Απεβίωσε ο Λευτέρης Καρβούνης του Μανώλη Βασιά

[Σκορδίλης Σπύρος]

ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΡΒΟΥΝΗ
ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΠΑΣΙΑ

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,
Με πόνο ψυχής σας κάνω γνωστό ότι προ ολίγων ημερών έφυγε από κοντά μας ο καλός συνάδελφος και φίλος Λευτέρης Καρβούνης.

Γεννήθηκε στον Πειραια το 1944 και είχε καταγωγή από τη Σαντορίνη.
Στις 29.6.1957 είχε πάει με τον πατέρα του στη θάλασσα για ψάρεμα. Ο δεκατριάχρονος τότε Λευτέρης είδε κάτι στο βυθό να γυαλίζει. Του δημιουργήθηκε η περιέργεια να δει, τί ήταν το πράγμα αυτό και βούτηξε στη θάλασσα να το πιάσει. Και τότε η χαρά μεταβλήθηκε σε λύπη. Αυτό που γυάλιζε ήταν χειροβομβίδα, που εξερράγη, όταν την έπιασε. Του στέρησε την όραση, του έκοψε το ένα χέρι και του αχρήστεψε την αφή και από το άλλο χέρι.
Μετά την ανάρρωσή του οι γονείς του τον έφεραν στον Οίκο Τυφλών, όπου παρακολούθησε τις τελευταίες τάξεις του σχολείου. Συνέχισε το γυμνάσιο και φοίτησε και σε μια ιδιωτική σχολή.
Χωρίς να μπορεί να διαβάσει τη γραφή BRAILLE, μάθαινε τα μαθήματα από τις παραδόσεις των δασκάλων και από τη μελέτη των συμμαθητών του, τόσο καλά που ήταν άριστος μαθητής.
είχε μάθει αγγλικά, τόσο καλά, που μας άφυνε κατάπληκτους.
Έγραφε ποιήματα και άλλα κείμενα, που άρεσαν πολύ στους αναγνώστες τους.

Λάτρευε τη μουσική: Είχε μεγάλο φωνητικό χάρισμα, που πολλοί τον αποκαλούσαμε Καζατζίδη.
Έγραφε τραγούδια, που τραγουδούσε με την ωραία του φωνή και δημιούργησε εταιρεία δίσκων, που την ονόμαζε <Αθηναία>. Είχε γυρίσει πολλούς δίσκους, στους οποίους τραγουδούσε με το όνομα Λευτέρη Χατζηκυριακιώτης.
Στα τραγούδια τον συνόδευαν οι καλλιτέχνες μουσικοί συνάδελφοι Λευτέρης Τάσος, Γιάννης Λεωτσάκος, Γιώργος Σακκογιάννης και άλλοι.

Ήταν μέλος των διοικητικών συμβουλίων των συλλόγων μας, Εθνικού Συμβουλίου Τυφλών Ελλάδος Ε.Σ.Τ.Ε. και Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών Π.Σ.Τ. και μέλος της συντονιστικής επιτροπής αγώνα των τυφλών του 1976, που είχε σύνθημα ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία, με σκοπό να αναλάβει το κράτος τις υποχρεώσεις του έναντι των τυφλών της χώρας μας.
Η αγωνιστική του στάση στο Σύνταγμα μπροστά στον άγνωστο απαθανατίστηκε στην ταινία της Μαίρης Παπαλιού <Ο αγώνας των τυφλών> και προκαλεί το θαυμασμό κάθε θεατή.

Ο Λευτέρης ήταν πανύψηλος, είχε σε σώμα μεγάλου ανθρώπου μια παιδική καρδιά: Όσοι πηγαίναμε στο σωματείο, που ήταν στην πλατεία Κάνιγγος, περνούσαμε από το γραφείο του στην οδό Φειδίου. Πάντα πρόθυμος να μας κεράσει και το μεσημέρι πολλές φορές μας έκανε το τραπέζι στο παρακείμενο εσθιατόριο.

Πέρασαν τα χρόνια, ο Λευτέρης δε δημιούργησε οικογένεια και είχε δυσκολίες, λόγω της ηλικίας του.
Όλες οι μονάδες περίθαλψης τρίτης ηλικίας τυφλών έχουν κλείσει, η μια πίσω από την άλλη. Ο Λευτέρης προσπάθησε να λύσει τα προβλήματά του με γυναίκες κυρίως αλλοδαπές, που όμως δεν ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες του.
Τελικά αναγκάστηκε να κλειστεί σε οίκο ευγηρίας, μέσα στον οποίο και κατέληξε προ ημερών.

