>  เห็นด้วยกับ mk ว่า คงต้องเริ่มประเด็นจากการคุยกันกว้างๆ ไว้ก่อน

> ผมมองเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ sensitive นิดนึง
> เพราะถ้ามองอีกมุม คือ เป็นการต่อต้านการแสดงความเห็น หรือข่าวแบบ anonymous
> อ่ะ

> เพราะการเสนอข่าวบางครั้ง (ย้ำ บางครั้ง) เราก็อาจจะต้องปกปิดแหล่งข่าว
> ถ้าข่าวนั้นเป็นความจริง แต่ส่งผลกระทบต่อ ชีวิต ของผู้สื่อข่าวงี้่อ่ะ..

> เช่น สมมุติผมไปถ่าย video เห็นคนแจกเงินซื้อเสียง หรือฆ่าข่มขืน หรือขนยาบ้า
> เงี้ย..
> ผมจะต้องไม่บอกว่าผมเป็นใคร มาจากไหนแน่นอน เพราะอันตรายเกินไป
> แต่ใจขณะเดียวกัน ผมก็ต้องการให้สังคมได้เห็นมุมเหล่านี้ด้วย
> ซึ่งมีแต่สื่อพลเมืองเท่านั้น ที่จะทำได้ (ไม่มีทางผ่านสื่อหลัก ได้เลย)
> สถานการณ์นี้ ถึงแม้ (ความเห็นส่วนตัว) จะไม่ขัดกับหลัก ข้อ2-3 ของ bact'
> แต่ก็ใกล้มากๆ เสียจนจะว่าขัดก็ไม่แปลกครับ

> พอเป็นอย่างงี้ปั๊บ
> มันก็ต้องมาจำแนกกันอีกล่ะ..
> ว่า content แบบนี้ เรียกว่า blog ครับ ต้องใช้จรรยาบรรณ blogger
> ส่วน content แบบโน้น เรียกว่า ข่าว ครับ ต้องใช้วิจารณญาณของสื่อ
> ใช้กัน 2 มาตรฐาน ก็ไม่ดีอีกนั่นล่ะ

> มุมมองผมเลยเห็นว่า การมีหลักการล่ะก็ดี แต่ต้องมีโดยไม่มีข้อยกเ้ว้น
> ถ้ายกเว้นโน่นนี่ ตามวรรค 1 หมวด ข ทวิ มันก็ลำบากที่จะนำไปปฏิบัติ
> เว้นแต่จะให้เป็น "ธรรมเนียม" "จารีต" ซะงั้นไป ซึ่งนั่นก็จะไม่ตายตัว
> ดิ้นได้พิจารณาใหม่ไ้ด้เรื่อยไป ตามสถานการณืที่เปลี่ยนแปลง

> ตรงนี้ผมไม่ขอสรุปครับ เพราะเชื่อว่าหลายหัวดีกว่าหัวเดียว

> กล้า duocore

> Isriya Paireepairit wrote:

> ตอนนี้คงยังไม่มีข้อสรุปอะไร น่าจะเป็นการพูดคุยกว้างๆ แบบ call for
> มากกว่า เชิญท่านอื่นๆ ใน list มาร่วมถกด้วยครับ

> On 8/29/07, Sira Sujjinanont <hun...@gmail.com> <hun...@gmail.com> wrote:

>  เรื่องนี้คิดมานานแล้วครับ แต่เพิ่งทราบว่ามีแนวร่วม
> (ได้รับ fwd mail จากพี่ mk ก็เลยคิดว่าเห็นด้วยกับเรื่องนี้)

> หลายๆข้อที่พี่อาท ยกตัวอย่างมันก็เป็น guideline ให้กับคน
> (ผมเข้าใจถูกมั้ยหว่า)
> ผมยังห่วงหลายๆเรื่อง บางคนเขียนบทความ ส่วนใหญ่ความเป็นกลาง
> หาได้ยากอยู่แล้ว ผมเคยทดสอบในเว็บตัวเองดู พวกมากลากไป
> ด่ากันกระจายทั้งๆที่ก็มีความคิด และเป็นผู้ใหญ่ในสังคม
> ซึ่งตรงนี้เราก็ต้องทำแคมเปญกันต่อไป .... ซึ่งผมว่ายังไม่พอ
> และ user ต้องการตัวอย่าง นอกเหนือจากการรณรงค์

