Jesus Christ was a Tamil Hindu, claims RSS founder's controversial book
Anna Kannan
Jesus Christ was a Tamil Hindu, claims RSS founder's controversial book
A Mumbai trust is reissuing a book written by Ganesh Damodar Savarkar, brother of Veer Savarkar and one of the 5 founders of the RSS; it claims Jesus was a Tamil Hindu and that Christianity was a Hindu cult
A Mumbai-based right-wing trust is reissuing a 1946 book by one of the founders of the Rashtriya Swayamsevak Sangh that claims Jesus Christ was born a Tamil Hindu.
The outlandish claims in the book Christ Parichay, written in 1946 by Ganesh Damodar Savarkar (below), include one that says people from the Essenes cult rescued the crucified Christ and revived him with medicinal plants and herbs from the Himalayas. It says Christ attained 'Samadhi' in Kashmir
The book — Christ Parichay — claims Jesus was a Vishwakarma Brahmin by birth and that Christianity is just a sect of Hinduism. The Swatantryaveer Savarkar Rashtriya Smarak (Savarkar National Memorial), a trust that preserves and propagates the Savarkar brothers' literature and ideology, will release the Marathi book on February 26.
Illustration/Uday Mohite
While it does not specify where Christ was born, it says the present day Palestinian and Arab territories were Hindu land and that Christ traveled to India where he learnt yoga.
The author Ganesh Damodar (Babarao) Savarkar is Vinayak Damodhar (Swat-antryaveer) Savarkar's older brother and is one of the five people who founded the RSS.
The cover page of the book Christ Parichay (above); Senior priest and the director of the Bombay Archdiocesan Heritage Museum, Father Warner D’Souza (below), said such books cannot shake the faith of Christians
The book makes several claims — that Jesus Christ was a Tamil Hindu, his real name was Keshao Krishna, Tamil was his mother tongue, and his complexion was dark.
Father Warner D’Souza
The book claims Christ's sacred thread ceremony (janeyu) was held when he was 12, as per Brahmin tradition, and that he wore the sacred thread like any other Hindu. It also claims that Christianity was a Hindu cult and doctrine introduced by Christ and was never a separate religion.
Ganesh Savarkar also claims that people from the Essenes cult, which practiced Yoga and spiritual science, saved Christ after his detractors crucified him. The book claims his rescuers treated Christ with medicinal herbs and plants to revive him from his deathbed. After this, Christ was taken to Kashmir in India where he prayed to Lord Shiva, the book adds. It claims Christ spent the last phase of his life in the Himalayas. A tomb where his remains are buried, it claims, is known by his name. According to the book, Arabia was a Hindu land and Jews were Hindus. Savarkar claims Arabic has many Sanskrit and Tamil words. He further claims that Palestine's Arabic Language was a version of the Tamil language.
Savarkar says Jesus' family dressed in a typical Indian way. The family had Hindu signs on their bodies, he says, adding that the name of Joseph (Christ's father) was derived from Sheshep, which is further derived from Sheshappa (a common Tamil name).
“There is no mala fide intention in reprinting this particular book after 70 years,” Ranjit Savarkar, executive president, Swatantryaveer Savarkar National Memorial, told mid-day on Monday. “It is one of the books that my grandfather (Ganesh Savarkar) authored. His books are not available and hence we have decided to publish them again for the benefit of readers. I know some people will raise questions. But then what Ganesh Savarkar has written in this book is not new. Many others have researched on the similar lines and drew their own conclusions. Ganesh Savarkar too did his research before writing the book.”
Senior priest and the director of the Bombay Archdiocesan Heritage Museum, Father Warner D'Souza, said such books cannot shake the faith of true Christians. Citing previous claims that Christ is buried in Kashmir, Fr D'Souza said that it was a waste of time to concentrate on such hypothetical historical questions.
“Ours is a country that is deeply and beautifully religious and we think god resides in our hearts,” he said. “A few people upset everybody else by these claims, but by and large, this is such a beautiful country of faith. And the gospels themselves and the New Testament were not written to give us historical facts. They are to give faith and experience to their disciplines. So, such a book will hardly disturb true Christians. More important, no Christian should be disturbed, and less importance such things are given the better.”
In Ganesh Savarkar's own words
I have presented evidence, references, names of books and portraits, to prove that Christ was a Hindu. He returned to India to study the Vedas, and became an expert in Yoga and then returned to his country to preach the right path or religion. While preaching, he got involved in a political storm and was crucified, but miraculously escaped alive. Later, his stay in Palestine, openly or underground, became dangerous. Therefore, he came to India with a Yogi. He was a great personality, supposed to be an incarnation. After arriving in India he continued preaching till his death.
This is in short the life history of Christ. To remind the Christian world that they have snatched away Christ's Hinduness and to repay the debt of Christ to us that he gave by hurling the flag of Hinduism beyond India, I have done this work and I am satisfied with it. Let this literary worship of Christ or Keshao the Krishna reach his divine feet.
