> นี่มาแล้ว จาก derivative นึง ไปสู่อีก derivative นึง

> http://pradt.net/readcamp

> เราว่าเมลของอาทอธิบายได้ชัดอยู่นะ
> เป็นเรื่องบ้าดี ต้องเป็นพวกบ้าพลังมากๆอ่ะนะ
> ที่จะไม่เคยหยุดยั้งในการตั้งคำถาม กับความคลุมเครือ
> ของสิ่งที่จะเรียกว่าเป็นรอยต่อและเขตแดน

> โดยทั่วไปมนุษย์เราชอบเส้นแบ่งอันชัดเจน
> แล้วเราก็พยายามจะจัดการแยกแยะสิ่งหนึ่งออกจากสิ่งหนึ่ง
> จนเมื่อเราจัดแบ่งได้ระดับหนึ่ง
> บ่อยครั้งเราก็พบว่าเส้นแบ่งนั้นเราขีดขึ้นมาเพื่อเป็นกรอบกรงให้เราเองหรือเปล ่า

> จำได้ว่าตอนที่ เออออ ไม่ค้านอาทแบบหัวชนฝา
> เอาเป็นแค่ว่าถามด้วยความเป็นห่วงว่า
> เอ่อ..มันคล้ายๆรูปงูเหลือมในเจ้าชายน้อย มีปัญหาเรื่องลิขสิทธิรึเปล่า? ส่วน
> Pizza Hut เราไม่ได้มีความรู้สึกนึกรู้เลยว่าฟอนต์ที่ใช้เป็นของใคร
> (อิอิ..แปลว่าข้าพเจ้ายังปลอดภัยดีจากพิซซ่าฮัท)

> ส่วนหนึ่งที่ไม่ค้านแรงๆ เพราะโดยใจลึกๆแล้วเราชอบค่ะ โลโก้มันสวย,
> มันสื่อความหมายเรื่องการ *อ่าน* แบบที่เราอยากชวนกันมา*
> อ่าน*แล้วมันก็มีเรื่องให้ระทึกนิดหน่อยว่าจะนำ
> *'งานเข้า'* แบบไหนมาให้

> อย่างไรก็ตามมันก็ยังมีเรื่องชวนถกในการดัดแปลงสร้างสรรค์ใหม่นั้นมันเป็นไปได้ ขนาดไหน
> ที่จะไม่กลายเป็นเรื่องส่งเสริมความมักง่ายในการลอกเลียน แล้วนำเราไปสู่ Free
> Culture มากกว่า Freeze Culture

> เราเสนอว่า Logo ReadCamp ครั้งแรก นี้ให้ ระบุไปเลยว่า ดัดแปลงสร้างสรรค์จาก
> ภาพประกอบเจ้าชายน้อย และ โลโก้ พิซซ่าฮัท

> แล้วก็เห็นด้วยว่าครั้งต่อไป เราก็ดัดแปลงเพิ่มเติมจากครั้งนี้
> แล้วก็ลงหมายเหตุระบุต่อท้ายว่า มาจาก ReadCamp  ครั้งแรก

> พี่จิ๋ว

> เมื่อ พฤศจิกายน 30, 2008 12:35 หลังเที่ยง, Arthit Suriyawongkul <
> art...@gmail.com> เขียนว่า:

> > 2008/11/30 Arthit Suriyawongkul <art...@gmail.com>:
> > > นี่มาแล้ว จาก derivative นึง ไปสู่อีก derivative นึง

> > >http://pradt.net/readcamp

> > อืม 'เปลี่ยน' โลโก้มันทุกครั้งเลยดีป่ะ ? :D

> > แต่ละครั้งนี่ก็ล้อกับของเดิมขึ้นไปเรื่อย ๆ
> > แบบมีไดโนเสาร์ฉีกออกมาจาก 'หมวก'
> > แล้วซากหมวกก็ละลายลงไปอาบอักษร ReadCamp กลายเป็นสีแดง
> > แล้วก็ไหม้ กลายเป็นฟีนิกซ์ กับดาวลูกเป็ดดูทีวี :p

> > อาท

> > --
> >http://twitter.com/bact

> --
> Chiranuch (Jiew)
> chiran...@gmail.com
> - - - - - - - - - - - - - - - - - - -http://www.jaxtr.com/chiranuch

> Life' s too Short, to be T H I N.

> เย่!

