'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
The group you are posting to is a Usenet group. Messages posted to this group will make your email address visible to anyone on the Internet. Your reply message has not been sent.
Your post was successful
 |
Newsgroups: soc.culture.punjab
From: Canadian Punjabi<n...@canadianpunjabi.com>Date: Tue, 13 May 2008 00:30:02 GMT
Local: Mon, May 12 2008 8:30 pm
Subject: 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
Visit Canadian Punjabi online newspaper at http://www.CanadianPunjabi.com for latest news in Punjabi. ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ http://www.CanadianPunjabi.com ਤੇ ਵਿਜ਼ਿਟ ਕਰੋ। 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗਾਇਕਾ ਆਸ ਭੋਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਵਰਡ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏ ਦੂਸਰਾ ਮੌਕ਼ਾ ਹੈ ਜਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਜਬ ਲੰਦਨ ਵਿਚ ਬੀਬੀਸੀ ਬੁਸ਼ ਹਾਉਸ ਆਈਆਂ ਤਾਂ
ਰੂਪਾ ਝਾ
ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਕੀਤੀ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, 1933 ਵਿਚ ਆਪਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਇਆ ਉਠ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਰੇ ਦਿਨ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਜੀ ਹਾਂ, ਘਰ ਤੋਂ ਅਗਰ ਕੋਈ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੀ ਦਿਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਬਾਅਦ। ਹਮ ਲੋਕ ਪੂਨਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਫਿਰ ਕੋਲ੍ਹਾਪੁਰ ਗਏ। ਵਹਾਂ ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਦੀ ਸਨ। 1943 ਮੈੰ ਵਹਾਂ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਸੀ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ। ਉਸਦੇ ਥੋੜੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਆਏ। 1947 ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲੀ?
ਜਵਾਬ- ਪਿਤਾ ਜੀ ਗਾਣੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਡ੍ਰਾਮਾ ਆਰਟਿਸਟ ਸਨ, ਤਾਂ ਡ੍ਰਾਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਗਾਣੇ ਵਿਚ ਡ੍ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਜੋ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਸਿਖਿਆ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਸਿਖਾ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ। ਲੇਕਿਨ ਅਸਲ ਸਿਖਿਆ ਜੋ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮਿਲੀ।
ਸਵਾਲ- ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ? ਬੜਾ ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੀ?
ਜਵਾਬ- ਹਮ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਤਾਂ ਦੀਦੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਭਤੋਂ ਬੜੀ ਹਨ। ਲੇਕਿਨ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਬ ਮਾਂ ਕੁਛ ਕੌੜਾ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਦੇ ਭੁਲਦਾ ਨਹੀ ਹੈ ਇਨਸਾਨ। ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਵਾਲ- ਤੇ ਦੀਨਾਨਾਥ ਜੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਆਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਜਾਣ ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ?
ਜਵਾਬ- ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹਮ ਗਾਉਂਦੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਲੀਲ੍ਹਾ ਨਹੀ ਚਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਵਾਂ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਗਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਯਹ ਵੀ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਕਹਾ ਲਾਇਟ ਵਿਚ, ਤਾਂ ਮੈੰ ਲਾਇਟ ਗਾਊਂਗੀ। ਕਿਉਂ ਕਿ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਹਰ ਏਕ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਕਤ ਹਮ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਹਮ ਸਭ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਦੀਦੀ ਤਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੋਣੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਵਿਚ ਗਏ ਹਮ ਲੋਕ।
ਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ
ਸਵਾਲ- ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਘਟ ਨਹੀ ਹੋਈਆਂ, ਵਧ ਹੀ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਆਪ ਕੈਸੇ ਨਿਪਟਦੀ ਸਨ? ਕੀ ਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਸੀ?
ਜਵਾਬ- ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਜਬ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਕੁਛ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਏਕ ਇਨਸਾਨ ਐਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪਰਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਭਾਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਮੈੰ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿਤੇ ਜਾਂ ਮਰੇ ਉਹ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਰ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਮੈੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤਕ ਜਿਤੀ ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਭਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਆਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕੀਤਾ
ਸਵਾਲ- ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਕੈਸੇ ਸਮਨ੍ਵਯ ਬਿਠਾ ਪਾਉਂਦੀ ਸਨ ਆਪ?
