Μ ΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩ ΟΤΑΝ ΕΙΜΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ , ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΜΟΤΦΏΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ
Προς μια Αειφόρο Γεωργία !
Η πρόταση για μια εναλλακτική πορεία θα πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα στη σημερινή πραγματικότητα και στη προοπτική για την αειφόρο Γεωργία .
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Κατά την άποψής μου πρέπει να αναδειχτεί, η ενότητα Γεωργία-Τρόφιμα, με τον «πολυλειτουργικό» τους ρόλο και ολόκληρο το πλέγμα σχέσεων που συνδέονται με αυτήν.
Ο αγροτικός τομέας εκτός από την παραγωγή προϊόντων, παραγωγή διατροφής και όρους ζωής των αγροτών, συνδέεται άμεσα με την προστασία του περιβάλλοντος, τη διατήρηση του κοινωνικού ιστού της υπαίθρου, τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, την διατήρηση του τοπίου την κλιματική αλλαγή,την προστασία του πλανήτη κ.λ.π.
Πρέπει να μελετήσουμε το θέμα Γεωργία -Τρόφιμα με την "ολιστική" του διάσταση , παραγωγική, οικονομική, περιβαλλοντική, κοινωνική, υγειϊνιστική, βιοτική, πολιτιστική , κ.λ.π.. Αυτή η ιδιότητα της Γεωργίας αναδεικνύει την έννοια της πολυλειτουργικής μορφής της και δεν περιορίζεται στη συμβολή διαμόρφωσης των οικονομιστικών μεγεθών στο Α.Ε.Π. και την απασχόληση. Ο Ο.Η.Ε. στην οικουμενική διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου αναφέρει.
" Η πρόσβαση σε επαρκή και ποιοτική διατροφή συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα¨
Από τον FAO ορίζεται ως πρωταρχικός σκοπός της αγροτικής παραγωγής :
"Η επαρκής για όλους τους ανθρώπους παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων με αειφόρο τρόπο".
ΓΕΩΡΓΙΑ –ΤΡΟΦΙΜΑ
Κινωνιολογική άποψη
Το αντικείμενο αυτού του τομέα από την ίδια του την ουσία έχει φιλοσοφική, οικολογική, υγειίνιστική, και ιστορικο-πολιτισμική διάσταση.
1. Η ανθρώπινη παραγωγική δραστηριότητα ξεκίνησε από τον άνθρωπο τροφοσυλλέκτη και κυνηγό ,ο οποίος εξελίχτηκε σε γεωργό παραγωγής τροφής και τα τελευταία χρόνια, κυρίως ως καταναλωτής τροφών και επήλθε η ανατροπή του διατροφικού τομέα με υποκατάσταση της φυσικής διατροφής με τεχνικά συμβατικά η και υποκατάστατα διατροφής.
2. Είναι τομέας που συνδέεται με την ύπαρξη του ανθρώπου ως πηγή της σωματικής και ψυχολογικής υγείας και ισορροπίας του.
Η Ελλάδα και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων της
-Η χώρα μας μικρή σε μέγεθος 131,621εκατ. στρεμ με 11 εκατομ. κατοίκους. Έχει ένα ιδιαίτερο ανάγλυφο ημιορεινό, ορεινό η ποικιλομορφία των γεωλογικών υποστρωμάτων, η υψομετρική διαβάθμιση, η κατάτμησή του από πολλές κοιλάδες με πολλά μικροκλίματα ,τα οποία συνδυάζουν το Μεσογειακό (γλυκύ, ήπιο), το Βόρειο- ψυχρό και το Ασιατικό-Μεσανατολικό, με μεγάλη ηλιοφάνεια ..
- Δημιούργησε την υποδομή και τις συνθήκες ανάπτυξης μιας ποικιλίας οικοσυστημάτων και βιοτόπων πλούσιας πανίδας και χλωρίδας μοναδικών αναλογικά στον κόσμο.
- Τα δε εδάφη της διαμορφωμένα με ιζήματα ,από τη αποσάθρωση των ορέων με τα πλούσια μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία με την πλούσια πανίδα και χλωρίδα ,καθιστούν τα προϊόντα να είναι πλούσια σε αιθέρια έλαια και οργανοληπτικές ιδιότητες ώστε, ανάδειξαν την Ελληνική- Μεσογειακή διατροφή ως ιδιαίτερη διατροφή για την υγεία.
