Fwd: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Τρίτη 3 Ιουλίου 2018
Grigoris Κounnamas
Θέμα: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Τρίτη 3 Ιουλίου 2018
Υπενθύμιση«Δεν Ξεχνώ» - Κυπραίε Ξ€ΧΑ$€$...
Το Κυπριακό είναι θέμα ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ ενός Ανεξάρτητου Κράτους ,μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης . ==================================================================================================================================================================================
Παρουσίαση ψηφιακού δίσκου «Απολογισμός» σε ποίηση Βάσου Λυσσαρίδη και μουσική Χρήστου Αηδόνη
Το Ίδρυμα Λυσσαρίδη σας προσκαλεί στην παρουσίαση του ψηφιακού δίσκου «Απολογισμός» σε ποίηση Βάσου Λυσσαρίδη και μουσική Χρήστου Αηδόνη που θα γίνει την Τετάρτη 4 Ιουλίου 2018 στις 0800 μ.μ. στο ίδρυμα Λυσσαρίδη (Λεωφόρος Αγίων Ομολογητών 58, έναντι εκκλησίας Αγίων Ομολογητών).
Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας Μανώλης Μητσιάς
Κώστας Χατζηχριστοδούλου
Σταμάτης Κόκοτας
Παντελής Θαλασσινός
Μπάμπης Τσέρτος
Γιώργος Χατζής
Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν και συντελεστές του έργου. Θα ακολουθήσει δεξίωση. Για πληροφορίες στο 22666763.
Λευκωσία, 2 Ιουλίου 2018
Ερώτηση: – Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται το σκηνικό στο Κυπριακό μετά τις τουρκικές εκλογές; Συμμερίζεστε την άποψη ότι θα υπάρξει νέα πρωτοβουλία;
Απάντηση: Είναι αυταπάτη κάποιος να πιστεύει ότι μετά την επανεκλογή του κ. Ερντογάν υπάρχει πιθανότητα θετικής αλλαγής της στάσης της Τουρκίας αναφορικά με το Κυπριακό, αλλά και τα Ελλαδο-Τουρκικά. Όποιος με προσοχή μελετήσει την τουρκική πολιτική από τη δεκαετία του 1950 που διαμορφώθηκε και άρχισε η σταδιακή υλοποίησή της, θα διαπιστώσει μια ιδιαίτερη συνέπεια ανεξάρτητα εάν κυβερνούσαν πολιτικοί ή στρατιωτικοί. Η μόνη ενδεχομένως διαφοροποίηση αφορά στις λεκτικές διατυπώσεις και τον τρόπο έκφρασης. Νέα πρωτοβουλία θα υπάρξει. Όμως το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Έχει ιδιαίτερη σημασία τι θα περιλαμβάνει. Θα είναι όντως νέα διαδικασία ή μία διαδικασία από τα παλιά; Από την πλευρά της η ΕΔΕΚ εκτιμούμε ότι θα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη αυτό που δυστυχώς υποστηρίζεται και από κάποιες πολιτικές δυνάμεις, η συνέχιση της διαδικασίας στη βάση του πλαισίου του ΓΓ του ΟΗΕ και η υπογραφή «ενδιάμεσης στρατηγικής συμφωνίας». Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι ιδιαίτερα αρνητική για την Κυπριακή Δημοκρατία. Εάν δεν ολοκληρωθεί η συμφωνία λύσης αυτό θα διευκολύνει την Τουρκία να προχωρήσει σε ανακήρυξη τουρκικού κράτους στην κατεχόμενη Κύπρο. Επιπρόσθετα αναιρεί και τη συμφωνημένη αρχή ότι «δεν ισχύει τίποτα εάν δεν συμφωνηθούν όλα».
Ερ: Το τελευταίο διάστημα αποτελεί θέμα αντιπαράθεσης τα περί συζήτησης περί δύο κρατών. Εσείς συμμερίζεστε την άποψη ότι γίνονται σκέψεις ή συζητήσεις στην ελληνοκυπριακή κοινότητα για λύση διχοτόμησης;
Απ: Έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει ότι ο αρχικός στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) για να μπορεί να ελέγχει και να ποδηγετεί τη λειτουργία του κράτους με προοπτική την πλήρη ενσωμάτωση της Κύπρου στην τουρκική επικράτεια. Ως δεύτερο σενάριο σε περίπτωση αποτυχίας υλοποίησής του είναι η νόμιμη ανακήρυξη τουρκικού κράτους στις κατεχόμενες περιοχές. Η Τουρκία αξιοποιώντας τα λάθη, τις παραλείψεις και την απουσία ολοκληρωμένης εθνικής πολιτικής, προωθεί παράλληλα και τους δύο στόχους της. Δεν γνωρίζω και δεν έχω αποδεικτικά στοιχεία ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις οι οποίες να υποστηρίζουν αυτή την πολιτική, όμως σε πολλές περιπτώσεις προτάσεις που είτε κατατίθενται είτε υιοθετούνται συνεργούν προς αυτή την κατεύθυνση. Τέτοιες προτάσεις είναι: η αποδοχή του γεωγραφικού πληθυσμού του λαού, η εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας, η δημιουργία ενός νέου συνεταιριστικού κράτους (κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια – Ταλάτ), η προέλευση της κυριαρχίας εξ ίσου από Ε/κύπριους και Τ/κύπριους (κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Έρογλου), η δυνατότητα τα συστατικά τμήματα του κράτους να συνάπτουν συμφωνίες με άλλα κράτη
Ερ: Η αλλαγή πλεύσης όσον αφορά στη βάση λύσης, την οποία προτάσσει η ΕΔΕΚ, σας κατηγορούν ότι οδηγεί στη διχοτόμηση…
Απ: Αντίθετα η πρόταση της ΕΔΕΚ απομακρύνει από αυτό το ενδεχόμενο ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα οδηγήσει σε λύση, γιατί στηρίζεται στη δόμηση της διαδικασίας στην πραγματική υφή του Κυπριακού ως ενός διεθνούς προβλήματος εισβολής, συνεχιζόμενης εισβολής και εθνοκάθαρσης. Η επίλυση λοιπόν της διεθνούς πτυχής στη βάση των αποφάσεων και του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ θα δώσει την ευκαιρία η διαπραγμάτευση της εσωτερικής πτυχής να γίνει σε ισότιμη και εξισορροπημένη βάση, ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου χωρίς παρεκκλίσεις και η κατοχύρωση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών. Σε περίπτωση αποτυχίας την αποκλειστική ευθύνη θα έχει η Τουρκία και αυτό θα την καταστήσει αδύνατη να προχωρήσει σε ανακήρυξη κράτους ή και σε προσάρτηση των κατεχομένων εδαφών. Όταν υπάρχει απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ που ζητά τη σύγκλειση Διεθνούς Διάσκεψης γιατί κάποιοι την παραγνωρίζουν και αποδέχονται 5μερή; Όταν η Γ.Σ. καθορίζει ότι στο πλαίσιο της λύσης πρέπει να αποχωρήσουν όλα τα κατοχικά στρατεύματα, γιατί κάποιοι αποδέχονται την παραμονή αριθμού τουρκικών στρατευμάτων; Η κατηγορία που εκτοξεύεται από τους γνωστούς κύκλους είναι γιατί αδυνατούν με πολιτικά επιχειρήματα να αντιμετωπίσουν τις θέσεις της ΕΔΕΚ. Κρύβονται πίσω από κινδυνολογίες και δηκολαβισμούς. Αποκρύβουν ακόμα από τον λαό ότι η μέχρι σήμερα τακτική τους είναι που έφερε την κατάσταση ένα βήμα πριν από τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης.
Ερ: Από το φθινόπωρο θα έχουμε και τη συνέχιση του ενεργειακού προγράμματος στην Κυπριακή ΑΟΖ. Εκτιμάτε ότι θα υπάρξει κάποια κίνηση από πλευράς Τουρκίας; Και πώς διαχειριζόμαστε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Απ: Εάν θα υπάρξει στρατιωτική παρεμπόδιση από την πλευρά της Τουρκίας είναι κάτι που ενδέχεται αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Εκτιμώ ότι θα επιχειρήσει να δημιουργήσει γκρίζες ζώνες εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε με την έκδοση navtex, είτε με την εγκατάσταση του γεωτρύπανού της σε κάποιο από τα οικόπεδα της ΑΟΖ, πιθανόν το 3. Φυσικά για τον βαθμό εμπλοκής της θα συνυπολογίσει και τη στάση την οποία θα τηρήσουν οι κυβερνήσεις των χωρών των αδειοδοτημένων για τις έρευνες εταιρειών. Η διαχείριση δεν είναι εύκολη και όπως πολλές φορές μέχρι σήμερα σημειώσαμε τόσο δημόσια όσο και στο Εθνικό Συμβούλιο, αυτή πρέπει να είναι προσεκτικά σχεδιασμένη, διαβαθμισμένη και να επικεντρωθεί σε δύο άξονες. Ο ένας πρέπει να είναι ο πολιτικοδιπλωματικός με συγκεκριμένες δράσεις εντός της ΕΕ αλλά και των ΗΕ και ο δεύτερος η περαιτέρω αναβάθμιση των συμφωνιών με τις γειτονικές χώρες ώστε αυτές να επεκταθούν και στους τομείς της εκμετάλλευσης του Φυσικού Αερίου (φ.Α.) και της γεωστρατηγικής συνεργασίας.
Ερ: Είναι και η έλευση του «Πορθητή» στην κυπριακή ΑΟΖ… Σε μια τέτοια περίπτωση πώς αντιδρούμε;
Απ: Είναι ένα πολύ πιθανό ενδεχόμενο και πρέπει να αντιμετωπισθεί στο πλαίσιο που ανέφερα παραπάνω, γιατί αποτελεί μέρος της τουρκικής τακτικής.
