Kurgular - 35
rabi
Sana bazen ne diyeceğimi bilemiyorum.. Çünkü kimseler beni senin kadar
büyük şeylerin içine sokmuyor, sokamıyor. Seninle hiç bir şey,
nedense, küçük ve sıradan olamıyor.
Bir gündüz.. Bir gündüz, bu kadar mı anlamlı olabilir? Bir gündüz, her
diğer gündüzden, bu kadar mı farklı olabilir? Bir gündüz, bu kadar mı
sen olabilir?
Bir gece.. Bir gece, bu kadar mı uzun sürebilir? Veya kısa? Bir gece,
bu kadar mı evrenin dışında kalabilir? Bir gece, bu kadar mı
sırılsıklam olabilir, ter içinde kalabilir?
Bir gülüş.. Ne kadar uzun zamandır gülmemişiz meğerse..
Ya bir dokunuş.. Ne kadar hasret kalmışız dokunmaya birbirimize..
Ya bir öpücük.. Ne kadar çok öpücük biriktirmişiz, saklamışız
diğerine..
Ya sen? Ya senden gelen diğer tüm şeyler? Ya ben? Ya biz?
Bu kadar mı sığamayız gündüzlere, gecelere? Bu kadar mı doyamayız
sevişmelere? Daha ne kadar sabrederiz kalleşlere? Daha ne kadar
yalvaracağız Canveren'e?
Sana bazen ne diyeceğimi bilemiyorum.. Çünkü sen anlatılamazsın..
Çünkü sen..
Çünkü ben seni seviyorum Kadınım!
Eray ÇINAR; 17/03/2007