kanzono

[Marcos Cramer]

Ni nuntempe havas la linion

kanzon-o = kant-o, kanteto

Tamen, lau la difinoj de "kanzono" en ReVo kaj PIV pli tauga alternativo estus "verskanto" au "kantverso". Mi do proponas ke la linio aperu jene:

kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o

(Alia fenomeno estas, ke kelkaj esperantistoj, precipe latinid-lingvaj, foje uzas "kanzono" kun la signifo de "kanto". Tio kompreneble estas tute malghusta. Se ni trovas ke tiu eraro ne estas malofta, ni eble povus ankau aldoni jenan linion:   kanzon-a (en la senco de "kanto") --> kant-o   )

Amike,

Marcos

[Fra Simo]

      Pri "kant/o" levighas la demando, chu la ghusta au, almenaue, chu pli ghusta formo ne estus "kant/ajh/o". El la verbo "kant/i" tiel shajnus pli normale. Shajne tiel estas rekomendate en la ReVo. Tamen, pro tio, ke "kant/o" por tiu sama signifo shajne estas kaj firme Zamenhofa kaj tre kutima, mi ne scius, kiel konkludi. Sed mi suspektas, ke la baza vorto estas "kant/o", ne "kant/i", kvankam en la Universala Vortaro aperas la verbo (ja tiu kriterio ne nepre sciigas pri la efektiva karaktero de la radiko). Tiam la serio "kant/o", "kant/i", "kant/ad/o" estus plene kontentiga, kaj ni povus por la pli ofta signifo de "kanto" kontentighi per "kant/o", kaj "kant/ajh/o" povus respondi al sia pli preciza difino en la ReVo (" Muzikaĵo kun kanto-teksto kaj por ĝi taŭga melodio.").  Chu ne ?

2008/3/20, Marcos Cramer <marcos...@gmail.com>:

Ni nuntempe havas la linion

kanzon-o = kant-o, kanteto

 

     (Lau la nunaj kutimoj en nia tabelo, devus esti : "kant-et-o", ne : "kanteto".)

Tamen, lau la difinoj de "kanzono" en ReVo kaj PIV pli tauga alternativo estus "verskanto" au "kantverso". Mi do proponas ke la linio aperu jene:

kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o

 

     La difino en la ReVo (" Versaĵo, plejofte gaja, sprita aŭ moka, konsistanta el egalaj strofoj finiĝantaj per rekantaĵo kaj destinita por esti kantata: la kanzonoj de Béranger; la vinkanzonoj de Horacio. ") shajne celas respondi al tiu senco, kiun Marcos en la chi-postaj linioj pribedauras. Tiu estas la dua difino el la NPIV (senshanghe kopiita en la 8-a O. A.), kun laudinda korekto de "refreno" al "rekantajho" kaj kun eble ne-necesa enshovo de "por" antau la infinitivo.

     Sed en la NPIV trovighas ankau, kiel unua, unu alia difino : "Poemo, iniciatita de Danto k perfektigita de Petrarko, konsistanta el certa nombro da stancoj (5, 7) inter si egalaj k pli mallonga strofo fine." Por tiun fortraduki ni devus iom zorge pristudi la aferon, konsiderante ankau aliajn versajhospecojn. Se tuj mi devus ion proponi, mi proponus fortradukadon per  :  "strof/ar/o Dant/a-Petrark/a", sed mi opinias, le la demando estas plu priesplorinda.

 

     Pri "kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o", ni atentu, ke la du vortoj ne estas egalaj, kaj ke "kant-vers-o" povus nomi nur verson, do unu solan linion, ne tutan versajhon. Marcos eble intencis skribi : "kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-ajh-o", per tio proponante la unuan vorton por la kanto (= la kantatajho) kune kun ties melodio, kaj la duan por la teksto de tiu kanto, ankorau ne ricevinta melodion au priparolatata senkonsidere al tiu. Mi pli volonte dirus, kun interna "o/", "kant/o/vers/ajh/o" au, precipe tiam, kiam nur la teksto ekzistas, "vers/ajh/o kant/ot/a" au "vers/ajh/o por/kant/a" (se de ni nur unu el tiuj estu rekomendata, do chi tiu lasta).

     Sed la almeto de "vers/" en "vers/kant/o" havos sencon nur en tiaj okazoj, en kiuj oni volos kontrauigi kantojn kun versa teksto al kantoj ne-versaj. En multaj kuntekstoj sufichos havi "kant/" sen apuda "vers/". Mi ech suspektas, ke homoj, kiujn tentus uzo de "kanzon/", ech ne pensos pri tio, ke eblus tia kontrauigo.

 

     Estus bele, se, antau fina decidigho, ni povus provi tiujn terminojn en tiurilataj tekstoj (aparte pri Horacio kaj similaj verkistoj, aparte pri Béranger  kaj similaj, kaj tiel plu).

 

     Restas tiu demando, chu por fortraduko de "kanzon/o" ni prefere rekomendu "kant/o"-n au "kant/et/o"-n. Grosjean-Maupin (por la francalingva "chanson") proponas nur la duan, tiun signante kiel tiusence Zamenhofan. Sed en la NPIV la Zamenhofa citajho  pri la verbo "kant/et/i" pensigas pri io tute alia, kaj tiu pri "kant/et/o" pri io ne precize sama.

 

(Alia fenomeno estas, ke kelkaj esperantistoj, precipe latinid-lingvaj, foje uzas "kanzono" kun la signifo de "kanto". Tio kompreneble estas tute malghusta. Se ni trovas ke tiu eraro ne estas malofta, ni eble povus ankau aldoni jenan linion:   kanzon-a [Legu : "kanzon-o" !] (en la senco de "kanto") --> kant-o   ).

 

     Kore salutas                                            Francisko

[Marcos Cramer]

     Pri "kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o", ni atentu, ke la du vortoj ne estas egalaj, kaj ke "kant-vers-o" povus nomi nur verson, do unu solan linion, ne tutan versajhon. Marcos eble intencis skribi : "kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-ajh-o", per tio proponante la unuan vorton por la kanto (= la kantatajho) kune kun ties melodio, kaj la duan por la teksto de tiu kanto, ankorau ne ricevinta melodion au priparolatata senkonsidere al tiu.

Mi tute konsentas. La du vortoj ne estas samsignifaj, kaj la dua kompreneble devas esti "kantversajho".

