2) Estas multaj nacioj kiuj estas vokitaj diference de la realaj naciaj nomoj. Mi pensas ke esperantaj vortoj de naciaj nomoj en la mondo devas esti faritaj esperantmaniere uzante realaj nomoj. ekz. Niponio por Japanio. Kio estas viaj opinioj?
Ghojan kristnaskon!
On 24 Dez., 13:03, "Nakai Cuneo" <t-na...@t07.itscom.net> wrote:
> Mi pensas ke esperantaj vortoj de naciaj nomoj en la mondo devas esti
> faritaj esperantmaniere uzante realaj nomoj. ekz. Niponio por Japanio. Kio
> estas viaj opinioj?
[...]
Bonvole atentu pri tio, ke tio chi estas mia interpreto de la normaro
valida por Esperanto.
Pli da ekzemploj (interalia "hhino") ktp.:
< http://www.ipernity.com/blog/55667/114561 >
> Speciale oni memoru, ke en Esperanto oni el radiko landon nomanta
> ricevas la nomon de landano per la sufikso "*an/*", kaj el radiko
> landanon nomanta la nomon de la lando per la sufikso "*uj/*". Do, el
> landonoma radiko "*Nihon/*" la lando estus nomebla "*Nihon/o*"
> (ne "*Nihonio*" !) kaj homo el tiu lando "*Nihon/an/o*", sed el
> landanonoma radiko "*japan/*" la lando estas nomebla nur per
> "*Japan/uj/o*" (ne "*Japanio*" !).
Mi ne vere komprenas tiun malsxaton de la finajxo -io. Mi tute ne vidas
kialon uzi la saman vorton por kaj lando kaj arbo, kaj ujo.
Esperantujo ne estas lando, sed ajna ujo en kiu oni parolas Esperanton,
kaj estus nur konsekvence(?) fari same cxe germanujo, francujo, ktp
From: Andreas Kueck
> Tre kredeble "nipono" jam ne estas rigardebla kiel vorto fremda
> en la senco de Regulo 15, char de 2007 la vorto "japano" estas
> oficiala vorto.
?? X ne estas rigardebla fremda cxar Y estas oficiala? (kaj ecx maljam de
2007)
> Ghin [="japano"] oni nepre povas rigardi kiel oficiale fiksitan formon de
> la lau Regulo 15 uzebla vorto. Sekve oni ech prave povas malrekomendi
> aliajn eblajn formojn (inkluzive de "nipono"). Oni povus rigardi tiajn
> aliajn formojn kiel "formojn novajn"
cxu vi celas "vortojn MALnovajn" ?
> en la senco de la Antauparolo al la Fundamento: "Se ia autoritata
> centra institucio
bedawrinde ni ne havas tian ;-) [ni nur havas plotonon da akademianoj,
kiujn elektis neniu ekster la akademio]
> trovos, ke tiu au alia vorto au regulo en nia lingvo estas tro neoportuna,
> ghi ne devos forigi au shanghi la diritan formon, sed ghi povos proponi
> formon novan, kiun ghi rekomendos uzadi paralele kun la formo malnova."
> Resumo: Pro la jama oficialeco de "japano" aliaj samsignifaj vortoj
> estas rigardeblaj kiel formoj novaj, kiuj antau ekuzo bezonas ian
> aprobon de la Akademio (legha bazo: supre citita teksto de la
> Antauparolo alla Fundemento). Okaze de "nipono" tia aprobo ankorau
> ne estis.
La demando por mi estas, cxu "nipono" estas konsiderinde pli bona
ol "japano". Mi vidas nur du punktetojn: Nippon estas la enlanda nomo,
kaj ne interpreteblas kiel "ano de japo"
> Bonvolu atenti pri tio, ke tio chi estas mia interpreto de la normaro
> valida por Esperanto.
kompreneble
gxis, Ronaldo
On 25 Dez., 13:14, "Fra Simo" <fras...@gmail.com> wrote:
> > <http://www.ipernity.com/blog/55667/114561>
>
> Chi tiun tekston de Andreo antau nelonge mi legis, kun admiro.
Kial?
> mi
> devas laudi pro la precizeco kaj la klareco.
Mi ne vere komprenas tiun malsxaton de la finajxo -io. Mi tute ne vidas kialon uzi la saman vorton por kaj lando kaj arbo, kaj ujo.
Mi ne vere komprenas tiun malsxaton de la finajxo -io.
Mi tute ne vidas
kialon uzi la saman vorton por kaj lando kaj arbo, kaj ujo.
