رجعت چیست؟
سید احمد الحسن ع | وصی و جانشین امام مهدی ع
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله لله رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد الائمه و المهدیین و سلم تسلیما کثیرا
رجعت در لغت به معنای : ( رجوع و بازگشت به زندگی دنیا بعد از مرگ است ).
جوهری و فیروز آبادی می گویند : ( فلانی به رجعت ایمان دارد ، یعنی به بازگشت زندگی دنیا بعد از مرگ ) (الصحاح : ج ۱ ص۱۲۱۶٫ القاموس المحیط : ج۳ ص ۲۸)
و اما معنا و مفهوم اصطلاحی که در صدد بیان آن هستیم عبارتند از:
رجعت : عالم دیگر و روز دیگری از سه روز بزرگ خداست (معانی الاخبار ص ۳۶۶) که در پیش روی قائم ( علیه السلام ) و قیامت می باشد و دارای نظام و قوانین مخصوص به خود است همانگونه که در مضمون روایات متعدد از آل محمد ( علیهم السلام ) ذکر شده است.
پس بعد از اینکه روز قائم و قیامت را ذکر کردند سید احمد الحسن ( علیه السلام ) فرمودند:
(…روز رجعت باقی مانده و اکیدا آن عالم دیگری است و الا آن ” روز ” یعنی وقت و آنِ مستقل در برابر زندگی جسمانی و قیامت ، اختصاص داده نم یشد ، پس آن از جمله آنها نیست).
و نیز( علیه السلام ) فرمودند : ( رجعت ، نامش دال بر آن است خدا به تو توفیق دهد ، آن رجعت است به معنای بازگشت ، قومی که مردند باز می گردند ، امتحانی که به پایان رسید تکرار می شود ، روزهایی که گذشتند باز خواهند گشت …).
و نیز ( علیه السلام ) فرمودند: ( آن امتحان دیگری است و ترتیب بازگشت رجعت کنندگان در آن در دست خداوند سبحان است…).
و نیز( علیه السلام ) فرمودند : ( رجعت عالمی دیگر است و با این عالم جسمانی متفاوت است ، و در نتیجه جزئیات آن نیز با این عالم متفاوت می باشد ).
اما رجعت در نظر علمای شیعه
علمای شیعه در می یابند که رجعت یعنی : ( بازگشت به زندگی دنیا بعد از مرگ ).
شیخ مفید می گوید : ( سخن درباب رجعت : و می گویم : خداوند تعالی قومی از مردگان را با چهره های ابتدائی شان که بر آن بودند به زندگی دنیا باز می گرداند پس گروهی از آنان را عزیز و گروه دیگر را ذلیل می گرداند و اهل حق را بر اهل باطل و مظلومان را بر ظالمان چیره می سازد ، و آن امر در هنگام قیام مهدی آل محمد( علیه السلام ) تحقق می یابد ) .(اوائل المقالات : ص۷۸)
و حر عاملی می گوید : ( بدانید که رجعت در اینجا در زندگی بعد از مرگ و قبل از قیامت است ، و این مفهومی است که از ظاهر معنایش برداشت می شود و علما به آن تصریح کرده اند …).
(الایقاظ من الهجعه بالبرهان علی الرجعه : ۶۱)
پس واضح است که آنان رجعت را مقطع زمانی و تابع این عالم جسمانی که ما در آن هستیم می بینند ؛ و آنچه که بیشتر بر آن تاکید می کند ملاحظه استدلال مقام بر اثبات رجعت است ، و این بیان بعضی از آن میباشد:
اول : گفته آنها مبینی بر اینکه رجعت نوعی از معاد جسمانی است ، لذا آنان بر آن مانند دلیل بر وجود معاد در آخرت استدلال می کنند.
سید مرتضی در استدلال خود بر رجعت می گوید : ( ….در صحت رجعت اموات هیچ اختلافی نیست مگر اینکه خارج از گفته های اهل توحید باشد ، زیرا خداوند تبارک و تعالی بر ایجاد جوهر بعد از فنا و نیستی اش قادر است ، پس هنگامی که بر آن قادر است می تواند در هر زمان که بخواهد آن را ایجاد کند ) . ( رسائل الشریف المرتضی : ج۳ ص ۱۳۵)
دوم : استدلال آنها بر احیای برخی از اقوام یا افراد در امتهای گذشته به زندگی دنیا بعد از مرگشان ، و برای آن ، مثال زنده شدن عُزَیز ( علیه السلام ) بعد از مرگش یا احیای مردگان به دست حضرت عیسی( علیه السلام ) یا زنده شدن اصحاب کهف یا قوم بنی اسرائیل و غیره را ذکر می کنند.
شیخ مظفر میگوید : ( اعتقاد به رجعت ، نه عقیده توحید را خدشه دار می کند و نه عقیده نبوت را ، بلکه بر صحت هر دو عقیده تاکید می کند . رجعت دلیلی بر قدرت بالغ خداوند تعالی می باشد همچون بر انگیختن و زنده کردن . و آن از جمله امور خارق العاده ای است که شایسته بودن معجزه برای پیامبرمان محمد و آل بیتش ( علیهم السلام ) است و آن عین معجزه زنده کردن مردگان توسط عیسی مسیح ( علیه السلام ) می باشد و بلکه از آن بزرگ تر است زیرا که مردگان بعد از خاکستر شدن زنده میشوند ).
(عقائد الامامیه : ص ۱۰۹)
شیخ طبرسی می گوید : ( اخبار و روایات بسیاری از ائمه هدایت از آل محمد ( علیهم السلام ) وجود دارند که آشکار می کنند ، خداوند تبارک و تعالی در هنگام قیام قائم( علیه السلام ) قومی از اولیاء و شیعیانش که قبل از قیام حضرتش ( علیه السلام ) وفات کرده اند را زنده خواهد کرد تا در ثواب نصرت و یاری اش مشارکت جسته و فیض ببرند و در پی ظهور و طلوع دولتش مسرور گردند ؛ و همچنین قومی از دشمنانش باز می گردند تا از آنان انتقام گیرد و عقوبت در دنیا از قتل و کشتار و ذلت و خوار ی از داد و ستد و فرمانروایی که منتشر می کند به دست شیعیانش را دچار گرداند ، و هیچ عاقلی شک نمی کند که این برای خدای تعالی مقدور است و در نزد خدا چیز ناممکن وجود ندارد ، و آن را در امتهای پیشین عملی کرده و تحقق بخشیده و قرآن کریم در برخی مواضع همچون داستان عُزَیز ( علیه السلام ) و غیره این امر را ذکر می کند ، و پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله وسلم ) نیز فرمود : ( در امتم همان امری خواهد بود که در بنی اسرائیل بوده است پس پا در جای پای آنان و قدم در جای قدم آنان قرار خواهید داد حتی اگر یکی از آنان وارد سوراخی شد ، شما نیز وارد آن شوید ). (تفسیر مجمع البیان : ج ۷ ص ۳۶۶)
ادامه مطلب : در کتاب رجعت سومین روز از روزهای بزرگ خدا
نویسنده: سید احمد الحسن (ع) وصی و فرستاده امام مهدی(ع)