Amike,

Marcos

[Renato Corsetti]

Marcos:

kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o

Mi komencis noti (mi scias, ke poste venos pliaj mesag'oj):

kanzon-o --> vers-kant-o

(Alia fenomeno estas, ke kelkaj esperantistoj, precipe latinid-lingvaj, foje uzas "kanzono" kun la signifo de "kanto". Tio kompreneble estas tute malghusta. Se ni trovas ke tiu eraro ne estas malofta, ni eble povus ankau aldoni jenan linion:   kanzon-a (en la senco de "kanto") --> kant-o   )

Fakte lau' mia sperto en la kapo de italaj esperantistoj kanzono kaj kanto estas perfekte samsignifaj (en la itala "kanzono" estas simple la substantivo de "kanti"). C'i tio povus validi ankau' por francoj kaj hispanoj.

Renato

~ ~ ~

Renato Corsetti/Korseti, Via del Castello, 1, IT-00036 Palestrina

Italujo <renato....@esperanto.org>

~ ~ ~

[Renato Corsetti]

Francisko:

. . . en la Universala Vortaro aperas la verbo (ja tiu kriterio ne nepre sciigas pri la efektiva karaktero de la radiko).

Tui quoque, Francisce, frater mi! (ankau' vi, ho francisko, mia frato!)

Leginte vian mesag'on, nun la linio ig'is:

kanzon-o --> vers-kant-o, vers-kant-ajx-o, kant-vers-ajx-o

Amike

Renato

[Anna Lowenstein]

Mi tute ne komprenas, kion signifas “vers-kanto”, “kant-versaj’o” ktp. Supozeble c’iuj kantoj havas versojn, c’u ne? Lau’ mi, ”kanzono” estas simple ”kanto”.

Anna

 

---

Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com] Per conto di Renato Corsetti
Inviato: martedì 25 marzo 2008 22.56
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) kanzono

[Pilar Otto]

Renato:

> Fakte lau' mia sperto en la kapo de italaj esperantistoj kanzono kaj
> kanto estas perfekte samsignifaj (en la itala "kanzono" estas simple
> la substantivo de "kanti"). C'i tio povus validi ankau' por francoj
> kaj hispanoj.

Tamen la hispana havas plurajn vortojn. "Canción" estas la gxenerale uzata,
sed eblas ankaux "canto": Pablo Neruda havas poemon, kiu nomigxas "canto
general". La Gregoria "cxanto" nomigxas "canto gregoriano". La Salomona
"Kanto de la Kantoj" hispanlingve nomigxas "el Cantar de los Cantares"; la
mezepokaj "kantoj al la Virgulino" nomigxas "cantigas"; mistikisma poeto
verkis "Cántico espiritual"; la andaluzaj popolkantoj nomigxas "cante" ktp.,
ktp.

Urgxe,
Otto

[Johano-Karlo Rinaldo el Padova.IT.EU]

El PV:
- "bovlo" (8 oa) estas "largxa, duonsfera taso el fajenco aux ligno";
- "taso"(fund.) estas "malalta, ordinare duonsfera, trinkvaz0 kun largxa
fauxko".

Mi ne vidas kiu estas la diferenco.
Eble utilus enigi el la listo "la bona lingvo":
- "bovlo" (8 oa) = fajenca aux ligna taso

J-K Rinaldo el Padova.IT

[Detlef Karthaus]

2008/3/25 Renato Corsetti <renato....@gmail.com>:

> kanzon-o = vers-kant-o, kant-vers-o
> kanzon-o --> vers-kant-o

Mi trovis tion cxe la Bertila pagxo Roko kaj Popo
http://www.bertilow.com/roko/k.html#kanzono

kanzono = song, ballad
Simpla kanto, en kiu plej gravas la teksto kaj melodio, ordinare por
sola kantisto kun malmulta akompano. Edith Piaf, Gianfranco Molle, Ĵak
Lepuil, Joëlle Rabu, Ĵomart & Nataŝa. Vidu balado.

Laux la vortaro de Krause, Esperanto-Deutsch, 'kanzono' estas fakvorto
por kiu li proponas la germanan vorton die Kanzone:) kies signifon
li klarigas:
a) Lit. lirika poemstilo romiadevena
b) Muziko. en la 13-a gxis 16-a jarcento en Italujo kutima plurvocxa moteto
2.en la 16-a gxis 17-a jarcento franca "Chanson" kun instrumentakompano.

Kiel dua muzika signifo li donas la vorton 'chanson' uzata en la
germana por certa francstila kanto kies defino agordas kun tiu de
Bertilo supre.

Mi lernis de Wikipedio ke la vorto 'canzone" ekzistas ankaux en la
angla. Ili diras ke la teminologio ne estis tre preciza en la
renesanca kaj baroka periodoj kaj gxi ne havas formalan implicon.
>
CANZONE http://en.wikipedia.org/wiki/Canzone
Literally "song" in Italian, a canzone (plural: canzoni) (cognate with
English to chant) is an Italian or Provençal song or ballad. It is
also used to describe a type of lyric which resembles a madrigal.
Sometimes a composition which is simple and songlike is designated as
a canzone, especially if it is by a non-Italian; a good example is the
aria "Voi che sapete" from Mozart's Marriage of Figaro.

The term canzone is also used interchangeably with canzona, an
important Italian instrumental form of the late 16th and early 17th
century. Often works designated as such are canzoni da sonar; these
pieces are an important precursor to the sonata. Terminology was lax
in the late Renaissance and early Baroque music periods, and what one
composer might call "canzoni da sonar" might be termed "canzona" by
another, or even "fantasia". In the work of some composers, such as
Paolo Quagliati, the terms seem to have had no formal implication at
all.

Detlef

[Anna Lowenstein]

>Mi lernis de Wikipedio ke la vorto 'canzone" ekzistas ankaux en la
angla. Ili diras ke la teminologio ne estis tre preciza en la
renesanca kaj baroka periodoj kaj gxi ne havas formalan implicon.
>
>CANZONE http://en.wikipedia.org/wiki/Canzone
Literally "song" in Italian, a canzone (plural: canzoni) (cognate with
English to chant) is an Italian or Provençal song or ballad. It is
also used to describe a type of lyric which resembles a madrigal.
Sometimes a composition which is simple and songlike is designated as
a canzone, especially if it is by a non-Italian; a good example is the
aria "Voi che sapete" from Mozart's Marriage of Figaro.