ਜਵਾਬ- ਵਿਵਾਹਿਕ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਏਕ ਹੀ ਲੜਕਾ ਸੀ ਉਦੋਂ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਬੇਟੀ ਜਬ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜਗਾਹ ਬਦਲ ਕਰ ਹਮ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਸਵੇਰ ਜਲਦੀ ਉਠਣਾ, ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਫਿਰ ਗਾਣੇ ਦੇ ਲਈ ਜਾਣਾ, ਬਚ੍ਚੇ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਏ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਲੇਕਿਨ 1960 ਤੋਂ ਮੈੰ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈੰ ਬੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ ਆਪਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ? ਆਪ ਏਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵਿਚ ਕੀ ਢੂੰਢ ਰਹੀ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਮੈੰ ਕੁਛ ਵੀ ਨਹੀ ਢੂੰਢਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੁਝੇ ਮਾਲੂਮ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਸੀ। ਮੈੰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਏ ਪਾਗਲਪਨ ਸੀ। ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਦੁਨਿਆਂ ਬੜੀ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹੈ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਬ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲੀ ਤਾਂ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ। ਨਹੀ ਸਮਝ ਆਈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੱਸ ਏਕ ਹੀ ਗਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੁਛ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀ ਹੈ। ਜਬ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਮੈੰ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਬੜਾ ਕੀਤਾ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭਤੋਂ ਬੜਾ ਸੰਬਲ ਕੌਣ ਬਣ ਕਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ?
ਜਵਾਬ- ਸਾਰਾ ਘਰ ਹੀ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਮੈੰ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ 12-13 ਮਹੀਨੇ ਸੀ ਵਹਾਂ। ਮੈੰ ਯਹ ਸੋਚ ਲਿਆ ਸੀ ਜਬ ਮੈੰ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਕੇ ਘਰ ਤੋਂ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾ ਦਾ ਕਸੂਰ ਨਹੀ ਸੀ, ਜਬ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਤਾਂ ਸਰ ਤੇ ਆਕੇ ਬੈਠਾਂ, ਉਹ
... read more »
You must Sign in before you can post messages. You do not have the permission required to post.
|
|
Newsgroups: soc.culture.punjab
From: Canadian Punjabi<n...@canadianpunjabi.com>Date: Wed, 14 May 2008 00:30:02 GMT
Local: Tues, May 13 2008 8:30 pm
Subject: 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
Visit Canadian Punjabi online newspaper at http://www.CanadianPunjabi.com for latest news in Punjabi. ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ http://www.CanadianPunjabi.com ਤੇ ਵਿਜ਼ਿਟ ਕਰੋ। 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗਾਇਕਾ ਆਸ ਭੋਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਵਰਡ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏ ਦੂਸਰਾ ਮੌਕ਼ਾ ਹੈ ਜਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਜਬ ਲੰਦਨ ਵਿਚ ਬੀਬੀਸੀ ਬੁਸ਼ ਹਾਉਸ ਆਈਆਂ ਤਾਂ
ਰੂਪਾ ਝਾ
ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਕੀਤੀ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, 1933 ਵਿਚ ਆਪਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਇਆ ਉਠ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਰੇ ਦਿਨ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਜੀ ਹਾਂ, ਘਰ ਤੋਂ ਅਗਰ ਕੋਈ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੀ ਦਿਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਬਾਅਦ। ਹਮ ਲੋਕ ਪੂਨਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਫਿਰ ਕੋਲ੍ਹਾਪੁਰ ਗਏ। ਵਹਾਂ ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਦੀ ਸਨ। 1943 ਮੈੰ ਵਹਾਂ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਸੀ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ। ਉਸਦੇ ਥੋੜੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਆਏ। 1947 ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲੀ?
ਜਵਾਬ- ਪਿਤਾ ਜੀ ਗਾਣੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਡ੍ਰਾਮਾ ਆਰਟਿਸਟ ਸਨ, ਤਾਂ ਡ੍ਰਾਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਗਾਣੇ ਵਿਚ ਡ੍ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਜੋ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਸਿਖਿਆ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਸਿਖਾ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ। ਲੇਕਿਨ ਅਸਲ ਸਿਖਿਆ ਜੋ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮਿਲੀ।
ਸਵਾਲ- ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ? ਬੜਾ ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੀ?
ਜਵਾਬ- ਹਮ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਤਾਂ ਦੀਦੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਭਤੋਂ ਬੜੀ ਹਨ। ਲੇਕਿਨ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਬ ਮਾਂ ਕੁਛ ਕੌੜਾ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਦੇ ਭੁਲਦਾ ਨਹੀ ਹੈ ਇਨਸਾਨ। ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਵਾਲ- ਤੇ ਦੀਨਾਨਾਥ ਜੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਆਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਜਾਣ ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ?
