شبهه خارج ساختن حضرت فاطمه (س) از صلوات
سید احمد الحسن ع | وصی و جانشین امام مهدی ع
بسم الله الرحمن الرحیم
و الحمد لله رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد الأئمة و المهدیین و سلم تسلیما
این صلواتی است که انصار امام مهدی (ع) معمولاً در صلواتشان بر رسول الله محمد (ص) و آل بیت کرام (ع) می فرستند. بعضی ها از جایگاه فاطمه زهراء (س) در این صلوات سؤال می کنند، بلکه بعضی از آنها این را اشکالی بزرگ بر دعوت مبارک یمانی شمرده اند.
و این سؤال و پاسخی است که در کتاب همگام با بنده صالح، جزء اول آمده است:
بعضی ها بر ما اشکال وارد می کنند و می گویند: چرا ائمه و مهدیین (ع) را در صلوات ذکر می کنید، و این تخصیص مانع از تعمیم و شامل شدن صلوات بر فاطمه (س) می شود با اینکه ایشان (س) از آل اطهار است.
ایشان (ع) پاسخ فرمودند: تخصیص مانع از تعمیم نمی شود، و به کسی نگفتیم که این همان صیغه (صلوات) است و غیر از آن جائز نمی باشد، بلکه در متشابهات صلوات را به شکلی دیگر ذکر نمودم، ولیکن در اینجا ما اختصاص می دهیم تا حق خود را ثابت کنیم که این شیاطین می خواهند آن را ضایع کنند، و آن حق خلفای خدا بر روی زمینش از ائمه و مهدیین می باشد، پس آیا این بدان معناست که ائمه در اختصاص دادن اشتباه کردند بلا نسبت ایشان (ع)؟
و در فرموده هایشان به چند مورد اشاره فرمودند:
۱- اختصاص دادن صلوات به ائمه و مهدیین (ع) مانع تعمیم و شامل شدن حضرت فاطمه (س) نمی شود، زیرا که ایشان (ع) با تأکید فراوان از آل محمد است، بلکه ایشان حجتی بر فرزندانشان می باشد، همانگونه که امام حسن عسکری (ع) فرمودند.
۲- سید احمد الحسن (ع) به کسی نفرمودند که این تنهاترین صیغه صلوات است و غیر آن جایز نمی باشد، و برای این است که (صلوات بر محمد و آل محمد) در کتاب متشابهات با صیغه ای دیگر گفته شده است. در مقدمه سه جزء اول کتاب متشابهات، صلوات با این صیغه گفته شده است: (اللهم صلِّ على محمد وعلى آل محمد، الفلک الجاریة فی اللجج الغامرة، یأمن من رکبها ویغرق من ترکها، المتقدم لهم مارق، والمتأخر عنهم زاهق، واللازم لهم لاحق)، (خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست؛ آن کشتى شتابان در دریاهاى ژرف، که هر کس بدان در آید در امنیت خواهد بود، و هر کس از آن سر بر تابد نابود مى شود. پیشى گیرندگان بر آنان منحرف و بازماندگان از آنان از دست رفتنى و همگامان با آنان به مقصود می رسند).
و در جزء سوم کتاب متشابهات، و دقیقاً در بیان “معنای صلوات بر محمد و آل محمد” سؤال ۱۱۶، ایشان (ع) فرمودند:(و برای این است که این ذکر، یعنی “اللهم صلِّ على محمد و آل محمد” بهترین ذکر است و ثواب آن عظیم است، و آنچه از امام مهدی (ع) دانستم این است که برترین و افضل ترین ذکر، گفتن: “بسم الله الرحمن الرحیم ولا حول ولا قوة إلا بالله العلی العظیم، اللهم صلِّ على محمد وآل محمد وسلم تسلیماً” می باشد. و هر کس آن را پنجاه بار بگوید از غافلان در آن روز نوشته نمی شود، و اگر آن را صد بار بگوید از ذکر کنندگان در آن روز نوشته می شود، و هر کس آن را هزار بار گفت از رستگاران در نزد خدا و نزد امام مهدی (ع) خواهد بود).
۳- هدف خواسته شده از تخصیص ذکر مهدیین (ع) و عطف ایشان (ع) به ائمه طاهرین (ع) در صلوات، ملتفت ساختن نظر مردم به حق خلفای خدا (ائمه و مهدیین) که در وصیت مقدس رسول الله (ص)، آن نوشته باز دارنده از گمراهی ذکر شدند می باشد، آن حقی که شیاطین انس و جن و پیروانشان امروز می خواستند آن را ضایع کنند.
و به مانند این را خلفای خدا (ع) در گذشته انجام می دادند، ایشان (ع) در بعضی از صلواتشان ائمه را ذکر می کردند، و هدف از آن ابراز حقشان است که منحرفان اوائل می خواستند آن را ضایع کنند، و آیا در توان است کسی که امروز ادعای تشیع می کند بر آنچه که ائمه هدایت (ع) در اختصاص دادن ذکر ائمه در صلواتشان در بعضی از ادعیه ای که می گفتند و انجام می دادند اشکال وارد کند؟!