(From Christ Parichay)
'Samadhi' in Kashmir
A passage in the book says Christ — after being crucified — came to Kashmir with a certain Chetan Nath, became healthy, and with Nath's help, established a 'math' (monastery) at the foothills of the Himalayas, probably in Kashmir.
He worshipped Lord Shiva there for three years and achieved 'darshan' of Shiva. He gathered knowledge and energy and placed the trishoola, a seed of the world. He worshipped Lord Shiva in the form of a Linga. Sadhus and people arrived from all directions to stay with him and accepted him as Guru, the spiritual teacher.
This way, he carried the work of the cult till he was 49 years old, when he decided to leave his physical body. He sat in a yogic posture and went into deep samadhi (trance) and left the physical body. This way, Ishanath (Isa or Christ), terminated his incarnation. Natha-Namawali (Indian scripture) quotes his name as Ishanatha.
Another claim in the book is that the Bible is not Jesus's preaching.
Claims from the book:
>> Jesus Christ's parents were Tamil Hindus
>> His mother tongue was Tamil (Arvam=Aram=Aramaic)
>> 'Jesus' is derived from Keshao and 'Christ' from Krishna
>> Christ was dark complexioned like the Tamil Hindus.
>> He was Techton=Tachchar (the Tamil word for carpenter) and his family held an honorable title of Assari=Assar=Achar=Acharya
>> His thread ceremony was performed at the age of 12 in a temple
>> He wore the sacred thread Yajnopawita like a Tamil Brahmin and later according to his tradition he became a Siddha, achieving the highest rank in the spiritual science
>> In this way a Tamil Kamalar became a Senar-Siddha, because he was a Vishwakarma Brahmin. Christianity was a Hindu cult and doctrine introduced by Jesus the Christ (Keshao the Krishna). It was not a separate religion
>> Christ was firmly believed to be an incarnation of Lord Shiva or Lord Vishnu by the followers residing in Palestine and around.
(Ganesh Savarkar's Marathi book was translated into English by Dr Padmakar Vishnu Vartak some years ago. The book is available online under the title 'Jesus Christ was a Tamil Hindu'. Some of the above points are from the translated work.)
தேமொழி
On Tuesday, February 23, 2016 at 4:25:19 AM UTC-8, Anna Kannan wrote:
Jesus Christ was a Tamil Hindu, claims RSS founder's controversial book
By Dharmendra Jore | Posted 23-Feb-2016
A Mumbai-based right-wing trust is reissuing a 1946 book by one of the founders of the Rashtriya Swayamsevak Sangh that claims Jesus Christ was born a Tamil Hindu.A Mumbai trust is reissuing a book written by Ganesh Damodar Savarkar, brother of Veer Savarkar and one of the 5 founders of the RSS; it claims Jesus was a Tamil Hindu and that Christianity was a Hindu cult
The outlandish claims in the book Christ Parichay, written in 1946 by Ganesh Damodar Savarkar (below), include one that says people from the Essenes cult rescued the crucified Christ and revived him with medicinal plants and herbs from the Himalayas. It says Christ attained 'Samadhi' in KashmirThe book — Christ Parichay — claims Jesus was a Vishwakarma Brahmin by birth and that Christianity is just a sect of Hinduism. The Swatantryaveer Savarkar Rashtriya Smarak (Savarkar National Memorial), a trust that preserves and propagates the Savarkar brothers' literature and ideology, will release the Marathi book on February 26.
Illustration/Uday Mohite
While it does not specify where Christ was born, it says the present day Palestinian and Arab territories were Hindu land and that Christ traveled to India where he learnt yoga.
The author Ganesh Damodar (Babarao) Savarkar is Vinayak Damodhar (Swat-antryaveer) Savarkar's older brother and is one of the five people who founded the RSS.
The cover page of the book Christ Parichay (above); Senior priest and the director of the Bombay Archdiocesan Heritage Museum, Father Warner D’Souza (below), said such books cannot shake the faith of Christians
The book makes several claims — that Jesus Christ was a Tamil Hindu, his real name was Keshao Krishna, Tamil was his mother tongue, and his complexion was dark.
Father Warner D’Souza
The book claims Christ's sacred thread ceremony (janeyu) was held when he was 12, as per Brahmin tradition, and that he wore the sacred thread like any other Hindu. It also claims that Christianity was a Hindu cult and doctrine introduced by Christ and was never a separate religion.
Ganesh Savarkar also claims that people from the Essenes cult, which practiced Yoga and spiritual science, saved Christ after his detractors crucified him. The book claims his rescuers treated Christ with medicinal herbs and plants to revive him from his deathbed. After this, Christ was taken to Kashmir in India where he prayed to Lord Shiva, the book adds. It claims Christ spent the last phase of his life in the Himalayas. A tomb where his remains are buried, it claims, is known by his name. According to the book, Arabia was a Hindu land and Jews were Hindus. Savarkar claims Arabic has many Sanskrit and Tamil words. He further claims that Palestine's Arabic Language was a version of the Tamil language.