Η περίπτωση του Λευτέρη αναβιώνει και πάλι το πρόβλημα της Λασκαριδείου Στέγης του Αμαρουσίου, η οποία αφαιρείται από τους τυφλούς και κατέχεται παρανόμως από το Δήμο Αμαρουσίου.

Στις 12.6.2023 ομάδα εκπροσώπων φορέων των τυφλών εισέβαλε στο δημοτικό συμβούλιο Αμαρουσίου και απαίτησε από το Δήμαρχο και τους συμβούλους λύση του ζητήματος και την απόδοσή της Λασκαριδείου στέγης στους τυφλούς, σύμφωνα με την υπάρχουσα διαθήκη. Ο Δήμαρχος υποσχέθηκε ότι μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2023 θα καλούσε όλους τους φορείς για συζήτηση του θέματος.
Έχουν περάσει τρία σχεδόν χρόνια και παρά τα έγγραφα των φορέων μας καμία εξέλιξη δεν υπήρξε, καμία πρόσκληση δεν έγινε: είναι εμφανής η βούληση του Δήμου Αμαρουσίου να ιδιοποιηθεί το χώρο που ανήκει στους τυφλούς.
Ιδού πεδίο νέων αγώνων. Και το ερώτημα μου είναι, ποίος θα κάνει τους αγώνες αυτούς, όταν οι παλαιοί αγωνιστές, όπως ο αείμνηστος Λευτέρης και οι λοιποί ή έχουν φύγει ή είναι υπερήλικες και αδυνατούν να πράξουν κάτι.
Εύχομαι και οι νέοι συνάδελφοι να φανούν αντάξιοι των παλαιών.

Αποχαιρετώντας τον, τον ευχαριστώ για την προσφορά του στο χώρο μας, για την αγάπη του προς όλους μας, και εύχομαι ο Θεός, στον οποίο τόσο πολύ πιστευε, να τον αναπαύσει εκ των κόπων του και εκ των πολλών ταλαιποριών του.
Αιώνια να είναι η μνήμη σου, καλέ φίλε, καλλιτέχη και αγωνιστή Λευτέρη Καρβούνη
Σκορδίλης Σπύρος

[Σκορδίλης Σπύρος]

Υποκλίνομαι με σεβασμό Σε αυτό τον άνθρωπο που είχα την τύχη να γνωρίσω στον αγώνα του 1976. Δυναμικός και αγωνιστής σε αυτόν και σε άλλους οφείλουμε πολλά πράγματα που απολαμβάνουμε σήμερα.
Σκορδίλης Σπύρος


> 19 Φεβ 2026, 18:46, ο χρήστης «Σκορδίλης Σπύρος <skor...@gmail.com>» έγραψε:
>
> ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΡΒΟΥΝΗ

> --
> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας μπορείτε να το στείλετε την διεύθυνση:
> or...@googlegroups.com
>
> Για το αρχείο της λίστας μπορείτε να επισκεφθείτε τον σύνδεσμο:
> https://www.mail-archive.com/or...@googlegroups.com/maillist.html
> ---
> Λάβατε αυτό το μήνυμα επειδή έχετε εγγραφεί στην ομάδα orasi των Ομάδων Google.
>
> Για να απεγγραφείτε απ' αυτή την ομάδα και να σταματήσετε να λαμβάνετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απ' αυτή, στείλτε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση orasi+un...@googlegroups.com.
> Για να δείτε αυτή τη συζήτηση, επισκεφτείτε το https://groups.google.com/d/msgid/orasi/6494DAD5-BBE2-477F-9BD7-E0DD7247E0BB%40gmail.com.

[Konstantinos Theodoropoulos]

Τον Λευτέρη τον γνώρισα στον αγώνα του 1976. Άφησε στο χώρο το αποτύπωμα του με την συνδικαλιστική και πολιτική του παρουσία όπως και με τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες Λευτέρη καλό σου ταξίδι.
Κώστας στάλθηκε από το iPhone μου

> 19 Φεβ 2026, 6:46 μμ, ο χρήστης «Σκορδίλης Σπύρος <skor...@gmail.com>» έγραψε:
>
> ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΡΒΟΥΝΗ