Re: [வல்லமை] விவேகாநந்தர் செய்தது சரியா?
Innamburan S.Soundararajan
~ I like your candor. Am in the same boat for longer years. But,
remember, you can mislead yourself by design or sheer wilfulness.
Innamburan
இன்னம்பூரான்
http://innamburan.blogspot.co.uk
http://innamburan.blogspot.de/view/magazine
www.olitamizh.com
2014-02-12 8:06 GMT-06:00 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>:
> ஒரு விதத்தில் விவேகாநந்தர் மூலமாக நமது சாத்திரக் கருத்துகளை உள்வாங்கியது
> நல்லது என்று படுகிறது. ஏனெனில் நேரடியாகச் சாத்திரங்கள், புராணங்கள்,
> இதிகாசங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், பிராம்மணங்கள், ஆரண்யகங்கள் இவற்றுக்குள்
> போயிருந்தால் மிகவும் கஷ்டப்பட வேண்டியிருந்திருக்கும். காரணம் மொழியினால்
> அன்று. ஆனால் அங்கு ரிஷிகளின் பேரால், கடவுளின் பேரால், அவதாரங்களின் பேரால்
> மண்டியிருக்கும் மண்டவிடப்பட்டிருக்கும் களைகள், புதர்கள், குப்பைகள் மிகவும்
> பயமுறுத்துவன. மனிதரைப் பற்றியும். மனிதருக்கான நல்வாழ்வு என்பதைப் பற்றியும்
> யோசித்தார்களா என்றே சமயத்தில் ஐயம் வந்து விடுகிறது.
>
> நல்ல பகுதிகள் இல்லையா? அதைப் பார்த்துவிட்டுப் போயேன். ஏன் வேண்டாத பகுதிகளைப்
> பார்த்துவிட்டுக் கஷ்டப் படுகிறாய் என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அதுவும் நல்ல
> உபதேசம்தான். ஆனால் விவேகாநந்தரிடம் ஈடுபாடு என்பது என்னை அடுத்த கட்ட நகர்வாக
> மூல நூல்களைக் கற்க வேண்டும்; அவற்றில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது என்பதைப்
> பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் மூட்டி விட்டதன் விளைவு கொஞ்சம் காடு மலை என்று
> கால் முட்டி தேய உள்ளே போய்ப் பார்க்க வேண்டியதாகப் போனது. பரவாயில்லை நல்ல
> எக்சர்சைஸ்தான். ஆனாலும் பல நேரங்களில் கிடைக்கும் ஏமாற்றம், அதிர்ச்சி,
> அலுப்பு சொல்லும் தரமன்று.
>
> சமுதாயத்திலும் சரி, சாத்திரக் கருத்துகளிலும் சரி, வழிவழியான ஆசாரங்களிலும்
> சரி, மரபு, ஆதார சாத்திர நூல்கள், நெடும் வழக்கங்கள் என்பனவற்றில் மிகுந்த
> சீர்திருத்தம், வேர் கிளர்த்திய சீர்திருத்தம் தேவை என்னும் கால கட்டத்தில்தான்
> விவேகாநந்தர் பிறந்தார். அதாவது நரேந்திர நாத தத்தர் பிறந்தார்.
> அமெரிக்காவுக்கு கப்பல் ஏறுவதற்கு முன் அளசிங்கமய்யங்கார் என்ன பெயர் பதிவது
> என்று கேட்க, யதேச்சையாக வைத்துக் கொண்ட பெயர் விவேகாநந்தர். சரி அது அவ்வளவு
> முக்கியமில்லை என்று விடுவோம். ஆனால் கடும் சீர்திருத்தங்கள் சமுதாயத்தில்
> செய்யப்பட்டும், செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் பெரும் அறிஞர்கள் கவலை கொண்டு
> விவாதம் செய்த சூழல்களில்தான் நரேனின் தோற்றம். அந்த விவாதங்களின்
> முக்கியத்துவத்தை, சீர்திருத்தங்களின் அவசரத் தேவையை நன்கு உணர்ந்த ஒரு தற்கால
> இளைஞனாகத்தான் அவரும் வளர்ந்திருக்கிறார்.
>
> ஆனால் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரைக் கண்டு பேசியதும், மேலும் குடும்பம் சார்ந்த பெரும்
> இழப்புகள், அல்லல்கள், வறுமை என்ற சூழல்கள் எழுந்து வாட்டவும் அவருக்கு மன
> அமைதி மிக அவசரத் தேவையாகவும், தனிப்பட்ட அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகவும்
> போய்விட்டது. ‘தம்மைச் சந்தித்திருக்கவில்லையேல் நரேந்திரன் இந்தச்
> சமுதாயத்தையே புரட்டிப் போட்டிருப்பான்’ என்ற பொருள்பட பரமஹம்ஸர் கூறியதும்
> உண்டு. (ஒரு விதத்தில் பார்த்தால் அப்படியும் நடந்திருக்கக் கூடாதா என்ற எண்ணம்
> என் மனத்தில் தோன்றியதும் உண்டு, சில மனோநிலைகளில்).
>
> ஏனெனில் சமுதாயமும், அதை வளர விடாமல் அடிக்கும் வழக்க பழக்கங்களும்,
> சமயாசாரங்களும், நூல்களில் ரிஷிகள் என்பவர்கள் பேரில், ரிஷிகள் என்பவர்களின்
> பெயரால் ஏறிக்கிடக்கும் கதைகளும், கருத்துகளும், வர்ண தர்ம அபிமானிகள்
> சாத்திரங்களில் செய்து வைத்திருக்கும் கொடுமைகளும் பார்க்கும் பொழுது நம்
> நாட்டிற்கு வேண்டியது மிக அவசரமாக நல்ல மனித வாழ்வைப் பற்றிய முன்னேற்றமான
> கருத்துச் சூழல்தானே தவிர, சீழ்பிடித்துப் புரையோடிப் போன காலப் பழசான
> பாத்திரத்தில் என்னதான் உயர்ந்த ஆன்மிகம் என்றாலும், அந்தத் தூய உயிரமுதத்தைப்
> பெய்வது நாசத்தை மேலும் நாசமாக்குவது போன்ற செயல் என்ற எண்ணம் எழும் போதெல்லாம்
> நரேந்திரன் தன்னளவில் செய்து முடித்திருக்கக் கூடிய பெரும் சமுதாய மாற்றம்
> பரமஹம்ஸரால் நிரந்தரமாகத் தடைப்பட்டுப் போயிற்றோ என்ற எண்ணம் என் மனத்தில்
> தவிர்க்க முடியாமல் எழுவதும் உண்டு.
>
> அதுவும் பழம் நூல்களில், சாத்திரங்களில், புராணங்களில், தர்ம சாத்திரங்களில்,
> பல சமய சம்பிரதாயங்களில் உள் புகுந்து கற்கும் போது ‘விவேகாநந்தர் செய்தது
> சரியா?’ என்ற கேள்வி என்னுள் நெருடத்தான் செய்கிறது. ஏனெனில் தன்னைப் போல் கால
> நிர்பந்தத்தால் மாறிக்கொண்டு இருந்த சமுதாயம், கணிசமான அளவு மாறி நன்கு
> நிலைப்பாடு கொண்டபின் செய்திருக்க வேண்டிய ஆன்மிகப் பொழிவை, வேண்டிய மாற்றம்
> ஆரம்பிக்கத்தொடங்கிய கணத்திலேயே மேலே பெய்து, மாற வேண்டிய அவசியத்தைப் பற்றிய
> உணர்வையே மழுங்க அடித்து, நம் மூதாதையர் செய்தது எல்லாம் ஆஹா ஓஹோ பிரமாதம்,
> பெரும் ஆன்மிகம், பவித்திரம், பரம பாவனம் என்ற மெய்மையற்ற வீண் பெருமித
> உணர்வில் நிரந்தரமாக அந்த நல்லுதயம் எழாமலே போக்கடிக்கப்பட்டதோ என்ற ஒரு
> வருத்தம் என்னுள் சமயத்தில் எழுகிறது. இது தவறா, சரியா என்பதை என்னால் சரியாக
> கணிக்க முடியவில்லை.
>
> நீங்களே ‘உன்னுடைய இந்த எண்ணம் வீண் பிரமை. அல்லது உன்னுடைய குயுக்தி’ என்று
> என்னைத் திட்டினால் கூட என் உள்ளம் மகிழத்தான் செய்யும். காரணம் நானும்
> அப்படித்தான் நினைக்க விரும்புகிறேன் ஆனால் கண்ணை மூடிக் கொள்ளாமல் பலவற்றையும்
> காணும் போது, தன்னைத் தானே மந்திரித்துக் கொள்ளாமல் யோசிக்கும் பொழுது இந்த
> எண்ணம் எழத்தான் செய்கிறது.
>
> ***
>
>
> --
> You received this message because you are subscribed to the Google Groups
> "வல்லமை" group.
> To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an
> email to vallamai+u...@googlegroups.com.
> For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Subashini Tremmel
ஒரு விதத்தில் விவேகாநந்தர் மூலமாக நமது சாத்திரக் கருத்துகளை உள்வாங்கியது நல்லது என்று படுகிறது. ஏனெனில் நேரடியாகச் சாத்திரங்கள், புராணங்கள், இதிகாசங்கள், தர்ம சாத்திரங்கள், பிராம்மணங்கள், ஆரண்யகங்கள் இவற்றுக்குள் போயிருந்தால் மிகவும் கஷ்டப்பட வேண்டியிருந்திருக்கும். காரணம் மொழியினால் அன்று. ஆனால் அங்கு ரிஷிகளின் பேரால், கடவுளின் பேரால், அவதாரங்களின் பேரால் மண்டியிருக்கும் மண்டவிடப்பட்டிருக்கும் களைகள், புதர்கள், குப்பைகள் மிகவும் பயமுறுத்துவன. மனிதரைப் பற்றியும். மனிதருக்கான நல்வாழ்வு என்பதைப் பற்றியும் யோசித்தார்களா என்றே சமயத்தில் ஐயம் வந்து விடுகிறது.நல்ல பகுதிகள் இல்லையா? அதைப் பார்த்துவிட்டுப் போயேன். ஏன் வேண்டாத பகுதிகளைப் பார்த்துவிட்டுக் கஷ்டப் படுகிறாய் என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அதுவும் நல்ல உபதேசம்தான். ஆனால் விவேகாநந்தரிடம் ஈடுபாடு என்பது என்னை அடுத்த கட்ட நகர்வாக மூல நூல்களைக் கற்க வேண்டும்; அவற்றில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் மூட்டி விட்டதன் விளைவு கொஞ்சம் காடு மலை என்று கால் முட்டி தேய உள்ளே போய்ப் பார்க்க வேண்டியதாகப் போனது. பரவாயில்லை நல்ல எக்சர்சைஸ்தான். ஆனாலும் பல நேரங்களில் கிடைக்கும் ஏமாற்றம், அதிர்ச்சி, அலுப்பு சொல்லும் தரமன்று.சமுதாயத்திலும் சரி, சாத்திரக் கருத்துகளிலும் சரி, வழிவழியான ஆசாரங்களிலும் சரி, மரபு, ஆதார சாத்திர நூல்கள், நெடும் வழக்கங்கள் என்பனவற்றில் மிகுந்த சீர்திருத்தம், வேர் கிளர்த்திய சீர்திருத்தம் தேவை என்னும் கால கட்டத்தில்தான் விவேகாநந்தர் பிறந்தார். அதாவது நரேந்திர நாத தத்தர் பிறந்தார். அமெரிக்காவுக்கு கப்பல் ஏறுவதற்கு முன் அளசிங்கமய்யங்கார் என்ன பெயர் பதிவது என்று கேட்க, யதேச்சையாக வைத்துக் கொண்ட பெயர் விவேகாநந்தர். சரி அது அவ்வளவு முக்கியமில்லை என்று விடுவோம். ஆனால் கடும் சீர்திருத்தங்கள் சமுதாயத்தில் செய்யப்பட்டும், செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் பெரும் அறிஞர்கள் கவலை கொண்டு விவாதம் செய்த சூழல்களில்தான் நரேனின் தோற்றம். அந்த விவாதங்களின் முக்கியத்துவத்தை, சீர்திருத்தங்களின் அவசரத் தேவையை நன்கு உணர்ந்த ஒரு தற்கால இளைஞனாகத்தான் அவரும் வளர்ந்திருக்கிறார்.ஆனால் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரைக் கண்டு பேசியதும், மேலும் குடும்பம் சார்ந்த பெரும் இழப்புகள், அல்லல்கள், வறுமை என்ற சூழல்கள் எழுந்து வாட்டவும் அவருக்கு மன அமைதி மிக அவசரத் தேவையாகவும், தனிப்பட்ட அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகவும் போய்விட்டது. ‘தம்மைச் சந்தித்திருக்கவில்லையேல் நரேந்திரன் இந்தச் சமுதாயத்தையே புரட்டிப் போட்டிருப்பான்’ என்ற பொருள்பட பரமஹம்ஸர் கூறியதும் உண்டு. (ஒரு விதத்தில் பார்த்தால் அப்படியும் நடந்திருக்கக் கூடாதா என்ற எண்ணம் என் மனத்தில் தோன்றியதும் உண்டு, சில மனோநிலைகளில்).