Ερ: Ασκήσατε έντονη κριτική στο θέμα του Συνεργατισμού. Τι ήταν αυτό που έπρεπε να γίνει;
Απ: Ο ελλιπής εποπτικός έλεγχος πριν από το 2012 συνέβαλε στην κακοδιαχείριση και τη δημιουργία προβλημάτων στη βιωσιμότητα του Συνεργατικού Κινήματος. Φυσικά η διαπίστωση αυτή δεν γίνεται εκ των υστέρων. Θα υπενθυμίσω ότι σε θέμα που ενέγραψα στη Βουλή και συζητήθηκε στις 20 και 27 Νοεμβρίου 2008 είχαμε προβλέψει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τον ασύδοτο τρόπο λειτουργίας του κυπριακού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Δυστυχώς όμως κανένας υπεύθυνος δεν τα έλαβε υπόψη του. Ο τρόπος λειτουργίας του βόλευε πολλούς. Το 2013 όταν προέκυψε η ανάγκη κάλυψης των κεφαλαιουχικών αναγκών είχα προτείνει αντί για κρατικοποίηση το 1,5 δισ. να δοθεί για εξαγορά αντίστοιχου ποσού Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ) τα οποία να δοθούν στην Οργανισμό Ανάπτυξης Γης και να τα διαχειριστεί στη βάση κοινωνικών κριτηρίων, με ταυτόχρονη ενίσχυση του εποπτικού ελέγχου. Μετά από 5 χρόνια κρατικοποιημένης λειτουργίας καθίσταται αναγκαία η ιδιωτικοποίηση και το κράτος έχει συνεισφέρει άλλα 2,5 δισ. ευρώ για να παραδοθεί το «κερδοφόρο τμήμα» σε άλλη ιδιωτική τράπεζα που ουσιαστικά ελέγχεται από ξένα κεφάλαια. Μάλιστα η κυβέρνηση ανέλαβε δέσμευση ύψους 2,6 δισ. ευρώ ως εγγύηση σε περίπτωση που τα εξυπηρετούμενα δάνεια που ανέλαβε ο αγοραστής προκαλέσουν ζημιά να την καλύψει. Πρόκειται για μια «Λεόντειο Συμφωνία». Τα τελευταία 6 χρόνια ο φορολογούμενος πολίτης λόγω λανθασμένων και επιζήμιων πολιτικών αποφάσεων κλήθηκε να καταβάλει με διάφορους τρόπους πέραν των 20 δισ. ευρώ για να στηρίξει τον χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος στη συνέχεια για χάριν του ιδιωτικού κέρδους θα του εκποιήσει και την περιουσία του. Αυτά αποτελούν κυπριακή παγκόσμια αρνητική πρωτοπορία.
Ερ: Ο Γενικός Εισαγγελέας ανακοίνωσε τον διορισμό Ερευνητικής Επιτροπής για διερεύνηση στον Συνεργατισμό. Η Κυβέρνηση ζητά τη διεξαγωγή έρευνας και για πριν και για μετά το 2013. Ποια η άποψή σας;
Απ: Οπωσδήποτε η έρευνα πρέπει να επεκταθεί και πριν από το 2013. Όμως είμαστε υποχρεωμένοι και αυτή την εξαγγελία να την αντιμετωπίσουμε με μεγάλη επιφύλαξη. Η εμπειρία από το παρελθόν δεν μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι για την έκβασή της. Τιμωρήθηκε οποιοσδήποτε για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, των Κυπριακών Αερογραμμών, της οικονομικής κρίσης; Φυσικά όχι. Απονεμήθηκαν σε οποιονδήποτε ή ανέλαβε οποιοσδήποτε πολιτικές ευθύνες για τα παραπάνω; Φυσικά όχι.
Ερ: Ο κόσμος ανησυχεί. Φοβάται για νέες αρνητικές εξελίξεις. Ποια μέτρα θεωρείτε ότι πρέπει να ληφθούν από πλευράς κράτους;
Απ: Ο κόσμος δικαιολογημένα ανησυχεί. Η Κυβέρνηση επέδειξε ατολμία και έλλειψη διορατικότητας αλλά και διεκδίκησης ειδικής μεταχείρισης από τους Ευρωπαϊκούς Εποπτικούς Μηχανισμούς. Δεν είναι δυνατό να έχουν τις ίδιες απαιτήσεις από τον κυπριακό χρηματοπιστωτικό τομέα όπως από τους αντίστοιχους των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, όταν και η Ε.Ε. έχει τεράστιες ευθύνες για την οικονομική κρίση στην Κύπρο, αλλά και του τραπεζικού τομέα. Πώς αντιμετώπισαν τις περιπτώσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας ή της Ιταλίας και πώς αντιμετώπισαν την Κύπρο;
Ερ: Εκκρεμούν και σημαντικές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Τόσο σε σχέση με τα ΜΕΔ, τις εκποιήσεις, αλλά και γενικότερα. Ποια θα είναι η στάση της ΕΔΕΚ;
Απ: Η ΕΔΕΚ όπως έπραξε και στο παρελθόν θα συμπεριφερθεί υπεύθυνα και όχι δημαγωγικά. Δεν έχει λόγους να συγκαλύψει ή να δικαιολογήσει ευθύνες που της αναλογούν όπως ενδεχομένως κάποιοι άλλοι. Βασικό κριτήριο των επιλογών της θα είναι η διασφάλιση των καλώς νοούμενων συμφερόντων των αδύναμων πολιτών από την ασυδοσία την οποία σε πολλές περιπτώσεις έχει επιδείξει ο τραπεζικός τομέας με την ανοχή δυστυχώς της πολιτείας. Δεν είναι δυνατόν το κούρεμα του 2013 να περιελάμβανε και την αφερεγγυότητα των εγγυητών, αλλά οι εγγυητές όχι μόνο δεν έχουν απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις τους αλλά να κυνηγιούνται. Δεν είναι δυνατόν η συμφωνία δανειοδότησης να αλλοιώνεται πάντοτε σε βάρος του δανειολήπτη για να εξυπηρετηθεί η τράπεζα ή να πωλείται το δάνειό του σε άλλο διαχειριστή χωρίς τη συγκατάθεσή του και την ίδια στιγμή να μην του δίνεται η δυνατότητα να το αγοράσει στην τιμή που η τράπεζα θα το πωλήσει. Αυτές δεν είναι διαδικασίες αλλά ούτε και πλαίσιο προστασίας του πολίτη. Είναι σύστημα ασυδοσίας των τραπεζών σε βάρος των πολιτών.
Ερ: Πού βρίσκονται οι διεργασίες για τις ευρωεκλογές;
Απ: Από την πλευρά της ΕΔΕΚ βρίσκονται στο αρχικό στάδιο διερεύνησης προθέσεων, αλλά και σχεδιασμού. Όπως θα έχετε αντιληφθεί από το πρόσφατο παρελθόν, η ΕΔΕΚ ενδιαφέρεται η όποια συνεργασία να οικοδομηθεί σε στέρεα βάση και αξιοπιστία. Όπως δηλώνει και η λέξη συνεργασία, στόχος είναι η ενισχυμένη και αξιόπιστη συμπόρευση δυνάμεων και όχι απλά η συνύπαρξη. Εκτιμώ ότι το τελικό αποτέλεσμα θα κριθεί από πολλές και λεπτές παραμέτρους.
Ερ: Κάποια εκ των συνεργαζομένων κομμάτων στις προεδρικές φαίνεται ότι έχουν αρχίσει να συζητούν και με άλλες πολιτικές δυνάμεις, ενώ το ΔΗΚΟ φαίνεται να προκρίνει αυτόνομη κάθοδο. Μένει τελικά μόνη η ΕΔΕΚ;
Απ: Η ΕΔΕΚ και με τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές έχει αποδείξει ότι διαθέτει αυτοπεποίθηση και μαχητικότητα. Αυτό δεν θα πρέπει να μας οδηγήσει σε μια αλαζονική απομόνωση, αλλά και ούτε σε μια αρνητικά ετεροβαρή συνεργασία. Εκτιμώ ότι το σκηνικό θα ξεκαθαρίσει σύντομα. Από την πλευρά μας εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα με προσοχή και ψυχραιμία, επίσης διερευνούμε και τις επιλογές μας για τους υποψήφιους που θα απαρτίζουν το ψηφοδέλτιο, τόσο τους κομματικούς όσο και τις προσωπικότητες ευρείας αποδοχής.
Ερ: Αληθεύει ότι κάποια κόμματα θέλουν να υπάρχει εναλλαξιμότητα στη θητεία βουλευτών; Αν ναι, γιατί δεν το συζητάτε;
Απ: Είναι ένα από τα θέματα που χρήζουν διευκρίνησης και οπωσδήποτε αξιολόγησης. Πρέπει να σταθμισθούν τα θετικά και τα αρνητικά. Οι ευρωεκλογές για την ΕΔΕΚ δεν είναι μια απομονωμένη εκλογική διαδικασία όπως ενδεχομένως για άλλες πολιτικές δυνάμεις. Πέραν των προεκτάσεων που έχουν σε τοπικό επίπεδο, υπάρχουν και αυτές που σχετίζονται και με το ευρωπαϊκό, κυρίως με την αναγκαιότητα να υπάρχει κυπριακή σοσιαλιστική εκπροσώπηση στη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου.
Ερ: Φαίνεται ότι ούτε η συνεργασία σε κοινοβουλευτικό επίπεδο δεν λειτουργεί απόλυτα μεταξύ των συνεργαζόμενων κομμάτων στις προεδρικές εκλογές…
Απ: Δεν είχαμε αυταπάτες όταν στις 9 περασμένου Μαρτίου τα κόμματα που συνεργαστήκαμε στις προεδρικές εκλογές αποφασίζαμε να προχωρήσουμε και σε κοινοβουλευτική συνεργασία, ότι αυτή από την αρχή θα εκφραζόταν στο 100% των δυνατοτήτων. Άλλο η εκλογική συνεργασία στη βάση ενός προσυμφωνημένου προγράμματος και άλλο η κοινοβουλευτική συνεργασία. Είμαστε κόμματα με διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας και σε πολλά θέματα και με διαφορετικές θέσεις. Έχουν γίνει θετικά βήματα, όμως απαιτείται χρόνος περαιτέρω ομοιογενοποίησης και οπωσδήποτε υπάρχουν δυνατότητες περαιτέρω βελτίωσης. Η ΕΔΕΚ θα συνεχίσει να καταβάλλει ειλικρινείς προσπάθειες χωρίς υστεροβουλία και σκοπιμότητα προς αυτή την κατεύθυνση.