ਜਵਾਬ- ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹਮ ਗਾਉਂਦੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਲੀਲ੍ਹਾ ਨਹੀ ਚਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਵਾਂ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਗਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਯਹ ਵੀ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਕਹਾ ਲਾਇਟ ਵਿਚ, ਤਾਂ ਮੈੰ ਲਾਇਟ ਗਾਊਂਗੀ। ਕਿਉਂ ਕਿ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਹਰ ਏਕ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਕਤ ਹਮ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਹਮ ਸਭ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਦੀਦੀ ਤਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੋਣੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਵਿਚ ਗਏ ਹਮ ਲੋਕ।
ਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ
ਸਵਾਲ- ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਘਟ ਨਹੀ ਹੋਈਆਂ, ਵਧ ਹੀ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਆਪ ਕੈਸੇ ਨਿਪਟਦੀ ਸਨ? ਕੀ ਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਸੀ?
ਜਵਾਬ- ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਜਬ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਕੁਛ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਏਕ ਇਨਸਾਨ ਐਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪਰਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਭਾਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਮੈੰ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿਤੇ ਜਾਂ ਮਰੇ ਉਹ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਰ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਮੈੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤਕ ਜਿਤੀ ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਭਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਆਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕੀਤਾ
ਸਵਾਲ- ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਕੈਸੇ ਸਮਨ੍ਵਯ ਬਿਠਾ ਪਾਉਂਦੀ ਸਨ ਆਪ?
ਜਵਾਬ- ਵਿਵਾਹਿਕ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਏਕ ਹੀ ਲੜਕਾ ਸੀ ਉਦੋਂ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਬੇਟੀ ਜਬ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜਗਾਹ ਬਦਲ ਕਰ ਹਮ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਸਵੇਰ ਜਲਦੀ ਉਠਣਾ, ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਫਿਰ ਗਾਣੇ ਦੇ ਲਈ ਜਾਣਾ, ਬਚ੍ਚੇ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਏ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਲੇਕਿਨ 1960 ਤੋਂ ਮੈੰ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈੰ ਬੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ ਆਪਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ? ਆਪ ਏਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵਿਚ ਕੀ ਢੂੰਢ ਰਹੀ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਮੈੰ ਕੁਛ ਵੀ ਨਹੀ ਢੂੰਢਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੁਝੇ ਮਾਲੂਮ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਸੀ। ਮੈੰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਏ ਪਾਗਲਪਨ ਸੀ। ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਦੁਨਿਆਂ ਬੜੀ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹੈ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਬ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲੀ ਤਾਂ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ। ਨਹੀ ਸਮਝ ਆਈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੱਸ ਏਕ ਹੀ ਗਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੁਛ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀ ਹੈ। ਜਬ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਮੈੰ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਬੜਾ ਕੀਤਾ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭਤੋਂ ਬੜਾ ਸੰਬਲ ਕੌਣ ਬਣ ਕਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ?
ਜਵਾਬ- ਸਾਰਾ ਘਰ ਹੀ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਮੈੰ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ 12-13 ਮਹੀਨੇ ਸੀ ਵਹਾਂ। ਮੈੰ ਯਹ ਸੋਚ ਲਿਆ ਸੀ ਜਬ ਮੈੰ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਕੇ ਘਰ ਤੋਂ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾ ਦਾ ਕਸੂਰ ਨਹੀ ਸੀ, ਜਬ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਤਾਂ ਸਰ ਤੇ ਆਕੇ ਬੈਠਾਂ, ਉਹ
... read more »
You must Sign in before you can post messages. You do not have the permission required to post.
|
|
Newsgroups: soc.culture.punjab
From: Canadian Punjabi<n...@canadianpunjabi.com>Date: Thu, 15 May 2008 00:30:02 GMT
Local: Wed, May 14 2008 8:30 pm
Subject: 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
Visit Canadian Punjabi online newspaper at http://www.CanadianPunjabi.com for latest news in Punjabi. ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ http://www.CanadianPunjabi.com ਤੇ ਵਿਜ਼ਿਟ ਕਰੋ। 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗਾਇਕਾ ਆਸ ਭੋਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਵਰਡ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏ ਦੂਸਰਾ ਮੌਕ਼ਾ ਹੈ ਜਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਜਬ ਲੰਦਨ ਵਿਚ ਬੀਬੀਸੀ ਬੁਸ਼ ਹਾਉਸ ਆਈਆਂ ਤਾਂ
ਰੂਪਾ ਝਾ
ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਕੀਤੀ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, 1933 ਵਿਚ ਆਪਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਇਆ ਉਠ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਰੇ ਦਿਨ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਜੀ ਹਾਂ, ਘਰ ਤੋਂ ਅਗਰ ਕੋਈ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੀ ਦਿਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਬਾਅਦ। ਹਮ ਲੋਕ ਪੂਨਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਫਿਰ ਕੋਲ੍ਹਾਪੁਰ ਗਏ। ਵਹਾਂ ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਦੀ ਸਨ। 1943 ਮੈੰ ਵਹਾਂ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਸੀ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ। ਉਸਦੇ ਥੋੜੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਆਏ। 1947 ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲੀ?