- Η διάρθρωση της Ελληνικής γεωργίας που απαρτίζεται από μικρούς κλήρους στη βάση της οικογενειακής εκμετάλλευσης, παράγει μικρές ποσότητες σε πολλά διαφορετικά είδη. Όλα αυτά τα κοινωνικά και φυσικά στοιχεία διαμόρφωσαν τις υλικές προϋποθέσεις ώστε, από τη μια πλευρά, τα Ελληνικά προϊόντα να είναι ποιοτικά καλλίτερα, από την άλλη , οι καλλιέργειες να μην έχουν τις προϋποθέσεις να γίνουν ανταγωνιστικές και να αδυνατούν να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους.
-Αυτά οδηγούν στην οργάνωση της Ελληνικής γεωργίας στη ποιότητα, στη καινοτομία, στη ΠΟΠ ονομασία , στη βιολογική παραγωγή στη προσωπικότητα του προϊόντος και ανάδειξη των πολλών τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων των ξεχωριστών προϊόντων, έτσι τα μειονεκτήματα μπορούν να γίνουν πλεονεκτήματα με την ευαισθητοποίηση που οδεύει ο κόσμος στα θέματα της διατροφής
Η Μεσογειακή διατροφή (Ελληνική) , είναι η πιο ενδεδειγμένη διατροφή για την υγεία και μακροζωία των ανθρώπων στον αναπτυγμένο κόσμο.
Έτσι το μειονέκτημα γίνεται πλεονέκτημα αρκεί να γίνει καλή οργάνωση της γεωργίας μας.
Χλωρίδα της Ελλάδας
Τα είδη φυτών που έχουν καταγραφεί ξεπερνούν τα 6500 και τα ενδημικά είδη είναι 1500 αντίστοιχα στη Γερμανία με έκταση τριπλάσια έχει 2700 είδη και 6 ενδημικά, η Αγγλία με διπλάσια έκταση έχει 1550 είδη και 16 ενδημικά
Πανίδα της Ελλάδας
Έχουν αναγνωριστεί πάνω από 1200 είδη σπονδυλωτών ζώων και περί τα 30000 είδη ασπόνδυλων .Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περί τα 50000 είδη ζώων με έναν ενδημισμό που φτάνει το 25% περίπου .Τα προστατευόμενα είδη είναι συγκριτικά λίγα -περί τα 700 είδη ζώων και 900 είδη φυτών. Αλιεία υπάρχουν περισσότερα από 476 είδη ψαριών στη θάλασσα, τα ποτάμια και τις λίμνες.
Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι πως στην Ελλάδα των τεσσάρων εποχών και της τόσης πλούσιας πανίδας και χλωρίδας ,του ήλιου και της θάλασσας , δεν θα πεινάσεις.
Και όπως έλεγε ο Ελύτης:
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα ,στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει :με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις»
ΒΑΣΙΚΆ ΜΕΓΈΘΗ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
Η Ελλάδα παραμένει μια κατά βάση αγροτική χώρα με μη πλούσιους αγρότες
-Η χώρα έχει έκταση 131,621 εκατ στρέμ. εκ των οποίων 82,2% είναι αγροτική έκταση Ε.Ε 52% και κατοικεί 44,1% του πληθυσμού στη χώρα μας ενώ στη Ευρώπη των 28 ο μέσος όρος είναι 22%
-Η έκταση των ορεινών κοινοτήτων καταλαμβάνεο77,9%της χώρας και την καθιστούν την πιο ορεινή της Ευρώπης
-Οι ορεινοί και ημιορεινοί δήμοι και κοινότητες είναι 61%
-Δάση καλύπτουν το 50%της συνολικής έκτασης της χώρας Μεσογειακής βιοποικιλότητας και όχι φύτευσης.
-Αρδευόμενες εκτάσεις αντιπροσωπεύουν 19,8% ΧΓΚ που το 86%του νερού καταναλώνεται από τη γεωργία.
-Οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις είναι κυρίως μικρού κλήρου και κατατετμημένες σε 5-6 τεμάχια , οι μικροί κλήροι των 29 στρεμ. Αντιστοιχούν 51,6% από 20-50 στρεμ 35,4% ,από 50-100 το 12,1% ,από 100-200 στρεμ 6% Από αυτό το κατακερματισμό καταφαίνεται ο μικρός γεωργικός κλήρος ο οποίος είναι οικογενειακής εκμετάλλευσης. Συνολικά για το 2015 είναι 723060 γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
-Η φυτική παραγωγή καλύπτει το 71,3% σχετική αυτάρκεια
-Η Ζωική παραγωγή 28,7% άρα είναι πολύ ελλειμματική
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Είναι επιβεβλημένη η Αναγκαιότητας της εθνικής στρατηγικής για ανασυγκρότηση της χώρας.
Μετά από 40 χρόνια από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και στη συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση , και στο εξής , από την Παγκοσμιοποίηση.
