Fwd: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018

[Grigoris Κounnamas]

 ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018

ΚΕΡΥΝΕΙΑ  / ΑΓΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ 

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Υπενθύμιση«Δεν Ξεχνώ» - Κυπραίε Ξ€ΧΑ$€$...  

Το Κυπριακό είναι θέμα ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ ενός Ανεξάρτητου Κράτους ,μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης . 
===============================================================================================================================
===============================================================================================================================

==============================================================================================================================================================================================================================================================

FEATURED

Γιατί η ΕΔΕΚ καταψήφισε τον κρατικό προϋπολογισμό

By Γραφείο ΤύπουDec 14, 2018

1. Είναι παραδεκτό πως παρά τη βελτίωση στους δείκτες της οικονομίας ο κρατικός προϋπολογισμός δεν περιλαμβάνει μέτρα ποιοτικού αναπτυξιακού χαρακτήρα. Η έμφαση δίνεται και πάλι μόνο σε τομείς που επηρεάζονται από ασταθείς και μη προβλέψιμους εξωγενείς παράγοντες (π.χ. κατασκευαστική βιομηχανία, παραδοσιακός τουρισμός) και όχι σε ανάπτυξη νέων τομέων που αξιοποιούν την τεχνολογία, την καινοτομία και το επιστημονικό δυναμικό της χώρας. Για ακόμα μια χρονιά η κυβέρνηση έφερε μπροστά μας έναν προϋπολογισμό στον οποίο οι αναπτυξιακές δαπάνες περιορίζονται στο 5% ενώ απουσιάζει ο ορθολογικός σχεδιασμός ο οποίος να εμπνέει οικονομική ασφάλεια, σταθερή, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.

Ως σοσιαλιστικό κόμμα αγωνιζόμαστε για την εφαρμογή μίας οικονομικής πολιτικής η οποία να στηρίζεται:

1. Σε περαιτέρω ενίσχυση των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού ώστε να επιτευχθούν συνθήκες κοινωνικής συνοχής και οικονομικής ανάπτυξης.
2. Σε αναπτυξιακή πολιτική που να στηρίζεται σε ποιοτικούς πυλώνες ανάπτυξης ώστε να δημιουργηθούν σταδιακά αλλά σταθερά συνθήκες αξιοποίησης και νέων τομέων της οικονομίας που θα προσδώσουν μακροοικονομική σταθερότητα και όχι ευκαιριακή ανάπτυξη.

Από την πλευρά της ΕΔΕΚ ψηφίστηκαν οι προϋπολογισμοί του Υπουργείου Άμυνας που αφορούν και την αμυντική θωράκιση της χώρας μας, και ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Υγείας.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 14 Δεκεμβρίου 2018

Γραφείο Τύπου

==============================================================================================================================================================================================================================================================

FEATURED

Τη στιγμή που κατ’ επανάληψη οι αξιωματούχοι της τουρκικής κυβέρνησης και οι εκπρόσωποι του κατοχικού καθεστώτος κατά τρόπο προκλητικό διεκδικούν και μετά τη λύση παραμονή εγγυήσεων και τουρκικών στρατευμάτων, η ενεργοποίηση της δικής μας πλευράς είναι επιβεβλημένη

By Γραφείο ΤύπουDec 18, 2018

ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Τη στιγμή που κατ’ επανάληψη οι αξιωματούχοι της τουρκικής κυβέρνησης και οι εκπρόσωποι του κατοχικού καθεστώτος κατά τρόπο προκλητικό διεκδικούν και μετά τη λύση παραμονή εγγυήσεων και τουρκικών στρατευμάτων, η ενεργοποίηση της δικής μας πλευράς είναι επιβεβλημένη.

Ειδικότερα, η δική μας πλευρά μέσα στο πλαίσιο της διερεύνησης των όρων αναφοράς για τη διαδικασία και τη βάση για λύση του Κυπριακού, να διεκδικήσει τόσο η διαδικασία όσο και η βάση να απαγκιστρωθούν από τη μέχρι σήμερα επικίνδυνη και καταστροφική πορεία που ακολουθηθείται εδώ και δεκαετίες.

Για την ΕΔΕΚ η εμμονή και προσήλωση της δικής μας πλευράς πρέπει να είναι στη σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης για το Κυπριακό με κατά προτεραιότητα συζήτηση τη διεθνή πτυχή του προβλήματος (αποχώρηση στρατευμάτων, κατάργηση συνθηκών εγγύησης και συμμαχίας, επαναπατρισμό εποίκων, επιστροφή όλων των προσφύγων σε συνθήκες ασφάλειας) και την επανατοποθέτηση του κυπριακού στη σωστή του βάση ως θέματος εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 18 Δεκεμβρίου 2018

Γραφείο Τύπου

==============================================================================================================================================================================================================================================================

FEATURED

Καταδικαστέα και κατακριτέα η πράξη «όνειδος» του ΕΛΑΜ

By Γραφείο ΤύπουDec 18, 2018

Η πράξη «όνειδος» στην οποία κατέφυγε το ΕΛΑΜ όπου διαχώρισε τα παιδάκια του δημοτικού σχολείου Γεροσκήπου σε ελληνόπουλα και μη ώστε να τους παραχωρήσει μπουφάν, είναι καταδικαστέα και κατακριτέα.

Καμία όμως έκπληξη δεν προκαλεί αυτή η συμπεριφορά αφού προέρχεται από ένα κόμμα που η ρατσιστική του νοοτροπία έχει επιβεβαιωθεί πολλαπλώς. Πολύ περισσότερο, επιβεβαιώνεται και από το ότι το ΕΛΑΜ είναι ένα κόμμα το οποίο αρνείται να καταδικάσει τη Χούντα των Αθηνών και την προδοσία που διέπραξε σε βάρος της πατρίδας μας.

Για ένα σοσιαλιστικό κόμμα όπως η ΕΔΕΚ είναι αυτονόητο πως όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ζεστασιά, στη μάθηση, στη φροντίδα και στην αγάπη, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκευτικής και εθνοτικής προέλευσης. Αυτό προτάσσει ο σοσιαλισμός και ο ουμανισμός, αυτό προτάσσει η παρακαταθήκη του ελληνικού πολιτισμού.

Η πράξη του ΕΛΑΜ ντροπιάζει τις αρχές και αξίες του ανθρωπισμού.

 

Λευκωσία, 18 Δεκεμβρίου 2018

 

Γραφείο Τύπου

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Τόλμη και εγκατάλειψη της μιζέριας:  Ούτως ή άλλως, η ακολουθούμενη πολιτική είναι αδιέξοδη

apopseisfeatured, ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ, νέα στρατηγική, Αναστασιάδη, λεβαντίνικη

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Πρόδρομος Προδρόμου, ΚΥΠΕ

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ

Το κυπριακό εσωτερικό μέτωπο περνά μια περίοδο αναταραχής, ρευστότητας και διχασμού. Στο Κυπριακό υπήρχε πάντα βέβαια μια διαφορετική αντίληψη για την πορεία που έπρεπε να ακολουθηθεί και που χώριζε την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο στα δύο, αλλά αυτή τη φορά παρατηρούνται διαφορές και ανακατατάξεις στις ίδιες τις συνιστώσες του κυπριακού κοινωνικού σχηματισμού που αντανακλώνται στο πολιτικό τοπίο.

• Δεν είναι μόνο η σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη αλλά και το ρήγμα που παρατηρείται στα ενδότερα της μεταπρατικής κυπριακής αστικής τάξης. Πρόκειται για ρήξη συμφερόντων σε σημείο που βάλλεται ο Αναστασιάδης από τους ίδιους τους φίλους του που του καταλογίζουν ότι η πολιτική του στο Κυπριακό κατευθύνεται από συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένων και των προσωπικών και οικογενειακών του! Αυτοί όμως που βάλλουν εναντίον του το κάνουν γιατί νιώθουν να ζημιώνονται με την πολιτική του τα δικά τους συμφέροντα.

Τα τελευταία χρόνια η μεταπρατική κυπριακή αστική τάξη εναπόθετε πολλές ελπίδες σε μια λύση που θα της άνοιγε την τουρκική αγορά έστω και σε καθεστώς και ρόλο υποτελούς για την Κύπρο. Πρόκειται για μια λεβαντίνικη πολιτική που θέτει υπεράνω όλων τα εμπορο-οικονομικά συμφέροντα μιας τάξης, μιας ομάδας και αδιαφορεί για τα ευρύτερα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, για την ίδια την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η πολιτική απέτυχε να επιβληθεί με το σχέδιο Ανάν πίσω από το οποίο κινητήρια δύναμη ήταν αυτό το κομμάτι της κυπριακής αστικής τάξης.

Σήμερα ένα κομμάτι των μεταπρατών Κυπρίων αστών φαίνεται να θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή την πολιτική και να αποβλέπει στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του στο πλαίσιο ενός ευρύτερου χώρου που σχηματοποιείται με συμμαχίες στην περιοχή. Σε αυτό το πλέγμα συμμαχιών αντιλαμβάνονται και τη διατήρηση της κυπριακής κρατικής οντότητας με όσο το δυνατό λιγότερη εξάρτηση από την Άγκυρα, στην ανάγκη και με λύση δύο κρατών. Αυτό είναι που προκαλεί τους τριγμούς στον ευρύτερο χώρο της μεταπρατικής αστικής τάξης και κατ’ επέκταση στον ευρύτερο χώρο της κυπριακής Δεξιάς και της κύριας πολιτικής του έκφρασης που είναι ο ΔΗΣΥ.

Σε αυτό τον κόσμο του μεταπρατισμού οι επιχειρήσεις ήταν πάντα πιο σημαντικές από τα ιδεώδη. Ιστορικά άλλωστε η λέξη «Λεβαντίνος» ήταν συνώνυμη με αυτήν της διπροσωπίας. Κάποιοι θαύμαζαν τους Λεβαντίνους επειδή ακριβώς δεν είχαν ιδανικά και επιβίωναν ως μια λεβαντίνικη τάξη συμφερόντων. Πολλές φορές βέβαια όταν ανατρέπονταν οι ισορροπίες και οι συμμαχίες πλήρωναν και αυτοί τη νύφη.

Αυτό συνέβη επανειλημμένα στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των πολυτάραχων σχέσεών της με τη Δύση. Ακόμη πιο τραγική υπήρξε η μοίρα των λεβαντίνικων κοινοτήτων στο σύγχρονο τουρκικό κράτος αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Είναι γι’ αυτό τον λόγο που η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η τουρκική επικυριαρχία που θα ακολουθήσει θα μετατρέψει την κυπρολεβαντίνικη αστική τάξη σε μιας χρήσης είδος, παρασύροντας μαζί της στον αφανισμό και τον υπόλοιπο πληθυσμό.

• Η κυπριακή λεβαντίνικη μεταπρατική αστική τάξη βρίσκεται σε σταυροδρόμι αυτή τη στιγμή: Ένα κομμάτι της πιστεύει πάντα πως τα συμφέροντά της θα εξυπηρετηθούν καλύτερα με μια λύση προδιαγραφών σχεδίου Ανάν ενώ ένα άλλο κομμάτι της αρχίζει να προσανατολίζεται στη διατήρηση της κυπριακής κρατικής οντότητας ως εταίρου στον ευρύτερο χώρο που σχηματοποιείται με συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αν όμως αληθεύουν οι πληροφορίες που διαρρέουν είναι πρόθυμη να αποδεκτεί λύση δύο κρατών. Εν ολίγοις παρατηρούνται τριγμοί στην τεκτονική πλάκα πάνω στην οποία επικάθηται η άρχουσα κυπριακή τάξη. Όπως και στη σεισμολογία, έτσι και στην κοινωνιολογική και πολιτική ανάλυση, είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις σε μια μεταβατική ρευστή περίοδο. Μια πιθανότητα είναι να συνεχίσει να βαθαίνει η κρίση, ενώ μια άλλη είναι να επιτευχθεί η επανασυγκόλληση συμφερόντων και να αποφευχθεί το επαπειλούμενο πολιτικό ρήγμα.

Αν δεν υπάρξει επανασυγκόλληση το ΑΚΕΛ θα στηρίξει απ’ ό,τι φαίνεται τη λεβαντίνικη μερίδα ενώ οι «μεσαίοι» δεν θα έχουν άλλη επιλογή, τουλάχιστον μέχρι που να ξεκαθαρίσει το τοπίο, από το να στηρίξουν τη μερίδα γύρω από τον Αναστασιάδη. Είναι φανερό όμως ότι αν η πολιτική Αναστασιάδη οδηγεί σε δύο κράτη –όπως αναφέρεται ότι το συζητά– είναι εξίσου επικίνδυνη με την πολιτική της πεπατημένης που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια με μόνο αποτέλεσμα την εδραίωση των κατοχικών δεδομένων. Σε αυτή την περίπτωση στην πολιτική αυτή θα υπάρξει αντίδραση από ευρύτερα λαϊκά στρώματα.

Διερχόμαστε μια περίοδο κοινωνικο-πολιτικών ακροβασιών υψηλού ρίσκου. Ένας δρόμος υπάρχει για να αποφύγουμε τους κινδύνους που μας απειλούν:

• Μια νέα στρατηγική για επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας μακριά από τα ταμπού και τα φοβικά σύνδρομα που έχουν καλλιεργηθεί όλα αυτά τα χρόνια.

Μιας στρατηγικής που θα ενσωματώνει και τους Τουρκοκυπρίους –αυτό θα πρέπει να είναι το στοίχημα– προκαλώντας κόστος στην Άγκυρα όσο θα επιμένει να έχει παρουσία στο νησί και να μη επιτρέπει μια λύση δημοκρατικών και ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Τα δεδομένα, περιφερειακά και ευρωπαϊκά καθώς και οι ενεργειακοί σχεδιασμοί στην περιοχή που παίρνουν πλανητικό χαρακτήρα, είναι στοιχεία που ευνοούν την επεξεργασία μιας νέας πορείας στο Κυπριακό. Χρειάζεται σοβαρότητα, τόλμη και εγκατάλειψη της μιζέριας. Ούτως ή άλλως, η ακολουθούμενη πολιτική είναι αδιέξοδη.

Δοκιμάστηκε για δεκαετίες και δεν έχει αποδώσει. «Αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα…» για να θυμηθούμε τον ποιητή (Μανώλης Αναγνωστάκης, Το σκάκι)

*Πανεπιστημιακός, διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Ερευνών Καναδά – ΚΕΕΚ και μέχρι πρόσφατα επιστημονικός συνεργάτης του ΕΔΙΑΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

 

stephanos.co...@gmail.com

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Featured

Ομιλία Προέδρου του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Μαρίνου Σιζόπουλου για τον κρατικό προϋπολογισμό 2019