ஏனெனில் சமுதாயமும், அதை வளர விடாமல் அடிக்கும் வழக்க பழக்கங்களும், சமயாசாரங்களும், நூல்களில் ரிஷிகள் என்பவர்கள் பேரில், ரிஷிகள் என்பவர்களின் பெயரால் ஏறிக்கிடக்கும் கதைகளும், கருத்துகளும், வர்ண தர்ம அபிமானிகள் சாத்திரங்களில் செய்து வைத்திருக்கும் கொடுமைகளும் பார்க்கும் பொழுது நம் நாட்டிற்கு வேண்டியது மிக அவசரமாக நல்ல மனித வாழ்வைப் பற்றிய முன்னேற்றமான கருத்துச் சூழல்தானே தவிர, சீழ்பிடித்துப் புரையோடிப் போன காலப் பழசான பாத்திரத்தில் என்னதான் உயர்ந்த ஆன்மிகம் என்றாலும், அந்தத் தூய உயிரமுதத்தைப் பெய்வது நாசத்தை மேலும் நாசமாக்குவது போன்ற செயல் என்ற எண்ணம் எழும் போதெல்லாம் நரேந்திரன் தன்னளவில் செய்து முடித்திருக்கக் கூடிய பெரும் சமுதாய மாற்றம் பரமஹம்ஸரால் நிரந்தரமாகத் தடைப்பட்டுப் போயிற்றோ என்ற எண்ணம் என் மனத்தில் தவிர்க்க முடியாமல் எழுவதும் உண்டு.அதுவும் பழம் நூல்களில், சாத்திரங்களில், புராணங்களில், தர்ம சாத்திரங்களில், பல சமய சம்பிரதாயங்களில் உள் புகுந்து கற்கும் போது ‘விவேகாநந்தர் செய்தது சரியா?’ என்ற கேள்வி என்னுள் நெருடத்தான் செய்கிறது. ஏனெனில் தன்னைப் போல் கால நிர்பந்தத்தால் மாறிக்கொண்டு இருந்த சமுதாயம், கணிசமான அளவு மாறி நன்கு நிலைப்பாடு கொண்டபின் செய்திருக்க வேண்டிய ஆன்மிகப் பொழிவை, வேண்டிய மாற்றம் ஆரம்பிக்கத்தொடங்கிய கணத்திலேயே மேலே பெய்து, மாற வேண்டிய அவசியத்தைப் பற்றிய உணர்வையே மழுங்க அடித்து, நம் மூதாதையர் செய்தது எல்லாம் ஆஹா ஓஹோ பிரமாதம், பெரும் ஆன்மிகம், பவித்திரம், பரம பாவனம் என்ற மெய்மையற்ற வீண் பெருமித உணர்வில் நிரந்தரமாக அந்த நல்லுதயம் எழாமலே போக்கடிக்கப்பட்டதோ என்ற ஒரு வருத்தம் என்னுள் சமயத்தில் எழுகிறது. இது தவறா, சரியா என்பதை என்னால் சரியாக கணிக்க முடியவில்லை.நீங்களே ‘உன்னுடைய இந்த எண்ணம் வீண் பிரமை. அல்லது உன்னுடைய குயுக்தி’ என்று என்னைத் திட்டினால் கூட என் உள்ளம் மகிழத்தான் செய்யும். காரணம் நானும் அப்படித்தான் நினைக்க விரும்புகிறேன் ஆனால் கண்ணை மூடிக் கொள்ளாமல் பலவற்றையும் காணும் போது, தன்னைத் தானே மந்திரித்துக் கொள்ளாமல் யோசிக்கும் பொழுது இந்த எண்ணம் எழத்தான் செய்கிறது.***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Subashini Tremmel
..ஆனாலும் ஆன்மிகச்சிறப்பு மிக்க உயர்ந்த இலட்சிய நிலையே உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் என்னும் பொருளை விவேகாநந்தர் கருதுவது நல்லதுதான். அப்படிப் பொருள் கொண்டு யார் அத்தகைய ஆன்மிகச் சிறப்பு உடையவ்ர்களாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் உடையவர்கள் என்று நற்குணங்களின் அடிப்படையில் கூறுவது சிறந்ததுதான். ஆனால் விவேகாநந்தர் மேற்கோள் காட்டும் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானப்பகுதி அப்படிப் பேசுவதாகத் தெரியவில்லையே. வர்ணாஸ்ரமங்களுக்குக் கொழுகொம்பான பிராம்மணத்துவம், பிராம்மண வர்ணம், அந்த பிராம்மணத்துவத்தை ரக்ஷிப்பது என்ற பொருளில் அன்றோ பேசுவதாகத் தோன்றுகிறது. அந்தப் பகுதிய ஏன் மேற்கோள் காட்டுகிறார் விவேகாநந்தர், தமது கருத்தை அந்தப் பகுதி மிகச்சரியாகப் பேசவில்லை என்னும் போது?***
N. Kannan
அதுவுமில்லாமல் உள்ளத்துக்கு உண்மையாக, போலித்தனம் இல்லாதிருந்தவர்களில் ஒருவர் விவேகாநந்தர். இவரே அமெரிக்க நாட்டில் இருக்கும் போது அங்கு நிலவும் மக்கள் சுதந்திரத்தை அப்படி வியந்து பாராட்டுகிறார். பெண் சுதந்திரம் நிலவுவதைக் கண்டு அப்படி மகிழ்ந்து போற்றுகிறார். ஆனால் அப்படிப்பட்டவரே இந்தியாவிற்கு வந்ததும் பழைய தயக்கம் தொற்றிக்கொண்டு விடுகிறது போலும்! மெதுவா மெதுவா நூல்களில் அடிமட்டத்தில் இருந்த மக்களுக்கு ஆமோதிப்பு தரப்பட்டதாகப் பரிந்து வார்த்தை சொல்கிறார். எப்படி வந்தது அந்த ஆமோதிப்பும்? புத்தர் வந்து மக்களைப் பெருவாரியாகப் பழைய பிடியிருந்து மீட்டதும் எல்லாம் தளர்த்தப்பட்டன.
N. Kannan
ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தியைப் பற்றிய உங்கள் கருத்து சரியானதே. He condemns any form of authority, be it in the form of books or strictures or Guru or hoary practices and what not.But persons like JK, V apart, a general note of caution --பிராம்மண வர்ணத்தின் உயர்வு பற்றிச் சொல்கிறீர்களா என்று கேட்டால், ‘அடேடே! நாங்கள் வர்ண தர்மத்தைப் பற்றியா சொல்கிறோம்? உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை அல்லவா பிராம்மணத்துவம் என்னும் சொல்லால் குறிக்கிறோம். யார் அப்படி உயர்ந்த நிலையை அடைந்திருக்கிறார்களோ அவர்கள் அன்றோ உண்மையில் பிராம்மணர்கள்!’ என்று இலட்சிய கருத்தாக்கமாகப் பேச வேண்டியது.அப்புறம் எதிர்கேள்வி இல்லாத சூழ்நிலையில், மனம் திறந்து பேச சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போது ‘அதுக்குத்தான் நான்கு வர்ணமா பிரிச்சு வேதங்கள் தவம் கடவுள் பூஜை எல்லாம் பாதுகாக்கறதுக்குன்னே பிராம்மணாள்னு வச்சா. அதுக்குத்தான் அவாளைப் பாதுகாக்கறது அரசாளோட கடமைன்னு வைச்சா. எல்லாம் தெரியாமயா பன்ணிருக்கா பெரியவா?’ என்று நூல்களின் வழி வர்ணாஸ்ரமம் என்று உண்மையைப் பேச வேண்டியது என்றபடிபொதுவில் கேள்வி எழுந்தா அதைச் சமாளிக்க வேண்டி இலட்சியக் கருத்தாக்கம் என்ற சொல்லாடல் முகமும், உள்ளபடி நூல்களிலும், சுய அனுதாபக் குழுக்களில் பேசும் போது வர்ணாஸ்ரமக் கருத்தும் என்று சௌகரியத்தனமான விளக்க உத்தியாகப் பயன்படுத்தாதவரை,........பயன்படாதவரை.. இது தவறில்லை. ஆனால் பெரும்பாலான இடங்களில் இப்படித்தான் பயன்படுத்தப் படுகிறது. மேலும் திருமதி சுபாஷிணி கேட்டது போல் என்னத்துக்காக இந்த குழப்பத்திற்கு இடம் தரும் சொல்லாடலான ”பிராம்மணத்துவம்~இலட்சிய ஆன்மிக நிலை” என்ற சங்கடத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு திரிய வேண்டும், நூல்கள் எங்கு பார்த்தாலும் பெருவாரியாக வர்ணாஸ்ரம உயர்வு தாழ்வு கணக்கில் பேசும் போது? நீங்கள் சொல்வது போல் பழங் குப்பைகளைச் சுமந்து திரியும் தேவை பெரும் அருளாளர்களைப் பொறுத்தவரையிலாவது இல்லை அல்லவா.***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
வெள்ளத்தால் போகாது, வெந்தணலால் வேகாது
கொள்ளத்தான் இயலாது, கொடுத்தாலும் நிறைவொழிய குறைபடாது
கள்வர்க்கோ மிக அரிது, காவலோ மிக எளிது..
Tamil Heritage Foundation - http://www.tamilheritage.org/
சொ. வினைதீர்த்தான்
பிராம்மண வர்ணத்தின் உயர்வு பற்றிச் சொல்கிறீர்களா என்று கேட்டால், ‘அடேடே! நாங்கள் வர்ண தர்மத்தைப் பற்றியா சொல்கிறோம்? உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை அல்லவா பிராம்மணத்துவம் என்னும் சொல்லால் குறிக்கிறோம். யார் அப்படி உயர்ந்த நிலையை அடைந்திருக்கிறார்களோ அவர்கள் அன்றோ உண்மையில் பிராம்மணர்கள்!’ என்று இலட்சிய கருத்தாக்கமாகப் பேச வேண்டியது.அப்புறம் எதிர்கேள்வி இல்லாத சூழ்நிலையில், மனம் திறந்து பேச சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போது ‘அதுக்குத்தான் நான்கு வர்ணமா பிரிச்சு வேதங்கள் தவம் கடவுள் பூஜை எல்லாம் பாதுகாக்கறதுக்குன்னே பிராம்மணாள்னு வச்சா. அதுக்குத்தான் அவாளைப் பாதுகாக்கறது அரசாளோட கடமைன்னு வைச்சா. எல்லாம் தெரியாமயா பன்ணிருக்கா பெரியவா?’ என்று நூல்களின் வழி வர்ணாஸ்ரமம் என்று உண்மையைப் பேச வேண்டியது என்றபடிபொதுவில் கேள்வி எழுந்தா அதைச் சமாளிக்க வேண்டி இலட்சியக் கருத்தாக்கம் என்ற சொல்லாடல் முகமும், உள்ளபடி நூல்களிலும், சுய அனுதாபக் குழுக்களில் பேசும் போது வர்ணாஸ்ரமக் கருத்தும் என்று சௌகரியத்தனமான விளக்க உத்தியாகப் பயன்படுத்தாதவரை,........பயன்படாதவரை.. இது தவறில்லை. ஆனால் பெரும்பாலான இடங்களில் இப்படித்தான் பயன்படுத்தப் படுகிறது.
Nagarajan Vadivel
--
Subashini Tremmel
உதாரணமாக நமது பண்டைய ஜாதகம் பார்த்துப் பண்ணும் திருமணத்தில் அல்லாமல், ஆணுக்கு பெண் காதலித்துத் தமக்குப் பிடித்த நபரை, தம் இஷடத்துக்குக் கல்யாணம் செய்யும் திருமணத்தில் பெரும் தீமையைக் காணும் விவேகாநந்தர் அதே உரையில் அமெரிககாவில் தாம் துறைமுகத்தில் நின்று பார்த்த காட்சியை விவரிக்கும் போது வேற்று நாட்டிலிருந்து வக்கத்துப் போய் வருகின்ற பனாதை நபர்கள் முகம் தொங்கிப் போய் போலீஸைப் பார்த்தால் அஞ்சி நடுங்கிக் கொண்டு வந்து இறங்கும் அதே நபர் ஓர் ஆறு மாதம் அமெரிக்காவில் தங்கி ஒரு வேலை கிடைத்து சமுதாயத்தில் பழக ஆரம்பித்ததுமே அவருக்கு அலாதியான தன்னம்பிக்கையும், முகத் தெம்பும் வந்துவிடுகிறது. அங்குதான் இருக்கிறது இயல்பான நடைமுறை வேதாந்தம் என்று வியந்து மகிழும் விவேகாநந்தர், நாம் ஏற்கனவே காட்டிய உரையொன்றில் வலுக்கட்டாயமாக சுதந்திரம் பெர்ற நீக்ரோக்கள் முன்னாடியாவது யாருடைய சொத்துகள் என்ப்ற அந்தஸ்தில் இருந்தார்கள். ஆனால் கண்டனத்தினாலும் வலுக்கட்டாயத்தினாலும் வற்புறுத்திப் பெற்ற சுதந்திரத்தால் அவர்கள் நிலைமை கேட்பாரற்றுப் போய்விட்டது என்றும் கூறுகிறார். ஏன் இந்த முரண்பாடு?
அதாவது அவருடைய நூல்களைப் படிக்கும் போது ஒன்று தோன்றுகிறது. அமெரிக்கா இங்கிலாந்து நாடுகளில் இருக்கும் வரை அவருடைய பேச்சுகளிலும், எழுத்துகளிலும் குழப்பமோ, காம்ப்ரொமைஸாகப் பேச வேண்டிய கட்டயங்களோ இல்லாமல் நேரடியாகப் பளிச்சென்று இருக்கிறது. அங்கு அவர் தம் இஷடப்படியான சிந்தனாவாதியாக இருக்க முடிகிறது. ஆனால் அன்னை பாரத பூமியில் காலடி வைத்ததும், மரபு ரீதியான சுவாமியார், சநாதன தர்மத்தின் பாதுகாவலர் என்ற பொறுப்பு வந்து ஏறி உட்கார்ந்து பழைய கருத்துகளுக்கு ஏதாவது நியாயம் இருக்குமோ என்று அப்படியும் இப்படியும் மாற்றி மாற்றிப் பார்க்கும் வேண்டாத விளக்க பளு, உடன்பாட்டு முறையான சமுதாய மாற்றம் கொண்டுவர என்ன வழி என்ற கவலை அவருக்கு வந்துவிடுகிறது போலும்.
எதனால் இது? பேசாமல் தெளிவாக சமுதாய சீர்திருத்தம் மிக அவசியமானது, கண்டிக்க வேண்டிய அம்சங்களைக் கண்டித்து விழிப்புணர்வும் மார்றமும் கொண்டு வருவதுதான் நேரிய ஒரே வழி என்பதை, தாம் பார்த்த அமெரிக்க சமுதாய நற்காட்சிக்கு அப்புறமாகவாவது அவர் முடிவெடுத்திருக்க வேண்டும்.
