"Η άλλη όψη της ελπίδας" από το Cine - ΔΡΑΣΗ

[Γρηγόρης Μαλτέζος]

"Η άλλη όψη της ελπίδας" από το Cine - ΔΡΑΣΗ

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου, 8:15μμ, ΤΥΠΕΤ

Η γλυκόπικρη κωμωδία «Η Άλλη Όψη της Ελπίδας» αποτελεί, άτυπα, το δεύτερο μέρος της «τριλογίας των λιμανιών» του Φιλανδού Aki Kaurismaki που ξεκίνησε με το φιλμ «Το λιμάνι της Χάβρης» (2011). Χαρακτηρίστηκε καλύτερη ταινία του 2017 από τη Διεθνή Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, απέσπασε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου και τιμήθηκε με πλήθος άλλων διακρίσεων σε παγκόσμιες διοργανώσεις. Ο σκηνοθέτης προσεγγίζει μοναδικά και πρωτότυπα με αναπάντεχα σαρκαστικό, ενίοτε ξεκαρδιστικό και πάντα φρέσκο στιλ τον τρόπο που η πολιτισμένη Ευρώπη αντιμετωπίζει το προσφυγικό ζήτημα και βάζει στο επίκεντρο τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, δηλαδή όλα όσα θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, αλλά τελικά δεν είναι.  Οι ήρωες της ταινίας είναι δύο εκ πρώτης όψεως πολύ διαφορετικοί άνθρωποι, με μόνο κοινό χαρακτηριστικό ότι δεν μπορούν, όσο και να προσπαθούν, να ζήσουν μέσα στα πλαίσια που επιβάλουν οι επιταγές μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας. Από τη μια είναι ένας ξένος. Ο Σύρος πρόσφυγας Χάλεντ, που έφυγε από το Χαλέπι για να γλυτώσει τη ζωή του και διανύοντας την γνωστή διαδρομή Τουρκία - Ελλάδα – Ουγγαρία έφτασε στη Φιλανδία αναζητώντας την αδελφή του, τη μόνη που έχει απομείνει από την οικογένεια του. Ζητά πολιτικό άσυλο από την φιλανδική κυβέρνηση, η οποία του το αρνείται καθώς το φινλανδικό δικαστήριο κρίνει ότι η κατάσταση στην πατρίδα του δεν είναι τόσο επικίνδυνη ώστε να δικαιολογούνται οι προσφυγικές ροές. Ο Χάλεντ φυλακίζεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων από το οποίο και δραπετεύει για να αποφύγει την απέλαση και έκτοτε ζει στη χώρα παράνομα. Η ίδια του η ύπαρξη δεν αναγνωρίζεται νομικά.  Από την άλλη, ο Βίκστρομ είναι ένας τυπικός Φιλανδός. Μεσήλικας, παλαιάς κοπής άνθρωπος που έχει και αυτός, για εντελώς διαφορετικούς λόγους από τον Χάλεντ, εγκαταλείψει την τακτοποιημένη ζωή του για να ζήσει αντισυμβατικά. Στην πρώτη σκηνή της ταινίας τον βλέπουμε να αφήνει το σπίτι, την αλκοολική γυναίκα και τη δουλειά του ως πλασιέ πουκαμίσων. Μετά από χρόνια δουλειάς στους δρόμους είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει το όνειρο της ζωής του: να ανοίξει ένα εστιατόριο. Πουλάει το εμπόρευμα του, ρισκάρει τα χρήματα που εισπράττει σε μια παρτίδα πόκερ και με τα κέρδη από το παιχνίδι αγοράζει σε εξευτελιστική τιμή ένα παρακμιακό μαγαζί. Μαζί με τον μάγειρα, τον μετρ, τη σερβιτόρα και τον σκύλο της, σερβίρουν ως σπεσιαλιτέ σαρδέλες από κονσέρβα με βραστές πατάτες και περιμένουν να πάνε καλά οι δουλειές. Δραπετεύοντας, από τον καταυλισμό, ο Χάλεντ θα βρει στο δρόμο του τον Βίλκστρομ, ο οποίος θα τον φροντίσει και χωρίς να το πολυσκεφτεί θα του προσφέρει δουλειά, φιλία, κατανόηση. Εκείνος θα προστεθεί στην ομάδα και όλοι μαζί θα αποτελέσουν μια ουτοπική κοινωνία, μια όαση ανθρωπιάς που όπως φαίνεται μπορεί να νικήσει το νεοναζισμό και το ρατσισμό που παραμονεύουν. H «ελπίδα» στην οποία αναφέρεται ο τίτλος, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απρόσμενη σχέση αλληλεγγύης και φιλίας που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο ήρωες που συνδέονται μεταξύ τους ακριβώς γιατί αισθάνονται το ίδιο ξένοι, απόκληροι και ανεπιθύμητοι.  