Andres do BArro
cocoom
algunas letras del cantautor gallego de los 60s Andres do Barro
Pandeirada
Salgueiro
Doctor Mortis
(Andrés Lapique Do Barro)
Andrés Do Barro
Tanto tempo eu te ameí
xa na vida non hai ninguén,
a quen poda querer
co ma ti quero, xa o seí.
Inda eu podo lembrar
teus olliños mollando os meus;
as tuas bagoas que quixen eu
gardar no meu corazón.
Sen nada pra alumar
fun ollando do prao mundo meu,
mais en balde trataba eu
vivir sin o teu amor.
O que non pode ser
non pode ser agora
é que ela fique soia
pois a neniña chora.
E despois ao voltar
decateime cos bicos teus
tiñan forza pra amar,
e eu quixen que foran meux.
Xa o tempo pasou
e o noso froito de amor vai ser
un filliño que imos ter
e que ti levas en ti.
Tes que ter mais querer
pois xa logo imos ser dous
os que tes que querer, amor,
a nosa vida empezoú.
=====================================
Doctor Mortis
Andrés Do Barro
O tren que me leva pola beira do Miño,
me leva e me leva polo meu camiño.
O tren vai andando pasiño a pasiño
e vaime levando cara o meu destiño.
Alguen pode ser que me espere na estación,
na terra da felicidad.
E toudo o que sexa amor e paz
o atoupareí eu o tereí
ca miña moza no meu lar.
O tren que me leva camiña e camiña,
vai votando fume, corre pola via.
O rio va felto un mar de ledicias.
No tren pouco a pouco volto a miña Galicia.
Pasei molto tempo sen lar, lonxe de aiqui;
foron mil noites cheas de soidá;
Falando ca xente po las mañás
escoitarei e saberei
o que pasou polo meu lar.
Traducción:
El tren que me lleva por la orilla del Miño.
Me lleva, me lleva por mi camino.
El tren va andando poquito a poquito.
y me va llevando hacia mi destino.
Puede ser que alguien me espere en la estación,
en la tierra de la felicidad.
Y todo lo que sea amor y paz,
encontraré y tendré con mi chica en mi hogar.
El tren que me lleva, camina y camina.
Va echando humo, corre por la vía.
El río va hecho un mar de felicidad.
En el tren poco a poco vuelvo a Galicia.
Pasé mucho tiempo estando lejos de ti.
Fueron noches llenas de soledad.
Hablando con la gente por las mañanas
escucharé y sabré lo que sucedió en mi hogar
=====================================
Doctor Mortis
(Andrés Lapique Do Barro)
Andrés Do Barro
a que eu alcontreí! (A que eu alcontreí!)
¡Qué doces foron as verbas
que eu lle escoiteí! (Que eu lle escoiteí!).
Ela ficaba na praia deitada na area;
cos meus ollos abertos eu olleí pra ela.
Eu lle dixen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Qué?
Deixame vercho corpo dourado
polo sol primeiro do mes de abril.
Ergue as tuas maos ate que cheguen ao ceo,
colle as estrellas, foron feitas pra ti.
Teu corpo xeitoso, indo sobor da area,
o teu movimento e comas ondas do mar,
teu doce balanzo coma o vento té leva,
teu corpo xeitoso quer botarse a voar.
¡Qué feitura levaba
no seu camiñar! (No seu camiñar!)
Confundin o seu paso
co meu palpitar. (Co meu palpitar).
Cando ela chamoume fun a sua beira.
Abondaba o seu corpo pra vela primaveira.
Eu lle dixen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Qué?
Deixame vercho corpo dourado
polo sol primeiro do mes de abril.
Ergue as tuas maos ate que cheguen ao ceo,
colle as estrellas, foron feitas pra ti.
Teu corpo xeitoso, indo sobor da area,
o teu movimento e comas ondas do mar,
teu doce balanzo coma o vento té leva,
teu corpo xeitoso quer botarse a voar.
=====================================
Doctor Mortis
(Andrés Lapique Do Barro)
Andrés Do Barro
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Hai un cruceiro vello ali
e a xente vai
falar sempre do seu amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Agora eu sei que quero unha muller
que vai pra San Antón tamen;
os seus pasiños van diante de min.
E no seu doce e tenro camiñar
voi inspirando iste cantar
San Antoniño deume a quen amar.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste camiño vai lembar o noso amor,
e cando fumas xuntiños pra San Antón.
E aquel cruceiro ollando o mar
lle vai contar
o que pasau co noso amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
e un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón;
un caminiño de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva, que me leva, que me leva a San Antón;
un caminiño, caminiño que me leva, que me leva a San Antón.
Iste é o camiño que me leva, que me leva, que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño, camiño que me leva, que me leva a San Antón;
un caminiño cheo de pedras e de amor.
Iste é o camiño que me leva a San Antón...
===================================
Doctor Mortis
1969
Hay en tus ojos grandeza
que no la tiene el mar. El mar.
