zielony nalot na końcu kranu z wodą
mareK
zielononiebieski osad, najprawdopodobniej jakiś związek miedzi ,bo wylewka
jest chromowana, ale pewnie chrom na stopie miedzi i na samym końcu odpadł.
Nie jestem chemikiem i nie wiem czy to, co powstaje nie jest czasami
szkodliwe dla zdrowia.
Może ktoś kompetentny mógłby mi na to odpowiedzieć?
Pozdrawiam
mareK
Brilliant Shepherd
said:
Glony?
--
with kindest regards,
Brilliant Shepherd
---------------------
Schedar
łatwo odchodzące od powierzchni. Może się zdarzyć, że masz mosiężny
element poddany chromowaniu. Jeśli ochronna powłoka odpadnie, to miedź
ze stopu reaguje z gazami ze środowiska. Myślę, że w tym przypadku to
Cl2 (z wody) i CO2 (z powietrza) (inne jako śladowe pomijam). Może
utworzył się węglan i/lub chlorek. Odpowiadając na drugą część
pytania, związki miedzi są szkodliwe (dokładniej kationy Cu2+, mniej Cu
+) (sprawdź hasła: patyna, grynszpan).
Pozdrawiam
mareK
Użytkownik "Schedar" <r_kata...@o2.pl> napisał w wiadomości
news:1170954546....@m58g2000cwm.googlegroups.com...
> Może się zdarzyć, że masz mosiężny
>element poddany chromowaniu. Jeśli ochronna powłoka odpadnie, to miedź
>ze stopu reaguje z gazami ze środowiska. Myślę, że w tym przypadku to
>Cl2 (z wody) i CO2 (z powietrza) (inne jako śladowe pomijam). Może
>utworzył się węglan i/lub chlorek. Odpowiadając na drugą część
>pytania, związki miedzi są szkodliwe (dokładniej kationy Cu2+, mniej Cu
>+) (sprawdź hasła: patyna, grynszpan).
>
Dzięki to właśnie to - grynszpan.
Tylko nie wiem czy to dyskwalifikuje wylewke i musze ją wymienić, bo jest to
związek szkodliwy.
Z drugiej strony nie jem tego, tylko woda to obmywa, a nie rozpuszcza się w
wodzie ,bo usunąć daje się tylko papierem ściernym ,ale po jakimś czasie
znowu powstaje.
Gdzieś znalazłem , że w tak małych ilościach nie jest to szkodliwe, ale sam
już nie wiem, co o tym sądzić
Pozdrawiam
mareK
mareK
"Patyna, śniedź, grynszpan szlachetny - produkt korozji atmosferycznej
miedzi i jej stopów w dostatecznie wilgotnym powietrzu.
Jest to warstewka koloru od jasnozielonego do szarozielonego. Jej głównym
składnikiem przy czystej atmosferze jest zasadowy węglan miedzi,natomiast w
otoczeniu atmosfery przemysłowej, zawierającej dwutlenek siarki, towarzyszy
jej zasadowy siarczan(VI) miedzi".
Jeszcze tylko sprawa tej szkodliwości, tu już trudniej coś znaleźć w
internecie.
Znalazłem coś takiego: "Malachit (Cu 2 CO 3 (OH) 2 ): Zasadowy węglan
miedzi ma działanie przeciwzapalne, uśmierzające, antybakteryjne i
antywirusowe. Jego wszechstronne zastosowanie jest wykorzystywane zwłaszcza
w medycynie orientalnej" więc chyba nie jest szkodliwy.
Co o tym sądzicie?
mareK
lcc
> Co o tym sądzicie?
> mareK
http://en.wikipedia.org/wiki/Copper#Biological_role
węglan jest toksyczny
Jak ta wylewka jest tania, lepiej wymień
pozdrawiam
lcc
--
Using Opera's revolutionary e-mail client: http://www.opera.com/mail/
Schedar
prawidłowego funkcjonowania żywego organizmu. Podstawową funkcją tego
pierwiastka w organizmie jest jego udział w procesach oksydacyjno-
redukcyjnych, gdzie występuje jako koenzym, reguluje metabolizm i
transport żelaza i metabolizm kolagenu. Miedź w organizmie zwierzęcym
występuje w ceruloplazminie, której mała aktywność i niedobór może
powodować chorobę Wilsona (zatrucia miedzią).
Stopień przyswajalności miedzi zależy od jej formy w pożywieniu i
dla człowieka wynosi średnio 5-20% całkowitej dawki (ok. 2,5 mg
dziennie w normalnej diecie człowieka).
We krwi miedź występuje w postaci kompleksu z histydyną, treoniną,
kwasem glutaminowym. Prawie połowa dawki wchłoniętej do krwiobiegu
jest metabolizowana przez ceruloplazminę.