Ο κινηματογραφιστής Aki Kaurismaki που το 2002, απέσπασε στις Κάννες το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για το αριστουργηματικό «Άνθρωπο Χωρίς Παρελθόν», μας προσφέρει μια ακόμη προσεγμένη ταινία, γεμάτη ανεπιτήδευτο ουμανισμό, διακριτικό αλλά σαρκαστικό χιούμορ και αισιοδοξία.  Όπως λέει και ο ίδιος «Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος μοιάζει να αποφεύγει να καταπιαστεί με το φλέγον ζήτημα της μετανάστευσης, το οποίο είναι απόρροια μιας σταθερά επιδεινούμενης παγκόσμιας οικονομικής, πολιτικής και - πάνω απ’ όλα - ηθικής κρίσης.Μετανάστες από διάφορα μέρη του κόσμου, οι οποίοι προσπαθούν να βρουν διέξοδο προς τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιμετωπίζονται παραδοσιακά ως πολίτες «Β’ κατηγορίας». Με αυτήν την ταινία προσπαθώ να καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποδομήσω τον ευρωπαϊκό τρόπο που βλέπουν τους πρόσφυγες: είτε ως θλιβερά θύματα είτε ως αλαζονικούς οικονομικούς μετανάστες που εισβάλλουν στις κοινωνίες μας, απλώς για να κλέψουν τις δουλειές μας, τις συζύγους μας, τα σπίτια μας και τα αυτοκίνητά μας. Στην ευρωπαϊκή ιστορία, η δημιουργία και η επιβολή στερεότυπων προκαταλήψεων δημιουργεί μια απειλητική ηχώ».  Λιτά, χωρίς πολιτικές ορθότητες, κηρύγματα, υπερβολές, επιτηδευμένη φιλανθρωπία και κυρίως χωρίς να αποκρύπτει τα κακώς κείμενα, λέει τα πάντα για το θέμα απλά και συγκλονιστικά. Χωρίς να ψεύδεται και να κοροϊδεύει, καταγράφει τον τρόπο που μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη. Όχι γιατί περιμένεις ανταλλάγματα ή φοβάσαι την τιμωρία που θα έρθει από τον ουρανό ή τη γη αν δεν κάνεις το πρέπον, αλλά γιατί έτσι γίνεσαι και ο ίδιος λίγο καλύτερος άνθρωπος. Όπως η νοσοκόμα, που βοηθάει τον Χαλέντ να ξεφύγει, ο Ιρακινός που του δανείζει το κινητό για να κάνει το αναγκαίο τηλεφώνημα, ο φορτηγατζής που φέρνει την αδελφή του και ο Βίκστρομ, που τον βοηθάει πάντα και ουσιαστικά. Μπορεί στη χώρα τους να μην υπάρχει χώρος για έναν πρόσφυγα, αλλά υπάρχει άφθονος στους ίδιους που τον προσφέρουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι ηθοποιοί είναι όλοι τους εξαιρετικοί, δίνουν ερμηνείες βασισμένες στις εκφράσεις του προσώπου, διασκεδαστικά αμήχανες, με ρεαλισμό και συναίσθημα. Ξεχωρίζει αυτή του Sakari Kuosmanen στο ρόλο του Βίκστρομ, που αποδίδει υπέροχα την αντισυμβατικότητα του χαρακτήρα του. Η αισθητική του φιλμ θυμίζει πολύ δεκαετία του ’90, είναι απομακρυσμένη από τη σύγχρονη πραγματικότητα και την ψηφιακή εποχή. Επιμένει να βλέπει νοσταλγικά το παρελθόν όπως αποδεικνύουν τα παλιάς τεχνολογίας μεγάλα, μαύρα αμάξια, οι παλαίμαχες Ροκ εν Ρολ μπάντες που είναι και η μόνη μουσική επένδυση της ταινίας. Φινλανδία, Γερμανία, 2017. Διάρκεια: 98'. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Aki Kaurismaki. Φωτογραφία: Timo Salminen. Πρωταγωνιστούν: Sherwan Haji, Sakari Kuosmanen, Janne Hyytiainen, Ilkka Koivula, Nuppu Koivu, Simon Hussein Al-Bazoon. Οι χειμερινές κινηματογραφικές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, 8.15 το βράδυ στην αίθουσα "Ν. Εγγονόπουλος" του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης" (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια.

