English translation to Latin 'Lost but never forgotten'
Phil Dragoman
Debbie wrote in message ...
>Hi I was wondering if someone could assist me.
>
>I am looking for the words 'Lost, never forgotten' translated into
>Latin, so that they can be used to lay someone to rest.
>I know very little about Latin and wondered if someone there could
>help me in this to ensure that a last request is met.
>
>This is a very sad situation but I know these words in Latin would
>mean a great deal to the people involved.
Debbie,
I would suggest that, given the solemnity and emotional import of
this little apothegm, you consult a local professor of classics
that you may be reassured as to the connotation you seek.
Having said that, let me say that I am not sure what you mean by
"lost". As a native speaker of English, I don't see any difference
in _meaning_ between that and "gone, but not forgotten", though
there is an admittedly less colloquial aura to your wording.
May I propose the following?
ablatus, non oblitus.
This is pronounced (stressed syllables capitalized):
ab-LAH-tus nohn ob-LEE-tus.
The meaning is "carried off / taken away; not forgotten". There is
a complementary rhythm in the Latin in the stress as well as the
metrics (i.e. long/short syllables).
I have no wish to disparage the Latinity of some of the other posters
but there are some rather egregious grammatical and semantic
errors which might mar the effect for any hearer aquainted with
the classics. I would urge you to verify my rendering as well.
I have cross-posted to alt.language.latin, which I read from time
to time. Again, the appositeness of any of any offerings there
will ultimately be your responsibility to judge as well; hence my
exhortation to apply to a reputable teacher of Latin. Just remember,
usenet is usenet.
Hope this helps a bit, though I fear it may not.
Regards,
Phil
bob
Lucius Alter Philippo s.
Scripseras:
> I have no wish to disparage the Latinity of some of the other posters
> but there are some rather egregious grammatical and semantic
> errors which might mar the effect for any hearer aquainted with
> the classics.
Hoc est exemplum inutile praeteritionis, - basilicae aptius quam aulae
litterarum - est telum sicariorum occultum non gladius honestus pugnae ex
provocatione initae nudus.
Si te in silva officiorum abdas, verum celes inter folia nudum.
Apud Vergilium autem legatur:
vox faucibus haesit.
Fac igitur fratres tuos Latinitatis ignaros trans pontem asinorum ducas.
> ablatus, non oblitus.
De tuis verbis, quoniam sunt apta beneque electa, non ambigam (quamvis hae
sententiae proximae mihi videantur sensu aptiores: "ablatus nunquam
obliturus" aut "ablatus nunquam oblitus" cuius prius tenet sensum actus in
perpetuum perseverantis, quandoquidem posterius similitudinem numeri
conservat), at tamen ratio dissentiendi modusve tuus, ut mihi videtur, et
humanitate et momento eget, propterea quod nulla nomina generaque subtiliter
enumeras. Si operte significaveris, socios gregales non honestabis. Homo
ignavus, ut legitur apud Wilde, osculo caedet, fortis gladio utetur.
...suus cuique attributus est error;
sed non uidemus manticae quod in tergo est.
Valetudinem tuam fac ut cures.
Phil Dragoman
bob in nuntio scripsit
>
>
>Lucius Alter Philippo s.
Philippus Lucio Alteri omnibusque congregatoribus s. p. d.
Si tu Lucius "Alter" es, quis est ille Primus?
>
>Scripseras:
>
>> I have no wish to disparage the Latinity of some of the other posters
>> but there are some rather egregious grammatical and semantic
>> errors which might mar the effect for any hearer aquainted with
>> the classics.
>
>Hoc est exemplum inutile praeteritionis, - basilicae aptius quam aulae
>litterarum -
Certe igitur magis Ciceronianum quam Catullianum. Modus merus
comitatis urbanitatisque de quo plura intelleges infra. Sed quo sensu
vis dicere "inutile"? Profecto non tantum inutile si a parte tua tam
eruditum quam concinnum responsum commovet.
> est telum sicariorum occultum non gladius honestus pugnae ex
>provocatione initae nudus.
Sicarii? Gladii? Tela occulta? Nonne immodice dicis? Nec caedere
nec vulnerare ceteros in animo habui, tantum modo interrogantem
monere ut conversionem verificaret.