El mar de mis tristezas,
por no poderte amar.
Tengo en ellos confianza,
de que me van a salvar. Salvar.
Salvar mi desesperanza
por no poderte amar.
Canto a unos ojos verdes de
una mujer gallega.
Ellos son los que guían a
mi pobre vida ciega.
Cuando me siento muy solo,
y huye de mi la paz. La paz..
La paz vuelve en el recuerdo
de tus ojos como el mar.
Los veo que están llorando
cuando te quiero contar. Contar.
Contar lo que esta pasando
dentro de mi soledad.
Canto a unos ojos verdes de
una mujer gallega.
Ellos son los que guían a
mi pobre vida ciega.
=================================
Doctor Mortis
1970
Gallego
Tanto tempo eu te ameí
xa na vida non hai ninguén,
a quen poda querer
co ma ti quero, xa o seí.
Inda eu podo lembrar
teus olliños mollando os meus;
as tuas bagoas que quixen eu
gardar no meu corazón.
Sen nada pra alumar
fun ollando prao mundo meu,
mais en balde trataba eu
vivir sin o teu amor.
O que non pode ser
non pode ser agora
é que ela fique soia
pois a neniña chora.
E despois ao voltar
decateime cos bicos teus
tiñan forza pra amar,
e eu quixen que foran meux.
Xa o tempo pasou
e o noso froito de amor vai ser
un filliño que imos ter
e que ti levas en ti.
Tes que ter mais querer
pois xa logo imos ser dous
os que tes que querer, amor,
a nosa vida empezoú.
O que non pode ser
non pode ser agora
é que ela fique soia
pois a neniña chora.
=================================
Doctor Mortis
1970
Gallego
¡Que muller mais xeitosa
a que eu alcontreí!
¡Que doces foron as verbas
que eu lle escolteí!
Lla ficaba na praia
deitada na area;
cos meus ollos abertos
Eu lle dixen: ¡Ven!
E me dixo: ¿Qué?
Deixame vercho corpo dourado
polo sol primeiro do mes de abril.
Ergue as tuas maos ate que cheguen ao ceo,
colle as estrellas, foron feitas pra ti.
Teu corpo xeitoso, indo sobor da area,
o teu movimento e comas ondas do mar,
teu doce balanzo coma o vento té leva,
teu corpo xeitoso quer botarse a voar.
¡Que feitura levaba no seu camiñar!
Confundin o seu paso co meu palpitar.
Cando ela chamoume fun a sua beira
Doctor Mortis
1969
Gallego
Andrés Do Barro
Hombres de piel dura y recia
que no dejan pasar las penas.
Hombres que bajan del monte
y dan la vida en nuestra tierra.
Hombres que junto al establo
si ven su vida en la paja,
porque se sienten más fuertes
viviendo al calor de las vacas.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así , sentir las tristezas que han de vivir.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así, sentir las tristezas que han de vivir.
Hombres que presos del viento
dan risas de vez en cuando.
Hombres que dejan su tierra
y con amor van llorando.
Cuando ya pasa algún tiempo
vuelven a ella cantando.
Hombres de regia estirpe
son las más fuertes de España.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así , sentir las tristezas que han de vivir.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así, sentir las tristezas que han de vivir.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así , sentir las tristezas que han de vivir.
Quisiera yo estar junto a ellos
y así, sentir las tristezas que han de vivir.
=================================
Doctor Mortis
1969
Gallego
Andrés Do Barro
o meu cor deprendeu a morir.
Valdeiro eu findei
por tantas cousas que na vida che din.
Xa o ves, estou
morrendo de amor.
Non podo vivir sin ti.
Xa o ves, eu teño o soño,
meu ben, que un día ti voltes, ti voltes a min.
Miña Marusa, miña Marusiña,
ti es como as noites dun claro luar.
Miña Marusa, miña Marusiña,
chea de estrelas pola rua vas.
Nas noites fico soio
e ven a min a luz tenra da espranza
levando nos meus ollos
a tua imaxe cas miñas lembranzas.
Xa o ves, estou
morrendo de amor.
Non podo vivir sin ti.
Xa o ves, eu teño o soño,
meu ben, que un día ti voltes, ti voltes a min.
Miña Marusa, miña Marusiña,
ti es como as noites dun claro luar.
Miña Marusa, miña Marusiña,
chea de estrelas pola rua vas.
=================================
Miña Maruxa
Traducción
1969
Cuando me dejaste,
mi corazón empezó a morir.
Quedé vacío
por tantas cosas que te dí en la vida.
Ya ves, estoy
muriendo de amor.
No puedo vivir sin tí.
Ya ves, tengo el sueño
mi bien, que un día tu vuelvas, tu vuelvas a mí.
Niña Marusa, niña Marusiña,
eres como noche de claro lunar.
Niña Marusa, niña Marusiña,
vas por la calle llena de estrellas.
De noche estoy solo
y viene a mí la luz tierna de la esperanza
llevando en mis ojos tu imágen con mis recuerdos.