[Stefania Ligerou]

Γιατί ο ηθικός ΔΕΝ φέρνει σωστό αποτέλεσμα

(Μην πω ότι φέρνει και χειρότερο από τον ανήθικο. Η ΜΟΝΟΜΕΡΙΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ! Επεξηγώ..)

Έσπασε ο καθρέφτης του αυτοκινήτου, πήρα τηλέφωνο στο συνεργείο να μου πουν τιμή. Μου λέει ο μάστορας 15 ευρώ. Ρωτώ: χωρίς απόδειξη πόσο θα πληρώσω; Λέει, α καμιά διαφορά, τα ίδια. Οκ του λέω.

Όταν τον αντικατέστησα ζήτησα απόδειξη! (ποτέ δεν το έκανα, βλ. παρακάτω) και είπα στον μάστορα, που κάπως κόμπιασε: θα προτιμούσα να τα πάρεις εσύ, αντί να πληρώσω τους προδότες, αλλά ΟΧΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΑΛΩ ΚΑΤΙ ΚΙ ΕΓΩ! Με απόδειξη έχω τουλάχιστον ένα κέδρος, φοροαπαλλάσσομαι!!

Αυτό που του είπα, λίγο καιρό πριν, όχι μόνο δεν θα μπορούσα να το σκεφτώ! Όχι μόνο δεν θα μπορούσα να διανοηθώ ότι θα το πω! αλλά στην περίπτωση που κάποιος άλλος το έκανε θα έβρισκα ένα κάρο επιχειρήματα για να τον βγάλω λάθος, και όχι μόνο, αλλά θα τον πρόσβαλα και σε σημείο τέτοιο που ακουμπά την ανηθικότητα (εγώ ακουμπούσα την ανηθικότητα, με τις προσβολές μου).

Σήμερα που ΜΠΟΡΩ* και να το σκεφτώ αλλά και να το κάνω, πάμε να βρούμε την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ποιότητα:

Όταν δεν έπαιρνα αποδείξεις από τους ιδιώτες συμπολίτες μου, το έκανα με σκοπό να στηρίξω εκείνους, αντί να ταΐζω τους προδότες!!! Αλλά ΚΑΙ: Επειδή δεν κοίταζα ποτέ το ατομικό/προσωπικό συμφέρον μου, αλλά πάντα και μόνο το συνολικό/γενικό όφελος, καθότι αυτό είναι το δίκαιο/ηθικό!!! (ΦΥΣΙΚΑ!!!! μάνα μου, αφού είχα υπογράψει να ζω σαν αγία!!! Σύμβαση, απεριορίστου!!!)