-Ο «εύκολος» αλλά αντιπαραγωγικός δρόμος της αντικατάστασης της παραγωγής από τις επιδοτήσεις, τις αποσύρσεις, συμπλήρωνε δυστυχώς το καταστροφικό μοντέλο αποσύνδεσης της ανάπτυξης -ευημερίας από την παραγωγή, που αφορά το σύνολο της οικονομίας της χώρας.
- Η χώρα πέρασε από την παραγωγική αυτάρκεια σε φυτική και κυρίως ζωική παραγωγή, σταδιακά κατά τη μεταπολίτευση, στο ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων και στις αθρόες εισαγωγές 2,3 δις Ευρω το χρόνο. Σε μια περίοδο μάλιστα όπου αυξήθηκαν οι αγροτικές ενισχύσεις (πάνω από 100δις ευρώ τα τελευταία 20 χρόνια).
Έχουμε να αντιπαλέψουμε και να συσχετίσουμε την αγροτική μας παραγωγή , την δυνατότητα της διατροφικής αυτάρκειας της χώρας μας και την προοπτική προώθησή της διεθνώς από τη μια πλευρά, και από την άλλη ,οι δεσμεύσεις και οι όροι της Ε.Ε. και των σύγχρονων πιέσεων , καθώς και της αποδέσμευσης (του Π.Ο.Ε. ) του Εμπορίου, επίσης από τα αδηφάγα πυράνκχας των πολυεθνικών στις εισροές στη γεωργία (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, Γ.Τ.Ο, σπόρους, ζωοτροφών , Βιοτεχνία κ.λ.π. ) , των κολοσσών των διατροφικών αλυσίδων εγχώριων και διεθνών, καθώς και τους μεσάζοντες του εμπορίου και τέλος ,της διοικητικής γραφειοκρατίας και των συμφερόντων της κρατικής διαπλοκής.
ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ – ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
Η κρατική πολιτική, έτσι όπως εκφράστηκε από τα κόμματα και τις κυβερνήσεις.
Η γενικότερη αποβιομηχάνιση της χώρας, η στροφή στις εισαγωγές για την κάλυψη των αυξανόμενων καταναλωτικών αναγκών της, επεκτάθηκε και στον αγροτικό τομέα με την αποαγροτοποίηση και την μετατροπή και του τελευταίου πλεονασματικού τομέα της οικονομίας σε βαριά ελλειμματικό, προσθέτοντας ένα ακόμα εθνικό παράδοξο: η χώρα να μην μπορεί να καλύψει τη διατροφική της επάρκεια.
α) Οι επιπτώσεις στη εσωτερική δομή της γεωργίας όπως:
-Μετέτρεψε τους αγρότες από παραγωγούς και επιχειρηματίες σε εισοδηματίες, από τις παράνομες και εικονικές επιδοτήσεις .
-Απαξιώθηκε η αγροτική εργασία και παραγωγή .
-Δημιουργήθηκε χάσμα γενεών, έχουμε ένα γερασμένο αγροτικό πληθυσμό.
- Εγκαταλείφθηκε ο τομέας από τη νεολαία, αφού απαξιώθηκε εντελώς η ενασχόληση με την αγροτική εργασία.
- Οι νέοι που εντάσσονται σ’ αυτή λόγω επαγγελματικών αδιεξόδων περιθωριοποιούνται «τα ορεινά γκέτο των κτηνοτρόφων», τόσο πολύ ώστε να μη μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια.
- Η ερήμωση της υπαίθρου, με το τεράστιο ρεύμα αστυφιλίας, δημιούργησε τη μόνη χώρα στον κόσμο με το μισό πληθυσμό της συγκεντρωμένο στην πρωτεύουσα.
Οι πολιτικοί μας, πρότειναν ένα μοντέλο επενδύσεων σε γη και οικοδομή, σε τουριστική ανάπτυξη και φυσικά στο δημόσιο.
β) Η διεφθαρμένη συνεταιριστική γραφειοκρατία:
- Η μεταπολιτευτική κρατικοδίαιτη διεφθαρμένη συνεταιριστική γραφειοκρατία μέσα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες της μεταπολίτευσης, συνεπικουρούμενη από ένα διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα που επικράτησε, απογύμνωσε τους αγρότες και κτηνοτρόφους από όλη αυτή την υποδομή, αφήνοντάς τους έκθετους στο ληστρικό εμπόριο σε ότι αφορά τους τομείς προμήθειας εφοδίων και πώλησης των προϊόντων τους.
- Εκχώρησε τις υποδομές μεταποίησης στους ιδιώτες-βιομήχανους(πολύ από τους συνεταιριστές έγιναν μέτοχοι ιδιωτικών επιχειρήσεων).