Miedź w postaci kompleksu z aminokwasami lub albuminami
transportowana jest do wątroby, następnie nerek, jelit i innych
tkanek. Od chwili podania pozajelitowego miedź związana z
ceruloplazminą pojawia się we krwi po 15-30 min. Większa część miedzi
zawartej w komórce wątrobowej zwierząt występuje we frakcji
rozpuszczalnej. Nadmiar miedzi w diecie człowieka wywołuje
niekorzystne dla zdrowia skutki (zmniejszenie stężenia hemoglobiny,
uszkodzenie wątroby i nerek).
Wątroba odgrywa główną rolę w metabolizmie miedzi. Zaabsorbowana
miedź jest szybko usuwana z krwiobiegu przez ten narząd i, w
zależności od okoliczności, może być magazynowana, przenoszona do
osocza lub wydalana z żółcią. W wątrobie wchodzi w skład enzymów
(oksydaza cytochromu c, dysmutaza nadtlenkowa). Metalotioneina
wątrobowa odgrywa również ważną rolę w wiązaniu tego metalu —
kontroluje wchłanianie jelitowe oraz reabsorpcję nerek.
Miedź wydala się głównie z kałem. Z moczem wydala się ok. 5%
miedzi przyswojonej z przewodu pokarmowego. Wydalanie miedzi z moczem
może się zwiększać w chorobie Wilsona, a także innych chorobach,
zwłaszcza przy uszkodzeniu nerek. Około 2/3 spożywanej miedzi przez
ludzi lub zwierzęta nie jest przyswajane. U ludzi ok. 10% miedzi
podanej dożylnie wydala się w ciągu 72 h z moczem i kałem, co
wskazywałoby, że biologiczny okres półtrwania tego metalu wynosi ok.
kilku tygodni.
Zatrucia ostre. Zatrucia ostre solami miedzi zdarzają się bardzo
rzadko. Najbardziej toksyczny jest siarczan miedziowy (CuSO4), którego
dawka toksyczna dla człowieka wynosi ok. 20 g. U człowieka związek ten
w dawce 500 mg powoduje wymioty. Objawy toksyczne po spożyciu tego
związku to: uszkodzenie wątroby, nerek, naczyń włosowatych, biegunka,
boleści, skurcze jelit. Śmierć następuje po kilku godzinach z
zatrzymaniem czynności serca w skurczu, hipotermią, pogłębiającą się
sinicą, porażeniem oddechu. W przypadku przedłużającego się zatrucia
występuje żółtaczka hemolityczna, niedokrwistość hemolityczna.
W warunkach narażenia zawodowego ostre zatrucia są raczej nie
spotykane.
Zatrucia przewlekłe. Tlenki miedzi, powstające w procesach
technologicznych, mogą być przyczyną zatruć przewlekłych. Wchłanianie
związków miedzi przez drogi oddechowe powoduje przekrwienie błon
śluzowych nosa, nieżyt żołądka, biegunkę oraz objawy toksyczne,
podobne do tych, które wywołuje cynk, tj. „gorączka odlewników" i
chroniczne uszkodzenie płuc. Objawy „gorączki odlewników" mogą być
wywołane narażeniem na pyły miedzi w stężeniu 0,1 mg/m3. Obserwowano
także uszkodzenie czynności wątroby. Zatrucia miedzią mogą również
wystąpić po spożyciu produktów spożywczych (wina lub owoców)
zawierających nadmierną ilość siarczanu miedziowego.
Związki miedzi działają na nie uszkodzoną skórę, powodując jej
swędzenie i zapalenie. Ponadto mogą wywołać zapalenie spojówek,
owrzodzenie i zmętnienie rogówki, błony śluzowej i gardła oraz
owrzodzenie przegrody nosowej.
Stężenie miedzi w surowicy i moczu człowieka fizjologiczne i po
narażeniu
Płyn ustrojowy Stężenie miedzi
fizjologiczne po narażeniu*
Surowica Mocz 0,8-l,2 mg/dm3 17-59 μg/dm3 0,8-2,0mg/dm3 79-1145 μg/dm3
* Stężenie miedzi w powietrzu huty wynosiło 30-40 mg/m3.
Wartości biologiczne i toksyczne. Stężenie miedzi w moczu lub
surowicy może służyć jako ewentualny wskaźnik narażenia na ten metal.
Nie stwierdzono jednak dotychczas zależności między występowaniem
objawów toksycznych spowodowanych związkami miedzi u ludzi a stężeniem
tego metalu w surowicy lub w moczu.
Najwyższe Dopuszczalne Stężenie dla dymów i soli rozpuszczalnych
miedzi wynosi 0,1 mg/m3(...)"
Sorry, bo to troche przydługie było. Tyle toksykologia. Ale ja bym nie
demonizował zbytnio. W końcu i tak pochłaniamy z powietrzem i
jedzeniem mnóstwo innych toksyn (np. środki czyszczące na bazie
podchlorynu). Generalnie na każdy metal jest "paragraf". Jak masz
możliwość, wymień element, bo po prostu będzie korodował dalej.
Pozdrawiam