Hein team varken
unread,Jul 11, 2023, 5:06:27 PM7/11/23You do not have permission to delete messages in this group
Either email addresses are anonymous for this group or you need the view member email addresses permission to view the original message
to
Het aantreden van Rutte als leider van de VVD voelde eigenlijk meteen al
niet goed. Na de VVD-lijsttrekkersverkiezing werd op 31 mei 2006
bekendgemaakt dat 51,5% van de VVD-leden hem tot lijsttrekker had
verkozen; zijn tegenstreefster Rita Verdonk haalde 46 procent. Bij velen
deed de uitslag van de lijsttrekkersverkiezing echter de wenkbrauwen
fronsen, omdat algemeen werd aangenomen dat de populariteit van Verdonk
die van Rutte toch ruimschoots oversteeg.
Afb: Flickr
Rutte nam na zijn verkiezing als partijleider meteen ontslag als
staatssecretaris op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
omdat de taxatie was dat hij als lijsttrekker beter geen deel meer kon
uitmaken van het turbulente kabinet Balkenende-lll. De dag daarna werd
hij beëdigd als Tweede Kamerlid en weer een dag later werd hij
voorzitter van de Tweede Kamerfractie van de VVD.
Tweede Kamerverkiezingen 2006 en 2010
Het kostte Rutte in 2006 de grootste moeite om zich te profileren als
lijsttrekker en zijn leiderschap bij de VVD kwam dan ook sterk onder
druk te staan. Bij de Tweede Kamerverkiezingen in november van dat jaar,
leed de VVD een verlies van zes zetels. Rita Verdonk, zijn eerdere
opponent bij de lijsttrekkersverkiezingen, wist opmerkelijk genoeg
620.555 voorkeurstemmen te behalen, veel meer dan de 553.200 die Rutte
als lijsttrekker kreeg; een absoluut unicum in Nederland. Nadat Verdonk
zich daarover in De Telegraaf uitliet, had Rutte de fractie al heimelijk
achter zich weten te scharen en zegde prompt het vertrouwen in Verdonk
op, e.e.a. uiteraard dan met steun van de fractie.
Wonderlijk genoeg steeg de VVD bij de verkiezingen van 2010 naar 31
zetels en was daarmee plotseling de grootste fractie in het Parlement.
Goed beschouwd lag dat niet aan Rutte, maar aan het zwalkende kabinet
Balkenende-lV van CDA, PvdA en CU. Om de herinneringen wat aan te
scherpen: dat was het kabinet met Ella Vogelaar (PvdA) Aboutaleb (PvdA)
en Jack de Vries (CDA).
Dat kabinet sneuvelde over de Uruzgan-missie, destijds een speeltje van
GroenLinks en PvdA. De PvdA kabinetsleden stapten direct uit het
demissionaire kabinet waarna deze plekken werden opgevuld door CDA- en
CU-interimmers. Dat werd uiteraard een rotzooitje van niks en kostte het
CDA de opvolgende verkiezingen. Maar het kon nog erger, want Nederland
stond aan de vooravond van 13 jaar Rutte als premier.
Rutte-l en -ll
Nederland werd al snel na het aantreden van Rutte-l in een soort van
‘crisis-coma’ gebracht onder het motto “iedere crisis is een kans en
kansen moet je creëren”. De PVV van Wilders – die het kabinet VVD-CDA
aanvankelijk steunde – trok het niet meer, na aangekondigde
bezuinigingen op o.a. de zorg, en zegde de steun aan het kabinet op. De
klucht die in 2012 volgde tussen VVD en PvdA (“Rutte is te rechts;
Samsom is te links”) zorgde voor strategisch stemgedrag wat resulteerde
in 41 zetels voor de VVD en 39 voor de PvdA. Vervolgens gingen ‘te
links’ en ‘te rechts’ alsnog samen regeren zodat de verdere afbraak
gestalte kon krijgen. In die periode ook, kwam de ‘Rutte-doctrine’ in
zwang, die eigenlijk niet meer inhield dan “zorg dat alle informatie
tijdig is verdwenen en wat niet wordt gevraagd hoef je ook niet prijs te
geven”.
Ongeveer één jaar voor zijn dood in januari 2015, belde Prosper Ego mij
op zoals hij bijna dagelijks deed, zo rond 09:30 uur. “Ton: zelfs
vluchten kan straks niet meer, want we worden belazerd en uitgekleed
waar we bijstaan.” Pim Fortuyn moet intens tevreden zijn geweest dat
hij jaren daarvoor al gefusilleerd was door Volkert van der Graaf (GL en
PvdD, mogelijk ook ‘Paars’) en de ellende niet meer aan hoefde te zien.
