Η ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου (Μουντιάλ) - 7° Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (Χιλή 1962) - Αφιέρωμα - Σαν Σήμερα .gr

2 views

Skip to first unread message

Konstantinos Theodoropoulos

unread,

Jun 17, 2023, 2:46:33 AM6/17/23

to Orasi

https://www.sansimera.gr/articles/157/730

7° Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (Χιλή 1962)

Διεξήχθη από τις 30 Μαΐου έως τις 17 Ιουνίου 1962, με τη Βραζιλία να αναδεικνύεται και πάλι η νικήτρια.

Διεξήχθη από τις 30 Μαΐου έως τις 17 Ιουνίου 1962, με τη Βραζιλία να αναδεικνύεται και πάλι η νικήτρια.

Το 7ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διεξήχθη στη Χιλή από τις 30 Μαΐου έως τις 17 Ιουνίου 1962. Η Βραζιλία ήταν και πάλι η νικήτρια της διοργάνωσης, όπως και πριν από τέσσερα χρόνια στη Σουηδία.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962, πολλοί μεγάλοι παίκτες δεν κατάφεραν να δείξουν κάτι σημαντικό. Ο Πελέ τραυματίστηκε στον αγώνα του ομίλου κόντρα στην Τσεχοσλοβακία και η Ρωσία του Λεβ Γιασίν αποκλείστηκε από τη Χιλή. Σφιχτές άμυνες και σκληρό παιχνίδι άφησαν το στίγμα τους στο τουρνουά.

Η «Μάχη του Σαντιάγο», όπως έμεινε στην ιστορία ο αγώνας Χιλής-Ιταλίας στις 2 Ιουνίου είναι ένα παράδειγμα. Προτού η Ιταλία παίξει με τη Χιλή, δύο ιταλοί δημοσιογράφοι έγραψαν μερικά όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια για τη Χιλή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα σε όλο τον αγώνα οι Χιλιανοί να παίζουν πολύ σκληρά, στα όρια του επικίνδυνου, ενώ η ιταλική ομάδα χρειάστηκε τη συμβολή της αστυνομίας για να φύγει από το γήπεδο.

Ο Κάρλος Ντίτμπορν, ο χιλιανός πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, ήταν ο κύριος παράγοντας που η Χιλή υπερίσχυσε της Αργεντινής ως χώρα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Χιλή είναι πιο μικρή χώρα (και ποδοσφαιρικά) από την Αργεντινή, αλλά η δίψα της να διοργανώσει το Μουντιάλ ήταν τεράστια. «Δεν έχουμε τίποτα, άρα πρέπει να έχουμε ένα Μουντιάλ» ήταν τα λόγια του Ντίτμπορν, ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να δει το Μουντιάλ, αφού πέθανε ένα μήνα πριν από τη σέντρα.

Ο καταστρεπτικός σεισμός των 9,5 Ρίχτερ της 22ας Μαΐου 1960, ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί ποτέ, δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στη θέληση των Χιλιανών να διοργανώσουν το Μουντιάλ, παρά την πίεση της FIFA να δηλώσουν παραίτηση. Σε χρόνο - ρεκόρ κατασκεύασαν δύο στάδια, στο Σαντιάγκο και στη Βίνια Ντελ Μαρ, και για να καλύψουν τα έξοδα διπλασίασαν τις τιμές των εισιτηρίων. Το γεγονός αυτό προκάλεσε τις αντιδράσεις των χιλιανών φιλάθλων, οι οποίοι, επειδή δεν μπορούσαν να πληρώσουν το ακριβό εισιτήριο, είχαν περιορισμένη παρουσία στους πρώτους αγώνες του Μουντιάλ.

56 ομάδες πήραν μέρος στον προκριματικό γύρο και 15 από αυτές κέρδισαν το εισιτήριο για την τελική φάση. Η Ελλάδα συμμετείχε στον 3ο όμιλο της ευρωπαϊκής ζώνης (UEFA) με αντιπάλους την ισχυρή Δυτική Γερμανία των Ζέελερ, Σνέλινγκερ, Χάλερ και Τιλκόφσκι και την πάντα μαχητική Βόρειο Ιρλανδία.

