پاسخ به فتوای فقهای آخرالزمان مبنی بر تکذیب یمانی(مقدمه)
سید احمد الحسن ع | وصی و جانشین امام مهدی ع
بسم الله الرحمن الرحیم
و الحمدلله رب العالمین
اللهم صل على محمد و آل محمد الأئمة و المهدیین و سلم تسلیما
بیش از چهارده سال از دعوت سید احمد الحسن یمانی موعود(ع) می گذرد که ایشان در این مدت دهها دلیل، برای اثبات رسالت خویش، از سوی امام مهدی(ع) مطرح کردند.
از جمله این ادله روایاتی هستند که ایشان را با نام، صفت و محل سکونت ذکر کردند؛ و دیگری دعوت و تحدی تمام علما, برای مناظره علنی با قرآن کریم؛ و دعوت و تحدی تمام علمای ادیان آسمانی، برای مباهله؛ ونیز انتشار کتاب ” متشابهات” در خصوص احکام متشابه قرآن، که تاکنون چهار جزء آن به انتشار رسیده و تمام علماء را فرا خواند تا به اشکال موجود در آن ها اشاره کنند؛ و درنهایت، عجز و ناتوانی آنان را در رد این کتب آشکار ساخت.
علاوه بر آن، کتب دیگری هستند، که به نسبت مناظرات علَنی و کَتبی با برخی مراجع دینی و برخی اهالی حوزه ی علمیه نجف اشرف، همگان را در هم کوبیدند؛ کتبی که از خلال آنها قوت و قدرت استدلال و برهان انصار امام مهدی(ع) در مقابله با برهان ها و استدلال های ضعیف تکذیب کنندگان سید احمد الحسن (ع) ، ثابت می گردد.
و همچنین شهادت و گواه عالم ملکوت، به صدق و حقانیت سید احمد الحسن(ع) از خلال صدها رؤیای صادقه ای که مؤمنان دیده اند و دهها دلیل دیگر.
هرکس خواهان مطالعه آن هاست، به انتشارات انصار امام مهدی (ع) که بیش از پنجاه کتاب، جدا از مجلات، بروشورها و نشریه های دیگر می باشند، مراجعه کند.
و علی رغم این همه، برخی از علمای آخر الزمان، تمام این ادلّه ی محکم و کتب را هنگام عاجز شدن در مناقشه با آنها، رد کردند.
پس به ضلالت و گمراهی مردم ادامه داده و آنان را بواسطه ی روایاتی که اصلاً بر گسستن سفارت دلالت نمی کنند، از پیروی یمانی آل محمد، سید احمد الحسن(ع) روی گردان ساخته اند؛ پس مردم جاهل به تبعیت کورکورانه ی خود از آنان ادامه دادند.
و این حقیقت را از مردم پنهان داشتند، که مسئله ی نیابت از سوی امام مهدی(ع) از عقائد می باشد؛در حالی که آن تابع اصل امامت است، پس تقلید در آن، هیچ نقشی ندارد. و در این مورد عالم و جاهل یکسان هستند؛
بلکه مراجعه به علماء در این مسئله، حرام می گردد؛ به خصوص اینکه ملاحظه کنیم، روایات متواتر موجود، بر جنگ و محاربه و مبارزه فقهای آخرالزمان، با امام مهدی دلالت می کنند؛ و امام را تکذیب می کنند، و امام هفتاد تن از آنان را در کوفه، به قتل می رساند.
رسول الله (ص) در سفارش خویش، به ابن مسعود می فرمایند: … ای ابن مسعود! زمانی بر مردم فرا می رسد که شخص استوار در دینش همانند کسی است که در دستش گداخته ای از آتش نگه داشته باشد؛ در آن زمان باید گرگ باشد وگر نه گرگ ها او را می درند…
ای ابن مسعود! علماء و فقهایشان خائن و فاجرند. آگاه باش که آنان شرورترین خلق خدایند و نیز پیروان و تابعانشان و هرکس که به سوی آنان می رود و از آنان می گیرد، با آنان درمعاشرت و نشست و برخاست است و با آنان دوستی و مشورت می کند، آنان شرورترین خلق خدایند؛آنان را اینگونه وارد آتش جهنم می کند:
کرند لالند کورند بنا براین به راه نمى آیند. بقره ۱۸
و روز قیامت آن ها را کور و لال و کر به روى چهره شان در افتاده بر خواهیم انگیخت جایگاهشان دوزخ است هر بار که آتش آن فرو نشیند شراره اى [تازه] برایشان مى افزاییم. اسراء ۹۷
در آتشى [سوزان] درآوریم که هر چه پوستشان بریان گردد پوست هاى دیگرى بر جایش نهیم تا عذاب را بچشند. نساء ۵۶
چون در آنجا افکنده شوند از آن خروشى مى شنوند در حالى که مى جوشد * نزدیک است که از خشم شکافته شود، هر بار که گروهى در آن افکنده شوند نگاه بانان آن از ایشان پرسند مگر شما را هشدار دهنده ای نیامد. ملک ۷-۸
براى آن ها در آنجا ناله اى زار است و در آنجا [چیزى] نمى شنوند. انبیاء ۱۰۰
هر بار بخواهند از [شدت] غم از آن بیرون روند در آن باز گردانیده مى شوند [که هان] بچشید عذاب آتش سوزان را. حج ۲۲
ای ابن مسعود، ادعاء می کنند که بر دین و سنت، راه و شریعت من هستند؛ ( در حالیکه) از من بیزاری جسته و من از آنان به دورم.