அந்த நிலைப்பாடை அவர் எடுக்கும் வரை அவருடைய வாதங்கள் அங்கும் இங்கும் அலைபாய்கின்றன.
You can't transmute the rottenness into ripeness. You have to shed off the rotten wastage and more so, you can't woo it to go away of its own accord.
***
2014-02-16 11:37 GMT+05:30 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>:
இந்த விஷயத்தில் இந்த மாதிரியான நிலை தடுமாட்டத்தை நம் நாட்டில் மத ரீதியான நாட்டம் உள்ளவர்கள் பெரும்பாலாரிடமும் காணமுடியும். அரவிந்தர், பாரதி என்று இன்னும் பலர். ஒரு பக்கம் மேற்கத்திய கல்வியால் பெற்ற விரிந்த உலகம் தழுவிய சிந்தனை. ஆனால் அதே நேரத்தில் சாத்திரங்கள், பாரம்பரிய மரபு சார்ந்த கருத்துகளைப் பற்றிய நிலைப்பாடு என்று வந்தால் அதுவும் குறிப்பாக இந்த வர்ண தர்மம் என்று வந்தால் அது ஏதோ ஆரம்பத்தில் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்காத just division of labour ஆக மட்டும் இருந்தது போலும், பிறகு அந்தத் தூய நிலையிலிருந்து கெட்டு விட்டது போலும் அதை எப்படி எல்லாமோ விளக்கி justify பண்ணுவதற்குச் செய்யும் முயற்சிகள். அந்த முயற்சிகளுக்கு எந்த அடிப்படை உண்மையும் இல்லை. பழைய காலத்திலிருந்து வந்த ஒரு கருத்து பெரும் ரிஷிகளால் சொல்லப்பட்டது உயர்ந்த கருத்தாகத்தானே இருக்க வேண்டும் என்ற பிடிவாதமான அபிப்ராயங்களால் பலரும் அலைக்கழிக்கப்ப்படிருக்கின்றனர். விவேகாநந்தர் செய்ய முயல்வது ஒரு சொல்லுக்கான உயர்ந்த அணுகுமுறையிலான, இலட்சியக் கருத்தாக்கம். ஆன்மிக இலட்சியத்திற்கான சொல்லாடலாக பிராம்மணத்துவம் என்பதை ஆக்க முயல்கிறார். இதே மாதிரியான முயற்சி புத்தரும் செய்ததுண்டு, ‘யார் உண்மையில் பிராம்மணர்’ என்று கேட்டு ஸுத்தம் ஒன்றில் அதற்கான விடையை புத்தர் கூறுவதாக வரும். தம்ம பதத்திலும் கூறியுள்ளதாக நினைவு. ஆனால் அவர் காட்டுகின்ற ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் மேற்கோள் அதைப் பேசாமல் வர்ணாஸ்ரம அமைப்பை அன்றோ பேசுகிறது!
அதுவுமில்லாமல் உள்ளத்துக்கு உண்மையாக, போலித்தனம் இல்லாதிருந்தவர்களில் ஒருவர் விவேகாநந்தர். இவரே அமெரிக்க நாட்டில் இருக்கும் போது அங்கு நிலவும் மக்கள் சுதந்திரத்தை அப்படி வியந்து பாராட்டுகிறார். பெண் சுதந்திரம் நிலவுவதைக் கண்டு அப்படி மகிழ்ந்து போற்றுகிறார். ஆனால் அப்படிப்பட்டவரே இந்தியாவிற்கு வந்ததும் பழைய தயக்கம் தொற்றிக்கொண்டு விடுகிறது போலும்! மெதுவா மெதுவா நூல்களில் அடிமட்டத்தில் இருந்த மக்களுக்கு ஆமோதிப்பு தரப்பட்டதாகப் பரிந்து வார்த்தை சொல்கிறார். எப்படி வந்தது அந்த ஆமோதிப்பும்? புத்தர் வந்து மக்களைப் பெருவாரியாகப் பழைய பிடியிருந்து மீட்டதும் எல்லாம் தளர்த்தப்பட்டன.
விவேகாநந்தர் சொல்கிற கணக்கில் பார்த்தால் பக்தி இயக்கங்கள் ஆயிரக் கணக்கான வருஷங்களாக முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தது, தளர்த்துவதற்கு, சிறிது சிறிதாக. அதுவும் சாத்திரங்களுக்கும் நோகாமல், வழிவழியான வர்ண தர்ம அபிமானிகளையும் ரொம்ப பகைத்துக் கொள்ளாமல்.. என்ன பயன்? அதுவே சமுதாய சீர்திருத்த வாதிகள் வந்து சமுதாயம், அரசியல், மக்கள் இயக்கம் என்ற ரீதியாகத் தட்டிக் கேட்டதும் நிலைமை தன்னைப் போல எப்படி மாறியது? விவேகாநந்தர் சொன்னது போல் கண்டனம் கூடாது கண்டனம் கூடாது, மெதுவா, நட்பு முறையில, தாங்களா உள்ளம் மாறி நிலைமை மாற வேண்டும் என்று இருந்தால் என்னிக்குப் பொழுது விடிஞ்சிருக்கும்?நாட்டின் சுதந்திரம் உடனடித் தேவை என்று நினைத்தவர்களுக்கு எவ்வளவு நியாயம் இருந்ததோ அதைப் போன்றே அதையும் விட சமுதாய சீர்திருத்தம்தான் அவசரத் தேவை என்று கருதியவர்களிடத்திலும் மிகுந்த நியாயம் இருந்தது. இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் உண்மையான சுதந்திரம்.***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Rathinam Chandramohan
விவேகாநந்தர் ஏன் விவேகாநந்தர் என்று நம்மால் போற்றப்படுகிறார் என்பதற்குக் கீழ்க்கண்ட இந்த பாரா ஒன்று போதும். எவ்வளவு கடும் விமரிசனம் அவருக்குள் உள்ளோடி, அதையும் விஞ்சி, நம் சமுதாயம் அடைந்திருக்கும் அவல நிலைமையைக் கண்டு பெரும் இரக்கம் உண்டாகி, அதனினும் பெரிதாகப் பொறுமையும், தயையும் உண்டாகி, கண்டன வார்த்தைகளை எல்லாம் தவிர்த்துவிட்டு, ஆக்க பூர்வமான சொற்களைச் சொல்வதற்கு எவ்வளவு பெரிய மனம் வேண்டும் என்பது நமது மரபு நூல்களை உள் குடைந்து பார்க்கும் போதுதான் தெரிகிறது.In the remote past, our country made gigantic advances in spiritual ideas. Let us, today, bring before our mind's eye that ancient history. But the one great danger in meditating over long-past greatness is that we cease to exert ourselves for new things, and content ourselves with vegetating upon that by-gone ancestral glory and priding ourselves upon it. We should guard against that. In ancient times there were, no doubt, many Rishis and Maharshis who came face to face with Truth. But if this recalling of our ancient greatness is to be of real benefit, we too must become Rishis like them. Ay, not only that, but it is my firm conviction that we shall be even greater Rishis than any that our history presents to us. In the past, signal were our attainments — I glory in them, and I feel proud in thinking of them. I am not even in despair at seeing the present degradation, and I am full of hope in picturing to my mind what is to come in the future. Why? Because I know the seed undergoes a complete transformation, ay, the seed as seed is seemingly destroyed before it develops into a tree. In the same way, in the midst of our present degradation lies, only dormant for a time, the potentiality of the future greatness of our religion, ready to spring up again, perhaps more mighty and glorious than ever before.ஆனால் அவர் எவ்வளவுதான் பொறுமையாக நிதானத்தைக் கடைப்பிடித்தாலும் அவரையும் மீறி கனடனம் வரத்தான் செய்கிறது. ஆனால் அவருடைய ஒரே நோக்கம் இந்த இந்திய பிரசங்கங்களில் மக்களுக்குக் கண்டனப் போக்கில் இல்லாமல் ’பழமை சிறப்புதான், ஆனால் அதில் எவ்வளவோ தீமைகளும் இருந்திருக்கின்றன. ஆனாலும் நாம் பழமையை விட இன்னும் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும்’ என்று சொல்லி ஆட்டத்திற்கு மேலும் உற்சாகப் படுத்தும் விளையாட்டு வீரரின் பயிற்சியாளர் மனநிலையில்தான் விவேகாநந்தர் பேசுகிறார்.வேதங்களே தாம் அனைவருக்கும் உரியன என்று சொல்லும் போது, ஏன் இந்தப் புராணங்களும், தர்ம சாத்திரங்களும் வேதங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சாராருக்கே உரியன என்று அடம் பிடிக்கின்றன என்று தம் கடுப்பைக் காட்டுகிறார். சுக்ல யஜுர் வேதத்தில் ஒரு மந்திரம் வருகிறது -‘இந்த மங்களமான வேதத்தை நான் அனைவருக்கும் சொல்கிறேன். ஜனங்கள அனைவருக்கும் இந்த மங்கள வாக்கு உரியது. பிராம்மணர்களுக்கு, க்ஷத்திரியர்களுக்கு, சூத்திரர்களுக்கு, ஆரியர்களுக்கு, சொந்த நாட்டு மக்களுக்கு, அந்நிய நாட்டு மக்களுக்கு என்று அனைவருக்கும் உரியது இந்த மங்களமான வேதம்’ (சுக் யஜுர். 26.2)இந்த மந்திரத்தை மேற்கோள் காட்டிப் பேசுகிறார். நாம் வேதத்தைப் புறக்கணித்துவிட்டு, அதற்கும் மேலாகப் புராணக் கதைகளையும், தர்ம சாத்திரங்கள், தந்திரங்கள் ஆகியவற்றை அதாரிட்டியாக ஆக்கிவிட்டோம் என்று சாடுகிறார்.This Veda is our only authority, and everyone has the right to it.
यथेमां वाचं कल्याणीमावदानि जनेभ्यः।
ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्याय च स्वाय चारणाय॥— Thus says the Shukla Yajur Veda (XXVI. 2). Can you show any authority from this Veda of ours that everyone has not the right to it? The Purânas, no doubt, say that a certain caste has the right to such and such a recension of the Vedas, or a certain caste has no right to study them, or that this portion of the Vedas is for the Satya Yuga and that portion is for the Kali Yuga. But, mark you, the Veda does not say so; it is only your Puranas that do so. But can the servant dictate to the master? The Smritis, Puranas, Tantras — all these are acceptable only so far as they agree with the Vedas; and wherever they are contradictory, they are to be rejected as unreliable. But nowadays we have put the Puranas on even a higher pedestal than the Vedas! The study of the Vedas has almost disappeared from Bengal. How I wish that day will soon come when in every home the Veda will be worshipped together with Shâlagrâma, the household Deity, when the young, the old, and the women will inaugurate the worship of the Veda!
ஆனால் அவருடைய இந்த உற்சாகப்படுத்தும் அணுகுமுறை என்ன பயனைத் தந்திருக்கிறது இதுவரையில் என்பதை நாம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.
கண்டனம் வெறுப்பாக மாறி எல்லாவற்றையும் நாசம் பண்ணி, முற்றிலும் கடந்த கால அனுபவங்கள் எல்லாம் பிழை என்று காறி உமிழ்ந்து, இனி புதிதாக எல்லாவற்றையும் தொடங்குவோம் என்னும் போக்கு வெறும் உணர்ச்சிமயமான அடிப்படையைக் கொண்டது என்பது சரிதான். ஆனால் அதற்காக நமது கடந்த காலத்தில் எல்லாம் நன்றாக நடந்தது; ஏதோ காலத்தால் பிழைகள் மலிந்து விட்டன என்றபடியான எண்ணம் மட்டும் பண்டைய தீமைகளைக் கைவிடவும், புதிய நன்மைகளை உண்டாக்கிக் கொள்ளவும் ஆன முற்போக்கு எண்ணத்தைத் தன்னைப் போல் தந்து விடுமா?
தன் தீமைகளுக்காகக் கண்டிக்கப்பட்டு நாணம் அடைந்து, அந்தத் தவறுகளுக்காக வருந்தாத மனிதரோ சமுதாயமோ, அந்தத் தீமைகளை அஞ்சிக் கைவிடவும், புதிய பாதைகளில் நன்மைகளைக் கைக்கொள்ளவும் எப்படிப் பக்குவப் பட்டவர்களாக ஆவார்கள்? விவேகாநந்தரே தம் இளமைக் காலத்தில் பண்டைய மரபுகளின் மேல் கடும் விமரிசனமும், கண்டனமும் கொண்டமையால்தானே அவராலேயே பழைய தீமைகள் என்ன, புதிய கல்வியின் நன்மைகள் என்ன, பழமையின் நன்மையான பகுதிகளின் முழு வடிவமாக இருந்த ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதையெல்லாம் உணர முடிந்தது. இவருடைய உபதேசப்படி நரேனே கூட எந்தக் கனடனமும் கொள்ளாமல் பண்டைய நாளில் எல்லாம் நல்ல படியாகத்தான் இருந்தது; ஏதோ கொஞ்சம் தவறு நேர்ந்துவிட்டது; பரவாயில்லை, தவறுகளை விடுத்து நல்ல அம்சங்களைக் கைக்கொள்வோம் என்று எண்ணியிருந்தால், அமைதியான ஏதோ ஒரு நம்பிக்கை ஜீவன் தான் மிஞ்சியிருக்கும். ஏதோ நடக்கிறது உலகில்; ஏதோ மாறுகிறது; நம்ம பெரியவா எல்லாம் பெரும்பாலும் நன்மையாகத்தான் சொல்லியிருககா என்று மனத்துள் மகிழும் ஒரு தத்தர்தான் இருந்திருப்பார். சமுதாயத்தையே புரட்டியிருக்கக் கூடிய நரேன் உருவாயிருக்க முடியாது. எனவே சமுதாய சீர்திருத்தம் என்பதை அவ்வளவு மேம்போக்காக ஒதுக்க முடியாது, பண்டைய உண்மையான பெருமைகளை உண்மையான அக்கறையுடன் பேண நினைக்கும் அக்கறையுள்ள மதவாதிகளும்.!