Volui et sensui parcere cuiusdam qui in altero grege (lege ibi
responsa; emendavit ille postea verba sua) perperam scripserat
non solum participium praeteritum verbi "obliviscor" verum etiam
vocem significantem "procul missus". Praeterea, putabam
mulierem conversionem quaerentem non posse bene iudicare
de virtute atque exactitudine conversionum; eam igitur hortatus
sum ut magistrum linguae Latinae consuleret. Occasio
sollemnis funesta prorsum est et sine dubio ea conversionem
maxime idoneam desideret. Suo nuntio adseveraverat verba
Latine reddita lugentibus maximi momenti fore.
>
>Si te in silva officiorum abdas, verum celes inter folia nudum.
>
>Apud Vergilium autem legatur:
>
>vox faucibus haesit.
>
>Fac igitur fratres tuos Latinitatis ignaros trans pontem asinorum ducas.
quidcumque exiguum ingenii mihi sit, gephyronagogos haud sum.
>
>> ablatus, non oblitus.
>
>De tuis verbis, quoniam sunt apta beneque electa, non ambigam
De laudibus gratias sinceras tibi ago.
>(quamvis hae
>sententiae proximae mihi videantur sensu aptiores: "ablatus nunquam
>obliturus"
Credo te hic fortasse perperam scripsisse? Participium temporis futuri
verborum deponentium generis activi est. "Obliturus" significat anglice
"about to forget" (qui obliviscetur). Re vera omnes partes verborum
deponentium significationem activam gerundivo excepto habent:
"obliviscendum" significat "must be forgotten"..
>aut "ablatus nunquam oblitus"
Quid est magis absolutum, "non" aut "numquam"? Numquam scio. ;-)
Hic quoque mi videtur confusionem manere. "Oblitus sum" ad litteram dicit
"I have forgotten" nec "I have been forgotten". Velut dicit Cicero noster
oratione in Catilinam quarta: habetis consulem memorem vestri, oblitum sui.
Participium separatum tamen indicare potest genus passivum, e.g. adeptus
< adipiscor. "oblitus" ut opinor eo casu significabit "forgotten".
Nihilominus de hac dictione etiam nunc aliquantulum anceps sum.
Eduardus (ille inter ioculatores praeclarissimus et inter Latinistas peritissimus)
Horatium oratione "carmina oblita" usum esse confirmavit. Si satis Horatio
Eduardoque facit, quidni mihi quoque?
>cuius prius tenet sensum actus in
>perpetuum perseverantis, quandoquidem posterius similitudinem numeri
>conservat), at tamen ratio dissentiendi modusve tuus, ut mihi videtur, et
>humanitate et momento eget, propterea quod nulla nomina generaque subtiliter
>enumeras.
Fac me certiorem amabo te quid hic dixeris. Vereor ne bene
non intellegam quid tibi velis.
>Si operte significaveris, socios gregales non honestabis. Homo
>ignavus, ut legitur apud Wilde, osculo caedet, fortis gladio utetur.
Num obiter fallor te paulum caede gladiis telis esse districtum?
Et ille Wilde gladiator omnino alius generis fuit. Gladios multos
indubitabiliter osculatus est. Ei melius fuisset si gladium in vagina
mansisset.
>
>...suus cuique attributus est error;
>sed non uidemus manticae quod in tergo est.
Si disserere velis de trabum multitudine oculo meo inhaestarum,
bene est, libenter fateor, sed puto te male animum rationemque
meam interpretatum esse.
>
>Valetudinem tuam fac ut cures.
Tibi gratulor sed feliciter necesse non est. Nimis iam idem
medicis solvo. ;-)
Cura tutemet ut valeas.
Phil
Edward Casey
"Phil Dragoman" <phil.d...@literally.com> wrote in message
news:bo4c72$184p8q$1...@ID-60297.news.uni-berlin.de...
>
> bob in nuntio scripsit
> >
> >
> >Lucius Alter Philippo s.
>
> Philippus Lucio Alteri omnibusque congregatoribus s. p. d.
>
> Si tu Lucius "Alter" es, quis est ille Primus?
Ni fallor, est Lucius ille infelicis protagonista Apulei Metamorphoseos.
Sed nomen est poikilonymum.
>
> >
> >Scripseras:
> >
> >> I have no wish to disparage the Latinity of some of the other posters
> >> but there are some rather egregious grammatical and semantic
> >> errors which might mar the effect for any hearer aquainted with
> >> the classics.
