lubię pisać cichą nocą

[jacek]

w rozłożystej ptak koronie
obejmował w swoje dłonie
całą władzę i potęgę
władców

ci pichcili ciemną nocą
z gąszczem przypraw na patelniach
sztolnie

strumyk silił czystą wodą
rzeki, ujścia, oceany
które z faz przypływu wielkie
zalewały żródła wszelkie
jakby mogły dać odpowiedź
na pytania co zadały

w szkle, w przerębli, nawet w lustrze
ustrzeż Duchu by mnie ustrzec

jacek