Iom teoriege....iukaze ni konservu precipe tiujn signifojn, por kiuj
ni ne jam havas bonan alian vorton...
>
> Se iu volas elpensi vorton "?a?a??" mi ver?ajne ne kontra?us akcepti
> iun ajn signifon novan.
pardonu, mi ne povas legi tiujn cxapelitojn
> Sed mi pensas ke ni ne rajtas libere elekti kion konservi kaj kion
> ne kiam temas pri signifo de radikoj tiel disvastigataj kaj kun
> internacie kohera (e?rope almena?) signifo. Tiuj radikoj kuntrenos
> tiujn ?efajn signifojn ?iuokaze, en vortarojn a? (e? se ni decidas
> ignori ilin) en la uzadon.
Tamen, foje la signifaro de iu vorto sxangxigxis dum la jarcentoj...
ekzemple origine "entuziasma" kaj "posedata (far spirito)" estis la
sama nocio.
Ili jamdelonge ne plu estas sinonimoj...
> Por mi estas vere misa ke vorto kiu ekzistas en multaj lingvoj (kun
> pli malpli kohera difino en ?iuj) en la esperanta havas apartan
> signifon kiu ne kongruas kun iu ajn etna lingvo.
Principe mi konsentas - sed ne tiom ke mi emus fortraduki ekzemple "fosilo"
al io alia
> Legi "adjudiki" kaj devigi min ne pensi pri "ia propono" anstata?
> pri "fina decido verdikta post konkurado" ... tio malfacilas.
mi ne bonme komprenas (sed mi ne rekonas la vorton "adjudiki" entute..)
>
> Same kiel legi "perpleksa" kaj klopodi forigi la konfuzon el ?ia signifo.
>
> Eble ni klopodu, en tiaj vortoj, rigardi iom pli ?irka? ni, kontroli
> la signifojn en la etnaj lingvoj. ?ar, krom la bon?anculaj
> denaskuloj :), ?iuj aliaj venos el aliaj lingvoj kaj aparte ?enaj
> estas la malveraj amikoj. Ni ne kreu ilin propravole! Ne tiel ke
> vorto *nur* estos malvera amiko inter ?iuj aliaj lingvoj kaj la
> esperanta.
Mi kaj iu alia jam bone klarigis la signifon law miaj gepatraj lingvoj.
Sed tio en gxia propra fadeno...
gxis, Ronaldo N