Why do we write zha to represent ழ in English

[Mani Manivannan]

ழ என்ற தமிழ் எழுத்துக்கு இணையான ஆங்கிலக் குறியீடாக zh என்பதைப் பரிந்துரைத்தது பேரா. இலக்குவனார் என்று கீழ்க்கண்ட மேற்கோள் குறிப்பிடுகிறது.  அது உண்மையா?

அன்புடன்,

மணி மு. மணிவண்ணன்

http://www.quora.com/Tamil-language/Why-do-we-write-zha-to-represent-the-letter-%E0%AE%B4-in-English

The letters "zh" are used while transliterating Tamil and Malayalam words which have the letters ழ and ഴ respectively, into the Roman script. Only the Tamil (ழ), Malayalam (ഴ), and the Pashto (ړ) alphabets seem to have letters denoting the retroflex approximant. [1]

It's presence in Malayalam (and resemblance of ഴ to older forms of the letter in Tamil [2]) is because Malayalam split from Tamil (more specifically what linguists call Proto-Tamil-Malayalam) less than 1000 years ago because Nampoodiris sanskritized Tamil in in the erstwhile Chera Nadu now called Keralam.

Since there's no letter for the retroflex approximant (ழ) in the Roman script, a suitable symbol was needed to denote the sound for transliterating (writing words from one script to another) words into English.

Tamil scholars decided to use "zh" (a combination of 2 letters). It is not quite sure which scholars exactly did it but the floating truth/rumor is that Professor S. Ilakkuvanar ,who took out the Chennai-Kanyakumari anti-Hindi march in the 1960s and was fired from his job, was one of those scholars. 
Aptly S. Ilakkuvanar's story is titled with the 'ழ'. 

If you are using word-processing software to type in Tamil, you just use "z" not "zh" in most Tamil word processors like Murasu.

[rajam]

எனக்கு இது பற்றித் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. ஒரளவு உறுதிப்பட, பேராசிரியர் இலக்குவனார் அவர்களின் தொல்காப்பிய ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு நூலைப் பார்க்கலாம்;  அதில் அவர் "ழ” ஒலியை எப்படிக் குறித்திருக்கிறார் என்று தெரியும். அந்த நூல் என்னிடம் இல்லை.

அன்புடன்,

ராஜம்

[Jean-Luc Chevillard]

Dear Mani,

regarding this topic,
you might be interested in reading the pages
contained in the attached PDF,
extracted from a 1936 article by Firth in the BSOS.

Firth refers on page 525
to the "z finali Latinorum"
in connection with a book (by Peanius) which was published in 1772.

As you know, "h" has often been used as a diacritic

Therefore, if ழ is perceived as a "special z",
it seems natural that it should be printed as "zh".

For another example of "h" as a diacritic,
see for instance on p.57,
in Henrique's /Arte da Lingua Malabar/,
translated by Jeanne Hein and V.S. Rajam.

You find "rh" as a transcription of ட

I hope this is useful

Best wishes

-- Jean-Luc (Paris)

"https://twitter.com/JLC1956"

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "தமிழ் மன்றம்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to tamilmanram...@googlegroups.com.
To post to this group, send email to tamil...@googlegroups.com.
Visit this group at http://groups.google.com/group/tamilmanram.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[rajam]

///எனக்கு இது பற்றித் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. /// என்று நான் சொன்னது இலக்குவனார் 'ழ == zh' என்று பரிந்துரைத்தாரா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு விடையாக. 

[JLC_(Paris)]

Dear Mani,

here (as a second attachment) is the paragraph where Firth(1936) discusses Peanius(1772).

Of course, there is also a possibility that those missionaries were inspired
by the transcription practices for slavic languages in the Latin alphabet.

Think of "Brezhnev" :-).

Cheers. Jean-Luc

"https://twitter.com/JLC1956"

[C.R. Selvakumar]

என்னிடம் உள்ள பேராசிரியர் இலக்குவனார் அவர்களின் தொல்காப்பிய நூலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் ḻ என்னும்

ஒட்டுக்குறியுடன் (திரிபுக்குறியுடன்) எழுதியுள்ளார்.  அறிமுகம் என்னும் படலத்துக்கு முன்னே உள்ள இரன்டு

பக்கங்களில் அவர் தந்துள்ள "Transliteration" என்னும் பக்கங்களில் "ழ : ḻ   It is like zh" என்று குறித்திருக்கின்றார்.

(இந்த நூலைப் பேராசிரியர் மறைமலை இலக்குவனார் அவர்கள் எனக்கு அன்பளிப்பாகச் சென்னையில்

அளித்தார்கள்; அவர்களுக்கு என் நன்றி.)

அன்புடன்

செல்வா

--
Regards
Selva
___________________
C.R.(Selva) Selvakumar

[இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்]

பேரா. செல்வ குமார் குறிப்பிட்டுள்ளது உண்மை தான்.  பிரசுனேவ் முதலான  உருசியச்  சொற்களின் ஒலி பெயர்ப்பு  போன்று  ழ ன்பது  zh   எனக் குறிக்க வேண்டும் என்பார் பேராசிரியர் இலக்குவனார்.   எனினும் ஆங்கிலத் தொல்காப்பியத்தில்   அப் போதைய நடை  முறைக்கிணங்கவே குறித்துள்ளார்.
ஆனால், 1933 இல் தான் எழுதி வெளியிட்ட எழிலரசி அல்லது காதலின் வெற்றி என்னும் தனித்தமிழ்க் குறுங்காவியத்தின்  பெயரை அப்பொழுதே ஆங்கிலத்தில் Ezhilarasi  எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அதற்கு முன்பு அவ்வாறு யாரும் குறிப்பிடாததாலும் தொடர்ந்து இவ்வாறு குறிக்க வேண்டும் எனப்  பே ராசிரியர் சி.இலக்குவனார் வலியுறுத்தி வந்த மையாலும்  < ழ என்ற தமிழ் எழுத்துக்கு இணையான ஆங்கிலக் குறியீடாக zh என்பதைப் பரிந்துரைத்தது பேரா. இலக்குவனார் >  என்பது உண்மையே!