> >
> >Hoc est exemplum inutile praeteritionis, - basilicae aptius quam aulae
> >litterarum -
>
> Certe igitur magis Ciceronianum quam Catullianum. Modus merus
> comitatis urbanitatisque de quo plura intelleges infra. Sed quo sensu
> vis dicere "inutile"? Profecto non tantum inutile si a parte tua tam
> eruditum quam concinnum responsum commovet.
>
Neque inutile quod versionem tuam praebuisti, Philippe, videlicet:
"ablatus non oblitus," quae mihi magis quam mea placet. Sed tamen nonne
paululo nimis similis "nugae canorae" (an advertising jingle) propter
homoioteleuton? Aliquantulum redolet illud "Inventor tentor" meum. Tale
decet occasioni sollemni?
Omnino inutile est dicere tantum "male scriptum!" Hoc enim nemini prodest
nisi quoque addatur versio forte etiam magis idonea.
> > est telum sicariorum occultum non gladius honestus pugnae ex
> >provocatione initae nudus.
>
> Sicarii? Gladii? Tela occulta? Nonne immodice dicis? Nec caedere
> nec vulnerare ceteros in animo habui, tantum modo interrogantem
> monere ut conversionem verificaret.
Caeterum estote memores vos ambos esse petasis albis indutos.
Pro verbis tuis benignis mihi immerito relatis nonnihil gratiarum habeo.
>
> >cuius prius tenet sensum actus in
> >perpetuum perseverantis, quandoquidem posterius similitudinem numeri
> >conservat), at tamen ratio dissentiendi modusve tuus, ut mihi videtur,
et
> >humanitate et momento eget, propterea quod nulla nomina generaque
subtiliter
> >enumeras.
>
> Fac me certiorem amabo te quid hic dixeris. Vereor ne bene
> non intellegam quid tibi velis.
Nota bene Philippum nostrum hic praecipue aliquem in foro
"sci.lang.translation" adlocutum esse. Mos meus est, rectene an perperam
nescio, simul non plus uni gregi nuntium mittere.
>
> >Si operte significaveris, socios gregales non honestabis. Homo
> >ignavus, ut legitur apud Wilde, osculo caedet, fortis gladio utetur.
>
> Num obiter fallor te paulum caede gladiis telis esse districtum?
> Et ille Wilde gladiator omnino alius generis fuit. Gladios multos
> indubitabiliter osculatus est. Ei melius fuisset si gladium in vagina
> mansisset.
>
Life ran very high in those days.
> >
> >...suus cuique attributus est error;
> >sed non uidemus manticae quod in tergo est.
>
> Si disserere velis de trabum multitudine oculo meo inhaestarum,
> bene est, libenter fateor, sed puto te male animum rationemque
> meam interpretatum esse.
>
> >
> >Valetudinem tuam fac ut cures.
>
> Tibi gratulor sed feliciter necesse non est. Nimis iam idem
> medicis solvo. ;-)
>
> Cura tutemet ut valeas.
>
> Phil
Pax vobiscum.
bob
Lucius Alter Philippo s.
Scripseras:
> Si tu Lucius "Alter" es, quis est ille Primus?
Sum de stirpe illius Luci praeclari de quo narrata est fabula Apuleii
Madaurensis.
> Sed quo sensu
> vis dicere "inutile"?
Tua figura rhetorica, quae operte significet potius quam probet, quae damnet
potius quam emendet, est tantopere inutile ad veritatem monstrandam ut,
similiter ac rete latum, pisces bonos et illos qui non sunt edibiles sine
discrimine capiat.
> Sicarii? Gladii? Tela occulta? Nonne immodice dicis? Nec caedere
> nec vulnerare ceteros in animo habui, tantum modo interrogantem
> monere ut conversionem verificaret.
Sunt translationes, at, cum ad monstrandum et ad corrigendum disceptemus,
non sunt sine mediocritate.
> Volui et sensui parcere cuiusdam qui in altero grege (lege ibi
> responsa; emendavit ille postea verba sua) perperam scripserat
> non solum participium praeteritum verbi "obliviscor" verum etiam
> vocem significantem "procul missus".