Esperantujo ne estas lando, sed ajna ujo en kiu oni parolas Esperanton,
kaj estus nur konsekvence(?) fari same cxe germanujo, francujo, ktp
From: Andreas Kueck
> en la senco de la Antauparolo al la Fundamento: "Se ia autoritata
> centra institucio
bedawrinde ni ne havas tian ;-)
[ni nur havas plotonon da akademianoj,
kiujn elektis neniu ekster la akademio]
[...] Mi vidas nur du punktetojn: Nippon estas la enlanda nomo,
kaj ne interpreteblas kiel "ano de japo".
>> La demando por mi estas, cxu "nipono" estas konsiderinde pli bona
>> ol "japano".
> Pri tio chi jam cerbumis la Akademianoj kaj (kiel institucio) decidis
> favore al "japano".
Jes. La chefa kaj absolute decidiga faktoro por la vorto "japano",
kiam la Akademio elektis tiun vorton por enmetado en la Universalan
Vortaron, estis kompreneble la fakto, ke tiu vorto estas de praktike
chiam uzata en Esperanto, dum "nipono/Nipono" au "nihono/Nihono" havas
nur treege marghenan uzatecon. Efektive apenau estis parolo pri aliaj
formoj.
Mi ege miras, ke oni chi-liste malshparas energion pri diskutado,
chu oni diru "japano" au ion alian. Tiu demando estas jam delonge
respondita de la Esperanta popolo. La fina decido de la Akademio
estis nura formalajho. Ghi okazis praktike automate.
--
Bertilo Wennergren <http://bertilow.com>
> Mi mem ne rigardas min kiel "ujiston", sed mi ordinare uzas "-ujo",
> kiam tio chi eblas.
Kiam tio ne eblas?
Mi konscie uzas "-io". Pro lingvokulturaj kialoj.
Kore
Dirk
Mi konscie uzas "-io". Pro lingvokulturaj kialoj.
La norvegoj krias "Heia Norge!". "Heia" (pron. heja) estas interjekcio, kiu
ofte suficxas por kuragxigi. Tamen oni postmetas cxu la nomon de la lando,
cxu la nomon de la sportisto, kiun oni kuragxigas. Lastatempe oni eble
ankaux ritme diradas nur "Nor-ge, Nor-ge ...!". Kurioze, la nomon de la
itala partio "Forza Italia" oni norveglingve redonas per "Heia Italia".
> 2) Estas multaj nacioj kiuj estas vokitaj diference de la realaj
> naciaj nomoj. Mi pensas ke esperantaj vortoj de naciaj nomoj en la
> mondo devas esti faritaj esperantmaniere uzante realaj nomoj. ekz.
> Niponio por Japanio. Kio estas viaj opinioj?
Por ilustri la problemon mi dauxrigas mian klarigadon. La finnlingvaj
finnlandanoj kuragxigas dirante "Hyvä Suomi!". "Hyvä" signifas "bona" (aux
"bone"?), kaj Suomi estas la finna nomo de Finnlando. La svedlingvaj
finnlandanoj kuragxigas dirante "Heja Finland!". (Harri aux alia
kompetentulo korektu, se mi eraras.) Ankaux Svislando estas malsame nomata
en la oficialaj lingvoj de la lando mem. Do mi aligxas al la opinio, ke ni
konsideru kaj internaciecon kaj propralandan uzon. Oni jam menciis kelkajn
ekzemplojn de internaciaj formoj (Japanujo, Egiptujo). Ekzemplo de
propralanda formo estas Kartvelujo, kiu en multaj okcident-euxropaj lingvoj
nomigxas Georgia kaj en la rusa Gruzija.
Cxi tiun kaj aliajn mesagxojn mi skribas, ne povante tuj sendi ilin, kaj ne
sciante, kiam mi havos la okazon sendi ilin.
Otto
> La norvegoj krias "Heia Norge!". "Heia" (pron. heja) estas interjekcio, kiu
> ofte suficxas por kuragxigi. Tamen oni postmetas cxu la nomon de la lando,
> cxu la nomon de la sportisto, kiun oni kuragxigas. Lastatempe oni eble
> ankaux ritme diradas nur "Nor-ge, Nor-ge ...!". Kurioze, la nomon de la
> itala partio "Forza Italia" oni norveglingve redonas per "Heia Italia".
Chu kurioze? Lau mia scio tio estas preciza kaj ghusta traduko de la
signifo de "Forza Italia".
Kurioze estas tamen, ke politika partio havas tian nomon...
