاي مناسب مي گردند تا سپس حركت خود را به
كمك آن ابزار انجام دهند. انحراف اكثر احزاب از همين جا شكل مي گيرد. اين
نقطه اي است كه وابستگي ها شروع مي گردد.

به طور ساده حزب آريا با استفاده از وبلاگ و سرويس هاي رايگان به فعاليت
اينترنتي خود مي پردازد. اين موضوع شايد از ديد بعضي افراد دليل بر بي
اعتباري حزب باشد. اما اگر فردي با روشنفكري به موضوع نگاه كند در مي
يابد كه ين امري كاملاً منطقي است كه حزبي با استفاده از امكانات رايگان
مطمئناً نمي تواند داراي وابستگي به دولت يا كشوري باشد. همچنين نشان گر
اين است كه حزب بيشتر به هدف اطلاع رساني اهميت مي دهد تا به حاشيه هايي
مانند برچسب هاي رايگان بودن.

البته اگر حمايت از تشكل ها موجب انحراف مسير و وابستگي آنان نشود امري
بسيار مفيد خواهد بود. اما كمتر احزابي هستند كه داراي حاميان خير خواهي
هستند كه قصد مداخله در تصميم گيري ها را ندارند. از همين رو در آمد زايي
در احزاب در ايران امري بسيار مهم و ضروري مي باشد. افرادي كه اين امر را
به مقاصد شخصي ارتباط دهند بايد توجه داشته باشند كه هزينه هاي يك حركت
سياسي بسيار بيش از آن است كه با صرف انرژي و وقت تعدادي از اعضاي حزب
مقدور باشد.

در آينده بيشتر به بررسي وضعيت عمومي تشكل ها در ايران مي پردازم.