*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (L’ombro)
Certen-die di junio, la herbo dicis al ombro di ulmo:
“Tu tante movas dedextra adsinistra, ke tu perturbas
mea paco.”
E l’ombro respondis:
“Ne me. Regardez la cielo! Tu vidos arboro, qua movas
kun la vento de Oriento ad Ocidento, inter la suno e la tero.”
E la herbo regardis adsupre e vidis unesma-foye l’arboro.
Ed olta dicis en sua kordio:
“Pro quo existas herbo plu alta kam me?”
E pose, ol tacis.
*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Sepdek)
La yuna poeto dicis al princino:
“Me tun amas.”
E la princino dicis:
“Me anke amas tu, mea filio.”
E la poeto replikis:
“Me ne esas tua filio. Me esas viro, e me tun amas.”
Ed el respondis:
“Me esas matro di filiuli e filiini, qui, suafoye, esas
patri e matri di filiuli e filiini; ed un del filii di mea filii
esas plu evoza kam tu.”
Tamen, la yuna poeto protestis:
“Ma tun me amas.”
Kelke plu tarde la princino mortis. Ma, ante exhalir
sua ultima sospiro, por livrar ol al granda sospiro dil tero,
el dicis de sua anmo:
“Mea tre amata, mea unika filio, mea yuna poeto:
arivos la dio, quande ni mustos interrenkontrar itere,
e lore me ne evos sepdek yari.”
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)