SÜNNET DUALAR
Tarık İbn Eşyem (ra) demiştir ki:
Allah Resulü (sav) şehadet getirip müslüman olan bir ferde öncelikle namaz kılmayı öğretir, sonra da şu şekilde dua etmesini tavsiye ederdi:
"Allahummağfirli verhamni vehdini ve afıni verzukni"
Allahım! Beni yarlığa, bana merhamet eyle, (hidayet nasip ettikten sonra da) beni sırat-ı müstakim üzere sabit kıl, bana sağlık, afiyet ve helalinden rızık ver.
(Müslim, Zikr 35)
Allahummağfirli verhamni ve afıni verzukni
(Muslim, Zikr 36)
İki secde arası
Resulullah (sav) iki secde arasında:
"Allhümme'ğfir li ve'rhamni ve'cbürni, ve'hdini ve'rzukni.
(Allahım bana mağfiret et, merhamet et, beni zengin kıl, bana Hidayet ver, bana rızık ver)" derdi.
Ravi: İbnu Abbas
Kaynak: Ebu Davud, Salat 145, (850); Tirmizi, Salat 211, (284); İbnu Mace, Salat 23, (898)
Rükü ve Secdede
Âişe (r.anha)’dan rivayet edilmiştir:
Peygamber (s.a.v.) rüku ve secde yaparken
“Subhâneke Allâhumme Rabbenâ ve bi-Hamdike Allahumma’ğfirlî
(Allahım! Sen yücesin! Rabbimiz! Seni hamdinle (tesbih ederim). Allahım! Beni bağışla!)”
diye dua etmeyi çokça yapardı. (Âişe der ki:) ‘Resulullah (s.a.v.) (bu duayı yapmakla) Kur’an’ın emrini yerine getirmiş oluyordu.’
[Buhârî, Ezan 123, 139, Megazi, 51; Müslim, salat 217 (484)]
Hz. Aişe (r.a.) anlatıyor. Allah resulü (s.a.v.)
“Sünhanallahi ve bi hamdih, estağfirullahe ve etûbu ileyh”
(Allah’ım! Seni hamdinle tesbih ediyor, senden bağışlanma diliyor ve sana tevbe ediyorum) cümlesini çokça söylüyordu.
İbn Ömer (r.a.) anlatıyor. Biz, Allah resulünün bir tek oturuşta yüz defa
“Rabbi’ğ-fir lî ve tüb aleyye, inneke ente’t-tevvabü’r-rahîm”
(Rabbim! Beni bağışla ve tevbemi kabul et; çünkü sen, gerçekten tevbeleri kabul eden ve merhamet edensin!) dediğini sayardık