--

அயற் சொற்களையும்  அயல் எழுத்துகளையும் நீக்கித்தான் எழுத வேண்டும் என்றாலும் பிறரது கருத்துகளையும் பிற இதழ்கள் அல்லது தளங்களில் வந்த செய்திகளையும் மேலனுப்புகையில் அவ்வாறே பதிவதால் அல்லது அனுப்புவதால் தமிழ்த்தாயே பொறுத்தருள்க.

அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
அகரமுதல இணைய இதழ் www.akaramuthala.in

இலக்குவனார் இல்லம்,
23 எச், ஓட்டேரிச் சாலை, மடிப்பாக்கம்,சென்னை 600 091
மனை பேசி 044 2242 1759
அலை பேசி 98844 81652
/ தமிழே விழி! தமிழா விழி!
எழுத்தைக் காப்போம்! மொழியைக் காப்போம்! இனத்தைக் காப்போம்! /

பின்வரும் பதிவுகளைக் காண்க:

www.ilakkuvanar.com
thiru2050.blogspot.com
thiru-padaippugal.blogspot.com
http://writeinthamizh.blogspot.com/
http://literaturte.blogspot.com/
http://semmozhichutar.com

[Jean-Luc Chevillard]

Dear Mani,

I have now examined more documents and I see two strategies which have been used in the course of History.

The first portuguese strategy for writing ழ was to use "ł" (which is now in Unicode: U+0142 LATIN SMALL LETTER L WITH STROKE)

See page 22 in the 2013 English translation (by Jeanne Hein and V.S. Rajam) of /Fr. Henriques' Arte da Lingua Malabar/ (Harvard Oriental Series, vol. 76)
[ISBN 978-0-67472723-6], which is a text belonging to the mid-16th century

You will find the statement:

1. There are also three forms of "l": ல ழ ள

2. This ல I would write with "l"

3. the other ழ I would write with "ł" with a stroke

4. through the "l". And this ள I would write by

5. "L" which is not Latin but from the common Portuguese dialect.



That strategy seems not to have been followed widely, probably because it was typographically difficult.

If you examine the facsimilé reproduction of Proença's dictionary (dated A.D. 1679)
by Xavier S. Thani Nayagam (1966, Kuala Lumpur),
you can see in the portuguese text that no distinction is clearly visible
but they apparently try to distinguish the three "l" by using adjectives
(/gordo/ "thick", /corcouado/ "curved").

See the statements found (in the translation by Edgar C. Knowlton Jr. and Xavier S. Thani Nayagam) on page 19 of the 1966 book

<QUOTE Knowlton & Thani Nayagam 1966>
The letter ல is our l
....
The letter ழ which we call thick l is pronounced by ....
.....
The letter ள which we call curved l is pronounced as ...
</QUOTE>

INTERESTINGLY, in the grammar by C.J.Beschi (GRAMMATICA LATINO-TAMULICA), printed in 1738 in Tranquebar,
we find on page 15, the following statement.

<QUOTE Beschi>
... Sic பகல non pro-
nunciatur /pagal/, ſed /paguel/, /dies/; eodum modo dicitur
புகழ, /pugueł, laus/: அவள , /aveł, illa/ ....
</QUOTE>

You can see this with your own eyes on Google books:
"http://books.google.co.in/books?id=7aJFAAAAcAAJ"

It is clear that when it comes to the character "ł" (l with a stroke), they switched from italic to roman
(the printer did not have it in his set of characters for italic)

The other strategy for representing ழ
seems to be first represented in Peanius (1772),
as I said in my earlier post,
but I have not tried to examine the original
and my statement is only based on Firth[1936]
who reproduces a Latin passage from Peanius(1772)
in which the expression "z finali Latinorum" is used.

The "h" in "zh" is most probably a diacritic.

That strategy can be seen in application
in several 19th century books.

See for instance F.W. Ellis's /On virtue/ (containing his translation of the beginning of the குறள்)
 and, freely available at:

"http://books.google.fr/books?id=H4IIAAAAQAAJ"

At the bottom of page (2) you can see

"... உழலல /uzhelel/ to revolve ..."

Therefore, one can conclude that the QUORA entry should be corrected,
although I wonder whether that is really possible,
because "floating truth/rumour" tend to FLOAT for very long.

Warm regards (from Paris)

-- Jean-Luc (ழான்)

"https://twitter.com/JLC1956"

[வேந்தன் அரசு]

என்னைப்பொறுத்து  ழ் = rl 

pearl, early போன்ற இடங்களில் லகரம் ழகரமாக ஒலிக்கவில்லை என்று சொன்னாலும் ழகரம் போல் ஒலிக்கும். 

ரகரமும் ழகரமும் பிறக்கும் இடம் ஒன்றே.

--

வேந்தன் அரசு

வள்ளுவம் என் சமயம்

[Mani Manivannan]

Dear Jean-Luc,

Thank you for your scholarly and detailed response. It was quite interesting to read.

Regards,

Mani M. Manivannan