- Μετέτρεψαν τους αγρότες παραγωγούς σε ανυπεράσπιστους καταναλωτές των ίδιων των προϊόντων τους.
- Η υπερχρέωση των συνεταιρισμών, ιδιαίτερα των δευτεροβάθμιων Γεωργικών Ενώσεων, η διεκδίκηση ανά δεκαετία κρατικής ρύθμισης των συνεταιριστικών χρεών , καθώς και το μοντέλο παράνομων συναλλαγών με εμπόρους και βιομήχανους , μετέτρεψε τους συνεταιριστές σε μεσίτες ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος των παραγωγών, καθώς επίσης ,
-Η υπόθαλψη και ανοχή ενός «νέφους» διαφθοράς στην κατανομή των ενισχύσεων μεταξύ κρατικών λειτουργών και αγροτών
γ) Η ληστρική αγορά:
Αποτελεί τον τρίτο καθοριστικό παράγοντα παρακμής του πρωτογενούς τομέα:
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα όπου με τον τρόπο που γίνονται οι συναλλαγές από το χωράφι στο ράφι οδηγούν στον τριπλασιασμό έως και πενταπλασιασμό της τιμής των προϊόντων που αγοράζουν οι καταναλωτές.
- Ο έμπορος να κλέβει τον παραγωγό, το κράτος και τον καταναλωτή , ενώ ο παραγωγός να επιβαρύνει το κράτος με την επιστροφή Φ.Π.Α. για τιμή πώλησης που δεν εισέπραξε( εικονική ).
- Η επιπλέον αύξηση της τιμής από τα super markets ή τον λιανοπωλητή οδηγεί στην τελική υπερδιόγκωση των τιμών. (Ο μεγάλος εκβιασμός των super markets).
δ ) Οι εξωγενείς παράγοντες της καταστροφής:
Η παγκοσμιοποίηση της αγοράς και η αποδέσμευση του Παγκόσμιου Εμπορίου από κάθε προστατευτισμό των Εθνικών προϊόντων.
Η πολιτική της Κ.Α.Π. με κριτήρια ωφελιμιστικά των αναπτυγμένων βιομηχανικών χωρών και της διάθεσης των ανεξέλεγκτων κονδυλίων.
Ο καθορισμός της απόσυρσης των αγροτικών προϊόντων, οι τιμές και η αναδιάρθρωση καλλιεργειών. κ.λ.π.
Το καταναλωτικό μοντέλο της κρατικοδίαιτης με δάνεια Ελληνικής οικονομίας, αποδιάρθρωσαν την αγροτική παραγωγή.
• Οι ποσοτικοί και ποιοτικοί περιορισμοί από πλευράς ΚΑΠ που αφορούν στη φυτική και ζωική παραγωγή της χώρας καθιστούν αναγκαία την επαναδιαπραγμάτευση
• Να γίνει σύνδεση των ενισχύσεων και επιδοτήσεων με τις στρεμματικές καλλιεργητικές δηλώσεις και όχι με την ποσότητα και ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος για αυστηρό έλεγχο των επιδοτήσεων.
• Υπάρχει δυσαναλογία μεταξύ ενισχύσεων και επίτευξης αναπτυξιακών στόχων και ανεπαρκείς έλεγχοι επίτευξης των χρηματοδοτούμενων στόχων.
ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΤΟΜΕΑ
Η οργάνωση της επιστροφής νέων να ενταχθούν στη Γεωργία. Η επανακατοίκιση της υπαίθρου, μέσα από την επανένταξη στην παραγωγή μεγάλου μέρους του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, ιδιαίτερα των νέων ανέργων, αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
1. Η σχετική διατροφική επάρκεια της χώρας σε βασικά είδη διατροφής . Αν σήμερα προέκυπτε μια διεθνής διατροφική κρίση η χώρα δεν θα μπορούσε να καλύψει τις άμεσες ανάγκες διατροφής του πληθυσμού της.
2. Η ανατροπή της χωροταξικής ανισορροπίας και της ανισοκατανομής του πληθυσμού της χώρας.
Αύξηση του αγροτικού πληθυσμού με ειδικές ενισχύσεις Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο με το μισό πληθυσμό της συγκεντρωμένο στην πρωτεύουσα. Η παραγωγική ανασυγκρότηση της γεωργίας μπορεί να συμβάλει στην οργάνωση της επιστροφής και στην επανακατοίκιση της υπαίθρου.
3. Η μετατροπή ενός ελλειμματικού πρωτογενούς τομέα σε δυναμικό εξαγωγικό ανταγωνιστικό κλάδο της οικονομίας μας ώστε να αποτελέσει συγκριτικό πλεονέκτημα για τη χώρα.