Η Εθνική μας σημείωσε μία νίκη και τρεις ήττες και τερμάτισε τελευταία στον όμιλό της. Στηρίχθηκε κατά βάση σε παίκτες του Παναθηναϊκού (Καμάρας, Λουκανίδης, Χολέβας, Παπαεμμανουήλ, Θεοφάνης, Παπουλίδης, Δομάζος) και του Ολυμπιακού (Θεοδωρίδης, Πολυχρονίου, Σιδέρης, Υφαντής, Γρηγοριάδης, Στεφανάκος, Βασιλείου) με την προσθήκη των Νεστορίδη και Σταματιάδη της ΑΕΚ.

Τα αποτελέσματα της Εθνικής Ελλάδος

Ελλάδα – Δυτική Γερμανία 0-3 (10’ Ντέρφελ, 29’ Μπριλς, 43’ Χάλερ). Ο αγώνας διεξήχθη στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στις 29 Νοεμβρίου 1960 παρουσία 25.000 θεατών.
Ελλάδα – Βόρειος Ιρλανδία 2-1 (8’, 64’ Παπαεμμανουήλ, 81’ Πολυχρονίου (αυτογκόλ). Ο αγώνας διεξήχθη στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στις 3 Μαΐου 1961 παρουσία 15.000 θεατών.
Βόρειος Ιρλανδία – Ελλάδα 2-0 (28’, 57’ ΜακΛάφλιν). Ο αγώνας διεξήχθη στο Γουΐντσορ Παρκ του Μπέλφαστ στις 17 Οκτωβρίου 1961 παρουσία 25.000 θεατών.
Δυτική Γερμανία – Ελλάδα 2-1 (6’, 26’ Ζέελερ, 59’ Παπαεμμανουήλ). Ο αγώνας διεξήχθη στο Δημοτικό Γήπεδο του Άουγκσμπουργκ στις 23 Οκτωβρίου 1961, παρουσία 50.000 θεατών.

Η βαθμολογία του 3ου Ομίλου

Στην τελική φάση της διοργάνωσης συμμετείχαν 16 ομάδες: 10 από την Ευρώπη (Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία, Αγγλία, Ουγγαρία, Ιταλία, Σοβιετική Ένωση, Ισπανία, Ελβετία, Δυτική Γερμανία, Γιουγκοσλαβία), 5 από τη Νότια Αμερική (Βραζιλία, Χιλή, Αργεντινή, Κολομβία, Ουρουγουάη) και 1 από την Κεντρική/Βόρεια Αμερική (Μεξικό). Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των 4 ομάδων, από τους οποίους οι δύο πρώτοι θα περνούσαν στον προημιτελικό γύρο.

Από τον 1ο Όμιλο προκρίθηκαν η Σοβιετική Ένωση και η Γιουγκοσλαβία, από τον 2ο η Δυτική Γερμανία και η Χιλή, από τον 3ο η Βραζιλία και η Τσεχοσλοβακία και από τον 4ο η Ουγγαρία και Αγγλία.

Ο αγώνας που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας ήταν αυτός της Χιλής με την Ιταλία (2-0), που συνοδεύτηκε από το σκληρό παιχνίδι των δύο αντιπάλων, μεγάλης έκτασης επεισόδια και δύο αποβολές για τους Ιταλούς και έμεινε στην ιστορία ως η «Μάχη του Σαντιάγο». Ο άγγλος διαιτητής Κεν Άστον είπε ότι το παιχνίδι ήταν «εκτός ελέγχου» και αργότερα εισηγήθηκε τις πειθαρχικές ποινές με τις κίτρινες και κόκκινες κάρτες, που εφαρμόστηκαν από το Μουντιάλ του 1970. H κάτοχος του τίτλου Βραζιλία είχε μία μεγάλη απώλεια, τον σοβαρό τραυματισμό του Πελέ, στον αγώνα με την Τσεχοσλοβακία, που εγκατέλειψε νωρίς το τουρνουά, αλλά δεν στοίχισε στη «σελεσάο», αφού έλαμψε εκθαμβωτικά το ταλέντο του μικροσκοπικού και στραβοκάνη Γκαρίντσα.