>The term canzone is also used interchangeably with canzona, an
important Italian instrumental form of the late 16th and early 17th
century. Often works designated as such are canzoni da sonar; these
pieces are an important precursor to the sonata. Terminology was lax
in the late Renaissance and early Baroque music periods, and what one
composer might call "canzoni da sonar" might be termed "canzona" by
another, or even "fantasia". In the work of some composers, such as
Paolo Quagliati, the terms seem to have had no formal implication at
all.

>Detlef

Kiel anglalingvano mi povas informi vin, ke la vorto NE estas normale
uzata en la angla. Se oni entute uzus g'in, tio estus kun la konscio, ke
temas pri fremda vorto. Efektive, lau' la citaj'o el Wikipedia, oni uzas
g'in specife por itala au' provenca kanto. S'ajne g'i havas ian teknikan
signifon ankau' en operoj, lau' la ekzemplo "Voi che sapete" - oni normale
uzas italajn terminojn en klasika muziko, sed tiuj estas italaj, ne
Esperantaj.
(Simile, en la angla oni uzas la francan vorton "Chateau" specife por la
francaj kasteloj. Kiam mi iris al Kastelo Gresillon kiam mi estis juna kaj
nova esperantisto, mi uzis la vorton "Chateau" tiusence, kaj oni tuj
korektis min, supozante ke mi ne konas la Esperantan vorton "kastelo".
Kompreneble por franclingvano la franca vorto "chateau" ne havas tiun
apartan kromsignifon, kiun g'i havas por angloj.)
La angla vorto "Ballad" tradicie rilatis al speco de longa rakonta poemo,
kutime kun kvarversaj strofoj. Nuntempe oni uzas tiun vorton ankau' por
diversspecaj popularaj kantoj. S'ajne la franca vorto "Ballade" rilatas al
tute alispeca poemo. Kompreneble PIV seng'ene redonas c'iujn el tiuj
malsamaj signifoj.
Anna

[Anna Lowenstein]

Por mi la distingo inter bovlo kaj taso estas klara, sed en Italujo oni ne
kutime uzas bovlojn kaj do ne sentas la neceson je ambau' vortoj. Oni (t.e.
neitaloj) uzas bovlojn ekzemple por mang'i matenmang'an grenon, dum oni
trinkas kafon au' teon el taso.
Fakte la priskribo de "taso" ne s'ajnas al mi bona - taso normale ne estas
duonsfera. Tiu adjektivo pli bone priskribas bovlon. Cetere, lau' mi taso
normale havas tenilon, dum bovlo ne havas.
Anna

-----Messaggio originale-----
Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com]
Per conto di Johano-Karlo Rinaldo el Padova.IT.EU
Inviato: mercoledì 26 marzo 2008 13.47
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) pri "bovlo"

[Renato Corsetti]

Otto:

>Tamen la hispana havas plurajn vortojn.

Certe, sed ankau' la itala.

>"Canción" estas la gxenerale uzata

Tion mi celis. En la itala oni povas diri
normale: "C'u vi konas tiun kanzonon de la
Beatles pri flava submara s'ipo?" au' "La
kanzonoj prezentitaj en la Eu'ropa Kanzon-Festivalo ne estis belaj.".

>sed eblas ankaux "canto"

Certe. Tio eblas ankau' en la itala, kie "canto"
emas esti uzata au' tute g'enerale pri "kantado"
au' pri apartaj specoj "canto gregoriano", ktp.

Mi tamen opinias, ke ni estas antau' pli vasta
kultura miskompreno inter latinidoj kaj
ne-latinidoj, pri kiu mi parolos en alia mesag'o.

[Renato Corsetti]

Detelf:

Literally "song" in Italian, a canzone (plural: canzoni) (cognate with
English to chant) is an Italian or Provençal song or ballad.

Anna:

. . . la vorto NE estas normale uzata en la angla.

Efektive mi mem eble kau'zis la konfuzon. Mi volis nur korekti la misuzon de italoj (sed ankau' francoj kaj hispanoj) normale uzi la radikon "kanzon-" por tio, kio esprimeblas per la radiko "kant-".

Do, temas pri io je la nivelo de nomalaj homoj (por kiuj Mozart estas nomo de c'okolad-skatolo kaj provencaj kantaj'oj estas io pri kiuj oni neniam au'das en la televido). La fakto, ke oni uzas la radikon kanzon- por io teh'nika estas alia diskuto, kiujn ni ne alfrontu nun.

Mi readaptis la tuton al

kanzon-o (en la senco de 'kantajxo') --> kant-ajx-o, kant-o, vers-kant-ajx-o, kant-vers--ajx-o

Amike

Renato

[Renato Corsetti]

Anna:

>Por mi la distingo inter bovlo kaj taso estas klara, sed en Italujo oni ne
>kutime uzas bovlojn kaj do ne sentas la neceson je ambau' vortoj.

Oni fakte emas doni al "bovlo" la sencon de "sup-telero".

Mi ne kredas, ke la problemo pri tasoj kaj bovloj tiom rilatas al la
diskuto pri simplaj ekvivalentoj kiom al la difino de la vortoj mem.

Tiuj, kiuj interesig'as pri tio, certe Anna kaj Giancarlo, iru rigardi en:

http://www.bonalingvo.it/index.php/Fundamentaj_kaj_oficialaj_radikoj

kaj trovu tie la difinon por bovlo el la 8-a Oficiala Aldono. Ili
bonvolu proponi plibonigon de tiu difino, kaj ili bonvolu proponi
ankau' difinon ne miskompreneblan por "taso".

[Nguyen Xuan Thu]

En Vjetnamujo, bovloj estas cxiutaga ujo por mangxi rizon.
Taso estas ujo por trinki cxefe varmegajn likvajxojn kiel teo, kafo, pro tio estas tenilo cxe gxia flanko.
Bonvolu rigardi la kunsenditajn fotojn.

Amike,

Thu

On Wed, Mar 26, 2008 at 11:03 PM, Anna Lowenstein <anna.lo...@virgilio.it> wrote:

Por mi la distingo inter bovlo kaj taso estas klara, sed en Italujo oni ne

kutime uzas bovlojn kaj do ne sentas la neceson je ambau' vortoj. Oni (t.e.
neitaloj) uzas bovlojn ekzemple por mang'i matenmang'an grenon, dum oni
trinkas kafon au' teon el taso.
Fakte la priskribo de "taso" ne s'ajnas al mi bona - taso normale ne estas
duonsfera. Tiu adjektivo pli bone priskribas bovlon. Cetere, lau' mi taso
normale havas tenilon, dum bovlo ne havas.
Anna

-----Messaggio originale-----
Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com]
Per conto di Johano-Karlo Rinaldo el Padova.IT.EU
Inviato: mercoledì 26 marzo 2008 13.47
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) pri "bovlo"

[Renato Corsetti]

Thu:

>En Vjetnamujo, bovloj estas cxiutaga ujo por mangxi rizon.
>Taso estas ujo por trinki cxefe varmegajn likvajxojn kiel teo, kafo,
>pro tio estas tenilo cxe gxia flanko.
>Bonvolu rigardi la kunsenditajn fotojn.

