Diplomats and Commanders for Change
Kostek
The undersigned have held positions of responsibility for the planning and
execution of American foreign and defense policy. Collectively, we have
served every president since Harry S. Truman. Some of us are Democrats, some
are Republicans or Independents, many voted for George W. Bush. But we all
believe that current Administration policies have failed in the primary
responsibilities of preserving national security and providing world
leadership. Serious issues are at stake. We need a change.
From the outset, President George W. Bush adopted an overbearing approach to
America's role in the world, relying upon military might and righteousness,
insensitive to the concerns of traditional friends and allies, and
disdainful of the United Nations. Instead of building upon America's great
economic and moral strength to lead other nations in a coordinated campaign
to address the causes of terrorism and to stifle its resources, the
Administration, motivated more by ideology than by reasoned analysis, struck
out on its own. It led the United States into an ill-planned and costly war
from which exit is uncertain. It justified the invasion of Iraq by
manipulation of uncertain intelligence about weapons of mass destruction,
and by a cynical campaign to persuade the public that Saddam Hussein was
linked to Al Qaeda and the attacks of September 11. The evidence did not
support this argument.
Our security has been weakened. While American airmen and women, marines,
soldiers and sailors have performed gallantly, our armed forces were not
prepared for military occupation and nation building. Public opinion polls
throughout the world report hostility toward us. Muslim youth are turning to
anti-American terrorism. Never in the two and a quarter centuries of our
history has the United States been so isolated among the nations, so broadly
feared and distrusted. No loyal American would question our ultimate right
to act alone in our national interest; but responsible leadership would not
turn to unilateral military action before diplomacy had been thoroughly
explored.
The United States suffers from close identification with autocratic regimes
in the Muslim world, and from the perception of unquestioning support for
the policies and actions of the present Israeli Government. To enhance
credibility with Islamic peoples we must pursue courageous, energetic and
balanced efforts to establish peace between Israelis and Palestinians, and
policies that encourage responsible democratic reforms.
We face profound challenges in the 21st Century: proliferation of weapons of
mass destruction, unequal distribution of wealth and the fruits of
globalization, terrorism, environmental degradation, population growth in
the developing world, HIV/AIDS, ethnic and religious confrontations. Such
problems can not be resolved by military force, nor by the sole remaining
superpower alone; they demand patient, coordinated global effort under the
leadership of the United States.
The Bush Administration has shown that it does not grasp these circumstances
of the new era, and is not able to rise to the responsibilities of world
leadership in either style or substance. It is time for a change.
---
THE STATEMENT PROJECT
Designations of Signatories (in alphabetical order)
The Signatories to this Statement are retired, but held the following
positions during their careers in service to the United States Government.
1. The Honorable Avis T. Bohlen; Assistant Secretary of State for Arms
Control, 1999; Ambassador to Bulgaria, 1996; District of Columbia
2. Admiral William J. Crowe, USN, Ret.; Chairman, President's Foreign
Intelligence Advisory Committee, 1993; Ambassador to the Court of Saint
James, 1993; Chairman, Joint Chiefs of Staff, 1985; Commander in Chief,
United States Pacific Command; Oklahoma
3. The Honorable Jeffrey S. Davidow; Ambassador to Mexico, 1998; Assistant
Secretary of State for Inter-American Affairs, 1996; Ambassador to
Venezuela, 1993; Ambassador to Zambia, 1988; Virginia
4. The Honorable William A. DePree; Ambassador to Bangladesh, 1987; Director
of State Department Management Operations, 1983; Ambassador to Mozambique,
1976; Michigan
5. The Honorable Donald B. Easum; Ambassador to Nigeria, 1975; Assistant
Secretary of State for African Affairs, 1974; Ambassador to Upper Volta,
1971; Virginia
6. The Honorable Charles W. Freeman, Jr.; Assistant Secretary of Defense,
International Security Affairs, 1993; Ambassador to the Kingdom of Saudi
Arabia, 1989; Rhode Island
7. The Honorable William C. Harrop; Ambassador to Israel, 1991; Ambassador
to Zaire, 1987; Inspector General of the State Department and Foreign
Service, 1983; Ambassador to Kenya and Seychelles, 1980; Ambassador to
Guinea, 1975; New Jersey
8. The Honorable Arthur A. Hartman; Ambassador to the Soviet Union, 1981;
Ambassador to France, 1977; Assistant Secretary of State for European
Affairs, 1973; New Jersey
9. General Joseph P. Hoar, USMC, Ret.; Commander in Chief, United States
Central Command, 1991; Deputy Chief of Staff, Marine Corps, 1990; Commanding
General, Marine Corps Recruit Depot, Parris Island, 1987; Massachusetts