ای ابن مسعود، در ملأ عام با آنان منشین و در بازارها با آنان مبایعه نداشته باش و به راه هدایتشان مکن؛ و آنان را از آب مکن. که خداوند می فرماید:
کسانى که زندگى دنیا و زیور آن را بخواهند [جزاى] کارهایشان را در آن جا به طور کامل به آنان می دهیم و به آنان در آنجا کم داده نخواهد شد. هود ۱۵
و نیز می فرماید: کسى که کشت آخرت بخواهد براى وى در کشته اش مى افزاییم و کسى که کشت این دنیا را بخواهد به او از آن مى دهیم و[لى] در آخرت او را نصیبى نیست. شوری ۲۰
ای ابن مسعود، چه بلاهایی از عداوت و دشمنی و کینه و جدال، بخاطر آنان، امتم را در بر می گیرد؛ آنان ذلیل ترین افراد این امت در دنیایشان هستند؛ و قسم به کسی که مرا به حق مبعوث کرد، خداوند آنان را دگرگون می سازد و به صورت میمون و خوک، مسخ می کند.
راوی گوید: پس رسول الله گریستند و از گریستن ایشان، ما نیز گریه کردیم و گفتیم: یا رسول الله علت گریستن شما چیست؟ فرمودند: بدلیل رحمت و شفقت بر این اشقیاء، خداوند می فرماید: و اى کاش مى دیدى هنگامى را که [کافران] وحشت زده اند [آن جا که راه] گریزى نمانده است و از جایی نزدیک گرفتار آمده اند،( آنان علما و فقها هستند).
و امیر المؤمنین(ع) در خطبه ی طولانی خویش فرمودند: … و فقهاء به سوی کذب تمایل پیدا می کنند؛ و علما به سوی ریب(ریا کاری). پس در آن هنگام است که پرده ها و حجاب ها کنار می روند و خورشید از سمت مغرب طلوع می کند، آن هنگام است که منادی از آسمان، نداء می دهد: ای ولّی خدا بر این احیاء ظهور کن؛ و اهل مشرق و مغرب آن ندا را می شنوند. پس قائمِ غائب ما ظهور می کند،در حالی که سراسر وجودش نور افشانی می کند و روح الامین، به سوی او می رود و در بین دستانش، کتابی است آشکار.
و رسول الله (ص) می فرمایند: زمانی بر امتم فرا می رسد، که از قرآن، چیزی جز خطّش و از اسلام، چیزی جز اسمش باقی نمی ماند. از آن نام می برند، اما دورترین مردم نسبت به (حقیقت) آن هستند، مساجدشان آباد است، اما از هدایت تهی و ویران می باشند. فقهای آن زمان، شرورترین خلق خدا زیر سایه آسمان اند.فتنه ها از آنان خارج شده و به سوی آنان باز می گردد.
و جابر از ابی جعفر(ع) نقل می کند، که حضرت فرمودند:در آخر الزمان، قومی می آیند که از قوم دیگری تبعیت می کنند،آنان (قوم تبعیت شده) ریا کاران اهل قرائت و ناسکان، محدثان و سفهاء هستند، به معروف امر و از منکر نهی نمی کنند، مادامی که آن را به ضرر خود ببینند، عذر و بهانه و رخصت را می طلبند، از لغزش های علما و فساد عملشان تبعیت می کنند، به نماز و روزه رو می آورند، و اگر نماز به هرکاری که انجام می دهند، چه اموال، چه نفسشان، ضرری می رساند، آن را ترک می کردند؛ همانطور که کامل ترین وبا شرف ترینواجبات را ترک کردند؛همانا امر به معروف و نهی از منکر، واجبی عظیم است که واجبات دیگر با قیام آن، اقامه می شوند؛ پس در آن هنگام است، که غضب خدا بر آنان چیره می شود، با مجازات الهی، ابرار در دار(دنیا)، فجار و صغیران در دار (بزرگان)، هلاک می شوند.
و رسول الله(ص) در معراج خویش، از قول خداوند، نقل می کنند که فرمودند: … گفتم: بار الهی! زمان آن چه وقت خواهد بود _ زمان قیام قائم_ پس خداوند به من وحی فرمود:
آن هنگام که علم بالا رود و جهل آشکار گردد و علم فزونی یابد و عمل اندک شود و تهمت و افتراء بسیار شود، وفقهای هدایت گر، اندک گردند و فقهای گمراه و خیانتکار، بسیار شوند… .
و روایات در این مورد بسیارند؛ و برای حق طلب به همراه صدق و اخلاص، آنچه که ذکر شد، کافی است.
برای مطالعه بیشتر در این مورد به لینک زیر مراجعه فرمایید