Sessizliğin sesi...

[rabi]

Sessizliğin sesi ne çok konuşuyor.İçinde ne var ne yok çıkartıyor gün
ışığı görmememiş bunalımların,çözümlenmemiş duyguların..Ne kadar çok
soru var cevaplanacak! sorulamamış cevabından korktuğundan, aslında
bilirsin cevabı ama işine gelmez umuttur içinde yaşattığın soramadığın
sorular.

Kalabalıklar içinde yapayanlız, attığın kahkahalar ardında sakladığın
gözyaşları,yaşam bir sahne sen usta oyuncu.

Bir resim çizmiştin yıllar önce ruh halini anlatan. Şiddetle esen
rüzgarın önünde duran bir kadın, ruhunun uçmak istediği, rüzgarın
götürmek istediği yere gitmek isteyen ama kollarından,ayaklarından
parangalarla bağlı olan ve gidemeyen...

Çok sonra anlıyorsun ki; kapının en dışında kaldığında aslında o
parangaları sen vurmuşsun kendine.

Ruhun istekliyken bedenin tutsak,bedenin özgürken ruhun çoktan ölmüş.

Yanlızlığımdandır, suskunluğum...

suskunluğumdandır, yanlızlığım...

Rabia Yüksel