Kurgular - 32
rabi
İstekler.. Ah, sonu gelmeyen istekler. Ne çok şey istiyorum değil mi?
Bitmeyecekmiş gibi geliyor sana, eminim. Hatta ardından nelerin
geleceğini merakla bekliyorsun, her biri ayrı ürkütüyor seni belki de.
Ama hiç bir şeyi salt kendim için istemiyorum ki.. İnanmayacaksın yine
bana, ama öyle. Bencillikten öte bu, pek çoğunu senin için istiyorum,
seni daha çok mutlu edebilmek için. Nasıl'ını boş ver, inan bana
yeter.
Biliyorum; istediklerimin çoğunun şansı yok, ama olsun, istemek elde
etmenin yarısıdır derler. Her ne kadar o yarıya sahip olduğumu her
zaman hissetmesem de, istemekten dolayı küçük görmüyorum kendimi.
Tersine, büyüyorum kendi gözümde bile; senden sevdamız için bir şeyler
isteyerek sana değerini gösterebildiğim için. Bunu becerebildiğim
için. Çünkü, benden nefret etmene sebep olabilecek şeyleri bile
isteyecek kadar çok seviyorum seni. Çünkü sana seni ne kadar sevdiğimi
anlatabilmenin bir yolunu bulamadım hala; geveleyip duruyorum en büyük
aşk sözlerini bile hor görerek.
İsteklerimin bir gün beni yakabilecek olması da korkutmuyor beni;
istemezsem yarım kalacağım, iyi biliyorum. Hem kaybedecek zaman, yitip
gidecek öpücük, boşa akacak gözyaşı kalmadı artık.. Elimizde kalanlar
çok kıymetli. Şimdi istemezsem, sonrası olmayacak belki. Sonrası
olmayacaksa, ben de olmayacağım; varolmama sebep kalmayacak çünkü.
Hem ne olmuş istiyorsam? Nasılsa cevabını önemseyerek istemiyorum.
İstemem gerektiği için istiyorum. İçimden geldiği, yüreğim "iste"
dediği için istiyorum. Biliyorum hepsine yanıt vermeyeceğini, hatta
çoğuna da "hayır" diyeceğini. Bilmek acıtsa da istiyorum. Çünkü ben
seni sadece küçük sevişmeler için sevmedim; ben seni en zor halinle
sevdim.
Sevdim dedim de.. Bu sevgi beni bitirecek olsa bile, tersi beni
Tanrı'nın dahi aklından silecek, biliyor musun? Korkum ondan belki de.
Eray ÇINAR; 12/03/2007