By Γραφείο Τύπου Dec 12, 2018

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2019 ΛΕΥΚΩΣΙΑ 12 ΔΕΚ. 2018 Η έναρξη μιας νέας 5ετους θητείας της κυβέρνησης είναι ευκαιρία εάν και εφόσον το επιθυμεί να εγκαινιάσει μια νέα οικονομική και κοινωνική πολιτική, μακριά από τις ιδεοληψίες που επικράτησαν την προηγούμενη 5ετία, επίκεντρο της οποίας να είναι οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών, κυρίως αυτών που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες συνέπειες από την κρίση του 2012-13. Αναμφίβολα οι δείκτες της κυπριακής οικονομίας έχουν παρουσιάσει βελτίωση. Επιβεβαίωση είναι και η αναβάθμιση της οικονομίας από διεθνείς οίκους αξιολόγησης όπου πλέον την κατατάσσουν σε επενδυτική βαθμίδα. Όμως την ίδια στιγμή είναι σημαντικό να διαπιστωθεί: εάν η βελτίωση είναι ουσιαστική ή επίπλαστη εάν αποτυπώνεται με επιστημονικό τρόπο η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας, και εάν η βελτίωση των αριθμών αντανακλά και σε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, κυρίως των μικρομεσαίων εισοδημάτων. Η οικονομία έχει αξία όταν αυτή συνδέεται με τους ανθρώπους, κυρίως με το βιοτικό-τους επίπεδο και την προστασία-τους από κινδύνους οικονομικής φύσης που ελλοχεύουν. Την προστασία αυτή την έχουν ανάγκη σε μεγαλύτερο βαθμό όσοι προέρχονται από τα ευάλωτα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση που έπληξε την πατρίδα-μας. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη μερική ανάκαμψη της οικονομίας η οποία αποτυπώνεται στη βελτίωση ορισμένων δεικτών, όχι όμως όλων ώστε να δημιουργείται κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας. Πολύ δε περισσότερο δεν δικαιολογείται ο ενθουσιασμός που παρατηρείται. Η πραγματική βελτίωση της οικονομίας πρέπει να είναι όχι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική, να προσδιορίζεται σε σταθερό και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η προσέγγισή-της να αφορά το σύνολο των αριθμών που καθορίζουν τους δείκτες της οικονομίας και όχι επιλεκτικά μόνο σε αυτούς που «εξυπηρετούν ή και βολεύουν». Η όποια βελτίωση της οικονομίας δεν θα πρέπει να μας οδηγηθεί σε εφησυχασμό. Αντίθετα η διαπίστωση των λαθών που έγιναν στο παρελθόν είναι επιβεβλημένη, πρέπει να μας συνετίσουν και να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε την επανάληψη των ίδιων ή παρόμοιων στο μέλλον. H τελευταία 10ετία ήταν οικονομικά ίσως η χειρότερη από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η οικονομική κρίση δεν καταγραφόταν  μόνο στους δείκτες και τα στατιστικά στοιχεία. Είχε άμεση αντανάκλαση και εξακολουθεί να έχει  στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών, ειδικά των μικρομεσαίων στρωμάτων. Χωρίς να μετατρεπόμαστε σε αιχμάλωτους των αριθμών είναι σημαντικό να παραθέσουμε ορισμένα στοιχεία. Το Δεκ. του 2007: Το ΑΕΠ ήταν 16 δις ευρώ Το Δημόσιο χρέος 44.7% του ΑΕΠ ή 7,5 δις Η ανεργία 3.5% του ενεργά εργατικού δυναμικού, και Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν περίπου 24 χιλ ευρώ Το Δεκ. του 2018 το ΑΕΠ είναι 20.7 δις Το Δημόσιο χρέος 104.2 % του ΑΕΠ ή 21.6 δις Η ανεργία 7.5% του ενεργά εργατικού δυναμικού, χωρίς σε αυτό να υπολογίζονται οι εργαζόμενοι στο εξωτερικό, όσοι αφυπηρέτησαν πρόωρα από τον τραπεζικό τομέα, οι υποαπασχολούμενοι  ή οι λήπτες Ε.Ε.Ε. Το κατά κεφαλή εισόδημα είναι περίπου στις 21 χιλ. ευρώ. Είναι επίσης σημαντικό να καταγραφεί ότι ποσοστό περίπου 25% του πληθυσμού ζει κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας. Ο αριθμός τόσο των αστέγων, των ληπτών δημοσίου βοηθήματος αλλά και αυτών που δεν έχουν ιδιόκτητη στέγη αυξάνεται σταθερά με γεωμετρική πρόοδο. Η μεγάλη αύξηση του κόστους διαβίωσης, η απουσία κρατικής αρωγής σε βασικούς τομείς της καθημερινότητας, η μείωση των μισθών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, η εργασιακή απορρύθμιση σε αρκετούς τομείς της οικονομίας,  η μεγάλη αύξηση των ενοικίων, καθώς και κάποιων βασικών φορολογιών μειώνει ακόμα περισσότερο το οικογενειακό εισόδημα. Η συνέχιση αυτής της πορείας χωρίς την άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων διόρθωσης θα οδηγήσει αναμφίβολα σε περαιτέρω αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής. Η χάραξη όμως μιας νέας οικονομικής πολιτικής προϋποθέτει προσεκτική ανάλυση των λόγων αλλά και των αιτίων που οδήγησαν στην οικονομική κρίση του 2013 με στόχο την αποφυγή διάπραξης των ίδιων ή παρόμοιων λαθών δημιουργία συνθηκών επενδυτικής αξιοπιστίας δημιουργία νέων τομέων οικονομικής ανάπτυξης ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τους παραδοσιακούς τομείς (τουρισμός διακοπών, κατασκευαστικός, υπηρεσίες, πώληση διαβατηρίων) οι οποίοι είναι ευαίσθητοι σε εξωγενείς παράγοντες, και να αξιοποιηθεί το ψηλό επίπεδο επιστημονικού δυναμικού που διαθέτει η πατρίδας-μας ουσιαστική οικονομική και τεχνοκρατική στήριξη του α΄γενούς και β΄γενούς τομέα της οικονομίας για απόκτηση μερικής αυτάρκειας σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα Καταπολέμηση της γραφειοκρατίας της Δημόσιας Υπηρεσίας και αύξηση της παραγωγικότητας-της που σήμερα δυστυχώς βρίσκεται στο 75% του μ.ο. των χωρών της ευρωζώνης Αξιοποίηση αλλά όχι εξάρτηση από ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα Προώθηση αναπτυξιακών έργων ανταποδοτικού χαρακτήρα, τα έσοδα που θα προκύπτουν να χρηματοδοτούν άλλους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας. ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2019 Ο έντιμος υπουργός Οικονομικών κατά την ομιλία-του στη Βουλή την 7η Δεκεμβρίου προχώρησε σε δύο σημαντικές παραδοχές Η πρώτη ότι η ουσιαστική συνδρομή για την ανάκαμψη της οικονομίας οφείλεται στους πολίτες, τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις, τις παραγωγικές δυνάμεις, και Η δεύτερη  υπέδειξε την ανάγκη διασφάλισης ότι το αναπτυξιακό μέρισμα  πρέπει να κατανεμηθεί όσο πιο δίκαια γίνεται. Συμφωνούμε απόλυτα με τις παραπάνω διαπιστώσεις. Όμως αυτές θα έχουν πραγματική αξία  όταν η πρακτική-μας μετακινηθεί από τη σφαίρα των διαπιστώσεων  στη σφαίρα του σχεδιασμού και της υλοποίησης. Η οικονομία έχει αξία όταν αυτή συνδέεται με τους ανθρώπους και κύρια με το βιοτικό-τους επίπεδο και την προστασία-τους από κινδύνους οικονομικής φύσης που ελλοχεύουν. Αυτή την προστασία έχουν ανάγκη σε μεγαλύτερο βαθμό όσοι προέρχονται από τα ευάλωτα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και έχουν υποστεί τις συνέπειες από την οικονομική κρίση που έπληξε την πατρίδα-μας. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης η οποία αποτυπώνεται στη βελτίωση ορισμένων δεικτών της οικονομίας, όχι όμως όλων ώστε να δημιουργείται κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας και να δικαιολογείται η ευφορία που καλλιεργεί το κυβερνητικό στρατόπεδο. Η πραγματική βελτίωση της οικονομίας σε σταθερό και μακροπρόθεσμο ορίζοντα επιβάλλει η προσέγγιση της πραγματικότητας να αφορά και την ποιοτική αναβάθμιση και όχι μόνο την ποσοτική, αλλά και το σύνολο των αριθμών που καθορίζουν τους δείκτες της οικονομίας και όχι επιλεκτικά μόνο σε αυτούς που «εξυπηρετούν ή και βολεύουν» Αναπτυξιακός ή διαχειριστικός ο Προϋπολογισμός του 2019; Το πρώτο και βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί κατά την εξέταση ενός προϋπολογισμού είναι εάν  αυτός είναι αναπτυξιακός ή διαχειριστικός. Οι αναπτυξιακές δαπάνες καλύπτουν μόλις το 8.9 % σε σύγκριση με 11.25% του προϋπολογισμού του 2018. Με δεδομένο ότι τα τελευταία 3 χρόνια η υλοποίηση του αναπτυξιακού προϋπολογισμού κυμάνθηκε περίπου στο 48%  (60% το 2018, 41% το 2017 και 43% το 2016) γίνεται αντιληπτό ότι με πραγματικό ποσοστό λιγότερο του 5% του συνολικού προϋπολογισμού δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αναπτυξιακός. Πολύ δε περισσότερο όταν για μία ακόμα χρονιά στον κατάλογο των αναπτυξιακών έργων απουσιάζουν τα έργα ανταποδοτικού χαρακτήρα, ώστε το κράτος στο μέλλον να εξασφαλίζει εισοδήματα με τα οποία να μπορεί να χρηματοδοτεί νέα έργα. Ο προϋπολογισμός για ακόμα μία χρονιά είναι κατά βάση διαχειριστικός και όχι αναπτυξιακός. Πλεονασματικός ή ελλειμματικός ο προϋπολογισμός; Ο Υπουργός Οικονομικών ανέφερε στην ομιλία-του ότι ο προϋπολογισμός του 2019 θα είναι πλεονασματικός κατά 650 εκ. περίπου ή 3.1%. Αναμφίβολα ένας πλεονασματικός προϋπολογισμός είναι θετικό στοιχείο. Η διαπίστωση όμως αυτή είναι παρακινδυνευμένη. Δεν μπορείς να γνωρίζεις με ακρίβεια τα έσοδα αλλά ούτε και τις απρόβλεπτες δαπάνες. Η πρόβλεψη αυτή υπήρξε και για τα 2 τελευταία χρόνια το 2017 και το 2018. Η κατάθεση όμως συμπληρωματικών προϋπολογισμών ύψους 261 και 295 εκ. αντίστοιχα ουσιαστικά εξανέμισε το προϋπολογιζόμενο πλεόνασμα. Ο προϋπολογισμός εν πάση περιπτώσει θα είναι ισοσκελισμένος Δημοσιονομική κατάσταση Η απουσία ποιοτικών μέτρων που θα προσδώσουν στην κυπριακή οικονομία μακροοικονομική σταθερότητα είναι εμφανής. Ο προϋπολογισμός του 2019 ουσιαστικά διαπνέεται από την ίδια φιλοσοφία των προϋπολογισμών των τελευταίων χρόνων. Αποσκοπεί στην επίτευξη ποσοτικών στόχων μέσα από την παραπέρα διαχείριση των πάγιων τομέων της οικονομίας (τουριστικός, κατασκευαστικός, υπηρεσίες). Τομείς οι οποίοι είναι ιδιαίτερα εύθραυστοι, επηρεάζονται από εξωγενείς και άρα μη ελεγχόμενους παράγοντες. Η βελτίωση που παρατηρείται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι αισιόδοξο μήνυμα. Το ίδιο όμως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε Για τον τουριστικό, για 5ετίες τώρα ακούμε για αναβάθμιση και επέκταση σε νέους ποιοτικούς τομείς, όπως ο ιατρικός, ο συνεδριακός, ο αθλητικός. Όμως υλοποίηση δεν βλέπουμε Για τον ιατρικό, όχι μόνο δεν διαπιστώνουμε άφιξη ασθενών από το εξωτερικό για θεραπεία, αλλά αντίθετα αυξάνει η αποστολή ασθενών στο εξωτερικό λόγω αδυναμίας ιατρικής αντιμετώπισης. Για το συνεδριακό αναζητούμε πόσα διεθνή συνέδρια πραγματοποιούνται τον χρόνο στην πατρίδα-μας, παρά τις εξαιρετικές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν και όμως δεν τα διαπιστώνουμε Στον κατασκευαστικό τομέα επαναλαμβάνεται το φαινόμενο της υπερθέρμανσης όπως και στο παρελθόν. Τη στιγμή που δίνονται παρεκκλίσεις σε επιχειρηματίες για ανάπτυξη ψηλών κτιρίων στις πόλεις οι κάτοικοι της υπαίθρου στερούνται του δικαιώματος  για στεγαστική ανάπτυξη της περιουσίας-τους. Δεν διαφωνούμε  με την ανέγερση ψηλών κτιρίων. Διαφωνούμε με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη. Η ανάπτυξη θα έπρεπε να είναι οριοθετημένη σε συγκεκριμένες περιοχές, να μην επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον και τους παρακείμενους κατοίκους και να διασφαλίζεται η δυνατότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης έκτακτης κατάστασης (φωτιά, σεισμός, εγκληματική ενέργεια)  που ενδεχόμενα να προκύψει. Συνετή στεγαστική πολιτική πρέπει να ακολουθήσει και κράτος για τις δικές-του ανάγκες. Ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε  χρόνο για να στεγάσει υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες σε ακατάλληλα υποστατικά, αλλά παρά τις συνεχόμενες προτάσεις-μας δεν προχωρεί στην εκπόνηση σχεδίου για αξιοποίηση κρατικής γης και ανέγερση νέων σύγχρονων, λειτουργικών και μειωμένης περιβαλλοντικής επιβάρυνσης κτιρίωνΑκόμα και ο τομέας της παρχοχής υπηρεσιών λόγω της κρατικής γραφειοκρατίας παρουσιάζει αποδόσεις μικρότερες των δυνατοτήτων-του Φορολογική πολιτική Η κυβέρνηση επικαλείται ότι δημιούργησε τα περιθώρια και κατέστησε εφικτές τις πολύ σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις που έχει προωθήσει Παρά τη βελτίωση της οικονομίας μέχρι στιγμής δεν υπήρξαν ουσιαστικές φορολογικές ελαφρύνεις για ανακούφιση από την οικονομική κρίση των μισθωτών, των χαμηλοσυνταξιούχων και των μικροεπαγγελματιών. Οι όποιες ελαφρύνσεις στην ουσία εξανεμίσθηκαν από την αύξηση της τιμής των καυσίμων, των ενοικίων, των τελών αποχέτευσης, του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας  που καταβάλλεται στις Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης λόγω αναπροσαρμογής της αξίας των ακινήτων σε τιμές 2013 και παράλειψης μείωσης των συντελεστών. Υπάρχουν πολίτες οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν 20 φορές περισσότερα τέλη σε σχέση με το 2016 κ.ά. γιατί έτυχε να είναι ιδιοκτήτες ενός ακινήτου σε προνομιακή αστική περιοχή. Αντίθετα η επιβολή ΦΠΑ στα ενοίκια και στα οικόπεδα θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση σε βάρος των οικονομικά χαμηλότερων στρωμάτων. Το μέτρο της επιστροφής του 14% για πρώτη κατοικία μόλις τώτα οδεύει προς έγκριση . Σε αυτές φυσικά δεν περιλαμβάνεται και η πρόσθετη φορολογία που θα επιβληθεί από το Μάρτιο του 2019 για την εισαγωγή του ΓεΣΥ. Η κυβέρνηση καλείται να δώσει λύση για την έκτακτη εισφορά για την άμυνα. Το συγκεκριμένο ποσό το οποίο για το 2019 προβλέπεται να ξεπεράσει τα 300 εκ. είτε πρέπει να διατίθεται αποκλειστικά για το σκοπό που επιβλήθηκε, είτε να καταργηθεί. Εάν η κυβέρνηση χρειάζεται αυτό το ποσό για να χρηματοδοτεί άλλες ανάγκες οφείλει να αλλάξει την ονομασία της συγκεκριμένης φορολογίας. Στο νέο προϋπολογισμό και πάλι το μεγαλύτερο ποσοστό κρατικών εσόδων (5.631.000 ή 84%) θα προέλθει από φορολογίες. Οι έμμεσοι φόροι (3.438.000 ευρώ) παρουσιάζουν αύξηση σε σχέση με το 2018, εξακολουθούν συγκριτικά να είναι υψηλότεροι και αποτελούν το 61%,. Αντίθετα οι άμεσοι (2.193.000 ευρώ) προβλέπεται να έχουν μείωση  και αποτελούν το 39%. Επιπρόσθετα, παρά τις συνεχείς εξαγγελίες όχι μόνο δεν παρατηρήθηκε βελτίωση, αλλά αντίθετα έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η φοροδιαφυγή. Οι ανείσπρακτοι φόροι ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια, ενώ η δυσλειτουργία του Τμήματος Φορολογίας είναι εμφανής. Ακόμα το κράτος δεν κατόρθωσε να προχωρήσει στη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Επικεντρώνει τις προσπάθειές-του προς λανθασμένες κατευθύνσεις. Η μεγάλη καθυστέρηση στην επιβεβαίωση των φορολογικών δηλώσεων οδηγεί αναπόφευκτα και σε σημαντική απώλεια εσόδων. Επιπρόσθετα δεν έχει προχωρήσει στη λήψη μέτρων για δικαιότερη κατανομή των φορολογικών  βαρών στους πολίτες, ώστε σταδιακά να μειωθεί το οικονομικό χάσμα μεταξύ των ψηλών και των χαμηλών εισοδημάτων. Αντίθετα το οικονομικό χάσμα μεταξύ των εισοδημάτων έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο. Η μεσαία τάξη παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση Δυστυχώς τόσο από τον προϋπολογισμό όσο και στις κατά καιρούς προτάσεις της κυβέρνησης δεν περιλαμβάνονται δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση, ενισχύεται ακριβώς το αντίθετο. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ε.Ε. η Κύπρος βρίσκεται στην τελευταία θέση όσον αφορά την κατανομή του εθνικού εισοδήματος. Από την οικονομική ανάπτυξη που παρουσιάζει, ευνοείται μόνο ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού, ενώ το 25% περίπου του πληθυσμού βρίσκεται κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας. Οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται καθηλωμένοι στα επίπεδα των πρώτων χρόνων της κρίσης και δεν έχουν παρουσιάσει την ανάλογη αύξηση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι εργασιακές συμφωνίες παραβιάζονται. Η Ανταγωνιστικότητα της οικονομίας βρίσκεται στην τελευταία θέση από τις 28 χώρες μέλη της Ε.Ε., ενώ η παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα βρίσκεται περίπου στο 75% του μ.ο. των χωρών της ευρωζώνης Έχει τον υψηλότερο ιδιωτικό δανεισμό και το δεύτερο ψηλότερο ποσοστό Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ) Δημόσιο χρέος (Δ.Χ.): Το Δ.Χ. εξακολουθεί να βρίσκεται σε ψηλά επίπεδα τόσο σε σχέση με το ΑΕΠ όσο και σε απόλυτους αριθμούς. Ενώ την ίδια περίοδο πέρσι η κυβέρνηση πανηγύριζε για τη μείωσή-του κάτω από το 100% του ΑΕΠ, φέτος έφθασε το 104.2%. Όμως το Δ.Χ. δεν είναι μόνο ποσοστό επί του ΑΕΠ, είναι και απόλυτος αριθμός. Η μείωση το 2017 ήταν κατά 700 περίπου εκ. ευρώ και αφορούσε την αποπληρωμή μέρους του δανείου προς την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Το 2018 λόγω της έκδοσης του κυβερνητικών ομολόγων προς την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα για σκοπούς πώλησής-της ανήλθε στα 21.6 δις σε σύγκριση με 18.6 δις ευρώ στο τέλος του 2017. Κοινωνική πολιτική. Ο κος Υπουργός στην ομιλία-του αναφέρθηκε ότι «μέσα από τον σωστό σχεδιασμό και την αξιόπιστη υλοποίηση της κοινωνικής πολιτικής από το αρμόδιο υπουργείο, δημιουργούνται πράγματι περιθώρια που επιτρέπουν την εφαρμογή νέων μέτρων στήριξης για τους συμπολίτες-μας που έχουν ανάγκη». Αναφέρει μάλιστα δύο τέτοια μέτρα, την επιστροφή του 14% για τις περιπτώσεις ανέγερσης κατοικίας σε οικόπεδο που καταβλήθηκε ΦΠΑ 19%  και τα 45 εκ. ευρώ για μείωση της φορολογίας επί των τόκων, από το 30% στο 17%. Τα δύο παραπάνω μέτρα έχουν την αξία-τους ειδικά το πρώτο. Όμως δεν είναι μέτρα στοχευμένα τα οποία να εξυπηρετούν κυρίως τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα του λαού. Θα ευνοήσουν περισσότερο και πάλι τα ψηλά εισοδήματα. Ποιοί είναι αυτοί που σήμερα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν οικόπεδο και να κτίσουν σπίτι; Ποιοί θα επωφεληθούν περισσότερο από τη μείωση της φορολογίας οι καταθέτες των 5 ή των 10 χιλιάδων ευρώ ή οι καταθέτες των εκατομμυρίων; Κοινωνική πολιτική σημαίνει υιοθέτηση στοχευμένων μέτρων τα οποία να ενισχύουν τα χαμηλά εισοδήματα και να σμικρύνουν το οικονομικό χάσμα μεταξύ των χαμηλών και των ψηλών εισοδημάτων. Τέτοια μέτρα θα μπορούσε να ήταν: Η κλιμακωτή αύξηση των χαμηλών συντάξεων Η επέκταση του χρόνου πληρωμής του ανεργιακού επιδόματος Η ανέγερση κατοικιών για στέγαση οικογενειών με χαμηλό εισόδημα έναντι συμβολικού ενοικίου Η κατασκευή φωτοβολταικών πάρκων για την παραχώρηση δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος στους μόνιμους κατοίκους των ορεινών και ημιορεινών περιοχών Η εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής για τον καθορισμό των τελών αποχέτευσης, της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, της κατανάλωσης νερού και άλλων φόρων Ανεργία: Το ποσοστό της ανεργίας είναι ένας σημαντικός δείκτης της οικονομικής κατάτασσης ενός κράτους. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι η ανεργία το 2018 περιορίσθηκε γύρω στο 7.5% του ενεργού εργατικού δυναμικού. Παρά την μείωση το ποσοστό που παρουσιάζεται εξακολουθεί να είναι πλασματικό. Σε αυτό δεν περιλαμβάνονται: Οι 27 και πλέον χιλιάδες συμπατριώτες-μας κατά το πλείστο νέοι επιστήμονες, οι οποίοι είτε παρέμειναν στο εξωτερικό μετά τις σπουδές-τους είτε μετανάστευσαν για σκοπούς εργασίας Όσοι αφυπηρέτησαν πρόωρα από τον τραπεζικό, ή τον ιδιωτικό τομέα και τους Ημικρατικούς Οργανισμούς, ενώ δεν είναι σε ηλικία συνταξιοδότησης, δεν είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο ανέργων Οι λήπτες δημοσίου βοηθήματος (Ε.Ε.Ε.) Οι εποχιακά άνεργοι όπως είναι οι εργαζόμενοι στη ξενοδοχειακή βιομηχανία τα ξενοδοχεία των οποίων ανέστειλαν τη λειτουργία-τους  λόγω της χειμερινής περιόδου Οι υποαπασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα   Τραπεζικός τομέας. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κεφαλαιουχική επάρκεια του κυπριακού τραπεζικού συστήματος βελτιώθηκε λόγω της ενθάρρυνσης  έλευσης ξένων επενδυτών οι οποίοι διέθεσαν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Επιχειρείται έμμεσα αυτό να διασυνδεθεί και με την ιδιωτικοποίηση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας. Όμως παραβλέπει το γεγονός ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα επιστρέφει και πάλι σε διπολική κατάσταση. Η πώληση της Σ.Κ.Τ. ουσιαστικά  επέτρεψε στα ξένα κεφάλαια να ελέγχουν κατά τρόπο απόλυτο, θα μπορούσαμε να πούμε μονοπωλιακό τις τράπεζες της πατρίδας-μας. Την ώρα που γίνεται δημόσια επίκληση  ότι «οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τους κόπους και τις θυσίες των συμπολιτών μας που κράτησαν τη χώρα όρθια», δεν έχουμε διαπιστώσει οποιαδήποτε σοβαρή πρωτοβουλία για την έστω μερική στήριξη των κουρεμένων καταθετών, των εξαπατημένων κατόχων αξιόγραφων (αν και υπήρχε μνημονιακός όρος που δεν υλοποιήθηκε), των κουρεμένων ταμείων προνοίας, την απαλλαγή των εγγυητών από τις εγγυήσεις-τους από τη στιγμή που στο κούρεμα συμπεριελήφθη ποσό 3.6 δις ευρώ για να καλυφτεί η αφερεγγυότητα των εγγυητών, η αύξηση της προστασίας των πολιτών έναντι των εκποιήσεων περιουσιών και κύρια πρώτης κατοικίας, τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό της ασυδοσίας του τραπεζικού τομέα σε βάρος των πολιτών και ειδικά αυτών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν ισχυρή νομική αρωγή. Όσον αφορά το Συνεργατισμό θα μπορούσε με το συγκεκριμένο ποσό που το κράτος διάθεσε  για να τον κρατικοποιήσει και στη συνέχεια να τον ιδιωτικοποιήσει, να αγοράσει το 2013 αντίστοιχο ποσό μη εξυπηρετούμενων δανείων πρώτης κατοικίας και μικρής επαγγελματικής στέγης για να τον στηρίξει και ταυτόχρονα να προστατεύσει  από τις εκποιήσεις μερικές χιλιάδες οικογένειες. Όμως δεν το έπραξε γιατί άλλες ήταν οι επιλογές αλλά και οι προτεραιότητές-της και επιβεβαιώθηκαν με την πώληση της Σ.Κ.Τ. Η κυβέρνηση διάθεσε τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη για να κρατικοποιήσει το Συνεργατισμό και να βολέψει μερικές δεκάδες ημετέρους σε υψηλόμισθες θέσεις και σήμερα τον ιδιωτικοποίησε Επιπρόσθετα, μέσα από την κρατικοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της ΣΚΤ οι κοινότητες θα απωλέσουν τα ιδιόκτητα οικήματα των ΣΠΕ τα οποία έχουν ανεγερθεί με δαπάνες των κατοίκων-τους. Χρέος της κυβέρνησης είναι να τα επιστρέψει στις κοινότητες που είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες.   Γενικό Σχέδιο Υγείας (ΓεΣΥ) Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Εκ των πραγμάτων είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ και στον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα της υγείας. Η εφαρμογή του ΓεΣΥ θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη κοινωνική κατάκτηση από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βασικός και αμετάθετος στόχος η προσφορά υψηλού επιπέδου περίθαλψη στους πολίτες και κύρια σε αυτούς που λόγω της οικονομικής δυσπραγίας δεν έχουν τη δυνατότητα να την αποκτήσουν με άλλους τρόπους. Η σωστή εισαγωγή αποτελεί τη λυδία λίθο και η αποτελεσματική  λειτουργία την ύψιστη προτεραιότητα. Η ΕΔΕΚ παλεύει για την εισαγωγή-του από την ίδρυσή-της και ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο σήμερα είναι αποτέλεσμα των ενεργειών-της. Για πρώτη φορά στη Βουλή τέθηκε θέμα ΓεΣΥ το 1968 από το Βάσο Λυσσαρίδη Το 2001 ψηφίστηκε ο νόμος πλαίσιο μετά από παρέμβαση της ΕΔΕΚ για να ψηφιστούν οι προϋπολογισμοί του 1999, και Η ψήφιση του επικαιοροποιημένου νομοσχεδίου τον Ιούνιο του 2017 ήταν αποτέλεσμα της συνεχούς άσκησης πολιτικής πίεσης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τον Απρίλιο του 2015 Γι΄ αυτό και την πατρότητα ή/και μητρότητα του ΓεΣΥ δεν την εκχωρούμε σε κανένα και ειδικά σε κάποιους περαστικούς ή/και περιστασιακούς Όμως ταυτόχρονα εκφράζει τις ανησυχίες-της γιατί παρά τη δρομολόγηση της εφαρμογής-του εντός του 2019, η διαδικασία που ακολουθείται, αλλά και η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στον τομέα της δημόσιας υγείας εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους Στα 5 χρόνια της σημερινής διακυβέρνησης η όλη προσπάθεια περιορίσθηκε στην ευκαιριακή διαχείριση των προβλημάτων, απουσιάζει η ποιοτική αναβάθμιση Ο Τομέας της Δημόσιας Υγείας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Η μαζική αποχώρηση ιατρικού προσωπικού, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική αφού περισσότεροι από 100 γιατροί αποχώρησαν τα τελευταία 3 χρόνια Οι σοβαρές ελλείψεις σε αναλώσιμα και εξοπλισμό, οι μεγάλες λίστες αναμονής για παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης, συνέβαλαν στην μείωση της επιστημονικής αξιοπιστίας του δημόσιου τομέα και την αποδόμησή- του στη συνείδηση των πολιτών.   Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση προχωρεί στην εφαρμογή του ΓεΣΥ και σε αντίθεση με τα όσα σε πολιτικό επίπεδο είχαν συμφωνηθεί και περιλάμβαναν: Αποσυμφόρηση και αναδιοργάνωση των Νοσοκομείων Αποτελεσματική αυτονόμηση σε Διοικητικό, Επιστημονικό και οικονομικό επίπεδο ώστε να διασφαλιστεί η οικονομική-τους βιωσιμότητα, και Εισαγωγή του ΓεΣΥ, αρχικά της πρωτοβάθμιας και στη συνέχεια της δευτεροβάθμιας περίθαλψης.   Κατά παράβαση ακόμα της σαφούς προϋπόθεσης που τίθεται στο προοίμιο της νομοθεσίας ότι θα πρέπει πριν την εφαρμογή του ΓεΣΥ να προχωρήσει η αυτονόμηση των Δημόσιων Νοσηλευτηρίων σε Διοικητικό και Επιστημονικό επίπεδο το υπουργείο προωθεί τις δύο διαδικασίες παράλληλα Παρά την παρέλευση 1.5 χρόνου από την ψήφιση του επικαιροποιημένου νομοσχεδίου για το ΓεΣΥ, μέχρι σήμερα δεν προχώρησε καμιά μελέτη για να καταγραφούν οι ανάγκες του Δημόσιου τομέα σε εξοπλισμό και σε κλινικές, ώστε με την εφαρμογή-του να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά-του και να προσφέρει υψηλού επιπέδου ιατρική περίθαλψη σε ολόκληρη την επικράτεια Ως συνέπεια της απουσίας της συγκεκριμένης μελέτης εκτιμούμε ότι η ορθή και αποτελεσματική αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων θα καθυστερήσει. Το γεγονός αυτό θα θέσει  σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα των δημόσιων νοσηλευτηρίων και την ικανότητά-τους να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τον ιδιωτικό τομέα.   Τόσο η διαδικασία διορισμού, όσο και η σύνθεση του Δ.Σ. του ΟΚΥΠΥ προκαλούν  ερωτήματα και ενισχύουν τις υπόνοιες για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων. Η πρόσφατη έκθεση του Γενικού Ελεγκτή που επιβεβαιώνει τις παρατυπίες αλλά και τις καταγγελίες της ΕΔΕΚ που έγιναν τον περασμένο Μάρτιο,αναφορικά με σύγκρουση συμφερόντων, παρατυπίες που ακολουθήθηκαν κ.ά., πολλαπλασιάζει τις ανησυχίες-μας   Ακόμα και ο τρόπος καθορισμού των εισφορών θα αποδεχθεί στην εφαρμογή- του ιδιαίτερα προβληματικός. Δεν έχουν ληφθεί υπόψη βασικά στοιχεία της κυπριακής πραγματικότητας, με αποτέλεσμα οι μεν μισθωτοί θα είναι αυτοί που σταθερά θα εισφέρουν, ενώ οι ελεύθεροι επαγγελματίες και κύρια οι μεγαλοεπαγγελματίες θα μπορούν να διαφεύγουν, οι δε  εισφορές-τους θα είναι μικρότερες των δυνατοτήτων-τους. Σε περίπτωση μη συγκέντρωσης του απαιτούμενου ποσού για τον σφαιρικό προϋπολογισμό του ΓεΣΥ τη διαφορά ποιος θα την καλύψει; Ο κίνδυνος που παραμονεύει με τις παραπάνω ενέργειες είναι προφανής. Η εξάντληση της 5ετίας κατά την οποία το κράτος θα μπορεί να καλύψει τυχόν ελλείμματα των αυτονομημένων νοσηλευτηρίων, χωρίς αυτά να έχουν πετύχει την οικονομική-τους βιωσιμότητα, θα οδηγήσει αναπόφευκτα είτε σε συρρίκνωση των παρεχομένων υπηρεσιών ή στην εισαγωγή του πολυασφαλιστικού ή ακόμα χειρότερα στην πώλησή-τους σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η εμπειρία από τις Κυπριακές Αερογραμμές και τη Σ.Κ.Τ. κάποιους όχι μόνο δεν τους έχει συνετίσει, αλλά αντίθετα φαίνεται τους εξωθεί σε επαναλήψεις. Η ΕΔΕΚ εδώ και χρόνια προτείνει συγκεκριμένο οδικό χάρτη για την ασφαλή εφαρμογή του ΓεΣΥ. Η άμεση υιοθέτηση των παρακάτω μέτρων αποτελεί προτεραιότητα ώστε να υπάρξει άμβλυνση των προβλημάτων και σωστή εφαρμογή του ΓεΣΥ. Μεταφορά μέρους της α΄ βάθμιας περίθαλψης από το δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό με στόχο την αποσυμφόρηση των Εξωτερικών Ιατρείων και των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων και τη μείωση της ταλαιπωρίας των ασθενών Άμεση κάλυψη των αναγκών σε ιατρικό και μηχανολογικό εξοπλισμό και ίδρυση νέων κλινικών με στόχο την ορθολογική κάλυψη της επικράτειας και τη δημιουργία επιστημονικής αυτάρκειας Συμπληρωματική αγορά υπηρεσιών β΄ βάθμιας περίθαλψης από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς και παρακλινικών εξετάσεων εκεί όπου υπάρχει άμεση ανάγκη. Αναβάθμιση των περιφερειακών νοσοκομείων και των Αγροτικών Κέντρων Υγείας Κοστολόγηση των υπηρεσιών που προσφέρει ο δημόσιος τομέας με πραγματικές τιμές με βάση τα σημερινά δεδομένα, για σκοπούς χρέωσης των ασφαλιστικών εταιρειών, των ευρωπαίων πολιτών καθώς και των πολιτών τρίτων χωρών. Κυπριακό Κλείνοντας την ομιλία-μου για τον προϋπολογισμό του 2019 δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στο εθνικό-μας πρόβλημα Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας πρωτοβουλίας από τον ΟΗΕ για διερεύνηση των προθέσεων αλλά και των προϋποθέσεων για επανέναρξη ενός νέου γύρου συνομιλιών. Η συσσωρευμένη εμπειρία από το παρελθόν θα έπρεπε να μας κάνει πιο σοφούς τόσο για τη διαδικασία που θα πρέπει να προτείνουμε όσο και για τη βάση των συνομιλιών. Αντίθετα φαίνεται ότι η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων ετοιμάζεται να στηρίξει την επανάληψη της ίδιας διαδικασίας, είτε αυτούσιας, είτε με αναιπαίσθητες παραλλαγές που να δικαιολογεί τη μέχρι σήμερα στάση-τους. Όμως αυτή η διαδικασία που ακολουθείται εδώ και 4 δεκαετίες που μας έχει οδηγήσει; Την πρώτη φορά στο διχοτομικό σχέδιο Ανάν το οποίο ο λαός απέρριψε, αλλά κάποιοι εντός και εκτός Κύπρου επιχειρούν να επαναφέρουν, και Πρόσφατα στη 5μερή διάσκεψη της Ελβετίας, η οποία στην ουσία σφράγισε ένα 10ετή κύκλο αποτυχημένων διαπραγματεύσεων, χαρακτηριστικό του οποίου ήταν η  συνεχής αναβάθμιση των απαιτήσεων της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος και οι συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις της πλευράς-μας στη λογική ότι με αυτό τον τρόπο θα φθάσουμε σε λύση για να αποτρέψουμε τη μονιμοποίηση της διχοτόμησης. Στην ουσία όμως αυτή η λογική οδηγεί όπως επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα στην παράταση της σημερινής κατάστασης, στη μονιμοποίηση της διχοτόμησης και αναπόφευκτα και στη νομιμοποίηση. Στο Κρανς Μοντανά η τουρκική στάση δεν επέτρεψε τη λύση, όμως δεν καταλογίσθηκαν ευθύνες στην Τουρκία όπως ήταν οι φρούδες ελπίδες όσων στήριζαν αυτή τη διαδικασία Αντίθετα, ο ΓΓ του ΟΗΕ εξήρε την «εποικοδομητική» στάση της Τουρκίας και καταλόγισε συνυπευθυνότητα για τη μη κατάληξη σε συμφωνία στην πλευρά-μας. Ταυτόχρονα οι γραπτές και ενυπόγραφες παραχωρήσεις-μας έχουν καταστεί παράγωγο δίκαιο των συνομιλιών και κεκτημένο δικαίωμα της Τουρκίας Αντί αυτή η εξέλιξη να σημάνει συναγερμό για αλλαγή τακτικής, ο ΠτΔ δηλώνει έτοιμος να συνεχίσει από εκεί που έμεινε στο Κρανς Μοντανά. Δυστυχώς,  44 και πλέον χρόνια μετά την τραγωδία  δεν κατορθώσαμε να υιοθετήσουμε μια κοινή εθνική πολιτική, για την αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού και  τη λύση του κυπριακού. Φυσικά όχι με ευθύνη εμάς των «απορριπτικών», αλλά με ευθύνη των «οπαδών της δήθεν λύσης». Ακόμα και το ομόφωνο ανακοινωθέν του Ε.Σ. του Σεπτεμβρίου του 2009 στο οποίο καταλήξαμε με δικές-μας υποχωρήσεις στην προσπάθεια για διαμόρφωση κοινής πολιτικής, παραβιάζεται με αθέτηση των προνοιών-του όχι με δική-μας υπαιτιότητα. Οι ευθύνες όλων όσων επιμένουν στη συνέχιση της ίδιας αποτυχημένης διαδικασίας είναι τεράστιες. Προσπαθούν να δικαιώσουν τον εαυτό-τους για τις λανθασμένες-τους  επιλογές, αδιαφορώντας για το μέλλον της πατρίδας-μας. Προβάλλεται μάλιστα και το αίολο επιχείρημα ότι όποιος είναι εναντίον της ΔΔΟ είναι υπέρ της διχοτόμησης και της τουρκοποίησης της πατρίδας-μας. Γιατί όμως όλοι αυτοί οι υποστηρικτές της ΔΔΟ δεν ψήφισαν το σχέδιο Ανάν για να αποτρέψουν τη διχοτόμηση και την τουρκοποίηση; Η προβολή απλά συνθημάτων είναι για κάλυψη ευθυνών και αδυναμίας να δικαιολογηθεί η υποστήριξη σε μια αντιδημοκρατική λύση. Επιτέλους, κάποιοι  οφείλουν να μιλήσουν με ειλικρίνεια. Επιδιώκουν λύση δημοκρατική, λειτουργική και βιώσιμη ή λύση συγκαλυμμένης  συνομοσπονδίας που ήταν σταθερά ο πάγιος στόχος της Τουρκίας; Πρέπει να δικαιολογήσουν γιατί αποδέχονται πρόνοιες που όπως δήλωσε πρόσφατα ο ΠτΔ δεν υπάρχουν σε κανένα κράτος και κανένα σύνταγμα, όπως είναι: η ίδρυση ενός νέου συνεταιριστικού κράτους που θα προέλθει από τα δύο συνιστώντα κρατίδια το Ε/Κ και το Τ/Κ ο γεωγραφικός διαχωρισμός σε εθνοτική βάση η εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας ο διαχωρισμός των  πολιτών σε 4 διαφορετικές κατηγορίες με διαφορετικά πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα η εκ περιτροπής  προεδρία η παραμονή του κατάλοιπου εξουσίας στα συνιστώντα κρατίδια η διχοτόμηση της κυριαρχίας ως προερχόμενης εξ΄ ίσου από τους Ε/Κ και τους Τ/Κ κατά παράβαση του ψηφίσματος 186 του Σ.Α. του Μαρτίου του 1964 η αναγνώριση ύπαρξης εσωτερικής ιθαγένειας η εξίσωση της μειοψηφίας του 18% με την πλειοψηφία του  82% δια μέσω της πολιτικής ισότητας των συνιστώντων κρατιδίων, η οποία  καταστρατηγεί την ισότητα των πολιτών και οδηγεί σε μόνιμη παραβίαση των πολιτικών και των ανθρωπίνων-τους δικαιωμάτων η αριθμητική εξίσωση της «μειοψηφίας» με την «πλειοψηφία» στα θεσμικά όργανα του κράτους η θετική ψήφος της μειοψηφίας σε όλες τις αποφάσεις η νομιμοποίηση 130 χιλ εποίκων η παραχώρηση κατά προτεραιότητα του δικαιώματος ιδιοκτησίας επί των κατεχομένων περιουσιών-μας στους έποικους παράνομους σφετεριστές Την ίδια στιγμή ενώ επικαλούνται τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ γιατί εγκατέλειψαν βασικές πρόνοιές-τους όπως Ο τερματισμός της κατοχής Η άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων Η επιστροφή των προσφύγων σε συνθήκες ασφάλειες Η αποχώρηση  των εποίκων Η άμεση επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους-της υπό την αιγίδα του ΟΗΕ Σε ένα φυσιολογικό, κανονικό και δημοκρατικό κράτος αυτό που κατοχυρώνεται είναι η πολιτική ισότητα των πολιτών και όχι η πολιτική ισότητα των κρατιδίων. Για μας οι Τ/Κύπριοι δεν είναι μειοψηφία. Είναι ισότιμοι πολίτες της Κ.Δ. με κατοχύρωση των ίδιων δικαιωμάτων όπως και των Ε/Κυπρίων. Για μας ο διαχωρισμός των πολιτών δεν μπορεί να στηρίζεται στη βάση της εθνοτικής ή της θρησκευτικής προέλευσης, αλλά της ιδεολογικής και της ταξικής τοποθέτησης Τελευταία αυτοί που με τις αποφάσεις και τις επιλογές-τους προκάλεσαν στην πατρίδα-μας μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση και οδήγησαν το λαό-μας σε κοινωνική εξαθλίωση, προβάλλουν το επιχείρημα της οικονομικής ανάκαμψης μετά τη λύση, χωρίς να ενημερώνουν το λαό το κόστος της λύσης ποιος θα το καταβάλει. Σήμερα οφείλουμε όσοι πραγματικά νοιαζόμαστε για μέλλον της πατρίδας-μας  να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι: Δεν πρόκειται να αποδεχθούμε και να νομιμοποιήσουμε μια λύση ΝΑΤΟικής έμπνευσης και προώθησης, μια λύση για την υλοποίηση της οποίας υπήρξαν αλλεπάλληλες συνομωσίες τη 10ετία 1964-1974 οι οποίες κατέληξαν στο προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.  Δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουμε τα δεδομένα της εισβολής. Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία ιδρύθηκε και διατηρήθηκε με θυσίες και αίμα ηρώων, να καταλυθεί με υπογραφή πολιτικών, και ότι Θα αγωνισθούμε για μια δημοκρατική λύση η οποία να διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες-της ίσα δικαιώματα και ένα ασφαλές και ειρηνικό μέλλον Υποχωρήσεις είμαστε έτοιμοι να κάνουμε  προς τους Τ/Κύπριους για να νοιώθουν ασφάλεια και να δημιουργηθούν συνθήκες ειρηνικής συνύπαρξης και αγαστής συνεργασίας με στόχο την από κοινού διαμόρφωση του μέλλοντος, μέσα σε συνθήκες ασφάλειας των νέων γενιών. Όχι όμως προς την Τουρκία για να διευκολυνθεί να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς-της σε βάρος της πατρίδας-μας. Όσοι είτε με σιωπή είτε με ανοχή  παρακολουθούν τις εξελίξεις και δεν αντιδρούν στην ουσία θα είναι συνυπεύθυνοι για το τελικό αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα το οποίο δεν θα εξυπηρετεί το συμφέρον του συνόλου του κυπριακού λαού, αλλά τους εκτός Κύπρου συνωμοτικούς κύκλους και τον τουρκικό επεκτατισμό. Είναι γνωστές οι προσπάθειές-μας αλλά και η μεγάλη-μας επιθυμία για την ανάγκη σφυρηλάτησης της μεγαλύτερης δυνατής ενότητας στο εσωτερικό μέτωπο και τη διαμόρφωση ενιαίας εθνικής στρατηγικής για την επίτευξη του κοινού στόχου, του τερματισμού της τουρκικής κατοχής. Η ωραιοποίηση όμως των δυσχερειών και η απόκρυψη των κινδύνων δεν συνιστούν ούτε χρήσιμη, ούτε ωφέλιμη προσφορά προς την πατρίδα. Γι’  αυτό και στηρίζουμε αποφασιστικά την υιοθέτηση μιας νέας τακτικής στη βάση της επανατοποθέτησης του κυπριακού που θα προβάλλει την πραγματική-του ως διεθνούς προβλήματος εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και εθνοκάθαρσης και όχι ως θέματος διακοινοτικής διευθέτησης όπως το αντιμετωπίζουν ανεπιτυχώς οι οπαδοί της δήθεν λύσης. Καθήκον-μας είναι να  δώσουμε το μήνυμα χωρίς αναστολές και δισταγμούς. Σε καμιά περίπτωση δεν θα αποδεχθούμε λύση η οποία θα είναι άδικη και ετεροβαρής, η οποία θα μετατρέπει τους Κύπριους σε Ευρωπαίους πολίτες δεύτερης κατηγορίας, η οποία θα οδηγεί την Κ.Δ σε διάλυση. Καλούμε τους πολίτες να στηρίξουν αυτή την πολιτική, να στηρίξουν μια νέα διαδικασία στο κυπριακό, να αντιδράσουν αποφασιστικά στην προσπάθεια άμεσης ή έμμεσης επαναφοράς συγκαλυμμένα ή όχι ενός νέου σχεδίου Ανάν.   Λευκωσία, 12 Δεκεμβρίου 2018