Καλούμε την κυβέρνηση να εξετάσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το ενδεχόμενο η εγγύηση των 2,6 δισ. να παραχωρηθεί από την ΕΚΤ
Εκτιμούμε ως θετική κίνηση την παραίτηση του Διοικητικού Συμβουλίου της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και ευχόμαστε ότι τα άτομα αυτά δεν θα αξιοποιηθούν στο Φορέα Διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Την ίδια στιγμή εκτιμούμε ότι είναι επιβεβλημένη και η παραίτηση του κλιμακίου της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου που είχε την ευθύνη του εποπτικού ελέγχου της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας.
Τέλος, καλούμε την κυβέρνηση να εξετάσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το ενδεχόμενο η εγγύηση των 2,6 δισ. να παραχωρηθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεδομένου ότι οι ευρωπαϊκοί εποπτικοί μηχανισμοί στην ουσία υποχρεώνουν την κυπριακή κυβέρνηση να παραχωρήσει την Συνεργατική μόνο στην Ελληνική Τράπεζα, αποκλείοντας στην ουσία οποιονδήποτε άλλον ενδιαφερόμενο.
Λευκωσία, 3 Ιουλίου 2018
Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων είναι μέρα θύμησης και στήριξης προς όσους ξεριζώθηκαν και εκτοπίστηκαν με τη βία από τις πατρογονικές εστίες.
Η μαζική προσφυγοποίηση πολιτών από διάφορες χώρες λόγω είτε της οικονομικής κρίσης, είτε εμφυλίων σπαραγμών, θα πρέπει να ευαισθητοποιήσει τις υπερδυνάμεις και τους διεθνείς οργανισμούς για τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων. Και αυτό επειδή τα άτομα αυτά, πέρα από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν για τη ζωή τους, σε πολλές περιπτώσεις καθίστανται αντικείμενα εργασιακής, οικονομικής και άλλης εκμετάλλευσης. Επίσης, ως έμμεση επίπτωση είναι και η αποδιοργάνωση άλλων κοινωνιών, κατά προτεραιότητα ευρωπαϊκών .
Στην περίπτωση της Κύπρου η προσφυγιά είναι απότοκο της εισβολής και της παράνομης κατοχής που συνεχίζεται εδώ και 44 χρόνια και καθιστά άθελα χιλιάδες συμπολίτες μας πρόσφυγες εντός της ίδιας τους της πατρίδας.
Η Πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει αποτελεσματική προσφυγική πολιτική η οποία θα εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο της αέναης πάλης για επιστροφή στις πατρογονικές μας εστίες. Οποιαδήποτε μορφή λύσης επιβάλλεται να προνοεί όσα αναφέρουν τα ψηφίσματα του OHE τα οποία μιλούν ξεκάθαρα για επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους σε συνθήκες ασφάλειας, ανεξαρτήτως του χρόνου που παρήλθε από το 1974.
Είναι για αυτό το λόγο που ως ΕΔΕΚ, ήδη από το 1978 έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση για τη δημιουργία Ταμείου Στήριξης Ιδιοκτητών Κατεχόμενων Περιουσιών. Η πρόταση αποσκοπεί στη στήριξη των ιδιοκτητών της κατεχομένης γης μας, ώστε, αντί της προσφυγής στην παράνομη “επιτροπή περιουσίων” των κατεχομένων ή της εκποίησης της ακίνητης τους περιουσίας, να προσφεύγουν στο «Ταμείο Στήριξης». Το εν λόγω ταμείο θα τους στηρίζει οικονομικά ως μέρος της οφειλόμενης αποζημιώσεως για την απώλεια χρήσης, κάρπωσης ή εκμετάλλευσης της γης τους.
Τόσο το δικαίωμα της ιδιοκτησίας όσο και το δικαίωμα της επιστροφής είναι αναπαλλοτρίωτο ατομικό δικαίωμα και οφείλουμε να το σεβαστούμε, να το κατοχυρώσουμε και να μην αποδεχθούμε οποιεσδήποτε εκπτώσεις.
Λευκωσία, 20 Ιουνίου 2018
Η Κυπριακή Δημοκρατία εχθρός της «επανένωσης»: Τα ανέξοδα ρεφρέν των οπαδών της όποιας λύσης
Του Κώστα Βενιζέλου Το τι εμποδίζει και τι όχι την «επανένωση» είναι τελικά θέμα αντίληψης και πολιτικής προσέγγισης. Εσχάτως κυκλοφορεί η άποψη –με έντονο και οργίλο ύφος μάλιστα– πως η εφαρμογή εν πολλοίς της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας παρεμποδίζει την «πολιτική της επανένωσης» (αδόκιμος ο όρος επανένωση, ανακαλύφθηκε για να μην αναφέρεται η απελευθέρωση και παρεξηγηθούν κάποιοι και… πληγωθούν οι Τούρκοι).
Το κράτος, το οποίο υποτίθεται υπερασπίζονται (για να διατηρούν και τις καρέκλες τους), έχει νόμους και στη βάση αυτών λειτουργεί. Και στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν υπάρχουν νόμοι, που εμμέσως αναγνωρίζουν την παράνομη κατοχική οντότητα στα κατεχόμενα. Δεν υπάρχει νόμος που προβλέπει ομαλοποίηση με την κατοχή. Δεν υπάρχει νομοθεσία, η οποία να προβλέπει επιδότηση της κατοχής. Μπορεί, βέβαια, να γίνει κι αυτό κάποτε, αλλά επί του παρόντος όσοι, πίσω από τις λέξεις το λένε, δεν τολμούν να το προωθήσουν. Για παράδειγμα, η ρηματική διακοίνωση για τους αρχαιολογικούς χώρους, που βρίσκονται υπό κατοχή, δεν εκδόθηκε επειδή δυο-τρεις υπάλληλοι αποφάσισαν μια ημέρα να κηρύξουν ανένδοτο αγώνα. Αυτό προβλέπεται κι αυτό θα γίνεται μέχρι να αλλάξουν οι κανόνες. Και οι κανόνες θα αλλάξουν είτε με την απελευθέρωση είτε με την «επανένωση» (με σχέδιο Ανάν και Γκουτέρες). Με βάση, λοιπόν, τη νομοθεσία ενεργούν προφανώς οι κρατικές υπηρεσίες και στο θέμα των καυσίμων από τα κατεχόμενα. Σε λίγο, ελληνοκυπριακές εταιρείες θα δίνουν προσφορές για την οργάνωση δεξιώσεων στο λεγόμενο προεδρικό μέγαρο του ψευδοκράτους και θα αναπτύσσεται γύρω από αυτό «πολιτική επιχειρηματολογία» προβάλλοντας το ανέξοδο ρεφρέν ότι δεν πρέπει να αντιδρούν οι… εθνικιστές και οι εχθροί της «επανένωσης».
Η υπόθεση με τα ανοίγματα οδοφραγμάτων ήταν μια λανθασμένη πολιτική εξαρχής. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται πως δεν ήταν «ρήγματα» στο τείχος του διαχωρισμού που πέτυχε, αλλά εξυπηρέτησε και εξυπηρετεί τη λογική της ομαλοποίησης με την κατοχή. Σιγά-σιγά, θα γίνεται αποδεκτή η κατοχική πραγματικότητα. Πήγαινε-έλα σε δυο «περιοχές», δυο «διοικήσεις». Και στο τέλος θα εδραιωθεί και στη συνείδηση ο διαχωρισμός. Ο Σενέρ Λεβέντ στη συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο (στην Τώνια Σταυρινού) είπε το εξής σημαντικό για τα οδοφράγματα: «Εγώ δεν πιστεύω ότι αυτοί που είχαν την πρωτοβουλία να τα ανοίξουν είχαν υπόψη τους τα ανθρώπινα δικαιώματα. Άνοιξαν τα οδοφράγματα το 2003 αυτοί που οδήγησαν στο κλείσιμό τους το 1974. Γιατί περίμεναν 29 χρόνια; Επειδή το παιδί που γεννήθηκε το 1974 έγινε 29 χρονών χωρίς να δει την Κερύνεια ή χωρίς να δει τη Λεμεσό. Ζούμε σε έναν τόπο που δεν έχουμε αναμνήσεις από την άλλη πλευρά. Μας έχουν χωρίσει για να ζούμε σε δυο διαφορετικούς κόσμους. Οι πόλεις μας έγιναν ξένοι τόποι. Οι μεγαλύτεροι, που ζουν με τις μνήμες, σιγά-σιγά φεύγουν και οι νέοι δεν έχουν δεσμούς με το κομμάτι του τόπου που δεν έζησαν».
Το Κυπριακό δεν θα λυθεί αναγνωρίζοντας τα κατοχικά δεδομένα αλλά ανατρέποντάς τα. Για να γίνει τούτο πρέπει να εγκαταλειφτεί η πολιτική της πεπατημένης που έχει κατορθώσει να εδραιώσει την κατοχή και επιχειρεί τεχνηέντως να συμφιλιώσει την κοινωνία με τις… πραγματικότητες. Η συνεργασία με τους Τουρκοκύπριους δεν περνά μέσα από τη συμφιλίωση με τα κατοχικά δεδομένα, αλλά διά της ανατροπής τους. Το Κυπριακό δεν θα λυθεί με γλωσσάρια ομαλοποίησης, αλλά αγγίζοντας Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι τον πραγματικό πυρήνα του ζητήματος, που είναι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή.