> ก่อน Ford ส่งมาผมก็อ่านแล้วล่ะ
> เมื่อวานก็มีพี่คนหนึ่งถาม คุยกันอยู่พักหนึ่ง นานพอควร
> และคิดว่าจะเปิดเซสชันคุยเรื่องนี้ แต่ก็วิ่งไปวิ่งมา จนไม่ได้ทำ
> (เอาไปแปะไว้ห้องสองเป็นหัวข้อสุดท้ายแล้ว แต่ก็ไม่ได้เปิด)

> วันนี้ตื่นมา เลยจะเขียนบล็อกแทน
> ก็เห็นมีลิงก์มาจากคุณ mnop
> http://itshee.exteen.com/20081130/readcamp
> อันเดียวกันที่ Ford เห็นนั่นแหละ

> ตอบในฐานะผู้ออกแบบโลโก้นะครับ

> เรื่องลิขสิทธิ์นี้มีคนถามกันมาตลอด
> ตั้งแต่โลโก้ยังเห็นกันอยู่แค่สองคน คือผมกะนิ้ว
> เพื่อน ๆ ก็ทักอยู่เรือย ๆ ตั้งแต่เมลไปถามความเห็นกัน

> แต่ผมก็ยังยืนจะเอาอันนี้แหละ

> ข้างล่างนี้คือความประสงค์ของผม - จะเรียกว่า hidden agenda ก็ได้ :p
> ถ้ามีปัญหาอะไรนี่ก็ยินดีครับ (ลองดูว่าอะไรคือปัญหา และทำไมผมจึงจะยินดี
> ได้ในข้อความข้างล่าง)
> ----

> ในที่สุดก็มีคนเห็นบ้างแล้ว ประเด็นลิขสิทธิ์ และที่เชื่อมถึงคอมมอนส์

> ในวันงานก็มีคนถาม และมีโอกาสได้คุยอยู่นานพอสมควร

> ในโลโก้นี้มีความประสงค์อยู่หลายอย่าง

> อันแรกก็คือ ชวนดูว่าข้างในมันมีอะไร
> มันล้ออะไรอยู่บ้าง แล้วทำไมเราเห็นถึงมัน แล้วบางคนอาจจะไม่เห็น
> (ใครไม่เคยเห็นโลโก้พิซซ่าฮัทมาก่อน ก็คงไม่นึกถึง
> หรือในเรื่องเจ้าชายน้อยเอง ก็ยังมีคนเห็นไม่เหมือนกัน)
> อันนี้ก็ตามแนวคิดของงาน ของแต่ละอย่างอ่านได้หลายแบบ
> แล้วแต่คนอ่าน อำนาจอยู่ที่คนอ่าน-ด้วย

> อันสองก็คือแนวคิด rip/read mix burn**
> ต่อจาก read แล้ว คุณ mix ดัดแปลงมันออกมาเป็นงานใหม่ได้ไหม
> สร้างเป็นของใหม่ที่อยู่บนฐานเก่า
> อันนี้เป็นฐานคิดของคอมมอนส์ที่อยู่บนเรื่องของทรัพย์สินร่วมกัน
> และการสร้างสรรค์ derivatives
> ตัวโลโก้ก็จะสื่อถึงว่า นี่ไง งานดัดแปลง อยู่บนฐานของความคิดคนอื่น
> ออกมาเป็นงานใหม่

> อย่างไรก็ตาม ครีเอทีฟคอมมอนส์ ไม่ได้สนับสนุนให้ละเมิดลิขสิทธิ์
> เพราะถึงอย่างไรกลไกของสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ก็ต้องทำงานอยู่บนกฎหมายลิข สิทธิ์
> และภาพประกอบของเจ้าชายน้อยยังเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์อยู่

> จึงนำไปสู่ประสงค์ที่สาม
> ที่เป็นการเคลื่อนไหวที่อยู่นอกกรอบของครีเอทีฟคอมมอนส์ในแง่สัญญาอนุญาต
> แต่อยู่ในเป้าหมายของ Free Culture movement
> คือ ท้าทายระบบกฎหมายลิขสิทธิ์ปัจจุบันที่คุ้มครองผลงานจนเกินพอดี
> โดยในกรณีนี้คือการ *จงใจ* นำงาน *อันมีลิขสิทธิ์* มาดัดแปลงเป็นงานใหม่
> ว่าง่าย ๆ คือ *จงใจทำผิดกฎหมาย* เพื่อทดสอบลิมิต
> และจะยอมเข้าสู่กระบวนการตามกฎหมาย เพื่อนำไปสู่ *การเปลี่ยนแปลงกฎหมาย*
> เหมือนกับที่ Rosa Parks หญิงผิวสี เคยทำ*ผิดกฎหมาย*
> ปฏิเสธคำสั่งของคนขับรถเมล์ ที่สั่งให้เธอลุกให้คนผิวขาวนั่ง เมื่อ ค.ศ.
> 1955 เธอถูกดำเนินคดี
> และเหตุการณ์นี้จุดประกายการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมือง
> และนำไปสู่การแก้ไขกฎหมายที่ละเมิดสิทธิพลเมือง
> (หรือถ้าเกิดกลายเป็นว่า การแก้ไขดัดแปลงนำมาใช้เช่นนี้
> นี่ไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมาย นี่ก็จะเป็นการทดสอบลิมิต
> ว่ากฎหมายจำกัดถึงแค่ไหน เพื่อสร้างความชัดเจน
> ไม่ตกอยู่ในความกลัว-คลุมเครือ)