Savarkar says Jesus' family dressed in a typical Indian way. The family had Hindu signs on their bodies, he says, adding that the name of Joseph (Christ's father) was derived from Sheshep, which is further derived from Sheshappa (a common Tamil name).
“There is no mala fide intention in reprinting this particular book after 70 years,” Ranjit Savarkar, executive president, Swatantryaveer Savarkar National Memorial, told mid-day on Monday. “It is one of the books that my grandfather (Ganesh Savarkar) authored. His books are not available and hence we have decided to publish them again for the benefit of readers. I know some people will raise questions. But then what Ganesh Savarkar has written in this book is not new. Many others have researched on the similar lines and drew their own conclusions.
Ganesh Savarkar too did his research before writing the book.”
seshadri sridharan
க்ருஷ்ணகுமார்
வர வர மக்களுக்கு ஆய்வு என்பது விளையாட்டாகிவிட்டது......
இவர்களில் ஒரு கூட்டம் .....தங்கள் கனவில் கண்டது,கற்பனையில் காண்பது,நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது,பார்க்க விரும்புவது, கேட்க விரும்புவதுஇவை எல்லாவற்றையும் ஆய்வு என்கிறார்கள்.
மற்றொரு கூட்டமோ .....தான் தெரிந்து கொள்ளவிரும்பிய ஒரு செய்தியைப் பற்றி ஒரு டஜன் கட்டுரைகளைப் படித்து விட்டு... அதில் ஒருவர் இப்படிச் சொன்னார், மற்றவர் இப்படிச் சொன்னார் என்று தொகுத்து எழுதிவிட்டு அதை ஆய்வுக் கட்டுரை என்கிறார்கள்.ஒருவர் படித்து அறிவதெல்லாம் என்றிலிருந்து ஆய்வு என்ற தகுதி பெற்றது? பலகோணங்களையும் அலசிவிட்டு தனது கோணம் இது, அதற்கு இது அடிப்படை என்று சொல்ல வேண்டாமா?
என்னவோ போங்கள் .. யாரிடம் முறையிடுவது எனத் தெரியவில்லை...
ஓஒ...ஓ.... அவங்களா இவங்க...????
ஏசுவே கிறிஸ்துவே இந்த ஆராய்ச்சியாளர்களிடம் இருந்து....மன்னிக்கவும் ....கேசவா கிருஷ்ணா (Keshao the Krishna) இந்த ஆராய்ச்சியாளர்களிடம் இருந்து என்னைக் காப்பாற்றக் கூடாதா?
ஏம்பா இப்படி என்ன சோதிக்கிற?
தேமொழி
Sanskrit is now forced to carry the burden of caste – it has come to be associated with Brahmin and Brahminism. Other writings too, for instance, Dalit and women’s literature, are ironically institutionalized. Aren’t these myopic visions dangerous to the free spirit of literature itself?
Most traditional texts were written by Brahmins or other upper castes. But a lot of Dalits wrote/sang too. Oral literature was largely produced and controlled by the lower castes. Oral epics such as Palanti Katha, Katamaraju Katha and Balanagamma Katha were sung by the lower castes. The literary epics were propagated by Brahmins and other upper castes. But before modern education, oral epics were a part of cultural education as much as the literary epics. Every caste group had its own literature, and there was interaction between the written and oral literatures.
Sanskrit is a very powerful language; its literature influenced the literary production of regional languages both in their written and oral forms. It is unfortunate that modern education dismissed the oral traditions as illiterate and uneducated. Even the modern Dalit leaders do not pay attention to their own oral poets and epic singers.
Similarly women in both upper and lower caste families sang a number songs. For instance, they narrated several versions of the Ramayana, making a distinct ‘Women’s Ramayana’. These versions are going out of style among modern educated women. The printed literary versions of the Ramayana survive in books, and the oral women’s versions die.
The literary texts that lie silent in books appear as lively versions when they are rendered orally. The oral rendering of written texts has been disappearing. This is a different kind of loss.
இந்த முறையில் எழுதப்பட்ட சீதாயணம் என்ற படிப்பிற்கு எத்தனை எதிர்ப்பு ?
ஹிந்துத்துவா பயாஸ்ட் கோணத்தில் மட்டும் பதிவுகளைப் படித்து பதில் எழுதுவதைத் தவிர்க்கவும்.
..... தேமொழி
தேமொழி
On Wednesday, February 24, 2016 at 1:49:01 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
க்ருஷ்ணகுமார்
உங்கள் எழுத்து கருத்துக்கு கருத்து மறு விவாதம் செய்ய வழியின்றி மரியாதையற்ற வகையில், நையாண்டி செய்யும் தொனியில் எழுதப்பட்டிருப்பதால் தவிர்த்துவிட்டேன் என்பதை உங்கள் கவனத்திற்கு கொண்டு வருகிறேன்.