Η νέα Τουρκία του Ερντογάν και η Κυπριακή Δημοκρατία: Σημασία έχει η δική μας στάση
Toυ Ανδρέα Σ. Αγγελίδη* Να το πούμε απλά, ο κ. Ερντογάν εκπροσωπεί και συνεχίζει παράνομα τη στρατιωτική εισβολή, τη διαίρεση, την κατοχή και τον εποικισμό σε βάρος μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς δεν υπάρχει επιλογή. Πρέπει να να διακηρύξουμε ότι παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στο διεθνές δίκαιο και στην ανάγκη εξεύρεσης λύσης που να εδράζεται και να διέπεται από τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι βιώσιμη, λειτουργική, διαρκής και δικαία η όποια λύση.
Ο κ. Ερντογάν πέτυχε, στη χώρα του, έναν ακόμη από τους πολιτικούς του στόχους και έχει καταστεί ο, κατά το Σύνταγμα, ηγεμόνας παλαιάς κοπής. Η διεθνής κοινότητα γνωρίζει βέβαια ότι για δύο χρόνια έκλεισε στις φυλακές αδίκαστους δεκάδες χιλιάδες πολίτες και απέλυσε από δημόσιες θέσεις ή αξιώματα άλλες πολλές χιλιάδες Τούρκων γιατί τους θεωρεί αντιπάλους του. Κατάσταση τυραννική μεν, η οποία όμως του δίνει τη δυνατότητα να προωθήσει, κατά τρόπο που δεν είναι πάντα προβλεπτός, την όποια πολιτική σκέψη και επεκτατική πολιτική αποφασίσει και την οποία διαβεβαίωσε μετεκλογικά ότι θα υλοποιήσει. Αυτός είναι ο εχθρός και αυτές είναι, εκ της συμπεριφοράς του, οι παρεπόμενες δυσχέρειες. Εμείς ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουμε να διεκδικήσουμε τα δίκαια και τα δικαιώματά μας ως καθήκον λαού και ηγεσίας. Μια τέτοια συνεπής στάση θα γίνει σεβαστή από τη Διεθνή Κοινωνία παρά τις πολιτικές των συμφερόντων. Αντίθετα μια Κυβέρνηση υποχωρήσεων σε καίρια ζητήματα περί τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατική διακυβέρνηση θα υποστεί νέες πιέσεις για πρόσθετες υποχωρήσεις. Πρέπει να σταθούμε σε θέσεις αρχών χωρίς εκπτώσεις.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η διακυβέρνηση της Τουρκίας για τόσα χρόνια από τον κ. Ερντογάν έφερε αλλαγές. Ο Κεμαλισμός που δημιούργησε τη σύγχρονη Τουρκία και οι όσες αλλαγές έφερε ξεπεράστηκαν. Τώρα υπάρχουν τα μεγαλοπρεπή ανάκτορα που φιλοξενούν έναν «δημοκρατικά» εκλελεγμένο, απόλυτο όμως και ανεξέλεγκτο άρχοντα, που φιλοδοξεί να καταστήσει την Τουρκία υπερδύναμη.
Ο λεγόμενος ως απρόβλεπτος στην πολιτική σκέψη και δράση κ. Ερντογάν όταν για πρώτη φορά αναφέρθηκε στη συνθήκη της Λωζάνης, έδειξε να πιστεύει ότι η συνθήκη ήταν άδικη για την Τουρκία και άρα έθεσε έμμεσα ζήτημα γιατί να μη γίνει προσπάθεια διαφοροποίησής της. Τονίζοντας ειρωνικά, μεταξύ άλλων, ποια σχέση έχει η Ιαπωνία ώστε να είναι συμβαλλόμενο μέρος. Τότε μάλιστα δεν είχε υπόψη του τη μονομερή απόφαση του Προέδρου Τραμπ ο οποίος έκρινε μονομερώς ως εσφαλμένη τη διεθνή σύμβαση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και αποσύρθηκε από αυτήν, όπως και στη συνέχεια η μονομερής απόφασή του να μην είναι πλέον οι ΗΠΑ μια εκ των χωρών που συμμετέχουν στον Οργανισμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Βέβαια ο ίδιος ο Ερντογάν δεν χρειάζεται παραδείγματα άλλων αφού απέδειξε ότι πιστεύει στην απαράδεκτη αρχή ότι το δίκαιο διαμορφώνεται ως επιθυμεί ο ισχυρός. Γι’ αυτό και ως «προεόρτια» της επιδίωξής του αυτής, καθιέρωσε ως μόνιμη τακτική τα καθημερινά πολεμικά μηνύματα με τα αεροπλάνα και τα πλοία στο Αιγαίο, όπως και τις διαδοχικές, άκρως επιθετικές και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο δηλώσεις για τις βραχονησίδες του Αιγαίου, μαζί με τον ισχυρισμό ότι το Καστελόριζο δεν έχει σχέση, δήθεν, με την ΑΟΖ της Ελλάδας. Έτσι τα πολεμικά του πλοία δεν επέτρεψαν στην ιταλική ΕΝΙ να προχωρήσει τις έρευνές της στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με την οποία και είχε νόμιμα συμβληθεί και είχε άδεια για να διενεργήσει υποθαλάσσιες έρευνες. Γι’ αυτό η Τουρκία ως κράτος-ταραξίας απειλεί ότι θα αξιοποιήσει το δικό της τρυπάνι ως έμμεση πίεση στη δική μας πλευρά για νέες υποχωρήσεις σε συνδυασμό ή ως προϋπόθεση για να αποδεχτεί να επαναληφθούν οι διαδικασίες για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό, στα μέτρα βέβαια των επιδιώξεών του.
Πολλά μπορεί να έχει κατά νουν σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο κ. Ερντογάν, σημασία όμως έχει η δική μας στάση, για τη δική μας υπόθεση και το δικό μας μέλλον. Οφείλουμε ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουμε και να προωθούμε πειστικά νόμιμες δημοκρατικές διεκδικήσεις περί τη λύση που θα πρέπει να εξευρεθεί και την οποία δικαιούται να αναζητά και να επιτύχει μια χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει διαρκώς με συνέπεια και αποφασιστικότητα να αντιμετωπιστεί η Τουρκία ως μια χώρα που δεν πρέπει μόνο να ζητά ανταλλάγματα και ειδική μεταχείριση λόγω της θέσης και των άλλων συμφερόντων που έχουν οι μεγάλοι της Γης μαζί της. Ο κ. Ερντογάν τότε μόνο θα λάβει υπόψη την Κυπριακή Δημοκρατία εάν σταθούμε αμετακίνητοι σε κάθε δίκαιη διεκδίκηση περί τις όσες ελευθερίες και δικαιώματα διασφαλίζει το κοινοτικό κεκτημένο. Αν όμως, ως κράτος, ηγεσία και λαός εγκαταλείψουμε το δίκαιο και τα δικαιώματά μας, θα θεωρηθούμε και πάλι ως έτοιμοι για νέες υποχωρήσεις πέραν των όσων καταστρεπτικών έχουν ήδη γίνει αποδεκτά!
*Δικηγόρος
Οι πικρές μνήμες του Ιούλη πρέπει να καθοδηγούν τα βήματά μας στην οργάνωση μιας δημοκρατικής, κοσμικής πολιτείας, με σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών της
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη Κάθε Ιούλη οι πικρές μνήμες επανέρχονται. Για κάποιους είναι μια «επετειακή» ανάγκη. Για τους πολλούς είναι η πικρή ανάμνηση όσων έζησαν το 1974. Για τους νεότερους είναι η μνήμη πως μεγάλωσαν σε συνθήκες ημικατοχής. Είναι κι αυτοί που προσπαθούν να αναθεωρήσουν την Ιστoρία, να δικαιολογήσουν άμεσα ή έμμεσα το πραξικόπημα και την εισβολή, φορτώνοντας την ευθύνη στο θύμα. Διότι ασφαλώς τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εισβολή και, προπάντων, τη συνεχιζόμενη κατοχή.
Η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και παραμένει μια ανεξάρτητη πολιτεία και κανένας διεθνής νόμος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατοχή των εδαφών της από τον εισβολέα. Γνωρίζουν οι νεοφιλελεύθεροι αναθεωρητές πως με τις πικρές εμπειρίες του παρελθόντος, με όλη την πείρα που συσσωρεύτηκε, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούν να συμβιώσουν χωρίς κανένα πρόβλημα στο πλαίσιο μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μάλιστα τραγικό να ακούονται γενναίες φωνές από τους Τουρκοκυπρίους που μιλούν για κατοχή και να υπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Ελλαδίτες που άμεσα ή έμμεσα να τη δικαιολογούν. Ως πρόσφατα, μάλιστα, και θαυμαστές του Ερντογάν!
Οι επέτειοι είναι για να θυμόμαστε βέβαια, είναι ημέρες μνήμης, αλλά είναι και ημέρες στοχασμού, μελέτης και σχεδιασμού για το μέλλον. Οι καλοθελητές επαναλαμβάνουν το ίδιο τροπάρι για τις «χαμένες ευκαιρίες». Επαναλαμβάνουν, όπως το κάνουν συνεχώς εδώ και μισό αιώνα, κάθε φορά που γίνεται μια προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, πως τάχατες είναι η «τελευταία ευκαιρία». Μόνον πολιτικά αστοιχείωτοι μπορούν να μιλούν συνεχώς για «τελευταία ευκαιρία» και πάντα να διαψεύδονται από τα γεγονότα. Όσο ένα πρόβλημα παραμένει άλυτο, πάντα θα αναζητείται η λύση του. Στην ουσία η θεωρία της τελευταίας ευκαιρίας χρησιμοποιείται ως πολιτικός εκβιασμός για να υποχρεωθεί ο λαός να αποδεχθεί τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής. Δεν έχει κανείς παρά να θυμηθεί τον εκβιασμό που ασκήθηκε με το σχέδιο Ανάν και που κατά κόρον επαναλαμβανόταν ότι επρόκειτο για την τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού. Και, ω του θαύματος, μάς παρουσιάσθηκε ξανά πάλι μια «τελευταία» ευκαιρία. Δεν σημαίνει φυσικά πως δεν πρέπει να αρπάξουμε την όποια ευκαιρία παρουσιαστεί και να καταβάλουμε την αναγκαία προσπάθεια για την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης.