Dankon, Thu!

Mi devas paroli kun mia teh'nikisto por vidi kiel enmeti fotojn en
nian pag'aron.

[Pilar Otto]

Renato:
> Anna:

>
>> Por mi la distingo inter bovlo kaj taso estas klara, sed en Italujo
>> oni ne kutime uzas bovlojn kaj do ne sentas la neceson je ambau'
>> vortoj.

Antaux kelkaj jaroj oni faris en Usono soci-lingv(ist)ik(?)an esploron jam
disvastigitan en la faka literaturo: oni montris bildojn, versxajne
komputile manipuleblajn, de diversaj ujoj variaj laux formo, alteco, havo de
tenilo k.s. Ne cxiuj "provkunikloj" donis la saman nomon de difinita
objekto, cxu subtaso, telereto, telero, pelvo, bovlo, taso, glaso, kaliko,
pokalo, krucxo, vazo, karafo, botelo ... Ofte nur eta sxangxo en la bildo
suficxis, por ke oni sxangxu ankaux la nomon de la objekto. La esploro
sxajnas fundamenta en la teorio pri "prototipaj" signifoj, teorio, kiu
ekestis post kiam mi mem studis lingvosciencon, kaj pri kiu mi sekve scias
malmulton. Se vi interesigxas, mi tamen povas sercxi pli da detaloj cxu
faktaj, cxu bibliografiaj. Sed mi pensas, ke provo de normigo de la limoj
inter la divers-ujaj signifoj prefere apartenu al ellaborontoj de oficiala
akademia vortaro. Cxi-liste ni pro ne-faro de tiu laboro certege ne farigxos
senlaboraj!

Otto

[Anna Lowenstein]

Sendi la bildojn estis tre bona ideo kaj simpla solvo! Tiuj bildoj perfekte kongruas kun mia propra interpreto de la vortoj “bovlo” kaj “taso”.

Anna

 

---

Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com] Per conto di Nguyen Xuan Thu
Inviato: giovedì 27 marzo 2008 7.55
A: la-bona...@googlegroups.com
Oggetto: (la bona lingvo) Re: R: (la bona lingvo) pri "bovlo"

[Renato Corsetti]

Otto:

>mi pensas, ke provo de normigo de la limoj inter la divers-ujaj
>signifoj prefere apartenu al ellaborontoj de oficiala akademia vortaro.

Certe, tiu estas la ideala solvo. La demando estas c'u iam oni
ellaboros ion tian.

>Cxi-liste ni pro ne-faro de tiu laboro certege ne farigxos senlaboraj!

Certe ne!

[Anna Lowenstein]

> Se vi interesigxas, mi tamen povas sercxi pli da detaloj cxu
faktaj, cxu bibliografiaj.

Dankon, Otto, sed ni ambau' jam havas sufic'e por fari!

> Sed mi pensas, ke provo de normigo de la limoj
inter la divers-ujaj signifoj prefere apartenu al ellaborontoj de oficiala
akademia vortaro.

Lingvo ne devas esti matematike preciza. Se foje la limoj inter taso, glaso,
pokalo ktp. estas ne tute klaraj, tio estas normala ankau' en la naciaj
lingvoj, kiel vi montras. Kaj tiel estu kaj restu ankau' en Esperanto!
Anna

[Giancarlo Rinaldo di Padova]

Tiuokaze povue esti:

- "taso"(fund.) estas "eta trinkujo kun largxa fauxko, gxenerale duonsfera kaj kun unu aux du flankaj ansoj".

J-K Rinaldo

Anna Lowenstein ha scritto:

[Marcos Cramer]

kanzon-o (en la senco de 'kantajxo') --> kant-ajx-o, kant-o, vers-kant-ajx-o, kant-vers--ajx-o

Al mi ne plachas la uzo de "ajh" post "kant". Tio simple kontrauas la tute bonan tradician lingvouzon, lau kiu "kanto" (sen "ajh") estas uzata por io kantata.

Aldone, mi proponus dividi la linion en du liniojn:

kanzon-o (en la senco de "kanto") --> kant-o
kanzon-o (se uzata kun nuanco malsama al "kanto") --> kant-vers-ajh-o, vers-kant-o, melodi-a kant-o

(Por la dua linio ankau eblus uzi "=", sed mi persone preferas "-->" por ghi).

Amike,

Marcos

[Marcos Cramer]

soci-lingv(ist)ik(?)an esploron

Lau mi la bonlingva versio estus "socilingvoscienca esploro".

Marcos

[Fra Simo]

     Efektive ekzistas kantajhoj ne-versaj. Ekzemple, dum la Paska nokto la diakono en la latinaj preghejoj kantas belegan ghojkanton komencighantan per la vorto  "Exultet" ('Ghojosaltu") au ties tradukajho en iu loka lingvo. Tiu, same kiel multaj ekleziaj kantoj, ne estas verse aranghita. Pri psalmoj, komunaj al multaj ritaroj kaj religioj, estus malfacile diri, ke ili estas versaj. Sed ankau sur aliaj kampoj (popole tradiciaj, belartaj...) oni renkontas kantojn ne-versajn.

     Chu "kanzon/o", por uzantoj de tiu radiko, nepre estas versa, tion mi ne scias. Pri la franca "chanson", tio dependas, se mi ghuste komprenas, de la signifo elektita inter kelkaj eblaj.

 

     Mi tamen konsentas kun Anna pri tio, ke ankau la simpla "kant/o" devas aperi kiel fortradukajho de "kanzon/o", kaj ke ofte ghuste tiu estos la konvena. Ni do aldonu "kant-o"-n al la aliaj rekomendatajhoj, au ni interkrampigu "vers-"-on en "vers-kant-o".

 

     Kore salutas                                                      Francisko

 

2008/3/25, Anna Lowenstein <anna.lo...@virgilio.it>:

Mi tute ne komprenas, kion signifas "vers-kanto", "kant-versaj'o" ktp. Supozeble c'iuj kantoj havas versojn, c'u ne? Lau' mi, "kanzono" estas simple "kanto".