எனவே விவேகாநந்தர் சமுதாய சீர்திருத்தவாதிகளுக்கு மிக உணர்ச்சி பூர்வமாக அப்பீல் செய்யும் போதும் நாம் யோசிக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது -
We have to reform it, which truly means to make ready or perfect by necessary cleansing and repairs, not by demolishing the whole thing. There the function of reform ends. When the work of renovating the old is finished, what further necessity does it serve? Do that if you can, if not, hands off!" The band of reformers in our country want, on the contrary, to build up a separate sect of their own. They have, however, done good work; may the blessings of God be showered on their heads! But why should you, Hindus, want to separate yourselves from the great common fold? Why should you feel ashamed to take the name of Hindu, which is your greatest and most glorious possession? This national ship of ours, ye children of the Immortals, my countrymen, has been plying for ages, carrying civilisation and enriching the whole world with its inestimable treasures. For scores of shining centuries this national ship of ours has been ferrying across the ocean of life, and has taken millions of souls to the other shore, beyond all misery. But today it may have sprung a leak and got damaged, through your own fault or whatever cause it matters not. What would you, who have placed yourselves in it, do now? Would you go about cursing it and quarrelling among yourselves! Would you not all unite together and put your best efforts to stop the holes? Let us all gladly give our hearts' blood to do this; and if we fail in the attempt, let us all sink and die together, with blessings and not curses on our lips.
***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Subashini Tremmel
விவேகாநந்தர் ஏன் விவேகாநந்தர் என்று நம்மால் போற்றப்படுகிறார் என்பதற்குக் கீழ்க்கண்ட இந்த பாரா ஒன்று போதும். எவ்வளவு கடும் விமரிசனம் அவருக்குள் உள்ளோடி, அதையும் விஞ்சி, நம் சமுதாயம் அடைந்திருக்கும் அவல நிலைமையைக் கண்டு பெரும் இரக்கம் உண்டாகி, அதனினும் பெரிதாகப் பொறுமையும், தயையும் உண்டாகி, கண்டன வார்த்தைகளை எல்லாம் தவிர்த்துவிட்டு, ஆக்க பூர்வமான சொற்களைச் சொல்வதற்கு எவ்வளவு பெரிய மனம் வேண்டும் என்பது நமது மரபு நூல்களை உள் குடைந்து பார்க்கும் போதுதான் தெரிகிறது.In the remote past, our country made gigantic advances in spiritual ideas. Let us, today, bring before our mind's eye that ancient history. But the one great danger in meditating over long-past greatness is that we cease to exert ourselves for new things, and content ourselves with vegetating upon that by-gone ancestral glory and priding ourselves upon it. We should guard against that. In ancient times there were, no doubt, many Rishis and Maharshis who came face to face with Truth. But if this recalling of our ancient greatness is to be of real benefit, we too must become Rishis like them. Ay, not only that, but it is my firm conviction that we shall be even greater Rishis than any that our history presents to us. In the past, signal were our attainments — I glory in them, and I feel proud in thinking of them. I am not even in despair at seeing the present degradation, and I am full of hope in picturing to my mind what is to come in the future. Why? Because I know the seed undergoes a complete transformation, ay, the seed as seed is seemingly destroyed before it develops into a tree. In the same way, in the midst of our present degradation lies, only dormant for a time, the potentiality of the future greatness of our religion, ready to spring up again, perhaps more mighty and glorious than ever before.ஆனால் அவர் எவ்வளவுதான் பொறுமையாக நிதானத்தைக் கடைப்பிடித்தாலும் அவரையும் மீறி கனடனம் வரத்தான் செய்கிறது. ஆனால் அவருடைய ஒரே நோக்கம் இந்த இந்திய பிரசங்கங்களில் மக்களுக்குக் கண்டனப் போக்கில் இல்லாமல் ’பழமை சிறப்புதான், ஆனால் அதில் எவ்வளவோ தீமைகளும் இருந்திருக்கின்றன. ஆனாலும் நாம் பழமையை விட இன்னும் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும்’ என்று சொல்லி ஆட்டத்திற்கு மேலும் உற்சாகப் படுத்தும் விளையாட்டு வீரரின் பயிற்சியாளர் மனநிலையில்தான் விவேகாநந்தர் பேசுகிறார்.வேதங்களே தாம் அனைவருக்கும் உரியன என்று சொல்லும் போது, ஏன் இந்தப் புராணங்களும், தர்ம சாத்திரங்களும் வேதங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சாராருக்கே உரியன என்று அடம் பிடிக்கின்றன என்று தம் கடுப்பைக் காட்டுகிறார். சுக்ல யஜுர் வேதத்தில் ஒரு மந்திரம் வருகிறது -‘இந்த மங்களமான வேதத்தை நான் அனைவருக்கும் சொல்கிறேன். ஜனங்கள அனைவருக்கும் இந்த மங்கள வாக்கு உரியது. பிராம்மணர்களுக்கு, க்ஷத்திரியர்களுக்கு, சூத்திரர்களுக்கு, ஆரியர்களுக்கு, சொந்த நாட்டு மக்களுக்கு, அந்நிய நாட்டு மக்களுக்கு என்று அனைவருக்கும் உரியது இந்த மங்களமான வேதம்’ (சுக் யஜுர். 26.2)இந்த மந்திரத்தை மேற்கோள் காட்டிப் பேசுகிறார். நாம் வேதத்தைப் புறக்கணித்துவிட்டு, அதற்கும் மேலாகப் புராணக் கதைகளையும், தர்ம சாத்திரங்கள், தந்திரங்கள் ஆகியவற்றை அதாரிட்டியாக ஆக்கிவிட்டோம் என்று சாடுகிறார்.This Veda is our only authority, and everyone has the right to it.
यथेमां वाचं कल्याणीमावदानि जनेभ्यः।
ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्याय च स्वाय चारणाय॥— Thus says the Shukla Yajur Veda (XXVI. 2). Can you show any authority from this Veda of ours that everyone has not the right to it? The Purânas, no doubt, say that a certain caste has the right to such and such a recension of the Vedas, or a certain caste has no right to study them, or that this portion of the Vedas is for the Satya Yuga and that portion is for the Kali Yuga. But, mark you, the Veda does not say so; it is only your Puranas that do so. But can the servant dictate to the master? The Smritis, Puranas, Tantras — all these are acceptable only so far as they agree with the Vedas; and wherever they are contradictory, they are to be rejected as unreliable. But nowadays we have put the Puranas on even a higher pedestal than the Vedas! The study of the Vedas has almost disappeared from Bengal. How I wish that day will soon come when in every home the Veda will be worshipped together with Shâlagrâma, the household Deity, when the young, the old, and the women will inaugurate the worship of the Veda!
ஆனால் அவருடைய இந்த உற்சாகப்படுத்தும் அணுகுமுறை என்ன பயனைத் தந்திருக்கிறது இதுவரையில் என்பதை நாம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.
கண்டனம் வெறுப்பாக மாறி எல்லாவற்றையும் நாசம் பண்ணி, முற்றிலும் கடந்த கால அனுபவங்கள் எல்லாம் பிழை என்று காறி உமிழ்ந்து, இனி புதிதாக எல்லாவற்றையும் தொடங்குவோம் என்னும் போக்கு வெறும் உணர்ச்சிமயமான அடிப்படையைக் கொண்டது என்பது சரிதான். ஆனால் அதற்காக நமது கடந்த காலத்தில் எல்லாம் நன்றாக நடந்தது; ஏதோ காலத்தால் பிழைகள் மலிந்து விட்டன என்றபடியான எண்ணம் மட்டும் பண்டைய தீமைகளைக் கைவிடவும், புதிய நன்மைகளை உண்டாக்கிக் கொள்ளவும் ஆன முற்போக்கு எண்ணத்தைத் தன்னைப் போல் தந்து விடுமா?
தன் தீமைகளுக்காகக் கண்டிக்கப்பட்டு நாணம் அடைந்து, அந்தத் தவறுகளுக்காக வருந்தாத மனிதரோ சமுதாயமோ, அந்தத் தீமைகளை அஞ்சிக் கைவிடவும், புதிய பாதைகளில் நன்மைகளைக் கைக்கொள்ளவும் எப்படிப் பக்குவப் பட்டவர்களாக ஆவார்கள்?
விவேகாநந்தரே தம் இளமைக் காலத்தில் பண்டைய மரபுகளின் மேல் கடும் விமரிசனமும், கண்டனமும் கொண்டமையால்தானே அவராலேயே பழைய தீமைகள் என்ன, புதிய கல்வியின் நன்மைகள் என்ன, பழமையின் நன்மையான பகுதிகளின் முழு வடிவமாக இருந்த ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதையெல்லாம் உணர முடிந்தது. இவருடைய உபதேசப்படி நரேனே கூட எந்தக் கனடனமும் கொள்ளாமல் பண்டைய நாளில் எல்லாம் நல்ல படியாகத்தான் இருந்தது; ஏதோ கொஞ்சம் தவறு நேர்ந்துவிட்டது; பரவாயில்லை, தவறுகளை விடுத்து நல்ல அம்சங்களைக் கைக்கொள்வோம் என்று எண்ணியிருந்தால், அமைதியான ஏதோ ஒரு நம்பிக்கை ஜீவன் தான் மிஞ்சியிருக்கும். ஏதோ நடக்கிறது உலகில்; ஏதோ மாறுகிறது; நம்ம பெரியவா எல்லாம் பெரும்பாலும் நன்மையாகத்தான் சொல்லியிருககா என்று மனத்துள் மகிழும் ஒரு தத்தர்தான் இருந்திருப்பார். சமுதாயத்தையே புரட்டியிருக்கக் கூடிய நரேன் உருவாயிருக்க முடியாது. எனவே சமுதாய சீர்திருத்தம் என்பதை அவ்வளவு மேம்போக்காக ஒதுக்க முடியாது, பண்டைய உண்மையான பெருமைகளை உண்மையான அக்கறையுடன் பேண நினைக்கும் அக்கறையுள்ள மதவாதிகளும்.!
எனவே விவேகாநந்தர் சமுதாய சீர்திருத்தவாதிகளுக்கு மிக உணர்ச்சி பூர்வமாக அப்பீல் செய்யும் போதும் நாம் யோசிக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது -
We have to reform it, which truly means to make ready or perfect by necessary cleansing and repairs, not by demolishing the whole thing. There the function of reform ends. When the work of renovating the old is finished, what further necessity does it serve? Do that if you can, if not, hands off!" The band of reformers in our country want, on the contrary, to build up a separate sect of their own. They have, however, done good work; may the blessings of God be showered on their heads! But why should you, Hindus, want to separate yourselves from the great common fold? Why should you feel ashamed to take the name of Hindu, which is your greatest and most glorious possession?
This national ship of ours, ye children of the Immortals, my countrymen, has been plying for ages, carrying civilisation and enriching the whole world with its inestimable treasures. For scores of shining centuries this national ship of ours has been ferrying across the ocean of life, and has taken millions of souls to the other shore, beyond all misery. But today it may have sprung a leak and got damaged, through your own fault or whatever cause it matters not. What would you, who have placed yourselves in it, do now? Would you go about cursing it and quarrelling among yourselves! Would you not all unite together and put your best efforts to stop the holes? Let us all gladly give our hearts' blood to do this; and if we fail in the attempt, let us all sink and die together, with blessings and not curses on our lips.
***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
Subashini Tremmel
உலகமெல்லாம் சுற்றி மற்ற மதங்களின் வாயிற்படியில் காத்துக் கிடந்ததாகவும், கடைசியில் தாம் பிறந்த ஹிந்து மதமே மிக மிக திருப்திகரமான மார்க்கமாகத் தமக்குத் தெரிவதாகவும், இதை உலகெல்லாம் சுற்றிக் கடைசியில் தாம் கண்டு அடைந்ததாகவும் கூறுகிறார் விவேகாநந்தர்.
In the same way also, in search of religion, I had travelled among various sects — sects which had taken up the ideals of foreign nations as their own, and I had begged at the door of others, not knowing then that in the religion of my country, in our national religion, there was so much beauty and grandeur. It is now many years since I found Hinduism to be the most perfectly satisfying religion in the world. Hence I feel sad at heart when I see existing among my own countrymen, professing a peerless faith, such a widespread indifference to our
religion
— though I am very well aware of the unfavourable materialistic conditions in which they pass their lives — owing to the diffusion of European modes of thought in this, our great motherland.
ஐரோப்பியச் சிந்தனைகள் காரணமாகத் தமது நாட்டு மக்களில் சிலர் மதத்தின்பால் சிரத்தையற்றுக் காணப்படுவதாக வருத்தமும் தெரிவிக்கிறார். சிலர் சீர்திருத்தவாதிகள் என்போர் நமது சமுதாயத்தையே தலைகீழாய் மாற்றிவிட வேண்டும் என்று துடியாய்த் துடிப்பதாக வேகம் காட்டுவதாகவும், அவர்களில் சிந்தனை மிக்கோர் உண்டு எனினும் பலரும் ஒருவர் சொல்வதைக் கேட்டுப் பலர் பின்னால் போவது என்ற கணக்கில்தான் என்றும் விமரிசனம் செய்கிறார். ஆனால் அங்கே அப்படி என்றால் விவேகாநந்தர் செய்யும் உபதேசத்திற்கும் அதே கதிதானே! விவேகாநந்தர் சொல்வதை நன்கு பொறுமையாகப் படித்து ஒப்பிட்டுப் பார்த்துச் சிந்தனை செய்யக் கூடியவர்கள் சிலரும், பலரோ எனில் அவரை சிவபெருமானின் சாட்சாத் அவதாரம் என்ற கணக்கில் வழிபாட்டுக்கு இலக்காக்கிப் பின் தொடரும் கூட்டம்தானே? எதற்கு இதைச் சொல்கிறேன் எனில் வாதத்திற்காக மாற்றுக் கருத்தின் அணியில் உள்ள ஓட்டைகளைப் பேசலாம். ஆனால் அது தன் அணியில் உள்ள பெரும் ஓட்டையையும் காட்டிவிடுமே! எனவே இதனால் சீர்திருத்தம் முக்கியம் என்பதை இல்லையாக்க முடியாதே!