10. The Honorable H. Allen Holmes; Assistant Secretary of Defense for
Special Operations, 1993; Ambassador at Large for Burdensharing, 1989;
Assistant Secretary of State for Politico- Military Affairs, 1986;
Ambassador to Portugal, 1982; Kansas
11. The Honorable Robert V. Keeley; Ambassador to Greece, 1985; Ambassador
to Zimbabwe, 1980; Ambassador to Mauritius, 1976; Florida
12. The Honorable Samuel W. Lewis; Director of State Department Policy and
Planning, 1993; Ambassador to Israel, 1977; Assistant Secretary of State for
International Organization Affairs, 1975; Texas
13. The Honorable Princeton N. Lyman; Assistant Secretary of State for
International Organization Affairs, 1997; Ambassador to South Africa, 1992;
Director, Bureau of Refugee Programs, 1989; Ambassador to Nigeria, 1986;
Maryland
14. The Honorable Jack F. Matlock, Jr.; Ambassador to the Soviet Union,
1987; Director for European and Soviet Affairs, National Security Council,
1983; Ambassador to Czechoslovakia, 1981; Florida
15. The Honorable Donald F. McHenry; Ambassador and U.S. Permanent
Representative to the United Nations, 1979; Illinois
16. General Merrill A. (Tony) McPeak, USAF, Ret.; Chief of Staff, United
States Air Force, 1990; Commander in Chief, Pacific Air Forces, 1988;
Commander, 12th Air Force and U.S. Southern Command Air Forces, 1987; Oregon
17. The Honorable George E. Moose; Representative, United Nations European
Office, 1997; Assistant Secretary of State for African Affairs, 1993;
Ambassador to Senegal, 1988; Director, State Department Bureau of Management
Operations, 1987; Ambassador to Benin, 1983; Colorado
18. The Honorable David D. Newsom; Secretary of State ad interim, 1981;
Under Secretary of State for Political Affairs, 1978; Ambassador to the
Philippines, 1977; Ambassador to Indonesia, 1973; Assistant Secretary of
State for African Affairs, 1969; Ambassador to Libya, 1965; California
19. The Honorable Phyllis E. Oakley; Assistant Secretary of State for
Intelligence and Research, 1997; Assistant Secretary of State for
Population, Refugees, and Migration, 1994; Nebraska
20. The Honorable Robert Oakley; Special Envoy for Somalia, 1992; Ambassador
to Pakistan, 1988; Ambassador to Somalia, 1982; Ambassador to Zaire, 1979;
Louisiana
21. The Honorable James D. Phillips; Diplomat-in-Residence, the Carter
Center of Emory University, 1994; Ambassador to the Republic of Congo, 1990;
Ambassador to Burundi, 1986; Kansas
22. The Honorable John E. Reinhardt; Director of the United States
Information Agency, 1977; Assistant Secretary of State for Public Affairs,
1975; Ambassador to Nigeria, 1971; Maryland
23. General William Y. Smith, USAF, Ret.; Chief of Staff for Supreme
Headquarters Allied Powers Europe, 1979; Assistant to the Chairman,
Organization of the Joint Chiefs of Staff, 1975; Director of National
Security Affairs, Office of the Assistant Secretary of Defense for
International Security Affairs, 1974; Arkansas
24. The Honorable Ronald I. Spiers; Under Secretary General of the United
Nations for Political Affairs, 1989; Under Secretary of State for
Management, 1983; Ambassador to Pakistan, 1981; Director, State Department
Bureau of Intelligence and Research, 1980; Ambassador to Turkey, 1977;
Ambassador to The Bahamas, 1973; Director, State Department Bureau of
Politico-Military Affairs, 1969; Vermont
25. The Honorable Michael E. Sterner; Ambassador to the United Arab
Emirates, 1974; New York
26. Admiral Stansfield Turner, USN, Ret.; Director of the Central
Intelligence Agency, 1977; Commander in Chief, Allied Forces Southern Europe
(NATO), 1975; Commander, U.S. Second Fleet, 1974; Illinois
27. The Honorable Alexander F. Watson; Assistant Secretary of State for
Inter-American Affairs, 1993; Ambassador to Brazil, 1992; Deputy Permanent
Representative to the United Nations, 1989; Ambassador to Peru, 1986;
Maryland
Kostek
"xlmcn" <xl...@ctoue.com> wrote in message
news:419Ac.36487$tA6....@nwrddc03.gnilink.net...
> x-no-archive: yes
>
> Kostek wrote:
>
> > DIPLOMATS AND MILITARY COMMANDERS FOR CHANGE
> >
>
>
> czy po staremu pozostales komuchem?
>
Czego stary ubeku jeszcze szukasz w polskich grupach ?
Grzegorz
news:J3eAc.119815$oQ6.1...@twister.rdc-kc.rr.com...
> > Ty, Kostek przedzierzgnales sie w Demokrate
> > czy po staremu pozostales komuchem?
> >
>
> Czego stary ubeku jeszcze szukasz w polskich grupach ?
Panie Kostek,
Ale sie Pan w tym Chicago zakamuflowal.
Czy pan wie, że ten xclmn mieszka w VA niedaleko
kwatery głównej panskiej firmy "Road Runner"?
Powiedzcie mi taka jedna rzecz:
Pan panie Kostek i xlmnc jestescie w USA.
Obaj na wzajem obrzucacie sie inwektywami,
ze jestescie bylymi komunistami.
Czyli do USA tylko byle komuchy wyjezdzaly
i dlatego mnie tam nie chcieli.
Dlatego zebym wam nie przeszkadzal,
bo robicie tam powoli ZSRR?
Grzegorz
Kostek
temat to prosze bardzo to co ponizej:
Wlecze sie za Polonia wszystkich krajow wywiadowczy i kontrwywiadow- czy
"Ogon" zydowskich funkcjonariuszy UB, wywiadu, kontrwywiadu, wszystkich
ogniw wojskowych, partyjnych i administracyjnych, z ktorych wiekszosc
wybrala wolnosc na zachodzie. Wszyscy potem wlaczyli sie do akcji
szkalowania Polakow, polskosci, dmiac ze szczegolnym wigorem w surmy
antysemityzmu Polakow.
