Jews in Human History: A Qur’anic and Ethical Perspective
17000 Traders Group
Jews are an inseparable part of human history. For thousands of years, they have lived among the peoples of the world and contributed to many areas of civilization, science, and culture. From a historical and realistic perspective, their existence cannot be denied, nor can one imagine their disappearance from human history.
The Qur’an, a book that discusses the histories of nations and the patterns of civilizations, mentions the Children of Israel many times and speaks about their journey through periods of rise and decline, faith and corruption—much like other nations throughout human history. Among the verses that are understood to indicate their continued presence in history is the verse:
“And [mention] when your Lord declared that He would surely continue to send against them until the Day of Resurrection those who would afflict them with the worst torment.”
(Qur’an 7:167)
Many commentators understood from this verse that the Children of Israel will remain present in human history until the Day of Resurrection.
The Qur’an also says:
“And We said after him to the Children of Israel: ‘Dwell in the land, and when the promise of the Hereafter comes to pass, We will bring you together in a mixed gathering.’”
(Qur’an 17:104)
Many scholars interpret the phrase “We will bring you together in a mixed gathering” as a reference to their gathering from different parts of the world at a certain stage in history.
At the same time, the Qur’an establishes an important ethical principle: it is unjust to generalize about an entire people or religion based on the actions of some individuals. Human beings in every nation differ in their character and behavior. The Qur’an clearly states:
“They are not all alike.”
(Qur’an 3:113)
Within every people there are righteous individuals and wrongdoers. This is a universal human reality that applies to all nations without exception.
The Qur’an also speaks about periods of corruption among some of the Children of Israel in history:
“And We conveyed to the Children of Israel in the Book that you would surely cause corruption on the earth twice and you would rise to a great height.”
(Qur’an 17:4)
This verse refers to historical periods of corruption and arrogance—phenomena that have occurred among many nations throughout history.
Therefore, genuine criticism should be directed toward injustice, colonialism, and domination, not toward an entire religion or people. Many people oppose Zionism as a political colonial project associated with occupation and domination, yet this opposition does not mean hostility toward Jews as a religion or as a people.
Distinguishing between Judaism as a religion, Jews as a people, and Zionism as a political ideology is essential for understanding this issue in a rational and ethical way.
Zionism has caused immense damage in our region and has inflicted deep suffering upon the Palestinian people. Yet confronting this reality should not lead to counter-racism or sweeping generalizations, but rather to a firm commitment to justice, human dignity, and moral clarity.
History teaches a clear lesson:
Peoples cannot be erased from existence, religions cannot be eliminated by force—but injustice inevitably falls, no matter how long it lasts.
The true standard that should govern relations between human beings is justice, human dignity, and the rejection of occupation and colonialism wherever they exist.
Amer Al Azem
11 March 2026
היהודים בהיסטוריה האנושית: מבט קוראני ואתי
היהודים הם חלק בלתי נפרד מן ההיסטוריה האנושית. במשך אלפי שנים הם חיו בקרב עמי העולם ותרמו בתחומים רבים של הציוויליזציה, המדע והתרבות. מנקודת מבט היסטורית ומציאותית, אי אפשר להכחיש את קיומם או להעלות על הדעת את היעלמותם מן ההיסטוריה האנושית.
הקוראן, ספר העוסק בתולדות העמים ובחוקי ההיסטוריה של הציוויליזציות, מזכיר פעמים רבות את בני ישראל ומדבר על דרכם בין עלייה לירידה, בין אמונה לשחיתות—בדומה לעמים רבים לאורך ההיסטוריה האנושית. בין הפסוקים המובנים כרמז להמשך קיומם בהיסטוריה נמצא הפסוק:
“ואז הכריז אדונך כי יוסיף לשלוח עליהם עד יום התחייה את מי שיטיל עליהם עונש קשה.”
(הקוראן 7:167)
פרשנים רבים הבינו מפסוק זה כי בני ישראל יישארו חלק מן ההיסטוריה האנושית עד יום הדין.
וכן נאמר בקוראן:
“ואמרנו לאחריו לבני ישראל: שבו בארץ, וכאשר יבוא הבטחת האחרית – נביא אתכם יחד מקבוצות רבות.”
(הקוראן 17:104)
חוקרים רבים מפרשים את הביטוי “נביא אתכם יחד” כרמז להתכנסותם ממקומות שונים בעולם בתקופה מסוימת של ההיסטוריה.
עם זאת, הקוראן גם קובע עיקרון מוסרי חשוב: אין להכליל לגבי עם שלם או דת שלמה על סמך מעשיהם של יחידים. בני אדם בכל אומה שונים זה מזה במידותיהם ובמעשיהם. הקוראן אומר בבירור:
“אין כולם שווים.”
(הקוראן 3:113)
בכל עם יש אנשים ישרים ויש מושחתים. זוהי מציאות אנושית כללית שאינה מיוחדת לעם אחד בלבד.
הקוראן גם מזכיר תקופות של שחיתות בקרב חלק מבני ישראל בהיסטוריה:
“וקבענו לבני ישראל בספר כי תשחיתו בארץ פעמיים ותתרוממו בגאווה רבה.”