ஆனால் விவேகாநந்தர் முன்னோர் சொன்னதையெல்லாம் ஏதோ மாயம், மந்திரம், வைப்ரேஷன், ஏதேதோ சூக்ஷ்மமான அர்த்தம் என்று சொல்லி எல்லாவற்றுக்கும் நியாயம் கற்பிக்கும் மௌடீகத்தையும் கூடவே கண்டிக்கிறார்.
There is another class of men among us who are intent upon giving some slippery scientific explanations for any and every Hindu custom, rite, etc., and who are always talking of electricity, magnetism, air vibration, and all that sort of thing.
Who knows but they will perhaps some day define God Himself as nothing but a mass of electric vibrations! However, Mother bless them all! She it is who is having Her work done in various ways through multifarious natures and tendencies
இவர்கள் எல்லாரையும்விட மோக்ஷம் ஒன்றே போதும் இந்த மாதிரி வாத ப்ரதிவாதங்கள் ஏன்? இந்த உலகம் வெறும் சாரமற்ற சம்சாரம்; இதைக் கடந்து பிரம்மத்தை அடைவதுதான் செய்ய வேண்டிய வேலை. கங்கையின் தீர்த்தம் பாப விமோசனம் என்ற நம்பிக்கை காப்பாற்றும் - என்ற இந்த மாதிரியான பலமான நம்பிக்கையைக் கைக்கொண்டு அதுவே போதும் என்று இருக்கும் வகையினர் ஓரணி என்றும், தாம் அவர்கள் அணியைச் சேர்ந்தவர் என்றும் கூறுகிறார்.
In contradistinction to these, there is that ancient class who say, "I do not know, I do not care to know or understand all these your hair-splitting ratiocinations; I want God, I want the Atman, I want to go to that Beyond, where there is no universe, where there is no pleasure or pain, where dwells the Bliss Supreme"; who say, "I believe in salvation by bathing in the holy Gangâ with faith"; who say, "whomsoever you may worship with singleness of faith and devotion as the one God of the universe, in whatsoever form as Shiva, Râma, Vishnu, etc., you will get Moksha"; to that sturdy ancient class I am proud to belong.
சரி. இப்படிப்பட்ட அணியைச் சேர்ந்தவர் என்றால் எல்லாமே மாயைதானே, ஏன் மாற்றமோ சீர்திருத்தமோ வேண்டும் என்பது முக்கியமாகப் படப்போகின்றது? இந்த உலகம் பொய் என்றால் இதைப் பெரிதும் சீர்திருத்தம் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணமும் ஏன் எழப்போகிறது? இந்த அணியைத்தான் தாம் சேர்ந்தவர் என்பதில் தமக்கு மிகுந்த பெருமிதம் என்று அவர் சொல்லும் போது, சிறுவயதில் படிக்கும் போது, ‘ஆஹா! சுவாமியே சொல்லிவிட்டார். நாமும் அவர் இருக்கும் கட்சியில் இருக்கிறோமா என்று சரிபார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்பாடா அவர் பாராட்டுகிற கட்சியில் நாம் இருக்கிறோம். இனிக் கவலையில்லை - என்று தோன்றும். ஆனால் அவருடைய சிந்தனை என்ன என்பதை நன்கு விமரிசனம் செய்து படிக்கும் போது ஏற்படுகின்ற நிதானம் வேறு.
அது மட்டுமன்று. அவர் பழைய சம்பிரதாய தீவிரத்தை இன்னும் ஊக்குவிக்கும் விதத்தில் பேசியிருக்கும் இடத்தையும் பார்க்கும் பொழுது, விமரிசன மனப்பான்மை இல்லாமல் வழிபாட்டு உணர்ச்சியோடு கேட்கும் கூட்டத்தால் கேட்பவரும் சிந்தனையில் வளராமல் போவதோடன்றி, பேசுபவரும் தாம் முன்னுக்குப் பின் முரண்பாடு இன்றிப் பேச வேண்டும் என்ற கடப்பாடு மறந்தவராகத் தூண்டப்பட்டு விடுகிறாரோ என்று தோன்றுகிறது.
You are Vedantists, you are very orthodox, are you not? You are great Hindus and very orthodox. Ay, what I want to do is to make you more orthodox. The more orthodox you are, the more sensible; and the more you think of modern orthodoxy, the more foolish you are. Go back to your old orthodoxy, for in those days every sound that came from these books, every pulsation, was out of a strong, steady, and sincere heart; every note was true. After that came degradation in art, in science, in religion, in everything, national degradation. We have no time to discuss the causes, but all the books written about that period breathe of the pestilence — the national decay; instead of vigour, only wails and cries. Go back, go back to the old days when there was strength and vitality. Be strong once more, drink deep of this fountain of yore, and that is the only condition of life in India.
ஆனால் அதே நேரத்தில் பிராம்மணர்களைக் குறித்துச் சாடவும் செய்கிறார். வர்ண தர்மம் சொல்லும்படியான நான்கு வர்ணங்கள் அமைப்பில் க்ஷத்திரிய வர்ணம், வைச்ய வர்ணம் இரண்டும் இன்றி மிஞ்சுவது இரண்டுதான் என்னும் போது ஏன் அனைவருக்கும் உண்டான உரிமையை மறுக்கிறீர்கள் என்று கேட்கிறார் -
Thus, although these are to be combined and linked together to make a perfect whole, do not put the cart before the horse. There is a cry nowadays about this and that food and about Varnâshrama, and the Bengalis are the most vociferous in these cries. I would ask every one of you, what do you know about this Varnashrama? Where are the four castes today in this country? Answer me; I do not see the four castes. Just as our Bengali proverb has it, "A headache without a head", so you want to make this Varnashrama here. There are not four castes here. I see only the Brâhmin and the Shudra. If there are the Kshatriyas and the Vaishyas, where are they and why do not you Brahmins order them to take the Yajnopavita and study the Vedas, as every Hindu ought to do? And if the Vaishyas and the Kshatriyas do not exist, but only the Brahmins and the Shudras, the Shastras say that the Brahmin must not live in a country where there are only Shudras; so depart bag and baggage! Do you know what the Shastras say about people who have been eating Mlechchha food and living under a government of the Mlechchhas, as you have for the past thousand years? Do you know the penance for that? The penance would be burning oneself with one's own hands. Do you want to pass as teachers and walk like hypocrisies? If you believe in your Shastras, burn yourselves first like the one great Brahmin did who went with Alexander the Great and burnt himself because he thought he had eaten the food of a Mlechchha. Do like that, and you will see that the whole nation will be at your feet. You do not believe in your own Shastras and yet want to make others believe in them. If you think you are not able to do that in this age, admit your weakness and excuse the weakness of others, take the other castes up, give them a helping hand, let them study the Vedas and become just as good Aryans as any other Aryans in the world, and be you likewise Aryans, you Brahmins of Bengal.
எனக்கு மேலை நாட்டில் அவர் பேசி, எழுதியவற்றில்தான் அவருடைய இயல்பான சிந்தனையைக் காணமுடிகிறது என்று தோன்றுகிறது. இந்தியாவில் அவர் மேலும் ஒரு வழிபாட்டு மூர்த்தியாக ஆக்கப்பட்டு அதற்கான உற்சாக பீடம்தான் அமைக்கப்பட்டது மக்களால் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால் அவருடைய இந்திய ப்ரசங்கங்கள் சுதேசி இயக்கத்திற்கான தூண்டு பனுவலாகச் செயல்பட்டதும் உண்டு.
***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
N. Kannan
On Oct 16, 2014 3:37 PM, "Mohanarangan V Srirangam"
>
> எனவே விவேகாநந்தர் தாம் சொல்ல வந்த உலகனைத்துக்கும் உரியதான ஆன்மிகப் பொது நெறியைத் தமது சொந்த தர்சனத்தின் பலத்திலேயே நின்று தாராளமாகச் சொல்லியிருக்கலாம். அன்றைய சூழ்நிலைகளை மனத்தில் கொண்டு அவற்றுக்குப் பழைய ஆட்களின் வார்த்தைகள் உதவிகரமாக இருக்காதா என்று எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டிய தேவையில்லை.
>
>
> ***
இந்த வகையில், மிகக்கடுமையான செய்நெறியைக் கடை பிடித்தவர் ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தி. அவரை அறிந்தோர் இதைப்புரிந்து கொள்வர்.
நா.கண்ணன்
seshadri sridharan
விவேகாநந்தர் சொல்லும் பிராம்மணத்துவம் என்பது கடவுளுக்காக வாழும் வாழ்க்கையை உடைய, முற்றிலும் தன்னுடைய அஹங்காரம், மமதை என்பவற்றை ஒதுக்கிய, வாழ்க்கையை வாழும் தன்மை.அதாவது அவர் நினைவில் நிற்பது அவர் பிராம்மணன் என்று சொல்லும் போது அவருடைய குரு ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் தான்.அவருடைய குருவோ பிறவியினால் தன் மனத்தில் ஜாதி உயர்வு என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டிருக்கலாம். அதனால் கடவுள் பக்தி தனக்கு அந்நியமாக ஆகிவிடலாம் என்ற பயத்தில் காளி தேவியிடம் தன் மனத்திலிருந்து ஜாதி உயர்வு எண்ணத்தை முற்றிலும் அகற்றிவிடும்படிக் கதறியவர். தீண்டாத குலத்தார் என்று அன்று கருதப்பட்ட ஒருவரின் குடிசைக்கு நள்ளிரவில் சென்று அவர்கள் நன்கு தூங்கும் போது அந்தக் குடிசையின் கழிப்பிடத்தைத் தனது தலைமுடியை அவிழ்த்து அதனால் சுத்தம் செய்து, அதன் மூலம் தன் மனத்தில் ஏதேனும் உயர்வு தாழ்வு எண்ணம் ஒளிந்திருந்திருக்குமானால் அது அகல வேண்டும் என்று செய்தவர். முற்றிலும் கடவுள் என்ற கருத்திலேயே தன்னை மறந்து பரவசம் ஆனவர்.அப்படிப்பட்டவருக்குத்தான் பிராம்மணன் என்று பெயர் என்றால், அததகைய பிராம்மணத்துவம் மனித குல இலட்சியம் என்றால், கடவுளுக்காக வாழும் வாழ்வு என்பது எங்கு எந்த உருவத்தில் இருந்தாலும், எந்தக் குலத்தில் பிறந்தாலும், எந்த நாடாக இருந்தாலும், அவர்கள் எல்லாம் பிராம்மணர்களே.ஆனால் தர்ம சாத்திரங்கள் கூறும் பிராம்மணத்துவம் அதுதான் என்று விவேகாநந்தரால் கூற இயலுமா? அல்லது அவர் இந்த இடத்தில் மேற்கோளாக எடுத்துக்காட்டும் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் வாக்யத்தில் உள்ள பிராம்மணன் என்பது தாம் சொல்லும் கடவுளுக்காக மனித வாழ்க்கை என்ற பிராம்மணத்துவத்தைத்தான் குறிப்பிடுவதாக அவரால் சொல்ல முடியுமா?ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் நேரடி வாக்யங்கள் என்ன அவருடைய வியாக்கியானத்தில்?ஜகத: ஸ்திதிம் பரிபிபாலயிஷு: ஸ: ஆதிகர்த்தா நாராயணாக்ய: விஷ்ணு: பௌமஸ்ய ப்ரஹ்மண: ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ரக்ஷணார்த்தம் தேவக்யாம் வஸுதேவாத் அம்சேந க்ருஷ்ண: கில ஸம்பபூவ| ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ஹி ரக்ஷணே ரக்ஷித: ஸ்யாத் வைதிகோ தர்ம:, தத் அதீநத்வாத் வர்ணாஸ்ரம பேதாநாம் ||இதற்கு Dr A G Krishna Warrier அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பு ஆங்கிலத்தில் -with a view to ensuring the well-being of the world, the primal and all-pervading Agent, celebrated as Narayana, is held to have been born of Vasudeva from Devaki's womb by an aspect of Himself as Krishna in order to safeguard the spiritual power in the world or the state of Brahmanhood. Once the dominance of spirituality is assured, the survival of the Vedic law of righteousness is guaranteed: for, on it depends the multiplicity of the human classes and life-stations.(Bhagavad Gita Bhasya of Sri Sankaracharya, Tr by Dr A G Krishna Warrier, Sri Ramakrishna Math, Mylapore, 2002 pp 2)ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானத்தின்படி பிராம்மணத்வம் ரக்ஷிக்கப்பட்டால், பிராம்மண வர்ணம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. அதனால் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. ஏன் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டும்? ஏனெனில் அதனைச் சார்ந்துதான் பலவாறான வர்ணாஸ்ரமங்கள் அமைந்திருக்கின்றன- என்ற இதுதானே அர்த்தமாக வருகிறது.கௌதம தர்ம ஸூத்ரம் சொல்லுவதைப் பார்த்தால் வர்ணதர்ம அமைப்பைக் காப்பதுதான் அரசன், அந்தணன் இருவருக்கும் உரிய முக்கியக் கடமை என்று வருகிறது. இது அரசியலும், வைதிக ரீதியான வர்ணப் பாகுபாட்டு அமைப்பும் மக்கள் சமுதாயத்தை ஆட்சி செய்வது என்பதுதானேவொழிய இதில் ஆன்மிகம் எங்கே வருகிறது?இப்படிப் பார்த்தால் உலகத்தில் இங்கு மட்டும் இல்லாமல் பல இனங்கள் அவற்றிலும் இப்படி அரசர்களும், குருமார்களும் ஒன்றிணைந்து சமுதாயத்தை அதிகாரம் செலுத்திய கதைகளில் இதுவும் ஒன்று என்றுதான் கூற முடியும்.“அரசன் ப்ராஹ்மணாதிகளான வர்ணங்களையும், ப்ரஹ்மசர்யாதி ஆச்ரமங்களையும், சாஸ்திர முறைப்படி ரக்ஷிக்க வேண்டும், தேச தர்மாதி விரோதமில்லாமல். ப்ரஜைகள் ஸ்வதர்மத்திலிருந்து நழுவினால் அவர்களை நிர்பந்தம் மூலமாக ஸ்வதர்மத்தில் நிலைக்கச் செய்யவும். அரசன் ப்ரஜைகள் செய்யும் தர்மத்தில் பாகஸ்தனாயிருப்பதால், அவன் ப்ரஜைகளை ஸ்வதர்மத்தில் ஸ்தாபிக்க வேண்டியவன். ப்ரஜைகளின் அதர்மத்திலும் அரசனுக்குப் பங்கு உண்டு.”“ப்ரஹ்ம என்னும் ப்ராஹ்மண ஜாதியால் அநுக்ரஹிக்கப்பட்ட க்ஷத்ரமே ஸம்ருத்தியை அடைகிறது, க்லேசத்தை அடைவதுமில்லை, என்பது அநுபவத்தில் அறியப்படுகிறது.””ஸன்மார்க்கத்தில் இருக்கும்படி ப்ரஜைகளை நியமிப்பதுதான் தண்டம் எனப்படும். அந்தத் தண்டத்தால் சாஸ்திர நியமத்தை அநுஸரியாதவர்களை நிர்பந்தித்து அநுஸரிக்கச் செய்யவும்.”“அப்படித் தங்களுடைய வர்ணாச்ரம நியமங்களை அநுஸரியாதவர்கள் விபரீதர்கள். அவர்கள் நசிப்பார்கள். வர்ணாச்ரம தர்மங்களை மீறியிருப்பவர்களை ஆசார்ய உபதேசமும், ராஜ தண்டனையும் நல்வழிப் படுத்தி ரக்ஷிக்கின்றது.”(மேற்கோள் பகுதிகள் -- கௌதம தர்ம ஸூத்ரம், வேத தர்மசாஸ்த்ர பரிபாலன சபை, 1952, கும்பகோணம் )இந்த மேற்கோள்களில், வைதிக நெறி கருதுகின்ற சரியான சமுதாய அமைப்புக்கான அக்கறைதான் தெரியவருகிறதே அன்றி, அனைத்து உயிர்க்குலப் பொதுமை, உயிரின் மேம்பாடு, உயிர்ப்பொருளின் உய்வு என்பதான ஆன்மிகப் பொது நெறி என்பது எங்கு வருகின்றது?