Η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά το κατάντημα στο οποίο την έχουν φέρει σήμερα οι ανίκανοι πολιτικοί της, οι πάσης φύσεως χωρίς όραμα ελίτ της, είναι σε θέση να επιδιώξει τη λύση εκείνη που θα διασώζει την ίδια και τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών της, όπως και τα συλλογικά δικαιώματά τους. Οι Αγγλοαμερικανοί φίλοι της Άγκυρας γνωρίζουν ότι η Κύπρος, με την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ανέτρεψε εν μέρει τις ισορροπίες που δημιούργησε η εισβολή και η κατοχή. Γνωρίζουν, όπως το γνωρίζουν και στην Άγκυρα, πως η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας περνά από τη Λευκωσία. Το έχουν εκφράσει κατ’επανάληψη όλοι οι σοβαροί πολιτικοί αναλυτές, Τούρκοι, Αμερικανοί και Άγγλοι. Οποιεσδήποτε και να είναι οι εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της, όχι με πλήρη ένταξη αλλά με μιας μορφής ειδική σχέση, δεν πρόκειται να ανακοπεί ποτέ. Αυτός ο προσανατολισμός άρχισε με τους τελευταίους σουλτάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οριοθετήθηκε αργότερα από τους Νεοτούρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ. Σε αυτό τον προσανατολισμό προσεχώρησαν και οι ισλαμιστές για τους δικούς τους λόγους.
Ο ίδιος ο Ερντογάν, παρά τις περιπλανήσεις του στους ασύμφορους για τη χώρα του λειμώνες του ισλαμισμού, δεν εγκαταλείπει τις παραδοσιακές συμμαχίες της Τουρκίας. Τα δε συμφέροντα της Δύσης είναι τέτοια –γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά– που παρά τα μουρμουρητά ή και τις κραυγές που ακούονται σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν πρόκειται να αφεθεί εύκολα η Τουρκία να κατρακυλήσει στην όποια διεθνή του ισλαμισμού. Σε εμάς εναπόκειται να οριοθετήσουμε τη δική μας πολιτική στη βάση αυτών των δεδομένων και όχι στην ανιστόρητη πολιτική της «τελευταίας ευκαιρίας». Προπάντων που η γεωπολιτική αξία της Κύπρου ενισχύθηκε σημαντικά με την ανακάλυψη του φυσικού αερίου και τη μετατροπή της περιοχής σε σημαντικό ενεργειακό κόμβο. Το θέμα είναι να μην καρπωθούν άλλοι αυτή τη γεωπολιτική αξία. Να μη την παραδώσουμε οι ίδιοι στην Άγκυρα και το ΝΑΤΟ, όπως με μαθηματική ακρίβεια θα συμβεί αν οι συνομιλίες συνεχιστούν με τη μορφή που έχουν πάρει και με τη βάση στην οποία διεξάγονται. Και αν φυσικά παρασυρθούν οι πολίτες να αποδεχτούν μια συμφωνία κατάλυσης του νόμιμου κράτους που διαθέτουμε. Αν με άλλα λόγια παραδώσουμε το μοναδικό όπλο επιβίωσης που έχουμε στα χέρια μας, την Κυπριακή Δημοκρατία. Αν αντί για δομή κράτους με αναγνωρισμένη διεθνή προσωπικότητα δεχτούμε την υποβάθμισή μας σε κοινότητα.
Οι μνήμες του Ιούλη πρέπει να καθοδηγούν τα βήματά μας στην οργάνωση μιας δημοκρατικής, κοσμικής πολιτείας, με σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών της, όποια και να είναι η καταγωγή τους, η θρησκεία ή η γλώσσα τους. Με μια κοινή πολιτική ταυτότητα, ρεπουμπλικανική και ευρωπαϊκή, που δεν θα θέτει υπό διαπραγμάτευση την όποια εθνική ταυτότητα των πολιτών.
*Πανεπιστημιακός, διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Ερευνών Καναδά-ΚΕΕΚ και μέχρι πρόσφατα επιστημονικός συνεργάτης του ΕΔΙΑΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Κύπριοι που πολέμησαν για τη Μακεδονία
Στα 1963, ο τροπαιούχος Νομπελίστας μας ποιητής Γ. Σεφέρης, κατά την παραλαβή του Νόμπελ Λογοτεχνίας, ξεκίνησε την καθιερωμένη ομιλία με τα εξής λόγια: «Ανήκω», έλεγε, «σε μία μικρή χώρα. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό, παρά τους αγώνες του λαού του, την θάλασσα και το φως του ηλίου». Προτάσσει στην έξοχη αυτή περιγραφή, όχι τυχαία, ο ποιητής, τους αγώνες του λαού μας, για τη βγαλμένη απ' τα κόκαλα των Ελλήνων, τα ιερά, ελευθερία. «Τιμιώτερον εστίν πατρίς», να το φυσικό λίπασμα του Ελληνισμού. Και «την Πατρίδα μας την ανέστησαν οι αντρειωμένοι, που ο θάνατός τους, θάνατος δεν λογιέται», όπως επιγράφεται στα μνήματα του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Κυριάκου Μάτση και των άλλων αϊτών της Κύπρου.
Η ελληνική ιστορία έχει ένα γνώρισμα μοναδικό ίσως στην Οικουμένη. Είναι Ιστορία αδιάλειπτων αγώνων για επιβίωση. Αμύνεται ο Ελληνισμός, από την αυγή της ιστορίας του, για να κρατήσει λεύτερο τούτο το ένδοξο αλωνάκι. «Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από μας και μένει και μαγιά, θα σημειώσει, ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης. Μία τέτοια μαγιά ελευθερίας και αξιοπρέπειας μάς άφησαν και οι μαχητές του Κιλκίς, που δικαίως ονομάστηκε «Θερμοπύλες της Μακεδονίας».
Στην Πατρίδα οφείλουμε, χρωστάμε, γεννιόμαστε στα αγιασμένα χώματά της, για να δώσουμε και όχι γα να πάρουμε. Και το χρέος αυτό το προσδιορίζει με σαφήνεια ο εθνικός μας ποιητής Κώστας Παλαμάς:
Τέτοιοι νεκροί-κριτές της Ιστορίας μας- είναι αυτοί που λάμπρυναν το εικονοστάσι του Γένους μας, πέφτοντας υπέρ πίστεως και Πατρίδος, εδώ στο Κιλκίς. Ο αντισυνταγματάρχης Καμάρας, την ώρα που το σύνταγμά του προχωρούσε προς το Κιλκίς, βλέποντας ότι οι άνδρες του αποδεκατίζονται από τα βλήματα των βουλγαρικών πυροβόλων, ανασύρει το ξίφος του και τρέχει όρθιος στους λόχους, εμψυχώνοντας τους άνδρες του. «Θάρρος παιδιά μου», φώναζε. «Δέστε εμένα που είμαι όρθιος. Θάρρος και ασφαλώς θα τους τσακίσουμε».
Δεν τελείωσε τα λόγια του και ένα βλήμα τον τραυματίζει θανάσιμα. Λίγο πριν περάσει στην αθανασία, απευθύνει τον τελευταίο χαιρετισμό στους στρατιώτες του: «Θάρρος παιδιά. Θάρρος γενναίοι μου. Σας χαιρετώ καλά μου παλληκάρια και με την ψυχή μου όλοι εμπρός να δοξάσετε την τιμημένη Πατρίδα μας».
Είναι της μοίρας του τόπου αυτού κάθε ιδέα ριζιμιά ν' ανθίζει ποτιζόμενη με αίμα. Και ποτίστηκε η ελευθερία με αίμα ηρώων σαν τον Καμπάνη, τον Καραγιαννόπουλο, τον Διαλέττη. «Όταν θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν, τέτοιους βγάζει το έθνος μας θα λένε», γράφει ο Καβάφης.
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13 είναι το πεντάσταγμα της ομοψυχίας, της ομόνοιας και της φιλοτιμίας του λαού μας. Χάρη στη διορατικότητα και τις αριστοτεχνικές ικανότητες του πρωθυπουργού Ελ. Βενιζέλου, την θαρραλέα και εμπνευσμένη ηγεσία του αρχιστρατήγου βασιλιά Κωνσταντίνου και κυρίως το σθένος του λαού, διπλασίασε η Ελλάδα τα φτερά της.
«Έλληνας ομοφρονέοντας χαλεπούς είναι περιγίγνεσθαι», οι Έλληνες είναι ανίκητοι όταν ομοψυχούν, έγραφε ο ιστορικός Ηρόδοτος. Στο εγερτήριο σάλπισμα που απευθύνει η Πατρίδα, ανταποκρίνονται Έλληνες απ' όλα τα μέρη του κόσμου.
Δύο χιλιάδες Κύπριοι κατατάσσονται το φθινόπωρο του 1912 στον ελληνικό στρατό, αφήνουν το νησί και παίρνουν την ανηφοριά, παίρνουν τα μονοπάτια, να βρουν τα σκαλοπάτια, που παν στην Λευτεριά, κατά τα ωραία λόγια του ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη.
«Η Πατρίς έχει ανάγκην στρατιωτών και χρημάτων. Είναι αι δύο χείρες αυτής, τας οποίας κινούσα θα έχει και του Θεού την βοήθειαν. Ιδού το καθήκον των Κυπρίων», έγραφε τον Μάιο του 1913 η κυπριακή εφημερίδα «Πατρίς». 400.000 δραχμές, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη, μαζεύουν οι πάμφτωχοι τότε Κύπριοι και τις στέλνουν στον Βενιζέλο.