===============================================================================================================================

Εντάσεις στο πολιτικό τοπίο της Κύπρου

Κώστας Βενιζέλος

17 Δεκεμβρίου 2018

154

FacebookTwitterLinkedInEmailPrintShares6

Έξωθεν πιέσεις δρομολογούνται στο Κυπριακό για μια διαδικασία εξπρές, με στόχο να αποφευχθούν περιπλοκές ενόψει των εξελίξεων στα ενεργειακά. Οι διεθνείς παίκτες δεν θα ήθελαν ανατροπή των σχεδιασμών τους είτε από ένα «ατύχημα» στην Ανατολική Μεσόγειο είτε από μια υπερβολική αντίδραση της Τουρκίας, η οποία κλιμακώνει την ένταση.

Το σκηνικό στο Κυπριακό αναμένεται να ξεκαθαρίσει μετά την επίσκεψη στην περιοχή της απεσταλμένης των Ηνωμένων Εθνών, Τζέιν Χολ Λουτ, η οποία επιχειρεί να διαμορφώσει ένα κοινό έγγραφο, αυτό που έχει ονομαστεί ως «όροι αναφοράς». Ένα κείμενο που θα καθορίζει τη βάση για συζήτηση και συμφωνία. Ενόψει, λοιπόν, εξελίξεων στο εσωτερικό της Κύπρου, προκαλούνται πολιτικές αντιπαραθέσεις μέχρι και αναταράξεις.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη επιχειρεί, προφανώς, να φρενάρει τις εξελίξεις μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο με τις έρευνες της ExxonMobil και να φανεί το μέγεθος των ανακαλύψεων από τις γεωτρήσεις. Ενόψει αυτών των αποτελεσμάτων, οι κινήσεις τακτικής που υιοθετεί η Λευκωσία την καταστούν όμηρο των κοντόφθαλμων σχεδιασμών της. Προσπαθεί να συγκρατήσει την Άγκυρα από κάποιες ακραίες αντιδράσεις, παρουσιάζοντας παρασκηνιακά ιδέες που παραπέμπουν σε ένα μοντέλο συνομοσπονδίας δυο κρατών. Οι ιδέες αυτές δεν αφήνουν ασυγκίνητη την Τουρκία, η οποία επιχειρεί από την πλευρά της να οδηγήσει τις συζητήσεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Είτε ο Νίκος Αναστασιάδης πιστεύει σε αυτό το μοντέλο συμφωνίας είτε όχι, από τη στιγμή που το έχει διατυπώσει στις άτυπες συναντήσεις του με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στην Άγκυρα θεωρούν πως οι συζητήσεις θα πρέπει να διεξάγονται σε αυτή τη βάση. Σημειώνεται συναφώς ότι η Τουρκία συζητά μόνο συνομοσπονδία, γιατί μόνο έτσι θα ελέγχει ολόκληρη την Κύπρο και θα είναι από την πίσω πόρτα στην ΕΕ.

Σημείο τριβής

Στο κομματικό πεδίο, ο κυβερνών Δημοκρατικός Συναγερμός κρατά αποστάσεις από τον Αναστασιάδη προτάσσοντας με υπερβολικό τρόπο, στις πλείστες φορές, τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα στο κομματικό σκηνικό, προσεγγίζοντας το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ.

Είναι σαφές πως οι σχέσεις Αναστασιάδη και Νεοφύτου δεν είναι οι καλύτερες αυτή την περίοδο και προφανώς ο λόγος δεν είναι το Κυπριακό, αλλά και εσωτερικές ισορροπίες. Αν και οι προεδρικές εκλογές χρονικά απέχουν, καθώς θα διενεργηθούν το 2023, ωστόσο, πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν πως αποτελεί από τώρα σημείο τριβής.

Την ίδια ώρα, το ΑΚΕΛ πολιτεύεται με υστερικές εξάρσεις. Το κόμμα που έχει στηρίξει μέχρι το Κραν Μοντάνα (Ιούλιο 2017) τον πρόεδρο Αναστασιάδη, τώρα στέκεται απέναντί του, παρουσιαζόμενο ως ο μεγάλος προασπιστής της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Η σημερινή ηγετική ομάδα του κόμματος, είναι κατά το πλείστον οπαδοί του Σχεδίου Ανάν και αυτό αντανακλάται στη γραμμή του κόμματος. Κάθε άλλη φωνή στο κόμμα έχει εξουδετερωθεί και ο πολιτικός λόγος που αρθρώνεται είναι ακραίος και παραπέμπει σε λογικές του «εδώ και τώρα συμφωνία». Ανεξαρτήτως εάν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις και χωρίς να συνυπολογίζονται οι επιπτώσεις από μια νέα αποτυχία στο Κυπριακό.

Iδεολογικοπολιτική σύγχυση ΑΚΕΛ

Στο ΑΚΕΛ, προασπιστές μια μορφής λύσης, που προωθείται από αυτούς που δημιούργησαν και συντηρούν το Κυπριακό και τον διαχωρισμό, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα σε μια άλλη βάση. Ανατροπής των κατοχικών δεδομένων και ανάδειξης της κοινωνικής διάστασης, της ταξικής. Η αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν το Κυπριακό πέραν από τα όρια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι αποτέλεσμα και της ιδεολογικοπολιτικής σύγχυσης που χαρακτηρίζει το κόμμα αυτό. Είναι εσωτερικά ένα σταλινικού τύπου κόμμα με πολιτική, όμως, σοσιαλδημοκρατική. Αυτό επιβεβαιώνεται με τη στάση που τηρεί διαχρονικά, ενώ κατά την περίοδο που κυβέρνησε (2008-2013), αποδείχθηκε και μνημονιακό.