> Por ilustri la problemon mi dauxrigas mian klarigadon. La finnlingvaj
> finnlandanoj kuragxigas dirante "Hyvä Suomi!". "Hyvä" signifas "bona" (aux
> "bone"?), kaj Suomi estas la finna nomo de Finnlando. La svedlingvaj
> finnlandanoj kuragxigas dirante "Heja Finland!". (Harri aux alia
> kompetentulo korektu, se mi eraras.) Ankaux Svislando estas malsame nomata
> en la oficialaj lingvoj de la lando mem. Do mi aligxas al la opinio, ke ni
> konsideru kaj internaciecon kaj propralandan uzon. Oni jam menciis kelkajn
> ekzemplojn de internaciaj formoj (Japanujo, Egiptujo). Ekzemplo de
> propralanda formo estas Kartvelujo, kiu en multaj okcident-euxropaj lingvoj
> nomigxas Georgia kaj en la rusa Gruzija.
Ech eblas reiri al Norvegujo por trovi plian okazon similan al
Finnlando kaj Svislando. Norvegujo ja nomighas respektive "Norge" kaj
"Noreg" en la du formoj de la norma Norvega lingvo. Elekti en
Esperanto unu el tiuj du super la alia, povus kauzi akrajn
protestojn de tiuj Norvegoj, kiuj mem preferas la alian.
Landoj, kiuj nomighas en Esperanto lau pli-malpli unike propra
loka nomo ("Kartvelujo", "Kimrujo"...) estas klara malplimulto.
Ordinare la Esperantaj nomoj bazighas sur internaciaj formoj,
kiuj nemalofte estas tute aliaj ol la lokaj nomoj. Tute bonege,
ke statas tiel en internacia lingvo.
> La norvegoj krias "Heia Norge!". "Heia" (pron. heja) estas interjekcio,
kiu
> ofte suficxas por kuragxigi. Tamen oni postmetas cxu la nomon de la lando,
> cxu la nomon de la sportisto, kiun oni kuragxigas. Lastatempe oni eble
> ankaux ritme diradas nur "Nor-ge, Nor-ge ...!". Kurioze, la nomon de la
> itala partio "Forza Italia" oni norveglingve redonas per "Heia Italia".
Bertilo Wennergren:
>Chu kurioze? Lau mia scio tio estas preciza kaj ghusta traduko de la
signifo de "Forza Italia".
>Kurioze estas tamen, ke politika partio havas tian nomon...
Nu, antaux la fondo de la partio "Forza Italia" (lauxvorte, Forton Italio),
la italaj sportaj zelotoj kutimis lancxi tiun krion por subteni siajn
favoratojn; nun ne plu, gxuste cxar alie oni riskus kolorigi la krion per
politika nuanco.
La nomo de la partio estis intence elektita, siatempe, por substreki la
"patriotisman" karakteron de la nova formacio.
Pri la krio "heja", mi devas aldoni duan kuriozajxon.
Dum la fasxisma epoko, kiam la regximo strebadis anstatauxigi la fremdajn
vortojn en la komunuza lingvo, oni forigis en Italujo la krion "hip hip
hura" kaj oni enkondukis "eja", ecx kun emfaza ripeto sekvata de kompletigo,
kaj oni kriadis "eja, eja, alalà" ("eja" venas el la latinaj interiecioj
"eia" aux "heia", siavice el la greka "eia"). Nuntempe, se oni hazarde
auxdus la krion "eja!", oni tuj pensus pri nostalgiulo de fasxismo...
Cetere, la krivortoj "eja, alalà" estis uzitaju ankaux en esperanta teksto,
en la traduko (fare de Luigi Minnaja, en 1938) de peco de poeziajxo de
Gabriele D'Annunzio:
LA MOKO DE BUCCARI
(el “La kanzono de Karnaro”)
Ni estas tridek el samsorto,
tridekunu kun la morto.
Eja, lasta! Alalà!
Ni estas tridek sur tri sxeloj,
sur tri lignoj de pontono:
hepat’ seka, dura koro,
hauxto dura, dura frunto;
pretaj man’, armil’, motoro,
kaj la mort’ en sama faro.
Eja, karno de Karnaro!
Alalà!
Per hostio trikolora
cxiu ja komuniigxis.
Kvazaux vundo cxiam fresxa
ardas rugxo cxe l’ rip-aro,
donas verdo malespera
forton pli al gala amaro.
Eja, salo de Karnaro!
Alalà!
Cxiuj reen, aux neniu.
Se la tridek ne revenas,
reen la tridekunua,
kies timo nin ne prenas,
kun en mano semo plua,
aljxetota al sulka avaro.
Eja, fundo de Karnaro!
Alalà!
Gabriele D’Annunzio, trad. Luigi Minnaja
(el “L’Esperanto de FEI” 3/1938)
Mia komento: ankaux la esperanto-movado estas tre diversaspeca!
Gxis
Antonio De Salvo
Pri la krio "heja", mi devas aldoni duan kuriozajxon.
Cetere, la krivortoj "eja, alala'" estis uzitaj ankaux en esperanta teksto, en la traduko (fare de Luigi Minnaja, en 1938)