Anna

 

---

Da: la-bona...@googlegroups.com [mailto:la-bona...@googlegroups.com] Per conto di Renato Corsetti

Inviato: martedì 25 marzo 2008 22.56

A: la-bona...@googlegroups.com

Oggetto: (la bona lingvo) kanzono

[Renato Corsetti]

Marcos:

>Lau mi la bonlingva versio estus "socilingvoscienca esploro".

Mi provis la unuan enskribon de "socilingvistiko".

[Renato Corsetti]

J-K Rinaldo:

>- "taso"(fund.) estas "eta trinkujo kun largxa fauxko, gxenerale
>duonsfera kaj kun unu aux du flankaj ansoj".

Mi iom simpligs g'in. Vidu en http://www.bonalingvo.it/index.php/Gj:_T

[Renato Corsetti]

Marcos:

>Al mi ne plachas la uzo de "ajh" post "kant". Tio simple kontrauas
>la tute bonan tradician lingvouzon, lau kiu "kanto" (sen "ajh")
>estas uzata por io kantata.

Jes, sed lau' la karaktero de la radiko "kant-", ankau' kantaj'o
estas tute en ordo, kvankam pli peza.

C'iukaze mi akceptis preskau' c'ion de via propono.

[ts]

> > *kanzon-o* *(en la senco de 'kantajxo') --> kant-ajx-o, kant-o,
> > vers-kant-ajx-o, kant-vers--ajx-o*

>
> kanzon-o (en la senco de "kanto") --> kant-o
> kanzon-o (se uzata kun nuanco malsama al "kanto") --> kant-vers-ajh-o,
> vers-kant-o, melodi-a kant-o

Al la unua linio mi aldonus ankau "kanteto".


Thierry

[adam....@gmail.com]

On 3/27/08, Marcos Cramer <marcos...@gmail.com> wrote:
> > *kanzon-o* *(en la senco de 'kantajxo') --> kant-ajx-o, kant-o,
> > vers-kant-ajx-o, kant-vers--ajx-o*

> >
>
> Al mi ne plachas la uzo de "ajh" post "kant". Tio simple kontrauas la tute
> bonan tradician lingvouzon, lau kiu "kanto" (sen "ajh") estas uzata por io
> kantata.

Por mi, -aĵ- en tia loko, kie ĝi ne estas nepre bezonata, donas
nuancon, ke la afero estas neformala aŭ ne tre serioza (kvazaŭ tuj aŭ
rapide elpensita) kaj verŝajne mallonga. Mi ne scias, ĉu tio respondas
al la pli specifa senco de 'kanzono', kiu daŭre perpleksigas min.
Aliaj ekzemploj estas 'poeziaĵo' (kvankam mi nun preferas la radikon
'poem'), verkaĵo (anstataŭ 'verko'), manĝaĵo (kontraste kun 'manĝo'),
kaj sendube aliaj.

--
Adam Raizen <adam....@gmail.com>
Got sente?

[Renato Corsetti]

Thuerry:

Al la unua linio mi aldonus ankau "kanteto".

Aldonita!

Renato

[Renato Corsetti]

Adam:

Por mi, -aj'- en tia loko, kie g'i ne estas nepre bezonata, donas nuancon, ke la afero estas neformala aÅ­ ne tre serioza (kvazaÅ­ tuj aÅ­ rapide elpensita) kaj verÅ ajne mallonga. Mi ne scias, ĉu tio respondas al la pli specifa senco de 'kanzono', kiu daÅ­re perpleksigas min. Aliaj ekzemploj estas 'poeziaĵo' (kvankam mi nun preferas la radikon 'poem'), verkaĵo (anstataÅ­ 'verko'), manÄ aĵo (kontraste kun 'manÄ o'), kaj sendube aliaj.

Efektive la ebleco de kant-o kiel kantaj'o c'e verba radiko kant- estas malnova debato, pri kiu la Akademio decidis en la 60-aj jaroj, lau' mia memoro, ke kant-o rajtas signifi kaj "kantado" kaj kantaj'o".

Mi mem preferas havi aj'o-n en tiaj okazoj, sed mi akceptas ankau' la simplan -o.

Amike

Renato

[Pilar Otto]

Renato:
> Adam:
>
>> Aliaj
>> ekzemploj estas 'poeziaĵo' (kvankam mi nun

>> preferas la radikon 'poem'), verkaĵo (anstataŭ
>> 'verko'), manÄ aĵo (kontraste kun 'manÄ o'), kaj sendube aliaj.
>
> Efektive la ebleco de kant-o kiel kantaj'o c'e
> verba radiko kant- estas malnova debato, pri kiu
> la Akademio decidis en la 60-aj jaroj, lau' mia
> memoro, ke kant-o rajtas signifi kaj "kantado" kaj kantaj'o".
>
> Mi mem preferas havi aj'o-n en tiaj okazoj, sed
> mi akceptas ankau' la simplan -o.

Mi supozas, ke oni antauxe preferis derivi substantivojn el verbkarakteraj
radikoj per -ajxo, sed ke oni iom post iom forlasis -ajx-, eble pro
konsideroj pri la principo de suficx(ec)o kaj neces(ec)o. Relative malnova
ekzemplo estas TEJO, kies O mallongigas ne la tradician "organizajxo", sed
la pli novstilan "organizo". En malnova statutoteksto mi trovis la vorton
"kotizajxo", kiu estas logika derivajxo el la verbkaraktera radiko KOTIZ;
tamen hodiaux neniu plu pagas kotizajxon, sed cxiuj lojalaj membroj pagas
nur kotizon. Io simila okazis pri la verbkaraktera radiko VERK: preskaux
neniu plu parolas pri "verkajxo". Pri MANGX mi trovas utila la distingon
inter "mangxajxo" = "io mangxebla" (angle "food") kaj "mangxo" = "okazo de
mangxado kaj tio mangxata dum gxi" (angle "meal").

Konklude: se la signifo de la radiko aux aliaj trajtoj de la kunteksto estas
tiaj, ke ne necesas eksplicite esprimi cxe substantivo la signifon "konkreta
ajxo", oni rajtas forlasi -ajx-.