Przygnebiajacy jest w tej materii spacer Stanislawa Wysockiego w
przywolanej juz kilkakroc ksiazce Zydzi w dziejach Polski, po tych sciezkach
wladzy, ktore byly i pozostana nieznane ogolowi polskich "antysemitow".
Warto odzalowac troche miejsca na obszerne fragmenty ksiazki, odwolujace sie
do tego watku: "W akcji szkalowania Polakow wzieli aktywny udzial
uciekinierzy z Polski, tacy zajadli syjonisci jak: M. Muszkat - byly
profesor prawa UW; I. Iserles - byly sedzia Sadu Najwyzszego PRL; Jozef
Swiatlo (I. Fleischfarb) - byly wicedyrektor Ministerstwa Bezpieczenstwa
Publicznego; W. Tykocinski (E. Tikhotyner) - byly szef polskiej misji
wojskowej w Berlinie Zachodnim; S. Bialer - byly pracownik naukowy Instytutu
Ksztalcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR i PAN oraz lektor KC PZPR; Stanislaw
Wygodzki - pisarz; J. Muszkat - Jotem - dziennikarz; A. Donat - autor
ksiazki pt. Krolestwo calopalenia, wydanej w USA w roku 1964; 0. Pinkus -
autor ksiazki Dom popiolow wydanej w Izraelu w 1964 roku;J. Kosinski
[Lewikopf - przyp. aut.] - autor ksiazki Malowany ptak wydanej w USA w 1965
r. oraz J. Grynberg - byly aktor Teatru Zydowskiego i autor ksiazki pt.
Wojna zydowska wydanej w USA w 1968 roku ( ... )"
Dazenia Zydow do obejmowania kluczowych stanowisk z cala jaskrawoscia
uwidocznily sie w ogniwach Wojska i Bezpieczenstwa.
W samym tylko Wydziale Oswiatowym I Dywizji Kosciuszkowskiej latem i
jesienia 1943 roku pracowato z1 oficerow pochodzenia zydowskiego. Byli to:
A. Bromberg, J. Burgin, A. Ford, J. Gawronski,P. Hoffman, St. Kalinowski, A.
Klos, W. Konopka, B. Marczewski, J. Putrament, L. Szenwald, M. Mietkowski,
H. Minc, K. Naszkowski, St. Okecki, L. Pasternak, M. Wagrowski, E. Werfel,
H. Wemer, R. Zambrowski i St. Zawadzki.
Natomiast w aparacie ogwiatowym oddzialow i samodzielnych pododdzialow tej
dywizji w tym samym czasie bylo zatrudnionych 60 pracownikow pochodzenia
zydowskiego. Do nich m.in. nalezeli: L. Andrzejewski, S. Arkuszewski, N.
Bajtner, F. Debski, J. Bengom, L. Bibrowska, Z. Bibrowski, K. Biernacki, J.
Burgin, M. Czarnota, A. Fejgin, B. Gabara, J. Gorecki, M. Gruda, T. Gutt, P.
Hoffman, M. Jekiel, J. Kole, J. Komar, J. Kowalski, A. Kostasznik, J.
Krakowski, J. Kratko, W. Kuber, W. Ley, M. Ludwikowski, St. Lukasik, R.
Mandel, W. Matwin, M. Mazur, M. Minor, Fr. Mroz, E. Ochab, Z. Okret, A.
Paczkowski, H. Palka, R. Razinski, J. Perkowski, J. Prusak, St. Rozanski, M.
Rybicki, J. Siedlecki, J. Sigalin, St. Sobczak, Wl.Stapor A. Stock, W.
Strasser,R. Stypula, A. Suchanek, L. Szybek, F. Swietlik, K. Swietlik, St.
Wancerz, K. Witaszewski, M. Wodnar, E. Zadrzynski i J. Ziolkowski.
Obiektem szczegolnego zainteresowania i duzej infiltracji Zydow staly sie
organa kadrowe rozrastajacego sie Wojska Polskiego. I tak: w lipcu 1946 r.
Szefem Departamentu Personalnego WP byl gen. bryg. Stanislaw Zawadzki scisle
powiazany porzez zone z tym narodem. Zastepcami Szefa Departamentu
Personalnego byli: plk Jakub Wachtel i plk Stefan Kuhl. Szefem Wydzialu I
tego Departamentu zajmujacego sie oficerami piechoty, sztabow i instytucji
byl pplk Julian Rotnicki; szefem Wydzialu Awansow i Odznaczen byl pplk Adam
Brandel; szefem Wydzialu VII zajmujacego sie powolywaniem oficerow do sluzby
wojskowej i zwolnien z tej sluzby, administracja rezerw oficerskich, obsada
kadrowa WKR i sprawami zwiazanymi z przyznawaniem emerytur - byl ppik Edward
Pfeffer; szefem Wydzialu Oficerow Kwatermistrzostwa byl pplk Mieczyslaw
Wodnar. Po sierpniowo-wrzesniowym plenum KC Partii 1948 r. do Departamentu
Personalnego WP przybyli nowi oficerowie pochodzenia zydowskiego, a takze
nastapily pewne zmiany na kluczowych stanowiskach w tej instytucji
umacniajace pozycje i wplywy oficerow narodowosci zydowskiej. Po
przeprowadzeniu wiosna 1950 r. reorganizacji Departamentu Kadr
pomimo -istniejacego szefa tego Departamentu plk. Turskiego i jego zastepcy
oficera radzieckiego plk. Kozucha, wyloniono 3-osobowa kierownicza ekipe
zydowskiego pochodzenia w osobach: plk. Ziemiana, plk. Mazura i plk.