(הקוראן 17:4)
פסוק זה מתייחס לתקופות של שחיתות ויהירות, תופעה שהתרחשה בעמים רבים לאורך ההיסטוריה.
לפיכך, הביקורת האמיתית צריכה להיות מופנית כלפי עוול, קולוניאליזם והגמוניה, ולא כלפי דת או עם שלם. רבים מתנגדים לציונות כפרויקט פוליטי קולוניאלי הקשור לכיבוש ולהגמוניה, אך התנגדות זו אינה עוינות כלפי היהודים כדת או כעם.
ההבחנה בין היהדות כדת, היהודים כעם, והציונות כאידיאולוגיה פוליטית היא תנאי להבנה מוסרית ורציונלית של הסוגיה.
הציונות גרמה נזק רב באזורנו והביאה סבל עמוק לעם הפלסטיני. אולם ההתמודדות עם מציאות זו אינה צריכה להוביל לגזענות נגדית או להכללות גורפות, אלא למחויבות לצדק, לכבוד האדם ולערכים מוסריים.
ההיסטוריה מלמדת אותנו שיעור ברור:
עמים אינם נמחקים מן הקיום, דתות אינן נעלמות בכוח—אך העוול עצמו נופל בסופו של דבר, مهما יארך זמנו.
Amer Al Azem
11 March 2026
اليهود جزء لا يتجزأ من التاريخ الإنساني. فقد عاشوا عبر آلاف السنين بين شعوب الأرض، وأسهموا في ميادين متعددة من الحضارة والعلم والثقافة. ومن منظور تاريخي وواقعي، لا يمكن إنكار وجودهم أو افتراض إمكانية إزالته من التاريخ، كما لا يمكن تصور انقراضهم من الوجود البشري.
والقرآن الكريم، وهو كتاب يتناول تاريخ الأمم وسنن الحضارات، ذكر بني إسرائيل مرارًا، وتحدث عن مسيرتهم بين الصعود والهبوط، وبين الإيمان والفساد، شأنهم شأن سائر الأمم التي مرت في تاريخ البشرية. ومن الآيات التي يفهم منها استمرار وجودهم في التاريخ قول الله تعالى:
﴿وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ﴾
(الأعراف: 167)
وقد فهم عدد من المفسرين من هذه الآية أن الحديث يمتد ببني إسرائيل عبر التاريخ إلى يوم القيامة، وهو ما يعني بقاء وجودهم في مسيرة البشرية.
كما يقول تعالى:
﴿وَقُلْنَا مِن بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا﴾
(الإسراء: 104)
وقد فهم كثير من المفسرين عبارة "جئنا بكم لفيفًا" على أنها إشارة إلى اجتماعهم من أمم وأماكن متعددة في مرحلة من مراحل التاريخ.
لكن القرآن، في الوقت نفسه، يؤكد قاعدة أخلاقية وفكرية في غاية الأهمية: لا يجوز التعميم في الحكم على الشعوب أو الأديان. فالإنسان يُحاكم بعمله لا بانتمائه، وقد أشار القرآن إلى هذا المعنى بوضوح حين قال:
﴿لَيْسُوا سَوَاءً﴾ (آل عمران: 113)
ففي كل شعب صالحون ومفسدون، وفي كل أمة أخيار وأشرار. وهذه الحقيقة الإنسانية لا تخص اليهود وحدهم، بل تنطبق على جميع شعوب الأرض بلا استثناء.
وفي المقابل، لم يغفل القرآن الحديث عن فساد بعض بني إسرائيل في مراحل من التاريخ، حيث يقول تعالى:
﴿وَقَضَيْنَا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا﴾
(الإسراء: 4)
وهذه الآية تشير إلى وقائع تاريخية من الفساد والعلو والطغيان، وهي ظاهرة عرفتها أمم كثيرة في التاريخ الإنساني، ولم تكن يومًا حكرًا على شعب بعينه.
إن النقد الحقيقي ينبغي أن يكون موجَّهًا إلى الظلم والاستعمار والهيمنة، لا إلى دين أو شعب بأكمله. فكثير من الناس يرفضون المشروع الصهيوني بوصفه مشروعًا سياسياً استعمارياً ارتبط بالاحتلال والاقتلاع والهيمنة، لكن هذا الرفض لا يعني عداءً لليهود كدين أو كشعب.
فالتمييز بين اليهودية كدين، واليهود كشعب، والصهيونية كمشروع سياسي هو شرط أساسي لفهم هذه القضية فهمًا عقلانيًا وأخلاقيًا.
لقد أفسدت الصهيونية كثيرًا في منطقتنا، وألحقت بالإنسان الفلسطيني والعربي آلامًا عميقة، لكن مواجهة هذا الواقع لا تكون بالعنصرية المضادة أو التعميم، بل بالتمسك بالعدل والحق والكرامة الإنسانية.
إن التاريخ يعلمنا درسًا واضحًا:
الشعوب لا تُلغى من الوجود، والأديان لا تختفي بالقوة، لكن الظلم وحده هو الذي يسقط مهما طال الزمن.
ويبقى المعيار الحقيقي الذي يجب أن يحكم علاقة البشر بعضهم ببعض هو العدل والكرامة الإنسانية ورفض الاحتلال والاستعمار أينما كان.
Amer Al Azem
11 March 2026