எனவே விவேகாநந்தர் தாம் சொல்ல வந்த உலகனைத்துக்கும் உரியதான ஆன்மிகப் பொது நெறியைத் தமது சொந்த தர்சனத்தின் பலத்திலேயே நின்று தாராளமாகச் சொல்லியிருக்கலாம். அன்றைய சூழ்நிலைகளை மனத்தில் கொண்டு அவற்றுக்குப் பழைய ஆட்களின் வார்த்தைகள் உதவிகரமாக இருக்காதா என்று எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டிய தேவையில்லை.***
2014-02-15 20:46 GMT+05:30 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>:விவேகாநந்தரைப் பொறுத்தவரையில் அவர் ஒரே அணுகுமுறையில்தான் பேசியிருப்பார் என்று நம்பி அவரை மேற்கோள் உதவிக்கு ஆளாக ஆக்கிக் கொள்ள முடியாது. ஏனெனில் அவர் தாம் ஓரிடத்தில் பேசியுள்ளதற்கு நேர் மாறாக, அல்லது அதை மறுக்கும் விதத்தில் வேறோர் இடத்தில் பேசியிருப்பார். என்ன மாற்றி மாற்றிப் பேசுபவரா என்று தோன்றலாம். ஆனால் அவர் எந்த ஒரு கோணத்திலும் தம்மைக் கண்மூடியாக ஆக்கிக் கொள்ளாமல் ஒரு விஷயத்தின் பல கோணங்களையும் அவற்றுக்கு உள்ள அழுத்தத்துடன் பேசுவது அவரது இயல்பு. உரையாடல்களிலேயே அவருடன் பழகியவர்கள் இந்த அம்சத்தை உணர்ந்ததுண்டு, சகோதரி நிவேதிதாவின் குறிப்புகளின்படி.சமுதாய சீர்திருத்தங்களை அவற்றின் கண்டனப் போக்கிறகாக விமரிசனம் செய்யும் விவேகாநந்தர் வர்ணங்களின் செல்வாக்கு ஏக போக உரிமைகளின் கொடுமையையும் ஓரிடத்தில் சாடுகிறார், தமது Future of India என்னும் உரையில் -The days of exclusive privileges and exclusive claims are gone, gone for ever from the soil of India, and it is one of the great blessings of the British Rule in India. Even to the Mohammedan Rule we owe that great blessing, the destruction of exclusive privilege. That Rule was, after all, not all bad nothing is all bad, and nothing is all good. The Mohammedan conquest of India came as a salvation to the downtrodden, to the poor. That is why one-fifth of our people have become Mohammedans. It was not the sword that did it all. It would be the height of madness to think it was all the work of sword and fire. And one-fifth — one-half — of your Madras people will become Christians if you do not take care.ஜாதிக் கொடுமைகள் காரணமாகத்தான் பலர் மற்ற மதங்களைத் தழுவினர் என்றும் சொல்கிறார். அப்படி இருக்க முதன்முன்னம் வர்ணப் பிரிவினைகள் அன்றோ, ஜாதிகளால் ஆகிய உயர்வு தாழ்வு என்பது அன்றோ முதலில் அகற்றப்பட வேண்டும்?ஆனால் பிராம்மணத்துவம் அதுதான் இலட்சிய நிலை என்றும் பேசுகிறார். அதாவது அவர் சொல்லும் பிராம்மணத்துவ நிலை என்பது கடவுள் ஈடுபாட்டில் தோய்ந்த இலட்சிய மனிதர் என்னும் பொருளில். ஆனால் அவர் அதற்கு மேற்கோள் காட்டுவதோ ஆதிசங்கரரின் கீதா வியக்கியானத்தில் வரும் வரிகளை. ஆதிசங்கரர் இவருடைய கருத்தின்படி கடவுள் ஈடுபாட்டில் தோய்ந்த இலட்சிய மனிதரை பிராம்மணன் என்றாரா அல்லது வர்ணப் பிரிவின்படியான முதல் வர்ணத்தவரை பிராம்மணன் என்றாரா?The solution of the caste problem in India, therefore, assumes this form, not to degrade the higher castes, not to crush out the Brahmin. The Brahminhood is the ideal of humanity in India, as wonderfully put forward by Shankaracharya at the beginning of his commentary on the Gitâ, where he speaks about the reason for Krishna's coming as a preacher for the preservation of Brahminhood, of Brahminness. That was the great end. This Brahmin, the man of God, he who has known Brahman, the ideal man, the perfect man, must remain; he must not go.ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் நேரடி வாக்யங்கள் என்ன அவருடைய வியாக்கியானத்தில்?ஜகத: ஸ்திதிம் பரிபிபாலயிஷு: ஸ: ஆதிகர்த்தா நாராயணாக்ய: விஷ்ணு: பௌமஸ்ய ப்ரஹ்மண: ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ரக்ஷணார்த்தம் தேவக்யாம் வஸுதேவாத் அம்சேந க்ருஷ்ண: கில ஸம்பபூவ| ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ஹி ரக்ஷணே ரக்ஷித: ஸ்யாத் வைதிகோ தர்ம:, தத் அதீநத்வாத் வர்ணாஸ்ரம பேதாநாம் ||இதற்கு Dr A G Krishna Warrier அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பு ஆங்கிலத்தில் -with a view to ensuring the well-being of the world, the primal and all-pervading Agent, celebrated as Narayana, is held to have been born of Vasudeva from Devaki's womb by an aspect of Himself as Krishna in order to safeguard the spiritual power in the world or the state of Brahmanhood. Once the dominance of spirituality is assured, the survival of the Vedic law of righteousness is guaranteed: for, on it depends the multiplicity of the human classes and life-stations.(Bhagavad Gita Bhasya of Sri Sankaracharya, Tr by Dr A G Krishna Warrier, Sri Ramakrishna Math, Mylapore, 2002 pp 2)ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானத்தின்படி பிராம்மணத்வம் ரக்ஷிக்கப்பட்டால், பிராம்மண வர்ணம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. அதனால் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. ஏன் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டும்? ஏனெனில் அதனைச் சார்ந்துதான் பலவாறான வர்ணாஸ்ரமங்கள் அமைந்திருக்கின்றன- என்ற இதுதானே அர்த்தமாக வருகிறது.ஆனாலும் ஆன்மிகச்சிறப்பு மிக்க உயர்ந்த இலட்சிய நிலையே உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் என்னும் பொருளை விவேகாநந்தர் கருதுவது நல்லதுதான். அப்படிப் பொருள் கொண்டு யார் அத்தகைய ஆன்மிகச் சிறப்பு உடையவ்ர்களாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் உடையவர்கள் என்று நற்குணங்களின் அடிப்படையில் கூறுவது சிறந்ததுதான். ஆனால் விவேகாநந்தர் மேற்கோள் காட்டும் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானப்பகுதி அப்படிப் பேசுவதாகத் தெரியவில்லையே. வர்ணாஸ்ரமங்களுக்குக் கொழுகொம்பான பிராம்மணத்துவம், பிராம்மண வர்ணம், அந்த பிராம்மணத்துவத்தை ரக்ஷிப்பது என்ற பொருளில் அன்றோ பேசுவதாகத் தோன்றுகிறது. அந்தப் பகுதிய ஏன் மேற்கோள் காட்டுகிறார் விவேகாநந்தர், தமது கருத்தை அந்தப் பகுதி மிகச்சரியாகப் பேசவில்லை என்னும் போது?***2014-02-15 20:46 GMT+05:30 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>:விவேகாநந்தரைப் பொறுத்தவரையில் அவர் ஒரே அணுகுமுறையில்தான் பேசியிருப்பார் என்று நம்பி அவரை மேற்கோள் உதவிக்கு ஆளாக ஆக்கிக் கொள்ள முடியாது. ஏனெனில் அவர் தாம் ஓரிடத்தில் பேசியுள்ளதற்கு நேர் மாறாக, அல்லது அதை மறுக்கும் விதத்தில் வேறோர் இடத்தில் பேசியிருப்பார். என்ன மாற்றி மாற்றிப் பேசுபவரா என்று தோன்றலாம். ஆனால் அவர் எந்த ஒரு கோணத்திலும் தம்மைக் கண்மூடியாக ஆக்கிக் கொள்ளாமல் ஒரு விஷயத்தின் பல கோணங்களையும் அவற்றுக்கு உள்ள அழுத்தத்துடன் பேசுவது அவரது இயல்பு. உரையாடல்களிலேயே அவருடன் பழகியவர்கள் இந்த அம்சத்தை உணர்ந்ததுண்டு, சகோதரி நிவேதிதாவின் குறிப்புகளின்படி.சமுதாய சீர்திருத்தங்களை அவற்றின் கண்டனப் போக்கிறகாக விமரிசனம் செய்யும் விவேகாநந்தர் வர்ணங்களின் செல்வாக்கு ஏக போக உரிமைகளின் கொடுமையையும் ஓரிடத்தில் சாடுகிறார், தமது Future of India என்னும் உரையில் -The days of exclusive privileges and exclusive claims are gone, gone for ever from the soil of India, and it is one of the great blessings of the British Rule in India. Even to the Mohammedan Rule we owe that great blessing, the destruction of exclusive privilege. That Rule was, after all, not all bad nothing is all bad, and nothing is all good. The Mohammedan conquest of India came as a salvation to the downtrodden, to the poor. That is why one-fifth of our people have become Mohammedans. It was not the sword that did it all. It would be the height of madness to think it was all the work of sword and fire. And one-fifth — one-half — of your Madras people will become Christians if you do not take care.ஜாதிக் கொடுமைகள் காரணமாகத்தான் பலர் மற்ற மதங்களைத் தழுவினர் என்றும் சொல்கிறார். அப்படி இருக்க முதன்முன்னம் வர்ணப் பிரிவினைகள் அன்றோ, ஜாதிகளால் ஆகிய உயர்வு தாழ்வு என்பது அன்றோ முதலில் அகற்றப்பட வேண்டும்?ஆனால் பிராம்மணத்துவம் அதுதான் இலட்சிய நிலை என்றும் பேசுகிறார். அதாவது அவர் சொல்லும் பிராம்மணத்துவ நிலை என்பது கடவுள் ஈடுபாட்டில் தோய்ந்த இலட்சிய மனிதர் என்னும் பொருளில். ஆனால் அவர் அதற்கு மேற்கோள் காட்டுவதோ ஆதிசங்கரரின் கீதா வியக்கியானத்தில் வரும் வரிகளை. ஆதிசங்கரர் இவருடைய கருத்தின்படி கடவுள் ஈடுபாட்டில் தோய்ந்த இலட்சிய மனிதரை பிராம்மணன் என்றாரா அல்லது வர்ணப் பிரிவின்படியான முதல் வர்ணத்தவரை பிராம்மணன் என்றாரா?The solution of the caste problem in India, therefore, assumes this form, not to degrade the higher castes, not to crush out the Brahmin. The Brahminhood is the ideal of humanity in India, as wonderfully put forward by Shankaracharya at the beginning of his commentary on the Gitâ, where he speaks about the reason for Krishna's coming as a preacher for the preservation of Brahminhood, of Brahminness. That was the great end. This Brahmin, the man of God, he who has known Brahman, the ideal man, the perfect man, must remain; he must not go.ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் நேரடி வாக்யங்கள் என்ன அவருடைய வியாக்கியானத்தில்?ஜகத: ஸ்திதிம் பரிபிபாலயிஷு: ஸ: ஆதிகர்த்தா நாராயணாக்ய: விஷ்ணு: பௌமஸ்ய ப்ரஹ்மண: ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ரக்ஷணார்த்தம் தேவக்யாம் வஸுதேவாத் அம்சேந க்ருஷ்ண: கில ஸம்பபூவ| ப்ராஹ்மணத்வஸ்ய ஹி ரக்ஷணே ரக்ஷித: ஸ்யாத் வைதிகோ தர்ம:, தத் அதீநத்வாத் வர்ணாஸ்ரம பேதாநாம் ||இதற்கு Dr A G Krishna Warrier அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பு ஆங்கிலத்தில் -with a view to ensuring the well-being of the world, the primal and all-pervading Agent, celebrated as Narayana, is held to have been born of Vasudeva from Devaki's womb by an aspect of Himself as Krishna in order to safeguard the spiritual power in the world or the state of Brahmanhood. Once the dominance of spirituality is assured, the survival of the Vedic law of righteousness is guaranteed: for, on it depends the multiplicity of the human classes and life-stations.(Bhagavad Gita Bhasya of Sri Sankaracharya, Tr by Dr A G Krishna Warrier, Sri Ramakrishna Math, Mylapore, 2002 pp 2)ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானத்தின்படி பிராம்மணத்வம் ரக்ஷிக்கப்பட்டால், பிராம்மண வர்ணம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. அதனால் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. ஏன் வைதிக தர்மம் ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டும்? ஏனெனில் அதனைச் சார்ந்துதான் பலவாறான வர்ணாஸ்ரமங்கள் அமைந்திருக்கின்றன- என்ற இதுதானே அர்த்தமாக வருகிறது.ஆனாலும் ஆன்மிகச்சிறப்பு மிக்க உயர்ந்த இலட்சிய நிலையே உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் என்னும் பொருளை விவேகாநந்தர் கருதுவது நல்லதுதான். அப்படிப் பொருள் கொண்டு யார் அத்தகைய ஆன்மிகச் சிறப்பு உடையவ்ர்களாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் உண்மையில் பிராம்மணத்துவம் உடையவர்கள் என்று நற்குணங்களின் அடிப்படையில் கூறுவது சிறந்ததுதான். ஆனால் விவேகாநந்தர் மேற்கோள் காட்டும் ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் கீதா வியாக்கியானப்பகுதி அப்படிப் பேசுவதாகத் தெரியவில்லையே. வர்ணாஸ்ரமங்களுக்குக் கொழுகொம்பான பிராம்மணத்துவம், பிராம்மண வர்ணம், அந்த பிராம்மணத்துவத்தை ரக்ஷிப்பது என்ற பொருளில் அன்றோ பேசுவதாகத் தோன்றுகிறது. அந்தப் பகுதிய ஏன் மேற்கோள் காட்டுகிறார் விவேகாநந்தர், தமது கருத்தை அந்தப் பகுதி மிகச்சரியாகப் பேசவில்லை என்னும் போது?***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
Oru Arizonan
N. Kannan
இதை விளக்காது வர்ணாஸ்ரமம் கொடுமை, மூடத்தனம், என்பது திசை திருப்ப முயல்வதாவே இந்தச் சிற்றறியே னுக்குப் படுகிறது.
