Kurgular - 21
rabi
Sahi, biz en son ne zaman kıskandık birbirimizi? Biliyor musun, ben
bazen seni kıskanmak istiyorum. Hatta istememe gerek kalmıyor, bir
anda kıskanıveriyorum. Neden diye sorma, ben de bilmiyorum. Zaten
bende pek çok şeyin cevabı yok, bakma böyle konuştuğuma. Bilsem deli
gibi anlatır mıyım kendi kendime? İşte, kıskanıyorum ben seni, belki
belli etmiyorum sana, ama üzülüyorsun kimi kıskanmalarıma,
hissediyorum.
Dedim ya, benimkisi deli işi.. Mesela benden başka kim dokunmuştur
sana diye düşünüyorum.. Başlıyorum kıskanmaya. Delirecek gibi
oluyorum, şakaklarım zonklamaya başlıyor.
Sonra bazen düşünüyorum, ben yanında olmadığımda nelere, kimlere
gülüyorsun? Başka birinin senin yüzünü güldürmesi fikri, aklımı
başımdan alıveriyor anında.
An oluyor, kimlerin sana bakıp aklından seninle ilgili düşünceler
geçirdiğine takıyorum kafayı. "Ah, o düşünceleri bir görebilsem"
diyorum.. Katil olmak işten değil.. İnsan böyle cinnet geçiriyor
demek.
Anlayacağın ben seni bayağı kıskanıyorum.. Delice hem de.. Biraz
mazoist bir yanım mı var bilmiyorum; insan neden böyle şeyler
düşünerek eziyet eder ki kendine? Ama olsun, demek hoşuma gidiyor seni
kıskanmak. Hem seni üzmüyorum da anlamsız kıskançlıklarımı üzerine
yıkıp. Kendi kendime deliriyorum. Sonra seni görünce, sana sarılınca,
seni koklayınca, seni öpünce hepsini unutuyorum nasılsa.
Ben deliyim, onu biliyorum da; sen de beni kıskanıyor musun?
Eray ÇINAR, 02/03/2007