க்ருஷ்ணகுமார்
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 4:59:05 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
அன்பு சஹோதரி தேமொழி அம்மை,
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 4:59:05 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
அன்பு சஹோதரி தேமொழி அம்மை,உங்கள் எழுத்து கருத்துக்கு கருத்து மறு விவாதம் செய்ய வழியின்றி மரியாதையற்ற வகையில், நையாண்டி செய்யும் தொனியில் எழுதப்பட்டிருப்பதால் தவிர்த்துவிட்டேன் என்பதை உங்கள் கவனத்திற்கு கொண்டு வருகிறேன்.>>>>>>>>>>>>>>>சற்றே நீங்கள் பதிவு செய்த விஷயத்தை மறுமுறை வாசித்துப் பார்க்க விழையுங்களேன்.அதில் தொனிக்கும் நையாண்டி எவ்வளவோ அதில் நூறில் ஒரு பங்கு கூட என் பதிவில் நையாண்டி இல்லை என்று அழுத்தம் திருத்தமாக பதிய விரும்புகிறேன் அம்மணி.பின்னிட்டும் கிட்டத்தட்ட முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி போலத் தான் என் பதிவு என்று புரிந்தால் நலன்தங்களுடைய பதிவில் நையாண்டி தொனிக்கவும் ஓரமதான மற்றும் அறவே புரிதல் அற்ற விஷயங்களைத் தாங்கள் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 4:59:05 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
ஹிந்துத்வா என்ற சட்டகத்தில் இருந்து என்னுடைய பகிர்வு இல்லை என்று முதலில் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.ஓரமதான உங்களது பிழையான புரிதல்........... பிழையான அணுகுமுறை............. உங்களுக்கு வெறுப்பு இருக்கும் ஒரு காவ்யத்தைப் பற்றி மனம் போன போக்கில்............... எந்த விதமான அடிப்படைப் புரிதலும் அறவே இல்லாமல் கருத்துப் பகிர்தல்................... உங்களுக்கு ஈடுபாடு உள்ள காவ்யம் என்றால் அதற்கு வேறு ஒரு அணுகுமுறை என்ற தங்களது ஓரமதான செயற்பாடு தங்களது முதற்பதிவில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.அடிப்படைப் புரிதல் இன்றி..................மதக்காழ்ப்பு ஜாதிக்காழ்ப்பு மற்றும் மொழிக்காழ்ப்பு............ இத்யாதி விஷயங்களுக்கு உங்களுக்கு வலுவூட்டும் விஷயங்களை........... எந்தவிதமான அடிப்படைப்புரிதல் கூட இல்லாமல்............. வெறுமன காபி பேஸ்ட் மட்டிலும் செய்வது அறிவு பூர்வமான செயற்பாடு ஆகாது என்று பகிர விழைகிறேன்.பிழையான மற்றும் சாரமற்ற கருத்துக்களை நான் எப்போதுமே யார் சொன்னாலும் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன். மறுதலிக்க விழைவது கருத்து. மறுதலிக்கப்படும் விதம் கருத்து பகிரப்பட்ட விதத்தை ஒட்டி மட்டிலும்.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 4:59:05 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
தங்களை நையாண்டி செய்வதாக நினைப்பது தேவையற்றது. மறுக்கப்பட்டது தாங்கள் பகிர்ந்த கருத்து மட்டிலுமே என்றும் அதுவும் தாங்கள் பகிர்ந்த நடையிலேயே மறுதலிக்கப்பட்டது என்று புரிந்து கொள்ளுங்கள்.புரிதலுக்கு நன்றி.தற்போதைக்கு சுருக்கமான விளக்கம் மட்டிலும்.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 5:29:16 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
\\ ஹிந்துத்துவா என்ற காண்டேக்ஸ்ட்டை விட்டு வெளியே வாருங்கள் .... விரிந்த பார்வை கிடைக்கும்.. \\அம்மணி அதே போல ஓரமதான பகுத்தறிவு என்ற பார்வையை விட்டு வெளியே வாருங்கள் ........... விரிந்த பார்வை கிடைக்கும் என்று சொல்லாம் அம்மா.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 5:29:16 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
\\ அடுத்து ஒருவர் வந்து கேட்கிறார் Keshao the Krishna!!! இதை எப்படி தமிழ்ப்பெயர் என்று சொல்வது என்று.இதற்கு உங்களால் விளக்கம் சொல்ல முடியுமா? முயன்றுதான் பாருங்களேன். \\First of all try to understand, I do not endorse these type of write ups primafacie.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 5:29:16 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
\\ Sanskrit is now forced to carry the burden of caste – it has come to be associated with Brahmin and Brahminism. \\மொழிக்காழ்ப்பு ஜாதிக்காழ்ப்பு இரண்டையும் வெறுமன பதியும் ஒரு விஷயத்தை ............... சற்றும் ஒரு அடிப்படைப்புரிதல் கூட இல்லாமல் ..................கற்பனையில் காண்பது,நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது,பார்க்க விரும்புவது, கேட்க விரும்புவதுஇவற்றைப் பகிர விரும்பும் ஒரு காபி பேஸ்ட் என்றதும் அதை அப்படியே பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் அம்மா.இதை மறுதலிக்க காட்டாக நான் வெகுவாக மதிக்கும் இரண்டு சம்ஸ்க்ருத படைப்புகளை உங்கள் கவனத்துக்குக் கொணர்கிறேன்.