Oru Arizonan
>>உண்மையில் உயர்வு தாழ்வு என்பது எல்லோர் மனதிலும் ஆழப்பதிந்துள்ளது. அதன் வெளிப்பாடே வர்ணாஸ்ரமம்.
This is an instance of over-generalisation. அதீதமான பொதுமைப் படுத்தலாக இருக்கிறது மேற்கண்ட வாக்கியம். யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் - என்பது சங்க காலத் தமிழ் மனம்.ஏற்கனவே நான் எழுதியது. தாங்கள் கவனித்திருக்கவில்லையெனில் தங்களுடைய கவனத்திற்காக ------தமிழ் நாட்டில் ஹிந்து மதம் என்று பேசும் போது சில பிரச்சனைகள் வரத்தான் செய்கின்றன. காரணம் தமிழனுக்கு என்று ஒரு நாகரிகம் உண்டு. ஒருபண்பாடு உண்டு. அதன் சிறப்புகளைச் சங்க காலப் புலவர்தம் எழுத்துகளும், தொல்காப்பிய இலக்கணங்களும், தமிழ் என்றே சிறப்புற பெயரிட்டு வழங்கப்பட்டதான அகத்திணை இலக்கணமும் ஆணித்தரமாகச் சான்று பகர்கின்றன. தமிழ் நாகரிகத்தோடு வடமொழி காட்டும் நாகரிகம் எந்த அளவிற்கு இணைந்தோ கலந்தோ எத்தகைய பயனை விளைவித்திருக்கிறது என்பதில் கருத்து வேற்றுமைகள் இருந்து வருதல் கண்கூடு. தொடர்ந்து இருந்து வரும் என்றுதான் எதிர்பார்க்க முடியும்.தனித்தமிழ் பண்பாட்டை, நாகரிகத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று தமிழ்ப் பண்பாட்டு ஆர்வம் மிக்கோர் நினைப்பதைக் குறை சொல்ல முடியாது. அவர்தம் ஆவல் இயல்பானது. ஆங்கிலத்திலும் ஒரு காலத்தில் இலத்தீனியச் சொற்களும், பிரெஞ்சியச் சொற்களும் மிகைப்படக் கலந்து இருந்த காலத்து, George Orwell போன்றோர் தூய தனி ஆங்கிலோ சாக்ஸன் சொற்களையே பெரும்பாலும் பயன்படுத்துமாறு எழுதியும் பேசியும் வலியுறுத்தினர் என்றும் படிக்கிறோம். எனவே எந்த மொழியிலும் அந்த மொழியின் தூய்மை வடிவத்தில் பேணுவதற்கான ஆர்வம் இருப்பது இயல்பு.தமிழர் தம்முடைய மொழியையும், பண்பாட்டையும் பற்றிப் பேசினாலே அது வடமொழியைப் பற்றிய விமரிசனமாகவோ, வடமொழிப் பண்பாட்டைப் பற்றிய விமரிசனமாகவோ ஆகாமல் முடிவதில்லை என்னும் அளவிற்கு வடமொழியானது தமிழோடு நெடுங்காலமாகக் கலந்துவிட்டிருக்கிறது. வடமொழிப் பண்பாட்டு ஆர்வக்காரர்கள் வடமொழி கலக்காமல் தமிழைப் பயன்படுத்த முடியாது என்று உரக்கக் கூறுவதையும் கேட்கிறோம். வடமொழிப் பண்பாட்டின் மிக இழிந்த கருத்தாக்கம் என்பது வர்ண தர்மம் சம்பந்தமான கருத்துகள். அதை வெறி பிடித்தது போன்று அனைத்து ஆவண நூல்களிலும், தமிழில் பக்தி சம்பந்தமான நூல்களிலும் புகுத்தி வைத்திருக்கும் முயற்சி தொடர்ந்து நியாயமான விமரிசானங்கள் பலவற்றுக்கும் இடம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஹிந்து மதம் என்பதையே தமிழரின் மனப்பாங்குக்கு முற்றிலும் அந்நியப்படுத்திவிடும் தன்மையதாய் இருக்கிறது. அது மட்டுமின்றி வடமொழி நூல்களின் ஆகப்பெரும் கருத்துலகமான வேதாந்தம் என்பதற்கே மிகவும் முரணானதாகவும், ஊனம் விளைவிப்பதாகவும் இருக்கிறது. இதை எவ்வளவு கண்டித்தாலும் அது நன்மையே என்பது என் கருத்தாகும்.-----இந்த இழையின் முக்கியக் கருத்து விவேகாநந்தரின் கருத்துகள் பற்றிய விமரிசனம் ஆகையாலே மீண்டும் இழையின் நோக்கத்திற்கு வருவோமாக.***
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
Nagarajan Vadivel
Formerly the characteristic of the noble-minded was - (tribhuvanamupakara shrenibhih priyamanah) "to please the whole universe by one's numerous acts of service", but now it is - I am pure and the whole world is impure. "Don't touch me!" "Don't touch me!" The whole world is impure, and I alone am pure! Lucid Brahmajnana! Bravo! Great God! Nowadays, Brahman is neither in the recesses of the heart, nor in the highest heaven, nor in all beings - now He is in the cooking pot!
We are orthodox Hindus, but we refuse entirely to identify ourselves with "Don't- touchism". That is not Hinduism; it is in none of our books; it is an orthodox superstition, which has interfered with national efficiency all along the line. Religion has entered in the cooking pot. The present religion of the Hindus is neither the path of Knowledge or Reason - it is "Don't-touchism". - "Don't touch me", "Don't touch me" - that exhausts its description.
http://www.dlshq.org/messages/caste.htm
Caste is a social custom, and all our great preachers have tried to break it down. From Buddhism downwards, every sect has preached against caste, and every time it has only riveted the chains. Beginning from Buddha to Rammohan Ray, everyone made the mistake of holding caste to be a religious institution and tried to pull down religion and caste altogether, and failed.
It is in the nature of society to form itself into groups; and what will go will be these privileges! Caste is a natural order. I can perform one duty in social life, and you another; you can govern a country, and I can mend a pair of old shoes, but that is no reason why you are greater than I, for can you mend my shoes? Can I govern the country? I am clever in mending shoes, you are clever in reading Vedas, that is no reason why you should trample on my head; why if one commits murder should he be praised and if another steals an apple why should he be hanged? This will have to go.
Caste is good. That is only natural way of solving life. Men must form themselves into groups, and you cannot get rid of that. Wherever you go there will be caste. But that does not mean that there should be these privileges. They should be knocked on the head. If you teach Vedanta to the fisherman, he will say, "I am as good a man as you, I am a fisherman, you are a philosopher, but I have the same God in me, as you have in you." And that is what we want, no privilege for anyone, equal chances for all; let everyone be taught that the Divine is within, and everyone will work out his own salvation. The days of exclusive privileges and exclusive claims are gone, gone for ever from the soil of India.
"Don't touchism" is a form of mental disease. Beware! All expansion is life, all contraction is death. All love is expansion, all selfishness is contraction. Love is therefore the only law of life. See that you do not lose your lives in this dire irreligion of "Don't- touchism". Must the teaching (Atmavat sarvabhuteshu) - "Looking upon all beings as your own self" - be confined to books alone? How will they grant salvation who cannot feed a hungry mouth with a crumb of bread? How will those, who become impure at the mere breath of others, purify others?
We must cease to tyrannize. To what a ludicrous state are we brought! If a bhangi comes to anybody as a bhangi, he would be shunned as the plague; but no sooner does he get a cupful of water poured upon his head with some muttering of prayers by a padri, and get a coat to his back, no matter how threadbare, and come into the room of the most orthodox Hindu, I don't see the man who then dare refuse him a chair and a hearty shake of hands! Irony can go no farther.
Just see, for want of sympathy from the Hindus, thousands of pariahs in Madras are turning Christians. Don't think that this is simply due to the pinch of hunger; it is because they do not get any sympathy from us. We are day and night calling out to them "Don't touch us! Don't touch us!" Is there any compassion or kindliness of heart in the country? Only a class of "Don't-touchists" ; kick such customs out! I sometimes feel the urge to break the barriers of "Don't-touchism", go at once and call out, "Come all who are poor, miserable, wretched and downtrodden", and to bring them all together. Unless they rise, the Mother will not awake.
Each Hindu, I say, is a brother to every other, and it is we, who have degraded them by our outcry, "Don't touch", "Don't touch!" And so the whole country has been plunged to the utmost depths of meanness, cowardice and ignorance. These men have to be lifted; words of hope and faith have to be proclaimed to them. We have to tell them, "You are also men like us and you have all the rights that we have."
ina pana ana
ஐயா ! தாங்கள் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு மேற்கோள் பகுதியையும் அதற்கேற்பத் தந்துள்ளீர்கள். ஹிந்து மதம் என்பதை யாரும் பழிப்பதில்லை. வடமொழி நூல்களின் வழியே பெறப்படும் வர்ண தர்மக் கருத்துகள் சரியானவை அல்ல என்றும் , அத்தகைய வர்ண தர்மக் கருத்துகள் ஹிந்து மதம் என்பதையே மக்களுக்கு அந்நியப்படுத்துவதாக அமைந்து விடுகின்றன என்பதுதான் நான் சொல்லியிருப்பது. தாங்கள் மீண்டும் ந்ன்கு படித்துப் பாருங்கள்.வர்ண தர்மக் கருத்துகளைக் கண்டிப்பதும், ஹிந்து மதத்தைக் கண்டிப்பதும் ஒன்றுதான் என்பது உங்கள் கருத்தா?***
seshadri sridharan
1. இருப்பினும் நான்கு வர்ணத்தைப்படி அடிக்கடி பதிவுகள் வருவதால் ஒன்றை நான் "பகவத் கீதை" மூலம் தெளிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.பகவத் கீதை: அத்தியாயம் 4: ஞான கர்ம சன்யாச யோகம்: சுலோகம் 13சாதுர்வர்ண்யம் மயா சிருஷ்டம் குணகர்மவிபா4க3ச: |தஸ்ய கர்த்தாரமபி மாம் வித்3த4யகர்தாரயவ்யயம் ||
N. Kannan
>>உண்மையில் உயர்வு தாழ்வு என்பது எல்லோர் மனதிலும் ஆழப்பதிந்துள்ளது. அதன் வெளிப்பாடே வர்ணாஸ்ரமம்.
This is an instance of over-generalisation. அதீதமான பொதுமைப் படுத்தலாக இருக்கிறது மேற்கண்ட வாக்கியம். யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் - என்பது சங்க காலத் தமிழ் மனம்.ஏற்கனவே நான் எழுதியது. தாங்கள் கவனித்திருக்கவில்லையெனில் தங்களுடைய கவனத்திற்காக ------
Oru Arizonan
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
செல்வன்
இந்துமத்ததில் சிவனே முழுமுதல் தெய்வம், திருமாலே முழுமுதல் தெய்வம் எனும் வாதங்கள் இருந்தாலும் இதேபோல் ஒரெ தெய்வத்தை வணங்கும் மூன்று மதங்களான யூதம், கிறிஸ்தவம், இஸ்லாமுக்கு நிகழ்ந்ததை இந்து மதத்துடன் ஒப்புநோக்க வேண்டும். இந்துமதத்தில் சைவம், வைணவம் எல்லாம் இத்தகைய உள்முரண் இருந்தாலும் அதைதாண்டி இணைந்தன. "அரியும் அரணும் ஒண்ணு, அரியாதவர் வாயிலே மண்ணு" என்பது மாதிரி மொழிகளும், அத்வைதம் போன்ற இவற்றை இணைக்கும் பாலங்களும் எழுந்தன. தீவிர வைணவர்கள் கூட சிவன் இல்லை என சொல்லுவது இல்லை. சிவனும் திருமால் பக்தர், அல்லது பரிவார தேவதைகளில் ஒருவர் என்பது போல் ஏதோ சொல்லிகொள்கிறார்களே ஒழிய "சிவன் பொய்" என அவர்களால் சொல்ல முடியாது. காரணம் அவர்களின் புராணங்களே சிவனின் இருப்பை கூறுகின்றன.
