Plezuron!
Renato Corsetti
- Plezuron konatiĝi kun vi! (Tiel, sen komo)
La senco estas "Mi ĝojas koni vin". Ĝi estas apartaĵo de la brazila Esperanto, pro la nacilingva uzo de la vorto "plezuro" kiam oni renkontas novan homon.
En la itala oni klare subkomprenas "(Estas) plezuro (renkonti vin). Brazilanoj komence eble subkomprenis (Mi sentas) plezuron, sed nun la esprimo iĝis tute kliŝa kaj uzata en la akuzativo en frazoj, kiel tiu montrita.
Ĉu vi akceptus linion:
Plezur-o-n! (kiel diro en okazo de renkonto de novaj homoj) = Mi ĝojas!
Amike
Renato
J-K Rinaldo el Padova.IT.EU
(Mi donas) Saluton Antono!
Tamen laux mi oni devus diri
(Mi donas) Saluton al Antono!
Kion vi pensas?
J-K Rinaldo
Fabio Bettani
> (Mi donas) Saluton Antono!
>
> Tamen laux mi oni devus diri
> (Mi donas) Saluton al Antono!
Kiam oni mencias la alparolaton, oni kutime diras "vi", do efektive:
"(Mi donas) Saluton al vi!" (kaj ne: "Saluton vi!").
Se oni uzas la nomon de la alparolato, tamen, temas pri alvoko, kio
estas substrekite per mallonga halto inter la du vortoj:
"Saluton, Fabio!" = "(Mi donas) Saluton (al vi), Fabio!".
--
Fabio
Marcos Cramer
Plezur-o-n! (kiel diro en okazo de renkonto de novaj homoj) = Mi ĝojas!
Tio ŝajnas al mi saĝa propono.
Amike,
Marcos
Nguyen Xuan Thu
Renato Corsetti
Tiu esprimo kun akuzativo pliriĉigas la parolan lingvon, samkiel koran dankon, bonan tagon, gratulon ktp. La problemo kuŝas nur en ĉies akceptado kj uzo.
Do, iom malsimpla situacio.
amike
Renato
ro-esp
From: Renato Corsetti
> En la brazila lernolibro, pri kiu mi jus parolis, oni uzas la esprimon:
> - Plezuron konatigi kun vi! (Tiel, sen komo)
plezuron igxi konata kun vi? plezuron igxi konati?
> Cu vi akceptus linion:
> Plezur-o-n! (kiel diro en okazo de renkonto de novaj homoj) = Mi gojas!
kun "=" ? nepre ne. ne estas nia tasko aprobi fusxajxojn aw subteni
dialektigxon. (kaj kompreneble tute ne gravas cxu ni gojas aw judas)
gxis, Ronaldo
From: "J-K Rinaldo el Padova.IT.EU"
> Plejofte mi renkontas la formon, ekzemple:
> (Mi donas) Saluton Antono!
Se oni ellasas la "mi donas", mi vere ne vidas ion eraran en tio...
> Tamen laux mi oni devus diri
> (Mi donas) Saluton al Antono!
saluton de mi kiam vi renkontas Antonon? Kompreneble vi rajtas!
gxis, Ronaldo
Leo De Cooman
- Plezuron konatiĝi kun vi! (Tiel, sen komo)
La senco estas "Mi ĝojas koni vin". Ĝi estas apartaĵo de la brazila Esperanto, pro la nacilingva uzo de la vorto "plezuro" kiam oni renkontas novan homon.
Renato Corsetti
Eble por ĉi tiu kazo:Plezuron [donas al mi] konatiĝi kun vi!
Amike
Renato
Leo De Cooman
Pilar Otto
Renato:
> En la itala oni klare subkomprenas "(Estas) plezuro (renkonti vin).
> Brazilanoj komence eble subkomprenis (Mi sentas) plezuron, sed nun la
> esprimo iĝis tute kliŝa kaj uzata en la akuzativo en frazoj, kiel tiu
> montrita.
Lauxsence vi bone konjektas, sed lauxvorte eble la subkomprenata verbo estas
ne "senti", sed "havi". Almenaux en la hispana lingvo oni povas diri ion,
kio lauxvorte signifas "mi havas multan plezuron (ek)koni vin". En lingvoj,
kiuj ne havas verbon "havi", oni diras "estas al mi" + subjekto, kie en la
"havi"-lingvoj oni diras "mi havas" + rekta objekto.
> Ĉu vi akceptus linion:
>
> Plezur-o-n! (kiel diro en okazo de renkonto de novaj homoj) = Mi
> ĝojas!
Kaj ankaux "estas (al mi) plezuro". Cxu necesas tiajn frazojn de gxentileco
strikte normigi? En situacioj kiel la cxi-supre priskribita, la hispana
prezentas almenaux du alternativojn: "Mucho gusto" (multa plezuro) kaj
"encantado" se parolas viro aux "encantada" se parolas virino (ravita,
cxarmita).
Mi tamen konsentas, ke la -n de "plezuron" ne estas facile pravigebla en
Esperanto; male, "saluton", "bonan tagon", "dankon", "gratulon", "sukceson"
ktp. estas klarigeblaj kiel rektaj objektoj de facile subkompreneblaj
verboj.
Otto
Renato Corsetti
Mi tamen notis ĉiujn viajn konsilojn, kaj nun la linio estas iom tro longe jena:Rande kaj iom malfrue:
plezur·o·n! (kiel diro en okazo de renkonto de novaj homoj) ~ Mi ĝoj·as!, [subkomprenita parto: estas al mi] (multa) plezuro, (al virino) [subkomprenita parto: mi estas] ravita.
Estante ioma atisto, mi tamen ne povas konviki min skribi "ravata", kiu estus la sola ĝusta formo en okazo de renkontiĝo kaj de samtempa raviĝo.
Amike
Renato
Pilar Otto
> /(al
> virino)/ [subkomprenita parto: /mi estas/] ravita.
Vi miskomprenis. En la hispana lingvo "encantado" estas virgenra formo,
"encantada" ingenra. La subkomprenita parto en la hispanlingva frazo estas
"estoy" (mi estas). Se viro diras "(mi estas) ravita (konatigxi kun vi)", li
devas diri "encantado". Se virino diras la samon, sxi devas diri
"encantada". Do ne temas pri "al virino".
> Estante ioma atisto, mi tamen ne povas konviki min skribi "ravata",
> kiu estus la sola ĝusta formo en okazo de renkontiĝo kaj de samtempa
> raviĝo.
Oni tamen ravigxas antaux ol diri la komplimenton: en la aktiva vocxo mi
supozas, ke eblas diri "Vi ravis min!". Kredu min: en la 1960-aj jaroj mi
estis tiom fervora atisto, ke Støp-Bowitz vocxlegis sian tekston pri
"Esperanto, lingvo de moderna tipo"(?), por ke mi gxin komentu. Mi pensas,
ke mi ecx recenzis la libron kun tekstoj de Setälä, Vilborg kaj Støp-Bowitz
por Norvega Esperantisto.
Parolante pri komplimento: Laux rolulo en verko de la hispana
novelisto-eseisto Mariano José de Larra, la gxusta signifo de la hispana
vorto "cumplimiento" estas "cumplo y miento" (mi plenumas kaj mensogas). :-)
Otto
Renato Corsetti
> Vi miskomprenis.
Tamen, ne. Mi volis diri: viro diras al virino "rav-it-a!"
> Oni tamen ravigxas antaux ol diri la komplimenton
Amike
Renato