اشراف: در ارتباط با مسئله هستهای ایران ما باید یک رویکرد راهبردی نسبت به این مسئله اتخاذ کنیم و نه یک رویکرد کوتاهمدت. این امر در واقع به معنای گزینش یک سیاست عملی است که از پیامدهای بلندمدت برخوردار است.
به گزارش اشراف، اندیشکده «بلفر» در مقالهای به قلم «اولی هاینونن» نوشت: به نظر میرسد طرفین مذاکرات در ارتباط با تعیین «یک برنامه غنیسازی تعریفشده توسط هر دو طرف که از محدودیتهای عملی و تدابیر شفاف ساز برخوردار بوده و تضمینکننده ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای» ایران باشد همچنان دارای اختلافنظرهای زیادی هستند.[۱] در واقع ایران توقعات خود را بالا برده و اخیراً اظهار داشته است که خواهان برخورداری از ظرفیت کافی غنیسازی اورانیوم جهت تأمین سوخت هستهای نیروگاه بوشهر است. تأمین سوخت این نیروگاه مستلزم فعالیت حدود ۱۳۰۰۰۰ سانتریفیوژ IR-1 و برخورداری از ذخایر قابل توجهی اورانیوم غنیشده است. یک راکتور از نوع راکتور بوشهر سالانه نیازمند ۲۰ تن اورانیوم U-235 دارای غنای ۵/۳ درصد است. در سال ۲۰۰۹، هنگامی که روسیه، فرانسه و آمریکا بر سر راکتور تحقیقاتی تهران با ایران مذاکره میکردند محدوده حداکثر میزان ذخایر اورانیوم غنیشده ایران در حد ۲/۱ تن یو اف ۶ (UF6) تعیین گردید و این مقدار اورانیوم در صورت غنای بیشتر برای تولید یک بمب هستهای کافی بود. ادامه مطلب