Το ζήτημα με το ΑΚΕΛ είναι πως δεν μπορεί να δει από τα αριστερά το Κυπριακό. Οι επαφές με κόμματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι περισσότερο για το θεαθήναι. Για παράδειγμα, δεν τέθηκε ποτέ θέμα να ενωθούν κόμματα, ή να δημιουργήσουν κοινά προεδρεία, διαμορφώνοντας μια συνδεδεμένη σχέση μεταξύ των κόμματων, έχοντας στόχο και όραμα την απελευθέρωση.

Τολμούν, όμως, να το κάνουν αυτό; Ή θα συνεχίσουν να επιλέγουν την οδό των επαφών που γίνονται κυρίως για να δημιουργούν εντυπώσεις; Θα συνεχίσουν την υποκρισία των φωτογραφίσεων, έχοντας ως λάβαρο μια ρατσιστική, άκρως διαχωριστική λύση; Στην περίπτωση εκείνη, που οι πολιτικές δυνάμεις θα τοποθετούνται πολιτικά, ιδεολογικά και όχι με βάση την εθνική τους προέλευση και καταγωγή, η δημοκρατία και η ισονομία θα λειτουργήσει καλύτερα. Ξεπερνιέται, έτσι, και η όποια στρεβλωτική προσέγγιση μπορεί να δοθεί στην «πολιτική ισότητα». Δεν θα χρειάζονται βέτο και ειδικές πλειοψηφίες. Οι δεξιοί θα τοποθετούνται με βάση την πολιτική και ιδεολογική τους προσέγγιση, το ίδιο και όσοι αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί.

Τα κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, περί άλλων τυρβάζουν. Το ΔΗΚΟ κάνει ανοίγματα προς ΔΗΣΥ (οικονομία, κοινωνικά) και προς το ΑΚΕΛ (Κυπριακό, αντιπολίτευση), θυμούμενο τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο. Τα υπόλοιπα κόμματα τρέχουν να προλάβουν το ΕΛΑΜ (το αδελφό κόμμα της Χρυσής Αυγής), το οποίο με βάση τις δημοσκοπήσεις φαίνεται να είναι μπροστά διεκδικώντας την τέταρτη θέση ενόψει ευρωεκλογών, απειλώντας την ΕΔΕΚ.

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Κυπριακό φυσικό αέριο: Η κλεψύδρα αδειάζει…

Θεόδωρος Τσακίρης

18 Δεκεμβρίου 2018

1340

FacebookTwitterLinkedInEmailPrintShares14

Τον Σεπτέμβριο του 2018 υπογράφηκε η Διακυβερνητική Συμφωνία για την κατασκευή αγωγού που θα στείλει φυσικό αέριο από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Αίγυπτο. Η κύρωσή της, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα από την αρμόδια επιτροπή του αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, αποτελεί μια θετική εξέλιξη για τον ενεργειακό σχεδιασμό της Λευκωσίας. Είναι η πρώτη συμφωνία αυτού του είδους που έχει υπογράψει η Κυπριακή Δημοκρατία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ ως δυνητικός εξαγωγός υδρογονανθράκων προς μια άλλη χώρα. Ωστόσο, το ιδιάζον της εν λόγω Συμφωνίας είναι ότι ο τελικός καταναλωτής του αερίου δεν θα είναι η αντισυμβαλλόμενη χώρα.

Η Συμφωνία αυτή δημιουργεί ένα πλαίσιο νομικών, ρυθμιστικών και αδειοδοτικών κανόνων που θα διευκολύνει την υλοποίηση του έργου. Ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτα στο έγγραφο που υπέγραψε ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας, Γεώργιος Λακκοτρύπης, το οποίο να εγγυάται την κατασκευή του αγωγού, ή να κατοχυρώνει τον ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως εξαγωγού φυσικού αερίου προς την ΕΕ. Άλλωστε, από τη στιγμή που το αέριο θα πωλείται από την κυπριακή πλευρά στην πλατφόρμα παραγωγής, η οποία θα βρίσκεται εντός της κυπριακής ΑΟΖ, η δυνατότητα της Λευκωσίας να επηρεάσει πού θα καταλήξει το φυσικό αέριο, αφού αυτό υγροποιηθεί στην Αίγυπτο, μειώνεται δραματικά.

Από την άποψη αυτή, είναι ανακριβές να λέμε ότι όλο το φυσικό αέριο του πεδίου «Αφροδίτη» θα ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια της Ένωσης, διαφοροποιώντας τις πηγές αλλά και τις οδεύσεις εισαγωγής της ΕΕ. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί μόνο εν μέρει και θα εξαρτηθεί κατά κύριο λόγο από τις αποφάσεις εκείνων των εταιρειών που θα υγροποιούν το φυσικό αέριο στο αιγυπτιακό τερματικό του Ίντκου. Οι αποφάσεις αυτές θα είναι κυρίως εμπορικές, οπότε το υγροποιημένο αέριο θα καταλήξει εκεί που το αντίτιμο θα είναι υψηλότερο και αυτό κατά κύριο λόγο είναι εκτός Ευρώπης.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο λειτουργίας του συγκεκριμένου τερματικού, λιγότερο από τις μισές ποσότητες του αερίου που υγροποιείτο εκεί κατέληγε στην Ευρώπη. Κάτι τέτοιο μας κάνει αισιόδοξους ότι μέρος έστω της Αφροδίτης θα καταλήξει στην Ευρώπη και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει το γεωστρατηγικό βάρος της ημικατεχόμενης Κύπρου στους ενδοευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων. Διότι καθίσταται ολοένα και εμφανέστερο ότι η πολιτική εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας, που εγκαινιάστηκε το 1999 στο Ελσίνκι, έχει καταρρεύσει. Ελλάδα και Κύπρος εξακολουθούν, επίσημα τουλάχιστον, να θέλουν να ενισχύσουν αυτήν την προοπτική, αλλά είναι πιθανότερο ότι βρίσκονται σε στρατηγικό «κενό αέρος».

Έπειτα από 3,5 χρόνια

Η Διακυβερνητική Συμφωνία με την Αίγυπτο ήρθε σχεδόν 3,5 χρόνια μετά το αρχικό μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψαν οι υπουργοί Ενέργειας των δύο κρατών τον Φεβρουάριο του 2015. Αποτελεί παραδοχή από την πλευρά της κυβέρνησης Αναστασιάδη ότι η μοναδική αξιόπιστη εμπορική επιλογή για την εκμετάλλευση του αερίου της «Αφροδίτης» βρίσκεται στην Αίγυπτο. Αυτό δεν ίσχυε πάντοτε. Η Αίγυπτος ήταν μια από τις επιλογές, όχι η μοναδική βιώσιμη επιλογή εμπορικής αξιοποίησης, κάτι που είχε καταστεί σαφές, ήδη από το 2015, όταν το Κάιρο αποφάσισε να τερματίσει την υγροποίηση αερίου και στα δύο τερματικά υγροποίησης στην Νταμιέττα και το Ίντκου.

Η εμπορική ευκαιρία ήταν προφανής ιδίως σε ότι αφορά τη δυνατότητα ενός αγωγού από την Αφροδίτη στο τερματικό της Νταμιέττα, που απέχει μισή απόσταση από το αντίστοιχο του Ίνκτου, μειώνοντας το αντίστοιχο κόστος κατασκευής του υποθαλάσσιου αγωγού διασύνδεσης στο μισό, υπολογιζόμενο στα 500-600 εκατ ευρώ. Πέραν αυτού, το μέγεθος της παραγωγής από το πεδίο «Αφροδίτη» θα μπορούσε να καλύψει τη συνολική δυναμικότητα του τερματικού στην Νταμιέττα σε βάθος 20 ετών, κάτι που δεν ισχύει με τον Ίντκου, το οποίο για να γεμίσει χρειάζεται να διασφαλίσει αέριο και από το Ισραήλ και πιθανότατα από τη β’ φάση ανάπτυξης του ισραηλινού πεδίου Λεβιάθαν.

Δυστυχώς, πλέον η επιλογή αυτή είναι μη υλοποιήσιμη, καθώς σύμφωνα με δημοσιεύματα του αιγυπτιακού Τύπου τον περασμένο Σεπτέμβριο, η αιγυπτιακή κυβέρνηση έδωσε την άδειά της στην ΕΝΙ και τις εταιρείες που αναπτύσσουν το «Ζορ» να υγροποιήσουν αρχικά μικρές ποσότητες αερίου από την παραγωγή του «Ζορ» στην Νταμιέττα μεγέθους 2 δισ κυβικών μέτρων/έτος (ΔΚΜ/Ε). Αυτά τα 2 ΔΚΜ/Ε αντιστοιχούν στο 29% της δυναμικότητας του τερματικού.

Τα υπόλοιπα θα έρθουν, κατά πάσα πιθανότητα, από τα 6,4 ΔΚΜ/Ε της Συμφωνίας που υπέγραψαν με την αιγυπτιακή Dolphinous τον Φεβρουάριο του 2018 οι Noble και Delek για την εξαγωγή αερίου από την α’ φάση παραγωγής του Λεβιάθαν, που θα ξεκινήσει στα τέλη του 2019. Ποσότητες θα συμπληρωθούν από τη β’ φάση παραγωγής του Ταμάρ που θα ξεκινήσει το 2020. Για την ταχεία υλοποίηση του έργου, οι Noble και Delek, που ελέγχουν παράλληλα και την πλειοψηφία του «Αφροδίτη», αγόρασαν και αντιστρέφουν τη ροή του αγωγού EMG που συνέδεσε Ελ Αρίς-Ασκελόν, μέσω του οποίου έως το 2011 το Ισραήλ εισήγαγε το 40% των αναγκών του σε φυσικό αέριο από την Αίγυπτο.

Ιδιόμορφη η θέση της Shell

Ένας άλλος παράγοντας που ευθύνεται για το γεγονός πως η κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν θεώρησε ελκυστική την επιλογή προς την Νταμιέττα, ενδεχομένως να σχετίζεται με την ιδιόμορφη θέση της Shell στην επιδιωκόμενη τριγωνική συμφωνία ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Κύπρο και τις εταιρείες που εκμεταλλεύονται την Αφροδίτη. Η Shell, στην οποία η κυβέρνηση Αναστασιάδη έδωσε το 35% της κοινοπραξίας του «Αφροδίτη» τον Ιανουάριο του 2016, δεν ελέγχει τη δυναμικότητα υγροποίησης στην Νταμιέττα. Ελέγχει το 35% της δυναμικότητας στο Ίντκου και το 35% της παραγωγής του «Αφροδίτη». Θα είναι, δηλαδή, και πωλητής και αγοραστής του κυπριακού αερίου κερδίζοντας και από τα δύο.

Και η Λευκωσία τι ακριβώς θα κερδίσει; Μα την πλειοψηφία των εσόδων από την πώληση του αερίου, θα απαντούσε κάποιος σκεπτόμενος λογικά. Η απάντηση, ίσως, να είναι λίγο πιο πολύπλοκη. Εκτός από το να κερδίσει διπλά από την όποια συμφωνία, η Shell ηγείται μαζί με τη Noble και την Delek των προσπαθειών αναδιαπραγμάτευσης της Συμφωνίας του 2008, απαιτώντας να αντιστραφούν υπέρ της κοινοπραξίας τα αρχικά ποσοστά κατανομής κέρδους από τις πωλήσεις αερίου. Η Συμφωνία του 2008 μπορεί να είχε πολλά στραβά, αλλά είχε και ένα μεγάλο καλό: έδινε περίπου το 65% των εσόδων από τα καθαρά κέρδη που θα προέκυπταν στη Λευκωσία και μάλιστα από το πρώτο cent.

Λόγω της νηνεμίας που επικράτησε στη Λευκωσία μετά το 2015, οι εταιρείες έχουν πλέον κολλήσει τη Λευκωσία με την πλάτη στον τοίχο, απαιτώντας αντιστροφή των ποσοστών κατανομής επί των προβλεπόμενων κερδών, έτσι ώστε το κρατικό μερίδιο να μειωθεί στο 35%. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την οποιαδήποτε κυπριακή κυβέρνηση.

Η κλεψύδρα πλέον, όμως, έχει αρχίσει να αδειάζει και να μην αμφιβάλλει κανείς ότι οι Noble και Delek προτιμούν να γεμίσουν τα 7/10 και του Ιντκού με το δικό τους αέριο από το Ισραήλ, περιορίζοντας δραματικά την κυπριακή συμμετοχή στο δεύτερο αιγυπτιακό τερματικό. Μια, κατά το δυνατόν, ισομερής ανακατανομή των ποσοστών καταμερισμού εσόδων που θα δίνει στη Λευκωσία τον πλήρη έλεγχο της εκτέλεσης του συμβολαίου και της τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων του θα μπορούσε να περιγράψει το πλαίσιο ενός έντιμου και αμοιβαίως αποδεκτού συμβιβασμού, ο οποίος ωστόσο φαίνεται να αργεί.

Επαναδιαπραγμάτευση

Οι διαπραγματεύσεις που θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2018 δεν φαίνεται να έχουν ακόμη ξεκινήσει. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη γνωρίζει ότι, μόνο εάν υπάρξει συμφωνία επί της αναδιαπραγμάτευσης του συμβολαίου του 2008, θα υπάρξει τελική εμπορική συμφωνία πώλησης του αερίου προς το τερματικό του Ίντκου και μόνο τότε θα έχει αξία η Διακυβερνητική που υπογράφηκε.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, που αντιμετωπίζει αυτές τις περιπλοκές, έχει επανέλθει στο προσκήνιο η διεκδίκηση του Ισραήλ ενός αδιευκρίνιστου ποσοστού επί των αποθεμάτων του «Αφροδίτη», που χρονίζει από το 2013 και μπορεί να καθυστερήσει ακόμη περισσότερο την εξέλιξη της όλης διαπραγμάτευσης. Ούτε αναφορικά με το συγκεκριμένο φαίνεται να έχει σημειωθεί πρόοδος.

Η αναδιαπραγμάτευση του συμβολαίου Λευκωσίας-εταιρειών είχε καταστεί αναπόφευκτη -αν όχι επιβεβλημένη- μετά από πολυετείς καθυστερήσεις στην πορεία ανάπτυξης του πεδίου, για τις οποίες ευθύνονται η κυβέρνηση Χριστόφια και πρωτίστως οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη. Το «Αφροδίτη» ανακαλύφθηκε το 2011, πιστοποιήθηκε το 2013 και στην καλύτερη περίπτωση θα παράξει αέριο το 2023. Το «Ταμάρ» ανακαλύφθηκε το 2009 και παρήγαγε αέριο το 2013. Το «Ζορ» ανακαλύφθηκε το 2015 και στα τέλη του 2017 ξεκίνησε η παραγωγή του.

Ο χρόνος που διαθέτει η Λευκωσία είναι περιορισμένος και αυτό λειτουργεί επιβαρυντικά για την ίδια. Η Αίγυπτος γίνεται ξανά εξαγωγική χώρα αερίου πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αρχικά προβλεπόταν. Μια ακόμη μεγάλη ανακάλυψη στην ΑΟΖ της και ίσως να χαθεί εντελώς και η επιλογή εξαγωγών προς το Ίντκου. Κάτι τέτοιο δεν συμφέρει κανένα πλην της Τουρκίας. Η μη εξαγωγή κυπριακού αερίου προς το Ίντκου θα σημαίνει μη εκμετάλλευση του πεδίου «Αφροδίτη», αυτό-αχρήστευση ενός από τα ελάχιστα συγκριτικά πλεονεκτήματα ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της Τουρκίας, όσο αυτό βέβαια δεν θυσιάζεται βορά σε ένα νέο σχέδιο λύσης τύπου Ανάν.

Η μη εξαγωγή κυπριακού αερίου προς το Ίντκου θα περιορίσει τον φιλόδοξο διαμετακομιστικό ρόλο που θέλει να διαδραματίσει ξανά η Αίγυπτος για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ, καθιστώντας τον ρόλο αυτό εξαρτώμενο αποκλειστικά από τις εξαγωγές του Ισραήλ, κάτι που θα απονευρώσει τη δυναμική των τριμερών συνεργασιών. Τέλος, η μη εξαγωγή κυπριακού αερίου προς το Ίντκου μπορεί να ξαναστρέψει το Ισραήλ προς τη μελέτη εξαγωγικών επιλογών προς την Τουρκία, από τις οποίες δεν έχει να επωφεληθεί η ΕΕ. Ο λόγος είναι πως οι ποσότητες αυτές θα καταναλωθούν σχεδόν εξ ολοκλήρου από την εσωτερική τουρκική αγορά. Η κλεψύδρα αδειάζει.

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Περί ΝΑΤΟϊκών εγγυήσεων και Κυπριακού

apopseisfeatured, ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΝΑΤΟϊκών εγγυήσεων, ρωσικού ΥΠΕΞ, στρατιωτικοποίησης

Portugese soldiers running Field Training Exercise that took place in Joint National Training Centre from Cincu, Brasov, Romania on 10th and 11th of November 2018. Photo NATO

Του Δρα ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ

Η πρωτοφανούς οξύτητας ρωσική δήλωση αναφορικά με τον κίνδυνο στρατιωτικοποίησης της Κύπρουσε περίπτωση διεύρυνσης της συνεργασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις ΗΠΑ και τον ευρύτερο σχεδιασμό του ΝΑΤΟ έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στη Λευκωσία.

Η τοποθέτηση της κ. Μαρία Ζαχάροβα, εκπροσώπου Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, παραβίασε κάθε διπλωματικό θέσφατο, αλλά αναδεικνύει και τη ρωσική ενόχληση για την προοπτική αναβάθμισης της αμερικανο-κυπριακής στρατιωτικής συνεργασίας. Πολλοί συνδέουν αυτή την προοπτική με το ΝΑΤΟ ή την ένταξη της Κύπρου στην Ατλαντική Συμμαχία, αλλά κάτι τέτοιο είναι και αχρείαστο και παραπλανητικό.

Απαραίτητη και απαράβατη προϋπόθεση για μια τέτοια αναβάθμιση αποτελεί η άρση του παράλογου αμερικανικού εμπάργκο στις πωλήσεις αμυντικού οπλισμού που έχει επιβάλει η Ουάσινγκτον εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974. Μια τέτοια προοπτική, που θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα ουσιαστικής αναβάθμισης της Εθνικής Φρουράς εφόσον αντιστραφεί η τραγικά φθίνουσα πορεία του προϋπολογισμού αμυντικής θωράκισης, δεν προϋποθέτει τη βελτίωση των σχέσεών μας με το ΝΑΤΟ ή την αποδοχή ΝΑΤΟϊκών εγγυήσεων για την εφαρμογή της λύσης. Τα δύο πράγματα είναι άσχετα μεταξύ τους.

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση περί ΝΑΤΟϊκών εγγυήσεων στο Κυπριακό. Η συζήτηση αυτή πυροδοτήθηκε από μια δημόσια δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας με την οποία «δεν απέκλειε» -αλλά επίσης δεν αποδεχόταν- τον ρόλο του ΝΑΤΟ σε ένα πλαίσιο εγγυητή της λύσης που ενδεχομένως αποφασιστεί. Εάν η Ρωσία αντέδρασε σε αυτή τη δήλωση του κ. Αναστασιάδη, τότε η αντίδρασή της μάλλον θα έπρεπε να προσομοιάζει μια «θύελλα» που μαίνεται «μέσα σε μια τσαγιέρα» ή, το ορθότερο, «μέσα σε ένα σαμοβάρι».

Γιατί; Γιατί πολύ απλά η όλη συζήτηση γίνεται περί «Όνου Σκιάς» για τους εξής λόγους:

1) Το ΝΑΤΟ δεν έχει από τον Καταστατικό του Χάρτη δικαίωμα να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας σε μη μέλη του. Για να έχει νόημα αυτή η συζήτηση θα πρέπει η Ομοσπονδιακή Κύπρος που θα προκύψει μέσα από το υπάρχον πλαίσιο λύσης να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, κάτι το οποίο δεν έχει κανένα λόγο να το δεχθεί ή να το επιτρέψει η Τουρκία, καθότι και μετά τη λύση, εάν αυτή περιλαμβάνει την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί, η Τουρκία θα συνεχίζει να χρησιμοποιεί το στρατιωτικό της πλεονέκτημα έναντι της Κύπρου προκειμένου να εκβιάζει καταστάσεις και να επιβάλλει πολιτικές, όπως τώρα επιχειρεί να κάνει με την ανάπτυξη της επιλαρχίας των Leopard 2 στην Κυθρέα.

Για να έχουν το παραμικρό νόημα, οι ΝΑΤΟϊκές εγγυήσεις στην περίπτωση του Κυπριακού θα πρέπει πρώτα να υποχωρήσουν όλα τα τουρκικά στρατεύματα και ο οπλισμός τους υπό την εποπτεία του ΟΑΣΕ και τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ πριν τεθεί σε εφαρμογή η Συμφωνία Λύσης του Κυπριακού, κάτι που μπορεί να γίνει μέσα σε 10-12 μήνες μετά από ένα ενδεχόμενο θετικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα. Ακόμη όμως και να γίνει κάτι τέτοιο η αξία των εν λόγω εγγυήσεων έναντι ενός ενδεχομένου νέας εισβολής είναι περιορισμένη.

2) Καμία εγγύηση τέτοιου είδους δεν έχει προταθεί ή προσφερθεί ποτέ στην ιστορία της Συμμαχίας από το 1949. Όλες οι εκτός Ευρώπης ή εκτός ΝΑΤΟ αποστολές τήρησης της ειρήνης της Ατλαντικής Συμμαχίας συμπεριλαμβανομένων των επεμβάσεων στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν έφεραν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την έγκριση του Σ.Α. του ΟΗΕ και δεν απέρρεαν ως αποτέλεσμα του συλλογικού συστήματος άμυνας της Ατλαντικής Συμμαχίας. Εάν θεωρητικά τα Σκόπια εισέβαλλαν στο Κόσοβο ή το Πακιστάν εισέβαλλε στο Αφγανιστάν, τα εκεί ευρισκόμενα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα δεν είχαν καμία νομική υποχρέωση να προστατεύσουν την κοσοβαρική ή αφγανική Κυβέρνηση από εξωτερική απειλή τρίτων κρατών.