4. Η αποκατάσταση μιας νέας αναπτυξιακής-οικολογικής ισορροπίας στον πρωτογενή τομέα της παραγωγής με διασφάλιση ενός αειφόρου μοντέλου ανάπτυξης με χαμηλή περιβαλλοντική επιβάρυνση.(Βιοκαλλιέργειες, προστασία χλωρίδας, πανίδας ,περιβάλλοντος και τοπίου κ.λ.π.)
5. Η μεσογειακή διατροφή με επίκεντρο, και πυρήνα την Ελλάδα. Η πρόταση ενός νέου διατροφικού πολιτισμού στον κόσμο με διεθνή πρωταγωνιστή την Ελλάδα.
6. Η αλλαγή του διατροφικού μοντέλου της χώρας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία αυτής της στρατηγικήςιδιαίτερα:
α. Η αντικατάσταση της ξενόφερτης κουλτούρας των fast food και του εγχώριου καταστροφικού μοντέλου των ταχυφαγείων στη διατροφή των νέων.
β. Στη δημόσια διατροφική κουλτούρα να επαναφέρουμε τα παραδοσιακά εστιατόρια με την ποικιλία λαδερών και μαγειρεμένων φαγητών,
γ. Την παροχή στα ξενοδοχεία της χώρας ελληνικού πρωινού στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου διατροφικού τουρισμού ώστε να εισαχθεί το μεσογειακό πρότυπο διατροφής με την πολυμορφία των παραδοσιακών ντόπιων προϊόντων μας. Αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα το μεσογειακό πρότυπο διατροφής το οποίο υποστηρίζεται από τις διεθνείς ιατρικές εταιρείες. •
δ. Εισαγωγή διατροφικής αγωγής στα σχολεία και στη δημόσια τηλεόραση για την προστασία της υγείας των νέων γενιών και την αντικατάσταση των ξενόφερτων διατροφικών προτύπων.
ε • Αποκατάσταση του εγχώριου αγροδιατροφικού μοντέλου και της εμπιστοσύνης μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.
στ, Δίκτυο πιστοποιημένων καταστημάτων πώλησης τοπικών προϊόντων και εστιατορίων – διακριτοί πάγκοι ελληνικού πρωινού στα ξενοδοχεία – εκθέσεις με το καλάθι προϊόντων κάθε περιφέρειας.
ζ • Η χώρα μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς αγορές με πιστοποιημένα προϊόντα όπως: το λάδι, τα ψάρια, τα όσπρια, τα γαλακτοκομικά, τα δημητριακά, τα φρούτα, τα κηπευτικά, τα αρωματικά φυτά, τα κρασιά κ.α.
η. Η αύξηση του τουρισμού είναι μια μορφή εξαγωγών της διατροφής και της αγροτικής παραγωγής .
Α. Η ανασυγκρότηση του παραγωγικού υποκειμένου.
Υψηλό γνωστικό επίπεδο του αγρότη:
α) Η αναμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού της παραγωγής μέσω της αξιακής, επιστημονικής και εργασιακής αναβάθμισης του αγροτικού και κτηνοτροφικού επαγγέλματος.
Για να παράγουμε πιστοποιημένα προϊόντα πρέπει να διαθέτουμε πιστοποιημένους παραγωγούς.
• Ο αγρότης πρέπει να γνωρίζει.
- Ενδεικτικά να έχει γεωτεχνικές, οικονομικές γνώσεις, γνώσεις χρήσης και συντήρησης μηχανολογικού εξοπλισμού, εξοικείωση ν με ηλεκτρονικούς υπολογιστές κλπ. επιχειρηματικό πνεύμα , διότι η ενασχόληση με τη γεωργία είναι επιχείρηση
-Να οργανωθούν προγράμματα εκπαίδευσης νέων προς ένταξη αγροτών, .
-Αγροτών ενταγμένων σε σχέδια βελτίωσης,
-Αγροτών που ασχολούνται με νέες καλλιέργειες,
- Κτηνοτρόφων που είναι ενταγμένοι σε προγράμματα εξυγίανσης των κοπαδιών τους και εκρίζωσης ενδημικών ασθενειών,
- Προγράμματα εξειδικευμένης διατροφής ανά είδος για βελτίωση, ποσοτική και ποιοτική, της παραγωγής κλπ.
-Η εκπαίδευση πρέπει να διαθέτει μόνιμες περιφερειακές δομές, να είναι διαρκής και να γίνεται από το πλέον εξειδικευμένο επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει η χώρα
β) Η υιοθέτηση από τους παραγωγούς σύγχρονων παραγωγικών συλλογικοτήτων:
Συγκρότηση συλλογικών συνεταιριστικών παραγωγικών και μεταποιητικών οργανώσεων ανά προϊόν ή ανά ομάδα ομοειδών προϊόντων. κατά περιοχή και εκτός περιοχής .
