Η ανάρρωση είναι εφικτή
Teresa
Φωνες 14 /3
«Μια άλλη άποψη του Προγράμματος που μας κρατάει εδώ είναι η υπόσχεση της διαρκούς ανάρρωσης από αυτή την παραπλανητική αρρώστια.»
_Τα Δώδεκα Βήματα και οι Δώδεκα Παραδόσεις των Ανώνυμων Υπερφάγων, σελ. 83
Μέρα με τη μέρα παραδέχομαι την αδυναμία μου απέναντι στο φαγητό και οτιδήποτε άλλο στη ζωή μου. Παραδίδοντας την αδυναμία μου στο Θεό, δέχομαι βοήθεια. Ζητώ από την Ανώτερη Δύναμη να μου δείξει το θέλημά Της για μένα και την ικανότητα να συγκεντρώνομαι στην ανάρρωση. Διαβάζοντας τη βιβλιογραφία ξαναθυμάμαι ότι έχω μια ασθένεια και ότι μπορώ να αναρρώσω μια μέρα τη φορά. Το Πρόγραμμα μου μαθαίνει ότι πρέπει να δεσμευτώ να δουλεύω και να ζω τα Βήματα. Διατηρώντας την αποχή μου, όντας υπεύθυνη με το υποστηρικτή μου, προσφέροντας υπηρεσία και κάνοντας επανορθώσεις είναι μόνο μερικές από τις πράξεις που με κρατάνε σε ανάρρωση. Όσο τηρώ αυτές τις δεσμεύσεις κάθε μέρα παίρνω αγαλλίαση, χαρά, ίαση και ελευθερία που δεν είχα πριν το Πρόγραμμα.
Είμαι ευγνώμων στο Θεό, στην οικογένεια, στην οικογένεια των ΑΥ και σε όλους που με αγαπάνε χωρίς όρους για την βοήθειά τους να γίνω η γυναίκα που είμαι προορισμένη να γίνω. Η διαρκής ανάρρωση είναι εφικτή και αξίζω να την έχω.