3) Ακόμη και για τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει καμία εγγύηση ασφάλειας όταν η πηγή της ανασφάλειας ή της απειλής για ένα κράτος-μέλος προέρχεται από ένα άλλο κράτος-μέλος όπως ισχύει μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, εξ ου και η παγία «ποντιοπιλατική» στάση του ΝΑΤΟ στα ελληνοτουρκικά.

4) Οι αποφάσεις της Ατλαντικής Συμμαχίας λαμβάνονται συλλογικά. Τα κράτη-μέλη έχουν δικαίωμα βέτο και το ασκούν συστηματικά. Οι ΗΠΑ δεν κάνουν πάντοτε ό,τι θέλουν στη Συμμαχία παρά τις περί του αντιθέτου δημόσιες εντυπώσεις. Παραδείγματα βέτο αποτελούν: α) η άρνηση περίπου 10 κρατών-μελών να εγκρίνουν αμερικανική πρόταση για να δοθεί καθεστώς «υποψήφιας» προς ένταξη χώρας στην Ουκρανία το 2008 και β) το βέτο που ασκεί από το 2004 η Τουρκία με το οποίο μπλοκάρεται συχνά η συνεργασία ΝΑΤΟ-ΕΕ σε αμυντικά θέματα. Εσχάτως η Τουρκία έκανε το ίδιο με την Αυστρία, προκαλώντας έντονη αντίδραση από πολλά ευρωπαϊκά κράτη, ακόμη και (δευτερευόντως) από τις ΗΠΑ.

5) Για να υπάρξουν εγγυήσεις ασφάλειας για την Κύπρο (ομόσπονδη ή μη) από πλευράς ΝΑΤΟ θα πρέπει η Κύπρος να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και να βγεί από το ΝΑΤΟ η Τουρκία μέσω ενός μηχανισμού εξόδου που δεν υπάρχει και δεν προβλέπεται από τους κανονισμούς της Συμμαχίας.

Σε τελική ανάλυση, ποιος πραγματικά πιστεύει ότι η Τουρκία θα δεχόταν κάτι τέτοιο εάν δεν τη συνέφερε για την τήρηση των επεμβατικών της δικαιωμάτων και δεν θα της επέτρεπε ενδεχομένως να κρατήσει τα στρατεύματά της στην Κύπρο στο διηνεκές υπό τον νομιμοποιητικό μάλιστα μανδύα μιας ΝΑΤΟϊκής βάσης;

*Επίκουρος καθηγητής Γεωπολιτικής & Ενεργειακής Πολιτικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας και γραμματέας Διεθνών Σχέσεων του ΔΗΚΟ.

* Ο συγγραφέας εκφράζει προσωπικές απόψεις

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Γιατί η Τουρκία απέτυχε να «γκριζάρει» την κυπριακή ΑΟΖ

Άγγελος Συρίγος

18 Δεκεμβρίου 2018

1986

FacebookTwitterLinkedInEmailPrintShares

Η αδυναμία της Άγκυρας να εμποδίσει τη γεώτρηση της ExxonMobil στο τεμάχιο 10 ουσιαστικά σηματοδοτεί την αποτυχία της να επαναλάβει στην κυπριακή ΑΟΖ όσα πριν δεκαετίες είχε καταφέρει στο Αιγαίο. Στην περίπτωση του Αιγαίου η έξοδος τουρκικού ερευνητικού σκάφους είχε προκαλέσει αντιπαράθεση Ελλάδας-Τουρκίας. Οι Δυτικοί είχαν παρέμβει πυροσβεστικά, με αποτέλεσμα ουσιαστικώς να επιβάλουν ένα καθεστώς αμοιβαίας ακινησίας, το οποίο εκ των πραγμάτων προσέλαβε την έννοια “γκρίζας ζώνης”.

Η Λευκωσία έκανε το πρώτο βήμα το 2011 με τη γεώτρηση της μικρής αμερικανικής εταιρείας Noble Energy στο τεμάχιο 12. Οι Τούρκοι ακολούθησαν την ίδια τακτική, επιδιώκοντας το ίδιο αποτέλεσμα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όμως, δεν είχε τη δυνατότητα να αντιπαρατεθεί στην Τουρκία. Έτσι, αγνόησε την πρόκληση και προχώρησε το ενεργειακό της πρόγραμμα. Οι Τούρκοι δεν τόλμησαν να την εμποδίσουν, όπως έκαναν χρόνια αργότερα με το γεωτρύπασνο της ΕΝΙ, ακριβώς επειδή πίσω από την εταιρεία ήταν οι ΗΠΑ.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η Λευκωσία, προσαρμόζοντας την τακτική της στις δυνατότητές της, απέφυγε να στρατικοποιήσει την αντιπαράθεση. Αγνοεί τις έρευνες που πραγματοποιούν τουρκικά ερευνητικά σκάφη στη δική της ΑΟΖ (τελευταίως το “Μπαρμπαρός”), θεωρώντας πως δεν δημιουργούν τετελεσμένο. Οι Ελληνοκύπριοι δίνουν έμφαση στην εφαρμογή του ενεργειακού προγράμματός του και μέχρι στιγμής το επιτυγχάνουν.

Ο βασικός λόγος που το επιτυγχάνουν είναι ότι ειδικά μετά την ανακάλυψη του γιγαντιαίου κοιτάσματος Zor στην αιγυπτιακή ΑΟΖ και πλησίον των θαλασσίων συνόρων με την κυπριακή ΑΟΖ, εκδήλωσαν έντονο ενδιαφέρον πετρελαϊκοί κολοσσοί. Από τη στιγμή που μπήκαν στο παιχνίδι εταιρείες όπως η ExxonMobil και η Total, η Άγκυρα είχε σχεδόν χάσει το παιχνίδι.

Πλέγμα ασφαλείας στην κυπριακή ΑΟΖ

Βεβαίως, προηγουμένως η Κυπριακή Δημοκρατία είχε φροντίσει να συνάψει συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ της με τις γειτονικές χώρες, κυρίως την Αίγυπτο και το Ισραήλ, ώστε να υπάρχει ξεκάθαρο πλαίσιο νομιμότητας. Εξάλλου, οι αδειοδοτήσεις αφορούν τη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου, η οποία καταφανώς ανήκει στους Ελληνοκυπρίους ακόμα και με την τουρκική λογική της ύπαρξης δύο κρατών στο νησί.

Οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός στρατιωτικού πλέγματος ασφαλείας, όπως συνέβη στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν υπήρχαν στο Αιγαίο. Εκεί, η Ελλάδα ήταν μόνη της απέναντι στην Τουρκία, με τους Δυτικούς σε ρόλο διαιτητή και μάλιστα διαιτητή, ο οποίος ευνοούσε την πλευρά που τότε στα μάτια του ήταν σημαντικότερη από στρατηγικής απόψεως. Τα πράγματα, ωστόσο, στην περιοχή μας αλλάζουν κι αυτό ενδεχομένως με κάποιον τρόπο να επηρεάσει και τις ισορροπίες στο Αιγαίο. Προς το παρόν, πάντως, δεν είμαστε εκεί.

Από τα ανωτέρω προκύπτει σαφώς πως η στρατιωτικοποίηση μετατρέπεται σε προνομιακό πεδίο για την Αθήνα όταν ξεφεύγει από το διμερές επίπεδο και στο πλαυρό της Ελλάδος τάσσονται ισχυρές δυνάμεις. Προφανώς, κανείς δεν πρόκειται να πολεμήσει για λογαριασμό σου, αλλά η Άγκυρα θα σκεφθεί πολύ πριν ενεργήσει επιθετικά εάν είναι απομονωμένη, εάν φοβηθεί πως μπορεί να εμπλακεί σε μία περιπέτεια με αβέβαιη κατάληξη. Για να φθάσουμε, όμως, σε ένα τέτοιο σημείο, δεν αρκεί η βούληση και η διπλωματική ικανότητα της Αθήνας. Απαιτούνται και άλλου τύπου προϋποθέσεις, οι οποίες αρχίζουν να διαμορφώνονται, λόγω της συνεχιζόμενης αμερικανοτουρκικής αντιπαραθέσεως.

==============================================================================================================================================================================================================================================================

ΥΠΕΞ για δηλώσεις Μίτσελ: Πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρο μήνυμα από ΗΠΑ για ΑΟΖ

14:07 - 16.12.2018

Πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρο μήνυμα στήριξης από ΗΠΑ, αναφέρει ο ΥΠΕΞ – Σχολιάζοντας τα όσα είπε σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» ο Γουές Μίτσιελ 

Οι ΗΠΑ στέλλουν, για πρώτη φορά με τόσο ξεκάθαρο τρόπο, το μήνυμα σε σχέση με την ενάσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ΑΟΖ της, είπε σήμερα, ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Χριστοδουλίδης σχολιάζοντας τη συνέντευξη του Βοηθού Υπουργού Εξωτερικών κ. Γουές Μίτσιελ σε κυπριακή εφημερίδα.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, στο Προεδρικό Μέγαρο, και κληθείς να σχολιάσει τη συνέντευξη του Βοηθού Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Γουές Μίτσιελ στην «Καθημερινή», ο κ. Υπουργός είπε ότι «τα όσα αναφέρει με λεπτομέρεια ο κ. Μίτσιελ αντικατοπτρίζουν και τις συζητήσεις που είχα πρόσφατα στην Ουάσινγκτον για το πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τις διμερείς σχέσεις τους με την Κυπριακή Δημοκρατία.

• Βοηθός ΥΠΕΞ ΗΠΑ: Οι ΗΠΑ θεωρούν την Κύπρο ως ένα δυτικό κράτος που πρέπει να προστατευθεί

Είναι σημαντικό ότι πλέον δεν προσεγγίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία μέσα από τις εξελίξεις στο Κυπριακό ή τις σχέσεις τους με την Τουρκία, και εργαζόμαστε μαζί στη βάση μιας θετικής προσέγγισης η οποία δεν στρέφεται ενάντια σε κανένα τρίτο κράτος σε θέματα που θεωρούμε ότι η συνεργασία μας μπορεί να φέρει αποτελέσματα στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και γενικότερα και πιο συγκεκριμένα στις διμερείς μας σχέσεις.

Από κει και πέρα θεωρώ ότι είναι ξεκάθαρο, για πρώτη φορά με τόσο ξεκάθαρο τρόπο, το μήνυμα σε σχέση με την ενάσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη».

Σε άλλη ερώτηση ο κ. Χριστοδουλίδης είπε ότι «ήταν ξεκάθαρη η τοποθέτηση ότι η θέση της Τουρκίας είναι μια θέση που γίνεται αποδεκτή μόνο από την Τουρκία και κανέναν άλλο. Από εκεί και πέρα η δική μας ευθύνη είναι να προβαίνουμε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες και αυτό κάνουμε και συνεχίζουμε να κάνουμε έτσι ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα ο ενεργειακός σχεδιασμός της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Tags: «υπεξ», ΑΟΖ, ΗΠΑ

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Θα μας χαιρετούν τουρκικά πλοία στη Λεμεσό και θα συζητούμε «όρους αναφοράς»: Συντηρούνται οι θεωρίες «να τους δώσουμε αέριο για να ησυχάσουμε»

apopseisfeatured, ΑΟΖ, Τζέιν Χολ Λουτ, «όρους αναφοράς»

A handout photo made available by the Turkish Presidential Press Office shows Turkish President Recep Tayyip Erdogan waving from a helicopter window during a visit to Turkish troops in Hatay province, southern Turkey, 01 April 2018. Erdogan is visiting Turkish troops engaged in 'Operation Olive Branch', a military operation in Syria's Afrin province against Syrian-Kurdish YPG militia that was a vital ally for the US-led coalition against the Islamic State (IS) militia. Turkey classifies the YPG as a terrorist organization. EPA/TURKISH PRESIDENTIAL PRESS OFFICE

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Τζέιν Χολ Λουτ, προσπαθεί να διαμορφώσει ένα κοινό έγγραφο, τους «όρους αναφοράς», που θα αποτελέσει τη βάση για τις διαπραγματεύσεις.

Το πήγαινε-έλα της αξιωματούχου του ΟΗΕ πραγματοποιείται ενώ η Τουρκία έχει κλιμακώσει τις ενέργειες πρόκλησης έντασης στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Δεσμεύει περιοχές σε θαλασσοτεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ και επιλέγει όχι μόνο τη συντήρηση ενός κλίματος εκφοβισμού και πιέσεων αλλά ενίσχυσης και αναβάθμισής του. Μέσα σε αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, βρίσκεται σε εξέλιξη η προσπάθεια του ΟΗΕ.

• Εάν κάποιοι θεωρούν πως τα δυο ζητήματα δεν συνδέονται, τότε ασφαλώς και έχουν αποξενωθεί από την πραγματικότητα.
• Εάν κάποιοι υποστηρίζουν πως επειδή είναι άλυτο το Κυπριακό γι΄ αυτό και υπάρχει η ένταση και ότι εάν λυθεί θα τελειώσει και το θέατρο των προκλήσεων, τούτο είναι ιστορίες βγαλμένες από τους συνήθεις υπόπτους, τους αιθεροβάμονες. Η ένταση και ο εκφοβισμός είναι όπλα επιβολής. Και για την Τουρκία όσο ανενόχλητα και χωρίς κόστος συνεχίζει την επεκτατική της πολιτική, η μόνη περίπτωση να συναινέσει σε λύση είναι να διασφαλίσει δια συμφωνίας τον πλήρη έλεγχο του νησιού.

Για να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές προκλήσεις υπάρχουν δυο επιλογές. Η πρώτη, αυτή που προτείνουν οι οπαδοί της όποιας λύσης, είναι να προσαρμοστούμε στις τουρκικές επιδιώξεις. Κοντολογίς, να… δώσουμε ακόμη κάτι, για να καλμάρει ο Ερντογάν και να… συνεργαστεί. Στην προκειμένη περίπτωση τα δώρα θα περιλαμβάνουν αέριο, φυσικό πλούτο. Και αναμένοντας τον Ερντογάν να αποφασίσει τον τρόπο και τον βαθμό που θα ελέγχει την Κύπρο μετά τη συμφωνία, συντηρούνται στην ελληνική πλευρά  οι γνωστές θεωρίες.

• Είναι σαφές πως με την τακτική του κατευνασμού, με τις προσεγγίσεις του καλοπιάσματος δεν μπορούν να ανατραπούν οι τουρκικοί σχεδιασμοί. Ούτε με τα πυροτεχνήματα, που σβήνουν πριν καλά-καλά ανάψουν. Πρόχειροι και εν πολλοίς προβλεπτοί χειρισμοί δεν αντέχουν στο χρόνο και ζημιώνουν.

Ακόμη και όσοι επιλέγουν να ζουν σε μια ψευδαίσθηση πρέπει να εξηγήσουν  εάν θα πρέπει να ακούσουμε τις τουρκικές υποδείξεις, για εκχώρηση δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας  στο θέμα της αξιοποίησης του φυσικού αερίου.  «Δεν θα μας αφήσει η Τουρκία  να ‘’βγάλουμε’’ αέριο», λένε θέλοντας να δραματοποιήσουν την κατάσταση και να υποδείξουν εμμέσως ότι η επιλογή είναι «δώσουμε» στον Ερντογάν για να αξιοποιήσουμε και εμείς το φυσικό πλούτο.

Η δεύτερη επιλογή είναι η αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων. Για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξει η ακολουθούμενη πολιτική. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από μια εφ΄ όλης της ύλης συζήτηση πρώτα στη Λευκωσία ( σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας και κοινωνίας) και στη συνέχεια με την Αθήνα. Κινήσεις αποτροπής μπορούν να γίνουν σε συνεργασία με τρίτους, όπως διαμορφώθηκαν τα τελευταία χρόνια. Αυτές οι συνεργασίες θα πρέπει από το επικοινωνιακό κομμάτι, που ασκείται επιτυχώς, να περάσει στην επεξεργασία ενός πλαισίου που θα αφορά την ασφάλεια στην περιοχή. Αρχίζοντας από την ενεργειακή ασφάλεια.

Τα συμφέροντα τρίτων επηρεάζονται από τις τουρκικές επιδιώξεις κι αυτό εάν δεν το συνειδητοποιούν πρέπει να τους εξηγηθεί. Εάν γίνουν αυτές οι αποτρεπτικές κινήσεις και οι ενεργειακοί σχεδιασμοί υλοποιηθούν, τότε θα ανοίξει και ο δρόμος για την επίτευξη συμφωνίας στο Κυπριακό. Όχι με όρους εκφοβισμού και επιβολής, αλλά με προοπτική και μέλλον. Η Τουρκία βρίσκεται αυτή την περίοδο σε δύσκολη φάση, γι αυτό και αντιδρά με ακραίες ενέργειες.  Η δική μας επιλογή δεν είναι να τη διευκολύνουμε για να μας υποτάξει. Να μην φθάσουμε στο σημείο να μάς χαιρετούν στη Λεμεσό από τα τουρκικά πλοία που ασκούνται στην περιοχή και να χανόμαστε στις σημειολογίες των «όρων αναφοράς».

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Νικητές και ηττημένοι: Αντί να μιλάμε για ΜΟΕ και για γλωσσάρια και εσχάτως για όρους αναφοράς, είναι καιρός να μιλήσουμε για το τι είναι αυτό που επιδιώκουμε

apopseisfeatured, ΟΗΕ, Αττίλα, Κυπριακής Δημοκρατίας, ΕΕ., Ιωάννης Καποδίστριας

Η σημαία της ντροπής στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο.. EPA/KATIA CHRISTODOULOU

Του ΑΝΤΩΝΗ Κ. ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΗ

Λύση που να μην έχει νικητές και ηττημένους. Η σολομωνιτζή του Ανάν, έναν πράμα. Τέτοια λέγε μας, και μας τρομάζεις Πρόεδρε.

Τέτοια λύση δεν υπάρχει. Εκτός και εάν ξυπνήσουν οι Τούρκοι συμπατριώτες μας και καταλάβουν ότι το μέλλον τους είναι με τη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι με την καπηλεία των περιουσιών των συμπατριωτών τους υπό την προστασία του Αττίλα.

Όνειρο απατηλό, αφού πέραν του ότι είναι πλήρως εξαρτημένοι και χειραγωγημένοι από την Τουρκία, και οι ίδιοι δεν δείχνουν να κατανοούν ότι αυτά που τους χάρισε η παρανομία της εισβολής, πρέπει να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, ούτε ότι σε μία δημοκρατία η μειοψηφία δεν μπορεί να επιβάλεται της πλειοψηφίας.

Εάν η λύση που επιδιώκεις Πρόεδρε, είναι λύση που να μην έχει νικητές και ηττημένους, σίγουρα θα είναι λύση που δεν θα αναδεικνύει εξόφθαλμα νικήτρια την Τουρκία (που θα είναι) και ταυτόχρονα δεν θα αναδεικνύει εξόφθαλμα ηττημένους εμάς (που είδη είμαστε, και απλώς προσπαθείς να βρεις τον τρόπο να μας το πεις). Δυστυχώς αυτά που επιδιώκουμε εμείς, είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά που επιδιώκει η Τουρκία, και από αυτά που είναι διαθεμένοι να αποχωριστούν οι Τούρκοι συμπατριώτες μας.

• Αντί να μιλάμε για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και για γλωσσάρια και εσχάτως για όρους αναφοράς, είναι καιρός να μιλήσουμε ειλικρινά χωρίς υπεκφυγές, για το τι είναι αυτό που επιδιώκουμε. Χωρίς τίτλους και περίπλοκες διατυπώσεις.

Απελευθέρωση από την κατοχή, επιστροφή στη γη των προγόνων μας, επιστροφή των περιουσιών στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, αποχώρηση των εποίκων, εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και Ευρωπαϊκού Κεκτημένου στην ολότητά τους, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους.

• Όνειρα θερινής νυκτός θα μας πουν οι ρεαλιστές. Επειδή η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί. Ο πολύς ρεαλισμός είναι ηττοπάθεια. «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύση εις την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης.» Ιωάννης Καποδίστριας.

Τίποτα από τα πιο πάνω δεν είναι παράλογα ή παράνομα. Όραμα και πίστη στο δίκαιο του αγώνα μας χρειάζεται. Προσήλωση στους στόχους μας. Τα υπόλοιπα είναι θέμα διαπραγμάτευσης και συσχετισμού συμφερόντων. Συμφερόντων γεωπολιτικών και οικονομικών, που θα μας δώσουν εμάς την ευκαιρία (και στους «στρατηγικούς μας εταίρους» τη δικαιολογία) να μετακινήσουμε το Κυπριακό στην ορθή του διάσταση, και όχι στην Ανανικήν, για να μεν αγκριστεί η Τουρκία.

Δεν μπορεί να υπάρξει λύση, χωρίς οι Τούρκοι συμπατριώτες μας και η Τουρκία να αναγνωρίσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και της ΕΕ. Δεν μπορεί να υπάρξει λύση του Κυπριακού εάν δεν φύγουν τα κατοχικά στρατεύματα. Είναι στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Έστω και κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, τα δέχονται οι Τούρκοι συμπατριώτες μας και η Τουρκία; Εάν ναι, να συνομιλήσουμε. Σαν Κυπριακή Δημοκρατία με Τουρκική Κοινότητα και σαν Κυπριακή Δημοκρατία με Τουρκική Δημοκρατία. Εάν όχι, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ οφείλει να επιρρίψει ευθύνες και να ασχοληθεί επιτέλους με την εισβολή και κατοχή, και όχι με τα καπρίτσια μίας χειραγωγούμενης από τρίτη χώρα μειονότητας, που θέλει να μετατρέψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε τουρκικό προτεκτοράτο.

Υ.Γ. Αναφερόμενος στην «Ελληνοτουρκική Φιλία», ο τ/κ καταγωγής καθηγητής Ντερβίς Μανιζαντέαναφέρει: «Ο Ατατούρκ πάντοτε επέμενε στο ότι η φιλία αυτή θα ήταν ωφέλιμη, υπό τον όρο ότι, θα είχαμεδύναμη η οποία θα εξανάγκαζε τους Έλληνες σε αυτή τη φιλία, και πάντοτε θα κρατούσαμε το δάχτυλο στησκανδάλη».

*Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗ.ΚΟ, www.sivitanidis.com

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Τα κατεχόμενα έχουν μετατραπεί σε οιονεί επαρχία της Τουρκίας και σε αυτό συνέβαλε και η λανθασμένη στρατηγική των χρονοβόρων, ούτω καλουμένων διακοινοτικών συνομιλιών

apopseisfeatured, σχέδιο Αναν, «ΤΔΒΚ», διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, Συνθηκών Εγγυήσεως

FILE PHOTO: Εικόνα ντροπής... Ο τουρκικός κατοχικός στρατός παρελαύνει στον κατεχόμενο κυπριακό βορρά. Φωτογραφία ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Του Φοίβου Κλόκκαρη

Στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού, βαρύνουσα σημασία στο κεφάλαιο της ασφάλειας έχει η κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 και η απομάκρυνση των Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής (ΤΔΚ), για να αποκτήσει η Κύπρος την αυτονομία της ως ανεξάρτητο κράτος.

Να απαλλαγεί από την κηδεμονία των εγγυητριών δυνάμεων και κυρίως της Τουρκίας, η οποία χρησιμοποίησε τις Συνθήκες ως όχημα προώθησης της στρατηγικής της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου (εισβολή, κατοχή, εποικισμός, εθνοκάθαρση, εγκατάσταση της παράνομης υποτελούς διοίκησης «ΤΔΒΚ» κ.α.)

Σκοπός του παρόντος άρθρου, είναι η επισήμανση και δύο άλλων πτυχών του Κεφαλαίου της Ασφάλειας (πέραν των Συνθηκών και των ΤΔΚ) που δεν προβάλλονται αλλά είναι και αυτές σημαντικές: (1) οι διμερείς συμφωνίες εξάρτησης Τουρκίας – «ΤΔΒΚ» και (2) ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους και η συμμαχία του με την Τουρκία.

Η Τουρκία με τη μακροχρόνια στρατιωτική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου, τον εποικισμό και την εκρίζωση του ελληνικού στοιχείου, πέτυχε την πλήρη τουρκοποίηση και ισλαμοποίηση των κατεχομένων περιοχών και με τις διμερείς συμφωνίες με την «ΤΔΒΚ», την πλήρη εξάρτησή τους από την Τουρκία σε όλους τους τομείς: οικονομία, νόμισμα, ασφάλεια, εμπόριο, ενέργεια, επικοινωνίες, παιδεία, θρησκεία, συγκοινωνίες, κρατική λειτουργία, νερό με θαλάσσιο αγωγό από Τουρκία κ.ά. Ουσιαστικά τα κατεχόμενα έχουν μετατραπεί σε οιονεί επαρχία της Τουρκίας και σε αυτό έχει συμβάλει και η λανθασμένη στρατηγική των χρονοβόρων, ούτω καλουμένων διακοινοτικών συνομιλιών με την υποτελή διοίκηση της Τουρκίας, που παγίωσαν τα τετελεσμένα της κατοχής.

Το 2004 στο σχέδιο Ανάν, η Τουρκία επέβαλε τη συμπερίληψη άνω των 60 διμερών συμφωνιών της με την «ΤΔΒΚ» (η οποία με τη λύση θα είχε μετατραπεί σε τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία του ομόσπονδου κράτους), που έδιναν και το δικαίωμα αεροναυτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο, χωρίς να απαιτείται έγκριση του κυπριακού κράτους (συμφωνίες για ασφάλεια ακτών και έρευνα/διάσωση).

Έκτοτε ο αριθμός των εν λόγω συμφωνιών έχει αυξηθεί (οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, υδρογονάνθρακες, αμυντική συνεργασία Τουρκίας – «ΤΔΒΚ» και καθορισμός περιοχών ασκήσεων στα κατεχόμενα εδάφη κ.ά.) και η Τουρκία στις συνομιλίες, απαιτεί να ενσωματωθούν στο σχέδιο λύσης με σκοπό να διατηρήσει τον έλεγχό της επί της νήσου, ακόμα και αν καταργηθούν οι Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας και απομακρυνθούν οι ΤΔΚ. H Tουρκία με τις συγκλίσεις στις εσωτερικές πτυχές λύσης του Κυπριακού και την ενσωμάτωση στη λύση των διμερών συμφωνιών της με την «ΤΔΒΚ», θα επιτυγχάνει τον έλεγχο της Κύπρου μέσω των Τουρκοκυπρίων, που θα υποστηρίζουν τα συμφέροντά της λόγω εξάρτησης από την Τουρκία (πλειοψηφία εποίκων, διμερείς συμφωνίες εξάρτησης) και μέσω της σύγκλισης για  συναπόφαση των δύο συνιστωσών πολιτειών (κρατιδίων κατά τους Τούρκους) σε όλα τα ζωτικά θέματα στο επίπεδο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, στη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Ουσιαστικά η Τουρκία θα επιβάλει τις αποφάσεις στο κυπριακό κράτος, θα αποκτήσει τον πολιτικό έλεγχό του και δεν θα χρειάζεται εγγυητικά δικαιώματα και στρατεύματα, αλλά η Τουρκία εμμένει και σε αυτά, για να έχει τον καθολικό έλεγχο της Κύπρου προς εξυπηρέτηση των δικών της στρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή.

 Αφοπλισμός – Συμμαχία με Τουρκία

Η θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς για αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού κράτους μετά τη λύση, που ευνοείται και από την Τουρκία, καθώς και η εισήγηση για συμμαχία με την εν λόγω χώρα, πρέπει να αναθεωρηθούν. Το κυπριακό κράτος, όπως όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη, πρέπει να έχει το δικαίωμα να έχει Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ). Να μην στερηθεί αυτό το δικαίωμα, όπως είχε συμβεί στο σχέδιο Ανάν.

Ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους υποτιμά τον παράγοντα της στρατιωτικής ισχύος ως ουσιαστικού συστατικού της κρατικής του οντότητας, και διευκολύνει την τουρκική στρατηγική που αποδεδειγμένα στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της νήσου. Η Κύπρος θα είναι μια ανοχύρωτη πολιτεία με ακρωτηριασμένη την κρατική της υπόσταση. Δεν θα έχει δυνατότητα αντιμετώπισης εξωτερικών απειλών και άσκησης του δικαιώματος της αυτοάμυνας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της στην επικράτειά της (ξηρά, θάλασσα, αέρα) στην ασταθή περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου (ΑΜ), όπου αντιμετωπίζονται σοβαρά θέματα ασφάλειας και υλοποιούνται ενεργειακοί σχεδιασμοί, στους οποίους εμπλέκεται άμεσα η Κύπρος, την ΑΟΖ και το φυσικό αέριο της οποίας, επιβουλεύεται δυναμικά η Τουρκία.

Η θέση μας για συμμαχία της Κύπρου με την Τουρκία μετά τη λύση (forging an alliance with Turkey), πρέπει να αναθεωρηθεί. Τέθηκε για πρώτη φορά από τον Πρόεδρο της ΚΔ στη διάσκεψη της Γενεύης για το Κυπριακό την 12 Ιανουαρίου 2017 με το σκεπτικό ότι οι δύο χώρες μοιράζονται «κοινές ανησυχίες και προκλήσεις» (η λεπτομερής εισήγηση του Προέδρου της ΚΔ περιλαμβάνεται στο ανακοινωθέν του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ που εκδόθηκε την 13.01.2017, 14:50 ώρα). Αν υιοθετηθεί αυτή η εισήγηση στο πλαίσιο της λύσης, θα μεθοδεύσει κατά την άποψή μου, την εσαεί παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, με το πρόσχημα της συμμαχίας και αυτό θα αποβεί όχι μόνο σε βάρος της ασφάλειας της Κύπρου αλλά και της Ελλάδας και των γειτονικών χωρών, αφού είναι γνωστή η επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας στην περιοχή και η ηγεμονική συμπεριφορά της.

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ ΤΡΑΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Επειδή στο πλαίσιο της λύσης το κεφάλαιο της ασφάλειας είναι καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού, δεν πρέπει να επαναληφθούν τραγικά λάθη του παρελθόντος, όπως η αποδοχή των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας το 1960, που έφεραν την Τουρκία και τον στρατό της στην Κύπρο και οδήγησαν στη σημερινή δεινή κατάστασή μας. Ακόμα και στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της ΚΔ, με το άρθρο 3, η άμυνα της Κύπρου τίθεται υπό τον έλεγχο των εγγυητριών δυνάμεων, ως να είναι προτεκτοράτο, κατά παραβίαση των άρθρων 21 (κυρίαρχη ισότητα κρατών) και 51 (δικαίωμα αυτοάμυνας) του καταστατικού χάρτη των ΗΕ. Οι διμερείς συμφωνίες είναι παράνομες γιατί έγιναν από την Τουρκία με την παράνομη οντότητα της «ΤΔΒΚ» και δεν πρέπει να ενσωματωθούν στη λύση ούτε να αποδεχθούμε στέρηση του δικαιώματος να έχουμε ΕΔ, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ ή να προχωρήσουμε σε συμμαχία με την Τουρκία, γιατί το Κυπριακό είναι κατ’ εξοχήν πρόβλημα ασφάλειας, που συνίσταται στην επιδίωξη της Τουρκίας να θέσει ολόκληρη την Κύπρο υπό τον έλεγχό της και στην απαίτηση για τον Ελληνισμό να την ανακόψει. Ανακοπή η οποία απαιτεί πολιτική βούληση, ενδυνάμωση των συντελεστών ισχύος της ΚΔ και αναθεώρηση της στρατηγικής μας για λύση του Κυπριακού.

* Αντιστράτηγος ε.α.

Share on FacebookShare on TwitterShare on Google+

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Ασκήσεις αυτομαστιγώσεως: Απολογισμός, αποτίμηση των πεπραγμένων της απερχόμενης χρονιάς

apopseisfeatured, συνομοσπονδία, Αττίλα, Συνεργατισμού, χαλαρή ομοσπονδία, Καίτης Κληρίδου, κάρτας φιλάθλου

Το λιμάνι της Κερύνειας. Φωτογραφία Αρχείου, AΠΕ-ΜΠΕ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ*

Οι τελευταίες μέρες του 2018, που διανύουμε, προσφέρονται για απολογισμό, αποτίμηση των πεπραγμένων της απερχόμενης χρονιάς, εντοπισμό των σφαλμάτων και των παραλείψεων, σχεδιασμό των επόμενων βημάτων.Για το Κυπριακό η περίοδος αυτή συμπίπτει με την αναμονή μιας νέας αμερικανικής παρέμβασης, εν μέσω των συνηθισμένων τουρκικών προκλήσεων της ερντογανικής ρητορικής και, στο εσωτερικό, με την κορύφωση της νευρικότητας μερίδας της πολιτικής μας ηγεσίας, που θυμίζει το ποδοσφαιροψυχολογικό σύνδρομο του «φόβου του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι».

Αντί δηλαδή, η απραξία αρκετών μηνών στο Κυπριακό, σε μια εποχή διεθνούς έντασης και αβεβαιότητας, να δώσει την ευκαιρία στις πολιτικές μας δυνάμεις να συζητήσουν σοβαρά, να μελετήσουν σενάρια και εναλλακτικές στρατηγικές, να προσπαθήσουν να ετοιμαστούν μεθοδικά για τον επόμενο γύρο συνομιλιών και διαπραγματεύσεων. Ακόμη, να αναζητήσουν τις αιτίες που οδηγούν τον απλό Κύπριο πολίτη να αποστρέφεται ολοένα και περισσότερο την πολιτική και τους πολιτικούς παρότι ζει σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα, να στραφούν στα καθημερινά προβλήματα, να βγάλουν συμπεράσματα από το Βατερλώ του Συνεργατισμού, το φιάσκο της υπόθεσης του χαλλουμιού, να επιλύσουν τουλάχιστον το ζήτημα της «κάρτας φιλάθλου». Να συνειδητοποιήσουν, τέλος πάντων, τα προβλήματα του «μέσου πολίτη», να τολμήσουν να σπάσουν το απόστημα της διαφθοράς που γιγαντώνεται εφιαλτικά, να βρουν τρόπους να ανακόψουν τη μάστιγα της αναξιοκρατίας.

• Αντί των παραπάνω, ακούμε και διαβάζουμε πράγματα πρωτοφανέρωτα. Τι να σταχυολογήσουμε και πού να σταθούμε; Στις δηλώσεις για το «εθνικό τσουνάμι»;

Τις διαρροές και τη διαμόρφωση κλίματος για «χαλαρή ομοσπονδία»; Την ορολογία του «πατριωτικού κόμματος» που ξεθάφτηκε; Τις συζητήσεις -αίφνης- για συνομοσπονδία; Τις επισκέψεις και τον ξαφνικό έρωτα στον Τσαβούσογλου; Τον παραλληλισμό της δικής μας θέσης από το 1974 με τη θέση της ηττημένης (χιτλερικής) Γερμανίας το 1951, ύστερα δηλαδή από την πτώση του φασισμού; Παραθέτω από το άρθρο της Καίτης Κληρίδου στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής (9 Δεκεμβρίου 2018): «Δυστυχώς, το 1974 ήμασταν εμείς οι μεγάλοι ηττημένοι. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας το τίμημα της ήττας ήταν πολύ βαρύ. Τον διαμελισμό της πατρίδας μας και την κατοχή τη βιώνουμε μέχρι και σήμερα.

Σε αντίθεση με τη Γερμανία, επιμένουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας θύματα, που σίγουρα είμαστε, και αρνούμαστε να παραδεχθούμε ότι διαπράξαμε και εμείς τραγικά πολιτικά λάθη, τα οποία πληρώνουμε σήμερα.» (Θυμίζουμε ότι τα πρώτα «επαναπροσεγγιστικά» επιχειρήματα, πριν από πολλά χρόνια για τα διδάγματα που έπρεπε να πάρει η τουρκοπατημένη Κύπρος από το γαλλογερμανικό πρότυπο, μας θύμιζαν τη «συμφιλίωση» μετά τον πόλεμο του 1870-1871. Τώρα, έχει αλλάξει ο πόλεμος-παράδειγμα και, εάν είναι δυνατόν, η διχοτομημένη από τον Αττίλα Κύπρος παραλληλίζεται με την ηττημένη διαμελισμένη μεταπολεμική Γερμανία του 1951 και η Τουρκία -όχι οι Τουρκοκύπριοι- με τη μεταπολεμική Γαλλία!…)

Θα μπορούσαν, ίσως, τα παραπάνω να ερμηνευθούν εάν συνοδεύονταν και από ανάλογες δηλώσεις και χειρονομίες καλής θέλησης ή «εξομολογήσεις ειλικρινείας» και από την άλλη πλευρά των κατοχικών οδοφραγμάτων. Όμως, η μεν Τουρκία κλιμακώνει τις προκλήσεις και συνεχίζει να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιδιώκοντας ουσιαστικά να επιβάλει ντε φάκτο ένα καθεστώς σουλτανικής επικυριαρχίας, η δε ηγεσία των Τουρκοκυπρίων εξακολουθεί συστηματικά και καθημερινά να καλλιεργεί τον μύθο του «αδικημένου» που υποφέρει, ακόμη και σήμερα, από «την καταπίεση της πλειοψηφίας».

Έχοντας ήδη αναγάγει διά των συνεχών υποχωρήσεων της δικής μας πλευράς το ζήτημα της «πολιτικής ισότητας» ως ασφαλιστική δικλείδα διαίρεσης και βέβαιης διάλυσης, στην περίπτωση απασφάλισης. Και έχοντας εξασφαλίσει τη συγκατάθεσή μας σε σωρεία εξωφρενικών και παράλογων απαιτήσεων. Με τη συνέργεια, στον χώρο της προπαγάνδας, ποικιλώνυμων ΜΚΟ που δρουν ανεξέλεγκτα στη χώρα μας χρηματοδώντας με ξένα κεφάλαια προγράμματα, εκδόσεις και δράσεις.

Προφανώς όλοι, από τον απλό πολίτη μέχρι και τα δημόσια πρόσωπα του τόπου, έχουν το δικαίωμα της άποψής τους. Και εννοείται ότι στην πολιτική επιτρέπονται διάφοροι χειρισμοί και στρατηγήματα – εξάλλου έχουμε και ευρωκλογές τον Μάιο. Θα ήταν, όμως, μια τεράστια προσφορά, εάν οι πολιτικοί μας ζητούσαν από τους συνεργάτες τους να τους τύπωναν ή να τους αντέγραφαν σε ένα ψηφιακό δίσκο τις δημόσιες τους παρεμβάσεις για το Κυπριακό που έγιναν στη διάρκεια του 2018.

Και να αφιέρωναν τον αντίστοιχο χρόνο για να ακούσουν προσεκτικά τους εαυτούς τους. Όχι για «αυτοκριτική» – φοβάμαι πως θα ήταν μαξιμαλισμός να ζητηθεί κάτι τέτοιο. Με την ελπίδα να κατανοήσουν, πρώτα – πρώτα οι ίδιοι, στο πώς έφτασε, εδώ που έφτασε, ένα ζήτημα «εισβολής και κατοχής»…

*Αναπλ. καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

www.papapolyviou.com    

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Γιάννος Χαραλαμπίδης Μυρίζονται αέριο και βάζουν χέρι στην Κρήτη

Μυρίζονται αέριο και βάζουν χέρι στην Κρήτη

16.12 2018 Γιάννος Χαραλαμπίδης

Γιάννος Χαραλαμπίδης

Όταν ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν αναφερόταν σε αλλαγές ή σε νέες ερμηνείες της Λωζάννης και άλλων Συνθηκών, δεν ήταν μια θέση του αέρα. Έχει στρατηγικό βάθος. Συνήθως, όταν οι τουρκικές θέσεις διατυπώνονται στα αρχικά τους στάδια, μας φαίνονται ακραίες και εξωπραγματικές. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με τις υποχωρήσεις των ημετέρων, οι άλλοτε παράλογες τουρκικές θέσεις εμφανίζονται ως λογικές και οι δικές μας θέσεις ως ουτοπικές, οι οποίες, για να καταστούν ρεαλιστικές, θα πρέπει να γίνουν δεκτές οι αξιώσεις της Άγκυρας. Και όταν γίνουν δεκτές, θέτει νέες διεκδικήσεις στο τραπέζι. Οι Τούρκοι, εφόσον έχουν προχωρήσει σε έναν σχεδιασμό διαμελισμού της κυπριακής ΑΟΖ μεταξύ της ίδιας και των γειτονικών χωρών, σήμερα έρχονται να τον συμπληρώσουν με ένα άλλο θεωρητικό μοντέλο: Ότι μόνον το ένα τέταρτο της Κρήτης ανήκει στην Ελλάδα και, ως εκ τούτου, ο καθορισμός της ΑΟΖ θα πρέπει να καθοριστεί με έναν τρόπο όπως η Άγκυρα τον αντιλαμβάνεται, δημιουργώντας μια τουρκική λίμνη. Μυρίζονται αέριο και επιδιώκουν να βάλουν χέρι στην Κρήτη.  

 

Το τουρκικό... πέλαγος 

 

Η θεωρία αυτή υποστηρίζει τα εξής: Υπάρχει μία αντίληψη ότι η Κρήτη δόθηκε με βάση τη Συμφωνία της Λωζάννης στην Ελλάδα. Υπάρχει, όμως, όπως τονίζει ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας, Ümit Yalim, μια άλλη αντίληψη, που καταδεικνύει το αντίθετο. Ο Ümit Yalim, καθώς και ακαδημαϊκοί, υποστηρίζουν ότι το καθεστώς της Κρήτης καθορίστηκε από τέσσερεις Συνθήκες. Αυτές του Λονδίνου στις 30 Μαΐου 1913, του Βουκουρεστίου της 10ης Αυγούστου 1913, της Αθήνας της 14ης Νοεμβρίου 1913 και της Λωζάννης της 24ης Ιουλίου 1923. Anılan antlaşmalara göre Girit Adası'nın sadece dörtte biri Yunanistan'a aittir. Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες συνθήκες, μόνον το ένα τέταρτο της νήσου Κρήτης ανήκει στην Ελλάδα. Και αυτό συμβαίνει, διότι, εκτός της Ελλάδας, διεκδικούσαν ή είχαν δικαιώματα επί του νησιού η Σερβία και το Μαυροβούνιο και η Βουλγαρία. Εφόσον μόνον το ένα τέταρτο της Κρήτης έχει παραχωρηθεί στην Ελλάδα και εφόσον, σύμφωνα με τον τουρκικό ισχυρισμό, οι τρεις εν λόγω χώρες είχαν παυθεί των δικαιωμάτων τους επί της Κρήτης, αλλά όχι ρητώς υπέρ της Ελλάδας, τα δικαιώματα των τριών τετάρτων του νησιού ανήκαν ιστορικά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, της οποίας συνέχεια αποτελεί η Τουρκική Δημοκρατία. Αυτή η θεωρία εκφράζεται από το «βαθύ τουρκικό κράτος», όσο τρελή και αν ακούγεται. Μάλιστα, ασκείται κριτική στην Κυβέρνηση Ερντογάν, γιατί καθυστερεί να διεκδικήσει ό,τι ανήκει στην Τουρκία, την ίδια στιγμή κατά την οποία, όπως οι υποστηρικτές της εν λόγω θεωρίας ισχυρίζονται, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα, με την κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ για τα όρια της δικής της ΑΟΖ στην περιοχή. 

Στρατηγικές κινήσεις

Αυτή η τουρκική θεωρία είναι συναφής με τις τουρκικές διεκδικήσεις στην περιοχή του Καστελορίζου και της Κύπρου, καθώς και με τις εξής νομικές και στρατηγικές κινήσεις:

Πρώτον: Με την αμφισβήτηση των ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως αυτά καθορίζονται μέσω του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, στην ΑΟΖ. Το ζήτημα αυτό είναι συναφές με τα νομικά θεμέλια επί τη βάσει των οποίων στηρίζεται η υπόστασή τους ως διεθνώς αναγνωρισμένων κρατών και υποκειμένων διεθνούς δικαίου. Ως εκ τούτου, η Τουρκία θεωρεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα και ότι θα πρέπει να αντικατασταθεί από δύο ισότιμου καθεστώτος κράτη. Αυτό σημαίνει επανακαθορισμό των ΑΟΖ στην περιοχή, αφού πρώτα καθοριστεί η τουρκική υφαλοκρηπίδα σε σχέση με την κυπριακή, εξέλιξη κατά την οποία: Α. Θα προκύψει γενικότερο θέμα επανακαθορισμού των ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο. Β. Θα επιδιωχθεί από την Άγκυρα η απάλειψη της θαλάσσιας περιοχής στην οποία ενώνεται η κυπριακή με την ελληνική ΑΟΖ, όπως με τη βοήθεια της Αιγύπτου συμβαίνει σήμερα. Ταυτοχρόνως, η Άγκυρα αναφέρεται σε διαφορετική ερμηνεία της Συνθήκης της Λωζάννης, ακόμη και σε αναθεώρησή της, διότι αυτό επιβάλλει η πολιτική που στηρίζεται στην αμφισβήτηση των συνόρων της Ελληνικής Δημοκρατίας, κυρίως στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο. Και αυτή η αμφισβήτηση αφορά το Αιγαίο, το Κρητικό Πέλαγος, ακόμη και το Ιόνιο, αφού με δική της παρέμβαση είχε ακυρωθεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας η συμφωνία επί της ΑΟΖ της χώρας αυτής με την Ελλάδα επί Πρωθυπουργίας Καραμανλή και Μπερίσα το 2009.