. It is unfortunate that modern education dismissed the oral traditions as illiterate and uneducated. Even the modern Dalit leaders do not pay attention to their own oral poets and epic singers.
Similarly women in both upper and lower caste families sang a number songs. For instance, they narrated several versions of the Ramayana, making a distinct ‘Women’s Ramayana’. These versions are going out of style among modern educated women. The printed literary versions of the Ramayana survive in books, and the oral women’s versions die.
இவ்வளவு தெளிவாக ஹைலைட் செய்து காண்பித்த பிறகும், ஒரு இந்திய இலக்கியப் பேராசிரியர் ஒருவர் இந்திய இலக்கிய வரலாற்றில் அவர் காண்பித்த கருத்தை சமஸ்கிரத காழ்ப்புணர்வு என்று ஏன் திசை திருப்புகிறீர்கள் ஐயா?
நீங்கள் குழப்புவதைப் பார்த்து ...இலக்கியம் வேறு ...ஆய்வுவேறு என்று காட்டக் கொடுக்கப்பட்டது அது.
நீங்கள் தேவையின்றி ஏசு ஆராய்ச்சியை, இராமாயண இலக்கிய எழுத்துடன் தொடர்பு படுத்தி கொண்டிருப்பதை சுட்டிக் காட்டத்தானே அப்பகுதியைக் கொடுத்தேன். அதில் அந்தப் பேராசிரியர் இராமாயணத்தில் எத்தனை எத்தனை வகையான வாய்மொழி இராமாயண வகைகளும் இருந்தன, அவை மறைவது நமக்கு இழப்பு என்றெலாம் சொல்கிறாரே... அதை ஹைலைட் செய்து காண்பித்தும்
இதனை ஏன் மொழி, மதக் காழ்ப்புணர்வு கொண்டு அணுகுகிறீர்கள்?
இலக்கியம் எழுதுவது வேறு,
ஆய்வுகள் எழுதுவது வேறு என்று சொன்னேன்.
வித விதமான இராமாயணம் எழுத கற்பனை வேண்டும்.
ஏசு காவியத்தையும் அது போல எவரும் விருப்பம் போல எழுதிக் கொள்ளட்டும....கற்பனையைப் பாராட்டுவோம்...
ஆனால் அதை ஆய்வினால் கண்டறிந்தது என்று கதைப்பதை எல்லாம் நம்ப சாதாரண மக்களால் கூட இயலாதே ....
இதற்கு பகுத்தறிவாளர்கள் என்று காழ்ப்புணர்வுடன் நீங்கள் எண்ணுபவர்களை பலிகிடா ஆக்குவதேன்?