ஆனால் "கர்த்தர் உண்டு, அல்லா இல்லை" என்பது போல் கிறிஸ்துவர்கள் நம்புகிறார்கள். இவர்கள் மூவரின் கடவுளர் பொது, இறைதூதர்களில் 99.99% பொது,. அப்படி இருந்தும் ஒற்றை மதமாக இணையாமல் உலகெங்கும் போர்கள் மூள்கின்றன. ஆக இந்து மதம் சுட்டிகாட்டிய "யுனிட்டி இன் டைவர்சிட்டி" எனும் மத சகிப்புதன்ப்மை அத்தகைய ஆன்மிகங்களில் ஒன்று. சொல்லபோனால் இன்றைய மேலைய நாட்டு அரசுகள் "எம்மதமும் சம்மதம்" என்ற இந்துகோட்பாட்டையே சட்டமாக அறிவித்து நடைமுறைபடுத்தி வருகின்றன.
விவேகானந்தர் சிகாகோவில் ஆற்றிய உரையில் கீழ்கண்டவாறுய் குறிப்பிட்டார்..
"..என் அருமைச் சகோதரர்களே! பிள்ளைப் பருவத்திலிருந்தே நான் பாடிப் பயின்று வருவதும், கோடிக்கணக்கான மக்களால் நாள்தோ றும் இன்றும் தொடர்ந்து ஓதப்பட்டு வருவதுமான பாடலின் ஒரு சில வரிகளை இங்கு, உங்கள் முன் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்:
“எங்கெங்கோ தோன்றுகின்ற ஓடையெல்லாம்
இறுதியிலே கடலில் சென்று
சங்கமாம் பான்மையினைப் போன்றுலகோர்
பின்பற்றும் தன்மை யாலே
துங்கமிகு நெறி பலவாய் நேராயும்
வளைவாயும் தோன்றி னாலும்
அங்கு அவைதாம் எம்பெரும! ஈற்றில் உனை
அடைகின்ற ஆறே யன்றோ!”
இதுவரை நடந்துள்ள மாநாடுகளில், மிக மிகச் சிறந்ததாகக் கருதக் கூடிய இப்பேரவை, கீதை யில் உபதேசிக்கப்பட்டுள்ள பின்வரும் அற்புதமா ன ஓர் உண்மையை உலகத்திற்குப் பிரகடனம் செய்துள்ளது என்பதைக் குறிப்பிட விரும்புகிறே ன்: ‘யார் எந்த வழியாக என்னிடம் வர முயன்றா லும், நான் அவர்களை அடைகிறேன். ஒவ்வொரு வரும் ஒவ்வொரு வழிகளில் என்னை அடைய முயல்கிறார்கள். அவை எல்லாம் இறுதியில் என்னையே அடைகி ன்றன..."
இது இந்துமதம் ஒன்று மட்டுமே நம்பும் ஆன்மிக கோட்பாடாகும். இஸ்லாம், கிறிஸ்துவம், பவுத்தம், ஜைனம், கம்யூனிசம், நாத்திகம் என உலகின் வேறு எம்மதமும் இப்படி குறிப்பிடவில்லை.
அமெரிக்காவில் எடுக்கபட்ட சர்வே ஒன்றில் 65% கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்தவம் அல்லாத வேறு மதம் மூலமும் நற்கதி அடையலாம் என தம் மதத்துக்கு முரணான, இந்துமதம் கூறூம் கோட்பாட்டை நம்புவதாக குறிப்பிட்டுள்ளனர். அது இந்து மத கொள்கை என அவர்களுக்கு தெரியாது. ஆனால் இந்துமதத்தின் இக்கொள்கை ஏற்கனவே உலகை சென்று சேர்ந்துவிட்டது.
இவை ஓரிரு உதாரணங்களே. இதுபோல் நம்மிடம் இருந்து மேலைநாட்டார் கற்கவேண்டிய ஆன்மிக கோட்பாடுகள் நிறைய உள்ளன.
செல்வன்
Oru Arizonan
இவை ஓரிரு உதாரணங்களே. இதுபோல் நம்மிடம் இருந்து மேலைநாட்டார் கற்கவேண்டிய ஆன்மிக கோட்பாடுகள் நிறைய உள்ளன.//
--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
செல்வன்
நன்றி அரங்கரே.. கட்டுரைகளை தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்.
உங்கள் வாழ்த்துக்கு நன்றி அரிசோனன் ஐயா
திரு செல்வன்! விவாதத்தில் கருத்துகளுக்குப் பதில் கருத்துகள் என்று பங்கு கொள்ளும் தங்களுடைய பக்குவத்தைக் கண்டு மகிழ்ச்சி. எந்த ஒரு விஷயத்திற்கும் பல அபிப்ராயங்கள் உண்டு என்பதைக் காட்டுகின்றீர்கள். நன்றி.***
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "வல்லமை" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to vallamai+u...@googlegroups.com.
வேந்தன் அரசு
செல்வன்
we must conquer the world through our spirituality and philosophy. and good conduct
--
செல்வன்
yakshye tvaam prayataa devi puriim punarupaagataa
Geetha Sambasivam
N. Kannan
On Oct 18, 2014 9:02 AM, "செல்வன்" <hol...@gmail.com> wrote:
>
> நன்றி அரங்கரே.. கட்டுரைகளை தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்.
>
> உங்கள் வாழ்த்துக்கு நன்றி அரிசோனன் ஐயா
>
அருமையான விளக்கம் செல்வன். இன்னொன்று சொல்லியிருக்கலாம். காலத்திற்குக் காலம் சமூகத்தேவைகள் மாறுகின்றன. எனவே விவேகானந்தர் அப்படிப் பேச வேண்டிய காலத்தின் தேவை என்னவென்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆழ்வார்களின் தோற்றக்காரணத்தை இப்படித்தான் வைணவம் புரிந்து கொள்கிறது.
க.>
Dev Raj
Dev Raj
குறிப்பிட்ட விலங்குகள், சில பகுதிகள்எனும் வரைமுறை உண்டு.
செல்வன்
இதில் உண்மையில்லை. மறை அவதாரத்தைச் சொல்கிறது.உபநிஷத் பிற்காலச் சேர்க்கை என்பராகில், மறையின்ஸம்ஹிதையிலிருந்தும் ஆதாரம் காட்ட இயலும்.மறையின் ’ஏகாயந சாகை’ வழியில் ஆகமம் பேசுகிறது.
செல்வன்
amachu
On Sunday, October 19, 2014 9:51:20 AM UTC+5:30, Dev Raj wrote:
குறிப்பிட்ட விலங்குகள், சில பகுதிகள்எனும் வரைமுறை உண்டு.இடாவதரணம் : துவரம்பருப்பளவு -It is totally false to state that Brahmins performed sacrifices only to satisfy their appetite for meat and that the talk of pleasing the deities was only a pretext. There are rules regarding the meat to be carved out from a sacrificial animal, the part of the body from which it is to be taken and the quantity each rtvik [ரித்விக்] can partake of as prasada (idavatarana). This is not more than the size of a pigeon-pea and it is to be swallowed without anything added to taste.
eye witness your honour :)
--
ஆமாச்சு
amachu
>>உண்மையில் உயர்வு தாழ்வு என்பது எல்லோர் மனதிலும் ஆழப்பதிந்துள்ளது. அதன் வெளிப்பாடே வர்ணாஸ்ரமம்.
This is an instance of over-generalisation. அதீதமான பொதுமைப் படுத்தலாக இருக்கிறது மேற்கண்ட வாக்கியம். யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் - என்பது சங்க காலத் தமிழ் மனம்.ஏற்கனவே நான் எழுதியது. தாங்கள் கவனித்திருக்கவில்லையெனில் தங்களுடைய கவனத்திற்காக ------
தமிழ் நாட்டில் ஹிந்து மதம் என்று பேசும் போது சில பிரச்சனைகள் வரத்தான் செய்கின்றன. காரணம் தமிழனுக்கு என்று ஒரு நாகரிகம் உண்டு. ஒருபண்பாடு உண்டு.
இந்து மதம்னு பேசினாலே பிரச்சனைதான். இந்து மதம்னு (உண்மையில் நாட்டில்) சொல்லப்படுவதில் சாதிக்கு சாதி ஒழுக்கம் என்றுதான் இருந்தது. தமிழ்நாட்டிலும் அப்படித்தான்.
தமிழ்நாட்டு பிரச்சனைக்கு இது காரணமே கிடையாது. அது வேணும்னே வளர்த்து விடப்பட்டது.
--
ஆமாச்சு
amachu
On Thursday, October 16, 2014 11:12:18 PM UTC+5:30, oruarizonan wrote:
உயர்திரு மோகனரங்கன் ஸ்ரீரங்கம் அவர்களே,பொதுவாக நான் தங்கள் பதிவுகளுக்கு மறுமொழி அளிப்பதில்லை.1. இருப்பினும் நான்கு வர்ணத்தைப்படி அடிக்கடி பதிவுகள் வருவதால் ஒன்றை நான் "பகவத் கீதை" மூலம் தெளிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.பகவத் கீதை: அத்தியாயம் 4: ஞான கர்ம சன்யாச யோகம்: சுலோகம் 13சாதுர்வர்ண்யம் மயா சிருஷ்டம் குணகர்மவிபா4க3ச: |தஸ்ய கர்த்தாரமபி மாம் வித்3த4யகர்தாரயவ்யயம் ||குணம், மற்றும் செய்தொழிலின் மாறுபாட்டிற்கு ஏற்றவாறு நான்கு வர்ணகளாக (மனத்தின் நிறங்கள்/பிரிவுகள்) என்னால் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. இருந்தபோதிலும் என்னை மாறுபாடு அற்றவன் என்றும் எதையும் செய்யாதவன் என்றும் அறிவாயாக.
தாசாம் பிரம்ம மஹத்யோனிர் அஹம் பீஜ ப்ரதப் பிதா ன்னு நானே எல்லாருக்கும் தந்தைன்னு சொன்ன அடுத்த வரிலயே குணம் ப்ரக்ருதி சம்பவ: ன்னும் சொல்லறாரே.
எல்லா வேலையும் செய்துட்டு மாறுபாடு அற்றவன் எதையும் செய்யாதவன் வேறயா! என்ன முரண்?
கிருஷ்ணர் பிராமணர் ஆகக் கஷ்டப் படாமலே இதையெல்லாம் தெரிஞ்சு சொல்லியிருக்கும் போது இதெல்லாம் என்ன வீண் கவலை! ;-)
இதற்கு இராமகிருஷ்ண மடத்தின் சுவாமி சித்பவானந்தரும், ஆசார்ய சின்மயானந்தா அவர்களும் அருமையான விளக்கங்களும் தந்துள்ளனர்.ஆக, ஒருதாய்க்குப் பிறந்தவர்களே அவர்களுடைய குணத்திற்கும், செய்தொழிலுக்கும் ஏற்ப எந்தவிதமான வர்ணங்களைச் (நிறங்கள்/பிரிவுகள்) மனத்தில் உடையவர்களாக இருப்பார்கள். வர்ண வேறுபாட்டிற்கும், பிறப்புக்கும் தொடர்பே இல்லை. தந்தையின் தொழிலை மகன் செய்யத துவங்கியதால், வர்ண/சாதிப் பிரிவுகள் பின்னால் உருவாகி அமைந்தவையே.
முதல் அப்பா யாரு? அவருக்கு பிறந்த பிள்ளை என்ன செய்தது? அப்படித் தான் இருந்ததுன்னு ஒத்துக்கறதுல என்ன தப்பு?
க்ருஷ்ணர் ஏன் நந்தகோபரோட வேலையே செய்யப் போனார்? சூதாடி தோற்றது எந்த குண கர்ம உரிமையின் படி பாண்டவர்க்கு உரியதுன்னு சொல்ல முடியுமா? எப்போ ஏற்பட்டது? பாண்டுவுக்கு பிறந்ததால் வந்ததுதானே!
உடனே தமிழர்க்கு தனி குணம் சொல்ல வேண்டாம். ராஜராஜனுக்கு பிறகு இங்கையும் ராஜேந்திரன் தான். சேர சோழ பாண்டியர் எல்லாம் வம்சம்தான்.
--
ஆமாச்சு
திவாஜி
ஆம் பக்தி ஒன்றே மனித வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான ஒன்று. மர்றவை அனைத்தும் அநாவசியம். நேரம் செல்வழித்துக் கவலைப்பட வேண்டிய அருகதை அற்றவை.
Mohanarangan V Srirangam
--
திவாஜி
ஒண்ணும் சிரமப்படாதீங்கண்ணா..டெலீட் பட்டன் இருக்கோல்யோ?உங்க பேரில் வரும் இடுகைகளை நான் அப்படித்தான் செய்வது. :-)
செல்வன்
செல்வன்
ஆனால் ஹிந்துக்கள் மற்ற மதங்களின்பால் சகிப்புத் தன்மை மட்டுமன்று அனைத்து மதங்களையும் உண்மை என்றே ஏற்றுக்கொள்கின்றனர் என்பது விவேகாநந்தர் சிகாகோவில் பேசியது.
Mohanarangan V Srirangam
2014-10-20 11:07 GMT-05:00 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>:ஆனால் ஹிந்துக்கள் மற்ற மதங்களின்பால் சகிப்புத் தன்மை மட்டுமன்று அனைத்து மதங்களையும் உண்மை என்றே ஏற்றுக்கொள்கின்றனர் என்பது விவேகாநந்தர் சிகாகோவில் பேசியது.அப்படி அவர் பேசியதாக தெரியவில்லைஅவர் பேசியது:
செல்வன்
I am proud to belong to a religion which has taught the world both tolerance and universal acceptance. We believe not only in universal toleration, but we accept all religions as true
I stand corrected.
--
திவாஜி
அனைத்து மதமும் எப்படி உண்மையாக இருக்கமுடியும் என புரியவில்லை