Teknika (tehxnika) rimarko: En la mesagxo de Adam la cxapelitaj literoj
aperis cxe mi sencxapele, sed en la mesagxo de Renato kaj en cxi tiu mia, la
cxapelitaj literoj de la citajxoj de Adam aperas kiel du-signajxoj (mi donas
interkrampe la decimalajn ANSI-numerojn de la signoj): cx kiel majuskla A
kun tremao sekvata de la signo de "promilo" (en kodpagxo Windows 1252) (196
+ 137), gx kiel majuskla A kun tremao sekvata de spaco (196 + 160), jx kiel
majuskla A kun tremao sekvata de greka mu (196 + 181), sx kiel majuskla A
kun ringeto sekvata de spaco (197 + 160), kaj ux kiel majuskla A kun ringeto
sekvata de "mola dividstreketo" (197 + 173). Cxi tion mi diras ne por ke vi
cxesu skribi Unikode (mi ja cxiuokaze komprenas la mesagxon), sed nur por
atentigi pri la mistraktado, al kiu stulta komputila programo povas submeti
Fundamente skribitan tekston. Mi supozas, ke la nekapableco de la
ekran-interpreta programo, kiun mi uzas, parte kulpas pri la fusxo.

Otto

[Renato Corsetti]

Thu:

En Vjetnamujo, bovloj estas cxiutaga ujo por mangxi rizon.
Taso estas ujo por trinki cxefe varmegajn likvajxojn kiel teo, kafo, pro tio estas tenilo cxe gxia flanko.
Bonvolu rigardi la kunsenditajn fotojn.

Dankon, Thu. Vi donis bonan ideon pri bildoj. Bonvolu rigardi "bovlo" kaj "taso" en http://www.bonalingvo.it/index.php/Fundamentaj_kaj_oficialaj_radikoj

Amike

Renato

[Renato Corsetti]

Otto:

Konklude: se la signifo de la radiko aux aliaj trajtoj de la kunteksto estas
tiaj, ke ne necesas eksplicite esprimi cxe substantivo la signifon "konkreta
ajxo", oni rajtas forlasi -ajx-.

Mi konsentas. Simple mi uzas iom pli da aj'oj ol kutime.

Teknika (tehxnika) rimarko:

Pri tio mi ne povas fari ion. Kiam la afero estas vere grava mi uzas la x-on por esti certa ke c'iuj komprenas.

Amike

Renato

[Marcos Cramer]

Otto skribis:

Mi supozas, ke oni antauxe preferis derivi substantivojn el verbkarakteraj
radikoj per -ajxo, sed ke oni iom post iom forlasis -ajx-, eble pro
konsideroj pri la principo de suficx(ec)o kaj neces(ec)o. Relative malnova
ekzemplo estas TEJO, kies O mallongigas ne la tradician "organizajxo", sed
la pli novstilan "organizo". En malnova statutoteksto mi trovis la vorton
"kotizajxo", kiu estas logika derivajxo el la verbkaraktera radiko KOTIZ;
tamen hodiaux neniu plu pagas kotizajxon, sed cxiuj lojalaj membroj pagas
nur kotizon. Io simila okazis pri la verbkaraktera radiko VERK: preskaux
neniu plu parolas pri "verkajxo". Pri MANGX mi trovas utila la distingon
inter "mangxajxo" = "io mangxebla" (angle "food") kaj "mangxo" = "okazo de
mangxado kaj tio mangxata dum gxi" (angle "meal").

Mi konsentas. Tamen mi volas aldoni, ke la kazo de KANT estas malsama, char oni jam dekomence uzis "kanto" por kantata muzika peco; do ne temis pri iu posta evoluo.

Oni chiam memoru ke la vortfara teorio de Rene de Saussure estis elpensita nur pos la apero de la Fundamento, do ne estas Fundamenta regularo. La celo de la teorio estis malimplice klarigi la vortfarajn principojn, kiuj jam antaue estis implice sekvataj. Por klarigi kial la jam uzata vortfarado estas logike klarebla (malgrau la kritikoj de la Idistoj), li dividis la Esperantajn radikojn en tri grupojn lau la gramatika kategorio de iliaj tradukoj en la Universala Vortaro de la Fundamento. (Kvankam teorie estas kvar kategorioj (substantivaj, verbaj, adjektivaj kaj adverbaj radikoj), la diferenco inter adjektivaj kaj adverbaj neniam estis konsiderata en la vortfara teorio.) La teorio fakte ghenerale tre bone klarigis la jam ekzistantan uzon, sed ghuste en kazo kiel "kanto", ghi ne sukcesas bone klarigi la normalan uzon.

En PMEG ekzistas iom alimaniere vortumita versio de tiu vortfara teorio. En PMEG mem estas skribite: "La klarigoj en PMEG principe esprimas la samon, sed per aliaj vortoj." Tamen ghuste en tiaj kazoj en kiuj la teorio de de Saussure ne bone klarigas la normalan uzon, la teorio de PMEG malsamas al la teorio de de Saussure.

Antau ol de Saussure publikigis sian teorion, oni provis klarigi la Esperantan vortfaradon surbaze de la signifoj de vortoj. Sed tio kauzis problemojn (kiujn la Idistoj tuj uzi por kritiki Esperanton): Dum "kombi" kaj "brosi" tre similas signife, ili kondutas tre malsame en "derivajhoj": Por la iloj oni diras "kombilo" kaj "broso". Por klarigi tiun diferencon ne klarigeblan surbaze de la signifoj de "kombi" kaj "brosi", de Saussure enkondukis la ideon de radika karaktero: KOMB estas verba (do la baza formo estas "kombi", de kiu oni derivas "kombilo"), dum BROS estas substantiva (do la baza formo estas "broso", de kiu oni derivas "brosi").

PMEG ne parolas pri radika karaktero. Por tamen klarigi la diferencon inter KOMB kaj BROS, PMEG enkondukas la ideon, ke radikoj per si mem jam havas signifon (vidu bertilow.com/pmeg/vortfarado/principoj/vortelementoj_signifoj.html). Kaj kvankam "kombi" kaj "brosi" signife similas, la signifoj de la radikoj KOMB kaj BROS tre malsamas. La signifo de KOMB estas certa ago, dum la signifo de BROS estas certa ilo.

Sed kiel ekkoni la signifon de radiko? Pri tio PMEG skribas: "Decida estas la O-formo de radiko, ĉar la signifo de la O-formo estas ĉiam identa al la signifo de la radiko mem."