Het oordeel over Mark Rutte als premier van ons land laat zich het beste
beantwoorden met een simpele taxatie: ‘staan we er sinds 2010 beter voor
of misschien ook niet?’ Die vraag werd maandag j.l. in de Kamer
beantwoord met een eigenlijk verbijsterende motie van BBB en SP:
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat er een miljoen mensen in armoede dreigt te belanden
als de regering geen aanvullende maatregelen treft;
van mening dat dit onacceptabel is en koste wat het kost voorkomen moet
worden;
verzoekt de regering te voorkomen dat armoede toeneemt in Nederland door
de val van het kabinet Rutte IV,
en gaat over tot de orde van de dag.
Marijnissen
Van der Plas
Er zijn inmiddels dus acuut aanvullende maatregelen nodig om te
voorkomen dat de burgers in dit land naar de ratsmodee gaan. Dat is de
opbrengst van 13 jaar Rutte. Dat is hoe dan ook vrij mager te noemen.
Respect
Natuurlijk is niet alles verkeerd geweest onder de kabinetten Rutte. Het
is duidelijk dat hij een prominente rol heeft gespeeld in de Nederlandse
politiek, wat men daar inhoudelijk ook van vindt. In het versplinterde
politieke landschap is het altijd een buitengewoon moeilijke kwestie
geweest om een politieke samenstelling te vinden voor het landsbestuur.
Rutte slaagde er desondanks jarenlang in om met de meest exotische
combinaties te regeren en oorspronkelijke tegenstanders te laten
samenwerken. Voor Rutte zijn de partijpolitieke uitgangspunten altijd
ondergeschikt geweest aan datgene wat hijzelf als het Nederlandse belang
definieerde, waarbij de Nederlandse natie in de eerste plaats een
regering moest hebben.
Dat is precies het punt waar de meningen over Rutte verdeeld raken. Het
ogenschijnlijk zonder maatschappelijk-politieke visie aangaan (“voor
visie moet je naar de oogarts”) van coalities kan volgens velen nooit
tot optimale behartiging van de nationale belangen leiden. Bovendien was
Rutte niet zozeer de VVD-premier, maar meer de premier van ‘maar zien
hoe we gunstig wegkomen‘. Rutte werd nooit gestoord door geluid uit de
samenleving, maar beschouwde het onthouden van zijn ambt aan anderen als
de belangrijkste voorwaarde voor het voortbestaan van Nederland. Als
geen ander ook, wist Rutte dat verkiezingen slechts voor de bühne zijn
en dat coalities veelal voor de verkiezingsdatum kunnen zijn beklonken.
Het lijkt erop dat de resultaten van 13 jaar Rutte die critici gelijk
geven. Dat neemt allemaal niet weg dat Rutte in beweging kwam toen
anderen nadrukkelijk bleven zitten.
Valse linkse meute
Naast de woorden van respect voor de vertrekkende premier, leverden de
linkse partijen vooral kritiek op het feit dat de val van het kabinet
veroorzaakt werd door onenigheid over het migratiebeleid, i.c. het
beperken van de gezinshereniging. Daarbij werd vooral geschermd met ‘de
kinderen uit oorlogsgebieden’ die het letterlijke kind van de rekening
zouden zijn. Het was een valse voorstelling van zaken, want toen BVNL
(Groep Van Haga) eerder een motie indiende over uit huis geplaatste
‘toeslagenkinderen’ met de opdracht hen z.s.m. terug te brengen bij hun
ouders, werd de motie verworpen door de nu fulminerende fracties; alleen
PVV, FvD, BBB en BVNL stemden destijds voor. Kennelijk hebben de linkse
partijen veel meer op met kinderen en ouders die hier niet wonen, dan
met de ouders en kinderen die wel in ons land wonen.
Hoe verder
Er komen hoe dan ook nieuwe verkiezingen. Veel zal afhangen van de
partijen die nu samen ‘het rechtse blok’ worden genoemd. Deze partijen
hebben de afgelopen jaren, in hun drang om mee te kunnen doe aan het
financieel lucratieve politieke circus, elkaar voortdurend vliegen lopen
afvangen en elkaar het leven zo zuur mogelijk gemaakt. Toch zullen zij
straks in staat zijn om de vaststaande winnaar van de verkiezingen (BBB)
voldoende politiek volume te geven voor een grondige hervorming van onze
maatschappij en herstel van de democratie.
Er moet kortom, een grondige samenwerking komen van partijen die met
ruim gevoel voor sociale verhoudingen nadruk gaan leggen op de
individuele verantwoordelijkheid van elke burger. Maatschappelijke
WEF-vooruitzichten zoals ‘u zult niets bezitten maar gelukkig zijn’ zijn
scenario’s die in een vrije en democratische wereld niet thuishoren en
vormen de opmaat naar onversneden fascisme. De burgers zijn er niet voor
de overheid en onze grondwet is niet een instrument om de overheid tegen
de burgers te beschermen.
Het is namelijk precies andersom.
--
.
.
.
Molukkers de enige groep die hier nooit had willen zijn en schaamteloos
belazerd zijn. Enig 'Hollands' respect zou op z'n plaats zijn...