-1 παραγωγικοί συνεταιρισμοί.
-2 ομάδες παραγωγών.
-3 Α.Ε. παραγωγικής βάσης.
-4 Εταιρικές συμπράξεις για τη διάθεση των προϊόντων.
-5 Συνεργασία παραγωγών καταναλωτών κ.λ.π.
γ) Βιώσιμες εκμεταλλεύσεις
-1 Το μέγεθος της γεωργικής εκμετάλλευσης να έχει το μέγεθος και τη δυνατότητα ετήσιας απασχόλησης , αυτό σημαίνει:
συνδυασμός δραστηριοτήτων οι οποίες να καλύπτουν τον ετήσιο κύκλο, μειώνοντας την εξάρτηση από ένα μόνο προϊόν η δραστηριότητα.
-2 Ο αγροτικός κλήρος είναι μικρός και κατακερματισμένος ,μέσος όρος είναι στα 40 στέμματα και κατακερματισμένος σε 5 κτήματα παρά τον αναδασμό της γης. Επιβάλλεται νέος αναδασμός η ενότητα παραγωγών με μείωση των εξόδων εξοπλισμού και εργασίας .
-3 Πρέπει να προσφέρει ετήσια απασχόληση .Σήμερα ο αγρότης εργάζεται 150 μέρες το χρόνο περισσεύσουν άλλες 120
-4 Απαιτείται πολυκαλλιέργεια
Β. Παραγωγή ποιοτικών προϊόντων:
Η πώληση από τους παραγωγούς προϊόντων με προστιθέμενη αξία όχι ακατέργαστων (χύμα λάδι) , αλλά τυποποίηση , προώθηση, συσκευασία
Ενώ οι κλιματολογικές και γεωλογικές συνθήκες αποτελούν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα ως κράτος και παραγωγοί παρουσιάζουμε σοβαρή καθυστέρηση σε μια σειρά ζητημάτων όπως, στον προσδιορισμό γενετικού υλικού, στην πιστοποίηση των τρόπων παραγωγής, στην καθετοποίηση της παραγωγής, στη δημιουργία εξειδικευμένων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Νέα πολιτική νερού στη χώρα.
Έπρεπε ήδη να είχαν ολοκληρωθεί τα περιφερειακά αρδευτικά δίκτυα ώστε να βγούμε από το σύστημα των εκατοντάδων χιλιάδων γεωτρήσεων το οποίο είναι αδιέξοδο περιβαλλοντικά και οικονομικά. Αλλά θα πρέπει να ενισχυθούν οι υπαίθριοι συλλεκτήρες νερού καθώς επίσης και η δημιουργία μικρών φραγμάτων που όχι μόνο κατακρατούν το νερό αλλά και ενισχύουν τον υδροφόρο ορίζοντα. Επίσης μετατροπή του τρόπου ποτίσματος ,με στάγδην στο υπέδαφος της ρίζας του φυτού. Η κατανάλωση νερού που χρησιμοποιείται γα άρδευση στη χώρα μας φτάνει πάνω από το 85% της συνολικής κατανάλωσης νερού με αναντίστοιχα αποτελέσματα .(Οι γεωτρήσεις στη Θεσσαλία ξεπερνούν τα 300 μέτρα βάθους και γίνεται υφάλμυρο το νερό).
ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΗΣ
-1 Διαπίστωση
.
Διαιωνίζονται τα ίδια χαρακτηριστικά κληρονομικού κατακερματισμού της γης και χρήση της παραγωγικής γης για αλλότριους πλην της παραγωγής σκοπούς (οικοδομή, φωτοβολταϊκά κλπ). Είναι γνωστό ότι το 60% της γης βρίσκεται σε χέρια ετεροεπαγγελματιών και όχι αγροτών ή ενοικίαση της γης προσθέτει ένα επιπλέον κόστος στους αγρότες παραγωγούς.
-2 Πρόταση
.Παραχώρηση δωρεάν γης σε νέους αγρότες με όρους μακροχρόνιας χρήσης με κίνητρα.
.Ο προσδιορισμός γης υψηλής παραγωγικότητας και η απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης,
.Η χαρτογράφηση και οριοθέτηση χορτολιβαδικών εκτάσεων και βοσκοτόπων για τη δημιουργία ζωνών κτηνοτροφίας ή κτηνοτροφικών πάρκων,(έχει αποφασιστεί)
.Ο περιορισμός των εκτατικών υδροβόρων καλλιεργειών πλην αυτών για την παραγωγή ζωοτροφών
.Οι εκτατικές μορφές καλλιέργειας με βιοκαλλιεργητικό-οικολογικό τρόπο π.χ. θερμοκήπια αποτελούν προϋποθέσεις γεωργικής ανάπτυξης σε μια χώρα με περιορισμένες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης και μεγάλης χρονικής διάρκειας ηλιοφάνεια.