> แน่นอนว่าการทำผิดกฎหมาย
> ย่อมได้รับการต่อต้านหรือไม่เห็นด้วย
> แม้จากแนวคิดผู้ที่สนับสนุนแนวคิดครีเอทีฟคอมมอนส์

> จึงนำไปสู่คำถามที่สี่-คำถามพิเศษเพื่อทบทวนตัวเอง-ต่อผู้สนับสนุนสัญญาอนุญาตค รีเอทีฟคอมมอนส์แต่ยังลังเลกับขบวนการวัฒนธรรมเสรี
> คือ
> ถ้าคนเห็นอกเห็นใจ มี sympathy กับ อองตวน
> (หรือผู้ที่ดูแลสิทธิประโยชน์ของผู้ถือสิทธิ์ในงานของเขาในปัจจุบัน)
> แต่ด้วยมาตรฐานเดียวกัน
> ทำไมถึงไม่มี sympathy กับ ดิสนี่ย์ ?
> (กรณีการ 'abuse'
> กฎหมายลิขสิทธิ์-ความพยายามในการแก้ไขกฎหมายเพื่อขยายเวลาการคุ้มครองลิขสิทธิ์ ของตัวออกไปเรื่อย
> ๆ ของดิสนี่ย์และบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่หลายแห่ง
> นำมาสู่การต่อต้านและกลายเป็นขบวนการเคลื่อนไหววัฒนธรรมเสรี Free Culture
> ที่นำมาสู่สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ในที่สุด)

> และคำถามที่สี่นี้เป็นคำถามที่เตือนหรือตั้งคำถามว่า
> ครีเอทีฟคอมมอนส์จะดำเนินไปได้โดยไม่สนใจวัฒนธรรมเสรีอันเป็นรากของตัวหรือไม่
> ถ้าใช่ แล้วครีเอทีฟคอมมอนส์จะเดินทางไปสู่อะไร ?

> ผมคิดว่าที่เขียนมานี้ ก็น่าจะอธิบายได้ครอบคลุมหมดแล้วนะครับ
> ไม่มีอะไรจะเสริมอะ น่าจะเอาโพสต์ไว้บน blog หรือบนเว็บของ ReadCamp
> ก็น่าจะพอแล้วนะ เดี๋ยวคนวิจารณ์เขาตามมาอ่านเองแหละ

> 2008/11/30 Arthit Suriyawongkul <art...@gmail.com>:

> > เย่!

> > ก่อน Ford ส่งมาผมก็อ่านแล้วล่ะ
> > เมื่อวานก็มีพี่คนหนึ่งถาม คุยกันอยู่พักหนึ่ง นานพอควร
> > และคิดว่าจะเปิดเซสชันคุยเรื่องนี้ แต่ก็วิ่งไปวิ่งมา จนไม่ได้ทำ
> > (เอาไปแปะไว้ห้องสองเป็นหัวข้อสุดท้ายแล้ว แต่ก็ไม่ได้เปิด)

> > วันนี้ตื่นมา เลยจะเขียนบล็อกแทน
> > ก็เห็นมีลิงก์มาจากคุณ mnop
> >http://itshee.exteen.com/20081130/readcamp
> > อันเดียวกันที่ Ford เห็นนั่นแหละ

> > ตอบในฐานะผู้ออกแบบโลโก้นะครับ

> > เรื่องลิขสิทธิ์นี้มีคนถามกันมาตลอด
> > ตั้งแต่โลโก้ยังเห็นกันอยู่แค่สองคน คือผมกะนิ้ว
> > เพื่อน ๆ ก็ทักอยู่เรือย ๆ ตั้งแต่เมลไปถามความเห็นกัน

> > แต่ผมก็ยังยืนจะเอาอันนี้แหละ

> > ข้างล่างนี้คือความประสงค์ของผม - จะเรียกว่า hidden agenda ก็ได้ :p
> > ถ้ามีปัญหาอะไรนี่ก็ยินดีครับ (ลองดูว่าอะไรคือปัญหา และทำไมผมจึงจะยินดี
> > ได้ในข้อความข้างล่าง)
> > ----