Στα προημιτελικά, η Βραζιλία επικράτησε 3-1 της Αγγλίας με τον Γκαρίντσα να χορεύει τους άγγλους αμυντικούς και να σκοράρει δύο φορές. Το ένα από τα δύο γκολ του ήταν με κεφαλιά, καθώς ο μικρόσωμος βραζιλιάνος με ύψος 1,70 μ. πήδηξε ψηλότερα από τον ύψους 1,88 μ. κεντρικό μέσο της Αγγλίας Μόρις Νόρμαν. Στους άλλους αγώνες η Χιλή νίκησε τη Σοβιετική Ένωση με 2-1, η Γιουγκοσλαβία τη Δυτική Γερμανία με 1-0 και η Τσεχοσλοβακία την Ουγγαρία με 1-0.

Στους ημιτελικούς η Βραζιλία νίκησε τη Χιλή με 4-2. Ο Γκαρίντσα πέτυχε δύο γκολ παρότι αποβλήθηκε προσπαθώντας να ανταποδώσει τα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα του Ρόχας. Τα άλλα δύο γκολ των Βραζιλιάνων σημείωσε ο Βαβά, που έλαμψε και αυτός στο τουρνουά της Χιλής. Στον άλλο ημιτελικό η Τσεχοσλοβακία νίκησε 3-1 τη Γιουγκοσλαβία με δύο γκολ του Άντολφ Σέρερ.

Στο εθνικό στάδιο του Σαντιάγο, μπροστά σε 68.679 θεατές, διεξήχθη στις 17 Ιουνίου 1962 ο μεγάλος τελικός του 7ου Παγκοσμίου Κυπέλλου μεταξύ της Βραζιλίας και της Τσεχοσλοβακίας. Με κάποιον τρόπο, ο Γκαρίντσα, παρόλο που είχε αποβληθεί στον ημιτελικό και είχε τιμωρηθεί με μία αγωνιστική, κατάφερε να πείσει τη FIFA και να παίξει στον τελικό.

Οι Τσεχοσλοβάκοι προηγήθηκαν στο 17' με έναν κεραυνό του Μάζοπουστ, αλλά οι Βραζιλιάνοι, αφού ισοφάρισαν γρήγορα με τον Αμαρίλντο στο 17', έφτασαν στο β' ημίχρονο στη νίκη με 3-1 με γκολ των Ζίτο (69') και Βαβά (78'), κατακτώντας για δεύτερη συνεχόμενη φορά το «Ζιλ Ριμέ». Η επικράτηση της Βραζιλίας ήταν και μία δικαίωση για τον προπονητή της Αϊμόρε Μορέιρα (δούλεψε και στον Παναθηναϊκό τη σεζόν 1975-1976), ο οποίος είχε δεχθεί πολλές επικρίσεις πριν από την έναρξη του Μουντιάλ, γιατί παρέταξε μία «γερασμένη ομάδα».

Ενώπιον του Σοβιετικού διαιτητή Νικολάι Λατίσεφ οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν ως εξής:

Βραζιλία (Αϊμόρε Μορέιρα): Ζίλμαρ, Τζάλμα. Σάντος, Νίλτον Σάντος, Ζίτο, Μάουρο, Ζόζιμο, Γκαρίντσα, Ντίντι, Βαβά, Αμαρίλντο, Ζαγκάλο.
Τσεχοσλοβακία (Ρούντολφ Βίτλατσιλ): Σκρόιφ,Τίχι, Νόβακ, Πλούσκαλ, Πόπλουχαρ, Μάζοπουστ, Πόσπισαλ, Σέρερ, Κβάσνακ, Κάντραμπα, Γιέλινεκ.