Lexi. Sed epistula tua, quae nullum peccatum nullumque peccatorem
nominaverat, tamen ad utrumque gregem erat. Praeterea erroribus aliorum
commemoratis nisi subtiliter enumeraris, nisi genera errorum fontesque
nominaris, qui errorem facit et error qui promulgatur ab ignoratiane
perseverarint in ignorationem.
> Praeterea, putabam
> mulierem conversionem quaerentem non posse bene iudicare
> de virtute atque exactitudine conversionum;
Tua praeteritio, quae per silentium omnes de errore accuset, omnes damnat.
Vir humanus corrigere humane potest. Caritas et amor linguae philologum
nunquam impedunt quin discrimine curaque utatur ad verum conservandum. Mihi
etenim videtur melius errorem auctoremque benigne nominare.
> eam igitur hortatus
> sum ut magistrum linguae Latinae consuleret. Occasio
> sollemnis funesta prorsum est et sine dubio ea conversionem
> maxime idoneam desideret. Suo nuntio adseveraverat verba
> Latine reddita lugentibus maximi momenti fore.
Misericordiam tuam non damno, sed tuum silentium servat modum fallacem qui
illum casum tenet: ego dico, tu dicis, omnes aliter dicunt.
> quidcumque exiguum ingenii mihi sit, gephyronagogos haud sum.
Ut Pontem Asinorum transeant (translatio iocosa ad propositum V de Libro I
Euclidis), asinos tuos si adiuvaveris, ducere debueris.
> Quid est magis absolutum, "non" aut "numquam"? Numquam scio. ;-)
Verbum quod dicit "non" in se continet facultatem mutationis quae verbo quod
dicit "nunquam" abest, quae posterior, ut recordor mulieri quaerenti fuit
significatio.
> Participium separatum tamen indicare potest genus passivum, e.g. adeptus
> < adipiscor. "oblitus" ut opinor eo casu significabit "forgotten".
Recte scripsisti.
Apud Vergilium legimus:
saepe ego longos
cantando puerum memini me condere soles:
nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim
iam fugit ipsa; lupi Moerim videre priores. (Ec. IX. 51-54)
Hic usus aliis verbis est conservatus: meditatus, detestatus, veneratus.
Verbo "obliviscor", T.G. Tucker, in libro suo Etymological Dictionary of
Latin, scripsit: "Prop. = rub over, smear over (viz. in 'the tables of the
mind') <*lei-u-(v. lino): rub or smear over." Oblitus, ut recordaberis,
etiam est participium verbi quod dicit "oblino". De radice fortasse est
anologia etymologica.
>> cuius prius tenet sensum actus in
>> perpetuum perseverantis, quandoquidem posterius similitudinem numeri
>> conservat), at tamen ratio dissentiendi modusve tuus, ut mihi videtur, et
>> humanitate et momento eget, propterea quod nulla nomina generaque subtiliter
>> enumeras.
>
> Fac me certiorem amabo te quid hic dixeris. Vereor ne bene
> non intellegam quid tibi velis.
"Obliturus" tenet sensum actus in perpetuum perseverantis. "Oblitus"
similitudinem numeri (numeri = rhythmi) conservat. Verba "cuius prius" et
(cuius) posterius) significant affinitatem quae exprimitur verbis hic...ille
(anglice the former...the latter). Hic sensus verborum "prius" et posterius"
est (quamvis inveniatur apud veteres) saepius artificium Latinae
scholasticae. Ratio dissentiendi tua, quoniam silentium praeteritionis
rhetoricae inter vera et inter falsa non discriminat, omnes nullo discrimine
damnat.
> Et ille Wilde gladiator omnino alius generis fuit. Gladios multos
> indubitabiliter osculatus est. Ei melius fuisset si gladium in vagina
> mansisset.
Misericordia tua, osculum tuum mulieri maerenti mihi visum est praeteritione
in omnes convictum.
> sed puto te male animum rationemque
> meam interpretatum esse.
Eventum perceptum praeter consilium reprehendo. Ut bonae sorores aiunt: via
ad inferos consiliis bonis est facta. Disceptationem liberam praeteritioni
obscurae antepono.
Responsum tuum mihi pergratum est.
Da operam ut valeas.
bob
Lucius Alter Eduardo suo s.p.d.
>
> Ni fallor, est Lucius ille infelicis protagonista Apulei Metamorphoseos.
Recte scripseras. Sum de stirpe eiusdem Luci.