Wojnara. Te, trojke cechowala wynioslosc, arogancja, a nawet brutalnosc,
przypisywanie sobie monopolu na madrose i nieomylnosc. W wyniku polityki
personalnej realizowanej przez oficerow pochodzenia zydowskiego zajmujacych
kierownicze stanowiska w Departamencie Kadr i terenowych organach kadrowych,
powazna czesc waznych stanowisk w dowodztwach okregow wojskowvch i rodzajow
Sil Zbrojnych, instytucjach centralnych MON, szefostwach rodzaju wojsk i
sluzb, byla obsadzona przez oficerow zydowskiego pochodzenia, w stosunku do
ktorych nie byly w zasadzie stosowane kryteria polityczno-moralne, ani
wymogi kwalifikacyjne. Jesli chodzi o obsade szefow Wydzialow Personalnych
okregow wojskowych, to przedstawiala sie, ona we wspomnianym okresie
nastepujaco: szefem Wydzialu Personalnego DOWI (Warszawa) byl pplk Jan
Wisniewski, pozniejszy kontradmiral, a po nim pplk Rosinski (Rosenberg);
szefem Wydzialu Personalnego DOW2 (Bydgoszcz) byl pplk Adolf Kolb; szefem
Wydzialu Personalnego DOW4 (Wroclaw) byl pplk Marian Mazur, a po nim mjr.
Roman Domanski (Rosenband); szefem Wydzialu Personahiego DOW5 (Krakow) byl
kpt. Bronislaw Lampel, a po rozformowaniu tego okregu objal on w maju 1952
r. takie samo stanowisko w DOW4. Szefem Wydzialu Personalnego DOW6 (Lodz)
byl pplk Henryk Ziemian (Zysman), a po rozwiazaniu tego okregu objal takie
samo stanowisko w DOW3 (Poznan); szefem Wydzialu Personalnego DOW7 (Lublin)
byl pplk Jan Dolanowski (Dollinger);szefem Wydzialu Personalnego w
Dowodztwie Wojsk Lotniczych byl pplk Leon Turski (Tannenbaum), a w Wojskach
Ochrony Pogranicza - pplk Michal Rudawski. W aparacie politycznym WP przez w
iele lat kluczowe stano- wiska sluzbowe obsadzone byly przez oficerow
zydowskiego pochodzenia. I tak: kolejno zmieniajacymi sie szefami Glownego
Zarzadu Politycznego WP byli: gen. Wiktor Grosz (Izaak Medres), gen.
Mieczystaw Wagrowski (Izaak Pustelman), gen. Swietlik, gen. Edward Ochab,
gen. Naszkowski, gen. Janusz Zarzycki (Neugebauer). Zastepcami szefa GZP WP
byli: gen. Malko i gen. Leszek Krzemien. Szefem Zarzadu Organizacyjnego GZP
WP byl plk Jekiel, ktory po zwolnieniu go do rezerwy objal stanowisko
zastepcy przewodniczacego Glownego Komitetu Kultury Fizycznej. Szefem
Zarzadu Propagandy GZP WP przez dlugi okres byl plk, a pozniej gen. Blum.
Ponadto w GZP WP pracowali: plk. Alster, plk Friedman, plk Szliferstejn, plk
Lider, plk Brones, plk Hubert, plk Jegier,plk Gradlewski (Goldberg), plk
Malczewski i inni. Analogiczna sytuacja istniala w Zarzadach Politycznych
okregow wojskowych i rodzajow Sil Zbrojnych, Wojskowej Akademii Politycznej
i Wojskowym Instytucie Historycznym. Interesujacym jest fakt, ze w celu
zatarcia sladow zydowskiego pochodzenia, na wniosek okreslonej grupy
oficerow owczesnego Departamentu Personalnego przeforsowano okoto 1947 r.
wydanie odpowiedniego aktu normatywnego upowazniajacego Ministra Obrony
Narodowej do przeprowadzania we wlasnym zakresie zmiany nazwisk oficerow.
Formalnosci z tym zwiazane zatatwial Departament Personalny WP opracowujac
odpowiednie rozkazy personalne. Sprawy takie byly zalatwiane bardzo
operatywnie. Z tej mozliwosci skorzystalo wielu oficerow narodowosci
zydowskiej. Zespol autorow organu teoretyczno-politycznego GZP WP "Nasza
Mysl" skladal sie z oficerow pochodzenia zydowskiego. W sklad tego zespolu
wchodzili: gen. Janusz Zarzycki, plk Leon Grosfeld, plk Henryk Werner, pplk
Dorian Plonski, Roman Werfel, mjr Wlodzimierz Brus, mjr Wlodzimierz Baczko,
mjr Julian Lider, pplk Zenon Welfeld, pplk Leon Sternik, mjr Zbigniew
Safian, plk Adam Bromberg i pplk Ignacy Blum. Czesc z nich posiadala
skompromitowana przeszloc jak np. mjr Safian, ktory w czasie okupacji
hitlerowskiej byl policjantem zydowskim w getcie.