Αξιοσημείωτα του Μουντιάλ

Πέντε παίκτες μοιράστηκαν την πρώτη θέση στον πίνακα των σκόρερ με 4 γκολ έκαστος: Γκαρίντσα (Βραζιλία), Λιονέλ Σάντσες (Χιλή), Φλόριαν Άλμπερτ (Ουγγαρία), Βαλέρι Ιβάνοφ (Ρωσία), Ντράζεν Γιέρκοβιτς (Γιουγκοσλαβία).
Σημειώθηκαν 89 γκολ σε 32 αγώνες (μ.ό. 2,78), με αποτέλεσμα ο μέσος όρος γκολ ανά αγώνα να πέσει από το 5,38 το 1954 στο 2,78 το 1962. Ήταν μία αρκετά μεγάλη πτώση σε μικρή χρονική περίοδο, ενδεικτική του πόσο αμυντικογενές γινόταν σιγά σιγά το ποδόσφαιρο παγκοσμίως.
Η Βραζιλία ήταν αήττητη, όπως και το 1958, έχοντας και την καλύτερη επίθεση με 14 γκολ.
Ο Ούγγρος Φλόριαν Αλμπερτ πέτυχε το μοναδικό χατ τρικ του Μουντιάλ.
Απούσες ήταν δύο μεγάλες πρωταγωνίστριες του Μουντιάλ του 1958: η φιναλίστ Σουηδία και η τρίτη Γαλλία.
Στον αγώνα Τσεχοσλοβακίας - Μεξικού 3-1 σημειώθηκε το πιο γρήγορο γκολ στην ιστορία του Μουντιάλ. Το πέτυχε ο Μάσεκ στο 15ο δευτερόλεπτο.
Για τρίτη συνεχή φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο, Γιουγκοσλαβία και Δυτική Γερμανία βρέθηκαν αντίπαλες στα προημιτελικά.
Η Ισπανία χρησιμοποίησε 21 ποδοσφαιριστές, ενώ η Αγγλία και η Βραζιλία μόνο 12.

Διεξήχθη από τις 11 έως τις 30 Ιουλίου 1966, με τους οικοδεσπότες τής διοργάνωσης να κερδίζουν μετά από προσπάθειες ετών τον πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το 8o Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διεξήχθη από τις 11 έως τις 30 Ιουλίου 1966 στην Αγγλία, τη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο. Οι οικοδεσπότες τής διοργάνωσης κέρδισαν μετά από προσπάθειες ετών τον πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα τίτλο τους. Ο προπονητής των «λιονταριών» Αλφ Ράμσεϊ παρέταξε μία ομάδα με αρκετό πραγματισμό και ταλέντο, έχοντας σπουδαία αστέρια στη σύνθεσή της, όπως οι Μπόμπι Μουρ, Γκόρντον Μπανκς, Μπόμπι Τσάρλτον, Τζεφ Χαρστ και Άλαν Μπολ.

Η Αγγλία ανέλαβε τη διοργάνωση της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966, επικρατώντας της υποψηφιότητας της Δυτικής Γερμανίας με ψήφους 34 έναντι 27. Η σχετική ψηφοφορία έγινε κατά τη διάρκεια των εργασιών του Κογκρέσου της FIFA στη Ρώμη στις 22 Αυγούστου 1968. Οι διοργανωτές επέλεξαν 8 ιστορικά γήπεδα της Αγγλίας για τη διεξαγωγή των αγώνων: «Γουέμπλεϊ» και «Γουάιτ Σίτι» του Λονδίνου, «Ολντ Τράφορντ» του Μάντσεστερ, «Βίλα Παρκ» του Μπέρμιγχαμ, «Γκούντισον Παρκ» του Λίβερπουλ, «Χίλσμπορο» του Σέφιλντ, «Ρόκερ Παρκ» του Σάντερλαντ και «Έιρσομ Παρκ» του Μίντλεσμπρο.

Ένα απρόβλεπτο γεγονός παρ’ ολίγο να δημιουργήσει πρόβλημα στη διοργάνωση. Το κύπελλο, που απονεμόταν στον νικητή του τουρνουά κλάπηκε στις 20 Μαρτίου 1966 στο Λονδίνο, αλλά για καλή τύχη των διοργανωτών βρέθηκε επτά ημέρες αργότερα από ένα σκυλάκι, με το όνομα «Πικλς», που το ανακάλυψε αναζητώντας χώρο για να κάνει την ανάγκη του σ’ ένα πάρκο του Νότιου Λονδίνου.

Το 1966 ήταν μια χρονιά που ο κόσμος παραληρούσε με τους Beatles και τους Rolling Stones και το ροκ εντ ρολ βρισκόταν στη μεγάλη ακμή του. Μακριά από το Νησί ο Δυτικός κόσμος ταραζόταν από τα κινήματα της αμφισβήτησης. Οι αμερικανοί φοιτητές αμφισβητούσαν τον πόλεμο του Βιετνάμ, οι Γάλλοι την αστική κοινωνία και η Κίνα του Μάο καθετί δυτικό. Στη χώρα μας προετοιμαζόταν το έδαφος για τη χούντα των συνταγματαρχών.

