Üniversite Çalışanlarının Sorunları Çözülmelidir

[Doç.Dr. Ali KAYGISIZ]

Üniversite Çalışanlarının Sorunları Çözülmelidir

Üniversiteler, toplumsal gelişim bağlamında bilimin ve düşüncenin öncelendiği lokomotif kurumlardır. Bilginin üretilmesi, toplumsal ve yaşamsal ihtiyaçların giderilmesi doğrultusunda kullanılması, toplumun üniversitelerden ilk eldeki beklentisidir. Bununla birlikte sosyal bilimler alanında yapılan araştırmalar ve elde edilen verilerle toplumun düşünsel düzeyinin artırılması ve toplumsal arızaların çözümüne ilişkin metotlar geliştirilmesi de üniversiteler eliyle gerçekleştirilir.   Araştırmaya, geliştirmeye, keşfetmeye odaklanmış çalışma sistemi ve bu işlere hasredilmiş imkânlarıyla üniversitelerden beklenen gerçekleştiğinde, neticeden ait olduğu toplumla birlikte tüm insanlık yararlanır. Bu yönüyle üniversiteler üniversal bir yapı arz eder. Üniversitelerde bilimsel üretime yoğunlaşmış bilim adamlarının üniversal yapıyla çelişir biçimde zihinlerinin prangalanması, ideolojik parmaklıklar ardına hapsedilmesi, öncelikle topluma ve insanlığa ihanettir. Üniversiteler, her türlü düşünceye yaşama alanı olan özgürlük ortamları olmalı, bilim adamları akademik ilerleyişlerini söz konusu eden prangalardan azade bir ortamda çalışabilmelidirler.   Üniversiteyi oluşturan personel öncelikle insandır. İnsan olarak çeşitli gereksinimleri olan bireyler olarak ve anne, baba, eş rolleriyle bilimsel ödevleri dışında ödevleri olan insanlardır. Akademik personelin bilimsel üretimde başarılı olması için bireysel ve ailevi ihtiyaçların zihnini meşgul edecek başat unsurlar haline gelmesine izin verilmemelidir. Bununla birlikte iş yaşamında da bilim adamını oyalayacak, tüm yoğunluğunu işine vermesini engelleyecek sıkıntılar giderilmelidir.   Bir yapının kâmilen gerçekleşmesi için asli unsurlarla birlikte yan unsurların da önem arz ettiği bir gerçektir. Üniversitelerde akademik personelin yanısıra idari personelin de üniversitelerin amaçlarının gerçekleşmesinde önemli işlevlerinin bulunduğu gözden ırak edilmemelidir.   Üniversitelerde yaşanan ve çözümü aciliyet kesbeden sorunlardan bazıları şunlardır:   *Profesör ve doçentlerde olduğu gibi yardımcı doçentler, araştırma görevlileri, öğretim görevlileri, okutmanlar ve uzmanlara da iş güvencesi hakkı verilmelidir. *Yardımcı doçentliğe, doçentliğe ve profesörlüğe yükseltilmede objektif, nesnel performans kriterleri oluşturulmalı ve bu kriterler dikkate alınarak, önceden oluşturulmuş ve ilan edilmiş açık, adil, şeffaf, öngörülebilir kurallar olmalıdır. *Rektörlere tanınan yetkilerin bir kısmı kurullara devredilmelidir. *Yardımcı doçentlik kadroları daimi statüde olmalıdır. Yardımcı doçentlerin 3. derecede bekletilme işlemine son verilmelidir. *Doçentlik sınavına başvuru kriterlerinde alanlara göre farklı uygulamalar yapılmaktadır. Örneğin; Fen-Edebiyat fakültelerinin Sosyoloji, Tarih, Türk Dili ve Edebiyatı gibi alanlarda doçentliğe başvuru için SCİ ya da SSCİ indekslerine giren dergilerde tek yazarlı makale şartı aranmazken; eğitim bilimlerinde başvuranlar için bu şart aranmaktadır. Doçentliğe başvuru için 5 yıllık hakemli dergilerde yayınlanan makalelerin yeterli görülerek, SCİ ya da SSCi indekslerine giren dergilerde yayınlanması şartı kaldırılmalıdır. *2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 13. maddesinin b bendinin 4. fıkrasındaki “Rektörler gerekli gördüğü hallerde Üniversiteyi oluşturan kuruluş ve birimlerde görevli öğretim elemanlarının ve diğer personelin görev yerlerini değiştirmek ve bunlara yeni görevler vermek”  hükmü, “Rektörün görev süresi boyunca (4 yıl) personelin kendi rızası dışında toplam 6 aydan fazla geçici görevlendirme yapamaz, kendi rızası ile görevlendirilenlerde bu süre aranmaz” şeklinde değiştirilmelidir. *Bilimsel çalışmalarda akademik özerklik verilerek, akademik dokunulmazlık sağlanmalıdır. Bir bilim adamı sözlü veya yazılı faaliyetlerinden dolayı cezalandırılmamalı, akademik alanı ile ilgili çalışmaları özgürce gerçekleştirebilmelidir. *Akademik yükseltmelerde görev alan kurul ve jürinin uymaları gereken etik kuralları belirlemek ve bu kurallara uygun davranıp davranmadıklarını değerlendirmek üzere Üniversitelerarası Kurul tarafından Bilim Etik Kurulu oluşturulmalıdır. *Doçent unvanı öğretim üyelerinin kadro tahsisi beklemeksizin mali kayıplarının önlenmesi için intibakları sağlanmalıdır. *Bir üniversitenin eğitim hizmet koluna üye olabilecek tüm eğitim çalışanlarının yüzde 5’ini üye yapan sendikaların senato, üniversite, enstitü, fakülte ve yüksekokulların yönetim kurullarında temsilci bulundurma ve oy hakkı sağlanmalıdır. *Akademisyen olup askerlik görevini yapmayan öğretim elemanlarının, öğretim üyesi ihtiyacı olan yeni üniversitelere Milli Eğitim Bakanlığı’ndaki asker öğretmen modelinde olduğu gibi belli bir süre görevlendirme ile askerlik hizmeti yapma imkânı sağlanmalıdır. *Doçentlik sınavlarındaki mülakat sınavı kaldırılmalıdır. *Öğretim elemanlarının yurtdışında ve yurtiçinde katıldığı sempozyumlara, kongrelere yıllık sınırlama getirilmemeli; yıl boyu yapılan tüm bilimsel etkinlik ve araştırmalarda yevmiye ve harcırah ödenmelidir. *ALES puanlarının hesaplanmasında mevcut adaletsizliğin giderilmesi sağlanmalıdır. Örneğin; sözelci öğrencilerin puanlarının hesaplanmasında sayısal alandan sorulan sorulara verdiği cevaplar belirleyici olmamalıdır. *Öğretim elemanlarının sicil raporlarına esas teşkil eden maddeler, evrensel ve objektif kriterler doğrultusunda yeniden belirlenmelidir. Sicil notlarının belirlenmesinde bilimsel çalışmalar ve akademik performans esas alınmalıdır. *2547 Sayılı Yasa’nın 35. maddesi gereğince doktoraya gönderilen araştırma görevlilerine doktora programını tamamlamalarından hemen sonra kadro tahsisi yapılmalıdır. *Öğretim elemanlarına, kadro ilanına gerek kalmadan üniversitelerin karşılıklı muvafakatiyle tayin imkânı tanınmalıdır. *2914 Sayılı Kanun’un 14. maddesinin 1. paragrafındaki, “…yeterli sayıda öğretim elemanı sağlanamayan yükseköğretim kurumları ile bunların bölümlerinde görevli öğretim elemanlarına…” ifadesinden sonra gelmek üzere, “657 Devlet Memurları Kanunu’nun 4. maddesi kapsamındaki memurlara” ifadesi eklenerek, geliştirme ödeneğinin tüm üniversite çalışanlarına