Ludzie ci w swej dzialalnosci publicystycznej tendencyjnie pomniejszali
role ruchu oporu w kraju (AK, BCh, GL i AL), w sposob niezwykle uproszczony
oceniali kampanie wrzesniowa oraz wytwarzali sztucznie klimat podejrzliwosci
wobec oficerow polskich przebywajacych w kraju w czasie okupacji. Ich
artykuly staly sie wybitnie nihilistyczne wobec tradycji naszego narodu, a
nawet jego wkladu w druge wojne swiatowa. Natomiast reportaze St. Daleckiego
z Bliskiego Wschodu po 1948 r. gloryfikowaly walke organizacji
syjonistycznych w Palestynie. Byla nawet mowa o ich "misji cywilizacyjnej" w
tej czesci swiata. Walka zas krajow arabskich zdecydowanie okreslana byla
jako niesprawiedliwa.
Od 1950 roku czasopisma i prasa wojskowa opanowana w dalszym ciagu przez
ludzi zydowskiego pochodzenia z wyjatkowa pasja podjely problem tzw.
"odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego", a calosc wychowania politycznego
kadry i zolnierzy zostala sprowadzona do walki z owym odchyleniem. Pominieto
sprawe patriotycznego wychowania. W programach szkolenia ideowo-politycznego
niebywale wyeksponowano historie WKPB, programy zas historii Polski wyprane
z politycznego tla wekslowaly ja na tory historii gospodarczej. Historia
polskiego ruchu robotniczego pozbawiona faktow, a zwlaszcza nazwisk,
przerodzila sie w dociekania istoty bledow i wypaczen tego ruchu. W tego
rodzaju programach prym wiodla Wojskowa Akademia Polityczna, dla ktorej
starannie dobrano kadre wykladowcza w duzej czesci zydowskiego pochodzenia z
gen. Uzieblo, Plk. Hoffmanem, Plk. Piaseckim, Plk. Haliczem, Plk.
Pawlowskim, Plk. Pirko, Plk. Wachtlem, Plk. Ochockim, mjr. Lewandowskim,
Plk. Malczewskim, Plk. Grotem, Plk. Sokolowskim i mjr. Zillbersteinem. Na
szefow katedr powolywano nawet ludzi nie posiadajacych zadnego przygotowania
(m.in. kpt. Dworniaka), czy tez posiadajacych trudnosci w poslugiwaniu sie
jezykiem polskim (m.in. mjr Zillberstein). Zasadniczym kryterium
przydatnosci nie byla wiedza, ani umiejetnosci zawodowe lecz przynaleznosc
do narodowosci zydowskiej. Po wydarzeniach pazdziernikowych 1956 r. grupa
zydowskich dzialaczy zajmujaca eksponowane stanowiska w Wojsku i
odpowiedzialna za wypaczenia i bledy lat 1948-1956 postanowila zrzucic z
siebie odpowiedzialnosc i przedstawic sie jako ofiary kultu jednostki i
glowni rzecznicy odnowy. Wykorzystali do tego narade wyzszych dowodcow i
oficerow politycznych, ktora odbyla sie 27.10.1956 r. przy udziale Gomulki,
Spychalskiego, Zawadzkiego i Cyrankiewicza. Na tej naradzie specjalnie
przygotowani przez Bluma i Malczewskiego polemisci przypuscili ostry atak na
wojsko pod plaszczykiem troski o jego demokratyczne oblicze. Domagano sie
odwolania ludzi skompromitowanych z wojska, ale o jakich ludzi chodzi, tego
nie precyzowano. Chodzilo im bowiem o tych dowodcow i oficerow politycznych,
ktorzy zachowali rozwage i nie dali sie poniesc emocjom. Chodzilo im takze o
rozbicie zwartego kierownictwa wojskowego postulujac utworzenie Ministerstwa
Spraw Wojskowych i odrebnego stanowiska naczelnego dowodcy (plk
Mojsiejewicz). Postulowano zastapienie jednoosobowego dowodzenia dzialnoscia
rad wojskowych i rad wojennych na wzor chinski (gen. Frey-Bielecki).
Domagano sie takze otwartego pisania w prasie o sprawach wojskowych bez
cenzury. Podobne postulaty zglosili gen. Hubner i inni. Te rewizjonistyczne
tendencje spotkaly sie z krytyka kierownictwa partii i rzadu. Objecie przez
gen. Janusza Zarzyckiego (Neugebauera) stanowiska szefa GZP WP powaznie
wzmocnilo pozycje i wplywy zydowsko-rewizjonistycznej grupy w tej
instytucji. W sklad tej grupy wchodzili: Fryderyk Malczewski, Ignacy Blum,
Zygmunt Hofman, Michal Friedman, Stanislaw Nadzin, Miroslaw Nadelwicz, Jan
Zamoyski, Bronislaw Bednarz, Eugeniusz Kuszko i Piotr Borowy. Korzystajac z
opieki Zambrowskiego, Morawskiego i Ochaba grupa ta zaczela lansowac
wyraznie tendencje rewzjonistyczne. Ukazaly sie w pismiennictwie wojskowym
odpowiednie w tym duchu artykuly plk. J. Bluma, cykl artykulow Z. Baumana.
Publikowal sie tez W. Gornicki - juz znany wowczas jako syjonista i
rewizjonista.