- Η δημιουργία τράπεζας γης
Να διαχειρίζεται τη γη προς όφελος των κατά κύριο επάγγελμα παραγωγών με τη μορφή ενοικίασης ή και πώλησης γης αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ θεσμική μεταρρυθμιστική προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.
-Η φορολόγηση της γης που δεν καλλιεργείται και ανήκει σε ετεροεπαγγελματίες,
η απαγόρευση αλλότριας χρήσης της παραγωγικής γης, αποτελούν τα μέσα για το πέρασμα μεγάλου μέρους της ιδιοκτησίας της γης προς την τράπεζα γης η οποία με την σειρά της θα ενισχύει και θα κατευθύνει χωροταξικά τις παραγωγικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες των άμεσων παραγωγών.
-3 Μια νέα πολιτική επενδύσεων:
Στην ενέργεια, στις υποδομές, στην ανάπτυξη βιομηχανίας υποστήριξης της εγχώριας παραγωγής και υποκατάστασης των εισαγωγών π.χ. χημική βιομηχανία, βιομηχανία παραγωγής αγροτικών μηχανημάτων, βιομηχανία καθετοποίησης της παραγωγής.
Ιδιαίτερα αποδοτικός τομέας επενδύσεων μεγέθους είναι ο τομέας μεταποιητικής βιομηχανίας με στόχο την ανάπτυξη της προστιθέμενης αξίας στο προϊόν.
Στον περιφερειακό σχεδιασμό υδατικών πόρων κυρίαρχη θέση πρέπει να κατέχει η ολοκλήρωση των αρδευτικών δικτύων.
Αυτές είναι επενδύσεις κλίμακας που δεν μπορούν να γίνουν από μεμονωμένους παραγωγούς, πρέπει να γίνουν ανά τομέα παραγωγής από αναδόχους συλλογικούς, συνεργατικούς, συνεταιριστικούς φορείς και να καλύπτουν τη δυναμική ανάπτυξης του προϊόντος ή ομοειδών προϊόντων π.χ. όσπρια, χοιρινό κρέας, οπωροκηπευτικά, γαλακτοκομικά, αρωματικά φυτά, διαχείριση ενεργειακών απορριμμάτων, επεξεργασία ζωοτροφών κλπ.
-4 Οργάνωση της παραγωγής
Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις παραγωγής και εμπορίας αγροτικών προϊόντων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης είναι συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Αυτό μας ωθεί να αναλογιστούμε πως είναι επιτακτική ανάγκη να ανασυγκροτήσουμε και εμείς την αγροτική παραγωγή σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς, ομάδες παραγωγών, παραγωγικές Α.Ε. πάνω σε νέες βάσεις και απαλλαγμένοι από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το κόστος παραγωγής, την ανάγκη καθετοποίησής της και την διάθεση των προϊόντων.
Αυτοί φορείς βάσης αναπτύσσουν τέσσερις κύκλους δραστηριοτήτων:
• Της παραγωγής με στόχο τη μείωση του κόστους, την προμήθεια εφοδίων και τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής
• Της μεταποιητικής βιομηχανίας με στόχο την προστιθέμενη αξία στο προϊόν
• Της εμπορίας του προϊόντος στην εθνική και διεθνή αγορά και
• Της ανάληψης επενδύσεων μεγέθους για την αύξηση του κύκλου εργασιών.
Η οργάνωση αυτών των συνεταιρισμών η οποιονδήποτε άλλης μορφής οργάνωσης πρέπει να γίνει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια βιωσιμότητας και διττή διεύθυνση: ιδιωτική και δημόσια με κριτήριο το ατομικό όφελος περνάει μέσα από το συνεταιριστικό όφελος.
ΟΙ ΖΩΝΕΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΤΑ ΠΑΡΚΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ:
Αποτελούν το μοντέλο βιωσιμότητας της ελληνικής κτηνοτροφίας και μπορούν να αναστρέψουν την διαρκώς επιταχυνόμενη φθίνουσα πορεία της.
Πρόκειται ουσιαστικά για τη σύνθεση μιας εκτατικής κτηνοτροφίας με παράλληλο εκσυγχρονισμό της παραγωγής και ταυτόχρονη μείωση του κόστους.