ਜਵਾਬ- ਪਿਤਾ ਜੀ ਗਾਣੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਡ੍ਰਾਮਾ ਆਰਟਿਸਟ ਸਨ, ਤਾਂ ਡ੍ਰਾਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਗਾਣੇ ਵਿਚ ਡ੍ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਜੋ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਸਿਖਿਆ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਸਿਖਾ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ। ਲੇਕਿਨ ਅਸਲ ਸਿਖਿਆ ਜੋ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮਿਲੀ।
ਸਵਾਲ- ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ? ਬੜਾ ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੀ?
ਜਵਾਬ- ਹਮ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਤਾਂ ਦੀਦੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਭਤੋਂ ਬੜੀ ਹਨ। ਲੇਕਿਨ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਬ ਮਾਂ ਕੁਛ ਕੌੜਾ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਦੇ ਭੁਲਦਾ ਨਹੀ ਹੈ ਇਨਸਾਨ। ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਵਾਲ- ਤੇ ਦੀਨਾਨਾਥ ਜੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਆਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਜਾਣ ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ?
ਜਵਾਬ- ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹਮ ਗਾਉਂਦੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਲੀਲ੍ਹਾ ਨਹੀ ਚਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਵਾਂ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਗਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਯਹ ਵੀ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਕਹਾ ਲਾਇਟ ਵਿਚ, ਤਾਂ ਮੈੰ ਲਾਇਟ ਗਾਊਂਗੀ। ਕਿਉਂ ਕਿ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਹਰ ਏਕ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਕਤ ਹਮ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਹਮ ਸਭ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਦੀਦੀ ਤਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੋਣੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਲਾਈਨ ਜਾਂ ਲਾਇਟ ਵਿਚ ਗਏ ਹਮ ਲੋਕ।
ਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ
ਸਵਾਲ- ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਘਟ ਨਹੀ ਹੋਈਆਂ, ਵਧ ਹੀ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਆਪ ਕੈਸੇ ਨਿਪਟਦੀ ਸਨ? ਕੀ ਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਸੀ?
ਜਵਾਬ- ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਜਬ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਕੁਛ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਏਕ ਇਨਸਾਨ ਐਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪਰਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਭਾਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਮੈੰ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਤੇ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿਤੇ ਜਾਂ ਮਰੇ ਉਹ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਪਰ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਮੈੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤਕ ਜਿਤੀ ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਭਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮੁਝੇ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਆਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕੀਤਾ
ਸਵਾਲ- ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਕੈਸੇ ਸਮਨ੍ਵਯ ਬਿਠਾ ਪਾਉਂਦੀ ਸਨ ਆਪ?
ਜਵਾਬ- ਵਿਵਾਹਿਕ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਏਕ ਹੀ ਲੜਕਾ ਸੀ ਉਦੋਂ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਬੇਟੀ ਜਬ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜਗਾਹ ਬਦਲ ਕਰ ਹਮ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਸਵੇਰ ਜਲਦੀ ਉਠਣਾ, ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਫਿਰ ਗਾਣੇ ਦੇ ਲਈ ਜਾਣਾ, ਬਚ੍ਚੇ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਏ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਲੇਕਿਨ 1960 ਤੋਂ ਮੈੰ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈੰ ਬੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ ਆਪਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ? ਆਪ ਏਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵਿਚ ਕੀ ਢੂੰਢ ਰਹੀ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਮੈੰ ਕੁਛ ਵੀ ਨਹੀ ਢੂੰਢਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੁਝੇ ਮਾਲੂਮ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਂ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਸੀ। ਮੈੰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਏ ਪਾਗਲਪਨ ਸੀ। ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਦੁਨਿਆਂ ਬੜੀ ਜ਼ਾਲਿਮ ਹੈ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਬ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲੀ ਤਾਂ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ। ਨਹੀ ਸਮਝ ਆਈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੱਸ ਏਕ ਹੀ ਗਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸੀ ਕਿ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੁਛ ਸੋਚਣਾ ਨਹੀ ਹੈ। ਜਬ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਮੈੰ ਬਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਬੜਾ ਕੀਤਾ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭਤੋਂ ਬੜਾ ਸੰਬਲ ਕੌਣ ਬਣ ਕਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ?