Η διοργάνωση είχε λίγα γκολ, καθώς οι ομάδες έπαιζαν με περισσότερη τακτική προσήλωση με κυρίαρχο το αμυντικό παιγνίδι. Η Βραζιλία δεν είχε τη μεγάλη ομάδα των δύο προηγούμενων Μουντιάλ, αλλά τη χτύπησε και η ατυχία. Ο Γκαρίντσα τραυματίστηκε σε αυτοκινητικό ατύχημα λίγο προτού αρχίσει το Μουντιάλ και ο Πελέ στον πρώτο αγώνα.

Η Δυτική Γερμανία με τους Ζέελερ, Μπεκενμπάουερ, Χελντ, Χάλερ και Εμεριχ παρουσίασε ένα σπουδαίο συγκρότημα, όπως και η Πορτογαλία των Εουσέμπιο, Τάρες, Κολούνα, Αουγκούστο και Σιμόες. Η Αργεντινή έπαιξε το πιο βρόμικο ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο άγγλος προπονητής Αλφ Ράμσεϊ να αποκαλέσει τους παίκτες «ζώα».

Αρνητική έκπληξη ήταν η Ιταλία και θετική έκπληξη η Βόρεια Κορέα, που εντυπωσίασε, αφού απέκλεισε την Ιταλία με 1-0 και απείλησε με αποκλεισμό τους Πορτογάλους, από τους οποίους έχασε τελικά με 5-3, αφού προηγήθηκε με 3-0.

Το γεγονός που σημάδεψε το Παγκόσμιο Κύπελλο της Αγγλίας ήταν το γκολ του Τζεφ Χαρστ στον τελικό με τη Δυτική Γερμανία, με το οποίο η ομάδα της Αγγλίας προηγήθηκε 3-2 στο 101 της παράτασης. Πέρασε ή δεν πέρασε τη γραμμή του τέρματος η μπάλα από το σουτ του Χαρστ; Ο διαιτητής αποφάσισε ότι πέρασε και το καταλόγισε, η τεχνολογία έχει αποφανθεί πως μάλλον όχι, αλλά ο μύθος καλά κρατεί μέχρι σήμερα.

70 ομάδες απόλο τον κόσμο πήραν μέρος στον προκριματικό γύρο του 8ου Παγκοσμίου Κυπέλλου και 15 από αυτές κέρδισαν το εισιτήριο για την τελική φάση μαζί με τη διοργανώτρια Αγγλία. Η Ελλάδα συμμετείχε στον 7ο όμιλο της ευρωπαϊκής ζώνης (UEFA) με αντιπάλους τη ισχυρή Σοβιετική Ένωση, τη μαχητική Ουαλία και την αδύναμη εκείνη την εποχή Δανία. Η Εθνική μας σημείωσε δύο νίκες, μία ισοπαλία και τρεις ήττες. Τερμάτισε τρίτη στον όμιλό της και αποκλείστηκε, καθώς το εισιτήριο για την τελική φάση κέρδισε η Σοβιετική Ένωση.

Η «γαλανόλευκη» στηρίχθηκε κατά βάση σε παίκτες των τριών μεγάλων ομάδων του Κέντρου. Η διάκριση ήρθε για τον κανονιέρη της ΑΕΚ Μίμη Παπαϊωάννου, ο οποίος με 6 γκολ αναδείχτηκε δεύτερος σκόρερ των αγώνων της Ευρωπαϊκής Ζώνης, πίσω από τον Εουσέμπιο με 7.