Περιγραφή του μοντέλου πάρκων κτηνοτροφίας.
• Τοπογραφική περιγραφή (χαρτογράφηση) της περιφερειακής χωροθέτησης των κτηνοτροφικών πάρκων. Σεβόμενοι τις παραδοσιακές πυκνότητες κατανομής της υπάρχουσας κτηνοτροφίας καθώς και την έκταση των βοσκοτόπων. .Υπάρχει το πρόβλημα των μικρών μονάδων.
• Λύση του προβλήματος μετεγκατάστασης των υπαρχουσών μονάδων.
• Εκσυγχρονισμός του συνόλου των σταβλιτών εγκαταστάσεων και του απαιτούμενου εξοπλισμού τους, έτσι ώστε, να πληρούν τις προδιαγραφές υγιεινής παραγωγής κρέατος και γάλακτος το κόστος του οποίου είναι αδύνατο να καλυφθεί από πολλές υπάρχουσες κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις.
• Επίτευξη ενεργειακής αυτονομίας των κτηνοτροφικών πάρκων με εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.) και μείωση του ενεργειακού κόστους για τους κτηνοτρόφους.
• Εγκαταστάσεις τυροκομίας αντίστοιχου μεγέθους με το ζωικό δυναμικό κάθε πάρκου.
• Αντίστοιχες μονάδες σύγχρονων οικολογικών σφαγείων, όπου κρίνεται αναγκαίο, που να εξασφαλίζουν τον ποιοτικό έλεγχο και τον προσδιορισμό γεωγραφικής προέλευσης των προϊόντων καθώς και τη σφραγίδα ποιότητας και υγείας του σφάγιο.
• Εγκαταστάσεις βιολογικών καθαρισμών για παραγωγή βιοενέργειας στις εκμεταλλεύσεις που είναι αναγκαίοι όπως η χοιροτροφία.
• Ο πλήρης κτηνοτροφικός έλεγχος των ζώων θα αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εισαγωγή των κοπαδιών στα κτηνοτροφικά πάρκα, ώστε να απαλλαγούν τα κοπάδια μας από μελιταίο πυρετό, σαλμονελώσεις, την τρομώδη εγκεφαλοπάθεια.
• Η φυλετική και υγειονομική ηλεκτρονική σήμανση των ζώων ώστε να προσδιορίσουμε ποσοτικά και να σχεδιάσουμε την ανάπτυξη και την καθαρότητα των ντόπιων φυλών που επιθυμούμε.
• Ένταξη του όλου εγχειρήματος για χρηματοδότηση στο νέο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης 2014-2020 και ειδικότερα στον 2ο πυλώνα.
ΟΙ ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ
Η χώρα ειδικεύεται ταχύτατα στις υδατοκαλλιέργειες.Η παράδοση μακρά στην πορεία του χρόνου, αλλά η δυναμική εκτίναξης της τελευταίας δεκαετίας, δείχνει το δρόμο της σύγχρονης παραγωγικής Ελλάδας με τη χώρα των 17 χιλιάδων χιλιομέτρων ακτογραμμών σε εξαγωγική δύναμη προϊόντων ζεστής θάλασσας.
-Υπάρχει όμως πρόβλημα πόση επέκταση , ώστε να μη μολύνεται η θάλασσα, καθώς επίσης και της μορφής της καλλιέργειας που είναι σταβλισμένη και είναι ότι ταΐζεις τα ψάρια . χρειάζεται μελέτη και προδιαγραφές !
Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ
Η δημιουργία μιας Συνεταιριστικής Αναπτυξιακής Τράπεζας θα είχε τεράστια συμβολή στον παραγωγικό αναπροσανατολισμό των επενδύσεων, στον τομέα και στην αναγκαία μόχλευση των ευρωπαϊκών, των ιδιωτικών και τραπεζικών κεφαλαίων, για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της αγροτικής οικονομίας.
Η χρηματοδότηση του πρωτογενούς τομέα, από τον οποίο περιμένουμε να παίξει ρόλο ατμομηχανής για την οικονομική ανάπτυξη, τη μεταποιητική βιομηχανία, τις εξαγωγές της χώρας, δεν μπορεί να επαφίεται στις ιδιωτικές τράπεζες οι οποίες έχουν κερδοσκοπικά κριτήρια και προτεραιότητες χρηματοδότησης.
ΠΙΝΑΚΕΣ
-Παραθέτω τις απόψεις και τους πίνακες περί αυτάρκειας των προϊόντων διατροφής της μελέτης της ΠΑΣΕΓΕΣ του 2010 για τις ποσότητες των τροφίμων
-16 Πίνακες για πολλούς παραγωγικούς τομείς: Από ΕΛΣΤΑΤ