Ya ves, estoy
muriendo de amor.
No puedo vivir sin tí.
Ya ves, tengo el sueño
mi bien, que un día tu vuelvas, tu vuelvas a mí.
Niña Marusa, niña Marusiña,
eres como noche de claro lunar.
Niña Marusa, niña Marusiña,
vas por la calle llena de estrellas.
=================================
Doctor Mortis
1970
Gallego
Nunha piquena vila
atoupei un dia
co corazón novo;
corazón novo dunha rapaciña.
Tiña quince anos,
chamabanlle Maria.
Tiña a ialma chea,
chea de soños e ledicias.
Vina no traballo
sempre chea de vida:
vina medrar co tempo,
tamen co tempo, vin como se perdía.
Rapaciña, nova ronsel de frescura,
espranza da vida, da vida futura.
Despertar de muller que fuxe da neneza,
garda dos costumes, fonte da enxebreza.
Rapaciña, non, non, non te perdas.
Rapaciña, non, non, non te perdas.
Choreí a miña perda,
choreí porque a queria;
choreí porque era boa,
tamen choreí porque ela foi miña.
Nunha piquena vila
atoupei un dia
co corazón novo;
corazón novo dunha rapaciña.
Rapaciña, nova ronsel de frescura,
espranza da vida, da vida futura.
Despertar de muller que fuxe da neneza,
garda dos costumes, fonte da enxebreza.
Rapaciña, non, non, non te perdas.
Rapaciña, non, non, non te perdas.
=================================
Doctor Mortis
1969
Gallego
Andrés Lapique Do Barro
Miña muller non me deixa falar,
non me deixa falar.
Miña muller non me deixa pensar,
non me deixa pensar.
Por non poder,
non podo nin amar,
non podo nin cantar,
non podo nin ollar.
Por non poder,
non podo nin chorar,
non podo xa nin ver,
o que o meu corpo ten.
Hei de vivir, se lle chaman vivir
ao que me deixas ti.
Hei de morrer
e morto hei de ficar,
non te hei de fitar.
Descansarei
e ledo hei de ser,
pois si o corpo ten fin,
a ialma non o ten.
Eu poderei
amar, chorar e ser
o home que na vida
eu sempre quixen ser.
=================================
Por Non Poder
Traducción
1969
Mi mujer no me deja hablar,
no me deja hablar.
Mi mujer no me deja pensar.
Por no poder,
no puedo ni amar,
no puedo ni cantar,
no puedo ni mirar.
Por no poder,
no puedo ni llorar,
no puedo ya ni ver,
lo que tiene mi cuerpo.
He de vivir, si se llama vivir
a lo que me permites tú..
He de morir
y muerto he de quedar,
no he de mirarte.
Descansaré
y he de ser feliz,
pues si el cuerpo tiene fin,
el alma no la tiene.
Yo podré
amar, llorar y ser
el hombre que en la vida
siempre quise ser.
=================================
Doctor Mortis
1970
Gallego
Andrés Do Barro
Para che falar de amor, pra te adorar,
para te sentir en min pertiña,
cas túas mans nas miñas,
o bicarte coma o ceo bica o mar.
Para te querer, meu ben,
para che decir
o moite ledo que me fas
cuando na noite eu chege xunto a ti.
O amor no importa,
eso é o que din:
para toda xente o amor morreu,
eu xa o vin.
Entón eu vou facer
dista canción que sexa
somentes para ti.
O amor para parvos xa ficou
pero che quero logo sei que parvo son;
eu coido que hei morrer
co meu amor, levándote pertiña do meu cor.
=================================
Pra Che Falar De Amor
Traducción
1970
Para hablarte de amor, para adorarte
para sentirte junto a mí muy cerca
con tus manos en las mías
y besarte como el cielo besa al mar.
Para quererte mi bien,
para decirte,
lo muy feliz que me haces
cuando por la noche llego junto a tí.
El amor no importa,
eso es lo que dicen,
para toda la gente el amor murió,
yo ya lo ví.
Entonces voy a hacer de esta canción
que sea tan sólo para tí.
El amor, para tontos se quedó,
pero yo te quiero, debo ser tonto.
Estoy seguro que he de morirme
con mi amor, llevándote muy cerca del corazón.
=================================
Doctor Mortis
1970
Gallego
Ritmo das ondas na praia,
brilo da prata no mar,
raios do sol nos teus ollos
eu ollei no teu ollar.
Unha gueivota danzaba
facendo circos no ar,
os teus pasiños na area
namoroume o teu andar.
Teño saudade,
saudade teño de ti,
teño saudade de ti meu ben,
teño saudade de ti.
O fume dun barco vello
o ceu queria pintar
os teus cabelos voaban
fixeronme enamorar.
A brisa quente dárea
toudo o facia tremar
no xeito da tua escultura
quen me dera non pensar.
Teño saudade,
saudade teño de ti,
teño saudade de ti meu ben,
teño saudade de ti.
=================================