ਜਵਾਬ- ਸਾਰਾ ਘਰ ਹੀ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਮੈੰ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ 12-13 ਮਹੀਨੇ ਸੀ ਵਹਾਂ। ਮੈੰ ਯਹ ਸੋਚ ਲਿਆ ਸੀ ਜਬ ਮੈੰ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਕੇ ਘਰ ਤੋਂ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾ ਦਾ ਕਸੂਰ ਨਹੀ ਸੀ, ਜਬ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਤਾਂ ਸਰ ਤੇ ਆਕੇ ਬੈਠਾਂ, ਉਹ
... read more »
You must Sign in before you can post messages. You do not have the permission required to post.
|
|
Newsgroups: soc.culture.punjab
From: Canadian Punjabi<n...@canadianpunjabi.com>Date: Fri, 16 May 2008 00:30:02 GMT
Local: Thurs, May 15 2008 8:30 pm
Subject: 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
Visit Canadian Punjabi online newspaper at http://www.CanadianPunjabi.com for latest news in Punjabi. ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ http://www.CanadianPunjabi.com ਤੇ ਵਿਜ਼ਿਟ ਕਰੋ। 'ਕਲਾਕਾਰ ਇਕੱਲਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ'
ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗਾਇਕਾ ਆਸ ਭੋਸਲੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੁਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਵਰਡ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਤਹਿਤ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏ ਦੂਸਰਾ ਮੌਕ਼ਾ ਹੈ ਜਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਨਾਮਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਉਹ ਜਬ ਲੰਦਨ ਵਿਚ ਬੀਬੀਸੀ ਬੁਸ਼ ਹਾਉਸ ਆਈਆਂ ਤਾਂ
ਰੂਪਾ ਝਾ
ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਕੀਤੀ।
ਸਵਾਲ- ਆਸ ਜੀ, 1933 ਵਿਚ ਆਪਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਇਆ ਉਠ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਰੇ ਦਿਨ ਸਨ?
ਜਵਾਬ- ਜੀ ਹਾਂ, ਘਰ ਤੋਂ ਅਗਰ ਕੋਈ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੀ ਦਿਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਬਾਅਦ। ਹਮ ਲੋਕ ਪੂਨਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਫਿਰ ਕੋਲ੍ਹਾਪੁਰ ਗਏ। ਵਹਾਂ ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਦੀ ਸਨ। 1943 ਮੈੰ ਵਹਾਂ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲ੍ਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਗਾਣਾ ਸੀ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ। ਉਸਦੇ ਥੋੜੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਆਏ। 1947 ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲੀ?
ਜਵਾਬ- ਪਿਤਾ ਜੀ ਗਾਣੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਡ੍ਰਾਮਾ ਆਰਟਿਸਟ ਸਨ, ਤਾਂ ਡ੍ਰਾਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਗਾਣੇ ਵਿਚ ਡ੍ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੋੰਨੇ ਜੋ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਸਿਖਿਆ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਸਿਖਾ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ। ਲੇਕਿਨ ਅਸਲ ਸਿਖਿਆ ਜੋ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮਿਲੀ।
ਸਵਾਲ- ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ? ਬੜਾ ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੀ?
ਜਵਾਬ- ਹਮ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਨ। ਕਰੜਾ ਰਿਯਾਜ਼ ਤਾਂ ਦੀਦੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਭਤੋਂ ਬੜੀ ਹਨ। ਲੇਕਿਨ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਬ ਮਾਂ ਕੁਛ ਕੌੜਾ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਦੇ ਭੁਲਦਾ ਨਹੀ ਹੈ ਇਨਸਾਨ। ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਸਿਖਾਇਆ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਵਾਲ- ਤੇ ਦੀਨਾਨਾਥ ਜੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਆਪ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਜਾਣ ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕਿਉਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ?
ਜਵਾਬ- ਕੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹਮ ਗਾਉਂਦੇ ਉਦੋਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਲੀਲ੍ਹਾ ਨਹੀ ਚਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ Ă |
|