Εξήντα, περίπου, Κύπριοι εθελοντές, σκλάβοι απελευθερωτές, όπως προσφυώς ονομάστηκαν, σκοτώνονται στα βουνά της Ηπείρου και της Μακεδονίας.
Είκοσι περίπου σκοτώνονται ή τραυματίζονται βαριά στην Μάχη του Κιλκίς.
Ξεχωριστή και συγκινητική ανάμεσά τους η μορφή του τότε δημάρχου Λεμεσσού Χριστόδουλου Σώζου, ο οποίος εκλιπάρησε κυριολεκτικά τον Βενιζέλο για να πετύχει την κατάταξή του, λόγω ορίου ηλικίας. Χαρακτηριστικό του ήθους του είναι το παρακάτω απόσπασμα από επιστολή που έστειλε στην γυναίκα του, λίγο προ του τέλους του: «...Αν είμεθα ηγέται υπόδουλων λαών, οφείλομεν διά του παραδείγματός μας και της θυσίας μας να τους παιδαγωγώμεν, όπως και εκείνοι γίνωσιν άνθρωποι συναισθανόμενοι τα καθήκοντά των». Σκοτώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1912, στο Μπιζάνι, δίπλα στον τόπο όπου έπεσε ένας άλλος εθελοντής, ο ποιητής και βουλευτής Λορέντζος Μαβίλης, που πριν παραδώσει το πνεύμα του πρόφερε τούτα τα ατίμητα λόγια: «Περίμενα πολλές τιμές από τούτο τον πόλεμο, αλλά όχι και την τιμή να πεθάνω για την Ελλάδα».
Ο φοιτητής της Νομικής Αθηνών Κωνσταντίνος Κοιλανιώτης από τη Λεμεσό της Κύπρου, κατατάσσεται εθελοντικά στον στρατό, διότι, όπως γράφει «θα ήτο εντροπή διά πάντα Κύπριον και μάλιστα εν Αθήναις διαμένοντα, να μη σπεύσει εις την φωνήν της Πατρίδος». Σκοτώθηκε στις 20 Ιουνίου του 1913 στο Κιλκίς. Έκανε το χρέος του.
Ο Αργυρός Δρουσιώτης, από την Δρούσια της Πάφου, περιγράφει με ζωντάνια την τριήμερη εποποιία, μιας και ο ίδιος πολεμά στο Κιλκίς, με το 7ο σύνταγμα της 5ης Μεραρχίας. Γράφει στο ημερολόγιο που κρατά στα διαλείμματα της μάχης.
19 Ιουνίου, 5μ.μ.: Η μάχη διήρκεσε 9 ώρες. Υπήρξε σφοδρότατη, τα τηλεβόλα και το τουφέκι δεν σταμάτησαν στιγμή. Το τάγμα μου ήτο εις την πρώτην γραμμήν, εις την επικινδυνοτάτην θέσιν, εκτεθειμένο εις όλα τα πυρά του εχθρού. Αμέτρητες σφαίρες και οβίδες επέρασαν τα αυτιά μου.
20 Ιουνίου, έξω του Κιλκίς, νοτίως: «Είμεθα εκτεθειμένοι εις τας οβίδας του εχθρού. Εις τα άλματα που κάμνομεν, αι σφαίραι έρχονται σαν χαλάζι. Πολλοί φονεύονται και τραυματίζονται. Οι μισοί των αξιωματικών μας τίθενται εκτός μάχης.
21 Ιουνίου, έξω του Κιλκίς, βορείως: Περί την μεσημβρίαν εισερχόμεθα νικηταί εις το Κιλκίς, το κέντρον των Βουλγάρων κομιτατζήδων». Θα κλείσει ο ηρωικός Κύπριος το ημερολόγιο εκείνη την ημέρα με την εξής προτροπή προς την οικογένειά του: «Εαν φονευθώ, αποθνήσκω ευχαριστημένος, διότι ελάβαμε εκδίκηση από το δόλιον έθνος το οποίο απειλούσε γη και ουρανό ότι θα εξαφανίσει το αιώνιον γένος μας. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μη λυπηθείτε, αλλά να το θεωρείτε ευτύχημα, διότι το μακεδονικόν χώμα εποτίσθη με αδελφικόν, κυπριακόν αίμα».
Στο Κιλκίς θα πολεμήσει και ο Μακεδονομάχος Γεώργιος Αργυρίου (Κυπραίος), από την Πέγεια της Πάφου, που στη συνέχεια εγκαταστάθηκε και έζησε ως τον θάνατό του το 1977, στην πόλη που πολέμησε για τη λευτεριά της.
Η τριήμερη Μάχη του Κιλκίς, μαζί με την ταυτόχρονη Μάχη του Λαχανά, είναι η ενδοξότερη, κρισιμότερη και η πλέον πολύνεκρη μάχη της νεοελληνικής Ιστορίας. Με τη νίκη αυτή σώθηκε η Μακεδονία, σώθηκε και η Ελλάδα, κατά την εύστοχη ρήση του Ίωνα Δραγούμη.
Η Ήπειρος, Μακεδονία, τα νησιά του Αν. Αιγαίου και η Κρήτη ενσωματώνονται οριστικά στον εθνικό κορμό, ξεπλένεται η ντροπή του '97 και η Ελλάδα αποκτά κύρος και ισχυρή παρουσία μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών. Περίπου 8.000 νεκροί και τραυματίες στρατιώτες είναι το υψηλό τίμημα. Και είναι δυστυχώς λυπηρό το γεγονός που τα βιβλία Ιστορίας του δημοτικού σχολείου δεν αναφέρουν τίποτε για τη γιγαντομαχία του Κιλκίς. «Οι νεκροί πεθαίνουν όταν λησμονιούνται», λέει ο ποιητής. Η άδικη αυτή αποσιώπηση στα σχολικά βιβλία πρέπει να διορθωθεί, οι νεκροί ήρωες περιμένουν.
«Παιδεία εστί ου την υδρία πληρώσαι, αλλά ανάψαι αυτήν», η παιδεία είναι άναμμα ψυχής, έλεγε ο Πλάτων, και οι ψυχές των νέων ανάβουν με πρότυπα τόλμης και αρετής, ανιδιοτέλειας, φιλοπατρίας και ηρωισμού, όπως των μαχητών του Κιλκίς.
«Όλα τα έθνη για να υψωθούν, πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην του ελληνικού, που πρέπει να γυρίσει πίσω», έλεγε ο συγγραφέας Δημήτρης Καμπούρογλου.
Να στραφούμε πίσω, όχι με την έννοια του άκαρπου συντηρητισμού ή της στείρας προγονολατρίας, αλλά για να αντλήσουμε δυνάμεις και έμπνευση, θάρρος και υπερηφάνεια, από τα χρυσοφόρα εθνικά μας κοιτάσματα, που είναι οι αγώνες του λαού μας για την ελευθερία, να γυρίσουμε πίσω για να πατήσουμε γερά στα δύο πολυτίμητα τζιβαΐρικά μας, που είναι η γλώσσα και ο πολιτισμός μας από τη μία μεριά, και η ελληνοσώτειρα Ορθόδοξη Εκκλησία από την άλλη, Εκκλησία που με το ταπεινό και ασκητικό πνεύμα των πατέρων της και την φιλοκαλία της κομίζει πρόταση ζωής πανανθρώπινης εμβέλειας.
Τελειώνω τον μνημόσυνο λόγο για τους ήρωες της Μάχης του Κιλκίς, με τα αγέρωχα και αισιόδοξα λόγια του εθνομάρτυρα αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού, που βάζει στο στόμα του ο εθνικός ποιητής της Κύπρου και εθνικός μας ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης.
20/6/18
Κίνδυνοι για τον Ελληνισμό της Κύπρου
- Την επιθετικότητα και επεκτατικότητα της Τουρκίας κατά τής ΚΔ.
- Την αμυντική ανεπάρκεια της ΚΔ, την ηττοπάθεια και πτώση του ηθικού και εθνικού φρονήματος σε μερίδα των Ελλήνων της Κύπρου.
- Την υιοθέτηση της καταστροφικής λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), που επέβαλαν οι Τούρκοι και οι Άγγλοι.
Το κεφαλοκλείδωμα του Κοτζιά και η δαμόκλειος σπάθη του «Πορθητή»
Τι πρέπει να πράξει και τι να μην πράξει ο Πρόεδρος, οι Κυπρίλλιδες και οι "Μακεδόνες" και οι Κομμουνιστές με καπέλο των ΗΠΑ.
· Τα διλήμματα των Αθηνών και η ασφαλιστική δικλίδα
· Τι σημαίνει από το Μακεδονικό πάμε στο Αλβανικό
· Η στρατηγική συμφωνία και οι ευθύνες Γκουτέρες
Σήμερα έχουμε εκλογές στην Τουρκία. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο νικητής, είτε από τον πρώτο είτε από το δεύτερο γύρο, η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, στο Αιγαίο και στη Θράκη δεν θα αλλάξει. Μπορεί να αλλάξει η ρητορική ή οι μεθοδεύσεις. Όμως, ο στόχος της ομοσπονδίας ως οχήματος για την πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου, όπως το αξιώνουν οι Τούρκοι και καθορίζει το έγγραφο Γκουτέρες, θα είναι εκεί, εφόσον δεν υπάρχει σχέδιο Β. Και εφόσον η Τουρκία θέλει να καταστεί περιφερειακή δύναμη και δη θαλασσοκράτειρα, ελέγχοντας το νερό, τους αγωγούς του φυσικού αερίου και το ίδιο το δικό μας φυσικό αέριο της Κύπρου, είτε με είτε χωρίς λύση.
Το παλιό παραμύθι...