> Neque inutile quod versionem tuam praebuisti,
Attamen figura praeteritionis praeter expositionem est inutilis.
> Sed tamen nonne
> paululo nimis similis "nugae canorae" (an advertising jingle) propter
> homoioteleuton? Aliquantulum redolet illud "Inventor tentor" meum. Tale
> decet occasioni sollemni?
Veteres apud opera sua homoioteleuton etiam coercebant.
> Omnino inutile est dicere tantum "male scriptum!" Hoc enim nemini prodest
> nisi quoque addatur versio forte etiam magis idonea.
Rectissime,
> Caeterum estote memores vos ambos esse petasis albis indutos.
Nonne est "la Panache de Cyrano"?
> Nota bene Philippum nostrum hic praecipue aliquem in foro
> "sci.lang.translation" adlocutum esse. Mos meus est, rectene an perperam
> nescio, simul non plus uni gregi nuntium mittere.
Praemonitus, praemunitus. Neminis accusatio veluti si omnes accusentur.
> Life ran very high in those days.
Etiam nunc.
Si quis errores ab aliis factos arguat, operte significet et nominet.
Silentium non est aureum. Est inutile.
> Pax vobiscum.
Et tibi, optime Eduarde, sed timeo ne in saeviori mundo vivamus:
unus erat toto naturae vultus in orbe,
quem dixere chaos: rudis indigestaque moles
nec quicquam nisi pondus iners congestaque eodem
non bene iunctarum discordia semina rerum.
Cura ut valeas.
bob
Scripseras:
>
> Ni fallor, est Lucius ille infelicis protagonista Apulei Metamorphoseos
Paullulo falleris, ut suspicor, mi optime Eduarde, quia Lucius Asinus non
est infelix. Quo pacto sit infelix homo qui , postquam in feram
descendisset, in humanitatem e feritate reverteretur, qui suam naturam
veram per viam mutationis inveniat? Et quales aures intendentes!
Sum enim Lucius Alter. Atque Pontem Asinorum transibo. Et tu quoque, nisi
fallor.
Si me amas, cura ut valeas.
bob
Sripseram:
> est tantopere inutile
Pro "inutile" fac legas "inutilis".
Vale.
Edward Casey
"bob" <por...@ix.netcom.com> wrote in message
news:BBCC06C1.3F7F%por...@ix.netcom.com...
Certe mihi est consuetudo multum et indesinenter falli. Hac vice autem ab
errore aufugi errando. Patet igitur me scribere voluisse "Lucius ille
infelix" sed profecto scripsi "infelicis.... Apuleii." Ergo auctor asini
mente humana praediti infelix putandus, quod verum esse possit cum parum
de vita eius sciamus nisi quod uxor sputavit quotiens eum videbat. "Nescio
quis teneros oculus mihi fascinat agnos."
Obiter recte me monuisti de loco illo "carmina .... oblita..." a Vergilio
non Horatio scripto.
Pontem quintae propositionis Euclidianae iam dudum transivi, ille quinti
postulati transiri non potest. Primi qui ad limen illius pontis
obstiterunt Gauss, Lobatchevski, Bolyai, et Riemann fuerunt. Sensu autem
translato verum memoras: via de statu ferali ad humanum maxime ardua.
Tuus cum admiratione persevero,
Eduardus
Debbie
Thank you! You have all been very helpful in this matter! I have
plenty of information here to help me. thanks again!
Jorge Llavallol
"No lo olvidé, pero żdónde carajo está?
Caius Tulius Porteńo
"Debbie" <funkie...@hotmail.com> wrote in message
news:d4c3867f.03110...@posting.google.com...
Edward Casey
> Translation to Latin:
> "No lo olvid, pero d nde carajo est?
> Caius Tulius Porte o
Fortasse "ne id oblitus sis, sed ubi inferorum se habet." Nisi illud "d
onde" sit non donde sed duende, quo casu significet "sed, malum sit, ens
diale est" (larva, elva, dia sive nympha cuius generis est Tinkerbelle).
Utut res se habet, dic tu, quaeso, Caie, num vernacula tua sit Hispanica
an Catalaunica.
Richard Sere
ej...@cpinternet.com wrote on 11/13/03 9:06 AM:
I think the vowels with accents are missing.
No lo olvidé pero żdónde carajo está?