Organ teoretyczny GZP WP "Wojsko Ludowe" i prasa wojskowa podjely tez
nader szkodliwa dyskusje o "bohaterszczyznie", ktora zapoczatkowal plk
Janusz Przymanowski piszac m.in.: ,Skonczmy z gloryfikacja bohaterstwa
pustych rak! " "Dosyc juz wyslawiania bohaterstwa, ktore bylo bezuzytecznym
szalenstwem lub nastepstwem glupoty czy balaganu". Podjeto takze walkae z
urojonym przez zydow rzekomo pleniacym sie wsrod Polakow antysemityzmem. Z
inicjatywy szefa GZP WP gen. Zarzyckiego wydano w marcu 1957 r. broszure
poswiecona antysemityzmowi w Polsce, w ktorej usilowano wykazac, ze Polska
to kraj zagorzalych antysemitow. Dla uzasadnienia tego domniemania
przedrukowano prace J. Marchlewskiego pt. Antysemityzm a robotnicy, szkic E.
Orzeszkowej pt. O Zydach i kwestii zydowskiej, esej J. Tuwima pt. My zydzi
polscy oraz paszkwilancki artykul z "Po prostu" pt. Gdy budza sie upiory
piora J. Ambroziewicza, E. Gonczarskiego i J. Olszewskiego. Na naradzie
aktywu partyjnego 27.05.1957 r. owczesny szef GZP WP gen. J. Zarzycki
przestrzegal oswiadczajac wprost: "poddaje sie w watpliwosc nasz sojusz ze
Zwiazkiem Radzieckim... Ten antyradziecki nurt wiaze sie czesto z
antysemityzmem, ktory jakkolwiek rzadko manifestuje sie otwarcie, wystepuje
jednak w ukryciu zazwyczaj pod postacia falszywych hitlerowskich niemal
plotek". W latach 1957-1958 na lamach "Zolnierza Wolnosci" ukazywac sie
zaczely alarmujace artykuly i reportaze pietnujace ostre przejawy rzekomego
polskiego antysemityzmu.
G1owny Zarzad informacji WP od samego Poczatku swego istnienia obsadzony
byl przez oficerow zydowskiej narodowosci. I tak: szefami GZJ byli: plk Jan
Rutkowski, a po nim oslawiony ,,krwawy" Stefan Kuhl. Zastepcami szefa GZL
byli: plk Adam Gajewski, plk Eugeniusz Zadrzynski, plk Anatol Fejgin, plk
Antoni Skulbaczewski i plk Jerzy Dobrowolski. Obsade zarzadow i oddzialow
GZJ stanowili: Plk Ignacy Krzemien, plk Jerzy Szerszen, plk Wincenty
Klupitiski, pplk Eugeniusz Wyszkowski, pplk.Aleksander Synaj, pplk
Aleksander Andruszewicz, plk Neumian Lewandowski, pplk Stefan Sarnowski,
pplk Stefan Lewkowicz, mjr Jerzy Fonkiewicz, mjr Mateusz Frydman, pplk
Wincenty Klupinski, pplk Robert Knap, pplk Jozef Wargin-Slomenski, pplk
Andrzej Szydlowski, mjr Edward Umer, mjr Stanislawa Sowinska, plk Wladyslaw
Halbersztadt, pplk Anatol Leszczynski, plk Isser Rabinowicz. Podobnie
obsadzone byly kierownicze stanowiska w Zarzadach Informacii Okregow
Wojskowych. Po rozwiazaniu G1ownego Zarzadu Informacji, zostala powolana w
lutym 1957 r. Wojskowa Stulba Wewnetrzna. Zwolnieni z organow informacji
oficerowie zydowskiego pochodzenia odpowiedzialni za lamanie praworzadnosci,
bezprawie i terror, otrzymali eksponowane stanowiska w administracji
panstwowej,dyplomacji itd. Do nich m.in. nalezli: plk Stefan Kuhl, ow znany
,,krwawy" oprawca zostal mianowany wiceministrem, plk Ignacy Krzemien zostal
sekretarzem ambasady PRL w Sofii, plk Boleslaw Jelen zostat ambasadorem PRL
w Meksyku, plk Jerzy Dobrowolski zostal szefem Departamentu Kadr MON, plk
Jozef Maruszewicz i ppfk Madyslaw Godlewski zostali kierowniczymi
pracownikami w Orbisie, pplk Leopold Cetkin zostil pracownikiem misji
handlowej PRL w Moskwie; mjr Aleksander Mirecki i mjr Jerzy Zukowski zostali
zatrudnienie w dziennikarstwie. Natomiast wielu innych zwolnionych z
informacji oficerow narodowosci polskiej zostalo pozostawionych wtasnemu
losowi i z trudem uzyskiwali oni prace i srodki do dalszej egzystencji.
Szczegolne skoncentrowanie oficerow zydowskiego pochodzenia mialo miejsce w
instytucjach centralnych MON. I tak: w Sztabie Generalnym WP glownym
Inspektorem Techniki i Planowania byl w latach 1956-1967 gen. Marian
Graniewski, szefem Zarzadu Operacyjnego byl w latach 1954-1960 gen. Jan
Drzewiecki (Holzer), szefem Zarzadu II byl w latach 1946-1950 gen. Waclaw
Komar, szefem Zarzadu Organizacyinego byl w latach 1952-1954 plk Czeslaw
Berman, szefem Zarzadu Planowania Materialowego byl w latach 1952-1967 gen.
Edward Pfeffer, szefem Oddzialu Szyfrowego byl w latach 1946-1952 plk
Joachim Erlich, szefem Oddzialu Cenzury byl w latach 1953-1963 plk Tadeusz
Polanowski. Piastujac stanowisko Szefa Zarzadu II Sztabu Generalnego WP juz
od 1946 r. gen. bryg. Waclaw Komar rozpoczal intensywne angazowanie do pracy
w tym Zarzedzie osob pochodzenia zydowskiego, wsrod nich i takich, ktorzy
nie posiadali odpowiedniego wyksztalcenia i niezbednych kwalifikacji, a
nawet i takich, ktorzy nie mieli polskiego obywatelstwa. Pracownicy ci byli
bezposrednio sciagani z Palestyny, Francji, Wloch i roznych instytucji
krajowych. Tak zostali sciagnieci z Palestyny m.in. Bryn Trojan (Adler),
Gineberg, Botwinska i inni.
Obok szefa Zarzadu II gen. W, Komara, zydowskiej narodowosci byli dwaj
zastepcy szefa Zarzadu - plk Stanislaw Flato i plk Wladyslaw Leder. Szefem
Wydzialu Operacyjnego byl plk Stanislaw Bielski, szefem Wydzialu
Informacyjnego - plk Adam Brandel, szefem Wydzialu I - plk Michal Bron
(Bronstein), szefem Oddzialu III - plk Anatol Liberman, szefem Wydzialu
Finansow kpt. Marcin Sochaczewski. Ponadto pracowali tam dalsi oficerowie
tego samego pochodzenia jak plk Leon Herzog, plk Pawel Monat, plk Jan
Rochwerger, plk Maksymilian Sznapf, mjr Boleslaw Wlodynger, mjr Maksymilian
Berezowski i inni. Wszystkie wazniejsze stanowiska w podstawowych komorkach
Zarzadu II byly obsadzone przez pracownikow tej narodowoeci, a np. w sekcji
agenturalnej amerykanskiej na 9 pracownikow kadrowych 8 z nich bylo
zydowskiego pochodzenia wraz z szefem tej sekcji plk. Leonem Zagorskim.
Jezeli w latach 1945-1949 stanowiska w Misjach i Attachatach Wojskowych
obsadzone byly oficerami przedwojennymi (m.in. gen. Modelski, gen.
Kuropieska, gen. Mossor, plk Rozen-Zawadzki ' plk Krajewski. plk Bukowski i
inni), to po tym okresie stanowiska te obejmuja stopniowo oficerowie
zydowskiego pochodzenia w osobach: plk Tykocinski (Tykotyner), plk Herzog,
plk Monat, plk Bron, plk Hirszowicz, pplk Kornecki, pplk Kofler, pplk Czarny
i mjr Rochwerger. Aparat kadrowy pod przykryciem byl obsadzony przede
wszystkim przez osoby narodowoeci zydowskiej. I tak np. w latach 1948-1953 w
USA na 8 pracownikow pod przykryciem wszyscy byli zydowskiego pochodzenia
(Zagorski, Klon, Groniewicz, Krakowski, Maliszewski, Heliman, Welker,
Hamerlak). Podobnie przedstawiala sie sytuacja na terenie innych krajow.
Jedynie do pracy pomocniczej angazowano mlodych oficerow narodowosci
polskiej. Poczawszy od 1953 r. do pracy w attachatach wojskowych kierowani
byli oficerowie polscy, a tylko nieliczni pochodzenia zydowskiego jak np.
Monat do Waszyngtonu, a Bron do Jugoslawii. Do organizowania siatek
agenturalnych w roznych krajach poczawszy od 1948 r. wysylano pracownikow
wylacznie zydowskiego pochodzenia. m.in. zostali wystani: Trojan (Adler),
Lubiejski (Zygielman), Rajski (Rajgrodzki), Kot (Szterenzys), Zagorski
(Winter),Wolf, Hubner, Tykocinski (Tikotiner) i inni. Organizowali oni
siatki wywiadowcze w oparciu o koneksje rodzinne i srodowiska zydowskie.
Werbowali najczesciej osoby bezwartosciowe, skorumpowane, a w wielu
wypadkach wykazywali fikcyjne werbunki w celu uzasadnienia nadmiernych
wydatkow finansowych.