Συνεπώς, ο όποιος νέος κύκλος συνομιλιών για να έχει «επιτυχία» θα πρέπει να γίνουν δεκτοί οι τουρκικοί όροι. Το νέο, λοιπόν, λάθος ενδέχεται να είναι χειρότερο από τα προηγούμενα, διότι συνεχίζουμε την εξευμενιστική πολιτική, η οποία αποθρασύνει την Τουρκία. Υπάρχει και ο ισχυρισμός ότι θα πάμε σε συνομιλίες για να αποδειχτεί η τουρκική αδιαλλαξία. Παλιό παραμύθι. Το είχαν πει από τον Νοέμβριο του 2016. ΄Εφτασαν στο Κραν Μοντανά, αλλά ούτε κιχ για τις ευθύνες της Άγκυρας, διότι οι ημέτεροι δεν ήθελαν κάτι τέτοιο, αφού χωρίς σχέδιο Β, επιδίωκαν να μείνει στο τραπέζι το λεγόμενο κεκτημένο του σχεδίου Α, που είναι αντίθετο με τις αρχές και τις αξίες της Ε.Ε. Και για να καταστεί ευρωπαϊκό κεκτημένο, θα πρέπει να έχει πρωτογενή χαρακτήρα.
Περί αναγνώρισης
Τι έχει αλλάξει από το Κραν Μοντανά στην τουρκική εξωτερική πολιτική προς το θετικότερο; Τίποτα! Αντιθέτως η Άγκυρα προκαλεί στην ΑΟΖ, έχει φέρει το δικό της τρυπάνι, ονόματι «Πορθητής» στην Αττάλεια, το οποίο εμφανίζει ως δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας και θα το ενεργοποιήσει προ ή κατά τις συνομιλίες με τον εξής τρόπο: Για να προχωρήσουν οι συνομιλίες θα παγώσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλιώς θα βγάλω κι εγώ, δηλαδή η Άγκυρα, τον «Πορθητή» σεργιάνι, ομού μετά του τουρκικού στόλου.
Εάν πάλι δεν αρχίσουν συνομιλίες και συνεχίσει η Κυβέρνηση το ερευνητικό πρόγραμμα, και πάλι η Άγκυρα θα βγάλει τον «Πορθητή» για έρευνες. Και θα συμβούν αυτά ελλείψει σχεδίου Β. Δηλαδή συμμαχιών, αναβάθμισης της αποτροπής και πρόταξης των όσων η Ε.Ε. καθορίζει μέσα από τις αποφάσεις της και δη μέσα από αυτήν της 23ης Μαρτίου. Ότι δηλαδή η Άγκυρα οφείλει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως καθορίζει και η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, και όχι το προκύπτον από τη λύση πολιτειακό σύστημα, που διαλύει μία και διά παντός το ενιαίο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το αντικαθιστά με δυο ισότιμου καθεστώτος κράτη. Εάν τα όσα καθορίζει η Ε.Ε. περί αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και περί ομαλοποίησης σχέσεων είναι ουτοπία, τότε γιατί τα ζητήσαμε από την Ε.Ε. και γιατί πανηγυρίζουν όλοι από δεξιά ως αριστερά, συμπεριλαμβανομένης και αυτής των Τσίπρα και Κοτζιά;
Η θεοποίηση και η μακεδονική εθνότητα
Ειδικώς τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών, οι εν Κύπρω «απορριπτικοί» είχαν με αμετροέπεια και αφέλεια θεοποιήσει, παρότι πολλάκις προειδοποιούσαμε με στοιχεία ότι επρόκειτο για την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Και αυτό αποδείχθηκε και στο Κυπριακό και στο Σκοπιανό. Στο μεν Κυπριακό ήταν πλήρως σύμφωνος και με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και με το ΑΚΕΛ και, σήμερα, ένθερμος υποστηρικτής του εγγράφου Γκουτέρες, στο δε, Σκοπιανό κατάφερε να υπογράψει μια συμφωνία, η οποία:
1. Από έναν γεωγραφικό προσδιορισμό, ο οποίος δεν θα ισχύει, δηλαδή της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας, γέννησε μια εθνότητα, που θα την βρίσκουν μπροστά τους οι Έλληνες Μακεδόνες και μη. Διότι: Α. Τους αναγνώρισε ένα σλαβοβουλγαρικό ιδίωμα ως γλώσσα. Β. τους αναγνώρισε εθνική μακεδονική ταυτότητα. Όπως κατά ανάλογο τρόπο ήθελε να πράξει και στο Κυπριακό επί σχεδίου Ανάν. Όταν δηλαδή εισηγείτο τη δημιουργία «κυπριακής εθνότητας» σε ένα ουδέτερο καντόνιο στη Λευκωσία, που θα συνιστούσε φόρμουλα βιωσιμότητας της λύσης (ήθελε δηλαδή κρατίδιο Κυπριλλίδων, βλέπε σχετικό άρθρο 1 Φεβρουαρίου 2015 με όλα τα συναφή στοιχεία). Ήδη το erga omnes (έναντι πάντων) και η σύνθετη ονομασία πήγαν περίπατο. Πριν η μελάνη στεγνώσει, ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ αναφέρθηκε σε Έλληνες και Μακεδόνες. Ποια, λοιπόν, σύνθετη ονομασία; Σκέτο Μακεδόνες!2. Αναφέρεται σε σύσταση Επιτροπής για να ξαναγραφτούν τα βιβλία της Ιστορίας, ώστε να μην υπάρχουν στοιχεία που ενοχλούν τη μία ή την άλλη πλευρά ή/και στοιχεία αλυτρωτισμού. Τα ελληνικά βιβλία έχουν στοιχεία αλυτρωτισμού; Ποια είναι αυτά; Η αναφορά στον Μακεδονικό Αγώνα και ότι η Μακεδονία είναι ελληνική; Ή μήπως ο Παύλος Μελάς ήταν ένας ακραίος εθνικιστής;
3. Η διαδικασία είναι τέτοια, που το Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι πλέον παγιδευμένο. Τα Σκόπια, με βάση τη συμφωνία, προσδοκάται ότι θα πάρουν έναρξη ενταξιακών διαδικασιών στη Σύνοδο της 28ης και 29ης Ιουνίου και τον Ιούλιο ανάλογες διαδικασίες θα τροχοδρομηθούν και στο ΝΑΤΟ. Λογικά η Ελλάδα, ως ύστατη ασφαλιστική δικλίδα, θα πρέπει να ζητήσει την εξής διατύπωση: Ότι οι διαδικασίες αυτές θα προχωρήσουν υπό την προϋπόθεση ότι τα Σκόπια θα τηρήσουν τα υπεσχημένα. Κάτι που, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται να γίνεται αποδεκτό. Βεβαίως, από την άλλη, οι Σκοπιανοί γιατί να μην τηρήσουν τα υπεσχημένα; Θα είναι αυτοκτονία γι' αυτούς να ενεργήσουν αλλιώς. Εάν, όμως, δεν ενεργήσουν αλλιώς, τότε τι θα πράξει το Ελληνικό Κοινοβούλιο όταν η αρχική συμφωνία, την οποία υπέγραψε ο κ. Κοτζιάς, θα έχει επικυρωθεί από τους Σκοπιανούς, δηλαδή τους Μακεδόνες; Θα πει όχι και θα έχει πλέον εναντίον του τη διεθνή κοινότητα; Δηλαδή θα περάσει στην απομόνωση ή θα προσεύχεται από τώρα να ακυρώσουν τη συμφωνία οι Σκοπιανοί, οπότε θα αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο διάλυσης; Άρα η διαπραγμάτευση Κοτζιά έδωσε στους Σκοπιανούς το δίλημμα ή θα γίνετε «Μακεδόνες» ή θα διαλυθείτε και στους Έλληνες ή θα αναγνωρίσετε τους Σκοπιανούς ως «Μακεδόνες» ή θα απομονωθείτε!Η δε υπογραφή του έχει δημοκρατικό έλλειμμα. Διότι: Α. Δεν πέρασε από Υπουργικό Συμβούλιο. Β. Δεν ενημερώθηκαν οι πολιτικοί αρχηγοί. Γ. Δεν πραγματοποιήθηκε συζήτηση επί του θέματος στο Κοινοβούλιο, παρά μόνο στο πλαίσιο πρότασης μομφής. Και είναι πρόδηλο ότι, εφόσον ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, είναι αντίθετος, ο Πρωθυπουργός δύσκολα θα είχε την πλειοψηφία των 50 συν 1, πόσω μάλλον των 180 για την επικύρωσή της, δηλαδή των δυο τρίτων, όπως ζητά ο κ. Καμμένος. Οπότε θα τεθεί και θέμα εμπιστοσύνης, που σημαίνει μαζί με την καταψήφιση θα πέσει και η Κυβέρνηση. Όταν όμως θα τρέξουν οι εξελίξεις, τι θα συμβεί; Η Νέα Δημοκρατία θα καταψηφίσει ή θα πιεστεί να πει ναι για να μην αναλάβει το κόστος της απομόνωσης της χώρας; Ο κ. Κοτζιάς με τη στήριξη του κ. Καμμένου κάνει ένα κεφαλοκλείδωμα όχι μόνο στη Νέα Δημοκρατία, αλλά στην ίδια την Ελλάδα. Βεβαίως, ο κ. Μητσοτάκης, ακόμη και τις προάλλες, την περασμένη Πέμπτη, υποστήριξε ότι το κόμμα του θα καταψηφίσει τη συμφωνία. Όσο, δε, για τους Ευρωπαίους εταίρους, μέχρι τα τέλη της περασμένης εβδομάδας, υπήρχε πρόβλημα με τη Δανία και τη Γαλλία. Οι δύο αυτές χώρες, καθώς και άλλες, εξέφρασαν επιφυλάξεις, ακόμα και διαφωνία, ως προς τον καθορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαδικασιών για τα Σκόπια. Στο αυριανό Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών θα διαφανούν οι πραγματικές τους προθέσεις.