Τα αποτελέσματα της Εθνικής Ελλάδος

Ελλάδα-Δανία 4-2 (23’, 46’ Σιδέρης, 74, 85 Παπαϊωάννου-60’ Μπεργκ, 72’ Μάντσεν). Ο αγώνας διεξήχθη στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στις 29 Νοεμβρίου 1964 παρουσία 25.000 θεατών.
Ελλάδα - Ουαλία 2-0 (4 Παπαϊωάννου, 47 Παπαεμμανουήλ). Ο αγώνας διεξήχθη στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στις 9 Δεκεμβρίου 1964 παρουσία 20.000 θεατών. Προπονητής των Ουαλών ήταν ο Ντέιβιντ Μπόουεν, που επί προεδρίας Γουλανδρή ήταν ήταν υποψήφιος για τον πάγκο του Ολυμπιακού. Τερματοφύλακας των αντιπάλων μας στο ματς αυτό ήταν ο Γκάρι Σπρέικ, που κάθε λίγο και λιγάκι ήταν τιμωρημένος για πειθαρχικά παραπτώματα και έλεγαν τότε ότι αν δεν ήταν αυτού του χαρακτήρα θα μπορούσε να καθιερωθεί ως ένας από τους μεγαλύτερους γκολκίπερ των βρετανικών γηπέδων. Στο εδώ ματς βγήκε για το β' ημίχρονο με μια πετσέτα και ένα πακέτο τσιγάρα στο χέρι.
Ουαλία-Ελλάδα 4-1 (3Παπαϊωάννου-26’, 74’ Όλτσαρτς, 51 Ίνγκλαντ, 65’ Βέρνον). Ο αγώνας διεξήχθη στο Νίνιαν Παρκ του Κάρντιφ στις 17 Μαρτίου 1965 παρουσία 30.000 θεατών.
Σοβιετική Ένωση-Ελλάδα 3-1 (14’ Καζάκοφ, 72, 83’ Ιβάνοφ, 60 Παπαϊωάννου). Ο αγώνας διεξήχθη στο Λένιν της Μόσχας στις 23 Μαΐου 1965 παρουσία 100.000 θεατών.
Ελλάδα-Σοβιετική Ένωση 1-4 (14’ Μετρεβέλι, 24’, 59’, 82 Μπανισέφσκι, 26’ Παπαϊωάννου). Ο αγώνας διεξήχθη στο Στάδιο Καραϊσκάκη στις 3 Οκτωβρίου 1965 παρουσία 40.000 θεατών.
Δανία-Ελλάδα 1-1 (12 Φρίτζεν, 45 Σιδερης). Ο αγώνας διεξήχθη στο Πάρκεν της Κοπεγχάγης στις 27 Οκτωβρίου 1965 παρουσία 40.000 θεατών.

Η βαθμολογία του 7ου ομίλου

Στην τελική φάση της διοργάνωσης συμμετείχαν 16 ομάδες: 10 από την Ευρώπη (Βουλγαρία, Αγγλία, Ουγγαρία, Ιταλία, Σοβιετική Ένωση, Ισπανία, Ελβετία, Δυτική Γερμανία, Γαλλία Πορτογαλία), 4 από τη Νότια Αμερική (Βραζιλία, Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη) 1 από την Κεντρική/Βόρεια Αμερική (Μεξικό) και 1 από την Ασία (Βόρεια Κορέα). Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των 4 ομάδων, από τους οποίους οι δύο πρώτοι θα περνούσαν στον προημιτελικό γύρο.

Από τον 1ο όμιλο προκρίθηκαν Αγγλία και Ουρουγουάη, από τον 2ο Δυτική Γερμανία και Αργεντινή, από τον 3ο όμιλο η Πορτογαλία και η Ουγγαρία με μεγάλο θύμα την Βραζιλία που είχε κατακτήσει τα δύο προηγούμενα Μουντιάλ και από τον 4ο όμιλο η Βόρεια Κορέα που απέκλεισε την Ιταλία με 1-0 και η Σοβιετική Ένωση.

Ο διαιτητής αποβάλει τον αρχηγό της Αργεντινής, στον προημιτελικό με την Αγγλία στο Γουέμπλεϊ

Στον προημιτελικό γύρο η Δυτική Γερμανία νίκησε την Ουρουγουάη με 4-0, με τους λάτιν να έχουν φρικτά παράπονα από τον άγγλο διαιτητή, που τους απέβαλε δύο παίκτες και δεν τους καταλόγισε ένα οφθαμοφανέστατο πέναλτι, όταν ο Σνέλινγκερ απέκρουσε επί της γραμμής δίκην τερματοφύλακος.

Η Αγγλία νίκησε την Αργεντινή με 1-0 σ’ ένα επεισοδιακό παιγνίδι, στο οποίο αποβλήθηκε ο αρχηγός της «αλμπισελέστε» Αντόνιο Ράτιν. Ο Ράτιν αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον αγωνιστικό χώρο, μιλώντας έντονα στο γερμανό διαιτητή Ρούντολφ Κράιτλαϊν. Κανένας από τους δύο δεν μιλούσε τη γλώσσα του άλλου, αλλά ο διαιτητής είπε ότι το ύφος του Ράτιν τα έλεγε όλα.