இதை மறுக்க பகுத்தறிவாளர்தான் வரத் தேவையா? ஆன்மிகவாதியான நீங்களும்தான் மறுக்கிறீர்களே
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 5:29:16 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
கேதகௌதுகம் மற்றும் த்வாவிஷத் யோகாவலி என இரண்டு ஜ்யோதிஷ சாஸ்த்ரத்தைப் பற்றி விவரிக்கும் இரு சம்ஸ்க்ருத நூற்கள் .......... இன்னமும் வெகுவாக மதிக்கப்படும் இந்த இரண்டு நூற்களை இயற்றியவர் ............. Khanzada Mirza Khan Abdul Rahim Khan - e - Khana............. என்ற ரஹீம்தாஸ்.யவனராகப் பிறந்து கண்ணன் மீது காதல் கொண்டு எண்ணிறந்த பாக்களை இயற்றிய பெருந்தகை இவர். ப்ராதஸ்மரணீயர் என்ற படிக்கு காலையில் எழுந்ததும் மனதால் நினைத்து நாங்கள் தொழும் ஒரு மாலடியார். இவர் யவனராகப் பிறந்து யவனராகவே தான் மரித்தார். இவரது மஸார் தில்லியில் ஹஸ்ரத் நிஜாமுத்தீன் தர்க்கா ஷெரீஃபுக்கு கிழக்கே இன்றும் உள்ளது.இதில் பார்ப்பன மற்றும் பார்ப்பனீயம் என்று ஏதும் இல்லை.இரண்டாவது க்றிஸ்து பாகவதம் என்ற சம்ஸ்க்ருத காப்பியம். ஏசுபிரானின் வாழ்க்கை சரிதத்தை சம்ஸ்க்ருத பாஷையில் விவரிக்கும் நூல் இது. இயற்றியவர் ஸ்ரீமான் பி.ஸி. தேவஸியா என்ற மலயாளப் பெருந்தகை. இந்த நூலுக்காக இந்த பெருந்தகைக்கு சாஹித்ய அகாதமி விருதும் கூட கிடைத்ததாக எனக்கு நினைவு. தவறானால் திருத்திக் கொள்கிறேன்.இவை இரண்டும் தாங்கள் எந்த அடிப்படைப் புரிதலும் இல்லாமல் ............... உங்களது விருப்பத்தை எதிரொலிக்கும் ஒரு கருத்தை காபி பேஸ்ட் செய்தமைக்கு ஒரு சிறிய எடுத்துக் காட்டு மட்டிலுமே. நிறைய இது பற்றி விஷயம் பகிரலாம். இப்போதைக்கு இல்லை. எந்த மொழியையும் அது தமிழாக இருக்கட்டும் தமிழின் புராதனமான சைலியான மணிப்பவளமாக இருக்கட்டும்.............. சம்ஸ்க்ருதமாக இருக்கட்டும்.......... ஹிந்தியாக இருக்கட்டும்........... உர்தூவாக இருக்கட்டும் ............... அதை ஜாதிச்சட்டகத்தில் மதச் சட்டகத்தில் அடைக்க விழைவது.............. பேதமை............. அறிவு பூர்வமான செயற்பாடு இல்லை என்பதை உணர்த்துவதற்காக இந்தப் பதிவு.மேலும் ஹிந்துத்வர்கள் என்றால் இஸ்லாமிய சஹோதரர்களையோ அல்லது க்றைஸ்தவ சஹோதரர்களையோ அவர்களது காலத்தாலழியாப் படைப்புகளைப் புறந்தள்ளுபவர்கள் என்ற பேதமையை மறுக்கு முகமாகவும் ஆன பதிவு.
தேமொழி
On Thursday, February 25, 2016 at 5:29:16 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
\\\ இந்த முறையில் எழுதப்பட்ட சீதாயணம் என்ற படிப்பிற்கு எத்தனை எதிர்ப்பு ? ஹிந்துத்துவா பயாஸ்ட் கோணத்தில் மட்டும் பதிவுகளைப் படித்து பதில் எழுதுவதைத் தவிர்க்கவும். \\சீதாயணம் என்ற ஒரு படைப்பை அலக்கியம் என்று அடையாளப் படுத்தியிருக்கிறேன். இதில் இரண்டு விஷயங்கள்.ஒன்று அன்பர் ஜெயபாரதன் அவர்களது கற்பனையின் பாற்பட்டு அவர் புனைந்த ஒரு ஓரங்க நாடகம். அதன் அழகியலை நான் விதந்தோதியிருக்கிறேன். அது ஜெயபாரதன் ஐயா அவர்களுக்கும் நன்றாகத் தெரியும். ஆகவே பயஸ் ப்ரிஜுடிஸ் என்ற மாயையான பொய்யான வாதத்தில் இருந்து தாங்கள் வெளிப்போதல் நன்று.அதில் மறுதலிக்கப்பட வேண்டிய விஷயங்கள்............ ஐயா அவர்கள் எந்த விதமான அடிப்படைப்புரிதலும் இல்லாமல்........... வால்மீகி ராமாயணம் பற்றி........... சகட்டு மேனிக்குப் பொழிந்து தள்ளிய............ சாரமற்ற........... பிழையான.......... நேர்மையான......... அலகீட்டில் பொருந்தாத விஷயங்கள். இவை தனியாக என்னால் விசாரிக்கப்படும். தர்க்க பூர்வமாக விசாரிக்கப்படும். மூல நூலிலிருந்து முழுமையான விளக்கங்களை உதாஹரித்து ஐயா அவர்களது நிலைப்பாடுகள் எப்படி பிழையானவை என்பது நிச்சயம் பொதுதளத்தில் வைக்கப்படும்.தாங்கள் பகிர்ந்த கருத்தைக் கூட ஒருமுறை மறுதலித்தது நினைவுக்கு வருகிறது.இது அறிவு பூர்வமாக விஷயத்தை அணுகும் ............... தகவல் பகிரும் பதிவு.வால்மீகி ராமாயணம் சார்ந்து முழுமையான ஒரு வ்யாசத்தொடர் நான் எழுதி அதைப் பொதுதளத்தில் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அதன் உரலை இங்கு பகிர்கிறேன் அம்மா.வாழ்க வளமுடன்.