Το επακόλουθο αυτής της τακτικής (που δεν είμαι η μόνη που την ακολούθησα, όλοι οι ηθικοί) ήταν: Να δημιουργήσουμε τους επιχειρηματίες αυτούς, που ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ τους υπαλλήλους τους!!!!!!! που καθυστερούν τους μισθούς τους!!!!!! που τους δίνουν έναντι και το υπόλοιπο του μισθού ποτέ δεν θα το δουν!!! Και δη (επιπρόσθετα) που τους ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΝ σ’ αυτό το καθεστώς, χωρίς διέξοδο!!!! Ήτοι: ή θα πάρεις τα ψίχουλα που σου δίνω, ή θα υπομείνεις το καθεστώς δουλείας που σου επιβάλλω, ή αν δεν σ’ αρέσει ΦΥΓΕ!!! Που σημαίνει ΚΑΙ χωρίς αποζημίωση ΚΑΙ χωρίς να λάβει ποτέ τα χρωστούμενα ΚΑΙ να μείνει άνεργος σήμερα, που επικρατεί αυτή (η απόλυτη κουραδιά) στο καθεστώς εργασίας!!! «Απόλυτη κουραδιά» σημαίνει: όπου μεγάλη προσφορά εργασίας ΤΟΣΟ μεγαλύτερο ΘΡΑΣΟΣ οι επιχειρηματίες, ΤΟΣΟ μεγαλύτερη ΔΟΥΛΙΚΟΤΗΤΑ μπορούν και απαιτούν!!!!!

Τώρα, πώς με αυτή την ασήμαντη πράξη (να ζητήσω μερίδιο του κέρδους) συμβάλλω στο να αλλάξει η συγκεκριμένη ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ κουραδοκατάσταση;

Α. Ο λόγος που ξέφυγαν τόσο πολύ οι ιδιώτες επιχειρηματίες, είναι γιατί η ΣΤΗΡΙΞΗ των Ελλήνων επιχειρηματιών από τους πολίτες, άρχισε ΠΡΙΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΓΙΝΟΥΝ ΑΞΙΟΙ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ!!!!! Αν έχεις - όποιο - όφελος ΠΡΙΝ/ΧΩΡΙΣ να το αξίζεις, το αποτέλεσμα (πάντα – τα πάντα έχουν έναν πολυυυυυ συγκεκριμένο δρόμο) είναι: ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ!!!!! ΘΡΑΣΟΣ!!!!!! Έπιασα τον πάπα απ’ τ’ αρχίδια!!! Μου ανήκει ο κόσμος όλος!!! Είμαι αφέντης του σύμπαντος!!! κλπ. Αυτά όλα τα προκάλεσε ή ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ στήριξή τους, από εμάς. Που το «χωρίς να το αξίζουν» σημαίνει: ΠΡΙΝ μάθουν το μάθημά τους, ΠΡΙΝ γίνουν οι ίδιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!! Έπρεπε πρώτα να τους αφήσουμε να γίνουν άνθρωποι και μετά να τους ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ!! Που «άνθρωποι» σημαίνει: να σκέφτονται όπως εγώ όταν ήμουν αγία: Να μην κοιτάζουν ποτέ το ατομικό/προσωπικό συμφέρον τους, αλλά πάντα και μόνο το συνολικό/γενικό όφελος, καθότι αυτό είναι το δίκαιο/ηθικό.

Β. Επειδή ακριβώς δεν έχει η πλειοψηφία ΦΤΑΣΕΙ να γνωρίζει το ΣΩΣΤΟ, χρειάζεται ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΗΡΕΨΕΙΣ!!!!!!! (έτσι είναι μάνα μου, τι να κάνουμε, η ανθρώπινη φύση!) Που «να τους πονηρέψεις» σημαίνει: Υπάρχει η περίπτωση κάποιος, κάποια στιγμή, να καταλάβει ότι ΒΓΑΖΕΙΣ στην καμπούρα του χρήματα!!!! κι αυτός ο κάποιος να ξέρει ότι αυτό που κάνεις είναι άνομο!!!!! Που σημαίνει ότι θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να σε καταδώσει!!! Και που ακριβώς επειδή έχει τη γνώση όλων αυτών, ΜΠΟΡΕΙ και ΘΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΕΙ μερίδιο!!!!!