Οι κατηγορίες Λεβέντη και η πρεσβεία των ΗΠΑ
Τονίζονται τα ανωτέρω για τους εξής λόγους: Πρώτον, ο κ. Κοτζιάς δηλώνει ότι θέλει να κλείσει το Σκοπιανό, και τώρα παίρνει σειρά το Αλβανικό; Τι εννοεί εδώ; Ότι μετά τη μακεδονική εθνότητα θα αναγνωριστεί αλβανική μειονότητα στην Ελλάδα; Ή ότι θα επιλύσει τα προβλήματα της ελληνικής μειονότητας στη Βόρια Ήπειρο και πώς; Δεύτερο, ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης ισχυρίστηκε ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων, στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της μομφής που έθεσε η ΝΔ κατά της Κυβέρνησης, ότι τις θέσεις που προβάλλει σήμερα ο κ. Κοτζιάς και τα συναφή επιχειρήματα, τα είχε ακούσει διά ζώσης από τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα! Ότι δηλαδή θα πρέπει να ανακοπεί η ρωσική προέλαση στα Βαλκάνια και η τουρκική... Εξ ου και η επίλυση και του Σκοπιανού και του Αλβανικού.Δεν είναι κακό το σκεπτικό. Εκείνη που είναι κακή είναι η συμφωνία για το Σκοπιανό, η οποία δημιουργεί ταυτοχρόνως ερωτήματα όχι μόνο για το αλβανικό, αλλά και για τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο. Ερώτημα: Επειδή ονόμασε η Αθήνα τους Σκοπιανούς ως «Μακεδόνες» θα τερματιστεί η επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια και δη επί των Σκοπίων ή της Αλβανίας; Επί τη βάσει ποιας στρατηγικής θα κινηθούν οι Αθήναις; Έχουν; Επί του παρόντος δεν υπάρχουν δείγματα γραφής, πλην των υποχωρήσεων. Εν συνεχεία, δε, γιατί τα Σκόπια να μην υιοθετούν την πολιτική του εκκρεμούς; Όταν, δηλαδή, δεν τους κάνει τα χατίρια η Ελλάδα, να στρέφονται προς την Άγκυρα;
Όταν με τα υπό διάλυση Σκόπια, ο κ. Κοτζιάς έδωσε και το όνομα και τη γλώσσα και την εθνότητα, τι διαπραγμάτευση μπορεί να περιμένει κάποιος όταν θα συζητά με την πανίσχυρή Τουρκία; Τι υπολογίζει εκεί, ότι θα έχει με την Άγκυρα τη στήριξη των ΗΠΑ για να πετύχουμε την αποδοχή του εγγράφου Γκουτέρες; Ζήτω που καήκαμε! Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως και στο Σκοπιανό, η ήττα θα εμφανιστεί ως νίκη. Και το έγγραφο Γκουτέρες, εάν κάποιος λάβει υπόψη τα όσα λέγονται για στρατηγική συμφωνία επί του εν λόγω εγγράφου, αντιλαμβάνεται ότι είναι μια ανάλογη περίπτωση με εκείνη των Σκοπίων. Θα υπάρχουν μεν εκκρεμότητες, αλλά δεν θα υπάρχει δρόμος επιστροφής... Νέο λοιπόν κεφαλοκλείδωμα επί τη βάσει νέων εκβιασμών: Ή δέχεστε την ομοσπονδία, συνομοσπονδιακού χαρακτήρα, ή θα πάει το Κυπριακό σε δυο κράτη... Ως να μην είναι η υπό συζήτηση λύση μορφή αναγνώρισης του ψευδοκράτους ως ισότιμου κράτους, με τις ελεύθερες σήμερα περιοχές, επί τη βάσει κάποιων εδαφικών αναπροσαρμογών, να τίθενται κάτω από τον πλήρη γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό έλεγχο της Άγκυρας.
Εναλλακτικές επιλογές και οι ευθύνες του Γ.Γ.
Το ερώτημα είναι εάν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές. Η απάντηση είναι θετική. Πάντα υπάρχουν. Πρώτο, η διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό και η σχετική αρχική συμφωνία δεν μπορεί να είναι πρότυπο για το Κυπριακό. Όπως οι Τσίπρας - Κοτζιάς αναγνώρισαν μακεδονικό κράτος και εθνότητα, είναι ως να αναγνωρίζουμε εμείς το ψευδοκράτος ως ισότιμο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος. Δηλαδή δυο κράτη με χαλαρούς δεσμούς. Αυτή η φόρμουλα αποτελεί διχοτόμηση με την ομοσπονδία και τις συνταγματικές της δομές να μετατρέπονται σε όχημα μεταφοράς για την πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου. Αυτήν τη φορά δεν θα γίνει μόνο με τη στρατιωτική ισχύ. Κυρίως θα επέλθει μέσω εποικιστικών ρευμάτων, που δεν θα είναι πλέον ως τέτοια, αλλά ως παράνομοι εργάτες, και της τουρκικής οικονομικής εισβολής.Δεύτερο, η σύνδεση του φυσικού αερίου με την αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου και το Πρωτόκολλο 10 καθώς και με το άρθρο 47,2 των Συνθηκών. Αυτό σημαίνει ότι για να έχουν όφελος οι Τουρκοκύπριοι από το φυσικό αέριο θα πρέπει η Τουρκία αλλά και οι ίδιοι να αναγνωρίσουν, όπως τα ψηφίσματα του ΟΗΕ καθορίζουν, καθώς και η Ε.Ε., ότι στη νήσο Κύπρο υπάρχει μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτά αναφέρονται και στα συμπεράσματα της 23ης Μαρτίου.
Όσο, δε, για το 47,2 είναι σαφές: Εφόσον κράτος - μέλος δέχεται επίθεση, εφόσον ο τουρκικός στόλος μπει στην ΑΟΖ με τον «Πορθητή», θα πρέπει να γνωρίζουν από τώρα οι εταίροι μας, με δημόσια δήλωση από την κυπριακή Κυβέρνηση, ότι θα ζητηθεί η ενεργοποίηση του άρθρου 47,2 και η επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, κατά το πρότυπο της Κριμαίας. Τρίτο, εφόσον προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο Γ.Γ. του ΟΗΕ είναι αντίθετος με τις εγγυήσεις, και ως εκ τούτου και με την παραμονή στρατού κατοχής, δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω συζήτηση εάν η Άγκυρα επιμένει, όταν η νέα ειδική αντιπρόσωπός του θα βολιδοσκοπεί τις εμπλεκόμενες πλευρές, στη θέση της για τουρκική βάση στην Κύπρο, και για αποχώρηση στρατευμάτων σε 10 ή 15 χρόνια με αστερίσκους. Ο ίδιος ο Γ.Γ. του ΟΗΕ θα πρέπει να τεθεί ενώπιον των ευθυνών του ως θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς εννόμου τάξεως, η οποία παραβιάζεται από την Άγκυρα, όπως επίσης πράττει σε βάρος της κυριαρχίας κράτους μέλους του Οργανισμού.
Πικρές αλήθειες και δημοψηφίσματα
Εκείνο που ποτέ ο Πρόεδρος δεν θα πρέπει να πράξει, είναι να υπογράψει μια δήθεν ενδιάμεση στρατηγική συμφωνία επί των σημείων Γκιουτέρες και να φέρει ενώπιον του λαού μια λύση που θα τον αναγκάσει να επί όχι. Και, καλώς ή κακώς, το γνωρίζει άλλωστε η πολιτική ηγεσία, ότι η υπό συζήτηση λύση δεν περνά από δημοψήφισμα. Εδώ δεν περνά η ομοσπονδία ως τέτοια. Εάν περνά, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Ας βάλουν τώρα την ομοσπονδία σε δημοψήφισμα... Για να έχει ο Πρόεδρος άμεση λαϊκή εντολή και να μην υπάρχουν ούτε εκβιασμοί ούτε άλλα προβλήματα. Είναι όπως το δημοψήφισμα που στερήθηκε ο ελληνικός λαός για να πει τη θέση του στο Σκοπιανό. Ερώτημα: Δεν θα έπρεπε μια αριστερή Κυβέρνηση, όπως των Τσίπρα και Κοτζιά, να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για να καλύψει το όποιο δημοκρατικό έλλειμμα; Οι δυο πρώην κομμουνιστές, αντιΝΑΤΟϊκοί και βάλε, βάζουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και όπως άφησε ο Βασίλης Λεβέντης να νοηθεί στην Ελληνική Βουλή, έχουν ήδη φορέσει αμερικανικό καπέλο! Για να δημιουργηθεί «Μακεδονικό έθνος», και τα Σκόπια να ονομαστούν «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».
Και στο τέλος σκέτη Μακεδονία. Ανάλογα δεν συμβαίνουν και εδώ; Η ηγεσία της Αριστεράς αποδέχεται αυτό που δεν αποδέχεται το αντιϊμπεριλιαστικό ΚΚΕ, δηλαδή την ιμπεριαλιστική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία βρετανικής και τουρκικής προέλευσης. Πικρές αλήθειες, που πρέπει να λέγονται για προβληματισμό...
ΣΕ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ με “Ευρωπαϊκή Οδηγία GDPR”:
1. Μηνύματα αποστέλλονται αυστηρά προς παραλήπτες που δηλώνουν γραπτώς ότι το επιθυμούν.
2. Η αποστολή είναι Bcc και κανένας παραλήπτης γνωρίζει μέσω των μηνυμάτων τους υπόλοιπους.
3. Εάν παραλήπτης επιθυμεί “Διακοπή Αποστολής”, να μας πληροφορήσει αμέσως σ’ αυτό το Email.
IN CONFORMITY with “European Directive GDPR”:
1. Messages are transmitted strictly to recipients that declare in writing their consent.
2. Transmission is in Bcc and none recipient can identify any other through the message.
3. Should any recipient wishes “Termination of Transmission” to let us know immediately on this Email.
Γρηγόρης Κουνναμάς
Ναυπηγός Μηχανολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
Αναπληρωτής Πρόεδρος Κ.Ο. Αθήνας
Τηλ. 0035799140626 , +302102524812 , +306987555333.
e-mail : gkoun...@gmail.com
