Kurgular - 15
rabi
Bunlara "kurgular" diyorum; bunlar ne hayal, ne gerçek, ne de başka
bir şey. "Adını koyamadıklarım" da diyebilirdim.
"Peki bunları yazıyorsun iyi güzel de sen anını yaşayabiliyor musun?"
diye sormana gerek yok, çünkü bu sorunun cevabı yok. En azından bende
yok. Belki de olsaydı bunları yazmazdım.
Bu çelişkili bir durum da değil, çünkü kendi yaşamadığım bir hayatı
veya korktuğum bir hayatı bir felsefe olarak sunma gayreti içinde
değilim.
Bunlar bende; aklımda gezinen bir şeylerin parçaları.. Kimi zaman bir
araya gelip daha gözle görünür oluyorlar ve ben de öyle zamanlarda
onları ellerimde tutup dünyaya gösteriyorum. Başka bir deyişle, onlara
dünyayı gösteriyorum. Hem dikkatli bakarsan bu küçük parçacıklar,
birleştiklerinde bana çok benziyorlar.
Ben ne sorularıma cevaplar arayan bir umutsuzum, ne de başkalarının
sorularına cevaplar vermeye çalışan bir ahmak. Gökyüzündeki
milyonlarca yıldızdan birisiyim sadece.. Belki de rüyalarımda gördüğüm
o kumsaldaki bir kum tanesiyim.
Hayat kurgularla yaşanmayacak kadar acımasız diye düşünebilirsin ve
haklı da olabilirsin. Ama bu, benim aklımda gezinen şeyleri
değiştirmiyor. Zaten herhangi bir ulvi amaç içinde de değilim ki,
hayatın acımasızlığını kırmak veya dünyayı kurtarmak gibi bir niyetle
anlatmıyorum bunları. Bunları anlatıyorum; çünkü sen ordasın ve beni
dinleyebilirsin.. Eğer istersen. Çünkü ben anlatabilirim, sırf sen
dinleyesin diye. Bir netice çıkartman gerekmez, beğenmeyebilirsin;
gücenmem. Bunlar benim kırıntılarım sadece.. Şöyle söyleyeyim; bunlar
bir delinin akıl defterindeki notlar.
Peki, sen o bütünün bir parçası olmak ister misin?
Eray ÇINAR, 13/02/2007