verilmesi sağlanmalıdır. *Üniversite içi bütün seçimlerde akademisyenler, idari kadro çalışanları ve öğrenci temsilcilerine oy kullanma hakkı verilmelidir. *Görevde yükselme ve unvan değişikliği sınavlarının periyodik aralıklarla gerçekleştirilmesine imkân sağlayacak kadro değişimi gerçekleştirilmeli, kurumların KPSS ile personel ihtiyacını karşılamadan önce Unvan Değişikliğine Tabi Kadrolar (Mühendis, Avukat, Tekniker, Teknisyen vb.) için kendi içinde çalışan personele öncelik verilmek suretiyle kurum içinde ilana çıkarak kendi kurumunda çalışan personelin boşalttığı kadro için KPSS ilanına çıkarılmalıdır. *Üniversitelerde görev yapan idari personelin yer değiştirme talebinin önündeki engeller kaldırılarak, yer değiştirme işlemini belli bir sisteme bağlamakla birlikte, karşılıklı becayiş hakkı tanınmalıdır. *Üniversite birimlerindeki kadrolar; bekçi, hizmetli, teknisyen yardımcısı olan personel, rızaları olmadan, görevleri dışında çalıştırılmamalıdır. *Üniversite çalışanlarından, meslekleri ile ilgili yüksek öğrenim yapmak isteyenlere kolaylık sağlanması için düzenleme yapılarak, keyfi uygulamalara son verilmelidir. *Günümüzde kamu kurum ve kuruluşları otomasyonlaşmış olup, hemen hemen bütün kamu çalışanları bilgisayar kullanabilmektedir. Memurların sınavsız olarak Veri Hazırlama Kontrol İşletmeni veya Bilgisayar İşletmeni kadrosuna ataması yapılmalıdır. *Hizmetlilere gece nöbeti tutturulmamalı, gece bekçiliği kadroya tabi olmalı ve gece bekçilerinin güvenliğinin sağlanması için gerekli donanım sağlanmalıdır. *Hizmetliler kaloriferci olarak görevlendirilmemeli, kalorifercilere; zehirlenmelere karşı süt, ayran, yoğurt gibi gıda yardımı ve tulum, maske, çizme, eldiven gibi giyim yardımı yapılmalıdır. *Şoför kadrosunda görev yapan veya şoför olarak görevlendirilen personel açısından aylık kilometre sınırlandırılması getirilmeli, trafik cezaları ve kazalara ilişkin mali sorumluluklar açısından mağduriyet yaşamalarını engelleyecek tedbirler alınmalıdır. *Resmi görevlendirme yapılmadan amirlerin sözlü emirleri ile mesai yaptırılmamalı, fazla çalışmaya karşılık mutlaka ek ücret veya her sekiz saat karşılığında bir gün izin verilmelidir. *Kadrolu ve sözleşmeli ayırımı yapılmadan tüm üniversite çalışanlarına ücretsiz servis yemek imkânı sağlanmalıdır. *Bütün kadrolardaki 4/B’li personelin görev alanları ve çalışma süreleri belirlenmeli, görevleri dışında ve mesai dışı çalıştırılmamalıdır. Çalışanların yükselmesi için Yükseköğrenim Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinde gerekli çalışmalar yapılmalıdır.

 

 

 

Doç.Dr. ALİ KAYGISIZ
Eğitimciler Birliği Sendikası Kahramanmaraş Şubesi
Basın ve Yayın Sekreteri
Trabzon Cad. Bogaziçi Apt No : 4
Tel : 2240500, e-posta : eb...@hotmail.com

 

 

[sug...@istanbul.edu.tr]

Sayın
Doç.Dr. ALİ KAYGISIZ,
Sayfamızın Tanıtımına destek bekliyorum.

www.nasrettinhoca-arge.org

Sevgilerimle
Dr.Serdal UĞURLU

> *2914 Sayılı Kanun'un 14. maddesinin 1. paragrafındaki, ".yeterli

> sayıda öğretim elemanı sağlanamayan yükseköğretim kurumları ile

> bunların bölümlerinde görevli öğretim elemanlarına." ifadesinden

.