Praktike la teorio de PMEG donas preskau la samajn rezultojn kiel la teorio de de Saussure. La radikoj kun agaj signifoj respondas al la radikoj kun verba karaktero, la radikoj kun eca signifo respondas al la radikoj kun adjektivaj karaktero kaj la radikoj nu ne-aga kaj ne-eca signifo respondas al la radikoj kun substantiva karaktero. Tamen ghuste che "kanto" estas diferenco inter la du teorioj: Lau PMEG KANT ne havas agan signifon, char la vorto "kanto" ne havas agan signifon. Sed lau de Saussure, KANT estas verba radiko, char ghiaj tradukoj en la Universala Vortaro estas verboj. Chi-kaze PMEG pli bone ol la teroio de de Saussure klarigas la normalan lingvouzon. Tio estas unu kialo por preferi la PMEG-an version de tiu teorio al la origina versio (la alia kialo estas ke la origina versio devigas nin fari decidojn pri radikkarakteroj, kiam tio tute ne necesas kaj havas nenian praktikan sekvon: ekz-e che MANIFESTACI, tute ne gravas chu ni konsideras ghin substantiva au verba; la PMEG-a versio de la teorio ne devigas nin fari tiajn nenecesajn decidojn: la signifo de MANIFESTACI klare estas aga).

Amike,

Marcos

[Adam Raizen]

2008/4/7 Pilar Otto <pil...@online.no>:

> Pri MANGX mi trovas utila la distingon
> inter "mangxajxo" = "io mangxebla" (angle "food") kaj "mangxo" = "okazo de
> mangxado kaj tio mangxata dum gxi" (angle "meal").

Mi sentas, ke tiu distingo (distingajho?) estas gheneraligebla,
kvankam plej ofte ne ekzistas respondaj nacilingaj vortoj por la du
ideoj.

> Cxi tion mi diras ne por ke vi
> cxesu skribi Unikode (mi ja cxiuokaze komprenas la mesagxon), sed nur por
> atentigi pri la mistraktado, al kiu stulta komputila programo povas submeti
> Fundamente skribitan tekston. Mi supozas, ke la nekapableco de la
> ekran-interpreta programo, kiun mi uzas, parte kulpas pri la fusxo.

Mi bedauras, ke mia mesagho aperas por vi malbone, sed mi pensas, ke
iu, kiu ne povas bone trakti unikodon ne povas atendi adaptighon fare
de aliaj. Mi scias, ke viaj cirkonstancoj estas specialaj, sed
ghenerale je iu tempo oni devas atendi, ke plej multaj homoj estus
transirintaj al unikodo. Ghi ja estas la nova internacia normo.

[Renato Corsetti]

Marcos:

Por tamen klarigi la diferencon inter KOMB kaj BROS, PMEG enkondukas la ideon, ke radikoj per si mem jam havas signifon (vidu bertilow.com/pmeg/vortfarado/principoj/vortelementoj_signifoj.html). Kaj kvankam "kombi" kaj "brosi" signife similas, la signifoj de la radikoj KOMB kaj BROS tre malsamas. La signifo de KOMB estas certa ago, dum la signifo de BROS estas certa ilo.

Pri tio mi tute konsentas. Tamen efektive temas nur pri alia maniero esprimi la gramatikan karakteron. Temas pri signifo-karaktero , kiu havas gramatikajn sekvojn.

Sed kiel ekkoni la signifon de radiko? Pri tio PMEG skribas: "Decida estas la O-formo de radiko, c'ar la signifo de la O-formo estas c'iam identa al la signifo de la radiko mem."

Pri tio mi estas pli konservema: simple rigardu la tradukojn en la Universala Vortaro.

C'e "kant" : chanter, sing, singen (mi ne kopias la rusan kaj la polan, pri kiuj mi ne scias).

La Akademia decido, tamen, ebligas doni al kant-o kaj sencon agan (kiu lau' mi estas la baza) kaj sencon aj'an.

Amike

Renato

[Adam Raizen]

2008/4/7 Renato Corsetti <renato....@gmail.com>:
> Marcos:

>
>
> Por tamen klarigi la diferencon inter KOMB kaj BROS, PMEG enkondukas la
> ideon, ke radikoj per si mem jam havas signifon (vidu
> bertilow.com/pmeg/vortfarado/principoj/vortelementoj_signifoj.html). Kaj
> kvankam "kombi" kaj "brosi" signife similas, la signifoj de la radikoj KOMB
> kaj BROS tre malsamas. La signifo de KOMB estas certa ago, dum la signifo de
> BROS estas certa ilo.

> Pri tio mi tute konsentas. Tamen efektive temas nur pri alia maniero
> esprimi la gramatikan karakteron. Temas pri signifo-karaktero , kiu havas
> gramatikajn sekvojn.

En la vortfinajhoj (-o, -a, -i, ktp) estas kunfanditaj kaj gramatika
funkcio kaj signifo-markilo. Estas ankau la tri sufiksoj '-ajh-',
'-ad-' kaj '-ec-' kiuj parte respondas al la signifo-markiloj (sen
aparta gramatika funkcio) de la vortfinajhoj (kaj do ebligas
gramatikajn-signifajn kombinojn alikaze neeblajn), sed kiuj ankau
havas proprajn kromsignifojn. Tio rezultigas bone funkciantan
sistemon, sufiche facile lerneblan per ekzemploj, kiu tamen foje
shajnas hhaosa kaj komplika, kiam oni provas formale klarigi ghin, sed
mi pensas, ke ghi tre bone respondas al la homa pensmaniero, kaj
grandparte kontribuas al la ghuinda karaktero de Esperanto.

> La Akademia decido, tamen, ebligas doni al kant-o kaj sencon agan (kiu lau'
> mi estas la baza) kaj sencon aj'an.

Sen kontroli, mi ege dubas, chu iu efektive uzas la vorton 'kanto' kun
senco aga. Mi pensas, ke oni por tio chiam diras 'kantado', sendepende
de tio, chu la kantado estas daura au ne.

[Renato Corsetti]

Adam:

Tio rezultigas bone funkciantan
sistemon, sufiche facile lerneblan per ekzemploj, kiu tamen foje
shajnas hhaosa kaj komplika, kiam oni provas formale klarigi ghin, sed
mi pensas, ke ghi tre bone respondas al la homa pensmaniero, kaj
grandparte kontribuas al la ghuinda karaktero de Esperanto.

Mi konsentas.

Sen kontroli, mi ege dubas, chu iu efektive uzas la vorton 'kanto' kun
senco aga. Mi pensas, ke oni por tio chiam diras 'kantado', sendepende
de tio, chu la kantado estas daura au ne.

