Kvankam la verbo HONTI aperas preskaŭ ĉiam kiel netransitiva verbo, kurioze en PIV ĝi estas markita nur kiel transitiva. Ĉu ĝi pravas?
La problemo estas, ke ne temas pri iu sola afero, sed pri homo kiu havemas konduton nedecan, kiu karakterizas lin, se vidate de ekstere. Tamen, kompreneble li mem ne taksas sin tia, sed diras, ke en vero li estas bonamika, populara, familiara kaj ĉies ŝatata politikisto.
2014/1/2 Renato Corsetti <renato....@virgilio.it>
--Dankon, Pjer, ankaŭ pro la bondeziroj!
Mi ne kredas, ke ni povas solvi ĉi tiun vorton sed la vjetnama, ĉina, ktp. traduko.
Amike
Renato
~~~
renato corsetti
renato....@esperanto.org
--
la vortoj, pri kiuj ni diskutas ĉi tie, estas troveblaj en la listoj ĉe:
http://www.bonalingvo.org/index.php/Simplaj_samsignifaj_vortoj
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "la bona lingvo" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to la-bona-lingv...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
| Kvankam la verbo HONTI aperas preskaŭ ĉiam kiel netransitiva verbo, kurioze en PIV ĝi estas markita nur kiel transitiva. Ĉu ĝi pravas?
Mi apenaŭ memoras pri trovado de tia uzo. Kutime mi legis "mi hontas pro...", sed eble neniu povas malhelpi tian uzon.| . . .eble ŝi hontis siajn larmojnZ; kiu hontas nenion
--
| Alivorte, anstataŭ "ŝi hontis je siaj larmoj", oni rajtus skribi: "Ŝi hontis siajn larmojn".
| Malgraŭ la Zamenhofaj ekzemploj, laŭ mi la verbo estas netransitiva.
----- Oorspronkelijk bericht -----Van: lowenstein, annaVerzonden: vrijdag 3 januari 2014 9:47Onderwerp: Re: (la bona lingvo) Pri la PIV-a transitiveco de la verbo HONTI.
... 8. El la dirita regulo sekvas, ke se ni pri ia verbo ne scias, ĉu ĝi
postulas post si la akuzativon (t. e. ĉu ĝi estas aktiva) aŭ ne,
ni povas ĉiam uzi la akuzativon. ― 9. Ekzemple, ni povas diri
“obei al la patro” kaj “obei la patron” (anstataŭ “obei je
la patro”). ― 10. Sed ni ne uzas la akuzativon tiam, kiam la
klareco de la senco tion ĉi malpermesas ...
... 4. Mi ridas je lia naiveco (aŭ mi ridas pro lia naiveco, aŭ: mi ridas lian naivecon. 6. Mi veturis du tagojn kaj unu nokton. (=dum du tagoj kaj unu nokto) ― 7. Mi sopiras je mia perdita feliĉo (aŭ: mian perditan feliĉon).
Mi konsentas kun via rimarko Johan. Pro tio ebleco mi opionias, ke oni transitiv-igis plurajn verbojn, ke Z. uzis nur netransitive.
Mi ne komprenas kial oni ne facile povus tiam krei hontinda, same kiel manghinda, rigardinda...
Amike, Pjer.
----- Oorspronkelijk bericht -----Van: JoseniltonVerzonden: zondag 5 januari 2014 0:52
Onderwerp: Re: (la bona lingvo) Pri la PIV-a transitiveco de la verbo HONTI.
~~~
renato corsetti
ren...@esperanto.org
Vi pravas Johano. Mi forprenas mian argumenton. Tamen, vidu, ke MANĜI havas en si duoblan karakteron: "LA BOVO MANĜAS" (netransitiva) kaj "LA BOVO MANĜAS ION" (transitiva). Kontraŭe, ŝajnas, ke HONTI havas nur netransitivan karakteron, tiel ke HONTI -ION estas nur okazaĵo, kiam la prepozicio PRI/PRO estas forigita. Ĉu ne?
Van: JoseniltonVerzonden: maandag 6 januari 2014 12:27Onderwerp: Re: (la bona lingvo) Pri la PIV-a transitiveco de la verbo HONTI.
Vi pravas Johano. Mi forprenas mian argumenton. Tamen, vidu, ke MANĜI havas en si duoblan karakteron: "LA BOVO MANĜAS" (netransitiva) kaj "LA BOVO MANĜAS ION" (transitiva). Kontraŭe, , tiel ke HONTI -ION estas nur okazaĵo, kiam la prepozicio PRI/PRO estas forigita. Ĉu ne?