Έτσι θα καταλάβουν ότι ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΕΙ!!! Καθώς επίσης και ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ στον πλανήτη!!!!

Καθώς επίσης ΚΑΙ…. ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΟΥΝ να γίνουν σωστοί!!! Για να μην έχουν τον φόβο!! (ο φόβος είπαμε φυλλάει τα έρμα!!! Τίποτε άλλο δεν τα φυλάει!!! Όμως για σε φυλάξει ο φόβος εσένα έρμο μου, πρέπει ΕΣΥ να τον δημιουργήσεις!!! Δεν πάει πουθενά ο φόβος αυτόκλητα!!!!)

Υπάρχει βέβαια και ο ΑΡΜΟΖΩΝ τρόπος, που «αρμόζων» σημαίνει: ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΚΒΙΑΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΣΩΣΤΟΣ!!! να γίνεις ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! Αλλά αυτό για να συμβεί χρειάζεται ΠΑΙΔΕΥΣΗ!! Που άρα σημαίνει ότι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ όλα αυτά τα ΑΝΗΘΙΚΑ να συμβούν!! (Μια μικρή παράμετρος σημαντική: αυτό που τους χρειάζεται είναι να φάνε στη μάπα τα ανήθικα, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΗΘΙΚΟΥΣ!!!!!! Το αλισβερίσι μεταξύ ανήθικων παίζεται χροοοοοοοοονια τώρα και το αποτέλεσμα είναι ΜΗΔΕΝ!!! Το ΜΕΓΑ αποτέλεσμα το φέρνει Ο ΗΘΙΚΟΣ που πράττει ΤΟ ΑΝΗΘΙΚΟ!!!!! Γιατί………… ξέρει: γιατί και πώς να το κάνει!!! και ξέρει γιατί................ δεν είναι ΕΡΜΑΙΟ!!!!!)

* Πρέπει να ΞΑΝΑΜΑΤΑΠΩ (για να δώσω την απόλυτη αξία) ποιος είναι ο λόγος που πλέον ΜΠΟΡΩ: Αυτά που ΣΗΜΕΡΑ βλέπω και κάνω, μπορώ να τα δω και να τα κάνω, ακριβώς και μόνο επειδή με ελευθέρωσα! Με ελευθέρωσα από αυτά που «έκανα επειδή δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς»!!! Και ο τρόπος είναι: Σταμάτησα να κάνω αυτά που «έκανα επειδή δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς» ΚΑΙ ταυτόχρονα ΕΚΑΝΑ όσα μέχρι χθες ΔΕΝ έκανα επειδή «δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς». Με αποτέλεσμα σήμερα να μην υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που να με κάνει να νιώσω έτσι! (αναγκαστικά, αδιέξοδα, χωρίς να έχω την επιλογή) Σήμερα ΟΛΑ τα μπορώ! Έχω εγώ απόλυτα και εξολοκλήρου τον έλεγχο.

https://upogia-taxi.blogspot.com/2018/10/blog-post_25.html?spref=fb&fbclid=IwAR0KSTvhdHqcMwM6fSvBX8QI62uJUnPs1iAye8LAf3plMUxzLMV7B2UuCSQ

--
Λάβατε αυτό το μήνυμα επειδή έχετε εγγραφεί στην ομάδα "ΑΓΡΟΣΧΟΛΟΙ" των Ομάδων Google.
Για να απεγγραφείτε απ' αυτή την ομάδα και να σταματήσετε να λαμβάνετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απ' αυτή, στείλτε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση agrosxoloi+...@googlegroups.com.
Για περισσότερες επιλογές, επισκεφτείτε τη διεύθυνση https://groups.google.com/d/optout.