و این نمونه هائی از ادعیه ایشان علیهم السلام:
- آنچه که نماز گزار بعد از نماز عصر می گوید:(اللهم صل على محمد وآل محمد الأوصیاء المرضیین بأفضل صلواتک، وبارک علیهم بأفضل برکاتک)، (خدایا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، آن جانشینان پسندیده او، برترین درودهایت را، و از بهترین برکاتت به آنان ارزانى کن).المقنعة: ص۱۱۶، الرسائل العشر: ص۱۴۹
- و در دعای روز غدیر:(اللهم صل على محمد وآل محمد الأئمة القادة، والدعاة السادة، والنجوم الزاهرة)، (خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد پیشوایان [ائمه] رهبر، و خوانندگان بزرگ و سرور و ستارگان درخشان). ص۲۰۵
- و در دعای بعد از دو رکعت از نماز شب:(اللهم صل على محمد وآل محمد الأئمة المرضیین، وابدأ بهم فی کل خیر واختم بهم الخیر)، (خدایا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، آن جانشینان [ائمه] پسندیده او، و با هر خیری با آنها شروع کن، و با خیر به آنها خاتمه ده). مصباح المتهجد: ص۱۴۱
- و همچنین:(اللهم صل على محمد عبدک ورسولک بأفضل صلواتک وعلى أئمة الهدى الراشدین المهدیین)، (خدایا، بر محمد بنده و فرستاده ات و بر ائمه پیشوایان راهبر راه یافته افضل ترین درود فرست). مصباح المتهجد: ص۱۵۴
- و در دعای عصر روز جمعه:(اللهم صل على محمد وآل محمد الولاة السادة الکفاة الکهول الکرام القادة القماقم الضخام اللیوث الأبطال)، (خدایا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، والیان سادات……). مصباح المتهجد: ص۳۹۳
- و همچنین:(اللهم صل على محمد وأهل بیته الأئمة المرضیین بأفضل صلواتک وبارک علیهم بأفضل برکاتک)، (خدایا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، آن ائمه پسندیده او……). همان: ص۳۹۴
و همچنین:(اللهم صل على محمد وأهل بیته الأئمة الهادین العلماء الصادقین الأبرار المتقین)، (بار خدایا! بر محمّد و خاندانش درود فرست، آن پیشوایان[ائمه] رهنما و عالمان راستگو، ونیکان پرهیزگار). همان:ص۴۰۷
- و در اعمال روز اول از رجب:(اللهم صل على محمد وآله الأئمة ینابیع الحکمة وأولی النعمة)، (خدایا درود فرست بر محمّد و آلش آن پیشوایانى[ائمه] که سر چشمه هاى حکمت و ولى نعمتند). همان: ص۷۷۹
- و در اول از آن:(اللهم صل على محمد وآله الأوصیاء المرضیین واکفنی ما أهمنی من أمر الدنیا والآخرة یا أرحم الراحمین)، (خدایا درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، آن ائمه پسندیده او…..). همان:ص۸۰۲
- و در نیمه شعبان:(اللهم صل على محمد وأهل بیته الأوصیاء الهداة الرعاة الدعاة)، (بار خدایا! بر محمّد و اهل خاندانش از اوصیاء، هدایت کنندگان و حامیان و دعوت کنندگان درود فرست).همان: ص۸۳۷
و بسیاری از ادعیه ایراد شده از اهل البیت (ع) که در آنها ذکر ائمه در صلواتشان تخصیص داده شده است، پس آیا این اهل فلسفه و مغلطه، بر آل محمد (ع) نیز اشکال وارد می کنند و به ایشان (ع) یاد می دهند که چگونه بر محمد و آل محمد به حجت تخصیص مانع از تعمیم است، درود فرستند؟!
اگر تخصیص ائمه (ع) در همه این ادعیه برای ابراز حقشان در برابر کسی که حق آنها را انکار و بر ایشان (ع) اعتراض و متکبر شد، باشد، بنا بر این، این عین همان علتی است که امروز فرزندشان سید احمد الحسن (ع) برای تخصیص ذکر ائمه و مهدیین فرا خواند، پس آیا پند می گیرید؟
اما به ظاهر اهل فلسفه، بر اساس فلسفه غربی که جایگاهی در دین اسلام ندارد، و بر اساس قواعد زبان و صرف و نحو، و بر اساس نادانی و عدم آگاهی و اطلاع از ادعیه و روایات، احکام اسلام را محکوم و بلکه تباه کردند، تا خود را به اصطلاح در جایگاه اندیشمندان بگذارند، اندیشمندانی که راه بی خردی و نادانی را پیش گرفتند که هیچ نصیبی از دین ندارند بلکه دین فقط وِرد زبان آنهاست، و گویی که فراموش کردند یا خود را به فراموشی زدند که امام صادق علیه السلام می فرماید:(منإنْهَمَکَ فِی طَلَبِ النَّحْوِ، سُلِبَ الْخُشُوعُ)، (کسی که تمام کوشش خود را در راه طلب نحو صرف کند، از خشوع محروم میشود)، و آنها به راستی که خشوع و خضوع و تسلیم در برابر خدا و ولی خدا را از دست داده و راه های ارسطوئی را در پیش گرفتند.
و بسی جای تعجب دارد که این مدعیان علم بر اساس علم صرف و نحو و قواعد زبان، صلوات را محکوم می کنند، و مسئله به جایی رسید که یکی از آنها مثال هائی بی معنا می آورد و نمی داند که در بحث علمی دینی این سفسطه ها جایگاهی ندارد، و نمی داند که باید دلیل را با دلیل و استناد علمی پاسخ داد، و این برای حق طلبان به حول و قوه الهی روشن است، و فرجام نیک از آن پرهیزگاران است.
و الحمد لله رب العالمین.