> ผมไม่รู้ว่าโมเดลอะไรตรงนี้จะเป็นยังไงนะครับ
> อาจจะคิดตามไม่ทัน
> หรือ คิดตรงกับที่คิดไว้แล้วหรือเปล่า ผมมองว่า ถ้าอยากเขียนเรื่องแบบนี้
> เจ้าของบทความต้องรับผิดชอบได้เอง เรามีพื้นที่ตรงกลาง list
> นักเขียน
> ที่มีชื่อจริง อีเมลล์จริงอยู่ list blog ต่างๆของเขา และมี banner ให้เขาไปติด
> ออกแนวประมาณว่า คนนี้อยู่ในกลุ่มสื่อพลเมือง (เข้ากลุ่มสภาวิชาชีพblogger
> เอิ๊กซ์ๆ)

> เพราะว่าตรงนี้ปัจจุบันจรรยาบรรณมันก็มีกันอยู่
> แต่จะทำหรือไม่ทำกัน
> ก็แล้วแต่ครั้งแต่โอกาส อารมณ์
> ดังนั้นถ้าเขาอยากจะเป็นสื่อพลเมือง อยากจะ
> เป็นสื่อจริงก็ต้องแสดงตัวในเว็บ register มา ... บอกรหัสบัตรประชาชน
> แล้วก็ได้ banner ไปแปะบนเว็บตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้ คนเขียนก็จะรับผิดชอบ
> เองได้ และผู้อ่านก็มีอะไรให้ trust บ้าง แม้จะน้อยก็ตาม

> ในเว็บอาจจะมี feed งานเก่าๆ ของ blog เขามารวมไว้อะไรแบบนี้ ให้
> ผู้อ่านได้คุ้ยกันตามต่อไปเป็นต้น
> มองในอีกแง่ตรงนี้บทบาทของเว็บ
> มันต้องชัดเจนโปร่งใส และอีกอย่างในแง่ดีอาจจะเป็นการดัน
> traffic
> ให้กับนักเขียนบางคนด้วย

> ขอบคุณครับ สวัสดีครับ

> ฮั้นท์

> On 8/28/07, Arthit Suriyawongkul <art...@gmail.com> <art...@gmail.com> wrote:

>  มีใครสนใจเรื่องจรรยาบรรณบล็อกเกอร์/สื่อพลเมืองบ้างครับ ?

> คิดว่าควรต้องมีมั๊ย ?

> ตอนนี้มีหลายคนกำลังคุยเรื่องนี้อยู่
> อย่าง mk, คุณจีรนุช ประชาไท, อ.ธวัชชัย GotoKnow, iTeau ฯลฯ

> ผมรวบลิงก์บางส่วนที่หาได้มาไว้ที่นี่ สำหรับอ่านคร่าว ๆ
> http://bact.blogspot.com/2007/08/bloggers-code-of-conduct.htmlhttp://...

> ถ้าใครสนใจ ก็คุยได้ในเมลกลุ่ม YouFest นี้เลยครับ

> ขอยกของ CyberJournalist.net มาก่อน

> หลัก 3 ประการ

> 1. Be Honest and Fair - ซื่อตรง เท่าเทียม
> ซื่อตรง จริงใจ ยุติธรรมและเท่าเทียม ในการเสาะหา รายงาน และตีความข้อมูล

> 2. Minimize Harm - ก่อให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุด
> ปฏิบัติตัวต่อแหล่งข่าว และบุคคลในข่าว ในฐานะมนุษย์

>  ซึ่งสมควรได้รับความเคารพ

>  3. Be Accountable - อธิบายได้ โปร่งใส รับผิดได้
> ไม่ลำเอียง เปิดเผยอย่างชัดเจนเกี่ยวกับ จุดประสงค์และนโยบายของเว็บ
> ผลประโยชน์ทับซ้อน วาระส่วนตัว ความชื่นชอบส่วนตัว

> คิดว่ายังไงก็บ้างครับ ?

> อาท

> ป.ล. เกี่ยว ๆ กับเรื่องนี้ ที่จะตามมา คือ Thai Citizen Media Alliance