> > ในที่สุดก็มีคนเห็นบ้างแล้ว ประเด็นลิขสิทธิ์ และที่เชื่อมถึงคอมมอนส์

> > ในวันงานก็มีคนถาม และมีโอกาสได้คุยอยู่นานพอสมควร

> > ในโลโก้นี้มีความประสงค์อยู่หลายอย่าง

> > อันแรกก็คือ ชวนดูว่าข้างในมันมีอะไร
> > มันล้ออะไรอยู่บ้าง แล้วทำไมเราเห็นถึงมัน แล้วบางคนอาจจะไม่เห็น
> > (ใครไม่เคยเห็นโลโก้พิซซ่าฮัทมาก่อน ก็คงไม่นึกถึง
> > หรือในเรื่องเจ้าชายน้อยเอง ก็ยังมีคนเห็นไม่เหมือนกัน)
> > อันนี้ก็ตามแนวคิดของงาน ของแต่ละอย่างอ่านได้หลายแบบ
> > แล้วแต่คนอ่าน อำนาจอยู่ที่คนอ่าน-ด้วย

> > อันสองก็คือแนวคิด rip/read mix burn**
> > ต่อจาก read แล้ว คุณ mix ดัดแปลงมันออกมาเป็นงานใหม่ได้ไหม
> > สร้างเป็นของใหม่ที่อยู่บนฐานเก่า
> > อันนี้เป็นฐานคิดของคอมมอนส์ที่อยู่บนเรื่องของทรัพย์สินร่วมกัน
> > และการสร้างสรรค์ derivatives
> > ตัวโลโก้ก็จะสื่อถึงว่า นี่ไง งานดัดแปลง อยู่บนฐานของความคิดคนอื่น
> > ออกมาเป็นงานใหม่

> > อย่างไรก็ตาม ครีเอทีฟคอมมอนส์ ไม่ได้สนับสนุนให้ละเมิดลิขสิทธิ์
> > เพราะถึงอย่างไรกลไกของสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ก็ต้องทำงานอยู่บนกฎหมายลิข สิทธิ์
> > และภาพประกอบของเจ้าชายน้อยยังเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์อยู่

> > จึงนำไปสู่ประสงค์ที่สาม
> > ที่เป็นการเคลื่อนไหวที่อยู่นอกกรอบของครีเอทีฟคอมมอนส์ในแง่สัญญาอนุญาต
> > แต่อยู่ในเป้าหมายของ Free Culture movement
> > คือ ท้าทายระบบกฎหมายลิขสิทธิ์ปัจจุบันที่คุ้มครองผลงานจนเกินพอดี
> > โดยในกรณีนี้คือการ *จงใจ* นำงาน *อันมีลิขสิทธิ์* มาดัดแปลงเป็นงานใหม่
> > ว่าง่าย ๆ คือ *จงใจทำผิดกฎหมาย* เพื่อทดสอบลิมิต
> > และจะยอมเข้าสู่กระบวนการตามกฎหมาย เพื่อนำไปสู่ *การเปลี่ยนแปลงกฎหมาย*
> > เหมือนกับที่ Rosa Parks หญิงผิวสี เคยทำ*ผิดกฎหมาย*
> > ปฏิเสธคำสั่งของคนขับรถเมล์ ที่สั่งให้เธอลุกให้คนผิวขาวนั่ง เมื่อ ค.ศ.
> > 1955 เธอถูกดำเนินคดี
> > และเหตุการณ์นี้จุดประกายการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมือง
> > และนำไปสู่การแก้ไขกฎหมายที่ละเมิดสิทธิพลเมือง
> > (หรือถ้าเกิดกลายเป็นว่า การแก้ไขดัดแปลงนำมาใช้เช่นนี้
> > นี่ไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมาย นี่ก็จะเป็นการทดสอบลิมิต
> > ว่ากฎหมายจำกัดถึงแค่ไหน เพื่อสร้างความชัดเจน
> > ไม่ตกอยู่ในความกลัว-คลุมเครือ)

> > แน่นอนว่าการทำผิดกฎหมาย
> > ย่อมได้รับการต่อต้านหรือไม่เห็นด้วย
> > แม้จากแนวคิดผู้ที่สนับสนุนแนวคิดครีเอทีฟคอมมอนส์

> > จึงนำไปสู่คำถามที่สี่-คำถามพิเศษเพื่อทบทวนตัวเอง-ต่อผู้สนับสนุนสัญญาอนุญาตค รีเอทีฟคอมมอนส์แต่ยังลังเลกับขบวนการวัฒนธรรมเสรี
> > คือ
> > ถ้าคนเห็นอกเห็นใจ มี sympathy กับ อองตวน

> ถ้าคุณ Arthit สนใจเรื่องนี้ ผมแนะนำหนังสือ Remix : Making Art and
> Commerce Thrive in the Hybrid Economy - Lawrence Lessig (ISBN
> 978-1594201721) อ่านนะครับ หรือดูบทสัมภาษณ์เกี่ยวกับหนังสือนี้ได้ที่
> http://tr.im/1rr1