தேமொழி
க்ருஷ்ணகுமார்
தேமொழி
க்ருஷ்ணகுமார்
க்ருஷ்ணகுமார்
க்ருஷ்ணகுமார்
On Friday, February 26, 2016 at 12:28:59 AM UTC+5:30, தேமொழி wrote:
க்ருஷ்ணகுமார்
தேமொழி
க்ருஷ்ணகுமார்
தேமொழி
தேமொழி
ஓத கருத்திற்கே = ஒத்த கருத்திற்கே
தேமொழி
On Friday, February 26, 2016 at 2:13:48 AM UTC-8, க்ருஷ்ணகுமார் wrote:
அம்மணி, நீங்கள் பதில் அறிய விழைந்த அனைத்து வினாக்களும் பதிலளித்து விட்டதாகத் தான் நினைக்கிறேன்.கேள்வி எங்கே பதில் எங்கே என்று இப்போது என்னால் கூடத் தேட முடியவில்லை.க்ரோனலாஜிகல் ஆர்டராக இருந்தால் சரியாக இருந்திருக்கலாம். கேழ்விக்கு கீழே பதிலளித்ததால்.......... தலய சுத்துகிறது.
க்ருஷ்ணகுமார்
கேட்ட கேள்விக்கு பதில் அளிக்காமல் நீண்ட நீண்ட பதில்கள் சொல்வது திசை திருப்பும் முயற்சி.
உண்டா இல்லையா, ஏன் அப்படி என்பதற்கு நேரடியாகவே விடை கூறலாம்
கோவில் உடைகட்டுப்பாடு கேள்விகள் பற்றி நேரடியாகவே விளக்கமளிக்க மறுத்து பேசியவர்கள் நினைவும், அதனால் இராஜம் அம்மா வெறுப்படைந்த நினைவும் வருகிறது.
தொடர்ந்து எழுதியிருந்தீர்கள் என்றால் நாளை வந்து படிப்பேப்ன்.
..... தேமொழி
தேமொழி
க்ருஷ்ணகுமார்
தேமொழி
Anna Kannan
Why The Controversy Surrounding Baburao Savarkar’s Book On Christ Is A Hoax
SNAPSHOT
While the Christ Parichay is being republished by an independent organization, media reports have painted the book as ‘RSS propaganda’.
The book was written when theosophical stories of Jesus having learnt esoteric mysticism from India were very popular.
Meanwhile, the media ignores books which claim that Hinduism is a derivative of Christianity.
The controversy surrounding the book Christ Parichay is a textbook case of ‘suggestio falsi suppressio veri’ and the creation of a controversy where there is none. Written by Ganesh Savarkar (also called Baburao), brother of Veer Savarkar,Christ Parichay was published posthumously in 1946. The book is being republished today (26 February) by the Savarkar National Memorial – an organization which has no connection with the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS).
The republication of Christ Parichay is part of a drive to republish all of Baburao’s works. Nonetheless, media reports have sought to associate the book with the RSS itself. In a report ostensibly aimed at inflaming Christian sentiments, Midday said, “Jesus Christ was a Tamil Hindu, claims RSS founder’s controversial book”. Despite clarification from the publisher that the book’s publication was only a part of the republication of Baburao’s works, the report portrays the views in the book as the official claims of the RSS.
One should remember that at the time of the book’s writing, theosophical stories of Jesus having learnt esoteric mysticism from India were very popular. Among its proponents were Russian painter Roerich and Paramahansa Yogananda, who believed in the legend that Jesus traveled to the East. Even as recent as in the 1980s, popular English magazines such as Illustrated Weekly of India and Mirror ran stories titled “Did Jesus die in Kashmir?” and “Did Jesus really live?”
Even today, these notions are popular, not only among a section of Hindus but also among assorted sections of theosophists and new-age groups. Many Ahmadiya Muslims believe in the idea that Jesus came to Kashmir. BBC’s documentary director Richard Denton holds that, having survived the crucifixion, Jesus traveled east to Kashmir.
Further, one should also remember that the book was written at a time when dominant forces in colonial Indology were making outlandish claims that Krishna was a distorted myth of Jesus and that the Gita was influenced by the Gospels. But for the compelling inscription-based evidence that the Krishna tradition predated the Common Era, such a narrative would have even entered our textbooks.
To put things in perspective, let us consider this. John Bentley, a nineteenth century Indologist in his book, A Historical View of the Hindu Astronomy, written in 1825, stated that “the fabrication of the incarnation and birth of Krishna” was done by Brahmins because they “were sorely vexed at the progress Christianity was making, and fearing, if not stopped in time, they would lose all their influence and emoluments”.
Today, we know that this is completely wrong and that Krishna worship predated the Common Era by centuries. But in 2013, Cambridge University Press reprinted the book as part of its practice of reissuing of out-of-print titles. None portrayed the views in the book as the official stand of Cambridge University, nor did tabloids report that Cambridge published a book which claims that Krishna was a fabrication by Brahmins to counter Christianity.