W Inspektoracie Szkolenia wazne stanowiska zajmowali tacy oficerowie
zydowskiego pochodzenia jak plk Szulczynski - Redaktor naczelny Przegladu
Wojsk Ladowych; plk Welfeld - p.o. szefa Zarzadu Szkolnictwa Wojskowego,
ktory kierowal caloksztaltem spraw organizacyjnych, programowych i
personalnych w tym Inspektoracie i plk Sadykiewicz z-ca szefa Zarzadu I. W
Akademii Sztabu Generalnego czolowe stanowisko zijmowali tacy oficerowie
narodowogci zydowskiej jak: plk Broch, plk Berman, plk Demner, plk
Bielawski, plk Makowski, plk Szlifersztejn i inni. W Biurze Studiow MON -
plk Heistein i plk Speizer. W aparacie kwatermistrzowskim dzieki Glownemu
Kwatermistrzowi WP gen. Komarowi i szefowi Wydzialu Kadr G1ownego
Kwatermistrzostwa pplk. Tatarynowiczowi znaczna czesc kierowniczych
stanowisk zajmowali oficerowie narodowoeci zydowskiej m.in.: plk Cukierman,
pplk Zawadzki, pplk Pakier, pplk Haliliski, pplk Malachowski i pplk Weis,
ktory w 1956 r. zdradzil Polske. Do osob, ktore byly specjalnie wyrozniane i
przewidywane do objecia eksponowanych stanowisk nalezeli: plk Herc
Antopolski, plk Henryk Flikielski, plk Henryk Ebensztejn, plk Jozef Guterman
i plk Henryk Cukierman. W pionie technicznym wojsk pancernych wazniejsze
stanowiska byly w latach 1950-1954 obsadzone przez oficerow zydowskiego
pochodzenia takich m.in. jak plk Rotowski (Rotholtz), plk Szulc, plk
Bochniewicz, plk Bergerson, plk Sztuhl, plk Krygier, plk Wohlmuth, plk
Magler i pplk Neuberg. Po odwolaniu plk Rotowskiego ze stanowiska szefa
Zarzadu Sluzby Techniczno Czolgowej, zgodnie z decyzja b. szefa Departamentu
Kadr MON gen. Fonkowicza, na powyzsze stanowisko zostat wyznaczony plk
Ludwik Szulc, mimo zgloszonych bardziej odpowiednich kandydatow. W wielu
przypadkach oficerowie narodowoeci zydowskiej zajmujacy odpowiedzialne
stanowiska w pionie technicznym tych wojsk nie posiadali nawet sredniego
wyksztalcenia, jednak zawsze oceniani byli przez kierownictwo stuzby jako
wybitni fachowcy. W sluzbie samochodowej MON jej kierownictwo w osobach: plk
Pawel Solski (Pinkus) w latach 1948-1950 i gen. Nowicki od 1952 r. w sposob
swiadomy i celowy obsadzali wazne stanowiska w tej sluzbie oficerami
narodowosci zydowskiej, czesto o niskich wartosciach fachowych i moralnych
jak np. b. plk Jozef Malagowski - zdegradowany za naduzycia i skazany na 6
lat wiezienia; plk Ukrainski, zdegradowany, porzucil zone i dzieci,
szczegolna opieka otaczal go szef sluzby gen. Nowicki; plk Bolestaw Badian
pelnil sluzbe do 1967 r. w pionie organizacyjno-mobilizacyjnym o
przecietnych wartosciach; pplk Rafal Lekach nie posiadal w ogole
wyksztalcenia i praktyki w sluzbie samochodowej; pplk Henryk Majsiak -
wyrzucony z informacii w 1967 r. zostal przyjety do sluzby samochodowej bez
jakichkolwiek kwalifikacji; pplk Tadeusz Sarzycki - zwolniony z wojska za
wroga dzialalnose w czasie okupacji. Po zabiegach gen. Nowickiego powtornie
powolany do sluzby wojskowej; pplk Szymon Gladysz - posiadal zaledwie 7 klas
szkoly powszechnej, wyjechal do Izraela w 1956 r. oraz plk Ignacy Rutkowski
z wyksztalceniem 6 klas szkoly powszechnej, byl naczelnym dyrektorem WZ Mot.
Zaciekly syjonista, wybieral sie do lzraela, lecz zmarl na zawal serca na
krotko przed planowanym wyjazdem.
SBobrow940
Do USA nie wpuszczano bylych czlonkow PZPR a nawet ZMS-u. Chyba, ze ktos mial
szczegolana wartosc dla kogos - np. amb.Rurarz i amb. Spasowski.
Kanada nie patrzyla na przynaleznosc partyjna.
Obrzucanie sie 'komuchami' jest jakby modne.
S.B.
--------------same komuchy...---------
Subject: Re: Diplomats and Commanders for Change
From: "Grzegorz" grze...@nospam.com
Date: 6/17/2004 5:21 AM Pacific Standard Time
Message-id: <cas2c9$iof$1...@atlantis.news.tpi.pl>
Grzegorz
S.B.
Grzegorz
news:20040617123317...@mb-m05.aol.com...
> Grzesiu, nie chrzan.
>
> Do USA nie wpuszczano bylych czlonkow PZPR a nawet ZMS-u. Chyba, ze ktos
mial
> szczegolana wartosc dla kogos - np. amb.Rurarz i amb. Spasowski.
>
To jak to jest, ze teraz Bush zaprasza Aleksandra Kwasniewskiego, skoro on
byl
czlonkiem PZPR?
A mnie tam nie chcieli w USA, chociaz nie bylem nigdy w PZPR, ani innej temu
podobnej
organizacji poza ZHP, a nawet w ZHP, zeby nie nosic czerwonej gupiej krajki
zapisalem sie do wodniaków i na apele w szkole przychodzilem w ubranku
marynarskim.
Grzegorz
SBobrow940
nim byla w Ameryce cala ambasada ZSRR, Chruszczow itd.
A jesli chodzi o ciebie -- to widocznie ktos przespelowal twoje nazwisko
zachowujac tylko czyste brzmienie -- Crook.
Sorry,
S.B.
-------------------------------------------------
Subject: Re: Diplomats and Commanders for Change
From: "Grzegorz" grze...@nospam.com
Date: 6/17/2004 12:12 PM Pacific Standard Time
Message-id: <casqjb$hp6$1...@nemesis.news.tpi.pl>
OdrzanskiS
>Date: 6/17/04 12:33 PM Eastern Daylight Time
>Message-id: <20040617123317...@mb-m05.aol.com>
>
>Grzesiu, nie chrzan.
>
>Do USA nie wpuszczano bylych czlonkow PZPR a nawet ZMS-u. Chyba, ze ktos mial
>szczegolana wartosc dla kogos - np. amb.Rurarz i amb. Spasowski.
>
>Kanada nie patrzyla na przynaleznosc partyjna.
>
>Obrzucanie sie 'komuchami' jest jakby modne.
>
>S.B.
>
a ty przeciez byles w PZPR