Vi vers'ajne pravas en la praktiko pri "kanto", sed la afero devas validi por c'iuj verbaj radikoj, kaj do oni povas ec' uzi "kantaj'o" kiel oni uzas "mang'aj'o".

Amike

Renato

--
Adam Raizen <adam....@gmail.com>
Got sente?

[Pilar Otto]

Adam:

> Sen kontroli, mi ege dubas, chu iu efektive uzas la vorton 'kanto' kun
> senco aga. Mi pensas, ke oni por tio chiam diras 'kantado', sendepende
> de tio, chu la kantado estas daura au ne.

Ankaux mi ne kontrolis, sed mi imagas, ke eblas diri: "N.N. studis kanton en
la Konservatorio", kie "kanto" pli-malpli egalas al "kantado" aux
"kantarto".

Otto

[Fra Simo]

      Senkonsidere al la tie uzataj  vortoj, prikiuj mi momente ne plu certas, mi memoras, ke en tiu lando (en kiu mi dum kvin jaroj estis profesoro, kaj vivis pli lau la lokaj kutimoj, ol lau la Europaj) oni manghas supon, manghas rizon kaj kutime trinkas teon el sentenilaj ujoj proksimume samformaj, kvankam ne egale grandaj. Tie mi vidis ankau, sed ege pli malofte, tasojn kuntenilajn, pri kiuj mi supozis, ke ili havas formon el Europa deveno. Chu la uzo de unu vorto au de la alia dependas de la cheesto de tenilo, au chu nur de tio, kion el la ujo oni trinkas au manghas ?

 

 

     (Kvankam tio ne rilatas al la nomado de tasoj au aliaj ujoj, mi volus chi-okaze peti viajn opiniojn, unuavice tiun de enlandano, pri la plej bona Esperanta formo por tiu radiko, kiun oni kutime skribas per "Vietnam/" au "Vjetnam/". Pri tio mi ja tre shancelighadas. En la propra lingvo la unua parto, skribita kiel aparta vorto per "Viêt" kun subpunkto, estas unusilaba, kun vokalo shanghighanta (tio, kion ofte oni nomas "diftongo"). Pro tio iuj preferas en Esperanto formon kun la konsonanto jo, ke oni ne malghuste elparolu per du silaboj. Sed shajnas al mi, ke la chefa koloro estas tiu de i ;  alivorte, ke temas pri sono chefe simila al tiu de i, kiu fine plivastighas al io similanta al tiu de tre eta e, kaj ne pri sono chefe similanta al tiu de e, kiu komencighus per io simila al tiu de tre eta i au al tiu de jo. Pro tio mi preferas la skribon per "ie" al tiu per "je" (bedaurinde ne ekzistas en la Esperanta alfabeto litero por konsonanta e). Sed en vorto Esperanta "ie" nepre faras du silabojn, kio chi-okaze ne estas kontentiga.

     Pro tio mi pli kaj pli emas al skribo per i sola, do jene : "Vitnam/". Shajnas al mi, ke tiu skribo estas per Esperantaj literoj la kiel eble plej proksima al la tiulingva elparolo. Chu vi pri tio havas ian opinion ?)

 

     Amike vin salutas                     Francisko

 

2008/4/7, Renato Corsetti <renato....@gmail.com>:

Thu:

En Vjetnamujo, bovloj estas cxiutaga ujo por mangxi rizon.
Taso estas ujo por trinki cxefe varmegajn likvajxojn kiel teo, kafo, pro tio estas tenilo cxe gxia flanko.
Bonvolu rigardi la kunsenditajn fotojn.

Dankon, Thu. Vi donis bonan ideon pri bildoj. Bonvolu rigardi "bovlo" kaj "taso" en http://www.bonalingvo.it/index.php/Fundamentaj_kaj_oficialaj_radikoj

Amike

Renato

[Renato Corsetti]

Francisko:

Chu la uzo de unu vorto au de la alia dependas de la cheesto de tenilo, au chu nur de tio, kion el la ujo oni trinkas au manghas ?

Mi kredas, ke ankau' el la grandeco. Bonvolu rigardi la kapvortojn "bovlo" kaj "taso" en http://www.bonalingvo.it/index.php/Fundamentaj_kaj_oficialaj_radikoj . Tiuj bildoj venas el Vjetnamujo.

. . . mi pli kaj pli emas al skribo per i sola, do jene : "Vitnam/".

Ne sciante pri la loka elparolo, mi kredas ke Vjetnamujo estas la plej kompromisa formo inter skribo kaj elparolo.

Amike

Renato

[Antonio De Salvo]

 

Laux mia kompreno, la diferencoj inter “bovlo” kaj “taso” estas jenaj:

bovlo estas largxa, ne tro profunda, kaj sen teniloj (itale, por Renato: ciotola, scodella);

taso estas mallargxa, profunda kaj kun tenilo(j) (itale, por Renato: tazza, coppa, vaschetta).

Gxis

Antonio De Salvo

[Fra Simo]

     Mia tuj chi-sube citata demando rilatis al la lingvo parolata en Hanojo, Huê' kaj Sajgono, ne al Esperanto. Sed supozeble estas distingataj pli ol du vortoj. Mankas al mi tempo por nun esplori en vortaroj. Ankau se tion mi povus fari restus utila la atestado de kutimaj uzantoj de la lingvo.

2008/5/25, Renato Corsetti <renato....@gmail.com>:

Francisko:

Chu la uzo de unu vorto au de la alia dependas de la cheesto de tenilo, au chu nur de tio, kion el la ujo oni trinkas au manghas ?

Mi kredas, ke ankau' el la grandeco. Bonvolu rigardi la kapvortojn "bovlo" kaj "taso" en http://www.bonalingvo.it/index.php/Fundamentaj_kaj_oficialaj_radikoj . Tiuj bildoj venas el Vjetnamujo.

 

=====================

. . . mi pli kaj pli emas al skribo per i sola, do jene : "Vitnam/".

Ne sciante pri la loka elparolo, mi kredas ke Vjetnamujo estas la plej kompromisa formo inter skribo kaj elparolo.

 

     Ghuste pri tio temis mia tiurilata demando. Sed pri tio ne urghas rekomendado en la tabeloj de "la-bona-lingvo".

     Intence mi flankelasis la demandon, chu la radiko nomu la landon, kiel en la tiea lingvo de jarcentoj kaj en Esperanto dum jardekoj, au landanon, kiel lastatempe che iuj. Chi tiu demando estas demando pli grava, sed plene apartigebla.

 

     Amike salutas                            Francisko