The reports surrounding Christ Parichay have also revealed the lack of knowledge regarding Indian society. In an effort to paint the book as ‘Brahminical’, the reports repeatedly stated that the author made Jesus a ‘Tam-Brahm’. In reality, the book claimed that Jesus was a ‘Viswakarma Brahmin’.
This claim is interesting for historical reasons. For many decades, Viswakarmasand Orthodox Brahmins had a dispute. Viswakarmas include artisans, sculptors and goldsmiths and Orthodox Brahmins vehemently opposed their rights to sacred thread. Litigation wars raged in colonial courts over the issue. In this context, Baburao’s claim that Jesus was a ‘Viswakarma Brahmin’ who had a sacred thread ceremony has significant connotations. Baburao was totally wrong about Jesus. But he was essentially siding with the artisan community against the orthodoxy.
Interestingly, as late as in 2010, a Biblical scholar Dr Adam Bradford made a claim which sounds close to, but is different from, the one made by Baburao in 1946. Bradford claims that Jesus was a socially privileged architect or a tekton – a claim also made by Baburao.
Of course, there is no credible evidence backing any of these claims regarding Jesus. The claims only reveal a craving from fringe Christians in the West and a section of Hindus in India to place Jesus within Eastern traditions. Any right thinking person would have understood that the republishing of this book can serve no propaganda and at best only serves academic interest over how a section of Hindus perceived Jesus.
Neither the RSS nor any Hindu organization had ever propagated these views even when they were written. MS Golwalkar, the second chief of the RSS, for example, called Jesus “a great seer” who had “sublime thoughts”, and attributed the spread of Christianity to apostles being “fired with the spirit of Christ”.
Again, historical documents prove that Golwalkar was wrong. Author Jonathan Kirsch meticulously showed in his work, God against the Gods, that the spread of Christianity was brought about by a dangerous cocktail of fanatical evangelism and the political opportunities that monotheism provided to Roman rulers.
The point to be noted is that the RSS never officially promulgated Baburao’s views on Christ. In fact, one of the very first English books eulogizing the RSS was written by a Catholic priest in Kerala, Anthony Elenjimittam. Elenjimittam was a Gandhian who incidentally also coined one of the more popular terms in Indian politics, ‘pseudo-secularism’.
The RSS, on its part, continues to have dialogue with various Christian groups and never gets into theological debates over Christianity. In 2002, the then RSS chief KS Sudarshan participated in the RSS-Christian Perspective Meet, held by the Indian Institute of Christian Studies.
There are sections among Hindu nationalists who do not agree with this approach of the RSS. Most notable among them are those belonging to the Sita Ram Goel school. Goel’s harsh criticism of Jesus Christ as an “artifice for aggression” still sets the ideological framework for this school of Hindutvaites who negate Jesus completely. The Hindu nationalist approaches to Jesus and Christianity, therefore, are varied and not monolithic. They are only united in their opposition to forced and organized conversions.
Hence, the controversy surrounding the book written by Babarao Savarkar in 1946 is nothing but a psychological and communal hoax played on the nation. There are other really serious communal forces at work which use similar unfounded theories. Baburao could be forgiven perhaps, taking into account his era and the fact that he did not aim to make his views a basis for converting Christians to Hinduism. But what about forces that work today with a communal agenda, having a sophisticated institutional mechanism and claiming that “India is a Christian Nation”?
The book India is a Christian Nation repeats the outdated pseudo-scientific Aryan invasion theory and then claims that Dravidians are the natives of India. Then, it quotes Father Heras who claimed that they were “Hamitic”. It also claims that Abraham was a Dravidian, thus effectively making Jesus a Dravidian descendant.
The book was written in 2003 and since then has been republished several times. Far from being discredited, the book has been endorsed by some of the highest authorities of Indian churches, including Catholic Bishop Rev Dr Lawrence Pius of Chennai, Bishop Ezra Sargunam of Evangelical Church of India and Dr John Samuel of Institute of Asian Studies. What makes the book even more dangerous to communal harmony is the fact that it also carries an appendix on the so-called ‘Secret Circular of RSS’, a hate-hoax modeled after the Protocols of Zion. Yet, the book is endorsed by Christian authorities cutting across denominations.
This book is not an isolated phenomenon. There is an entire industry flourishing through the publication of books which claim that Hinduism is a derivative of Christianity. Even the famous Thirukkural has been claimed as a Christian work, though such claims have been decisively proved false by Tamil scholars. Yet, such evangelical materials thrive and are disseminated through countless evangelical outlets throughout Tamil Nadu.
It is time that we stopped peddling half-truths and started looking at the overall picture in an unbiased manner. That is the least that they can do to really boost secularism in India.