Η σημασία της λύσης και η ενέργεια

Δεύτερον: Με μια λύση στο Κυπριακό, η οποία θα νομιμοποιεί μέρος της τουρκικής αναθεωρητικής στρατηγικής, όπως έχει εξηγηθεί περιληπτικά ανωτέρω. Και η λύση αυτή είναι η υπό συζήτηση, δηλαδή της ομοσπονδίας των δύο ισότιμων κρατών. Επειδή φθάνει σε λίγο στην Κύπρο η κ. Λουτ, για να βρει τρόπους να επαναρχίσει ο διάλογος στο Κυπριακό, και επειδή γίνεται πλέον λόγος για όρους αναφοράς στις συνομιλίες, εμείς θα επισημάνουμε το εξής: Ένας από τους κυριότερους όρους αναφοράς για την τουρκική πλευρά είναι η συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου και ο αγωγός προς Τουρκία ως αντιδιαστολή του αγωγού EastMed. Συνεπώς, ο τουρκικός σχεδιασμός είναι συνδεμένος: Α. Με τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη. Β. Με τον επανακαθορισμό της κυπριακής ΑΟΖ, και Γ. με τον αγωγό μέσω Τουρκίας, μια πολιτική που βρίσκει σύμφωνη και τη Μόσχα, εφόσον, όπως έχουμε ήδη αναλύσει την περασμένη εβδομάδα, στόχος και της Τουρκίας και της Ρωσίας είναι να μη γίνει ο αγωγός EastMed και να περάσει το φυσικό αέριο της Κύπρου στα τουρκικά παράλια και, από εκεί, μέσω του Turkish Stream και άλλων δικτύων, στην Ευρώπη. Δηλαδή, τον δικό μας ενεργειακό και γεωπολιτικό ρόλο, ο οποίος μπορεί να ασκηθεί μαζί με το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές, ακόμη και αραβικές, χώρες, να τον εκχωρήσουμε στην Τουρκία. Αυτά επιμένουν να μας ζητούν οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, ενώ σε ανάλογους ομοσπονδιακούς ρυθμούς κινείται και το ΔΗΚΟ.

Το κρίσιμο χρονικό σημείο

Τρίτον: Με την προσπάθεια της Τουρκίας να αναδειχθεί σε θαλασσοκράτειρα στην περιοχή, δηλαδή σε Μεγάλη Ναυτική Δύναμη με την απόκτηση αεροπλανοφόρου και άλλων σκαφών επιφανείας, καθώς και υποβρυχίων, όπως και αεροσκαφών, για να αποκτήσει μεγαλύτερη υπεροχή στον αέρα, συν του αντιπυραυλικού συστήματος S-400. Συνεπώς, ο κρίσιμος χρόνος για την έντονη διεκδίκηση του νέου σκέλους της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, που αφορά στο Κρητικό Πέλαγος και πέραν αυτού, θα είναι η περίοδος κατά την οποία η Τουρκία θα επιτύχει να καταστεί κυρίαρχη στη θάλασσα και στον αέρα. Τότε, θα είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ' ό,τι είναι σήμερα, ειδικώς εάν αισθανθεί ότι δεν υπάρχει ελληνική αποτροπή από την Νοτιοανατολική Μεσόγειο ώς τη Θράκη.

Η αντίληψη Βέμπερ και ο EastMed 

Αυτή είναι η τουρκική πολιτική και επειδή περί αποτροπής ο λόγος και επειδή εμείς δεν είμαστε απορριπτικοί, θα επικεντρωθούμε σε κάτι το οποίο είπε την περασμένη Τετάρτη στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο Μάνφρεντ Βέμπερ, ενώπιον του Προέδρου Αναστασιάδη. Η τοποθέτησή του είναι σημαντική όχι μόνο διότι είναι επικεφαλής της μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας στην Ευρώπη, δηλαδή του ΕΛΚ, αλλά διότι, αφενός, είναι Γερμανός και, αφετέρου, θα είναι, εκτός απροόπτου, ο επόμενος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σε ένα χρόνο περίπου. Ο κ. Βέμπερ αναφέρθηκε στον ενεργειακό ρόλο της Κύπρου και τις τουρκικές απειλές, προσθέτοντας, εν ολίγοις, ότι γίνεται πιο σημαντικός, ένεκα, πλέον, της μείωσης των πιθανοτήτων, όπως εκτιμά, της κατασκευής του Βόρειου Αγωγού 2, εφόσον μια τέτοια εξέλιξη θα αυξήσει τις εξαρτήσεις της Ευρώπης από τη Ρωσία. Και κάτι τέτοιο δεν είναι επιθυμητό. Όχι μόνο από την Ευρώπη, αλλά, κυρίως, από τις ΗΠΑ. Το τονίζουμε αυτό, διότι, στην τελευταία Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον περασμένο Ιούλιο, ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν οξύς επί τούτου και είπε στην Καγκελάριο Μέρκελ ότι διαφωνεί με την κατασκευή του Βόρειου Αγωγού 2, διότι δεν μπορεί, από τη μια, να γίνεται λόγος για την αποτροπή της Ρωσίας και την ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από αυτήν, και, από την άλλη, το Βερολίνο να είναι έτοιμο να επενδύσει στη Μόσχα. Έπιασαν τόπο οι συστάσεις Τραμπ και θα συνιστούν, ως φαίνεται, κατευθυντήριο γραμμή της ενεργειακής πολιτικής την οποία θα ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό την πιθανή Προεδρία του κ. Βέμπερ, ο οποίος δεν συμπαθεί την Τουρκία και ουδόλως επιθυμεί να συνεχιστεί η εξάρτηση της Ευρώπης από τη Μόσχα και να προστεθεί σε αυτήν η εξάρτηση από την Τουρκία μέσω του Turkish Stream. Συνεπώς, έχουμε συνθήκες και σύγκλισης των δικών μας συμφερόντων με εκείνων της ΕΕ, της Γερμανίας, των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ακόμη και της Αιγύπτου, μέσω του EastMed, ως εναλλακτικής ενεργειακής επιλογής απεξάρτησης από την Τουρκία και τη Ρωσία, με ανάλογες γεωπολιτικές επιπτώσεις. Και επειδή, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, ένας αγωγός δεν είναι ένας απλός σωλήνας μεταφοράς φυσικού αέριου, αλλά μια στρατηγική σε βάθος χρόνου, λογικό είναι να εξετάσουμε την οικονομική και στρατιωτική αποτροπή που προκύπτει και που σημαίνει ότι πολύ δύσκολα η Τουρκία θα προκαλέσει κρίση για ένα αγωγό, στο πλαίσιο του οποίου θα εξυπηρετούνται και θα διακυβεύονται συμφέροντα της Ευρώπης, των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Όπως, μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν, στην άσκηση Ονήσιλος - Γεδεών, που αρχίζει αύριο, το Ισραήλ προτίθεται να χρησιμοποιήσει τα υπερσύγχρονα μαχητικά F-35. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει τη συμμετοχή περί των 50 μαχητικών τύπου F-15 και F-16, καθώς και αναγνωριστικών. Δεν είναι η πρώτη φορά που θα πετάξουν τα F-35 στην περιοχή μας.  

Επανακαθορισμός σχέσεων με Μόσχα

Βεβαίως, κανείς δεν πρέπει να υποτιμά τις σχέσεις της Κύπρου με τη Ρωσία. Και θα επαναλάβουμε τον όρο περί επανακαθορισμού και κυρίως θα πρέπει να πουν οι Ρώσοι τι επιθυμούν από εμάς, λαμβανομένων υπόψη των δικών μας εθνικών συμφερόντων, που συγκλίνουν με τη Δύση και το Ισραήλ, αλλά και μιας άλλης αλήθειας: Δεν εμποδίσαμε ποτέ τη Μόσχα να μπει στο ενεργειακό παιγνίδι της Κύπρου. Ήταν δική της επιλογή να μείνει εκτός και να συνδεθεί περισσότερο με την Τουρκία, σε μια στρατηγική κίνηση που στόχο είχε να την αρπάξει από τις αγκάλες των ΗΠΑ. Και υπάρχουν δεκάδες τομείς αμοιβαίων συμφερόντων, ακόμη και γεωπολιτικών, στο πλαίσιο των οποίων μπορούν να συνεχιστούν και να ενισχυθούν υφιστάμενες συνεργασίες, αλλά και να προκύψουν νέες. Δεν είναι θέμα λεπτών, όπως είθισται να λέγεται, χειρισμών, αλλά ορθών και συγκεκριμένων χειρισμών και ουχί ακροβατικών και συγκυριακών. Ενδεχομένως, το Δόγμα ότι πρέπει να δώσουμε στην Τουρκία φυσικό αέριο για να μας δώσει λύση και μάλιστα δικών της προδιαγραφών αποδεικνύεται λανθασμένο, διότι, λόγω δικής μας αδυναμίας, η Άγκυρα, όταν της δίνουμε, όπως είπε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την περασμένη Τετάρτη στο Στρασβούργο, αξιώνει και άλλα. Τα θέλει όλα. Οι συνθήκες και τα συμφέροντα επιβάλλουν μια νέα στρατηγική προσέγγιση, της οποίας πυλώνας θα είναι ο σχηματισμός αποτροπής και ανάπτυξης μέσω του φυσικού αερίου, που δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας, αλλαγή οικονομικών και στρατιωτικών ισοζυγίων, που επιφέρουν κόστος στην Τουρκία, υπό την έξης έννοια: Όσο μεγαλύτερος είναι ο δείκτης της αποτροπής, ανάλογα μικρότερες είναι οι πιθανότητες κρίσης και, όσο μεγαλύτερο είναι το κόστος για την Τουρκία και ο κίνδυνος να απολέσει οφέλη, λόγω της επεκτατικής της πολιτικής, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες αλλαγής της δικής της στάσης, με ταυτόχρονη ενίσχυση των προϋποθέσεων για εξεύρεση δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Ίδωμεν...

 

http://www.sigmalive.com/blog/charalambidesg/2018/12/2433/myrizontai-aerio-kai-vazoun-xeri-stin-kriti

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Απόψεις Κώστας Ν. Χατζηκωστής Κυκεώνας…

Κυκεώνας…

16.12.2018 16:42 Κώστας Ν. Χατζηκωστής

Κώστας Ν. Χατζηκωστής

Ο Κώστας Ν. Χατζηκωστής είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και εκδότης της εφημερίδας "Σημερινή". Είναι επίσης πρόεδρος του Συγκροτήματος “ΔΙΑΣ”

 Από την Τουρκική Εισβολή και κατάκτηση της Κύπρου του 1974, έχουν περάσει 44 χρόνια. Σε αυτά τα χρόνια Τούρκοι και Έλληνες της Κύπρου συνομιλούν, αλλά λύση δεν επιτυγχάνουν. Γιατί; Επειδή (λέγει η ελληνική πλευρά) η Τουρκία θέλει όχι μόνο να νομιμοποιήσουμε με την υπογραφή μας τα τετελεσμένα της Εισβολής, αλλά και να επιτευχθεί τέτοια διευθέτηση, ώστε να μη λειτουργήσει, και η κατάρρευσή της να οδηγήσει σε τελική τουρκοποίηση της Κύπρου. Και η τουρκική πλευρά; Λέγει ότι οι Έλληνες δεν είναι αξιόπιστοι. Δεν ξέρουν τι θέλουν. Δεν είναι ρεαλιστές. Δεν θέλουν λύση και επιδιώκουν να είναι αυτοί και μόνο οι εκφραστές και εκπρόσωποι της Ζυριχικής Κυπριακής Δημοκρατίας, που… «εξέλιπε»…

     Μετά, λοιπόν, από 45 χρόνια βιώνουμε τα ίδια και χειρότερα. Η τουρκική προπαγάνδα αναμασά ότι η ελληνική πλευρά δεν θέλει λύση… Θέλει ή δεν θέλει, πράγματι, λύση; Και ποια λύση θέλει; Και ποιοι θέλουν ποια λύση; Επικρίνεται από το ΑΚΕΛ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι, είτε δεν θέλει λύση είτε θέλει τώρα άλλη λύση. Κατηγορείται ότι την κρίσιμη ώρα, αντί να προχωρήσει σε Συμφωνία Λύσεως, έφυγε… Εγκατέλειψε τις Συνομιλίες και τώρα ζητά να επαναρχίσουν από εκεί που έμειναν…

     Είναι αβίαστο το σχετικό ερώτημα: Γιατί έφυγε και θέλει να ξαναρχίσει από εκεί που έμειναν; Πώς τότε οι Συνομιλίες απέτυχαν και οι επόμενες θα επιτύχουν; Πώς θα καταλογισθεί ευθύνη στην Τουρκία, αν και όταν οι επόμενες Συνομιλίες ναυαγήσουν και πάλιν; Εδώ και 45 χρόνια, υπό καλύτερες (για την ελληνική πλευρά) συνθήκες, η Τουρκία ουδέποτε επωμίστηκε  την ευθύνη για τις αποτυχίες ατέλειωτων, ατερμάτιστων και ανερμάτιστων Συνομιλιών. Πώς θα την επωμιστεί τώρα, υπό καλύτερες συνθήκες για την τουρκική πλευρά;

     Σε όλα αυτά τα σημαντικά ερωτήματα η πλευρά μας δεν έχει απαντήσεις. Φλυαρεί, αερολογεί, ανευθυνολογεί… στη βολική αλλά χρεοκοπημένη ρητορική για εσωτερική κατανάλωση. Δυστυχώς, η πλευρά μας μετά από 45 χρόνια φαίνεται να μην ξέρει τι θέλει. Και άρχισε η Τουρκία να εκμεταλλεύεται αυτήν τη σύγχυση. Άλλα φέρεται να θέλει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ως εφικτή λύση του Κυπριακού. Άλλα ο Αρχηγός του ΑΚΕΛ. Άλλα η ηγεσία του ΔΗΚΟ. Άλλα η ΕΔΕΚ, άλλα τα άλλα κόμματα. Και μέσα στην Κομματοκυριαρχία άλλες υποδιαιρέσεις διαφοροποιημένων θέσεων. Αυτή δεν είναι εικόνα αισιόδοξης προοπτικής. Αυτή είναι εικόνα επερχόμενης νέας καταστροφής…

     Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι ένας νομικός κυκεώνας και μια πολιτειακή κόλαση. Πώς μπορεί να εξηγηθεί στους Τρίτους, στη λεγόμενη, αλλ’ ανύπαρκτη, Διεθνή Κοινή Γνώμη; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστω και τώρα βεβαιώθηκε, όπως λέγει, ότι αυτή η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι και νομικοπολιτειακό τερατούργημα και συνεπώς ανεφάρμοστο. Δεν μπορεί να λειτουργήσει. Και βγήκε με κάποιο συγκρατημένο θάρρος να μιλήσει για Αποκεντρωμένη Ομοσπονδία. Πάλιν, όμως, με ρευστό περιεχόμενο. Χωρίς προμελέτη. Χωρίς προπαρασκευή. Χωρίς καθαρότητα στόχων και διαδικασιών. Χωρίς σχεδιασμό… Έστω όμως με ολέθρια καθυστέρηση, ο Πρόεδρος ομολόγησε το εξ αντικειμένου αυτονόητο. Δηλαδή το ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που για 45 χρόνια συζητείται ως η εφικτή λύση, δεν είναι λύση. Δεν μπορεί να λειτουργήσει. Είναι διάλυση. Είναι νέα Κερκόπορτα στην ενισχυμένη τουρκική επιθετικότητα. Η προεδρική αυτή παρρησία, αυτό το έστω καθυστερημένο και γκρίζο θάρρος, ποια πρακτική συνέχεια θα έχει;

     Τι έπρεπε να γίνει πριν ή έστω μετά τη νέα θέση του Προέδρου; Δεν έπρεπε να καθίσουν οι πολιτικοί ηγέτες και να αποφασίσουν ενωμένοι και συνυπεύθυνοι, για το πού και γιατί απέτυχαν και για το τι γίνεται παρακάτω; Αντ’ αυτής της Ιστορικά, της αδήριτα αναγκαίας απόφασης για ενότητα λαού και ηγεσίας προς λειτουργική διευθέτηση του Κυπριακού με καθαρό και εφικτό στόχο, άρχισαν οι αλληλοκατηγορίες. Οι αλληλοχαρακτηρισμοί, οι αλληλοϋπονομεύσεις. Σημειώθηκαν μικροπολιτικές εκρήξεις. Και εμφανίστηκαν δήθεν και «πυροσβεστικές» επεμβάσεις χάριν της ρητορικής ψευδοενότητας. Ποιας Ενότητας και για ποιο σκοπό; Ουδείς πολιτικός ηγέτης απαντά…

     Λαός και Ηγεσία αδυνατούν να συμφωνήσουν στο ποια «λειτουργική» λύση επιδιώκουν για τις επόμενες γενιές της Κύπρου. Αδυνατούν και να ομοφωνήσουν… Πώς θα συμφωνήσουν με τον Τούρκο Κατακτητή τους; Πώς θα συμφωνήσουν με τους Τούρκους, όταν μεταξύ τους είναι για 45 χρόνια αγεφύρωτες ακόμα οι διαφορές για τον στόχο των Συνομιλιών; Οι Τούρκοι δεν χρειάζονται πλέον δική τους διπλωματική ενέργεια για να μας οδηγήσουν σε νέα αδιέξοδα. Σε νέες υποχωρήσεις μας στους νέους εκβιασμούς και σχεδιασμούς τους. Σχεδιασμούς που άρχισαν με το Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ το 1956 και συνεχίζονται με, συγκλονιστικά, αποτελεσματική μαεστρία μέχρι σήμερα. Η ελληνική πλευρά φλυαρεί τελματώνοντας στις αυταπάτες της. Ο Τούρκος υλοποιεί. Βλέπει ΚΕΝΟ απέναντί του. Και προωθεί χωρίς αντίσταση τους Σχεδιασμούς του. Την ίδια ώρα η πλευρά μας μίζερη, συγχυσμένη και διασπασμένη παραπαίει. Και φαιδρολογεί όταν δεν ανοητολογεί…

http://www.sigmalive.com/opinions/costas-n-hadjicostis/2561/kykeonas

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Απόψεις Λάζαρος Μαύρος 55 χρόνια από την Τουρκανταρσία του 1963

55 χρόνια από την Τουρκανταρσία του 1963

16.12.2018 16:50 Λάζαρος Μαύρος

Λάζαρος Μαύρος

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο

ΤΟ ΖΩΤΙΚΟΤΕΡΗΣ, πάντοτε, σημασίας, ερώτημα και το ασφαλέστερο κριτήριο ήταν και είναι:

- Τι διευκολύνει αφ’ ενός και τι δυσκολεύει αφ’ ετέρου τον στρατηγικό στόχο της Τουρκίας στην Κύπρο;

Οι απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα παράγουν ασφαλώς και το περιεχόμενο της ορθής ή λανθασμένης στρατηγικής του Ελληνισμού στο Κυπριακό.

Αφ’ ότου ο Ελληνισμός της Κύπρου αποφάσισε το 1955 να αγωνιστεί και ενόπλως για την αποτίναξη της βρετανικής αποικιοκρατίας και να επιτύχει την Ένωση με την Ελλάδα, η Τουρκία εκπόνησε και μεθόδευσε την υλοποίηση του επιτελικού της «Σχεδίου Επανάκτησης Κύπρου».

- Έκρινε ότι, κάτω από τις γενικότερες διεθνο-πολιτικές συνθήκες του 1959 και υπό το ισχύον τότε ισοζύγιο δυνάμεων, πολύ θα την διευκόλυνε στην περαιτέρω προώθηση του στρατηγικού της στόχου, η υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου και η δημιουργία του ζυριχικών προδιαγραφών και τριπλής κηδεμόνευσης κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

- Την κατάλυση του οποίου σχεδίαζε και ενόπλως προπαρασκεύαζε πριν ακόμη κι από την εγκαθίδρυσή του, της 16^ης Αυγούστου 1960. Πράγμα που αποδείχθηκε εμπράκτως με την ένοπλη πραξικοπηματική Τουρκανταρσία του 1963-1964.

ΑΠΟ το 1958, σε εφαρμογή της Στρατηγικής Νιχάτ Ερίμ του 1956 και του «Σχεδίου Επανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου 1957, με απόφαση της Άγκυρας οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συγκρότησαν μυστικά στην Κύπρο, ως ένοπλο στρατιωτικό τους βραχίονα την τρομοκρατική ΤΜΤ.

- Διά της οποίας, πρώτα επέβαλαν με τρομοκρατία και δολοφονίες Τουρκοκυπρίων αντιφρονούντων τον πλήρη και στυγνό έλεγχό της επί της τουρκικής μειονότητας και, δεύτερο, προκάλεσαν, με σφαγές τύπου «Κιόνελι», τις χρήσιμες για τα σχέδιά τους αιματηρές «διακοινοτικές» και διχοτομικές συγκρούσεις.

Αποτέλεσμα της μεθόδευσης της Τουρκανταρσίας του 1963 ήταν ν’ αποκτήσουν οι Τούρκοι, τόσης ισχύος ένοπλη δύναμη, ώστε να περιχαρακώσουν επί κυπριακού εδάφους οχυρωμένους θυλάκους, εντός των οποίων απαγόρευσαν την άσκηση κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετατρέποντας εδάφη και πληθυσμό της σε στρατηγικό προγεφύρωμα για την από χρόνια σχεδιαζόμενη τουρκική εισβολή του 1974.