Η Σοβιετική Ένωση νίκησε 2-1 την Ουγγαρία και η Πορτογαλία αν κι έχανε με 3-0 νίκησε τελικά 5-3 τη Βόρεια Κορέα με τέσσερα γκολ του Εουσέμπιο στο ντέρμπι των πρωτάρηδων σε Μουντιάλ..

Στα ημιτελικά, η Δυτική Γερμανία επικράτησε σε ένα μίζερο παιγνίδι της Σοβιετικής Ένωσης με 2-1, ενώ η Αγγλία αντιμετώπισε την Πορτογαλία και τα δυο γκολ του Μπόμπι Τσάρλτον ήταν αρκετά για τη νίκη και την πρόκριση στον τελικό. Ο Εουσέμπιο, πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, σκόραρε με πέναλτι, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για την ομάδα του.

Ο Τελικός

100.000 θεατές παρακολούθησαν στις 30 Ιουλίου 1966 στο θρυλικό «Γουέμπλεί» του Λονδίνου τον συγκλονιστικό τελικό Αγγλίας - Δυτικής Γερμανίας. Έvας τελικός που κρίθηκε στην παράταση και του οποίου το αποτέλεσμα αμφισβητήθηκε έντονα από τους Γερμανούς, που ακόμη και σήμερα δεν παραδέχονται ότι η μπάλα πέρασε τη γραμμή του Τιλκόφσκι στο τρίτο αγγλικό γκολ του Τζεφ Χαρστ στο 101. Οι Άγγλοι νίκησαν τελικά με 4-2 (κανονικός αγώνας 2-2) κι έφτασαν δίκαια στην κατάκτηση του τροπαίου. Τα γκολ: Χαρστ 18', 101', 120', Πίτερς - 78', Χάλερ 12', Βέμπερ 90'.

Ενώπιον του ελβετού διαιτητή Γκόντφριντ Ντινστ οι δυο αντίπαλοι παρατάχθηκαν ως εξής:

Αγγλία (Αλφ Ράμσεϊ): Μπανκς, Κοέν, Γουίλσον, Στάιλς, Τζάκι Τσάρλτον, Μουρ, Μπολ, Χαρστ, Μπόμπι Τσάρλτον, Χάντ, Πίτερς.
Δυτική Γερμανία (Χέλμουτ Σεν): Τιλκόφσκι, Χέτγκες, Σνέλιγκερ, Μπεκενμπάουερ, Σουλτς, Βέμπερ, Χάλερ, Ζέελερ, Χελντ, Οβερατ, Εμεριχ.

Στον μικρό τελικό η Πορτογαλία, που έγινε στο Γουέμπλει στις 28 Ιουλίου, νίκησε τη Σοβιετική Ένωση με 2-1 και κατέκτησε την τρίτη θέση.

Τα αξιοσημείωτα του Μουντιάλ

Κορυφαίος σκόρερ του Μουντιάλ αναδείχτηκε ο Εουσέμπιο με 9 γκολ, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι της διοργάνωσης.
Ξεχώρισε με τις εμφανίσεις του ο άγγλος Μπόμπι Τσάρλτον, ένας από τους επιζήσαντες της αεροπορικής τραγωδίας του Μονάχου.
Ο άγγλος Γκόρντον Μπανκς κατέρριψε το ρεκόρ του βραζιλιάνου Ζιλμάρ, κρατώντας ανέπαφη την εστία του για 442'.
Από το 1934 είχε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο διοργανώτρια χώρα. Το κατάφερε η Αγγλία.
Ο τερματοφύλακας του Μεξικού Αντόνιο Καρμπαχάλ έπαιξε για 5η φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, δημιουργώντας ένα ακατάρριπτο ρεκόρ.
Ο Γουίλι ήταν η πρώτη μασκότ ενός Μουντιάλ και μία από τις πρώτες σε αθλητικές διοργανώσεις. Ήταν ένα λιοντάρι, το σύμβολο της Αγγλίας, και φορούσε τα χρώματα του Ηνωμένου Βασιλείου.