ΤΟΝ  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 1963, απέναντι στα πολυβόλα Μπράουνινγκ και στα από ετών προπαρασκευασμένα πολυβολεία της τουρκικής ΤΜΤ, στις παρυφές του περίκλειστου των τουρκικών θυλάκων των στασιαστών, οι περισσότεροι εθελοντικώς σπεύσαντες να αντισταθούν Έλληνες Κύπριοι, μόνο δίκαννα κυνηγετικά όπλα διέθεταν!

Δεν είχε προνοήσει ο Ελληνισμός να διαθέτουν εγκαίρως την αναγκαία ένοπλη ισχύ ώστε, μέσα στα πρώτα 24ωρα ν’ ανατρέψουν την ισχύ της ΤΜΤ, να εκκαθαρίσουν τις βάσεις πυρός και τα οχυρά της, να εξαλείψουν την τρομοκρατική επιβολή της επί του πληθυσμού της μειονότητας και να συλλάβουν εκείνην τη «μια δράκα φασίστες που βοηθούμενοι από τους ιμπεριαλιστές και χρησιμοποιώντας όπλα και φασιστικές μέθοδες άρπαξαν την ηγεσία της τουρκικής κοινότητας», καθώς κατάγγελλε κι ο δολοφονηθείς από την ΤΜΤ στις 11 Απριλίου 1965, Τουρκοκύπριος ΑΚΕΛιστής Ντερβίς Καβάζογλου.

ΑΠΟ ΤΗΝ περίπτωση του τουρκικού πλοιαρίου μυστικής μεταφοράς οπλισμού «Ντενίζ», που εντοπίστηκε την 18^η Οκτωβρίου 1959 και μετέπειτα, είχαν οι αρμόδιοι του Ελληνισμού, και στην Αθήνα και στη Λευκωσία, πλήθος επαρκείς πληροφορίες ότι π.χ. μέχρι 2 Σεπτεμβρίου 1960 η ΤΜΤ διέθετε ήδη 10.000 όπλα, οργάνωση, εκπαίδευση και προετοιμασία, που εντάθηκε από της αφίξεως 16 Αυγούστου 1960 και της ΤΟΥΡΔΥΚ στο νησί… Υποτίμησαν την απειλή! Πολιτεύοντες (και τότε) με ψευδαισθήσεις…

ΠΕΝΗΝΤΑ πέντε χρόνια από την 21^η Δεκεμβρίου 1963, επιχειρεί η Τουρκία να καταστήσει εκλιπούσα την εις χείρας των Ελλήνων Κυπριακή Δημοκρατία.

- Απέτυχε το 1963-1964.

- Απέτυχε και το 1974.

Δεν εγκατέλειψε, όμως, τον στρατηγικό της στόχο. Η μεθόδευση παραμένει επίμονα και υπομονετικά προωθούμενη, με ζυριχικού και άλλου τύπου εμπλουτισμένους τρόπους, ώστε να πειθαναγκαστούν εν τέλει οι Έλληνες να παραδώσουν το κράτος τους στην ισότιμη τουρκική συγκυριαρχία.

- Αυτό, επακριβώς, είναι και το ουσιωδέστερο (και κανένα άλλο) περιεχόμενο των υπό την αιγίδα του Γ.Γρ. του ΟΗΕ διεξαγομένων από το 1977 «διακοινοτικών» συνομιλιών:

- Να εκλείψει η εις χείρας των Ελλήνων Κυπριακή Δημοκρατία και τη θέση της να καταλάβει μια συγκυριαρχούμενη ισοτίμως κι επί παντός, από τους Τούρκους «United Federation of Cyprus - Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία».

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ με το Σχέδιο Ανάν και απέτυχαν στο δημοψήφισμα της 24^ης Απριλίου 2004.

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ με τις έκτοτε συνεχιζόμενες συνομιλίες:

- Ενθαρρυνόμενοι από τα κέρδη τους στα Κοινά Ανακοινωθέντα Χριστόφια - Ταλάτ 23^ης Μαΐου 2008 και Αναστασιάδη - Έρογλου της 11^ης Φεβρουαρίου 2014.

- Με ανανεωμένες τις προσδοκίες τους, από τις διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη - Ακιντζί και από τις Πενταμερείς στο Μον-Πελεράν και Κραν-Μοντανά της Ελβετίας ώς τον Ιούλιο του 2017.

ΟΛΗ αυτή, λοιπόν, η πορεία, από το 1977 μέχρι και το 2018, σε τι διευκόλυνε, ή αντιθέτως, σε τι δυσκόλεψε την τουρκική στρατηγική στην Κύπρο;

Οι απαντήσεις, μέσα στο πλαίσιο των γενικότερων διεθνο-πολιτικών συνθηκών του 2018 και του σημερινού συσχετισμού δυνάμεων, μπορούν με ορθολογισμό και χωρίς ψευδαισθήσεις να ορίσουν και το περιεχόμενο της πρεπούμενης ελληνικής στρατηγικής και τακτικής στο Κυπριακό.

 

http://www.sigmalive.com/opinions/lazaros-mavros/2563/55-xronia-apo-tin-tourkantarsia-tou-1963

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Η εκκωφαντική κατάρρευση της τουρκοδιζωνικής και ο κωμικός εμφύλιος Άντρου και Αναστασιάδη

Η εκκωφαντική κατάρρευση της τουρκοδιζωνικής και ο κωμικός εμφύλιος Άντρου και Αναστασιάδη

16.12.2018 16:48 Σάββας Ιακωβίδης

Σάββας Ιακωβίδης

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή

Η τουρκοδιζωνική τους είναι η σωτήρια συνταγή για την αποτροπή ή είναι η σίγουρη μέθοδος για την ολοκλήρωση της τουρκοποίησης της Κύπρου; Γνωρίζουν την απάντηση: Η διζωνική οδηγεί αφεύκτως και με τις δικές τους υποχωρήσεις στην τουρκοποίηση. Ούτε δύο κράτη, ούτε συνομοσπονδία, ούτε διχοτόμηση. Η Τουρκία απαιτεί να κατακτήσει ξανά την Κύπρο. Οι ηγέτες μας γιατί επιμένουν να την διευκολύνουν σε αυτόν τον εθνικό εφιάλτη για τον Ελληνισμό της Κύπρου;

 

Η ωμή πραγματικότητα: Από το 1956, οι Τούρκοι σχεδίασαν και μεθοδικά προωθούν την αρπαγή και πλήρη κατάκτηση της Κύπρου. Γιατί; Διότι τη θεωρούν ως κρίσιμο γεωπολιτικό και στρατηγικό εφαλτήριο για την υλοποίηση των νεο-οθωμανικών ονειρώξεών τους. Η άλλη ωμή τραγικότητα: Οι ηγέτες της Κύπρου, από το 1960 μέχρι σήμερα, αρνούνται να δουν κατάματα τον πιο πάνω αταλάντευτο στόχο τουρκοποίησης και ισλαμοποίησης του κυπριακού Ελληνισμού. Γιατί; Διότι έτσι βολεύονται! Αν δουν την «τουρκική κουφή», θα υποχρεωθούν να την αντιμετωπίσουν, να την ανακόψουν και να την εξουδετερώσουν. Δεν θέλουν! Διαφορετικά, άλλη, διεκδικητική, αγωνιστική και απελευθερωτική, όχι υποχωρητική, έπρεπε να ήταν η πολιτική τους.

Μετά την τουρκική εισβολή, ένας ήταν ο στόχος των Ελλήνων της Κύπρου: Η απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, δι’ όλων των μέσων. Αντ’ αυτού, ακολουθήθηκε η πρακτική των ολέθριων συνεχών υποχωρήσεων. Το παραδέχθηκε και ο κατ’ εξοχήν υποχωρητικός, Ν. Αναστασιάδης, μόλις την περασμένη Τετάρτη. Προσφωνώντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είπε ότι «κάθε φορά που παραχωρούμε, προκειμένου να εξευρεθεί λύση (οι Τούρκοι) επανέρχονται για κάποια υπέρμετρα -με βάση τη δημοκρατία- δικαιώματα, είτε οι Τουρκοκύπριοι καθ’ υποβολήν της Τουρκίας να αξιώνουν περισσότερα». Και διερωτήθηκε, απευθυνόμενος προς τους ευρωβουλευτές: «Πώς είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή η αξίωση για θετική ψήφο σε κάθε απόφαση των θεσμικών οργάνων;». Μα, ποιος τους την έδωσε; Ο ίδιος!

Αφού επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι επιθυμεί επανέναρξη των συνομιλιών στη βάση του πλαισίου Γκουτέρες, κατέληξε: «Μια λύση πρέπει να είναι βιώσιμη και, για να είναι βιώσιμη, πρέπει να είναι λειτουργική και, για να είναι λειτουργική, δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτοί οι όροι όπως τους θέτει η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά. Μια λύση που θα σέβεται απόλυτα τις προσδοκίες και ανησυχίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που θα δημιουργεί ένα λειτουργικό και βιώσιμο ομόσπονδο κράτος (…), κυρίαρχο και ανεξάρτητο, απαλλαγμένο από εξαρτήσεις τρίτων μέσα από επεμβατικά ή εγγυητικά δικαιώματα ή στρατούς κατοχής. Ένα ευρωπαϊκό κράτος, του οποίου η δομή, θεσμοί και λειτουργίες θα συνάδουν απόλυτα με τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες».

Στην ομιλία του, ο Πρόεδρος υπογράμμισε ακόμη ότι το Κυπριακό είναι καθαρά πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, προσφυγοποίησης 200 χιλιάδων Ελλήνων, παραβίασης των τεσσάρων θεμελιωδών ελευθεριών της ΕΕ και άρνησης της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Τι ωραίες θέσεις!! Προκαλούμε ξανά: Πώς αυτές οι θέσεις συνάδουν με την τουρκοδιζωνική, η οποία παραβιάζει όλα τα πιο πάνω; Η απάντηση ήρθε από την Κύπρο: Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, κατηγορεί τον Πρόεδρο ότι φλερτάρει με λύση δύο κρατών και συνομοσπονδία, εγκατέλειψε την πεφιλημένη τους τουρκοδιζωνική, άλλα λέει και συζητά με ξένους και Τούρκους και άλλα λέει στους εθνοσυμβούλους. Γι’ αυτό και το ΑΚΕΛ δεν επιθυμεί να τον στηρίζει, επειδή δεν τον εμπιστεύεται πλέον.

Σε μιαν ακόμα εκδήλωση αγαστής συνεργασίας με το ΑΚΕΛ και ενίσχυσης του εκβιασμού του προς τον Αναστασιάδη να μην εγκαταλείψει την καταρρεύσασα τουρκοδιζωνική, ο Αβ. Νεοφύτου και δήθεν στυλοβάτης του Προέδρου, την περασμένη Τετάρτη, δήλωσε: «Είναι η πρώτη φορά που θα το πω, για κάτι που συζητείται εντός Εθνικού Συμβουλίου: Στην τελευταία συνάντηση με τη Λουτ ήταν απαίτηση του Προέδρου Αναστασιάδη και της Κυβέρνησής μας να γίνει ρητή ονομαστική αναφορά, αν θα επαναρχίσει ο διάλογος, ότι το πλαίσιο λύσης, όχι απλώς τα ψηφίσματα, είναι η Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία». Νέα πισώπλατη μαχαιριά στον Αναστασιάδη.

Λοιπόν, ποιος περιπαίζει, ποιον; Αναστασιάδης, Αβέρωφ και Άντρος νομίζουν ότι σε αυτόν τον τόπο κατοικούν λωτοφάγοι ή άνοα αμνοερίφια; Και οι τρεις αρνούνται να παραδεχτούν ότι η διζωνική, την οποία έκαναν παντιέρα για την τουρκοποίηση της Κύπρου, απέτυχε, κατέρρευσε και γι’ αυτό οι Τούρκοι επιμένουν ότι οι δύο πλευρές στο εξής πρέπει να αναζητήσουν άλλου είδους λύση, «εκτός του κουτιού». Φαίνεται πως ο Ν. Αναστασιάδης συζήτησε με τον φίλο του Άντρου, Τσαβούσογλου, περί δύο κρατών και συνομοσπονδίας. Φαίνεται πως αντιλήφθηκε, επιτέλους, ότι η τουρκοδιζωνική τους εξεμέτρησε το ζην.

Ο κωμικός εμφύλιος και η γελοία αντιπαράθεση Άντρου-Αβέρωφ με τον Αναστασιάδη δεν μπορούν να συγκαλύψουν το κεφαλαιώδες ερώτημα, στο οποίο αποφεύγουν να απαντήσουν: Η τουρκοδιζωνική τους είναι η σωτήρια συνταγή για την αποτροπή ή είναι η σίγουρη μέθοδος για την ολοκλήρωση της τουρκοποίησης της Κύπρου;

Γνωρίζουν την απάντηση: Η διζωνική οδηγεί αφεύκτως και με τις δικές τους υποχωρήσεις στην τουρκοποίηση. Ούτε δύο κράτη, ούτε συνομοσπονδία, ούτε διχοτόμηση.

Η Τουρκία απαιτεί να κατακτήσει ξανά την Κύπρο. Οι ηγέτες μας γιατί επιμένουν να την διευκολύνουν σε αυτόν τον εθνικό εφιάλτη για τον Ελληνισμό της Κύπρου;
 

http://www.sigmalive.com/opinions/savvas-iakovidis/2562/i-ekkofantiki-katarrefsi-tis-tourkodizonikis-kai-o-komikos-emfylios-antrou-kai-anastasiadi

==============================================================================================================================================================================================================================================================

Ποιος είναι ο πανδοχέας και ποιος ο ταξιδιώτης σε τούτα εδώ τα μέρη: Είδα εσένα Κερύνεια…

apopseisfeatured, Κερύνεια, Καρπασία, Λάρνακα

grΤο λιμάνι της Κερύνειας. Φωτογραφία Αρχείου, AΠΕ-ΜΠΕ

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Συνεργασία με τις ΑΠΟΨΕΙΣ και την HELLAS JOURNAL

Περνώ μέσα από την Κερύνεια. Μπροστά από τα μεγάλα μαγαζιά, τα μικρά καταστήματα, τα εστιατόρια, τα καφέ, τα μικρά και τα μεγάλα κτίρια. Ο φίλος μου που είναι στο τιμόνι στρίβει από στενά σοκάκια για να αποφύγει τις μακριές ουρές αυτοκινήτων.

Και αυτά έχουν πολυκοσμία όπως η κύρια λεωφόρος. Δεν υπάρχει κανένα γνωστό πρόσωπο. Και τα καταστήματα και το πλήθος είναι από την Τουρκία. «Η Κερύνεια μετατράπηκε σε πόλη της Τουρκία», του είπα. Με κοίταξε με πόνο. «Μόνο η Κερύνεια; Όλες δικές της έγιναν», μου είπε. Ύστερα καθώς ανηφορίζαμε στον δρόμο ατένισα τα βουνά. Πάνω στις ψηλές βουνοκορφές είχαν πλάκωσει μαύρα σύννεφα.

• Ο ουρανός οσονούπω θα άρχιζε να βρέχει. Προσπάθησα να νιώσω τι νιώθει ένας Ελληνοκύπριος, ο οποίος περνάει από εδώ. Πρέπει να είναι κάτι πολύ θλιβερό. Τι ήταν πριν 44 χρόνια και τι έγινε τώρα; Στράφηκα ξανά προς τον φίλο μου. «Αν ήμουν Ελληνοκύπριος δεν θα έσβηνε καθόλου μέσα μου η φωτιά της Κερύνειας», του είπα, «αλλά είμαι Τουρκοκύπριος και νιώθω και εγώ αυτό που νιώθει».

Η Κερύνεια ούτε για εμάς ήταν χρήσιμη, ούτε για εκείνους. Έχασε προ πολλού την κυπριακή της ταυτότητα. Έγινε πόλη της Τουρκίας. Αλλά υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα σε εμάς και τους Ελληνοκύπριους. Εκείνοι ονειρεύονται ότι μια μέρα θα ξαναποκτήσουν την Κερύνεια. Εμάς δεν μας απέμεινε καν ένα τέτοιο όνειρο. Καθίσαμε σε ένα πολυσύχναστο εστιατόριο. Ούτε μας αναγνώρισε κανείς, ούτε εμείς αναγνωρίσαμε κανέναν.

Οι Κύπριοι που θέλουν να γίνουν τουρίστες, ας κοπιάσουν στην Κερύνεια. Όσοι θέλουν να γυρίσουν σε χωριά της Ανατολίας, να κοπιάσουν στην Καρπασία. Όποιοι θέλουν να μυρίσουν την Κύπρο, να περιδιαβάσουν στην οδό Λήδρας. Να πάνε στην Πάφο. Να περπατήσουν στην λεωφόρο με τις φοινικιές στην Λάρνακα. Να καθίσουν σε ένα καφενείο στα Βρέτσια να πιουν σκέτο καφέ. Αυτή η χώρα είναι δική μαααας! United Cyprus now!

• Ποιο μέρος της είναι δικό μας; Η Κερύνεια δεν είναι δική μας. Η Καρπασία δεν είναι δική μας. Το Βαρώσι δεν είναι δικό μας. Η εντός των τειχών περιοχή δεν είναι δική μας. Και οι περιτριγυρισμένες με μακριά συρματοπλέγματα απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές δεν είναι δικές μας. Οι παραλίες δεν είναι δικές μας. Μας έκλεψαν ακόμα και τον ουρανό μας. Τα αεροπλάνα που πηγαινοέρχονται δεν είναι δικά μας. Αλλά εκείνη η ηλικιωμένη γυναικούλα ακόμα κοιτάζει στο φλιτζάνι του καφέ κάθε πρωί. Κατά την γνώμη της, έχουμε μιαν τύχη. Μετά από πέντε. Πέντε ώρες; Πέντε μέρες; Πέντε βδομάδες; Πέντε μήνες; Πέντε χρόνια; Ούτε εκείνη ξέρει.

Θέλω να γυρίσω περπατώντας το Βαρώσι από την μια άκρη μέχρι την άλλη. Να μου σφυρίξουν τα φίδια. Να περάσουν έρποντας στα πόδια μου οι σαύρες. Να τεντώσω τα αφτιά ακούγοντας τον ήχο των πολεμικών αεροπλάνων και να ατενίσω την θάλασσα. Τα δέντρα σίγουρα θα σε αναγνωρίσουν.

• Ήσουν είκοσι χρόνων και πέρασες από αυτό τον δρόμο. Κάθισες σε ένα μπαρ και ήπιες ένα διπλό κονιάκ. Κοίταξες τις αφίσες του σινεμά. Σε αυτό το σινεμά είδες την ταινία του Sidney Poiter. Έφαγες ένα σάντουιτς με χοιρινό κρέας από το σαντουιτσάδικο που βρισκόταν στην πλατεία. Κοίτα, αυτές είναι οι τελευταίες σου φωτογραφίες στο Βαρώσι. Δεν έλαχε να περπατήσεις ξανά σε εκείνα τα σοκάκια και να λουστείς σε εκείνη την θάλασσα μετά από εκείνη την ημέρα.

Αυτό δεν είναι νοσταλγικό παραλήρημα. Είναι πληγή της καρδιάς. Πόνος στο μάτι. Αναζήτηση ενός αγνοούμενου. Είναι και τα χωριά, οι κωμοπόλεις και οι πόλεις όπως οι αγνοούμενοί μας, τα οστά των οποίων ακόμα δεν μπορέσαμε να βρούμε. Μόνο τα ονόματά τους δεν έχουν αλλάξει. Άλλαξαν και τα μάτια τους και οι ψυχές τους.

Στην Κερύνεια είμαι ξένος, αλλά ακόμα είμαι οικείος στο Βαρώσι. Όποτε περάσω από εκεί, τα δέντρα ψιθυρίζουν το ένα στο άλλο μέσα από τα συρματοπλέγματα. Πες μου. Ποιος είναι ο ταξιδιώτης; Ποιος είναι ο πανδοχέας σε τούτα εδώ τα μέρη; Να καθίσουμε στο Μπουγιούκ Χαν και ψιθύρισέ μου στο αφτί. Να ειδοποιήσω και τους φίλους μου που πέρασαν μια ζωή διερωτώμενοι πότε θα απαλλαχτούμε. Να κοπιάσουν στο τραπέζι μας. Να πάμε λίγο στην Γαληνόπορνη και λίγο στην Τέρα.

• Θυμάμαι πάντα την μητέρα μου στους δρόμους της Τέρα. Ακόμα ψάχνω την νιότη μου σε εκείνα τα τρεχούμενα νερά. Είμαστε συγγενείς με όλους τους καταγόμενους από την Τέρα. Μαζεύονται και εκείνοι από καιρού εις καιρόν όπως όλοι που είχαν κλειστεί στα γκέτο. Θυμούνται τα παλιά. Φτιάχνουν ελαιόλαδο, ζιβανία και πετιμέζι. Ακόμα ηχούν στα αφτιά μου τα ελληνικά τραγούδια που έλεγε ο Φερντί ο οδηγός του Bedford.

Πέρασα μέσα από την Κερύνεια. Όμως, μου έλεγαν μην μπεις μέσα στην Κερύνεια. Άρα το φταίξιμο είναι δικό μου. Θα έβλεπα τον φίλο μου που έχει καρκίνο, δεν μπόρεσα να τον δω. Δεν μπόρεσα να βρω το σπίτι του. Είδα εσένα Κερύνεια. Τον όγκο που μεγαλώνει στους πνεύμονές σου…

Share on FacebookShare on TwitterShare on Google+

==============================================================================================================================================================================================================================================================

          Γρηγόρης Κουνναμάς

         Ναυπηγός Μηχανολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

         Αναπληρωτής Πρόεδρος Κ.Ο. Αθήνας

         Τηλ. 0035799140626 , +302102524812 , +306987555333

        e-mail : gkounnamas@gmail.com 

[Dmytro Makovetskyi]

Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, με αρκετά χρήσιμες απόψεις! Αν χρειάζεστε έναν εύκολο τρόπο να μετατρέψετε αρχεία Word σε PDF, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το εργαλείο https://pdfguru.com/el/word-to-pdf Το έχω δοκιμάσει αρκετές φορές και με έχει βοηθήσει σε επαγγελματικές και προσωπικές ανάγκες. Ανυπομονώ να δω περισσότερες ιδέες και προτάσεις από την κοινότητα!

среда, 19 декабря 2018 г. в 06:39:22 UTC+2, Grigoris Κounnamas: